Tao

[ursa.bianka]

bardzo dziękuję Z_milo oraz Dynamitee za to, że wspomniały o Tao i
za link (bo do książeczki B. Hoffa jeszcze nie dotarłam):
galaxy.uci.agh.edu.pl/~kompas/tao.html

poruszyły mnie słowa o "pożytku z pustego"
oraz naszych nielogicznych próbach oszczędzania czasu,
które są jego trwonieniem...

i mój ulubiony fragment:
"...musimy (...) uświadomić sobie swą Wewnętrzną Naturę i zaufać
jej, a potem nie tracić jej z oczu. Albowiem w Brzydkim Kaczątku
kryje się Łabędź, w Brykającym Tygrysie drzemie nasz Wybawiciel,
który zna Drogę, a w każdym z nas jest coś Szczególnego, i musimy to
Zachować."

P. S. no to teraz ja sobie pocytowałam ;-)
ulas.

[dynamitee]

linknę jeszcze raz linka :)

galaxy.uci.agh.edu.pl/~kompas/tao.html
w trakcie czytania tej strony uśmiechałam się pod nosem (fragmenty z
Hoffa są po prostu boskie :), w trakcie czytania o urządzeniach
oszczędzających czas zaczęłam się już śmiać- autor artykułu
b.plastycznie opisał absurdalność tych urządzeń i w ogóle
oszczędzania czasu.

z kolei Najęty Bryś kojarzy mi się z typem karierowicza, takim co to
całe życie w biegu, praca, po pracy znowu praca, 10 fakultetów,
zajęcia "po_pracowe", szybko, aktywnie, z adrenaliną, "czuję, że
żyję", tysiąc hobby: skałki, squash, jogging, jazda konna, tenis,
pływanie, nurkowanie i kto tam co jeszcze chce. a czasu NAPRAWDĘ DLA
SIEBIE, na pobycie ze sobą i z innymi jakoś dziwnie brak.

[ursa.bianka]

to o Brysiu to jasne jak słońce...
i nawet nie wiem, co tu dodać, bo (nie jestem pewna, które to cytaty
z Hoffa, ale pewnie większość tekstu z tej stronki?) napisano tu
pięknie i prosto...
i jestem bardzo wdzięczna, że to przeczytałam - bardzo bardzo ;-) -
jeszcze niedawno sama chciałam stać się kimś takim, bo
wydawało mi się, że otoczenie tego właśnie ode mnie oczekuje:
żebym była ambitna,
żebym COŚ osiągnęła itd., itp.
a ja - ciągle byłam w dołku, ponieważ nie umiałam sprostać tym
oczekiwaniom...
i jeszcze coś: dopóki robię to co lubię i cieszę się z tego, co
robię, wszystko przychodzi jakoś tak "samo" (właśnie;-);
jednak kiedy stawiam sobie wysoko poprzeczkę,
paraliżuje mnie ta "wysokość" i nie robię nic, nie potrafię się
zmusić, by spróbować ją pokonać...

ale poznałam pewnego człowieka, który powiedział, pokazał mi,
że wcale nie muszę się na nic silić i nigdzie spieszyć,
wystarczy, że jestem...
jestem mu za to bardzo wdzięczna

[dynamitee]

ze mną było podobnie. czułam presję otoczenia, żeby COŚ osiągnąć,
żeby być "z sukcesem". i przez długi czas wydawało mi się, że to
jest moje chcenie, że tego naprawdę chcę.
w czasie studiów miałam parcie na robienie kariery, bo mi się
wydawało, że to jest właśnie to, czego chcę. chęci robienia kariery
nie odbierałam wtedy jako chcenia narzuconego mi z zewnątrz.
do czasu.
na studiach miałam zajęcia z arteterapii, robiliśmy mapę marzeń-
taki kolaż, na który wrzucaliśmy różne zdjęcia, obrazki, napisy z
gazet, które obrazowały nasze marzenia, chcenia, które nas
przyciągały w jakiś sposób. i co się okazało? na mojej mapie nie
było ANI JEDNEGO motywu nawiązującego w jakikolwiek sposób do
robienia kariery zawodowej, osiągania sukcesu, stawiania sobie
wysoko poprzeczki, itd. byłam zaskoczona. pojawiły się za to motywy,
których bym się nie spodziewała, a jednak się tam znalazły, niektóre
w centrum kartki.

odpuściłam sobie chęć robienia kariery. chyba nie o to mi chodzi w
życiu :)

[dynamitee]

przeczytałam już "Tao Kubusia", teraz czytam "Te Prosiaczka" i tak
sobie myślę, że te książki chyba przyszły do mnie w odpowiednim
momencie:)
książki o spokojnej, refleksyjnej filozofii życia, którą można
spróbować zaadaptować do życia w szybkich, mało spokojnych czasach.
i właściwie zasady taoizmu w nich opisane są niemal oczywiste,
proste jak budowa cepa, ale jak się popatrzy na filozofię Zachodu,
która i do nas wkracza, jak się popatrzy na niektórych ludzi i
sposób, w jaki żyją, ma się wrażenie, że wszystko jest jakoś na opak.