Gość: Imagine
IP: *.unl.edu
13.05.04, 15:42
o naszym pobycie na ziemi ? Czy jestesmy w stanie rozciagnac nasza swiadomosc
na temat nas samych w poprzek czasu i przestrzeni ? Sprobojmy wiec
przypatrzec sie nam w troche "gumowym" stylu.
Wydaje sie, ze trzeci wymiar, w ktorym przyszlo nam moscic swe gniazda jest
juz ostatnim, najciezszym dnem, na ktorym, w dniu szczesliwych narodzin
ladujemy. Przez kilkadziesiat lat przygladamy sie sobie, innym stworom, tak
podobnym do nas, planujemy, burzymy, marzymy i w koncu umieramy. Wszystko to
dzialo sie i ciagle dzieje w przestrzeni czasowej kilku czy kilkunastu
tysiecy lat. Teraz polozmy w swej wyobrazni ow czas naszej cywilizacji na
srodku stolu i wyobrazmy sobie ze zajmuje (ow czas) odcinek jednego milimetra.
Spojrzmy na lewo od tego milimetra, potem na prawo, potem spojrzmy pod ow
milimetr i w koncu spojrzmy w gore, biorac poczatek w owym milimetrze.
Wyobrazmy sobie wreszcie, ze nasz milimetr przestaje sie rozszerzac tylko w 4
kierunkach ale w nieskonczona ilosc kierunkow ... tworzac swego rodzaju kule
rozszerzajacej sie czaso-przestrzeni, praktycznie w nieskonczonosc.
Majac ten model przed oczyma jasnym jest, jakim ziarenkiem jestesmy na skali
czasu i przestrzeni. W takim wlasnie ziarenku zyjemy i skupiajac sie tylko na
tym malenstwie (naszym jednostkowym zyciu)zamykamy sie w klatce, z ktorej
wydaje sie, ze nie ma wyjscia. A jednak w pracy nad tym modelem stalo sie cos,
co dodaje otuchy. Zauwazcie, ze bylismy w stanie wyobrazic sobie ten model,
stanac niejako z boku i przyjrzec sie calej panoramie. O czym to swiadczy ?
Swiadczy to jednej fundamentalnej prawdzie: ze istniejemy, choc trudno sobie
to uzmyslowic, i w ziarenku swej malej egzystencji i jednoczesnie poza nia,
ze rozciagamy sie w czasie i przestrzeni do nieskonczonosci.
Czy istniejemy sami czy tez moze inne cywilizacje zamieszkuja owa
czasoprzestrzen. Ignorancja byloby myslenie, ze jestesmy sami w tym ogromie.
Problem jednak polega na uzmyslowieniu sobie roznic w przedzialach czasowych
w jakich hipotetyczne cywilizacje moga egzystowac. Dla zaawansowanych
cywilizacji, my mozemy byc wogole niezauwazalni, podobnie jak bakterie i
wirusy zamieszkujace nasze ciala. Nawet jak wiemy, ze sa, to i tak nie mamy
najmniejszej ochoty sie z nimi komunikowac. Najpewniej jednak, wykichniemy je
z nosa, wydalimy stad czy stamtad.
Czym jest wiec pobyt na ziemi ? Czy mozliwa jest globalna szczesliwosc ?
Wydaje sie, ze nie. Nie poprawimy swiata tutaj, na tej planecie. Tu musimy
przyjsc, jak do szkoly, i po maturze ... wypieprzac w inne regiony
wszechswiata. Jedyne co mozemy zrobic to pracowac nad soba samym, pomagac w
tym innym, ale zlo krolowac tu bedzie zawsze, gdyz ta planeta ma nas nauczyc
lepszego zycia, podsuwajac testy, codziennie, bez przerwy ... tu musimy
nauczys sie odrozniac dobro od zla by potem peregrynowac w inne regiony
tego pieknego universe. Tu dostaniemy paszport, gdy bedziemy gotowi. Moze to
zabrac wiele zyc, ale w koncu kazdy z nas pozegna ta szkole, to male ziarenko,
tem milimetr na skali niewyobrazalnej.
Imagine.