POMOCY !!!

[arlekin74]

Tyle madrych tutaj ludzi iz stwierdzilam ze moze i ja dostane od was jakas rade
bo zabrnelam w swoim zyciu w ciemny zaulek i nie wiem co robic. Zwiazalam sie z
mezczyzna po przejsciach.Mieszkamy juz kilka lat i wiemy jak to jest byc ze
soba. Oboje mamy prace, finansowo nie narzekamy. Jego dzieci sa u nas co
weekend, staramy sie byc dla nich przyjaciolmi a on stara sie byc dobrym ojcem.
Zareczylismy sie, pieknie, romantycznie , jak nie z tej epoki. W te swieta moj
narzeczony oswiadczyl moim rodzicom ze chce mnie poslubic. Na to moja matka
powiedziala ze nie wyraza zgody i nigdy nie zaakceptuje tego malzenstwa.
Sytuacja byla nieprzyjemna ale trudno. Mzusialam wyjechac bo oboje nie
mieszkamy w Polsce. Po powrocie zadzwonilam do rodzicow ze dotarlam cala i
zdrowa na co uslyszalam ze zaginely im pieniadze i zebym je natychmiast
oddawala. Oczywiscie nie mam ich bo ich nie wzielam. Na domiar zlego moj ojciec
od dwoch dni jest w szpitalu - mial stan przedzawalowy - trudno do konca opisac
moja sytuacje jezeli dzieli mnie od rodzicow tyle kilometrow i nie moge co
drugi tydzien jezdzic tam i spowrotem. Czasem mysle ze to zly koszmar albo
opera mydlana. Moja matka posadzila mnie o kradziez, przekonala do tego cala
rodzine. nie wiem kompletnie co mam zrobic. Prosze pomozcie

[zlakobieta]

To co napisalas wyglada rzeczywiscie na bardzo dziwna sytuacje ale podalas za
malo informacji o Twoich dotychczasowych relacjach z rodzicami oraz o ich
usposobieniu. Trudno cos poradzic nie znajac ukladow, jakie byly w Twojej
rodzinie zanim doszlo do opisanego przez Ciebie konfliktu, bo to ze Twoj
partner jest wspanialy, i ze go kochasz nie ma raczej wedlug mnie zwiazku ze
sprawa.
Pzdr.

[arlekin74]

okey, prawdopodobnie masz racje. ale ciezko mi o tym wogole pisac. Moje relacje
z rodzicami.......wyprowadzilam sie dosc wczesnie z domu, moze za wczesnie, ale
sama radzilam sobie w zyciu. skonczylam szkoly za ktore sama placilam,
wynajmowalam mieszkania i nigdy nie potrzebowalam ich pomocy. podrozowalam po
swiecie i poznalam bardzo dobrze 3 jezyki. wciaz utrzymywalam z nimi jak mi sie
wydawalo dosc bliski kontakt tzn przynajmniej raz w tygodniu dzwonilam do nich
jezeli nie czesciej( oni nigdy do mnie nie dzwonia, nawet na urodziny czy
swieta). faktem jest ze zaden moj chlopak mojej mamie sie nie podobal i gdy
tylko dowiadywala sie o jego istnieniu nie akceptowala go i probowala abym
wybierala miedzy nim a moimi rodzicami.ja wiem ze rodzicow sie ma tylko jednych
i trzeba ich szanowac ale ja mam tez tylko jedno zycie. nie chce wybierac. chce
bysmy byli duza szczesliwa rodzina , ale jak to zrobic kiedy jestem nieslusznie
oskarzona ? .........wyszla z tego opera mydlana.......

[veronique11]

Niestety , czasami dzieci padają ofiarą szantażu uczuciowego własnych rodziców.
Ty mieszkasz daleko , nie masz czasu się nimi zajmować...próbują zwrócić na
siebie Twoją uwagę.
Podświadomie dążą do zniszczenia tego związku, żeby stać sie "centrum
uwagi" .Kiedyś Ty byłś ich " oczkiem w głowie", a teraz....
Nie znam szczegółów ale myślę że to ludzie w podeszłym wieku . MOże podejrzenia
o kradzież są poprostu efektem sklerozy ( przepraszam że tak brutalnie..ale
zdarza sie)
Czy masz rodzeństwo ? Jeśli tak , to jak sie układają stosunki między nimi a
rodzicami ?
Najważniejsze jest to , że masz wspaniałego człowieka przy boku.
Nie daj zatruć swojego szczęścia wyrzutami sumienia . To TWOJE życie...rodzice
już mieli swoje "5 minut" ..nie oskarżaj się.
Powiedz im , że Tobie też należy się szczęście i nie mogą ingerować w twoje
życie..
Wiem że to trudne i bolesne ..kochasz ich przecież , ale musisz to z nimi
wyjaśnić.
Opiekuj się nimi, utrzymuj kontakt , ale nie pokazuj że masz jakieś rozterki.
Postaw sprawę jasno : kocham Was , kocham Jego i nie zamierzam wybierać..bo Wam
też nikt nie kazał wybierać i jesteście do tej pory razem . Dajcie mi moją
szansę na bycie szczęśliwą!!
Mam nadzieję że jakoś sobie poradzisz.
Trzymam kciuki !!
Pozdrawiam
Veroniqe

[arlekin74]

Tak moi Rodzice sa juz starsi. Wiem ze mysleli ze zamieszkam z nimi i bede sie
nimi opiekowac. Wybralam inaczej bo moje stosunki z Mama byly jedynie dobre
kiedy bylysmy na odleglosc. Ona jest strona dominujaca nie tylko w swoim
malzenstwie ale tez w calej rodzinie. Wyjezdzajac z kraju przemyslalam rowniez
ta sytuacje ze kiedys beda potrzebowali opieki. Nie sa sami - 15 minut od nich
mieszka moj brat - oczko w glowie mojej mamy czyli ukochany synek-mamisynek. W
tej samej miejscowosci mieszka tez moja kuzynka. Nie mam wiec wyrzutow sumienia
ze zostawilam ich samych. Nie mniej jednak kocham ich i zawsze na ile moge chce
im pomagacich bo sa moimi rodzicami i nie rozumiem dlaczego wyrzadzaja mi taka
krzywde - oskarzaja nieslusznie. moze to toksyczna milosc ale jak mogli posunac
sie do czegos takiego ? chcialabym im wszystko wytlumaczyc ale oni zadaja
pieniedzy a nie tlumaczen i koniec.

[veronique11]

Wiem że to trudne..Jeśli nie sa zdani tylko na siebie ...to masz połowę sukcesu.
Nie staraj się nic wyjaśniać , bo jeszcze bardziej się wplączesz. POwiedz
poprostu , że te zarzuty sa niepoważne. Jeśli Twoja rodzina (brat, kuzynka )
daję temu wiarę to wybacz..ale kierują nimi jakieś dziwne uczucia do Ciebie,
nie mające nic wspólnego z miłością. Raczej zawiść niestety ..
Naprawdę szkoda mi Ciebie i chciałabym Ci coś mądrego napisać...
Ale cóż..może tylko tyle ,że doskonale Cię rozumiem , bo byłam w podobnej
sytuacji . Tylko że u mnie pewne drastyczne ( dla mnie ) przeżycia wyleczyły
moją mamę z tej "chorobliwej miłości".
Na pewno wspaniale jest mieć kochająca rodzinę i ciepły kontakt z nimi ..ale
nie za wszelką cenę. Albo dotrą do nich Twoje logiczne argumenty i jasne
postawienie sprawy ..albo..
Na jakiś czas musisz ochłodzić kontakty. Pamiętaj że dobre kontakty i zaufanie
zależy od DWÓCH stron..nie tylko od Ciebie. Oni muszą chcieć..a z tego co
piszesz..jest wprost przeciwnie...
Trzymaj się dzielnie !!
Veronique

[zlakobieta]

Wlasciwie wszystko, co ewentualnie przyszlo mi do glowy napisala Veronique. Nic
dodac, nic ujac.
Moze ewentualnie sprobuj porozmawiac z bratem lub z kims z rodziny, do kogo
masz zaufanie.
Gdyby moja mam kazala mi wybierac miedzy miloscia, a soba w Twojej sytuacji
kazalbym jej wybierac, czy chce miec corke i zapomni o tych idiotycznych
zarzutach z kradzieza, czy woli te corke stracic. To ryzykowne rozwiazanie ale
moze warte analizy.
Pozdrawiam. Trzymaj sie.