dać sobie szansę

[martyna2525]

Mam już dużo lat do tej pory nie dałam sobie szansy na miłość, nie chciałam trwałego związku bo uważałam, że nie chcę kogoś obciążać sobą , nie chce litości. Moje chorowanie tak dużo czasu pochłania, że nie starcza czasu na więcej, zawodowo się rozwijam poświęciłam świat uczuć. Buduje relacje bliższe i dalsze ale nie potrafię pokonać tej bariery trwałego związku. Zawsze jest tak samo, dochodzę do pewnego punktu i stop.
Nie wiem czy jest sens kolejny raz próbować?
czasem mam ochotę rzucić tym wszystkim i pójść przed siebie.

[lumeria]

>Nie wiem czy jest sens kolejny raz próbować?

Próbować czego?

>czasem mam ochotę rzucić tym wszystkim i pójść przed siebie

Co rzucasz? Co to znaczy "pójść przed siebie"?

[martyna2525]

po prostu wstać zamknąć drzwi i wyjść bez celu porzuciwszy obecne życie.
mam takie myśli by tak zrobić .

[lumeria]

Pięknie, jak w "Wsiąść do pociągu byle jakiego" :)

[astroblaster]

youtu.be/1jws1x0NV_g

[yadaxad]

www.youtube.com/watch?v=W1jIuwYGIrU

[yadaxad]

A tak swoją drogą, kobitki jedna za drugą pytają - gdzie ci mężczyźni zainteresowani, a u ciebie taki urodzaj, że już męczy cię konieczność stopowania?

[martyna2525]

nie o to mi chodziło w poście.
bardziej, w to że " nie zasługuje " na miłość.

[astroblaster]

Martynka źle postawiłaś cudzysłów.
„Miłość” to jej należy się cudzysłów.

Nie ma zasług, jest życie i sytuacja życiowa.
Twoje życie i Twoje kreacje. Przez Ciebie kreowane sytuacje.

Kiedyś rezerwiści (żołnierze z przymusowego naboru) przed wyjściem do cywila śpiewali: „godzina piąta, minut trzydzieści...”
Koniec był taki: „wszedł do przedziału pierdolnął drzwiami, tak się pożegnał z k....”

Taka inna wersja wsiąść do pociągu.
Może inny kontekst, chociaż może podobny.

Kusząca wizja z tym pociągiem, jest jedno ALE. To mrzonki, gdyż sama w to nie wierzysz. Powiedziałaś co wiedziałaś jak to mówią.

Jedną poradę Ci już przekazałem: go go go and next

Druga: psy szczekają karawana jedzie dalej (po to napisałaś wszak; no bo nie celem zmian)

Trzecia: wsiądź do tego pociągu

Środkowa niesteTy najsłabsza i najnudniejsza

Powodzenia

[nnn.1]

astroblaster napisał(a):


>
> Środkowa niesteTy najsłabsza i najnudniejsza
>
to mozna wyczytac z jednego postu?

[yadaxad]

Nie zasługujesz na miłość, czyli jesteś swoim wrogiem, bo miłość zaczyna się od akceptacji siebie. To nie innym odmawiasz, tylko sobie. To tworzy podwójną nieakceptację , bo jak możesz "przebaczać" komuś, że zaakceptuje to czego ty sama nie akceptujesz. Rzeczywiście to nie prezent .

[yadaxad]

A po za tym nie trzeba "męczyć" drzwi, żeby coś porzucić. Rzuca się w sobie, bo żadne fizyczne drzwi nie prowadzą dalej, bo niesie siebie dalej z przestrzenią, w której się tkwi. Tę zmianę masz w sobie.

[astroblaster]

A raczej chciałaby mieć.
Teraz już wie, gdzie szukać tego pociągu.
Zawsze w sobie.
Wszystko już wie. Absolutnie wszystko.

[yadaxad]

Nie sądzę, że wszystko wie, bo nie chce widzieć swojego głodu, nie przyzna się sobie do żądaniowości, zostawiając sobie tylko frustrację. A to trzeba w sobie obejrzeć, by móc panować nad reakcjami.

[astroblaster]

No jak to nie?
Wszystko zostało pokazane/wskazane.
Do tego postawiłaś kropkę nad i tak, że chyba nawet nnn.1 wie gdzie to wyczytać.

Martynka napisała WSZYSTKO, bo jej wybiło. Wybija. Będzie wybijać niczym czajka...

Nic tu już do dodania nie ma.

[nnn.1]

astroblaster napisał(a):

> No jak to nie?
> Wszystko zostało pokazane/wskazane.
> Do tego postawiłaś kropkę nad i tak, że chyba nawet nnn.1 wie gdzie to wyczytać
> .
>
> Martynka napisała WSZYSTKO, bo jej wybiło. Wybija. Będzie wybijać niczym czajka
> ...
>
> Nic tu już do dodania nie ma.

No to

~ KONIEC ~

[nnn.1]

Kurtyna

[yadaxad]

Martynka igra ze swoim życiem, bo tylko w szantażu emocjonalny ma odczucie siły. Tylko, że to nie jest atut. Bo nie chodzi jej o perspektywę, ale chce ukarać

[nnn.1]

nic nie rozumiesz

ale snuć rozważania możesz dalej

pozdrawiam i tu światła świecą dalej

[martyna2525]

Nie ma szantazu bo musialabym siebie sama sabotowac a tak nie jest.
Moja sytuacja jest prosta pozbawiona gurnolotnych slow. Jestem chora i nie chce nikogo obarczac soba mimo ze jestem wysoko funkcjonujaca w spoleczenstwie. Dlatego nie zasluguje na milosc, wyssalam takie przekonanie z mlekiem matki. Nie wiem vo dalej, jak to poukladac, to takie przebudzenie.
Czuje sie ostatnio przy scianie z e smutkiem w tle.

[astroblaster]

A brzmi to tak jakbyś swoją chorobą epatowała.
Rozumiem, że swoje z ‚nie zasługiwaniem’ zrobili też Rodzice.

Pomyśl o jakimś dobrym terapeucie.

Zbyt ciency tu jesteśmy a Ty sobie cedzisz i zarządzasz* informacją jak chcesz.


*zarządzanie informacją nie rzadko jest (bywa) wyrafinowaną formą manipulacji i ja takie właśnie mam nieodparte wrażenie.

Dbaj o Siebie.

[yadaxad]

Akurat miłość i zasługiwanie nie wiele mają z sobą wspólnego. Natomiast można, z własnego nastawienia, bojkotować swoje szanse.

[lumeria]

>nie chce nikogo obarczać soba mimo ze jestem wysoko funkcjonujaca w spoleczenstwie

>Buduje relacje bliższe i dalsze ale nie potrafię pokonać tej bariery trwałego związku [...] dochodzę do pewnego punktu i stop.

Czy dobrze rozumiem - poznajesz mężczyzn i domniemam, ze skoro budujecie bliską relacje, to panowie wiedza o Twojej chorobie. Aż w pewnym momencie ty decydujesz, ze nie chcesz mężczyzny 'obarczać' sobą.

Wydaje mi sie, ze takie decydowanie za dorosłego faceta, ze on nie chce byc obarczany związkiem z chorą kobieta jest nieuczciwe. Bo możliwe, ze zależy mu na Tobie na tyle, ze chce związku z Tobą taka jaka jesteś.

Jeśli Ty nie chcesz, to raczej szkoda czasu i emocji na takie niefajne zwodzenie czyjegos zaangażowania i moze otwartości na związek z osobą taka jak Ty, która nie jest idealna, która ma 'bagaż', przeszłość, choroby, czy co innego na koncie.

Moze warto skorzystać z terapii by to sobie wszystko poukładać, bo gdziekolwiek byś nie ociekła, to i tak zabierzesz ze sobą swoje ciało oraz psychikę.
Wyszlo troche ostro

[astroblaster]

Wyszło trochę ostro i trochę Astro ;)

[martyna2525]

Lumeria tak dobrze zrozumialas.
Dziekuje za ta rzeczowa odp

[astroblaster]

Martynka,

Wybierasz sobie te, które pasują Ci najlepiej.
Te precyzyjne zaś gniotą i parzą, ale to od Yady dostałaś cały zestaw dobrych diagnoz.
Jak dla mnie niniejszym wpisem potwierdzasz, że są trafione.

Jakkolwiek, masz czego oczekiwałaś i masz też asumpt do prawdy i pracy nad sobą; terapeutycznej pracy.

[martyna2525]

Astoblaster a nie uwazasz to to ja decyduje co dla mnie jest radą wspierającą a co nie?
Dziekuje za wszystkie, natomiast wybor lezy raczej po mojej stronie co bardziej do mnie przemowilo i pozwolilo sie zatrzymac.

[lumeria]

Hej fajnie, ze jestes ok z tym co napisalas. Dodam jeszcze: Martyno - jesteś godna miłości.

Popatrz - jakos wygląda na to, ze akceptujesz przyjaźń, sympatie. Akceptujesz spędzanie razem czasu, robienie razem rzeczy, humor, szacunek dla ciebie, atrakcję seksualna, przez co jesteś w stanie zbudować chyba dosyć fajne, zdrowe (tak?) relacje.

Ale jak podsumujesz to wszystko słowem "miłość" i dochodzi do współzależności, to wymiękasz. Bo ktos (rodzice?) wmowil Ci, ze na to to nie *zasługujesz*.

Popatrz sobie na to słowo... za-służyć.... czy dziecko rodzicom służy? A mimo to normalni (a nie wszyscy są normalni) je i tak kochają. Taki sikający, drący się pulpet uważają za cud świata. :)

Ludzi kocha się i lubi bo jest chemia, bo jest kompatybilność - no i rozsadek. Nie tylko kalkulacja czy 'zasługują'.

Także dziewczyno - daj sobie szanse, inni Ci ja dają. :)

[yadaxad]

Tu nie ma co wybierać. To, że coś ignorujesz, nie znaczy, że przestaje istnieć. Może i przyjemnie Lumeria dopieszcza i taki kontakt może ci nastrój poprawić, ale od tego twoje podejście się nie zmieni. Przebudowanie nastawienia wymaga konkretnej pracy nad swoją postawą. Ale myślę, że jesteś bardzo zadomowiona w swojej "niedyspozycji".

[martyna2525]

Nie oceniaj prosze.

[yadaxad]

Myślisz - nie osądzaj-. I tego nie robię. A ocenianie jest podstawą funkcjonowania.

[nnn.1]

yadaxad napisał(a):

A ocenianie jest podstawą funkcjonowa
> nia.

A to ciekawe, bo kiedyś za ocenianie w tym miejscu było się, delikatnie pisząc, źle ocenianym. Widoc\nie bardzo dużo się zmieniło

[yadaxad]

Być może, jak pojechałeś personalnie. Zresztą Martyna nie napisała -mnie-. A trudno odnieść się do sytuacji, problemu, działania, nie oceniając go.

[astroblaster]

Wskazanym jest ocena sytuacji. Zawsze.
Nie wskazanym jest operowanie polem problemu. Zawsze kończy się PROBLEMEM.

To tak jak zaczynanie zdania od nie.
Nie słyszysz już treści; jest tylko na nie a ten który to zdanie wypowiedział jest typem (typiarą) na nie.

Ocena sytuacji bezwzględnie niezbędna. Ocena działania (efektu) również.

Tak też ‚sprawa Martynki’ została tutaj rozkminiona. Czytaj: oceniona.

Yada zrobiła to precyzyjnie. Martynka precyzyjnie zwalidowała. Dobranoc.

[lumeria]

Co to znaczy "Nie wskazanym jest operowanie polem problemu. Zawsze kończy się PROBLEMEM. "?

Jaja sobie robisz takimi tekstami, jak to ma niby byc zrozumiane-

>To tak jak zaczynanie zdania od nie.
>Nie słyszysz już treści; jest tylko....

[astroblaster]

Dosłownie.
Unikanie słowa: problem.
Pole problemu, jest polem pejoratywnym.

Nie zarządza się problemem, zarządza się konfliktem.
Konflikt jest czymś naturalnym, rzecz polega na tym, by go nie eskalować.

Zamiast problem, wyzwanie lub -jeżeli już trzeba- kłopot.

Zrób sobie kiedyś mały teścik; pogadaj z kimś spontanicznie i zaczynaj każde zdanie od nie, albo wplataj w zdania 'problem'. Po jakimś czasie spotkaj się z tym kimś i poproś o parafrazę.
Zdziwisz się jaka ona będzie.

Nie rób 'PROBLEMU' Lumeria; grzej konstruktywnie.

[lumeria]

Zwracam konstruktywna uwage na to, ze radzisz by nie robić tego, co dosłownie w następnym zdaniu robisz sam.

Trudno odczytać czy to ironia czy zaslepienie wobec własnego zachowania.

[lumeria]

Ten test jakoby zrobil sie sam, bo zauwaz, ze nawet nie chcialo mi sie wklejac calego cytatu po tym Twoim "nie".

:)

[yadaxad]

Nie wiem w co żeście się zapędzili. Omijanie problemu, koncentrując na kłopotach, które sprawia nic nie zmienia. Owszem, problem nie jest kreśleniem pozytywnym, ale określenie problemu ma nabój pozytywny, bo pozwala na zmianę. Konflikt stwarza zaprzeczanie problemowi, ale tym konflikt zamyka, bo dalej nic nie ma.

[astroblaster]

Jeszcze raz: pole problemu=nie

*unikać to unikać. NIE zabronione.
Zdarzać się będzie. Bywa.

Powyżej ‚pozytywna’ inklinacja NIE.
Ale efekt ten sam.

[astroblaster]

A myślisz, że NIE zrobiłem tego celowo?

Proszę bardzo. A teraz już tylko konstruktywnie i merytorycznie niech lumeria wrzuca

[lumeria]

astroblaster napisał(a):

> A teraz już tylko konstruktywnie i merytorycznie niech lumeria wrzuca

Ponownie starasz sie narzucac swoje "niech robi" innym (w nym wypadku mnie, wcześniej watkodajce), niniejszym naruszając podstawowa granice w relacjach miedzyludzkich.

Z jakiej racji to robisz?

[astroblaster]

Na się nie stAram, nie próbuję i nie udaje mi się.
Tego też je używam. Robię*

*co chcę (nie co muszę i co wypada)

Spręż się świecąca, zamiast bajdurzyć i fikać

[lumeria]

Nie wiem jakim kodem piszesz i co chcesz przekazać. Duzo urwanych zdań w twoich wypowiedziach (i nie tylko twoich) - czy to jakiś szyfr? - utrudnia zrozumienie o co chodzi.

[astroblaster]

To czytaj między zdaniami kotek.
Nie tylko jak krowie na rowie.
Masz inteligentną wyobraźnię? Masz, prawda?

[lumeria]

Niestety szklanej kuli nie mam, by bawić się w jasnowidztwo co zupełnie obcy człowiek stara sie przekazać.

Moge sobie wyobrazac rozne rzeczy, niestety wymyslanie co moze siedziec w glowie innego czlowieka raczej prowadzi do nieporozumien a nie do porozumienia.

[astroblaster]

Nie stara się.
Przekazuje/nie stara się przekazać. Czujesz?

Działa, zamiast próbować.

Nie udaje mu się, tylko osiąga.

Już wiesz?

Taki z nas -liberum veto- kraj; większość na nie, ale się stara. Próbują, ale im się nie udaje.

Konstrukcja naszej narodowej mody koreluje.
Isn’t znacz is not; nie NOT ist.
Podmiot i orzeczenie na początku zdania, zaczynam wypowiedź a rozmówca po 20% jej procentach już wie, że nie mam racji.

No POSTARAJ się trochę światłoczuła

[astroblaster]

*mowy

[yadaxad]

I powstał syndrom martynki. Bo gdyby naprawdę coś chciała, zapytała by się - dać komuś szansę?

[astroblaster]

No ba!
Wybrała najlepszy post (najlepszą dla siebie odpowiedź) i sobie poszła.
Przyszła-pozyskała-zwalidpwała-poszła.
UDAŁO JEJ SIĘ.

[yadaxad]

Tego co jej się uda nie warto przewidywać. Oświecona jej zrobiła dobrze, bo Martynka chce brnąć w samo destrukcję i słyszeć - nie rób tego, bo jesteś ( tu wszelkie pocieszające pozytywy). Co ją pobudza do dalszej destrukcji, by usłyszeć jeszcze więcej. Pewnie ma terapeutę, który ją rozumie.

[astroblaster]

Na bank go nie ma i gardzi samą myślą o tym, że mogłaby mieć.

Dać sobie szansę?

Brzmi trochę jak: powiedzcie, czy mam się zajebać, czy może nie?

[yadaxad]

Na bank ma, pasożyta, bo taki jej w końcu odpowiadał. Nikt bez stałego kontaktu nie wie, że jest wysoko funkcjonujący.

[lumeria]

Nie rozumiem dlaczego jesteś złośliwy.

I tak, zrozumienie, empatia sa ważne. Moze w twoim świecie ludzie sie zmieniają od tekstów typu "weź się w garść, zostało ci powiedziane jaki masz problem" - w moim tak to nie działa.

Martyna opisała swoja sytuacje tak jak najlepiej potrafiła. Dla mnie jest raczej zrozumiale, ze boi sie wkroczyć w długotrwały związek - przecież to łączy sie z obawami, których doświadczają tez zdrowi ludzie. A osoba chora tym bardziej ma prawo martwic sie, ze otworzy się, a ta druga osoba ja zrani, skrzywdzi czy odejdzie. Bo ludzie czasami chcą dobrze, ale realia życia z chorobą mogą byc bardzo trudne.

Czasami czlowiek potrzebuje wsparcia terapeuty by te sprawy sobie poukładać z życzliwą i profesjonalną osobą.

[yadaxad]

A kto tu mówił - weź się w garść?

[lumeria]

A co mówiłaś?

[yadaxad]

Tak ci się w tobie odbiło to co mówiłam? Czyli masz ranę.

[astroblaster]

Oj ma.
Jest w temacie.
Pachnie walidacją.

Dajesz świetlówa, odkrywaj się; możesz nawet szlochać.

Aaa od terapii, lepszego nie ma nic i tyle chyba o tym

[yadaxad]

Owszem, ale terapii trzeba chcieć. Chcieć jej efektów. Zgodzić się na pracę a co za tym idzie na "nieprzyjemności" łamania źle zrośniętych schematów. A można sobie znaleźć "pomoc", która jest poduszką. Tylko w końcu rąbnie się tak, że nawet poduszeczka nie zamortyzuje.

[astroblaster]

Ale wtedy jest to pseudo terapia i pseudo terapeuta. Ja takich nie znam.

Terapia (profesjonalna) to kontrakt dotyczący każdej ze stron. Profesjonalny terapeuta rozwiązuje kontrakt w którym brak pracy i chęci do wzrostu.

Ale -Yada- wiem do czego zmierzasz i może tak właśnie jest. Zapewne tak miało być tutaj. Z takim oczekiwaniem tu Martynka przybyła.

Generalnie, to nie zazdroszczę Osobom chorym poważnie i przewlekle (celowo nie używam: ‚współczuję’), ale też nie da się nie zauważyć, iż -chyba w absolutnej większości- łączy ich z ich chorobą jakaś ‚magiczna’ więź. Daje im ona też asumpt do różnych zachować, vide usprawiedliwień.

Ale słyszy się też z ust inwalidów przede wszystkim, że ostatnie czego sobie życzą, to traktowanie ich w sposób szczególny.

Może więc Martynka -kończąc wachlarz pseudo porad- skup się na kimś kto Ci się podoba, kto Cię mega jara. Bądź zajarana, zaszalej. Popłyń. Postaw na przyjaźń nie na miłość, dopraw dopierdolonym seksem, nie mów i nie epatuj chorobą i zobaczysz co wyniknie.

Nikt z nas nie zna dary swojego końca świadomości. Zrozumiałem, że estymacja Twojej jest raczej bliższa, niż dalsza.

Tym samym po raz kolejny tutaj przytoczę cytat z Napoleona Hilla:
„ Nie czekaj, nigdy nie będzie idealnej chwili”

Martynka, trzymaj się ciepło.
Nic tu osobistego nie było.

Nikt też nie jest idealny. To, że prawimy Ci tu w różny sposób, nie oznacza, iż tak idealnie wszyscy stosujemy 1:1 to o czym piszemy. Gdyby tak było to takie proste...
A może dobrze, że nie jest; no bo nudno nie jest.

Wszyscy czasami zakrawamy o hipokryzję. Linia jest cieniutka.

Wrzuty Yady miały charakyer terapeutyczny. Tak to powinno działać. Dawać do myślenia, powodować refleksje i zachęcać do pracy NAD SOBĄ. Celem jest świadomość. Nawet jak zmieniać trudno, to świadomość pozwala panować nad...lękami.

Ciao

[yadaxad]

Przywiązanie do swojej "nieprawidłowości" jest jednocześnie ucieczką od niej. Niechęcią do zobaczenia jej rzeczywistej "przyziemnej" postaci. Przyjemniej jest ubierać swoje kłopoty w różne oryginalności, nieprzeciętne wrażliwości, fatum złych okoliczności. Nie chce się poznać zwyczajności, by samemu nie stracić w swoich oczach. Tym bardziej, że karmiąc zakłamywanie nie dba, nie poznaje , nie rozwija się prawdziwych atutów i nie dostrzega, co mogą do życia wnieść. Nie twierdzę, że trzeba być standardowym, czy się heblować do przeciętności. Tylko aby korzystać ze swojej inności, czy dopasować ją do swoich życiowych celów nie można unikać jej prawdziwej twarzy i znać mechanizmy.

[astroblaster]

Yado, przetłumacz proszę trochę Yady.

Btw, AFQ jakoś dziwnie długo poza eterem.
Oby tylko u Ziomeczka wszystko pozostawało w porządku. Jesteś tam gdzieś AFQ?

[yadaxad]

Rzeczywiście, przypuszczam, że Afq by to przetłumaczył. Wierzę, że się odezwie, może tylko real go pochłonął.

[astroblaster]

Oby tylko wir pracy, Rodzina i brodacz
Nie chcesz Martynce prościej?
Dobre to. Bardzo. To nakurwianie się ze zwyczajnością i wyjątkowością jest kluczowe.

Wcześniej pochłaniałem Schopenhauera; teraz wkręcił mnie Nietzsche. Wymiatali KOSMICZNIE, nomen omen.

[yadaxad]

Wątpię, że Martynka tu spojrzy. Traci tu komfort. Może wróci jak już nie zdoła w sobie ugłaskać jakiegoś narozrabiania.

[astroblaster]

Myślę, że czyta.
Zarzuciła wątek i potem go przeczytała. Coś ala magia. A teraz jeszcze komentują.
Jest korelacja z Twoją dygresją.

[nnn.1]

yadaxad napisał(a):

> Wątpię, że Martynka tu spojrzy. Traci tu komfort.

Myślę, że podczytuje. I jestem pewna, że nie chodzi o utratę komfortu. Tylko o uświadomienie sobie, że jest to - że posłużę się bardzo prostym porównaniem - trochę tak, jakby się chciało upiec smaczny, pachnący piernik, dodając jedynie goździki. Wnoszą wiele do smaku i aromatu piernika, z pewnością są niezbędne, ale są tylko z jednym elementów całej sytuacji pod nazwą piernik.

Ogarnięcie całości jakiejś sytuacji wymaga wielu rozmów i - tak astroblaster - terapii. W przeciwnym razie niezmiennie czuje się w sobie - tak yadaxad - "narozrabianie". Być może stąd brak literek wysłanych przez martyna 2525. Ale to tylko moje przypuszczenia.

[astroblaster]

Hej No Namex3
Dobre z tym piernikiem. Kwiecista metafora.

A Ty kim jesteś?
Powiesz coś o Sobie?

[nnn.1]

astroblaster napisał(a):

> Hej No Namex3
> Dobre z tym piernikiem. Kwiecista metafora.

Miło mi, że może się podobać.
>
> A Ty kim jesteś?
> Powiesz coś o Sobie?

Nie. Jestem. nnn.1. I to tutaj jest wystarczające :)

[astroblaster]

Dla Ciebie.
Dla mnie nie.
No to porozmawialiśmy.

[yadaxad]

Trzeba było porozmawiać, zwłaszcza jak ktoś wchodzi w rozwijanie rozmowy, a nie go usztywniać legitymowaniem.

[astroblaster]

Zatem rozmawiajcie, no bo trzeba było a jakby się wzajemnie omijacie*

Jak wiesz ja nie do końca hołduję anonimowości.
Daje nieuprawniony handicap moim zdaniem.

*tak jakby się Panie unikały, ewentualnie 'obwąchiwały'.

[yadaxad]

Wyjście z anonimowości potrzebuje klucza, nie łamania zamku. Czasami jakaś radość bierze futrynę ( nie zamykać drzwi po powrocie z bulikiem, bo musi się przebiec z radości powrotu do domu po domu i podobno jakiś wyjął),ale emocje opadają. Obwąchiwaniu przecież nie można zaprzeczać, ani się go nie zmieni.

[astroblaster]

Spryciula. I kurwa, mega sexy to opisałaś. Wow

[nnn.1]

astroblaster napisał(a):

> Oj ma.
> Jest w temacie.
> Pachnie walidacją.
>
> Dajesz świetlówa, odkrywaj się;

:)))) Każdy kiedyś "dorasta". Również do forum :).

[nnn.1]

nnn.1 napisał(a):

> astroblaster napisał(a):
>
> > Oj ma.
> > Jest w temacie.
> > Pachnie walidacją.
> >
> > Dajesz świetlówa, odkrywaj się;
>
I uczy się. {Jeżeli jest choć odobinę wyuczalny :)].

[yadaxad]

Lumeria, w związek się wchodzi z kalkulacji. Miłość nie wybiera, bo o tym jest literatura. Tristan nie powiedział, nie wypada tego robić królowi, Romeo, nie będę drażnił teściów. Ale można miłości nie chcieć, bo ma się ukochany temat zastępczy.