Wychowanie dzieci - bić czy nie bić ?

[Gość: david]

Jak myślicie, czy mozliwe jest wychowywanie dzieci całkowicie bez uciekania się
do argumentów w postaci pasa ?

[n_ina]

Nie mam dzieci, ale mogę Ci powiedzieć jak to jest być "wychowywanym" przy
pomocy pasa (stosowano tę metodę wobec mnie). Po pierwsze poznajesz co to jest
strach przed człowiekiem, którego kochasz. Po drugie zaczynasz sobie wmawiać,
że to twoja wina i że "tata"("mama") miał(a) rację. Po trzecie zamykasz się w
sobie i czujesz się straszliwie samotny. Po czwarte tracisz poczucie
bezpieczeństwa, które dla dziecka jest niezwykle ważne. Po piąte zaczynasz się
buntować. I mogę tak jeszcze wymieniać...
Zastanów się czy chcesz żeby twoje dziecko tak się czuło.

[sara]

Ja wrecz mysle, ze niemozliwe jest wychowanie przy uzyciu pasa. Post od niny
wyjasnia swietnie dlaczego. Bicie nie jest srodkiem wychowawczym, sluzy jedynie
do rozladowania agresji doroslego. Tylko czemu na dziecku, malej, bezbronnej
czesci nas samych.
Ja nigdy nie bylam bita. Mam szczesliwa rodzine, nie bije swoich dzieci, nie
mam z nimi zadnych problemow. Przeraza mnie jak ciezko ludziom wyrwac sie z
kregu agresji, ktora sami poznali w dziecinstwie jako srodek wychowawczy.
Tymczasem to srodek dewastacji, emocjonalnego spustoszenia. Okazywanie milosci
i szacunku, poswiecanie uwagi to jedyna odpowiedz. Dziala jak magia, nie
dostrzegasz, ze w ogole toczy sie jakas rozgrywka, jesli kochasz berbecia od
kiedy zistnial. Jesli sie spozniles, musisz bardzo swiadomie pracowac nad soba
i nadrabiac zaniedbania wyrzadzone dzicku. Nie znam przypadku, gdzie dobre
uczucia i poswiecenie czasu nie przyniosly pozadanych rezultatow. Znam za to
przypadki dzieci trudnych, agresywnych, chociaz "cwiczonych" w domu. Dla mnie
wniosek oczywisty: nigdy nie bij nikogo. A czemu mialbys bic dziecko? To
dopiero odrazajacy pomysl!

[Gość: julka]

Nie bić ,nigdy i pod żadnym pozorem.To upokarzające dla obu stron. Wyobraż
sobie co przeżywa taki mały człowiek/bo dziecko to też człowiek/.Dzieci trzeba
po prostu kochać,rozmawiać z nimi,być z nimi i obejdzie się bez bicia -wiem to
z doświadczenia.Zobacz na forum -wszystko o wychowaniu .

[saga.gs]

Z wszystkich rodzajów przemocy za najbardziej obrzydliwe uważam dwa - wobec
dzieci i zwierząt. Takie pytanie w ogóle nie powinno byc formułowane! jak mozna
w ogóle nad czyms takim sie zastanawiać?

[Gość: Torm]

Kocham moich rodzicow i nie moge im nic zarzucic - moze tylko, ze czasem byli
malo konsekwentni w postepowaniu wobac nas (mam o 3 lata mlodszego brata). A
przyznam,ze nie raz ojciec nam wlal. moze pas to przesada ale klapsy byly. I
nigdy nie mialem pretensji, nie balem sie go. Moze dlatego, ze zawsze byly to
przypadki uzasadnione. nigdy nie byllismy bici za niewinnosc. Podkreslam tazke,
ze moj tata nigdy nie pil, a moja rodzina nie jest patologiczna. Matka jest
dziennikarka, ojciec skonczyl technikum, ja ide w tym roku na studia, moj brat
jest w liceum. Rodzice sie nie rozwodza, ja mam dziewczyne, nie pierwsza :).
Brak psychoz, stanow lekowcyh .. i woglenie rozwijam sie normalnie ...

Uwazam, ze klaps nie jest najlepsza metoda wychowawcza, ale jest czasem
niezbedny.
Wszystko zalezy od dziecka i od rodzica.
Dziewczynek, nigdy nie powinno sie bic, ale chlopcow ... w ostatecznosci ...
tak. Wydaje mi sie, ze do samcow najlepiej trafiaja argumenty sily...

Hmm. To chyba tak jak z ogniem, jak zblizysz reke do ognia na chwilke, to
mozesz ja cofnac i konczy sie to bezbolesnie, ale jak przesadzisz i wlozysz
reke w ogien ... trudno zeby nie bolalo.

Teraz pozostaje kwestia, kiedy jest "przesada" ... i tu zaczynaja sie schody ...

Pewnie posypia sie na mnie gromy ... ale coz. Zaznaczam, w kazdym razie, ze nie
zakladam z gory, ze bede bil moje dzieci, bo mam nadzieje, ze nie zajdzie taka
potrzeba.

Pozdrawiam

[Gość: Melba]

Czy zaistnieje taka "potrzeba", czy nie - to zależy wyłącznie od Ciebie.
Dziecko będzie tym, kim je ukształtujesz i to, czy sobie z nim poradzisz,
bedzie efektem Twojej z nim relacji i ciężkiej pracy. Poza tym jetem za
równouprawnieniem płci i nie widzę powodów, dla których dziecka jednej płci nie
wolno bić, a drugiej owszem. Nie wolno żadnego!

[Gość: Torm]

Rownouprawnieniem !?! w wieku 2 - 8 lat ?! czy to nie zakrawa na absurd, co
prawda wiadomo, ze tym wieku jeszcze roznice miedzy plciami nie sa az tak
uksztaltowane, jednak psychika dziewczynki jest zupelnie inna niz psychika
chlopca.
Chyba nie zmusisz facetow zeby malowali paznokcie, a kobiet, zeby pracowaly na
budowie, tylk dlatego, ze jestes za rownouprawnieniem. Sa rzeczy, ktore zawsze
beda roznic mezczyzne i kobiete. Psychika, odpornosc, sposob myslenia ... to sa
te rzeczy ktorych rownouprawnic sie nie da.
Mam pytanie, Melba czy Ty masz dzieci ?
pozdrawiam

[Gość: Melba]

Oj Torm, nie mam ochoty wdawać się tu w żadne gadki na temat feminizmu itp.
Uważam, że ogromną krzywdą jest bicie jakiegoś dziecka i dorabianie sobie do
tego ideologii, że to np. chłopiec, to mu tak nie zaszkodzi...NIE WOLNO BIĆ
ŻADNYCH LUDZI, ani dużych, ani małych - a małych tym bardziej, bo są niewinne i
bezbronne. I co to za różnica, jakiej są płci?

[Gość: Torm]

Moim zdaniem zasadnicza, zreszta polecam fachowa literature (swoja droga skoro
wszytsko jedno czemu jednak rozwoj dziewczat i chlopcow jest rozparywany
oddzielnie, i dlaczego chlopakom imponuja strazacy i zolnierze, a dziewczetom
nauczycielki, aktorki, piosenkarki ? )

Pozatym proponuje rozpatrzyc problem, czy smboliczny klaps to bicie !?
Bo moim zdaniem klaps wymierzony w pupe moze jedynie mocno poszczypac i
pobudzic do refleksji - dlaczego szczypie ? bo tata mi dal klapsa. Dlaczego ?
aha, bo go nie sluchalem i np. bawilem sie zyletka mimo ze mnie ostrzegal.

Przedewszystkim jednak uwazam, ze z dzieckiem nalezy rozmawiac, tlumaczyc. Sam
zreszta nie wiem.

Ja dostawalem klapsy bo bylem strasznym lobuzem, ale moja psychika chyba na tym
nie ucierpiala. Kocham ojca, i wcale nie mam do niego zalu, ani nie czuje przed
nim leku.
Wiem, ze zawsze chcial dla mnie jak najelpiej.

[Gość: Melba]

Dleczego tata dał mi klapsa? Bo, mimo że jest dorosły, jest wobec mnie bezradny
i nie panuje nad swoimi emocjami, a jedynym rozwiązaniem "ostatecznym" jest dla
niego przemoc.
Nie ma to nic wspólnego z chęcią zostania strażakiem czy piosenkarką.

Drogi Torm a może damy prawo do oddania nam klapsa przez skarcone dziecko? Czy
to nie byłoby uczciwsze?
Bez sensu prawda? Po co więc przemoc?

[Gość: Torm]

przyznaje, Twoj argumenty sa rozzsadne. Powiem Ci tylko jedno - uwazam, ze ja
dostawalem zasluzone klapsy. Moj ojciec tez je dostawal i dziadek i pradziadek
i prapradziadek pewnie tez. To chyba nie zdegenerowalo mojej rodziny.

[Gość: Melba]

Torm, przerwij więc ten "taniec pokoleń". Na pewno trudniej wychować dziecko
bez przemocy, ale piękniej, mądrzej i szlachetniej. Wychować dobrego człowieka
to wielka sztuka, a mistrzostwem świata jest zapracować jeszcze na jego
szacunek i zaufanie. Jeśli dziecko ma się ze mną dobrze porozumiewać, to w
żaden sposób nie może się mnie bać, ani uważać mnie za osobę niezrównoważoną,
wybuchową, słabą (przemoc jest oznaką słabości i bezradności). To dobrze, że
nie masz żalu do ojca i rozumiesz jego słabości. Ale w wielu rodzinach nie
kończy się na klapsie i to jest dramat. A granice cienkie...

[Gość: out]

Gość portalu: Melba napisał(a):

> Jeśli dziecko ma się ze mną dobrze porozumiewać, to w
> żaden sposób nie może się mnie bać, ani uważać mnie za osobę niezrównoważoną,
> wybuchową, słabą (przemoc jest oznaką słabości i bezradności).

Fajnie by było, gdyby to było takie proste. Mnie nigdy nie bili, ojciec nie pił,
ale mimo to nigdy nie miałam zaufania do rodziców nawet będąc małym szczylkiem. I
mam żal do staruszków, że mnie w ogóle do życia powołali. Co z tego, że
poświęcali mi dużo czasu, że ich zdaniem kochali mnie nad życie, że kupowali tony
zabawek i ubranek, że było rodzinne chodzenie do kina na poranki i opowiadanie
bajek na dobranoc. Od małego byłam dzieckiem "niewychowywalnym", nie byli w
stanie skłonić mnie do mówienia dzień dobry, dziękuję i proszę, nigdy nie
przyszło mi do głowy żeby się z czymkolwiek rodzicom zwierzać, żeby o cokolwiek
pytać! Na dodatek nie mam zaufania do ludzi w ogóle. Ludzi nie lubię, dzieci nie
cierpię, własnych mieć nie będę, nikt mnie nie kochał, nie kocha i nigdy nie
pokocha, jestem brzydka (tu wina genów jest ewidentna) i mam trudny charakter. No
i gdzie oni popełnili błąd? A widzę dookoła masę dzieci i potem dorosłych, którzy
od rodziców dostawali lanie, nie znam przypadków skrajnych jak maltretowanie do
nieprzytomności, są normalnymi ludźmi i bardziej pasują do wyobrażeń rodziców o
nich niż ja.

[Gość: Melba]

Wiesz out, myślę, że jesteś bardzo fajną osobą. Naprawdę.

[Gość: Tomash]

To jest uważam zdrowe myślenie na temat wychowywania dzieci. Mam nadzieję, że
idea wychowywania bezstresowego dzieci już dawno przeminęła i nie powróci.
Niektórzy wyraźnie mylą pojęcia. W temacie nie jest zawarte pytanie o to czy
stosować przemoc wobec dziecka, założeniem autora, mam nadzieję, było to, że
rodzina jest normalna (niepatologiczna), oboje z rodziców kochają swoje dzieci,
a "bić" znaczy (przepraszam za dosłowność) "trzepnąć dzieciakowi w tyłek" aby
zauważyło, że coś zrobiło nie tak. I niech wybaczą mi wszyscy, którzy są
przeciw ale tłumaczenie 2, 3, 4-latkowi że tak nie powinien robić (nie wolno
wylewać atramentu na ten dywan (odp. dziecka: a na tamten :) ), nie ma sensu,
dziecko musi wiedzieć, że może oberwać. Ale ono nie boi się taty czy mamy, ono
skalkuluje, że satysfakcja z zaspokojenia ciekawości, jak wygląda atrament poza
buteleczką, jest mniejsza niż możliwa kara. Dziecko działa instynktownie, nie
jesteśmy maszynami.
Ja byłem wychowany w rodzinie gdzie Tata potrafił trzepnąć mi w tyłek, Nie mam
żadnych urazów, kocham rodziców i dziękuję im za takie wychowanie.
Najważniejsze jest wyczucie kary (nie za wszystko klaps, musi być stopniowanie
kar, hierarchia ale nie sztywno ustalona jak cennik kar). Pamiętam, ile dało mi
do myślenia, gdy Tata, zamiast jakiejś kary (niekoniecznie cielesnej)
powiedział kiedyś "przemyśl to sobie". Byłem strasznie dumny z mojego Taty, a
mi było strasznie głupio. To się nazywa mądrość rodziców. Nie należy bić
dzieci, należy je kochać i wychowywać.
Pozdrawiam
Tomasz
[e-mail]

[Gość: gadula]

branie takiej opcji swiadczy jak prymitywni jeszcze jestesmy.

[Gość: jacek]

Jedyny rozsądny glos to wypowiedzi Torma. Jestem przerażony wypowiedziami
rodziców teoretyków.
Życzę powodzenia w wychowywaniu bez stresów i bez klapsów – Nie popieram
katowania i bicia gdzie i jak popadnie, ale uważam że klaps jeszcze nikomu nie
złamał psychiki, a wiele razy ........
Jacek

[Gość: gadula]

kazdy klaps swiadczy, ze nie potrafisz sobie poradzic z dzieckiem.
tak szczerze to on sie tobie nalezy.

[Gość: Torm]

Maze juz zapomnieliscie jak to jest byc dzieckiem, jak to nic nie da sie
wytlumaczyc, jak to mowi sie "nie" bo nie ... Ja pamietam doskonale, jak o 22 w
nocy uparlem sie jako 6 latek na nocny spacer brzegiem morza. I nic nie bylo w
stanie mnie przekonac ze skoro jestesmy 5 km od domku to wypada juz wracac.
zadne argumenty. Smiac mi sie teraz chce jak to wspominam, ale musze przyznac,
ze moja mama najadla sie strachu bo byly to czasy nieciekawe, pozno, male
glupiutkie dziecko i ona sama ... Jak dostalem klapsa w tylek juz sie nie
umpieralem, i zrozumialem, ze skoro doszlo juz do takiej ostatecznosci jak
klaps to moze przeginam.

Polcam ksiazke Vademecum dla rodzicow . pod red. doc. dr hab. W. Pomykało.
Ksiazka nie najswiezsza bo z 83, ale sprawe traktuje zdroworozsadkowo.

Pozdrawiam.

PS. MOze warto tez zwrocic uwage na fakt, ze odkad zaczely sie pojawiac teorie
o wychowaniu bezstresowym zaczely sie powazne problemy z mlodzieza ... moze sie
myle ale kto 80 lat temu slyszal zeby dziecko zarabalo siekiera rodzicow ?!?!
Wtedy nawet kto smial przeklac w towarzystwie kobiety !
W takich chwilach zal sie robi Lwowa, bo to kawal polskiej historii ...
Przepraszam za nutke nostalgii i zmiane tematu. jeszcze raz pozdrawiam

[Gość: gadula]

red. doc. dr hab. W. Pomyka mnie nie intersuje
znam lepsze red. doc. dr hab. Gadula.

[Gość: Torm]

Wojciech Pomykało gwoli ścisłości :)
Pozdrawiam

[Gość: gadula]

Pomylkalo czy Pomykało, co za roznica?
A co ma pojawianie się teorii o wychowaniu bezstresowym z zachowaniem dzieci?
To raczej poziom zycia jak i coraz wyzsze wymogi, jakie nam stawiaja na co dzien
sa przyczyna stresow, agresji itp.
80 lat temu ludzie snopki ukladali na polach i nik nie miał czasu ani sprzetu
żeby sluchac radia.
Jedyna informacja jaka była dostepna to ploty Marychy.

[Gość: Torm]

Nie wydaje mi sie zeby akurat radio bylo zrodlem informacji o wychowaniu
mlodych polakow. Wyobraz sobie ze wtedy juz umiano czytac i pisac, a nawet
drukowac gazety ( w latach 30 w Polsce ukazywalo sie 2700 tytulow prasowych) o
ksiazkach nie mowiac.
Ciekawe, ze te Maryny (o wlasnie w latach 20 juz byly traktory ! szok
prawda ?!) wychowaly niejedno pokolenie patriotow i wybitnytch ludzi.

[Gość: barabasz]

metody wychowawcze powinny byc dostosowane do stopnia rozwoju dziecka.
generalnie jestem za tlumaczeniem, a nie za biciem.
Poddaje jednak pod rozwage nastepujaca sytuacje:
trzyletni syn znajomych (byc moze nieco "hiperaktywny") mial tendencje do
uciekania podczas spacerow i wybiegania na jezdnie (zyjemy w milionowym
miescie). dwa razy skonczylo sie to prawie (dzieki przytomnosci kierowcow i
dobrym hamulcom) przejechaniem dziecka. za trzecim razem Leo dostal porzadnie w
tylek i od tego czasu nie wybiegl na jezdnie (minely 4 mies. i wiele spacerow).
trzylatek nie jest w stanie zrozumiec, co to znaczy zostac przejechanym przez
samochod. nasi znajomi, kochajacy swego jedynaka bezgranicznie, twierdza (czy
zupelnie bez racji ?), ze trzeba bylo ratowac to zycie za wszelka cene...
b.

[Gość: gadula]

Świetnie! Tłuczesz małego w tyłek tak, ze wywołujesz w nim lek, który pomaga
mu w następnym tego typu wypadzie. Tak długo jak on nie będzie wybiegał na
jezdnie twój problem jest załatwiony.
Dla mnie takie rozwiązanie jest nie do przyjęcia, ponieważ interesują cię tylko
skutki, przed którymi chcesz uciec, lecz nie bierzesz pod uwagę przyczyn, które
się składają na takie czy inne zachowanie. Aby więcej na ten temat powiedzieć
należałoby się dobrze przyjrzeć stosunkom rodziców do dziecka, metodom
wychowania, które są główną przyczyna takiego zachowania. Różnica miedzy naszym
podjęciem do zagadnienia polega jak widzisz na tym, co jest dla nas ważniejsze
jak i wiedza, która posiadamy.
Choć, kogo to obchodzi – tak długo jak rodzic jest zadowolony ze swoich
rezultatów...

[Gość: Torm]

Co powoduje dzieckiem, ze bezmyslnie wbiega na ulice - jak temu
przeciwdzialac !?

Do Torm

[Gość: gadula]

Gość portalu: Torm napisał(a):

> Co powoduje dzieckiem, ze bezmyslnie wbiega na ulice - jak temu
> przeciwdzialac !?

Wiele przyczyn może składać się na taka postawę.
Zaczynając od złości, awersji do zakazów, ograniczenie swobód dziecka, brak
uczucia (bicie na pewno powiększy je) i kończąc na braku świadomości
konsekwencji, jakie za takim wybieganiem się kryją.
Jeżeli już miąłbym się ustosunkować do którejś z tych kwestii to tylko ostatniej,
która tylko wy widzicie. Otóż niewiedza nie powinna być karana biciem. To brak
doświadczenia, który można zastąpić na wiele rożnych sposobów. Bicie będzie was
dzieliło natomiast większa troska i opieka rodziców na pewno by ten problem
rozwiązała.
A po co, ma oczy i uszy to ścierwo powinno samo o siebie się zatroszczyć.

[Gość: barabasz]

drogi gadulo,

gorsza (bardziej niebezpieczna) od Twojego gadulstwa wydaje mi sie Twoja
demagogia: danie w tylek "jest nie do przyjecia, bo nie bierze sie pod uwage
przyczyn, dla ktorych dziecko wybiega na jezdnie"... pomijajac fakt, ze to nie
ja daje w tylek (to nie ma tu najmniejszego znaczenia)- zanim Ty zbadasz
przyczyny (czy zbadasz je w ogole, to inna kwestia), dla ktorych dziecko
wybiega na jezdnie, dziecka moze po prostu juz nie byc...
pozdrawiam
b.

[Gość: gadula]

Gość portalu: barabasz napisał(a):

> drogi gadulo,
>
> gorsza (bardziej niebezpieczna) od Twojego gadulstwa wydaje mi sie Twoja
> demagogia: danie w tylek "jest nie do przyjecia, bo nie bierze sie pod uwage
> przyczyn, dla ktorych dziecko wybiega na jezdnie"... pomijajac fakt, ze to nie
> ja daje w tylek (to nie ma tu najmniejszego znaczenia)- zanim Ty zbadasz
> przyczyny (czy zbadasz je w ogole, to inna kwestia), dla ktorych dziecko
> wybiega na jezdnie, dziecka moze po prostu juz nie byc...
> pozdrawiam
> b.

to jest klasyczne podejscie do zagadnienia w oparciu o symptomy!
w takim przypadku napewno operacja jest ostatnim rozwiazaniem.
najlepiej mu glowe uciac!

[Gość: barabasz]

demagogia do kwadratu !!!
"przespij" to, moze jutro spojrzysz na sprawe inaczej...
b.

[Gość: gadula]

Gość portalu: barabasz napisał(a):

> demagogia do kwadratu !!!
> "przespij" to, moze jutro spojrzysz na sprawe inaczej...
> b.

dlatego tak jest jak jest.

[Gość: barabasz]

gadula, przepraszam ze pytam, ale czy Ty umiesz czytac ? po Twoim
ostatnim "poscie" ogarnely mnie nagle watpliwosci... a moze po prostu
potrzebujesz snu lub swiezego powietrza ?
spij dobrze !
b.

[Gość: gadula]

tu nie ma, co tłumaczyć.
to ignorancja, którą zasłaniasz moja demagogia.

[Gość: matka]

Można dziecku dać biegać po parku, ile mu się podoba i gdzie, a idąc chodnikiem
wsadzić do wózka. Są setki i tysiące metod innych niż bicie, ale do tego polscy
rodzice jeszcze wciąż nie dorośli.

[Gość: Melba]

Brawo! Strzał w dziesiątkę!

[Gość: barabasz]

"nam strzelac nie kazano", nie bede wiec, bo nie o to chodzi. sadze, ze problem
jest powazniejszy, dotyczy bowiem stosowania sily jako srodka do celu, nie
tylko wobec dzieci, ale w ogole.

przed dwoma laty sciagano z mostu na renie potencjalnego samobojce, czlowieka
doroslego (24 lata). poniewaz zawiodly wszelkie chwyty psychologiczne
("przekonywania"), zrobiono to podstepnie, przy uzyciu sily, lamiac mu przy
okazji reke (stawial silny opor) i wybijajac dwa zeby. czlowiek ow, dzis 26-
latek, cieszy sie teraz dobrym zdrowiem i - zyciem. z policjantem specjalnej
jednostki interwencyjnej (tym, ktory zlamal mu reke) jest zaprzyjazniony.

poslugujac sie terminologia (i logika) gaduly, nalezalo by wtedy, kiedy stal na
moscie powiedziec: "ma scierwo oczy, i rozum, wie, ze wysoko i woda zimna jak
cholera, niech skacze !"

sadze, ze nie musze tlumaczyc, do czego zmierzam: sa sytuacje, kiedy uzycie
przemocy jest j e d y n y m wyjsciem, pozwalajacym uniknac wiekszego zla,
wynikajacego z zaniechania. wtedy i tylko wtedy jest usprawiedliwione.

pozdrawiam wszystkich
b.

[Gość: Melba]

Ja inaczej niż Ty zrozumiałam ten tekst Gaduły "ma ścierwo oczy...", ale to
kwestia interpretacji. Poza tym myślę, że nie chodzi nam o pojedynczego klapsa,
ale o bicie - taki jest ten wątek. Co nie znaczy, że zgadzam się na pojedyncze
klapsy. Bo nie wiem, jak można ustalić granicę. Biję mocno? A mocno, to jak?
Raz w tygodniu to "okazjonalnie"? Czy na pewno się zatrzymam w każdym ataku
furii? Brzydzę się myślą o podniesieniu ręki na kogoś, a zwłąszcza kogoś, kto
nie może mi oddać. I tyle. Nie bijcie dzieci. Może one was stłuką, jak
bedziecie starzy i słabi? A, bo dziadzio nie chciał wziąć leków, a to przecież
dla jego dobra.:) Fajnie, nie?

[Gość: barabasz]

wycofuje sie z tej dyskusji, poniewaz widze jasno, ze zarowno Ty jak i gadula
nie chcecie (nie mozecie ?) zrozumiec, o co mi chodzi.
wyglada na to, ze jestescie wyznawcami postaw skrajnych, a ja z takimi
postawami zawsze mialem problemy, poniewaz nie przystaja one do codziennego
zycia i nie daja sie pogodzic z doswiadczeniem.
wracajac krotko do opisanego przeze mnie przypadku malego Leo:
jesli ktos uwaza, ze jest w stanie wytlumaczyc trzylatkowi, dlaczego nie ma
wybiegac na jezdnie, to jest po prostu zadufanym w sobie idiota. jedni
trzylatkowie po prostu to robia, inni nie. matka trzylatka, ktory ma takie
tendencje ma wiec nastepujace mozliwosci:
1) zawsze prowadzic dziecko na smyczy (za reke raczej niemozliwe, bo siatki
etc.), co jest watpliwe dla jego rozwoju psychicznego,
2) dac mu raz porzadnie w tylek i odsunac niebezpieczenstwo
nie mam najmniejszych watpliwosci co do tego, ze w opisanym przypadku to
poskutkowalo, jak rowniez, ze Leo ma sie swietnie i nie odniosl uszczerbku na
psychice...
pozdrawiam i zycze owocnych przemyslen
b.

[Gość: Melba]

Nie obrażaj się i nie zabieraj zabawek, tylko wytłumacz mi proszę, czemu
dziecko w wieku lat 3 nie jest, Twoim zdaniem, w stanie pojąć rzeczy tak
prostych? Czy nie z powodu braku zaangażowania w wyjaśnienie mu tego? Łatwiej
dać w tyłek? Nie rozumiem.
Pracowałam z przepotwornie rozpieszczonymi dziećmi lat 4 - 7 i ciagle miałam
wizje, jak sobie np. wkładają pędzel w oko itp. Szybko wypracowaliśmy granice i
znaczenie słowa NIE było dla nich jasne. Chyba nie muszę dodawać, że nie biłam
ich, ani nie zastraszałam i to nie tylko z tego powodu, że za taki czyn
powędrowałabym przed sąd?
Ostatnio nauczyłyśmy z siostrą humorzastego szalonego dziesięciomiesięcznego
psiaka, że przed jezdnią wykonuje się "siad" i czeka na opiekuna. Zgadnij, ile
razy go pobiłyśmy, aby go tego nauczyć?

[Gość: jacek]

Melba
W twoich postach które do tej pory czytałem na ten i inny temat widać było
mądrą i myślącą osobę z bardzo ciekawymi spostrzeżenia ma, a tu nagle bach
uparłaś się że masz racje i tkwisz w tym po uszy.
Wierze że masz doświadczenie z dziećmi ale nie ze swoimi i nie jesteś rodzicem
a tylko opiekunka. Dziecię as różne.

>„tylko wytłumacz mi proszę, czemu dziecko w wieku lat 3 nie jest, Twoim
>zdaniem, w stanie pojąć rzeczy tak prostych? Czy nie z powodu braku
>zaangażowania w wyjaśnienie mu tego”

Prostego dla ciebie czy dziecka?
Jeśli uważasz że nie ma problemu wytłumaczyć 3 latkowi dlaczego w lodówce jest
zimno i że jeśli cos zrobi nie tak to mamusi jest przykro to albo ty albo 3
latek jest geniuszem.

Z pozdrowieniami,
jacek

[Gość: barabasz]

widzisz, droga Melbo, ja nie funkcjonuje w katergoriach "obrazania sie", musisz
mnie z kims mylic, albo nie masz innych doswiadczen zyciowych.
ja po prostu nie mam nic wiecej do dodania lub do "wyjasniania". to co mialem
do powiedzania, wylozylem prosto, "lopata" nieomal.
moge jedynie powtorzyc fakty:
- zaden trzylatek nie ogarnia znaczenia faktu "zostania przejechanym przez
samochod", chociazby z uwagi na to, ze zaden nie jest sobie w stanie wyobrazic
smierci.
- niektorym trzylakom nie mozna wytlumaczy, nauczyc (nazwij to jak chcesz), ze
nie wolno wybiegac na jezdnie lub trzeba robic "siad".
- u wiekszosci trzylatkow, ktorym nie mozna wytlumaczyc, funkcjonuje danie w
tylek jako ultima ratio
- kazdy rodzic kochajacy swoje dziecko i obawiajacy sie o jego zycie i zdrowie
ma prawo w takim przypadku dac dziaciakowi w tylek na zasadzie wyboru
mniejszego zla.

quod erat demonstrandum.
pozdrawiam
b.

[Gość: gadula]

raz jeszcze ucieczka od obowiązków i podziały na role.
...tu jest moja działka jak na nią wejdziesz to dostaniesz w pale.
tego typu podejscie do wychowania cechuje ojcow w podeszlym wieku.

Wychowanie bezstresowe

[Gość: JK]

To już jest znane. Łącznie ze skutkami. Znane z badań socjologicznych a z
drugiej strony z masmediów (patrz niedawne informacje o zabójstwie 14-latka).

[Gość: gadula]

Gość portalu: JK napisał(a):

> To już jest znane. Łącznie ze skutkami. Znane z badań socjologicznych a z
> drugiej strony z masmediów (patrz niedawne informacje o zabójstwie 14-latka).

Nie wiem nic o morderstwie, o którym wspominasz, lecz jest jedna kwestia bardzo
ważna, która jest źródłem działań masmediów itp.
Otóż wychowanie przy użyciu bicia kształci lek w dziecku, który ma wpływ na
postawę dziecka w życiu zawodowym czy społecznym mówiąc ogólnie. To metoda
wychowania dzieci karnych, uległych, które są posłuszne i łatwe w manipulowaniu.
Takimi masami jest łatwiej rządzić. W zależności od sprawujących władze promowane
są te a nie inne publikacje itd. Jest wiele badań socjologicznych jak i
morderstw, które popierają wychowanie bez przemocy. Kwestia jest tego rodzaju, ze
politycy wybierają takie kierunki, które są im wygodne.

Nie głoszę apoteozy bicia dzieci

[Gość: JK]

Natomiast jakas forma karcenia musi być. Nie można wychowywać dzieci tak, że
nie ustąpią miejsca starszym, nie umieją powiedzieć dzień dobry, przepraszam,
proszę. Dziecko musi znać swoje miejsce i nie może być pępkiem świata. Jak coś
zrobi źle i zwraca mu się uwagę to jego rodzic nie powinien atakować
wracającego uwagę.
A sprawa ostatniego morderstwa jest bardzo głośna. Nie jest to pierwsza tego
typu sprawa. Dlatego jestem za pełna odpowiedzialnością. Byłeś tak dorosły aby
zabić, jesteś równie dorosły aby odpowiadać. Życie jest beezwzględne nie tylko
dla zabójcy ale było przede wszystkim dla ofiary. Trzeba skończyć z
propagowaniem przemocy, seksu, cwaniactwa poprzez media. Inaczej wybijemy się
nawzajem. Jedynie w Polsce anno domini 2001 jest tylu wygolonych na glacę
młodych ludzi. To jest apoteoza siły. Gra młodzieniec mafioza, silnego,
bezwzględnego a jest co najwyżej żołnierzem, czyli chłopcem na posyłki. Trzeba
im to uświadamiać.

[Gość: kry6]

oczym tu dyskutować. Czy jesteśmy tak prymitywni? Czy lepiej klapsa a może
paseczkiem przez mokrą ściereczkę? Po co gówniarz stłukł szklankę.
Marzy mi się aby taka dyskusja między Polakami była zbędna.

[Gość: barabasz]

dlaczego akurat miedzy Polakami ?

[Gość: kry]

Bo chyba rozmawiamy tu po polsku.

Trochę niekonsekwencji dla Barabasza i Jacka :)

[Gość: Melba]

Coś mi się przypomniało. Pewna znajoma usiłowała oduczyć dziecko w wieku lat
bodajże 2,5 wkładania rąk do gniazdka. Argumentem było : prąd kopie. Dziecko
radośnie wkładało łapki do wtyczki non stop i nie pomagały żadne tłumaczenia.
Mama kiedyś je na tej czynności przyłapała, zaszła bezszelestnie od tyłu i...
kopnęła lekko w tyłeczek.Tak, aby nie zabolało, ale aby mały się przestraszył.
Dziecko w ryk, mama wzięła je na ręce i powiedziałą :a widzisz? Mówiłam ci, że
prąd kopie.
Morał dla myślących chyba jasny. Pozdrawiam wszystkich, bo wierzę, że mimo
różnic w poglądach, żadne z nas nie skrzywdziłoby dzieciaków. Wasza pacyfistka
rodzinna :)

[Gość: jacek]

Melba,
Osz, ta straszna mama kopie dziecko i strasz – mamę na stos albo do wiezienia,
tak jak to się robi w Kanadzie. (gdyby to się wydarzyło w miejscu publicznym
mama na 100% ma kłopoty).

I tu zaczynamy się rozumieć klaps – może być lekki i wychowawczy. –Klaps trochę
silniejszy może złamać kręgosłup.
Ja w wychowaniu swojego syna nie będę stosował silniejszych klapsów, kabla czy
czegoś podobnego ale ich siła (klapsów) będzie dostosowana do wieku i
sytuacji. Choć ma nadzieje ze syn będzie geniuszem i szybko będzie rozumiał
znaczenie słów.

Pozdrawiam bardzo serdecznie

jacek

[Gość: gadula]

Gość portalu: jacek napisał(a):

> Melba,
> Osz, ta straszna mama kopie dziecko i strasz – mamę na stos albo do wiezi
> enia,
> tak jak to się robi w Kanadzie. (gdyby to się wydarzyło w miejscu publicznym
> mama na 100% ma kłopoty)...

wychowanie dzieci a tym bardziej z metodami wychowania nie powinny być
przedmiotem zainteresowań polityków.
to socjaliści kanadyjscy, którzy nie mieli nic do zaoferowani młodzieży
dawali im w zamian prawo, które ich nic nie kosztowało kojarząc w ten sposób
socjalizm z przywilejami - to pranie mózgu.
jeszcze jeden dowód, w jaki sposób dzieci są manipulowane przez dorosłych.
prawo nie pojdzie na spacer z dzieckiem jak i nie zmieni rodzicow oraz ich
nastawienid do dzieci. klaps jest konsekwencja takiego a nie innego stosunku
rodziców do dzieci, który odzwierciedla nie tyło nasz stosunek do błędów, ale i
nasz stosunku do autorytetu, żony, męża, partnera w pracy itp.

[Gość: xx]

a mnie się wydaje, że te wasze wywody to takie teoretyczne rozklepywanie g...
na atomy! Może to ma znaczenie czy lewą czy prawą ręką? Ciekawe z iloma dziećmi
(własnymi!!!) ci dyplomowani teoretycy mieli do czynienia.... życzę sukcesów!

[Gość: gadula]

Dla mnie jest zdumiewające to, ze wielu w swoich argumentach używa skrajnych
przypadków, gdy tymczasem mamy masę sytuacji w życiu, w których dzieci są bite
nagminnie.
Ja osobiście mam do czynienia z wieloma kolegami moich dzieci, którzy
przychodzą do nas po to, aby uciec od stresu, jaki odczuwają w domu. Mam wiele
okazji do dyskusji z nimi, które często się zaczynają od leku przed dorosłymi -
to widzisz w ich oczach i sposobie, w jaki się one odnoszą do ciebie.
Nie jeden raz zdarzyło mi się, ze moje dzieci próbowały zrobić mi na złość tak,
aby skonfrontować moja reakcje z innym rodzicami. Z tego, co mi powiedziały to
za podobna sprawę jeden z kolegów dostał porządne lanie. Inny przykład to taki
gdzie na wspólnym wypadzie za miasto moje gady były świadkami jak jedna matka
bila dziecko po buzi – widziałem szok w oczach moich dzieci. Im więcej takich
kontrastów w życiu dzieci to tym większy szacunek one nabierają do ciebie- w
zasadzie masz go bez twojego udziału.

[Gość: klisz]

Jednym słowem podlizujesz się swoim dzieciom: "Patrzcie, jaka ze mnie cudowna
mamusia, ja was nie biję, a inni rodzice to robią". Nie wtrącaj się w cudze
życie, jak ktoś wierzy w karę cielesną, to ją stosuje i może to on ma rację, a
nie Ty. Nie ma czegoś takiego jak partnerstwo między rodzicem a dzieckiem,
tłumaczenie nie zawsze daje oczekiwane rezultaty i nie wobec kazdego dziecka,
niektóre potrzebują silniejszych argumentów. Ich brak w wychowaniu widać po
bezczelnym zachowaniu dzieci i młodzieży, które jeszcze 15 lat temu było nie do
pomyślenia. Możesz mówić co chcesz, ale przyczyna jest taka, że bachory te
nigdy nie dostały porządnie w tyłek, nie boją się konsekwencji (bo co to za
kara - kazanie) i mają gdzieś tłumaczenia takich mamuś jak Ty. Za Twoimi
plecami śmieją się z twojej dobroci i naiwności.

[malwinamalwina]

niestety, niestety, nie wszyscy maja mozliwosc posiadania idealu, dziecka z bajki, zazwyczaj jedno
hiperaktywne, drugie biega, inne plecie trzy po trzy, jeszcze nie klonujemy ale widze ze dla was
zwolennikow lania to bylaby wspaniala alternatywa, moze kiedys w przyszlosci...
Na razie, trzeba sie uporac z tym co sie ma - oh, ah jakie to dziwne ! trzyletnie dziecko (czy ma juz
doktorat ?) biega po jezdni, no co za szok ! co za zlosliwy bachor !
koniec ironii . Powzaznie : upadliscie na glowki czy od urodzenia cos nie gra ? cholernym obowiazkiem
rodzicow i ich wylaczna odpowiedzialnoscia jest pilnowanie tego trzylatka (wyobrazcie sobie !)
niech mi wyleci pod kola a rodzicow podam do sadu !!!!!
pilnowac, opiekowac sie, to nie jajko, to nie krolik ! nie gledzic z kolezanka, nie latac po sklepach nie
gapic sie na przechodzace baby - dziecko wychowywac, czy wy wiecie co to znaczy ??? zapewnic
mu bezpieczenstwo to podstawowy obowiazek (i to prawny). Przestancie plakac ! to jest praca !

moje wychowane bez bicia ma 15 lat i jestem Z NIEGO dumna.

[malwinamalwina]

dobije was : bez bicia i bez karania.
I co wy na to ????????

[Gość: Melba]

Myślę, że możesz być dumna z siebie. Malwina, najwspanialsze jest to, że
piszesz o swojej ciężkiej pracy i kończysz słowami "jestem z niego dumna". Mam
nadzieję, że on o tym wie i Cię docenia.

[Gość: barabasz]

droga Malwinko, "duma" jest bardzo proznym a przy tym zwodniczym stanem ducha,
natomiast Twoja opcja na "dobijanie" kogos faktem, ze mialas - byc moze -duzo
szczescia - zaiste zenujaca...
b.

[Gość: Malwina]

szczescie to ty masz, kochanie, bo ci odpisuje :)))))))))))))))))))
masz szczescie podwojnie - nie widziales mojego syna (i nie zobaczysz)- mozesz zyc spokojnie ze
swoimi zasadami i przekonaniem ze tresura jest metoda wychowawcza.

mam nadzieje ze jestescie dumni ze swoich dzieci i im to okazujecie bo nie ma nic lepszego. mysle ze
mowicie im ze je kochacie bezwarunkowo (nie jak "zasluza" ), ze je waloryzujecie (?), i podkreslacie to
co gra tak samo jak to co nie gra.

[Gość: barabasz]

znowu sie pomylilas, Malwinko.
przyjemnosc (nie szczescie) mam najwyzej pojedyncza: ze nie widzialem (i nie
zobacze) Twojego syna. dzieki, ze mi to uswiadomilas; nie zdawalem sobie z tego
do konca sprawy..
to natomiast, ze odpisujesz, to Twoj problem. z moim szczesciem nie ma to nic
wspolnego.
pa
b.

[Gość: motek]

gratuluje szczerze
ale z pelna duma poczekaj jeszcze 10 lat

Pozdrawiam,

-m-

do mlotka

[Gość: gadula]

czemu nie, poczekamy.

[Gość: :)]

Nie wątpimy w słowa, ze syn będzie geniuszem, zresztą pewnie jak tata

[Gość: Torm]

Nie karac ? hmm ok ... ale co dalej ?

A propos dumnych ze swoich pociech rodzicow - przypominaja mi sie reporatarze
np. z wiadomosci : " sasiadka Mariusza W. : Ja jeszcze nie mohe uwierzyc.
Przeciez to byl taki grzeczny chlopiec i zawsze pomagal, dobrze sie uczyl ...
jak to mozliwe, ze on bral narkotyki,krad i zamordowal staruszke..."

[malwinamalwina]

demagogiczna odpowiedz swiadka jehowy ! oh jak sie boje !
oh! jak mnie biedna naiwna uswiadamiasz ! dzieki ci dzieki !
a ja glupia tak spokojnie w kokonie zyje , przeswiadczona ze nic sie nie zmieni. pewna siebie.
co za szczescie ze mnie oswieciles.
Jutro oddam do poprawczaka (na wszelki wypadek)
usune noze z kuchni
wyrzne wszelkie staruszki z najblizszego otoczenia (zeby go nie skusilo)

jest prawo jazdy do prowadzenia samochodu - cale szczescie ze nie ma do plodzenia dzieci - okazaloby
sie ze jestem nietolerancyjna ;-)

[Gość: Torm]

ha ha ! :))
Gratuluje poczucia humoru. :))

No coz, chodzilo mi o przyklad, o uswiadomienie, ze czasem wcale nie jest
tak "rozowo" choc nie musi byc az tak zle. przyklad moze niefortunny lub
naumyslnie "niezozumiany" ... nie wazne :))

pozdrawiam

CBOS: czy dzieci zasługują na bicie?

[Gość: Torm]

Niemal 1/3 respondentów (29%) CBOS jest zdania, że dziecko nie zasługuje na
bicie za żadne przewinienie. 13% jest zdecydowanie za karami cielesnymi dla
dzieci.

Większość respondentów dopuszcza jednak stosowanie bicia w określonych
sytuacjach. 54% uważa, że lanie jest uzasadnione, gdy dziecko popełni drobną
kradzież, 53% ukarałoby w ten sposób dziecko, które bierze narkotyki.

Ponad połowa (52%) uważa, że na karę cielesną dziecko zasługuje również za
spożywanie alkoholu. Około 2/5 ankietowanych (39%) dałoby dziecku "w skórę" za
wagarowanie, a 38% za palenie papierosów. Wśród występków wymagających kar
fizycznych wysoko lokuje się nieposłuszeństwo wobec rodziców - niemal co trzeci
dorosły Polak (31%) ukarałby je laniem.

Zwolennikami rygorystycznego wychowania i karania dzieci są przede wszystkim
mieszkańcy wsi (21%) oraz osoby z wykształceniem podstawowym (22%). Natomiast
większość osób mających ukończone studia wyższe (56%) twierdzi, że nigdy nie
sprawiłoby dziecku lania.

W opinii społeczeństwa duże znaczenie w procesie wychowawczym ma kontakt z
dzieckiem oraz kuratela nad nim. 63% ankietowanych uważa, że brak kontroli nad
tym, co robią dzieci źle wpływa na ich wychowanie. Niewiele mniej, bo 62%
uważa, że negatywny wpływ ma również brak czasu na rozmowy o problemach dzieci.
(and)
(PAP)
------------------------------------------------------------------------------

co wy na to ?
pozdr.

[Gość: gadula]

Sondaż ten raczej odzwierciedla poziom wiedzy respondentów a nie
właściwe rozwiazanie.

[Gość: Torm]

w takim tez celu go zamiescilem

[Gość: gadula]

"Zwolennikami rygorystycznego wychowania i karania dzieci są przede wszystkim
mieszkańcy wsi (21%) oraz osoby z wykształceniem podstawowym (22%). Natomiast
większość osób mających ukończone studia wyższe (56%) twierdzi, że nigdy nie
sprawiłoby dziecku lania.

W opinii społeczeństwa duże znaczenie w procesie wychowawczym ma kontakt z
dzieckiem oraz kuratela nad nim. 63% ankietowanych uważa, że brak kontroli nad
tym, co robią dzieci źle wpływa na ich wychowanie. Niewiele mniej, bo 62%
uważa, że negatywny wpływ ma również brak czasu na rozmowy o problemach
dzieci."

To jest to, o czym pisałem
Co do reszty to jak już wcześniej wspomniałem sondaż ten odzwierciedla poziom
wiedzy respondentów.
Czy mam odebrac to jako Twój komplement?

[Gość: Torm]

??? - no nie wiem , jezeli sondaz Ci pochlebia ... to jasne - to jest
komplement = narod Cie docenil

A teraz powaznie - 60% uwaza, ze brak czasu i dialogu z dzieckiem zle wplywa na
ich rozwoj - wow - jacy dobroduszni - a co z reszta - uwaza ze dzieci nalezy
trzymac w szafie ?
ale zostanmy przy tych 60%. Te same 60 % (jak mniemam gdyz :"Większość
respondentów")dopuszcza jednak stosowanie bicia w określonych
sytuacjach.

i tak pewnie juz zostanie. Jedno jest pewne - klaps klapsowi nie rowny, tak jak
i kazde dziecko jest inne.

pozdr.

[gadula]

Gość portalu: Torm napisał(a):

> ...A teraz powaznie - 60% uwaza, ze brak czasu i dialogu z dzieckiem zle
> wplywa na ich rozwoj - wow - jacy dobroduszni - a co z reszta - uwaza ze dzieci
> nalezy trzymac w szafie ?

to chyba 21% z podstawowym wyksztalceniem + ci ze wsi 22% - nie uwazasz

> ale zostanmy przy tych 60%. Te same 60 % (jak mniemam gdyz :"Większość
> respondentów")dopuszcza jednak stosowanie bicia w określonych sytuacjach.

62% uważa, że negatywny wpływ ma również brak czasu na rozmowy o problemach
dzieci - świadczy to ze są oni świadomi, iż rozwiązanie leży gdzie indziej.
Prawdopodobnie konieczność i niewiedza zmuszają ich do skrótów wychowawczych.

[Gość: renka]

Dzisiejsze spoleczenstwo laduje sie agresja widziana w kinach, Tv, slyszana w
radio.Dzieci strzelajace do nauczycieli i kolegow, mordujace rodzicow,
uciekajace z domu , w ktorym usiluje sie stosowac jakis oczywisty porzadek spraw
(typu sprzatnij po sobie, nie pij alkoholu, nie pal itp)Coraz szybsze tempo
zycia , coraz wieksza ilosc spraw , ktore musza byc zalatwione, wywoluje u nas,
doroslych STRES, ktory jakos musi byc rozladowany, bo inaczej nastapi
EKSPLOZJA.Ludzie, ktorzy sie POZYTYWNIE rozladowuja, nie musza bic,
przeklinac , chlac i cpac.Nie musza nawet dawac KLAPSOW.Wystarczy spokojne,
czasem z humorem , a zawsze konsekwentne i stanowcze zakazanie zlych
zachowan.To rodzice sa winni , ze musza UDERZYC.Zrobmy ze soba najpierw
porzadek tzn odstresujmy sie , wyluzujmy i popatrzmy na sprawe spokojnie. Male
dzieci sa rozbiegane i nic praktycznie poza ciaglym podazaniem za nimi , nie
ustrzeze ich od wypadku. Urzadzenia elektryczne, kaloryfery, ostre kanty,
wrzatki i szklo w lodowkach to wszystko powinno byc przystosowane do obecnosci
dziecka. Po to sa kojce,klodki, zamki, smycze i ciagla , nieustanna uwaga
opiekuna czy rodzica.Jak mozna pozwolic 3 latkowi na bieganie po chodniku przy
ruchliwej ulicy!! Jak mozna zbic 16 latka , ktory sie upil! Raczej nalezy sie
zastanowic, co NAS czeka w spoleczenstwie PIJAKOW.(czytaj CHORYCH)Ojciec pil i
bil, czesciej lub rzadziej i to jest wzorzec przekazywany z pokolenia na
pokolenie.Dlaczego Zagloba i Kmicic to bohaterowie narodowi? Bo chlali i bili.I
maja na to przyzwolenie calego spoleczenstwa. Dlaczego oszusci, zlodzieje i
kryminalisci robia kariere spoleczna? Bo maja na to przyzwolenie
spoleczne.Takie jest spoleczenstwo. Agresywne i pragnace agresji.Przemoc
generuje przemoc. Nie oczekujmy od wilkow, aby staly sie owieczkami.Moje dzieci
staram sie wychowywac na miare mojej wiedzy, czy zle czy dobrze sama nie wiem,
bo raz jestem z nich dumna, a innym razem taki mi numer wykreca, ze nabieram
pewnosci co do przewrotnosci i niezbadaniu natury ludzkiej oraz
nieprzewidywalnosci motywow.
Z wlasnych obserwacji: dzieci arabskie sa bite nagminnie. Zauwazylam, ze w
szkolach bija sie nawzajem. Byle sprzeczka, juz haslo do bicia. Sama widzialam
Arabke bijaca dziecko w sklepie, po twarzy, to sa takie "ich klapsy".Araby nie
pija jak Polacy czy Rosjanie, a bija tak samo, a moze i lepiej.Z historii
pamietam ciagle walki na terenach polsko ruskich z hordami arabskimi.Cos z tego
zostalo w genach.
Kiedys maly synek moich znajomych (4 lata) poprosil mnie: nie idz, nie
zostawiaj mnie z "nim".On mnie zbije.Dlaczego,chyba cos przeskrobales, przyznaj
sie!
Nie, on mnie bije bo on JEST DUZY.
Taka byla opinia dziecka o tatusiowym wymierzaniu sprawiedliwosci.Co zrobi
synek jak bedzie DUZY?

[Gość: Torm]

No coz myslalem ze temat ten juz zamknelismy ale cos takiego trzeba skomentowac.

Tatus bil mnie w pupe, ale zawsze wiedzialem za co. Nigdy nie myslalem ze robi
to dlatego ze jest DUZY. Ale pisalem to juz trzy razy i nie jedna osoba pisala
to samo. A skoro ponad 60% polakow uwaza ze w sytuacjach nadzwyczajnych klaps
jest dopuszczalny, to znaczy, ze rosnie nam kilka milionow dewiantow i
mordercow ? Wszytsko zalezy od zdrowia psychicznego rodzica, ale to juz inna
sprawa!

Chetnie takze poslucham o wojnach z Arabami bo nic o nich nie wiem ...

[gadula]

kiedys mielismy tez inkwizycje...
domyslam sie, ze miala ona poparcie wiekszosci :)

[Gość: Ginny]

Już jestem dorosła(18 lat). MAMA (TYLKO ONA MNIE WYCHOWUJE) Nnigdy MNIE NIE
UDERZYŁA.i DZIĘKI BOGU! uCZĘ SIĘ ŚWIETNIE, NIE KLNE, NIE PIJĘ NIE PALĘ, NIE
ĆPAM, NIE WAGARUJE NIE KŁAMIĘ.I CO WY NA TO???TRZEBA UMIEĆ DZIECKO WYCHOWYWAĆ,
A NIE JE BIĆ.

[Gość: renka]

Dzieci nie wolno bic i koniec. 60% spoleczenstwa pije i bije.Czy to znaczy , ze
ma racje? Jezeli chodzi o historie, to spokojnemu szczepowi Piastowemu
przyszlo sie bronic przewaznie od wschodu, gdzie to szalaly hordy tureckie ,
arabskie, mongolskie i kozackie.Prowadzili oni ruchliwy tryb zycia, ciagle
w "rozjazdach," nigdy nie mieli wlasnej ziemi i farm. Zyli z kradziezy i
rozbojow. W wyniku unii polskolitewskiej, Polacy osiedlali sie na rubiezach
wschodnich i zmieniali "polski material genetyczny". Ze spokojnego,
nieczepliwego narodu, zmienili sie stopniowo w narod agresywnych, nie
stroniacych od mocnego alkoholu i bijacych siebie i swoje dzieci.Z postow
widze, ze niektorzy ludzie akceptuja bicie ich przez rodzicow i nawet sie
biblia podpieraja.To sa urodzeni niewolnicy.WOLNY CZLOWIEK nigdy nie
zaakceptuje BICIA, jako srodka wychowawczego.

[Gość: Malwina]

a co tu robia jakies teorie xenofobiczne o materiale genetycznym popsutym przez dzikusow ?
a potem w dodatku sprzecznosc w oparciu na biblie ?!
pokiciane to...


"Historia milosci macierzynskiej" Elisabeth Badinter gdzie mozna znalezc duzo wiadomosci o ewolucji
spoleczno - kulturalnej w traktowaniu dzieci

[Gość: renka]

Malwino, zabrzmialas cierpko i przypomnialas mi nielubiana przez wszystkich
dyrektor ze szkoly.Ona pytala w ten sam sposob "a co tutaj...".Wyjasnie ci
moje insynuacje, otoz Biblia nakazuje bic nieposlusznych synow , a hordy
kozacko ukrainskie- te niestety dostarczyly materialu genetycznego dla sporej
czesci spoleczenstwa polskiego. Masz rezultat: spoleczenstwo polskie w
wiekszosci akceptuje bicie i bije swoje dzieci.Ja jestem zdecydowanie przeciw
TAKIEMU spoleczenstwu, ale rozumiem, ja jestem juz WYNARODOWIONA. I nawet
ciesze sie z TEGO.

autor

[Gość: renka]

Sadzac z nazwiska(a tak!) autorka ma WIELE pojecia o naszym polskim
rodowodzie.. Nietaktem w TYM przypadku jest przytaczac prace napisane w kregu
kultury zachodniej. Nie udawajmy, ze nasza przeszlosc ma cos wspolnego z
cywilizacja zachodnia. Jest ona zwiazana ze "wschodem", ktory niestety gwalcil,
kradl i robil co chcial na polskich rubiezach.Dlatego jestesmy gwaltowni,
pijemy duzo i bijemy nasze dzieci i generalnie mamy zla opinie wsrod "elyt
zachodu".

Wychowanie dzieci - bić czy nie bić ?

[gepe]

Pewnie, że jest możliwe. Tyle, że wszystko zależy i od temperamentu dziecka i od
wyrozumiałości i cierpliwości rodziców. Ideałem byłoby wychowanie bez kar cielesnych,
ale mój trzylatek już kilka razy oberwał w sytuacjach, gdy już nic innego nie pozostało (np.
mimo wielokrotnych różnorakich ostrzeżeń bawił się gniazkiem elektrycznym, aż
wysadził
''''korki'''' - poskutkowało!). Sprawa wysoce indywidualna.
W każdym razie: starać się jak tylko to możliwe, aby nie bić (wszak dziecko uczy się od
nas). Ale jeśli już nic nie skutkuje - przylać i WYTŁUMACZYĆ SPOKOJNIE (!)
DLACZEGO
OBERWAŁ - to bardzo ważne, w przeciwnym wypadku maluch może nie wiedzieć za co
poniósł karę.

Pozdrawiam - gepe

[gepe]

Pewnie, że jest możliwe. Tyle, że wszystko zależy i od temperamentu dziecka i od
wyrozumiałości i cierpliwości rodziców. Ideałem byłoby wychowanie bez kar cielesnych,
ale mój trzylatek już kilka razy oberwał w sytuacjach, gdy już nic innego nie pozostało (np.
mimo wielokrotnych różnorakich ostrzeżeń bawił się gniazkiem elektrycznym, aż wysadził
''korki'' - poskutkowało!). Sprawa wysoce indywidualna.
W każdym razie: starać się jak tylko to możliwe, aby nie bić (wszak dziecko uczy się od
nas). Ale jeśli już nic nie skutkuje - przylać i WYTŁUMACZYĆ SPOKOJNIE (!) DLACZEGO
OBERWAŁ - to bardzo ważne, w przeciwnym wypadku maluch może nie wiedzieć za co
poniósł karę.

Pozdrawiam - gepe

[Gość: matka]

Jesteś kompletnym idiotą Gepe. Jak można kogoś bić i tłumaczyć mu, że to dla
jego dobra. Jeszcze do tego trzylatka. Powinni Cię wsadzić do więzienia za
znęcanie się nad dzieckiem

[Gość: iza]

Czy nie prościej było kupić plastikowe zatyczki do kontaktów? Zawsze są co
najmniej dwa wyjścia z sytuacji, to które wybierasz zależy wyłącznie od Ciebie

[Gość: Brysia]

Oczywiście, że nie bić. Przemoc jest oznaką słabości rodziców. Jak się tylko
chce, można się obyć baz bicia, dużo cierpliwości powinno wystarczyć. Wiem to
po sobie, nie byłam bita, tłumaczono mi wszystko i sądzę, że "wyrosłam" na
porządnego człowieka. Nie wiem sama czy mam tyle cierpliwości co moi rodzice, w
tym względzie więc nie mam dzieci. Nigdy nie chciałabym bić kogokolwiek.

Nie tylko bicie

[Gość: fnoll]

Sztywne trzymanie sie zasady "nie bije" jest niewystarczajace, nad
dzieckiem mozna sie przeciez znecac na wiele innych sposobow,
kazdy z nich jest rodzajem wycofania milosci, chwilowego potraktowania
dziecka jako wroga, dania upustu swej agresji. Mysle, ze bicie to tylko
skutek.

Ale niewatpliwie trudno jest byc ciagle w dobrej relacji z druga istota,
dlatego powinnismy umiec wybaczac. I sobie i innym.

Wazne, zeby chciec zyc dobrze ze swoimi dziecmi, miec czas i mozliwosci,
by je zrozumiec i utrzymywac z nimi zywy kontakt.

Jak na razie przez dwa lata nigdy nie zbilem swojego dziecka, ale nie powiem,
zebym byl zawsze wolny od agresji - a chcialbym.

Pozdrowka dla tych, ktorym sie chce :-)

[Gość: Malwina]

szczerze mowiac nawet sobie niewyobrazam ze mozna podniesc reke na dwuletnie dziecko !!!!!
szukam jakiegos powodu i naprawde nie znajduje. za co ? za niesluchanie ??????? za bieganie??????
za niejedzenie????????? za balaganiarstwo???????? za pyskowanie?????????????????????????? a
moze za istnienie ??????????????????
powaznie : trzeba sie leczyc jesli sie bije dzieci w tym wieku !
gdy podrosna sprawa jest inna : reka moze "poleciec" szybciej niz mozg pomysli, bo dzieci maja duze
mozliwosci wyprowadzenia z rownowagi, to prawda. Ale to nie powod zeby bicie stalo sie aktem
wychowawczym ! zdarzylo mi sie wyjsc z rownowagi (B. rzadko) i za kazdym razem przeprosilam za
klapsa mowiac jednoczesnie ze jego zachowanie jest nie do zaakceptowania a klaps byl wynikiem
mojego przemeczenia w danym momencie. I zawsze mialam wyrzuty sumienia za "wyjscie z papci".
nikt nigdy nie" zasluguje" na przemoc i kare fizyczna.
bijemy dzieci
bijemy zony
bijemy agresywnego kierowce
bijemy glupia babe w kolejce
strzelamy do sasiada
wypowiadamy wojny
zauwazcie ze bijemy tylko i wylacznie slabszych

eeeee, to nie moja logika !

[Gość: fnoll]

moglibysmy teraz przeprowadzic akademicka dyskusje na temat definicji
bicia - droga malwino, nie wyobrazasz sobie, ze mozna bic calkiem male
dziecko, no coz, jakby ktos sie mnie zapytal czy bilem czy nie bilem
swoja dwuletnia corke to mialbym problem z odpowiedzia, bo czy lekki
klaps to bicie? a mocne uchwycenie raczki ktora cie wlasnie po raz kolejny
uszczypnela i zrobienie miny tak strasznej, ze dziecko sie zaraz
rozplacze? albo zdecydowane odepchniecie gryzacego malucha? albo
podniesienie glosu? - niby krzyk to nie bicie, ale moze byc dla dziecka
straszniejszy od niejednego klapsa

dlatego w swoim poscie chcialem zwrocic uwage, ze bicie to tylko jeden
ze skutkow rzeczywistego problemu - czyli braku lub chwilowej utraty
czegos, co bym nazwal bliskim, czulym, harmonijnym, elastycznym etc.
zwiazkiem z druga istota, kiedy potrafi sie byc tak ze soba, by unikac
konfliktow i czuc sie razem dobrze

czasami jest to trudne (np. gdy jest sie przepracowanym, rozbitym
konfliktami z innymi osobami, przemeczonym, skrzywdzonym itp.), ale mysle,
ze istnieja dwa generalne podejscia do konfliktow (od wojen do bicia
dzieci), jedno fatalistyczne, mowiace, ze jak bylo tak i bedzie, ze
czlowiek to zly w zasadzie jest i trzeba go pilnowac, i ze taka jest
prawda - no i drugie twierdzace, ze nie jestesmy skazani na konfliktowe
bycie w swiecie i z innymi, ze mozna byc tak, by ilosc konfliktow
sprowadzac do minimum, tylko trzeba chciec i wiedziec jak to zrobic,
sa ludzie, ktorzy wiedza,a jak sie chce, to sie znajduje ich samych
lub ich teksty

powracajac do glownego watku - ja osobiscie nie lubie sie zloscic na
swoja corke, w ogole nie lubie sie zloscic, lubie byc z kims w kontakcie,
no i staram sie zmieniac siebie na tyle, by to bylo coraz bardziej
mozliwe, ucze sie, i to tyle

tia, bo zmora ludzkosci sa nieporozumienia...

[Gość: White]

Owszem, sama jestem przykladem. I nie przystaje do "bezstresowo wychowywanego
Jasia" z kawalow. Z tym, ze ja jestem dzieckiem dwoch psychologow, wiec to moze
przyklad umiarkowanie reprezentatywny...

[Gość: Bejbi]

Mój ojciec był pierwszym mężczyzną który złamał mi serce. Kiedy dostałam lanie
przestałam go kochać. To było bardzo dawno temu, teraz żyjemy ze sobą w
zgodzie, ale miłość już nie wróciła.