Nie chciałam...

[ry_benka]

Nie chciałam zaczynać tego wątku ani pisać na forum... Nie chciałam znów poczuć
się żałosna i stwierdzić że po raz kolejny przestaję sobie radzić...Nie
chciałam zawracać Wam głowy sobą, skoro jest tu tak wiele ludzi naprawdę
potrzebujących pomocy...Nie chciałam pozwolić sobie na rozczulanie się nad
sobą, bo wiem dobrze że do niczego to nie prowadzi... Nie chciałam...

Ale piszę choć znów wściekam sie na siebie za swoją słabość...

Powiedzcie Kochani... czy znajdujecie czas by w tym zaganianym życiu poszukać
siebie? Czy delektujecie się poezją, podziwiacie malarstwo, chodzicie do teatru?
Czy troszczycie się o siebie i swój wewnętrzny rozwój... czy dbacie o swego
ducha by "nad poziomy wzlatywał"?

U mnie odpowiedź brzmi nie... I z dnia na dzień coraz bardziej nie...

Kim będę za te 5 - 6 lat jeśli już teraz nie wiem kim jestem a w natłoku zajęć
i obowiązków nawet nie mam kiedy na spokojnie się nad tym zastanowić???

A najbardziej boli mnie to, że gdy teraz o tym piszę to zamykam sobie furtkę to
prawdziwej rozmowy z kimkolwiek mi bliższym w rzeczywistym świecie...

Jak zwykle w moich wypowiedziach nawet mi cięzko jest doszukać sie sensu, więc
przepraszam za ten brak logiki...

Pozdrawiam

Rybeńka

[vicca]

Ry_beńko!

Moim zdaniem nie jesteś żałosna i wcale nie zamykasz sobie furtki do "realnego
życia". Czasem sieć jest jedyną możliwością kontaktu, a poza tym wydaje mi się,
ze na tym akurat forum spotykają się ludzie o tak różnych zainteresowaniach i
charakterach, że zawsze znajdzie się ktoś, kto z Tobą porozmawia, a kogo być
może, nie mialabyś szans spotkać poza Siecią (przynajmniej ja tak mam -
poznalam tu minimum 10 fantastycznych osób!).

A co do kształtowania ducha - nie chodzę na koncerty bo samej to żadna frajda,
podobnie jest z kinem i teatrem, ale bardzo wiele czytam (praktycznie w kazdej
wolnej chwili) i to jest mój "rozwój duchowy". Polecam moją ulubioną technikę
czytania
jakaś miła książka (np. Jeana d'Ormesson albo Jonathana Carrolla)
coś dobrego do jedzenia (zimą jabłuszko albo czekoladka, latem wiśienki z
cukrem waniliowym - mniam, mniam)
herbatka (dobra o każdej porze roku)
sympatyczne otoczenie (własne lub cudze łóżko - jak kto woli, albo plaża pod
Władysławowem, albo połonina pod Smerkiem, albo pomost na jeziorze Czos przed
Picnikiem Country, albo...)

Pozdrawiam ciepło
Vicca

[Gość: wredna2]

...plaza pod Władysławowem... tez ja kocham...

ale czy to rozwoj duchowy? niech i tak bedzie...hehehe


wredna 2

...sympatyczne otoczenie (własne lub cudze łóżko - jak kto woli, albo plaża pod
> Władysławowem, > Vicca

[vicca]

Zwłaszcza ten kawałek w stronę Jastrzębiej Góry - hmm, rozmarzyłam się ;))

Pzdr Vicca

[ry_benka]

Witaj Vicca:))

Dziękuję za ciepłe słowa - na Ciebie zawsze można liczyć:)

Wiesz, z tą furtką do świata realnego... Pisałam Wam kiedyś, że mi nawet na
forum ciężko jest mówić o sobie... Chodzi mi głównie o to, że zauważyłam, iż
dzieląc się czymkolwiek tutaj nie czuję już potem potrzeby mówienia o tym
komukolwiek z moich "rzeczywistych" znajomych, czy przyjaciół... Paradoksalnie
otwierając się na Was zamykam się na innych ludzi...

Milutkiego dnia życzę:)))

Ry_benka!

[vicca]

To nie jest paradoks. Kiedyś się zastanawialam, dlaczego łatwiej jest mi
rozmawiać via Internet niż twarzą w twarz - dosłam do wniosku, ze chodzi o to
że trochę boję się kontaktu w realu (konkretnie reakcji ludzi). Wnoisek -
jestem bardziej szczera (co może czasem odstrasza ludzi, ale moze nie
wszystkich :)) )
A prawda jest taka, ze mimo iz się boję to jednak tęsknię za kontaktem z ludźmi.
Nie martw się Rybeńko, mimo wszystko, zycie jest piękne

Pzdr ciepło V*

[jamelia]

Kolejny raz, i jeszcze raz, i znowu...
Tak mam.:-)
I czytam poezję, często wychodzę, ćwiczę jogę - wszystko tak, jak podaje stary,
dobry podręcznik szczęścia...Dbam o siebie, o innych, o rozwój...
I nagle, cholera, juz nie mogę. Bo to wszystko nie tak, nie tak, nie tak...
A potem znowu wiosna :-)))

jamelia

[Gość: Manitra]

Rybeńko - mysle,ze juz w tej chwili poczujesz,ze nie jestes w tych swoich
dylematach taka osamotniona i inna,bo na pewno znajdzie sie tutja mnostwo
takich osob,jak Ty,ja tez np. ;o), ale rozwijac sie mozna na wiele innych
sposobow. Ja tez nie mam czasu chodzic do teatru,do kina,ale uwielbiam za to i
nadrabiam tym,ze czytam ksiazki,pochlaniam,pisze listy albo przelewam swoje
wlasne mysli tak dla siebie. A jak rozwija poznawanie innych,czy to w realu,czy
w necie :o)
Nosek do gory,niech Cie slonko troszke po nim popiesci,bedzie siuper !!! :o)))))

poznawanie siebie

[Gość: madlaine]

Pogoń za własnym rozwojem też jest męcząca, trzeba poczuć w sobie odpowiedni
moment, kiedy już się nie wie o sobie tak dużo. Ja poczułam to teraz, kiedy
świat się budzi i nasze myśli ospałe po zimie też odzywają. Jednak takie
momenty jak te powinny byc w nas cały czas, tylko musimy to odpowiednio wyważyć-
czy codziennośc czy "moja" wyjaytkowa codzienność. Uczmy się siebie całyy czas.
Dobra książka, miła strona w sieci, miła wymiana myśli na naszym forum-spacer,
spojrzenie w rozwieżdżone niebo..... cóż warto poświęcać czas dla siebie:)

[malwinamalwina]

jesli istnieje jedna jedyna osoba na tym swiecie ktora cie rozumie, ta osoba jestem ja - zdalam sobie
sprawe ze zycie codzienne mnie pozera i glupieje w srodowisku zawodowym (koledzy kolezanki bo
sama praca interesujaca). Zrezygnowalam z pewnej czesci tzw obowiazkow (okazuje sie ze swiat sie
nie zawalil !) i ograniczam do minimum konieczne i nudne sprawy.
Trzeba podjac decyzje potem wszystko przychodzi latwiej - wez jakis abonament do teatru, filharmonii,
mediateki, kina dyskusyjnego, zamiast przygotwywac obiad, kup mrozone knedle, pizzze czy byle co
raz lub dwa w tygodniu i w uzyskanym czasie idz do muzeum, wieczorem czytaj zamiast ogladac durna
telewizje, jestes na necie - wystukaj muzeum luwru czy jakies inne cie interesujace i przejdz sie po
galeriach, zaprenumeruj Geo i podrozuj po swiecie, odkladaj stowe (albo pol ale odkladaj) co miesiac (na
wakacje)- i zrealizuj jakies marzenie w stylu grecja egipt czy wulkan etna albo inne gejzery.
Sluchaj ulubionej muzyki (nawet w samochodzie) jak nie to z walkmana itd itp
kup akwarele i pacykuj co ci sie podoba (tylko mi nie mow ze nie umiesz malowac ! kazdy umie !)
Chodz na konferencje (zobacz na uniwersytecie twojego miasta)
tyle mozliwosci
tylko trzeba sie wyrwac z kieratu
powodzenia

[Gość: rick]

zaraz mnie zakrzyczą za to co napiszę, ale .. niech tam. mnie pomogło. byłoby nie
w porządku, gdybym się tym nie podzielił

ale najpierw trochę marketingu:

ry_benka napisał(a):

> Powiedzcie Kochani... czy znajdujecie czas by w tym zaganianym życiu poszukać
> siebie? Czy delektujecie się poezją, podziwiacie malarstwo, chodzicie do teatru
> ?
> Czy troszczycie się o siebie i swój wewnętrzny rozwój... czy dbacie o swego
> ducha by "nad poziomy wzlatywał"?
>
> U mnie odpowiedź brzmi nie... I z dnia na dzień coraz bardziej nie...
>

A u mnie TAK, TAK, TAK

choć kiedyś było podobnie jak u Ciebie. uznałem, że warto spróbować powierzyć
głowę specjaliście. i że są od tego ludzie, którzy na tym się znają i są
skuteczniejsi od prób samodzielnych i wspomaganych przez przyjaciół.

do tego dodałem swoją wolę zmiany i chęć skorzystania z pomocy przewodnika.

nie twierdzę, że u każdego to musi skutkować. mnie pomogło. nie namawiam. ale weź
tę sugestię pod uwagę

ciepełka

rick

Witaj ponownie

[roseanne]

Dawno Ci nie czytalam, jak sie masz?
Natlok pracy powiadasz?
uf, kazdy to chyba ma.
Kocham teatr, ale opiekunki nie zawsze chce zostawac
Ksiazka - najczesciej kosztem innych powazniejszych zajec.
Odsapnij, podobno macie lepsza aure niz ja, pospaceruj.
pozdrawiam
Roseanne, z zasypanego sniegiem katka na koncu swiata

[ry_benka]

Miło mi że mnie pamiętasz:)))

Nie pisałam, bo starałam się radzić sobie sama,ale...

Z tą aurą to nie do końca prawda, bo dopiero dziś zaczyna się robić cieplej... do
tej pory pogoda nie zachęcała na spacery...

Natłok zajęć? Dobrze powiedziane... Najgorsze jest to, że do czerwca nie
zapowiada się nawet dzień wolnego, a ja już momentami nie mam sił... Hehe,
własnie dlatego staram się nie pisać - od razu zaczynam narzekać!!!

Pozdrawiam serdecznie,

Rybeńka

[debe]

Jeszcze kilka miesiecy temu sama moglabym taki list napisac (chociaz pewnie
nawet tego by mi sie nie chcialo), moja "ukochana", tak dobrze zapowiadajaca
sie praca wyssala ze mnie cala chec to czegokolwiek...,chociaz u mnie wynikalo
to przede wszystkim (a wlasciwie jedynie) z rozczarowania...

na natlok pracy, tu powtorze za innymi, najlepsze chyba sa male, drobne rzeczy
(u mnie to zawsze dzialalo):
np. spacerek, jesli mozesz sobie pozwolic, zamiast biec z pracy do domu,
przejdz sie po parku, idz na kawe do ulubionej kawiarenki; dobry deser czy
herbatka; kilka minut spokoju i NIEMYSLENIA o pracy czy obowiazkach!

poza tym nie mysl ze sie rozczulasz czy (o zgrozo!), ze jestes zalosna, kazdy
ma lepsze i gorsze dni! - i mamy do tego prawo!

Trzymaj sie cieplutko
debe

[arek_cz]

Owszem poezja, kino teatr - tylko ze najczesciej gdzies w necie lub na wydruku
(ajkies dobre teksty).
A wieczorem to ksiazki, ksiazki i jeszcze raz ksiazki.
A wiec to chyba tez jakas forma rozwoju duchowego :)

Arek

[Gość: madlaine]

Dobra książka z lampką dobrego czerownego wina, hm taka odrobina luksusowego
lenistwa po zaganianym tygodniu...

[Gość: Renka]

Na sile sie nie uduchowisz. Gdybys czula te potrzebe , rzucilabys swoje
prymitywne, przyziemne sprawy i oderwalabys sie troche od ziemi:)
Wystarczy tylko chciec.

[ry_benka]

Witam Wszystkich cieplutko:))

Bardzo dziękuję za wszystkie słowa skierowane do mnie... wiem, ze każdy z Was
na swój sposób ma pełną rację.

Kilka miesięcy temu pisałam Wam o tym, że czuje iż jakiś wir chwyta mnie w
swoje "łapki" i pociąga w nieznane... Teraz powoli zaczynam poznawać to
"nieznane" i prawda jest taka, że wcale mi się ono nie podoba:(((

Praca, nauka, jedzenie byle czego o jakiś absurdalnych porach... i ten
niedosyt... brak kontaktu z sztuką, z pięknem... Macie rację, z wszystkiego
można po trochu zrezygnować i trzeba, jeśli chce się coś dostać.
Mam chyba po prostu wrażenie, że w tej całej pogoni (szkoda tylko, że nie mam
pojęcia za czym!!! - na pewno nie za pieniędzmi, bo mam ich akurat tyle by
przeżyć i jakoś nie czuję, bym potrzebowała ich więcej...)gubię siebie...

Mało optymistyczny początek dnia:))

Wam życzę dużo słoneczka i ciepełka... u mnie niestety póki co same chmury, ale
może w końcu wiosenka przestanie się gniewać i dam nam się sobą nacieszyć:))

Rybeńka

[Gość: ida]

Nazywam to falowaniem - radzę sobie - nie radze - radzę sobie... i tak cały
czas. Czy jest sie wtedy żałosnym, gdy przychodzi ten gorszy czas? Żałosne jest
szukanie pomocy, pocieszenia, bliskości wtedy? Staram sie myśleć, że to
wszystko jest mi potrzebne, że służy mi (bo wtedy więcej odpoczywam, zwalniam).
Zaczynam akceptować to wszystko i nie dokładać sobie, bo to się nie zmieni.
:-))))))))))))))))))))

Zielona Róża

[jamelia]

Jest we mnie
jest coś takiego
Nie nie mogę
opisać
coś jest we mnie
coś czego nie było
i rośnie
nie to nie rośnie
podchodzi do gardła Nie
podchodzi to jest nieruchome
to mnie wypełnia Nie
wiem dokładnie
dobrze że zapominam
ale co to jest
mow po ludzku
czy to jet miłość
nie to nie jest strach
czy to jet nienawiść
idea to jest puste
Nie to nie jest idea
to jest już prawie wszędzie
czy to się do ciebie skrada
czy to milczy czy jest wymowne
czy to jest daleko krzyczy
o jeszcze jest daleko
tak tak
to jest jeszcze bardzo daleko
prawda powiedz mi
że to jest jeszcze daleko
ale co powiedz co
to jest już we mnie
tu i tu
i tam
ale tego nie było we mnie
wiem że nie było
wiem że nie było
a teraz to jest już w tobie
podchodzi ci do gardła
nic nie czujesz
powiedz mi prędko
jak to jest w tobie
czarne czy białe
niewidome czy słońce
nieme czy woła
nic nie mówisz
powiedz mi że to jwst daleko
Nie
mówisz że uciekniesz
nic nie mowisz
powiedz
nie możesz mówić
nie nie boję się bo nigdy
tego nie widziałem
może nie widziałem
może sie przeniesiemy
dobrze od zaraz
na inne miejsce
zobaczysz że wszystko jeszcze
będzie dobrze Nie
mówisz ze nie ma innego
miejsca że nie można się przenieść
nic nie mówisz
mówię że nic nie jest w nas

Tadeusz Różewicz

Pomyślałam, że bardzo pasuje do tego wątku, do nas poszukujących i
oczekujących...

Pozdrawiam, jamelia :-)))