Chyba mam problem...

[Gość: Ania]

Posłuchajcie. Chyba nie radzę sobie z włąsnymi emocjami. Ale po kolei...
Sytuacja wygląda tak. Mam bardzo dobrego męża. Lojalny, wierny, spokojny,
pracowity. Nigdy w naszym domu nie było krzyku, wulgarnych słów, ani - rzecz
jasna - rękoczynów. Mamy wiele wspólnych tematów, zainteresowań. Obydwoje
jesteśmy po studiach. Mąż ma ciekawą pracę, ja też. Mamy dziecko, któremu
poświęcamy sporo czasu, co nas cieszy. Razem z mężem mamy taki cichy podział
domowych obowiązków, więc na tym polu również się nie sprzeczamy.
Kiedyś miały miejsce dwa zdarzenia. Mój małżonek pije niezmiernie rzadko,
naprawdę. Minęły czasy studenckie, kiedy imprezowaliśmy sporo (jak to
studenci) ;-))). Dwa razy w ciągu 4 lat upił się tak, że "stracił rozum". Raz
czepiał się mnie, raz brata. Fakt, ja wtady zamiast dać mu spokój, próbowałam
dyskutować (nie wiem po co?), a brat go zaczepiał i on nie wytrzymał.
Oczywiście na drugi dzień nic nie pamiętał. Ja nie robiłam mu jakichś
specjalnych wyrzutów. Porozmawialiśmy od razu, jak to mamy w zwyczaju.
Ale "nerwy" w związku z tamtymi zdarzeniami siedzą gdzieś we mnie (o czym On
wie) i nie wiem, jak się ich pozbyć!!! A chcę! Doszło do tego, ze jak widzę
kieliszek, nawet na rodzinnej imprezie (typu imieniny u cioci) to już mnie
irytuje. Jestem w tym zagubiona, bo pamiętam wiele wspólnych imprez, również
tych, na których był alkohol i na których bardzo dobrze się bawiliśmy. Teraz
liczę każdy kieliszek męża i CZUJĘ SIĘ Z TYM FATALNIE!!! Nie rozumiem tego
zachowania u siebie. naprawdę, NIDGY nie przesadzaliśmy z alkoholem (nawet na
studiach), a kiedy już nawet bywaliśmy na rauszu, to to i tak sporadycznie i
nigdy nie wzbudzało to we mnie takich lęków. Mam wrażenie, ze teraz, gdyby
trafiła się impreza, to tak bym wierciła dziurę w brzuchu mężowi, że naprawdę
byśmy się znów pokłócili. Co jest grane! Potrząśnijcie mną, proszę!!!
Pozdrawiam. Anka.

[kwieto]

"Raz czepial sie mnie, a raz brata" - co przez to rozumiesz?
Slowa, czyny?

[Gość: ania]

Z bratem to się "za łby wzięli" ale owego brata sama miałam ochotę wtedy
walnąć, bo się do swojej żony stawiał i mąż go chyba do pionu chciał
sprowadzić, no i nerwówka była, bo dwóch na bani i radź tu sobie człowieku, a
do tego dzieci spały w osobnych pokojach. Do mnie bzdury opowiadał.

[kwieto]

Czyli generalnie niegroznie (w stosunku do Ciebie), wiec skad strach?
Boisz sie, ze to pojdzie dalej?
Czy ktos Tobie bliski (ktores z rodicow albo w ogole rodziny, byly chlopak,
itd.) mial/ma problem z alkoholem?
Czy Ty masz taki problem?

[Gość: ania]

Ja nie, z rodziny mojej i męża też nikt. Ale jedną sytuację opisałam niżej.

[kwieto]

Uhmmm...
I "staje przed oczami" gdy widzisz pijacego meza?

[j_ar]

faktycznie taka upierdliwosc moze wykonczyc faceta... dwa razy w ciagu czterech
lat urwal mu sie film i co?... ciagle masz sie go czepiac i psuc mu humor,
kiedy walnie sobie lufke? od lat ci pokazuje, ze potrafi pic, a ty ciagle
czepiasz sie zdarzenia nieprzyjemnego,.. co on ma niby zrobic abys sie nie
czepiala? ma wogole nie piec? dlaczego?... nie upuja sie jak mowisz, nie
awanturuje, a wypic ze znajomymi zawsze jest przyjemnie... wykonczysz go taka
upierdliwoscia

[Gość: ryb]

2 problemy. 1, jezeli wypije i daje sie prowokowac do awantury to powinien
odstawic picie. 2, Ty o tym wiesz i dlatego dmuchasz na zimne. A problem jest z
Twoim facetem, nie z Toba. To on sie musi dostosowac do sytuacji a nie Ty.

To bylo do Ani n/t

[Gość: ryb]

[Gość: ania]

Specjalinie trudno go sprowokować. To raczej siła spokoju.

[Gość: ania]

Widzisz tylko mam wrażenie, że mąż nie wiedziałby kiedy przestać, a z drugiej
strony nawet jakby "przedobrzył" z trunkami, ale był jak zawsze normalny to
przecież wiem, że nic złego. Sama jestem na siebie zła. Mówię, z reguły jak
były imprezy to nawet "zanietrzeźwiony" zachowywał się o.k. Jedyna
upierdliwosć, to ze chciał dalej imprezować ;-).

[j_ar]

chcesz powiedziec, ze jak zaczyna pic to tak, ze az padnie? czy po prostu pije
wiecej niz np ty?

[Gość: ania]

Nie zawsze jest tak, że pije aż padnie. Często kiedy go ktoś poczęstuje to na
tym się kończy. Nie musi się "dobijać". Ale bywało, że miał ochotę na więcej.

[j_ar]

posluchaj sama siebie: pije niezwykle rzadko, pije malo, nie musi sie dobijac,
czasem ma ochote na wiecej - czy to ci niczego nie mowi? dodatkowo zachowanie
po pijaku z rekoczynami bylo jak najbardziej z tego co piszesz wlasciwe w
takiej sytuacji.... niepotrzebnie go stresujesz, ja z samych takich stresow
pewnie bym sie upil :)))

[Gość: ania]

Chyba masz rację ;-))). Dzięki wielkie. Po co ja to w sobie tak pielęgnowałam?
Pozdrawiam. Anka.

I JESZCZE WAŻA RZECZ

[Gość: ania]

Chyba najważniejsza, a nie napisałam. Byłam kiedyś z na pozór normalnym
człowiekiem, a gdy wyszło tak, że postanowiłam się z nim rozstać, to najpierw
zażył jakieś leki, potem popił alkoholem, zrobił raban na pól akademika
(interweniowała ochrona), doskoczył do mnie, w końcu usiłował popełnić
samobójstwo... . Ja jestem z natury spokojną osobą, pogodną i chyba
umiarkowaną. Wtedy to dosłownie nie wiedziałam, co się dzieje. Może to to...

[j_ar]

nie wiem czy to to, ale wiem, ze nie mozna, majac swiadomosc swoich zachowan,
traktowac niesprawiedliwie bliskiej osoby tylko i wylacznie z powodu wlasnych
lekow

[gaba_2003]

j_ar napisał:
> nie wiem czy to to, ale wiem, ze nie mozna, majac swiadomosc swoich zachowan,
> traktowac niesprawiedliwie bliskiej osoby tylko i wylacznie z powodu wlasnych
> lekow

Jarze przeceiz Ania napisała że to ONA ma chyba problem.
Już miałąm ja pytać czy w przeszłości nie miała takich problemów z kimś bliskim
ale już dążyła sama wyżej napisac że miałą. Więc to chyba echo tamtych
wydarzeń. Jedyne wiec co można to racjonalnie samej sobie wciąż tłumaczyc że to
nie jest tamten facet - tylko kochany mąż. :) Aż sie w końcu samej sobie
uwierzy.

[j_ar]

oj wiem wiem..ja tak sobie jedynie podsumowalem to, ze bardzo mi sie podoba,
kiedy ktos potrafi tak sie zastanawiac nad swoimi zachowaniami jak ania:)

Leki Ani

[seksuolog]

Czy w ogole masz osobowosc lekowa? Na przyklad katarek u dziecka wymaga
konsylium 3 profesorow?

To ze maz wypil za duzo kilka razy nie jest powodem do przesadnych reakcji.

[Gość: ania]

Wiem, że są przesadne, ale chyba tylko w tym przypadku. W innych się raczej tak
nie trzęsę (a już na pewno nie przy dziecku). Mogę coś bliżej o osobowości
lękowej???