strasznie zaluje zdrady!

[toni6]

Stalo sie. W naszym malzenstwie byly duze problemy, a on mnie zauroczyl, zupelnie slepo. Spotkalam sie z nim raz, byl spacerek i delikatne buziaki, spotkalam sie drugi raz, niby zeby sie ostatecznie pozegnac i stalo sie, chwila, moment, slepota. Po tym nie moglam juz patrzec na siebie ani na niego, pozegnalam go na zawsze. O dziwo przez ten szok i przerazenie sama soba zrozumialam jak bardzo mylilam milosc z zauroczeniem, jak bardzo kocham meza, teraz powoli zaczyna nam sie ukladac z mezem, on oczywiscie nie wie o niczym i mam nadzieje, ze nigdy sie nie dowie, ale ja czuje sie strasznie, strasznie zaluje i im bardziej czuje milosc do meza, tym bardziej boli. Dodam, ze nie jestem jakas wyzwolona kobieta, raczej osoba z zasadami, taka, ktora nigdy w zyciu nie przypuszczala, ze jej sie to przydarzy. Sama nie moge uwierzyc w swoja glupote, naiwnosc, slepote. Czy ktos czuje cos podobnego i ma jakas recepte jak z tym zyc?

[josarna]

Tylko przypadkiem nie wpadnij na pomysł, by wyspowiadać się mężowi!!! Wbij
sobie do głowy, że coś takiego to szczyt egoizmu: sama się uwalniasz, a jemu
zrzucasz ciężar na głowę! sama męcz się ze swoim sumieniem (ale bez
przesady...).
No i co takiego strasznego się stało? Przynajmniej doceniasz teraz męża. Macie
szczęście, bo czasem kobieta z kimś "obcym" odkrywa dopiero urok seksu i to
jest twardy orzech do zgryzienia!

[rwerp]

Zdumiony jestem, że tylu ludzi doradza tej kobiecie "siedź cicho". Pewnie.
Najlepiej, żeby się dowiedział od "życzliwych". To takie przyjemne, kiedy
wszyscy wokół wiedzą, tylko nie ty...

[alter50]

Absolutnie pod żadnym pozorem nie możesz powiedzieć mężowi,to byłaby zbrodnia
na żywym organiźmie.Specjalnie się nie zadręczaj,bo statystycznie jest
przynajmniej 1:1.Czasami lepiej żałować ,że się zrobiło ,niż żałować,że sie nie
zrobiło.

[niebieskozielony]

jasne, bywa, ze prawda burzy, a klamstwo buduje

"prawda jest zawsze lepsza" - alez trzeba byc naiwniakiem, by tak myslec i czuc

Bardzo dobra okazja

[seksuolog]

toni6 napisała:


> slepota. Po tym nie moglam juz patrzec na siebie ani na niego, pozegnalam go
na
> zawsze. O dziwo przez ten szok i przerazenie sama soba zrozumialam jak
bardzo
> mylilam milosc z zauroczeniem, jak bardzo kocham meza, teraz powoli zaczyna
nam
> sie ukladac z mezem, on oczywiscie nie wie o niczym i mam nadzieje, ze nigdy
s
> ie nie dowie, ale ja czuje sie strasznie, strasznie zaluje i im bardziej
czuje
> milosc do meza, tym bardziej boli. Dodam, ze nie jestem jakas wyzwolona
kobieta
> , raczej osoba z zasadami, taka, ktora nigdy w zyciu nie przypuszczala, ze
jej
> sie to przydarzy. Sama nie moge uwierzyc w swoja glupote, naiwnosc, slepote.
Cz
> y ktos czuje cos podobnego i ma jakas recepte jak z tym zyc?

Twoja reakcja swiadczy ze ten przypadek jest niezwykle dobra okazja do budowy
szczeslíwego zwiazku z mezem. Chodzi tylko o to zebys potraktowala to jako
doswiadczenie zyciowe z ktorego mozna wyciagnac wnioski i wcielic je w zycie.

Silne poczucie winy bedzie zmniejszalo sie tym bardziej im bardzej bedziesz
aktywna w budowaniu zwiazku z mezem. Na przyklad byc blisko niego, okazujac mu
uczucia, dbajac o jak najlepsze wspolzycie.

Mowienie o tym przypadku mezowi byloby bardzo destrukcyjne, natomiast twoja
postawa swiadczy ze mozesz bardzo duzo zrobic dla dobra zwiazku.

Ta sytuacje mozna jakby porownac do sytuacji kogos kto mial wypadek samochodowy
i to z wlasnej winy. Niezbyt grozny w gruncie rzeczy ale wstrzas psychiczny
byl. Oczywiscie zamiast histerycznej reakcji: "nigdy juz nie wsiade do auta" o
wiele bardziej konstruktywne jest wyciagniecie wnioskow tak by jezdzic dalej
ale bardziej rozwaznie. A nawet poduczyc sie by jezdzic lepiej.

[hawronia]

Wybacz sobie. I wiecej tego nie rob. Potraktuj to jako nauke, nie karz sie za
to. Idz do spowiedzi, jezeli to ci pomoze. Pokochaj siebie.

[triss_merigold6]

Przypadkiem o tym nie opowiadaj w ramach ekspiacji. Zapomnij i żyj dalej.

[hubkulik]

Jak powiesz mezowi to powinno Ci odpuscic.

Pozdrawiam Hubert

[josarna]

hubkulik napisał:

> "Jak powiesz mezowi to powinno Ci odpuscic."

No, no, tylko bez takich rad! Czy mąż zasłużył sobie na to, by dźwigać ten
krzyż?! Sama piwa nawarzyła, to niech sączy powoli! Czy o to chodzi, by zrzucić
z siebie ciężar? Czyż to nie egoizm?

[hubkulik]

Moze sobie dzwigac ciezary ile chce, chocby do konca zycia! Co mi do tego? Ale
jesli chce sobie przebaczyc, uzdrowic swoje relacje z mezem i prowadzic dalej
normalne zycie, to niech wie ze rozwiazanie jest blisko.

> No, no, tylko bez takich rad! Czy mąż zasłużył sobie na to, by dźwigać ten
> krzyż?!

Maz zasluzyl, by miec zdrowe, szczere i otwarte relacje z wlasna zona.

>Sama piwa nawarzyła, to niech sączy powoli! Czy o to chodzi, by zrzucić
>
> z siebie ciężar? Czyż to nie egoizm?

Sama sobie piwa nawarzyla, wiec moze tez sama odkrecic sprawe. W jaki inny
sposob ma to zrobic jak nie poprzez szczera rozmowe z mezem? Masz jakis pomysl?
Poprzez pokutowanie do konca zycia? Czy to nie egoizm tak uciekac bez konca
przed szczeroscia i otwartoscia we wlasnym zwiazku?
Wiem, ze to moze byc trudne, ale tak jak mowisz: "sama sobie nawarzyla".

Pozdrawiam Hubert

[josarna]

hubkulik napisał:

"Czy to nie egoizm tak uciekac bez konca przed szczeroscia i otwartoscia we
wlasnym zwiazku?"

A jednak... szczerość ma granice. Sporo w życiu widziałam, przeżyłam i jestem
przekonana, że należy mieć swój świat, nawet tajemnice. To jednak temat na
długą dyskusję.

[isabar]

Pokusa by powiedzieć na pewno bedzie, osobiście nie polecam.
Nie ma to nic wspólnego ze zrozumieniem i szczeroscią.
Tylko ty sama możesz się zrozumieć.
Nawet jak będziesz b. chciała nie jesteś w stanie przekazując te wiadomośc
mężowi spowodowac by zrozumiał tę sytuację w taki sposób jak Ty.
Możesz natomiast sprawić, że dodatkowo bedzie cierpiał, to się już stało.
Dosadnie to ujmując, to gó.. które narobiłaś może stac się kompostem, który
spowoduje użyźnienie i wzrost, nie musisz go rozgrzebywać i obrzucać nim innych.
Nawet gó.. czasem może sie do czegos przydać.
Sorry za dosadność, pozdr.

[hubkulik]

Moim zdaniem to zalezy od faceta. Jesli kocha i zalezy mu na niej i na tym
zwiazku, to zrozumie albo bedzie sie staral zrozumiec. Jesli ja potepi, to co
to za facet i co to za zwiazek? Moim zdaniem szczera rozmowa miedzy malzonkami
na ten temat moze wzbogacic i wzmocnic zwiazek. Ale moze tez spowodowac jego
rozpad. Tak czy inaczej rozjasni jakis ciemny, ale zywy obszar w tej relacji.
Dobre rozwiazanie dla ludzi, ktorzy powaznie traktuja siebie nawzajem i zwiazek
jaki tworza. Dobre rozwiazanie dla ludzi, dla ktorych wspolne bycie jest okazja
do rozwoju, a nie tylko odklepywaniem gotowych schematow w oczekiwaniu na
smierc.

Pozdrawiam Hubert

[j_ar]

hubkulik napisał:

>Jesli ja potepi, to co
> to za facet i co to za zwiazek?

wiesz hubkulik, kiedy mi nie zalezalo na dziewczynkach to tez tak myslalem, jak
mi zalezy, to to nie jest juz takie oczywiste, a co to za zwiazek? a kto niby
dal dupy w tym zwiazku? kto pokazal, ze nie mozna ufac?

>Moim zdaniem szczera rozmowa miedzy malzonkami
> na ten temat moze wzbogacic i wzmocnic zwiazek. Ale moze tez spowodowac jego
> rozpad. Tak czy inaczej rozjasni jakis ciemny, ale zywy obszar w tej relacji.
> Dobre rozwiazanie dla ludzi, ktorzy powaznie traktuja siebie nawzajem i
zwiazek jaki tworza. Dobre rozwiazanie dla ludzi, dla ktorych wspolne bycie
jest okazja do rozwoju, a nie tylko odklepywaniem gotowych schematow w
oczekiwaniu na smierc.

no wlasnie tu jest chyba problem, ze ktos tutaj nie potraktowal zbyt powaznie
swojego zwiazku

[hubkulik]

Jezeli chodzi o druga strone, to tez nie wiem na ile jej zalezy. Deklarowala,
ze po incydencie poczula ze jej na nim jednak zalezy. W jakim jednak stopniu,
tego nie wiemy.

Pozdrawiam Hubert

[hubkulik]

Oczywiscie sie zgadzam z tym, ze mozna i w porzadku miec swoje tajemnice. Ze sa
rzeczy, o ktorych mozna ale nie trzeba mowic. A czy to co przezyla autorka
postu jest wlasnie taka rzecza, ktora zostanie jej tajemnica przed mezem, czy
tez podzieli sie tym z nim zalezy od niej, od jej decyzji.
Ciekawy jestem z czym jej byloby lepiej i lzej.

Pozdrawiam Hubert

[kamelia1]

Odradzam szczere rozmowy z mezem. Nigdy tego nie zrozumie i bedziesz miala
pieklo w zwiazku i stale poczucie winy. Tak naprawde nic sie nie
stalo,przekonalas sie, ze Twoim mezem jest ten wlasciwy facet.

hubkulik a czy wiesz jak to wyglada od drugiej...

[lew_konia]

...strony? Ja nie zyczylam sobie byc informowana o 1,5 rocznym "zauroczeniu"
mojego meza. Nie zycze sobie tego i dzisiaj. To mnie nachodza bezsensowne
porownania. To ja mam gonitwe mysli. Co za cholerny egoizm? Uwazam, ze jesli
ktos mial odwage zdradzic musi miec odwage z tym zyc i pod zadnym pozorem NIE
WOLNO OBCIAZAC SWOJA ZDRADA WSPOLMALZONKA!!!

[hubkulik]

>pod zadnym pozorem NIE
> WOLNO OBCIAZAC SWOJA ZDRADA WSPOLMALZONKA!!!

Kto jak woli.
Zdaje sobie sprawe ze zludzenie szczesliwego, wiernego sobie malzenstwa tez
moze byc dla niektorych atrakcyjne. Nawet za cene braku bliskosci w zwiazku.
Mnie to sie kojarzy z powolnym umieraniem coraz bardziej obcych sobie ludzi,
ktorzy na zewnatrz wygladaja na poprawne malzenstwo.
Czasami to co trudne rozwija.

Pozdrawiam Hubert

[aga_agawa]

tak, tak...
powiedzieć CI NIE WOLNO!!! MASZ ZAKAZ!!! :)
a dlaczego?
Odpoweidz sobie tylko na jedno pytanie "co to da?"
Nie zbudujesz na tym nic dobrego. Facet się załamie, straci zaufanie, nawet jak
się pozbiera, to po latach będzie się dopatrywał czegoś czego nie ma. Bez
sensu, nie sądzisz... Wiem, że nagle jak zaczyna być lepiej chcesz szczerze
wszystko wyznać, dobrze ale lepiej księdzu... Męża to zniszczy...
Ja sama w czasie długiego kryzysu miałam takie okazję do "spotkania z innym". W
sumie jakoś do tego nei doszło ostatecznie. Nie wiem, co by było gdyby... ale
teraz dzięuję Bogu, że splotem różnych przypadków nie dopuścił tego złego do
mnie.
Wiem jedno, gdybym była na twoim miejscu i powiedziała mężowi, to siedziało by
w nim do 80 urodzin... nie wybaczyłby tak do końca. Nawet jeśli, to odbiłoby
się czkawką po wielu latach w najmniej spodziewanym momencie. Ta informacja
zabiła by nasz związek, ktróy teraz udaje się ratować. Mamy szansę... ty też
masz... i jej nie zmarnuj głupio.
Poprzednicy dobrze radzili - musisz nauczyć się wyciągać wnioski a nie tylko
żałować. Nie żałuj tego co się stało, bo bez tej lekcji nie byłabyś w tymi
miejscu, w kórym jesteś...
Powodzenia :)

[xy2]

jaaaaaasne, najlepiej ksiedzu, on jest specjalista do spraw rodzinnych,
gratulacje

[armia5]

Za mało widze tolerancji

[xy2]

ja jestem bardzo tolerancyjna, ale rozmowy z ksiedzem nie polecam

do aga_agawa miałam takie okazje.........

[hermoso]

oj żałuj kobieto,żałuj.....to se ne wrati.

[josarna]

A tak z nieco innej beczki...
Faktem jest, że "obcemu" facetowi z reguły chce się porozmawiać, pozabiegać o
względy, pożartować, a swój często "przechodzi do rzeczy" zaraz po rozmowie o
problemach finansowych i nawet, gdyby się bardzo chciało, to się
odechciewa... :)))) Nie wypada przecież zalecać się do żony, prawda?

[pedro_ny]

Jestem zonaty 9 lat. Mam 30 na karku i w malzenstwie OK.
a) Jeslibym sie dowiedzial o zdradzie moze i moglbym z tym zyc(chociaz watpie)
ale zycie mojej malzonki byloby koszmarem, wiec znajac jej twardy charakter
wolalaby zostawic mnie("dla dobra naszego") niz byc upokarzana .Tak czy o wak
wszystko by sie rozwalilo w ciagu paru miesiecy.
b) ...ale jeslibym sie dowiedzial o zradzie od trzecich osob to bymbym
cholernie upokorzony, agresywny, nie potrafie odpowiedziec jak strasznie
moglbym zaaregowac. Poza tym wstydzilbym sie pokazac sasiadom, znajomym i
rodzinie.
. jesli wiesz, ze maz sie nigdy o tym nie dowie i kochasz Go, zapominij,
zachowaj ta tajemnice sabie. Jesli chszesz siebie ukarac i pokazac co naprwde
jest w twoim sercu to zrob niespodzianke mezowi. Wszystkie pieniadze ktore
wydalabys na szmatki, wydaj na to co on lubi(np. bilet na mistrzostwa swiata w
pilce noznej)

[jazycie]

przestan dziewczyno! jesli chcesz miec jeszcze małzenstwo to nic nie mow!
facet tego nie zrozumie zreszta kto zrozumie zdrada?!?!?!no kto!!
zwiazek wtedy umiera!!

[josarna]

pedro_ny napisał:

) "Jeslibym sie dowiedzial o zdradzie moze i moglbym z tym zyc(chociaz watpie)
> ale zycie mojej malzonki byloby koszmarem, wiec znajac jej twardy charakter
> wolalaby zostawic mnie("dla dobra naszego") niz byc upokarzana .Tak czy o wak
> wszystko by sie rozwalilo w ciagu paru miesiecy."

Coś Ci się pokręciło! Miłość to nie jest poczucie własności, lecz pragnienie,
by kochana osoba była szczęśliwa. Tobie tymczasem chodziłoby o to, że własność
ośmieliła się "podskoczyć". Nawet nie przyszłoby Ci do głowy, że może jednak
cos zawaliłeś, że może czegoś jej tak bardzo brakowało w związku, że nie
wytrzymała. Nawet pies pragnie, żeby go pogłaskano, a nie tylko pozwolono
uprawiać seks...

[meraviglioso]

Powiedz mu tym.To tylko przygoda,ale nie zdziw się,że za to możesz dostać po
swojej głupiej łepetynie.

[darmal1]

Chciałbym aby moja żona mogła tak powiedzieć a puściłbym wszystko w
niepamięć.Pozdrawiam.

[gregsmile01]

'skok w bok' nikomu jeszcze nie zaszkodził. nie pochwalam tego, szczególnie w
stałym związku, ale ... :)

[kulag]

to nie jest żaden stały związek, to małżeństwo, na początku którego obydwoje,
przed sobą a w przypadku ludzi wierzących, przed Bogiem, w obecności innych
ludzi przyrzekło sobie wierność - czy znasz gregsmile01 takie pojęcie?

[wroclawianka106]

Też tak się kiedyś czułam.
Nie mam męża, ale na samo wspomnienie "sytuacji" ogarniało mnie obrzydzenie i
rozpacz. Przyszedł czas, kiedy chciałam zasłużyć na czyjąś miłość i zaufanie i
wtedy dręczyły mnie wyrzuty sumienia.
Zapytałam więc kogo mogłam : rodzinę, przyjaciółki, bliskie koleżanki - Czy
zrobiły w życiu coś, czego się tak strasznie wstydzą? Same kobiety.
Wszystkie powiedziały, że Oczywiście! Zapytałam więc, czy ja wiem o Tej rzeczy?
Wszystkie powiedziały, że nie wiem.
Zdziwiłam się, bo myślałam, że jestem z nimi naprawdę blisko :)
Droga Toni...oto moje wnioski z tych rozmów :
1. Chyba każdy zrobił w życiu coś, czego się wstydzi i o czym wolałby sam nie
pamiętać.

2. Wcale nie trzeba o tym mówić najbliższym, żeby sobie to wybaczyć, z czasem.

3. Kiedy dowiedziałam się już o tym, że mają tajemnicę - strraaasznie chciałam
ją poznać. Molestowałam je tak, aż kilka z nich oględnie mi ją wyznało.

4. Każdy ma inną tajemnicę.

Zaakceptowałam więc swoją.

[aska82]

jesli nie wiesz czy maz powinien wiedziec o tej calej sytuacj, zadaj sobie
podstawowe pytanie. Czy ty na jego miejscu chcialabys wiedziec o jego zdradzie?
I wtedy zadecyduj!

[helena.kudla]

trudno stało się!!ale nie ma co rozpaczac,nie ty pierwsz i nie ostatnia!!mąż
niech żyje w niewiedzy,mniej wie lepiej spi!!a ty nic sobie nie zarzucaj,nie
dręcz się!!!kochasz męża!to kochaj go dalej!!i żyj tak jak byś zdobyła nowe
doświadczenie,to moja rada.

[otawszczyk]

Jesli zalujesz to nie byla zdrada, tylko wypadek.
A teraz nie popelnij drugiego bledu: przyznania sie mezowi.

[alex63]

To jest umieranie partnera który się dowie,a gdy się dowie, to musi zadać sobie
najtragiczniejsze pytanie świata:co dalej?Jak zdradę można nazwać
wypadkiem,przecież to ma znamiona premedytacji.Że załujesz to dobra
oznaka,tylko co z tego?.Mój mąż też żałuje,ale to ja umarłam i ja stoję przed
odpowiedzią na pytanie co dalej i nie wiem czy warto wogóle na nie
odpowiadać.To jest taka osobista apokalipsa dla tego który się dowiaduje.Nie
róbmy tego sobie.

[mycha70]

No i tutaj mamy pprzykład, jak może zareagować mężczyzna. Lepiej, żeby nic nie
wiedział.

do mycha70.....

[meraviglioso]

mycha! Ty nie fikaj!jak masz coś na sumieniu to powiedz swojemu facetowi bo jak
się dowie będzie z Tobą krucho!

[dijka]

Myślę że nie stało się to bez przyczyny. Jestem męzatką od prawie 10 lat. Było
pięknie... Teraz jest gorzej. Tęsknię za ciepłem , bezpieczeństwem, harmonią.
W takiej sytuacji łatwo można ulec złudzeniom. Popełnić błąd. Nie obwiniaj się.
Nie mów o tym mężowi. To może tylko pogorszyć sytuację. Zapomnij o tym i nie
ulegaj więcej chwili.

[lunar1978]

A ja myślę by jednak nie mówić. No cóż stało się ... nic już tego
nie zmieni. Zresztą to nie była moim zdaniem zdrada tylko niewierność.
Zdrada to coś więcej niż to co przytrafiło się Tobie. Zdrada to wg mnie
kiedy oddaje się komuś także duszę.

A Ty dobrze wiesz jak smakuje taka niewierność i jak Ci z tym źle. Zachowaj
to dla siebie bo dla Twojego męża może się zawalić jego świat, być może
odbierzesz mu jego mażenia. Ja bym wolał chyba jednak nie wiedzieć.
Myślę że bym zrozumiał, ale kto wie jaką zadrę by to pozostawiło.
Nie ryzykuj, nie warto.

[xy2]

moze masz racje, ale autorka będzie zyła w wiecznym strachu ze sie wyda i tez
nei bedzie dobrze.

[isabar]

Ciekawe co się stało z autorką tego postu, że się nie odzywa?
Czyżby nie posłuchała większości i powiedziała?
Czyżby męża zalała adrenalina i popełnił czyn karalny?

[lunar1978]

czyn karalny, co masz na myśli? Napad na stację benzynową :-)))
Ale ja nie pojętny jestem :-))

[lunar1978]

i tak źle i tak nie dobrze. Ale jeśli mu powie co może zyskać?
Zyska czyste sumienie, ale kosztem spokoju jej męża. Może jej
wybaczy może nie ... bilans może być bardzo, bardzo niekorzystny.
Może to doceni i wybaczy, ale kto wie ... może po latach kiedyś
jej to wypomni ... ech nie ma czego zazdrościć. Czasami może lepiej
wogóle nie mieć sumienia.

[xy2]

"Czasami może lepiej
wogóle nie mieć sumienia."

chyba nie tędy droga

[lunar1978]

pewnie że nie tędy droga, ale czasami naprawdę lepiej go nie mieć

[xy2]

pewnie ze lepiej, ale tak sie nie da. ja przynajmniej nie umiem

[lunar1978]

ja też nie. Dlatego tak trudno być wrażliwcem.

[xy2]

wiem, to jest przerąbane:)

[lunar1978]

no to konkretnie się "narąbaliśmy" :-)))

no:)

[xy2]

Ja tez strasznie zaluje nie-zdrady!

[firenziano]

Tez mialem w zyciu takie dwie sytuacje. Piekna i (prawie) kobieta byla tuz, tuz.
Czekala tylko na tych kilka przelomowych slow z mojej strony...


A tymczasem reka zawisla mi w powietrzu, jezyk stanal mi deba i...
do niczego nie doszlo...

Do dzis nie moge sobie poradzic psychicznie z tym problemem.

jeszcze ja!.. jeszcze ja chciałem coś powiedzieć

[elviento]

Ja na miejscu Twojego męża nie chciałbym się dowiedzieć. To paradoks ale
szczerość nie zawsze idzie w parze z miłościa. A ten kto w to nie wierzy
okłamuje samego siebie.

Jak go na prawdę kochasz to zrób to dla niego i mu nie mów. A jeśli go nie
kochasz do to powiedz wszystko.
Polecam też film Closer (Bliżej) dla lepszego zobrazowania różnych konsekwencji
takich wyborów.

[dobry11]

Dyskusja jest b.abstrakcyjna, a podstawowe pytanie to czy zawodniczka ma dzieci.
Jezeli tak, to trzeba je wziac pod uwage i prawdopodobnie siedziec cicho i
chwalic Boga, ze nie jest gorzej. A jezeli nie, to mozna sobie pozwolic na
jakies cuda w rodzaju rozmowy i innych takich. Wyglada mi na to, ze zawodniczka
nie ma dzieci bo ma duzo czasu na wyrzuty sumienia itp.

[ptaszyna2]

dobry11 napisał:

> Dyskusja jest b.abstrakcyjna, a podstawowe pytanie to czy zawodniczka ma
dzieci
> .
> Jezeli tak, to trzeba je wziac pod uwage i prawdopodobnie siedziec cicho i
> chwalic Boga, ze nie jest gorzej. A jezeli nie, to mozna sobie pozwolic na
> jakies cuda w rodzaju rozmowy i innych takich. Wyglada mi na to, ze
zawodniczka
> nie ma dzieci bo ma duzo czasu na wyrzuty sumienia itp.

[dlaczego4]

Powiedz mężowi prawdę. Na ślubie przysięgałaś mu wierność aż po grób.
Małżeństwo to również przymierze, kontrakt (ang. covenant). Druga strona ma
prawo (i powinna) wiedzieć, że zerwałaś przynajmniej jeden z warunków tego
przymierza. Jeśli mąż Ci wybaczy, twoje życie będzie znacznie lepsze. Nie
będziesz musiała ukrywać zdrady do końca swoich dni. Jeśli mąż rozwiedzie sie z
Tobą (a ma do tego prawo wg. ew. Mateusza 5:32) to będziesz musiala zyc z taka
konsekwencją swoich czynów. Tak czy owak życzę powodzenia!

a co myslec o tym, z ktorym zdradzilas ???

[mlocarnia]

Jestem w tak "dziwnej" sytuacji, ze mloda kobieta zdradza (?)swojego
narzeczonego wlasnie z mna. Nie jest to jednak zdrada "cielesna"
(NIC powaznego miedzy nami nie bylo, a znamy sie juz troche czasu),
ale bardzo powazna zdrada duchowa. Te dlugie rozmowy, to obopolne
zauroczenie...

Kim ja wlasciwie jestem ? Na pewno sie z nia nie chce przespac,
nie chce jej "zbrukac", ale wszedlem mimo wszystko w jej
glowe i zycie ... Cos a la "American Beauty". Czy taki zwiazek moze tej
kobiecie cos dac ? Czy ja raczej niszczy ?

BD

[rwerp]

Jak naprawdę nie chcesz rozwalać związku, to zerwij z nią kontakt. Jak chcesz
sobie dogodzić a przy okazji uśpić sumienie, hamletyzuj dalej.

[mlocarnia]

>Jak naprawdę nie chcesz rozwalać związku, to zerwij z nią kontakt. Jak chcesz
>sobie dogodzić a przy okazji uśpić sumienie, hamletyzuj dalej.

Mysle o zerwaniu juz od drugiego spotkania... Nie wiem czy slowo "dogodzic
sobie" oddaje cokolwiek. Na pewno takze nie jest tym slowem "dowartosciowac
sie". A z tym hamletyzowaniem, to chyba masz racje. Hamlet zadal sobie dziwne
pytanie, a jakie ja mam sobie zadac ?


Nie napisalem jednak najwazniejszego, ze zdrada odbwa sie przede wszystkim "na
odleglosc" przez telefon. Nie moge wiec nawet napisac klasycznego bezsensu
kochankow "jak mi jest z nia dobrze", bowiem, fizycznie (w sensie obecnosci)
prawie z nia nie jestem...

BD

[rwerp]

Czyli nie chcesz, i tylko udajesz skrupuły. Nie pisz tylko potem postów "Co
robić! Rozbiłem związek!"

do mlocarni

[josarna]

mlocarnia napisał:

> Jestem w tak "dziwnej" sytuacji, ze mloda kobieta zdradza (?)swojego
> narzeczonego wlasnie z mna. Nie jest to jednak zdrada "cielesna"
> (NIC powaznego miedzy nami nie bylo, a znamy sie juz troche czasu),
> ale bardzo powazna zdrada duchowa. Te dlugie rozmowy, to obopolne
> zauroczenie...

Lepiej byłoby teraz zastanowić się, czy nie zerwać zaręczyn! Potem, jak będą
małżeństwem, przyjdą na świat dzieci i nie będą umieli ze sobą rozmawiać to
czeka ich koszmar do końca życia.

[zagadka1985]

Nie ma prawa się rozwieść, jeżeli mieszać w to prawa kościelne. Ale nie będę się
kłócić, bo zaraz zasypią mnie cytatami, na które odpowiedzi znam. Ale
najzwyczajniej... nie chce mie sie wnikać. Nie ma prawa i już. A co zrobiłby??
To już jego wybór i tylko jego.... Pozdrawiam.

[josarna]

dlaczego4 napisał:

> "Powiedz mężowi prawdę. Na ślubie przysięgałaś mu wierność aż po grób.
> Małżeństwo to również przymierze, kontrakt (ang. covenant). Druga strona ma
> prawo (i powinna) wiedzieć, że zerwałaś przynajmniej jeden z warunków tego
> przymierza. Jeśli mąż Ci wybaczy, twoje życie będzie znacznie lepsze. Nie
> będziesz musiała ukrywać zdrady do końca swoich dni. Jeśli mąż rozwiedzie sie
z Tobą (a ma do tego prawo wg. ew. Mateusza 5:32) to będziesz musiala zyc z
taka konsekwencją swoich czynów. Tak czy owak życzę powodzenia!"

Ufff! Na szczęście zdecydowana większość odpisujących ma więcej rozsądku! Nie
ma to jak w imię jakichś zasad zniszczyć dwoje ludzi, prawda? To dopiero
satysfakcja! Niech będzie jak najmniej szczęśliwych ludzi!

[josarna]

do dlaczego4
Wierność to nie tylko "pilnowanie narządów płciowych". Przeczytaj moje posty
niżej.

[nick3]

A właściwie dlaczego ludzie są zazdrośni i czują się skrzywdzeni tzw. "zdradą"
(co za feudalny język!)? Tak są wychowani. Uczy się ich, że to krzywdzi (no i
kiedy ludzie przyjmą tę interpretację, to rzeczywiście krzywdzą). Oraz że
miłość jest wyłączna (ciekawe, skąd to wiadomo?). Tak wychowani słabo ufają
sobie nawzajem, skoro "zdrada" czyni kochaną niedawno osobę kimś tak obcym
(małżeństwo jest w dużym stopniu odgrywaniem ról, poza którymi czai się
nieufność wyrażająca się w potrzebie wyłącznego posiadania. Tyle że w
rutynie "miłości" nie uświadamiamy sobie tego na co dzień.) Aby ludzie byli
sobie bliscy, muszą, moim zdaniem, wyjść poza role "monogamicznej
miłości", "męża", "żony" i zaakceptować się nawzajem w swojej konkretnej
indywidualności ze swoimi rzeczywistymi pragnieniami (co nie znaczy, że nie
będzie potrzeby rezygnować z wielu z nich przez wzgląd na wrażliwość drugiego).
Inaczej jest to "kontrakt", w którym wartościujemy człowieka przez pryzmat
umówionej roli, a nie przez to, co jest w nim naprawdę osobiste. Nawiedzony;-)

[josarna]

nick3 napisał:

> "A właściwie dlaczego ludzie są zazdrośni i czują się skrzywdzeni
tzw. "zdradą"?"

Drogi nawiedzony! Jesteś mądrym człowiekiem.
Wszystkim nam bardzo brakuje mądrego, a nie "kościelnego" zdefiniowania
małżeństwa. Słowem "miłość" rzuca się na lewo i prawo zupełnie nie rozumiejąc
jego znaczenia! Ja już bardzo dawno zrozumiałam, że nie ma takiej możliwości,
by dwoje ludzi w pełni sobie odpowiadało. Swoim synom kładłam do głowy, żeby
szukali dziewczyn, z którymi łączy ich jak najwięcej spraw, a nie tylko
zauroczenie. Udało się.
Mój mąż jest bardzo trudnym (furiat!), ale dobrym człowiekiem. Codzienne życie
z nim nie jest łatwe. Wiem, co znaczy niewyobrażalna tęsknota za żartem,
rozmową w łóżku. Zdradziłam, on wie i... rozumie, bo sam nie potrafił dać mi
tego, o czym marzyłam. Nie żałuję. Chodziło naprawdę o ciepło, akceptację,
rozmowę. Tamten człowiek kocha mnie "od zawsze". Ja trwałam przy mężu, gdy
zbankrutował, pomogłam mu odbić się od dna, pracowałam, zrywałam się o świcie
zlana potem ze strachu, że wyrzucą nas z mieszkania, wyrwałam go z alkoholizmu
(!!). Dzisiaj, po tylu przejściach jesteśmy jakby jednym człowiekiem, przede
wszystkim we wspólnej pracy i celach, ale jego wybuchy o byle co nadal bywają
uciążliwe.
To upokarzające dla wszystkich, że wierność sprowadza się wyłącznie do „okolic
narządów płciowych”. A gdzie trwanie na dobre i złe? Gdzie prawdziwa przyjaźń?
Znam zgorzkniałe, nienawidzące się, stare małżeństwa, ale za to religijne i
fizycznie wierne. Znam wiele oddanych, wiernych byłych żon, które mąż po 40
wymienił na nowszy, ciekawszy model. Zagrożenie, że żona/mąż może „zdradzić”
lub odejść jest bardzo dobrym dopingiem do starań o swój wygląd i charakter.
Człowiek jest ułomny i jeśli wie, że druga osoba będzie zawsze trwać, nawet,
gdy ja będę złośliwa i odrażająca to nie chce się pielęgnować związku.

Ja też żałuję - a ON wszystko wie:(

[christina1000]

Sytuacja niemal identyczna z tą, jaka opisywała Toni, z tym, że nie mąż, a
stały partner. Kłopoty, konflikty narastające między nami, głównie z powodu
wspólnej pracy. Mój wyjazd służbowy i... właśnie taka chwila, której potem
wstydziłam się i chciałam tylko wyrzucić z pamięci. To było ponad 4 lata temu.
Wróciłam i zaczęłam wszystko naprawiać. Mój związek trwał nadal, w końcu
przestalismy razem pracować i uwierzyłam, że może już byc tylko lepiej. Ok. 8 m-
cy temu "życzliwy" były współpracownik (za jaja bym go powiesiła;) informuje
mojego partnera o tej nieszczęsnej przygodzie - równiez był na tym wyjeździe i
jak widać, pamięć squr... dopisuje. Od tej pory - próby uzdrowienia,
odbudowania naszego życia przemieszane z iście piekielnymi scenami. Może ta
wiedza trochę bardziej pozwoliła mu mnie zrozumieć - teraz nasze kłótnie
prowadzą do raczej konstruktywnych wniosków. Ale też widzę, jak on cierpi, jak
czasem wygaduje z zazdrości najbardziej absurdalne rzeczy i co jakis czas
posądza mnie o utajonych kochasiów. To boli, bo tego "wyczynu" już więcej nie
powtarzałam. Te awantury niszczą moje poczucie wartosci, czuję się jak szmata.
A co jest najgorsze? Że chyba już nigdy nie będzie między nami pełnego
zaufania. W tej chwili jest dobrze, ale za tydzień, dwa znowu mu sie przypomni.
Łatwo jest niektórym uczestnikom forum udzielać dobrych rad typu "powiedz - nie
powiedz". Ale konsekwencje pewnych spraw rozumie sie dopiero odczuwając je na
własnej skórze.
Toni, pozostaw tę sprawę własnemu sumieniu. Pomyśl, dlaczego tak się stało, bo
był to na pewno sygnał, że coś nie gra, że coś trzeba przewartościować.
Pozdrawiam serdecznie:)))

[waldas1]

ja też przeżyłem(przeżywam) coś takiego. Moja partnerka(6 lat razem) zaczełą
spotykac sie z mężem kuzynki - podobno na rozmowy przy kawie.nie wiedziałem o
niczym, wszyscy wiedzieli tylko ja nie, źle sie z tym czuje.teraz żałuje tylko
nie chce ze mną rozmawić, nie wiem czy to możliwe żeby być jeszcze razem.Wiem,
że bez szczerej rozmowy nic sie nie da zrobić ale czy po szczerej rozmowie dam
rade z tym zyć?
Nie wiem jak ją naklonić do takiej rozmowy.Trudno sie z tym żyje, bardzo
trudno.

[ola-34]

Christina1000 !
A czy ten zyczliwy kolega był waszym prześcieradłem?
Czy widział jak sie kochacie ?
Bo po co sie przyznawać jesli ktos Cie nie złapał za "rękę"?
pozdrawiam

do: oli-34

[christina1000]

Nie, nie widział wszystkiego, no bo jak ;). Ale mozna zaobserwować czyjeś
zachowania "niewerbalne", przypadkowy pocałunek na korytarzu itp. Nie umiem
kłamać. Kiedy mój przyjaciel zapytał mnie, co sie naprawde zdarzyło, to w końcu
się przyznałam. Nie chciałam do jednego kłamstwa i oszustwa dodawać drugiego.
Z jednej strony czuję ulgę, a z drugiej baaaardzo mi źle.
A co do tych "życzliwych", o których ktoś już wspominał w poprzednich postach -
ludzie, pomyślcie, co robicie, plotkując. Bo naprawdę możecie zrujnować czyjeś
życie :(

[ag72]

Witaj w klubie. U mnie też on wie, że też zdradziłam. A upokorzeniom po kilku
miesiacach nie ma końca. Czasami myślę ze już nie istnieję. A zdradziłam z
głodu. Miłosci. Tylko czy uda się ten koszmar przetrwać? Pojutrze psycholog.
Pozdrawiam i rozumiem. Moze jak nikt na tym świecie.AG

[josarna]

Witaj! Przeczytaj moją wypowiedź wyżej! Na pewno Ci pomoże. Dlaczego kulisz się
w sobie zamiast wygarnąć chłopu, że był beznadziejny i dlatego to zrobiłaś?!!
Doskonale Cię rozumiem, bo mój bardzo długo nie potrafił okazać odrobiny
ciepła. Uważam, że bardzo dobrze zrobiłam, bo nigdy nie chciałoby mu się
wysilić! Cenię go za to, że umiał się zachować i dlatego trwam z coraz większą
radością (dłuugo!).

[facio60]

Wiesz, wcale Cię nie żałuję.Nie wierzę w takie przypadkowe chwile w delegacji
itp.Trzeba mieć poczucie własnej wartości i wzgląd na partnera.Trzeba najpierw
o tym pomyśleć a nie hormonami.
W związku małżeńskim są różne chwile.Nie tylko chodzi się do kina, do knajpy
czy w inny sposób spędza się wolny czas.Są problemy dnia codziennego, które
trzeba wspólnie rozwiązywać.Czasem brak kasy, potrzeba zaoszczędenia na większy
wydatek (a tu akurat taka kiecka w ofercie!), oddać samochód do reperacji,
itp.itd.Jednym słowem nie tylko przyjemności.I to się załatwia, czasem mąż
dzwoni do żony w takich sprawach lub jej mówi, a ona akurat nie w formie.I
konflikt gotowy, ona myśli o mężu co to za typ, nic romantyczności.
A tymczasem znajdzie się jakiś facet, który prawi komplementy, mówi jaka jesteś
ładna i mądra.Chce Cię zdobyć.A TY? Zmęczona życiem, nudnym mężem, poddajesz
się temu.Ty i tamten zostawiacie problemy swoim współmałżonkom, a sobie dajecie
tylko chwile radości.I fajnie, do pierwszego kryzysu między Wami.Dostrzegasz
wady kochanka i chcesz się wycofać do nudnego mężą ale stanowiącego oparcie.
Czy teraz dziwisz się reakcji swojego męża jak się o tym romansie dowiedział?
A co miał powiedzieć? Że czuje się doceniony i teraz rozumie jaki był dla
Ciebie niedobry i stąd Ty go zdradziłaś?
Mówisz, że czujesz się jak szmata po wypominkach męża. A czy potrafisz się
wczuć co może on odczuwać? Zraniona męska duma, podważenie jego roli jako
męża.Jemu wydaje się, że świat się zawalił, bo jeszcze Cię kocha.
Porównuje się teraz do innych facetów i myśli, że coś z nim nie tak.Ma zaniżone
poczucie wartości.Powiem Ci więcej.Jak Twój mąż się otrząsnie, a mogą to
sprawić jego kolesie albo koleżanki- bo napewno się im wyżalił, to uważaj, bo
ruszy w tango aby sprawdzić co jest wart.A czy wtedy wasz związek przetrwa, to
okaże się. Jeszcze jedno.Jemu nie przejdzie tak szybko.U mnie trwa to już
niemal 2 lata, jak dowiedziałem się o zdradzie.I powiem Ci, że nie żałuje żony
jak po tych awanturach potrafi płakać.W końcu latała sobie z obcym facetem, dla
niego mnie zostawiłą, a ja byłem wtedy sam.
Tamten facet był tak"wspaniały", że od razu obrzucił ja błotem, jak się wydało.

[josarna]

Rozumiem Twój żal, jednak każda prawda ma dwie strony.
Znam bardzo wiele małżeństw i par w różnym wieku i dużo mogę opowiedzieć.
Zadziwia mnie często fakt, że nawet bardzo młodzi ludzie, gdy już zostaną
oficjalną parą, od razu zaczynają się zachowywać jak "stare małżeństwo" w
najgorszym tego słowa znaczeniu. Dziewczyna/kobieta staje się "zrzędna",
wiecznie niezadowolona, bez przerwy wytyka partnerowi wady nie dostrzegając
zalet, nie widzi powodu, by ładnie wyglądać dla męża/partnera.
Mężczyzna/chłopak natomiast uważa, że adorowanie partnerki uwłaczałoby jego
godności. Tzw. dobry mąż przynosi pieniądze, a w zamian chce mieć święty
spokój. Jakiż głód widzi się często w oczach młodych mężatek, gdy ich mąż jest
czarujący dla sąsiadki, ekspedientki, urzędniczki! Ich oczy wołają: "żeby choć
czasem był taki dla mnie!" A seks? Pogada się w łóżku o kłopotach, a potem w
milczeniu przechodzi "do rzeczy". Czytał coś o grze wstępnej, więc kilka
zdawkowych pieszczot i do dzieła! Potem na drugi bok i spać, bo rano do pracy.
Bywa, że kobieta czuje się jak.... toaleta, w której zaspokaja się potrzeby
fizjologiczne... Przepraszam za przerysowanie. Po latach głód bywa nie do
zniesienia. "Czy już nigdy nie poczuję się upragnioną kobietą? Czy naprawdę
jestem taka beznadziejna i brzydka? Przecież on wyraźnie sypia ze mną tylko
dlatego, że akurat jestem pod ręką!"
Często powtarzam, że Kościół jest w dużym stopniu winien za to, co się
dzieje, bo nie dopuścił do wprowadzenia wychowania do życia w rodzinie do
szkół. Wiem, że szkoła cudów nie uczyni, ale może przynajmniej wskazać różnice
w psychice kobiet i mężczyzn, uczyć negocjacji i rozwiązywania konfliktów,
wskazać lektury. Za kilka lat, gdy ludzie założą rodziny i pojawią się
problemy, będą przynajmniej wiedzieć od czego zacząć i jak szukać pomocy.

[facio60]

Na pewno jest w tym wiele racji, co mowisz.Moja tez mi zerzucila, ze bylem
nieczuly,nie patrzylem jej w oczy jak rozmawialismy,nigdy nie zdarzylo mi sie
zapytac czy zrobic jej herbaty, jak sam sobie robilem, a ona nawet jak robila
zakupy to myslala co bedzie mi smakowac.Fakt.Ale z drugiej strony ja nigdy nie
chodzilem na boki, zawsze po pracy, czy po treningu prosto do domu, nawet na
zadne tam piwo.Pieniadze do domu, zadnych wyskokow.Dzieki temu dorobilismy
sie.Bylem wiec za nudny i zbyt przewidywalny.I wtedy wlasnie zaczely sie jej
wyskoki.Najpierw tylko z kolezankami, a potem sie przyplatal jakis kelner.Sam
nie bardzo lubilem towarzystwo, cedzace glodne kawalki, wole sport w naturze,
wycieczki, itp.Rozumiem , ze ona moze byc inna.Dlatego nawet ucieszylem sie,
jak sobie organizowala czas.Potem bylo to tak nagminne, ze zaczalem sie
wewnetrznie buntowac az wreszcie eksplodowalem, nie podejrzewajac zreszta
najgorszego.
Bylo, minelo, ale pozostalo uczucie podejrzliwosci i zalu.A ona po przeriw
rocznej w jakimkolwiek wychodzeniu, znowu organizuje sobie czas w jakichs
towarzystwach.Nic nie pomaga, nawet jak mowie, ze mozemy sie gdzies rozerwac,
to slysze, eeee nigdy tego nie robiles to nie sil sie teraz na sile.Mam swoje
kolezanki to raz na jakis czas z nimi wyskocze.Sek w tym, ze tamte sa od niej
mlodsze i nie mezatki.Ja uwazam, ze po prostu zadna mezatka tak sie nie powinna
zachowywac.Co z tego, ze teraz sie zmienilem i jestem zupelnie innym
czlowiekiem jak twierdzi zona.Pozostal bol i zal.Ona moze, wg Twojej teorii
miala prawo zbladzic, ale czy wyobrazasz sobie sytuacje, ze ja zamieniam sie w
nia i tez zaczynam eskapady. Ona do swojego towarzystwa, zalozmy 2 razy w
tgodniu i ja do swojego tez dwa razy i w inne dni.Myslisz, ze to sprzyja
malzenstwu?

[josarna]

Naprawdę trudny orzech do zgryzienia... Domyślam się, że nie macie dzieci, czy
tak? A może nadszedł czas? To terapia szkowa dla kobiety.
Pech, że nie bardzo dobraliście się. Rozumiem Cię, bo ja też wolę wycieczki.
Imprezy mam niemal co tydzień, gdyż prowadzę pensjonat-leśniczówkę, ale
naprawdę szczęśliwa jestem w lesie z aparatem fotograficznym w dłoni.

[armia5]

A Toni nie ma , miejmy nadzieje , ze sama bez czytania rad podejmie słuszna dla
nich decyzje .