Jak wyjsc z samotnosci?

[_ewa]

Wkrotce skoncze 31 lat. 31 samotnych lat. Bez nikogo. Nie wiem, co jest ze mna
nie tak. Wiem tylko, ze od blisko roku ten stan wyprowadza mnie z rownowagi.
Jedyne, a i tak niemal sladowe znjomosci z mezyzczynami, jakie udalo mi sie
nawiazac, to znajomosci przez internet. Kilka nieudanych randek, kiedy albo on
mnie, albo ja jemu nie przypadlam do gustu. Jedna znajomosc, ktora miala, jak
mi sie wydawalo, sznase na bycie czyms wiecej niz internetowa znajomoscia.
Uslyszalam komlementy i slowa "zakochuje sie w tobie, a tego nie chce". Ta
znajomosc trwa, ale ma chcarakter kolezenski. Mysle, ze powinnam ja jednak
zerwac, bo po kazdym jego i tak sporadycznym telefonie, ja wszystko przezywam
od nowa. Potem z jego milczeniem jakos sie wyciszam, a potem znow to samo: jego
kurtuazyjny mail i moje emocje znow sa na wierzchu.
Jak wyrwac sie z samotnosci? Nie mam wielu znajomych, wiec nie "bywam", bym
mogla poznawac ludzi. Nie umiem podrywac. Czuje jak zycie przecieka mi przez
palce. Czuje sie coraz bardziej sfrustorwana i zgorzkniala. Nie jestem brzydka,
choc nie jestem tez laska z okladek kobiecych magazynow. Wiem, ze czasem
podobam sie mezczyznom, problem w tym, ze nie tym, ktorym chce sie podobac, a
nie porafie zmusic sie do spotkan z kims, kto nie wzbudza we mnie pozytywych
wrazen.
Jestem zalamana, placze rano, w ciagu dnia. Na widok ludzi, ktorzy sie obejmuja
czy caluja, odwracam glowe. Zazdroszce im. Ludzie zwyczajni jak ja, ale maja
kogos, a ja wcaz jestem w pojedynke. Trace nadzieje w odmiane losu. No bo ten
wiek i moj brak jakiegokolwiek doswiadczenia z mezczyznami.
Jak to zmienic? Moze ktoras z Was byla w podobnej sytuacji i cos zmienila w
swoim zyciu, i to poskutkowalo. Ja juz po prostu tego ne wytrzymuje. Drazni
mnie wszystko, od piosenek w radiu (to zaskakaujace, jak wiele jest o
uczuciach), po filmy i prase.
Jest weekend, kolejny, ktory spedze sama. Potem tydzien pracy, gdy juz na nic
nie starcza mi czasu. Sprawdzam tylko poczte, odpisuje na maile wirtualnych
znajomych i tak uplywa mi zycie. Czuje sie parszywie.

[Gość: ida]

a wcześniej? bo piszesz, ze te ta samotność wyprowadza Cię z równowagi dopiero
od jakiegos roku... Wcześniej było w porządku?

[wredna2]

Mysle, ze stalo sie to rok temu, gdyz przekroczenie magicznej liczby 30 / lat /
u niektorych samotnych osob / bardziej kobiet niz mezczyzn / uruchamia dzwonek
alarmowy i zapala czerwone swiatelko , traktowane jako ostatnie ostrzezenie
przed samotnoscia do konca zycia, co oczywiscie w jakims sensie tylko jest
prawdziwe.

No coz... nasz zegar biologiczny tez nie jest tu bez winy...











Gość portalu: ida napisał(a):

> a wcześniej? bo piszesz, ze te ta samotność wyprowadza Cię z równowagi dopiero
> od jakiegos roku... Wcześniej było w porządku?

30 lat-kwestia umowna

[Gość: mikowhy]

wredna2 napisał(a):

>
> Mysle, ze stalo sie to rok temu, gdyz przekroczenie magicznej liczby 30 / lat
> /
> u niektorych samotnych osob / bardziej kobiet niz mezczyzn / uruchamia dzwonek
> alarmowy i zapala czerwone swiatelko , traktowane jako ostatnie ostrzezenie
> przed samotnoscia do konca zycia, co oczywiscie w jakims sensie tylko jest
> prawdziwe.
>
> No coz... nasz zegar biologiczny tez nie jest tu bez winy...
> nie zgadzam sie ze dzwonek uruchamia sie czesciej u mezczyzn i po 30ce. u mnie sie uruchomil gdy mialem 24 lata ale krotko dzwonil bo ktos go wylaczyl:)i teraz sa dwa buDZIKI:)
zreszta zawsze ma sie siebie...
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
> Gość portalu: ida napisał(a):
>
> > a wcześniej? bo piszesz, ze te ta samotność wyprowadza Cię z równowagi dop
> iero
> > od jakiegos roku... Wcześniej było w porządku?
>

[_ewa]

Wczesniej to jakos akceptowalam. Po prostu mialam chyba nadzieje, ze jednak
kogos znajde. Nie wiem, czy to trzydzieste urodziny, raczej dwudzieste
dziewiate wytraily mnie z tego stanu, e juz wkrotce moze jednak ktos mnie
pokocha. Ale tak nie jest. Nie potrafie umowic sie po prostu na seks, zbyt
wiele obaw, dla mnie to ryzyko, nawet przy wszelkic mozliwych zabezpieczeniach.
Tylko ze ja chce miec kogos, z kim bede mogla pojsc do kina, na kawe, a nie
ukrywac znajomosc. Wiem, jak to jest byc w meskich ramionach, bo przez krotka
chwile bylo mi to dane. Ale to bylo jedno jedyne doswiadczenie. Kilka
pocalunkow, kilka objec. I znow pustka. Za posiadaniem dzieci na razie tak
bardzo nie tesknie, choc coraz czesciej pojawia sie obawa, ze to tez mnie w
zyciu ominie i ze kiedys poczuje zal i za tym.
W tej chwili po prostu brakuje mi ogs, z kim moglabym rozmawiac, spedzac
wieczory, przytulic sie i czuc ze temu koms na mnie zalezy. Wlasnie na mnie.
Nie mwoie o wielkiej szalonej milosci. Mowie o przyjazni zabarwionej erotyka.

[belami1]

Chyba nie powinnaś tak tego rozdrapywać, jestem samotnym facetem, raczej bez
szans powodzenia u kobiet.Znacznie młodszym od ciebie i też mi jest czasami
ciężko, właśnie kiedy przychodzą takie myśli. Ja staram się o tym nie myśleć,
bo jest mi strasznie ciężko zwłaszcza kiedy dokładają się kłopoty z reala. Po
prostu tak wyszło, łzy tu nie pomogą. A net to kopalnia niepowodzeń i jak jest
nas tu tak wielu, to partnera znajdą naprawdę nieliczni.

[_ewa]

belami1 napisał(a):

> Chyba nie powinnaś tak tego rozdrapywać, jestem samotnym facetem, raczej bez
> szans powodzenia u kobiet.

Nie wiem, czem tak to oceniasz, ale pewnie masz ku temu powody.


> Ja staram się o tym nie myśleć,
> bo jest mi strasznie ciężko zwłaszcza kiedy dokładają się kłopoty z reala. Po
> prostu tak wyszło, łzy tu nie pomogą.

Nie potrafie nie myslec o tym. Po prostu to we mnie siedzi. Potrzebuje byc z
kims. Jesli mam zyc tak dalej, to po co w ogole zyc. Moi znajomi maja kogos.
Ostatnio bylam swiadkiem, jak dwoje ludzi w przeciagu niemal dwoch tygodni
pokochalo sie i ze soba zamieszkalo. Owszem, znali sie od kilku miesiecy, ale
nawet ze soba nie krecili, byli po prostu para znajomych. Owszem, lzy nie pomoga,
ale placze z bezsilnosci. Rozmawialam z bliskimi. W czym tkwi przyczyna? Czuje
sie, jak wyrzucina poza nawias.


A net to kopalnia niepowodzeń i jak jest
> nas tu tak wielu, to partnera znajdą naprawdę nieliczni.

Net daje zapomnienie i sprawia, ze czas leci szybciej. Tylko ze tak naprawde to
jalowe.

[Gość: ida]

_ewa napisał(a):

> Po prostu to we mnie siedzi. Potrzebuje byc z
> kims. Jesli mam zyc tak dalej, to po co w ogole zyc. Moi znajomi maja kogos.


We mnie też siedziało... do chwili, kiedy uświadomiłam sobie, że to dlatego, że
usilnie chciałam powielić w swoim życiu model według jakiego zyli moi znajomi...
A taki model w moim przypadku się zwyczajnie nie sprawdza... No i mi przeszło.
Może zwyczajnie poświęć trochę czasu na takie głębokie zastanowienie się czego
wlaściwie od życia chcesz? A faceci mają to do siebie, że sami się porafią w
odpowiednim czasie przyplątać...;-)

[kwieto]

No wlasnie... zgadzam sie, zastanow sie, czego chcesz od zycia? I jesli Twoje
zycie bez mezczyzny jest nieznosne, to co niby on mialby zmienic?

I czy mozesz uczynic to zycie znosniejszym bez niego?

Takie pytanie - sama oceniasz swoje zycie jako bezsensowne. Myslisz ze
znajdziesz mezczyzne, ktory zakocha sie w dziewczynie ktora pedzi bezsensowne
zycie?? Najpierw trzeba zyciu nadac wlansy sens, potem szukac mezczyzny.

[_ewa]

kwieto napisał(a):

> No wlasnie... zgadzam sie, zastanow sie, czego chcesz od zycia? I jesli Twoje
> zycie bez mezczyzny jest nieznosne, to co niby on mialby zmienic?
>
> I czy mozesz uczynic to zycie znosniejszym bez niego?
>
> Takie pytanie - sama oceniasz swoje zycie jako bezsensowne. Myslisz ze
> znajdziesz mezczyzne, ktory zakocha sie w dziewczynie ktora pedzi bezsensowne
> zycie?? Najpierw trzeba zyciu nadac wlansy sens, potem szukac mezczyzny.

Bardzo madre. Chyba az za madre dla mnie.

[kwieto]

:")))

Wiesz, bo mam wrazenie, ze ludzie ktorzy rozpaczliwie szukaja "kogos do
kochania" licza na to, ze ich zycie sie wtedy zmieni. Zabarwi kolorami,
zapachnie jak nigdy...

A to jest zwykla bzdura!
Bo jesli sami nie potrafia sie cieszyc wlasnym zyciem, to ani partner im w tym
nie pomoze, ani tego za nich nie zrobi.

Owszem, bedzie moment euforii, "och, kocham i jestem kochana/y". Ale ta euforia
nie trwa wiecznie, miesiac, dwa, pol roku... I co potem?
Dalej jest bez sensu i beznadziejnie, bo wyjsc z wlasnej beznadziejnosci trzeba
samodzielnie i zadne podporki w postaci partnera/meza nie pomoga.

Najpierw trzeba zrobic sobie samemu remont, zmienic podejscie do swiata,
nauczyc cieszyc sie zyciem, a dopiero potem mozna myslec o partnerze.

[Gość: Emka]

> Najpierw trzeba zrobic sobie samemu remont, zmienic podejscie do swiata,
> nauczyc cieszyc sie zyciem, a dopiero potem mozna myslec o partnerze.

A kiedy już zrobisz sobie remont, masz pewne osiągnięcia, które cię cieszą, a
nie ma się tym z kim podzielić to co?
Doskonale rozumiem Ewę. Sama przez to przechodziłam. Wiem, ze obecność
mężczyzny jest czynnikiem wysoce motywującym do życia:-))) Taki life.

[justyna.sz]

Dla mnie brakuje 4 lat do magicznej liczby 30. Też jestem samotna. Zgadzam się
z Tobą co do świadomości własnego "ja". Nie szukam kogoś do kochania, mam kogo
kochać- nie jest to mężczyzna. Pewnie, że jakby się miłość przyplątała to nie
powiem jej nie. Ale radość życia nie musi być być oparta tylko na miłości
partnerskiej. Ja bardzo kocham swoją siostrę i ona mnie i to daje nam siłę,
siłę daje też świat i wyzwania jakie niesie.Miłość jest w zyciu niezbędna ale
przeciez sa różne jej twarze.Myślę, ze jedną z nich jest przyjaźń.

Dla Ewy zaś poradzę nie siedzieć w domu przed komputerem ale wyjść do ludzi.
Zapisac się do jakijeś organizacji np. jakiś wolontariat.Zaangażować się w
działanośc społeczną. Lepiej zrobić coś dobrego dla świata a nie pogrążać się w
depresji.
justyna.sz

[Gość: empatka]

Wiesz, Ewo - zwykle to jest tak, ze fajni faceci (nie jest ich strasznie duzo,
ale paru jednak sie ostalo)sie nami zauraczaja. A to, co ich w nas ujmuje to
zwykle nasza oryginalnosc, pogoda ducha, "piekny usmiech", optymizm. Wiem, ze
wcale nie jest latwo dysponowac tym wszystkim jednoczesnie, zwlaszcza, gdy
glownie jest sie zgorzknialym i lzy same cisna sie do oczu, ale w tym sek - oni
to wyczuwaja na odleglosc i uciekaja. Najpierw, niestety, musisz sama ZNOW
UWIERZYC, ze wciaz najlepsze lata SA PRZED Toba, wypogodniec, nabrac podejscia,
ze "SWIAT NALEZY DO CIEBIE" i wtedy nie tylko zwiekszysz wlasne szanse
poznania kogos fajnego, ale przede wszystkim zaczniesz bardziej lubic siebie,
otoczenie a zycie nawet takie, jakie jest teraz nabierze kolorkow. Stare madre
powiedzonko: "Nie szukaj szczescia, ono samo cie znajdzie". I inne - "nie
znajduje szczescia ten, kto zycie poswieca na jego szukaniu". Dla Ciebie
szczesciem chyba bedzie ta druga osoba - wierz zatem, ze jednak ja spotkasz, a
w miedzyczasie popracuj nad swoja pogoda ducha i optymizmem!Szczescie jest
zwykle "efektem ubocznym" naszego zycia. A co ciekawsze - wcale nie zawsze
znajdujemy je w tym, za czym gonilismy przez lata, sadzac, ze dopiero jak
pojawi sie w naszym zyciu to, to, i to - to wtedy bedziemy szczesliwi. Bo wtedy
akurat mozemy byc juz tak wymeczeni to gonitwa, ze nawet go nie zauwazymy...nie
mowiac o energii na to, by je docenic i sie nim cieszyc, delektowac...

Pozdrawiam!

[Gość: adam]

:) jestem po rozwodzie od 4 lat sam też mi strasznie samotność dokucza w tym
roku stuknie 30-tka przeżyłem troche i choć nie przeczytałem wszystkich listów
bo jest ich naprawde dużo to chciałbym powiedzieć to samo co empatka
najbardziej ten list mi sie podobał od początku w listach innych widze mało
zrozumienia twojej sytuacji i stanu ducha rozumiem że twoje zycie dotychczas
mogło nie być nudne ani ubogie w przeżycia podejrzewam że jesteś z małej
miejscowości bo tam najtrudniej o kontakty a najłatwiej o taką sytuacje jak
twoja ale śmiało uśmiechaj sie do ludzi to kobieta smutna na codzień odstrasza
ważny jest nietylko uśmiech ale też i zachowanie i oczy a radą na smutki może
byc dobry przyjaciel czasem bywa też tak że właśnie dobry przyjaciel pokocha
cie za to jaka jesteś bo on pozna cie najlepiej a ty moze jego... gdybyś
chciała porozmawiac ze mną czasem dpisz tutaj podaj adres email lub sposób
kontaktu

[Gość: szczesliwa]

Niewiem czy moglabym sie z tym zgozic...bywa roznie..czesto jest tak ze to
wlasnie TA OSOBA sprawai ze nasze zycie nabiera sensu i nawet po jej odjesciu
ten stan moze sie utrzymac!

Potrzeba tlyko CZEGOS/KOGOS kto nas zmobilizuje,otworzy oczy na
piekno,podbuduje wiare w sbie...I(uwaga)to nie musi byc mezcyznza(wersja dla
kobiety)lub wogole OSOBA.

moje podejscie na TE sprawy zmeinilo sie po 2 odkryciach:
1)kiedy spostrzeglam jak PIEKNE JEST KOBIECE CIALO(KAZDE kobiece cialo!)
poczulam dume ,,z bycia kobieta''-->moja samoocena wzrosla-->nabralam wiekrzej
pewnosci siebie-->skutek:wiekrze powodzenie(u kobiet i u mezcyzzn)

2)kiedy uswiadomilam sbie ze POTRAFIE BYC SAMA ZE SOBA-->przetsalam sie martwic
iz ,,umre jak wybranek mnie rzuci''.Lubie byc ze soba ,,sam na sam''.Ten stan
mozna osiagnac chocby przez medytacje,przez POZNAWANIE siebie.
(i znowu moja samoocena wzrosla,ale tez moj strach zmalal-->skutek jest
cudowny -zareczam:) ).

Pozdrawiam wrzytskie kobiety!naprawde jest byc z czego dumnym!!:)

[inteligencja77]

Kwieto jesteś moim bohaterem!

[Gość: villemo]

==> kwieto
bardzo madra wypowiedz podpisuje sie pod tym pelna buzia.....

[grarza]

kwieto, kwieto, czy to ty???
grarza

[Gość: Włodzio]

Madrze powiedziane.

I moze - to tez wazne - naucz sie czerpac satysfakcje z samego faktu zycia?
No i nie porownuj sie zbytnio z innymi! Zawsze znajdziesz ludzi szczesliwych i
osoby nieszczesliwe... I naucz sie cieszyc ze szczescia innych - przeciez tak
jestesmy skonstruowani, prawda?
A wiec nie odwracaj wzroku, jesli ujrzysz kobiete z mezczyzna! No i skad wiesz,
co poprzedzilo ich szczescie? Moze obydwoje mieli lata cale zalaman - skad
wiesz, ze tak nie bylo?
A co to jest szczescie?
Jeden madry czlowiek powiedzial mi kiedys, ze szczescie to dazenie.
Zastanow sie wiec nad tym czy i do czego dazysz. Ponadto warto tez pamietac o
tym, ze samotnosc bardzo czesto sprzyja rozwojowi osobowosci.
Tak, bardzo, bardzo wielu ludzi ucieka przed soba w towarzystwo, w grupe
towarzyska.
Czy jestes pewna, ze wszyscy majacy towarzystwo sa szczesliwi badz zadowoleni z
zycia?
Kliniczny - i dramatyczny - przyklad (przepraszam, bo tu zahaczamy troche o
polityke) niezdolnosci bycia samym: skini. Przytlaczajaca wiekszosc tych ludzi
panicznie boi sie zycia w pojedynke. Taki czlowiek czuje sie czesto nawet wrecz
nikim. W grupie zas czuja sie silni, czuja sie kims.
Ja wiem, ze to na ogol osoby prymitywne. Ale wlasnie osobami prymitywnymi latwo
manipulowac, i niektorzy politycy o tym swietnie wiedza. Taki typowy skin nie
zadaje sobie zadnych pytan egzystencjalnych. I tylko grupa go 'trzyma', i
jego 'misja' jest punktem zaczepienia w zyciu.

Ale Ty jestes daleko od takiej natury, konstytucji, czy struktury psychicznej.
Wiec jestes w o wiele lepszej sutuacji.
A z drugiej (w odniesieniu do skinow) masz przyklad naszego znakomitego poetę,
ksiedza Jana Twardowskiego. Jest starym juz czlowiekiem. Samotnym.
Samotnym, ale nie osamotnionym.
I to on wlasnie, gdy zmienil sie system polityczny, odezwal sie, na plakatach w
Warszawie, tytulem jednego ze swych utworow, apelem: 'Spieszmy sie kochac
ludzi'.

Masz zycie wewnetrzne, duchowe. Znajdz jakies mocne pozytywne punkty w sobie.
Moze wlasnie serdecznosc wobec ludzi? Serdecznosc, a wiec milosc?

Pozdrawiam.

[Gość: amy]

> Jeden madry czlowiek powiedzial mi kiedys, ze szczescie to dazenie.

Nie tylko. Szczesciem moze byc tez to, ze jestesmy zdrowi, za oknem jest ladna
pogoda, mozemy sobie poczytac jakas fajna ksiazke, cos tam juz w zyciu
osiagnelismy, mozemy sobie porozmawiac z kims ciekawym itd itp. To cale
szczescie tak naprawde jest w nas samych, tylko nie kazdy potrafi je dostrzec.

> Ponadto warto tez pamietac o
> tym, ze samotnosc bardzo czesto sprzyja rozwojowi osobowosci.

No wlasnie. Jak dla mnie niezle to przedstawia karta Eremita w Tarocie. Bardzo
ja lubie :)

DO EWY I TROCHE DO KWIETO

[jolie1]

kwieto napisał(a):

> No wlasnie... zgadzam sie, zastanow sie, czego chcesz od zycia? I jesli Twoje
> zycie bez mezczyzny jest nieznosne, to co niby on mialby zmienic?
>
> I czy mozesz uczynic to zycie znosniejszym bez niego?
>
> Takie pytanie - sama oceniasz swoje zycie jako bezsensowne. Myslisz ze
> znajdziesz mezczyzne, ktory zakocha sie w dziewczynie ktora pedzi bezsensowne
> zycie?? Najpierw trzeba zyciu nadac wlansy sens, potem szukac mezczyzny.

trochę, kwieto ostro potraktowałeś ewę,
ale jest sporo racji w tym co piszesz, ja też jestem sama, w wieku prawie takim
jak ewa, bycie samym rzeczywiście chwilami bardzo doskwiera, też chciałabym
mieć kogoś bliskiego, nie tylko fizycznie (bo o to nietrudno), i nie po to by
nie wyróżniać się spoza grona znajomych, czy żyć tak jak oni żyją, ale dlatego
że mam taką potrzebę

tylko

trzeba wziąć, ewo pod uwagę, fakt, że mężczyzna nie spowoduje, że Twoje życie
się zmieni, to nie on i nie jego istnienie obok Ciebie, stanowi o wartości
Twojego życia, to ty sama tą wartość tworzysz, i to jest moim zdaniem Twój
problem, nie można podporządkować się myśli o facecie, tak jak i w razie już
istnienia związku nie można demonizować jego roli w swoim życiu - to nie
zwiazek z mężczyzną jest życiem, związek jest jego częśćią

powodzenia

[quba]

> ale placze z bezsilnosci. Rozmawialam z bliskimi. W czym tkwi przyczyna?
Czuje
> sie, jak wyrzucina poza nawias.

mysle ze przede wszystkim masz fatalne postrzeganie samej siebie - uwazasz ze
jestes do niczego a z drugiej strony uwazasz ze wszystko ci sie nalezy

dlaczego mialabys spotkac partnera zyciowego skoro nie wychodzisz z domu?
czy uwazasz ze przyjdzie do Ciebie facet - jak swiety Mikolaj - kominem?
jak mozesz poznac milosc swego zycia skoro siedzisz w domu i ryczysz?

dziewczyno !
przede wszystkim przestan uwazac, ze inni maja lepiej, bo zeby byc z drugim
czlowiekiem trzeba sie starac
o siebie a takze o to, aby drugi czlowiek chcial z nami byc
po drugie - moze poszukaj sobie zajecia jakliegos? zostan wolontariuszka -
pomagaj przy chorych w szpitalu albo pomagaj dzieciom w domu dziecka odrabiac
lekcje
albo zapisz sie na basen czy silownie?
rob cos ze swoim zyciem, cos sensownego, nie czekaj az z kompa wyjdzie do
Ciebie rycerz na bialym koniu, wez sie w garsc,
rozmowy z bliskimi nic nie dadza
polub siebie sama a potem pozwol sie polubic innym !
oblalam Cie troche woda ale nie chcialam Ci dokuczyc,jestem psychologiem
(namawiam na terapie)uwazam ze czasem dobrze jest kims potrzasnac a potem on
sobie wszystko przemysli i "ruszy z kopyta"
pozdrawiam serdecznie
wierze ze sobie poradzisz
quba

[Gość: little_n]

"Jesli mam zyc tak dalej, to po co w ogole zyc". po nic. zabij sie. tak dla
wsyztskich bedzie najlepiej. Ty nie bedziesz musiala sie zalic wsyztskim na
okolo, a my tych zalow nie bedziemy musieli sluchac. net jest spoko. poznalam
kogos. 10miesiac ze soba zyjemy, a ja przekonana jestem ze przezyjemy jeszcze
przynajmniej ze 100.

[Gość: Zrozumienie]

Wiesz, powiem tylko jedno: Twój komentarz do powyższej sytuacji ukazuje Twoje
zawęzone horyznoty myślenia, jak również ukazuje bezduszną istotę, która nie ma
pojęcia o życiu, a tym bardziej o psychologii, wiec daruj sobie, te jakże
wyjałowione i pozbawione sesnu wypowiedzi.

[Gość: Ktoś]

A moim zdaniem ona ma rację, bo użalanie się nad sobą niczego nie daje, zamiast
narzekać na brak faceta, E. niech weźmie się za siebie i zrobi coś pożytecznego
dla świata, to deprecha minie jak ręką odjął i poczuje się lepiej.

[Gość: villemo]

Dlaczego net według Was to kopalnia niepowodzeń?? W moim otoczeniu są dwie
wspaniałe pary które poznały się przez internet, zresztą ja też tak kogoś
poznałam. Więc nie zawsze kopalnia niepowodzeń...pozdrowienia dla wszystkich
samotnych..to tylko stan przejściowy..i w to należy wierzyć

[bszalacha]

A ja Ci radzę,żeby Ci się udało poderwać takiego,którego,jak mówisz,naprawde
chcesz.Przekonałabys sie na wlasnej skórze,ze WCALE GO JUŻ NIE CHCESZ,bo takie
marzenia sa strasznie powierzchowne.Faceci "z reklam " sa piękni TYLKO NA
REKLAMACH.Żyć sie z nimi nie da,łączą się albo z kobietami,które na nich
pracują,sponsorują ich,klaszczą-albo .../nie powiem/.Jak się przekonasz-
wygrasz,jak się nie przekonasz,bedziesz tracic zycie na marzenia o księciu.Umów
sie z tyymi,którym sie TY podobasz.

belami glowa do gory

[Gość: mikowhy]

belami1 napisał(a):
Belami nie zalamuj sie jeszcze wszystko przed toba,nie staraj sie na sile kogos znalesc a milosc sama przyjdzie.tak bylo u mnie tez bylem sam ale wszystko sie zmienilo wiec u ciebie tez tak bedzie najwazniejsze to patrzec z optymizmem zycze szczescia.
> Chyba nie powinnaś tak tego rozdrapywać, jestem samotnym facetem, raczej bez
> szans powodzenia u kobiet.Znacznie młodszym od ciebie i też mi jest czasami
> ciężko, właśnie kiedy przychodzą takie myśli. Ja staram się o tym nie myśleć,
> bo jest mi strasznie ciężko zwłaszcza kiedy dokładają się kłopoty z reala. Po
> prostu tak wyszło, łzy tu nie pomogą. A net to kopalnia niepowodzeń i jak jest
> nas tu tak wielu, to partnera znajdą naprawdę nieliczni.

Pytanie

[Gość: Ktoś]

Ja mam pytanie z nieco innej beczki - czy wierzycie w przyjaźń lub koleżeństwo
między mężczyzną i kobietą? Bo moje koleżanki usiłowały mi wmówić, że nie jej
nie ma, ponieważ prędzej czy później Twój "przyjaciel" zacznie żądać czegoś
więcej. Wnioskuję z tego, że ich zdaniem z chłopakami nie można normalnie
rozmawiać i trzeba ich tylko kokietować i uwodzić. Nie jestem facetam, ale
wydaje mi się, że gdybym nim była i miała styczność z takimi panienkami,
uznałabym je za słodkie idiotki. A co wy o tym sądzicie? Pozdr.

[bszalacha]

Mozna,pod warunkiem,że obie strony tak to widzą a poza tym mają swoje
miłosci.Czesto jest jednak pozorem i budzi rozczarowanie,gdy któreś nawiazuje
romans.

[Gość: Lilly]

Wiem jak to jest, kiedy się myśli, że jeśli coś się nie zdarzyło przez tyle
czasu, to dlaczego miałoby to się zmienić. A jednak pewnego dnia coś nowego się
przydarza bez żadnej przyczyny i potem człowiek się zastanawia, jak mogłoby się
nie przydarzyć! :) Do czego zmierzam - postaraj się nie bać się tak bardzo, że
zawsze będziesz sama, ten strach paraliżuje i nie pozwala obiektywnie spojrzeć
na swoje zachowanie (np. w stosunku do mężczyzn). Piszesz, że ktoś był przy
Tobie przez moment, więc jest bardzo prawdopodobne, że znajdzie się też ktoś,
kto zostanie przy Tobie na dłużej, albo nawet na całe życie.
Powodzenia! :))

[_ewa]

Budze sie rano i jedyne o czym marze, to przyjsc do domu, zamknac sie w pokoju
i poryczec sobie, ale potem sa jakies obowiazki i tak docieram do konca dnia,
potem tygodnia, i tak w kolko. Wprost wierzyc mi sie nie chce, ze moje zycie
jest moim zyciem. Powinnam miec wlasnie ten dobry nasroj (dziewczyny pewnie
wiedza, o czym mowie), a jest dperesja na calej linii. Po rpsotu odechciewa sie
zyc. Biore do reki ksiazke, a tam kobieta i mezczyzna, a ja tego niemal nie
znam. Wszystko mnie drazni.

[hcanberra2]

Kiedy czytam to wszystko,to jakbym czytała o sobie,tylko że z dodatkiem kilku
lat więcej, ale niewiele więcej i nie jest to magiczna liczba 30,która działa
tak na mnie.Nie wiem, Ewo,czemu tak jest,mnie też nigdy nie interesowały
znajomości na jeden raz,ani przelotne spotkania na jeden numerek.Mam też dość
pecha,i wszelkiej złośliwości losu.Jestem kobietą dowcipną,pogodną,ale trafiam
na żonatych(a nie będę rozbijać cudzych związków),albo zwichniętych
emocjonalnie,albo homo....mam wielu wspaniałych przyjaciół,ale to wszystko na
odległość.Kochałam krótko, i tylko przez chyba 2-3 razy, w tym facet miał
kochającą żonę i roczne dziecko, i to ja się wycofałam,oraz kochałam gorąco i
mocno ale drugi facet był przerażony natłokiem uczuć i nie mógł sobie z nimi
poradzić,więc zwiał bez słowa.No i trzeci,co to jest bardzo blisko związany
uczuciowo ale dałam mu czas do namysłu,bo wpadł z dziewczyną i mieli dziecko,a
potem kolejne jak się pogodzili po 2-3 latach.Czy tu można mówić o jakiejś
logice? Chyba nie.Nie znam przyczyn tych stanów,nie wiem też,czy uda mi się
znaleźć kogoś,kto potraktuje moje uczucia serio.Dlatego,Ewo,nie umiem ci
powiedzieć,czy szybko wyjdziesz z tego impasu.Wiem tylko,że trzeba mieć
nadzieję,choć ja mam jej coraz mniej,więc doskonale cię rozumiem.
Musimy się jakoś trzymać. Może ja nie rozumiem psychiki mężczyzn?Może
my,kobiety,za dużo oczekujemy od nich?Za bardzo wierzymy w emocje a może tu
chodzi tylko o seks? Nie mam pojęcia,przeszłam już nie jedno ale nadal nie
wiem,o co w tym chodzi.Nie boję się samotności,boję się upadku w ludziach
odczuwania wzniosłych uczuć.I nie mylić ich trzeba ze zwykłym pożądaniem.
Może, któregoś dnia znajdziesz złoty środek, czego ci życzę.

Samotna wojowniczka.Zawsze na froncie.

[Gość: Jakiś gość]

Moim zdaniem samotność to złe określenie. Można być samym, a nie czuć się
samotnym. Samotność jest moim zdaniem gorsza, gdy nie ma się przyjaciół, niż
gdy nie się partnera/kę.

[Gość: [e-mail]]

może nie powinnam się wypowiadać, jestem dużo młodsza i chyba nigdy nie
narzekałam na samotność - bo znałam ją dużo krócej.
ale i tak skrobnę:
moja samotność skończyła się, kiedy ktoś, z kim wiązałam duże nadzieje na
przyszłość zaskoczył mnie bardzo negatywnie, odrzucając mnie.
desperacja doprowadziła do tego, że odświeżyłam kontakty z korespondencyjnymi
znajomymi i tak jakoś się potoczyło.

nie zdążyłam przeczytać wszystkich wypowiedzi, bo niestety zaraz wychodzę do
pracy, ale zadam pytanie, które może już padło - czy pracujesz - uczysz się -
czy twoja samotność dotyczy tylko tego, że nie masz tego specjalnego "kogoś",
czy nie masz też przyjaciela, przyjaciółki?
czy może w pewnym momencie życia nie poszłaś dróżką pod tytułem kariera?
nie mówię, że wybierając karierę odrzuciłaś kogoś, ale chodzi mi o to... nie
bardzo wiem, jak to ująć...
taką sytuację, kiedy człowiek poświęca się bez reszty czemuś, co kocha robić,
co jest jego powołaniem, a nie pozostawia takiego skrawka na innych ludzi? czy
to może przede wszystkim nieśmiałość?

a szkoda, że nie mówisz o wielkiej szalonej miłości. może to dlatego...3

[Gość: Norbert]

słuchaj samotność to naprawde cos dziwnego bo sam to przeżywałem. Ale coś Ci
powiem. kiedy byłem sam chciałem być z kims, kiedy poznałem kogos chciałem być
sam.
ja swoja obecną dzierwczyne z która jestem od ponad roku poznałem przez
internet. jest to moja druga dziewczyna w zyciu. pierwsza miałem jak miałem 15
lat ale trwało to 6 miesiecy, potem zamknąłem sie w sobie i zyłem sobie własnym
życiem. teraz mam 27 lat. przez ostatnie 3 lata spotykałem sie z wieloma
dziewczynami ale to była znajomość z dziewczynami z internetu i w wiekszosci
były to spotkania jednokrotne. takich spotkan było 5 z dziewczynami z
internetu. oprócz tego koledzy i kolezanki próbowali mnie swatać itp ale jakoś
nie wyszło, az w zeszłym roku w marcu na czacie spotkałem Anie, była inna niz
wszystkie dziewczyny. gdy ją spotkałem wiedziałem ze to jest ONA. czekałem tak
długo ale było warto. wiec nie trac nadziei tylko próbuj. ale nie rób tak jak
jedna moja znajoma która po pierwszej randce sie zniechęciła i dopiero po kilku
miesiacach znowu weszła na randki na czacie itp. trzeba próbować. pa pa

[...]

[komandos57]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[Gość: Mary]

[Gość: Mary]

Droga Ewo! Odezwij się do mnie mój e-mail [e-mail]. Może coś Ci doradze...

[kwieto]

A moze warto troszke pozmieniac w swoim zyciu? Ok, twierdzisz ze nie masz szans
na milosc. Zorganizuj wiec sobie zycie tak, by bez milosci bylo fajne i
szczesliwe. Myslisz ze sie nie da? A dlaczego nie?
Czego wlasciwie oczekujesz od tej osoby? Czy nie mozesz sama sobie tego samego
zapewnic? Mozna siebie samego dopiescic, siebie "ukochac"...

Walisz glowa w mur, moze trzeba poszukac innycb sposobow na przejscie? bo mur
jak widac gruby jest. Ale moze da sie przeskoczyc, podkopac, obejsc? A moze
trzeba sie odwrocic i pojsc w przeciwnym kierunku

Wiesz mam takie wrazenie, ze ludzie ktorzy nie potrafia byc szczesliwi gdy sa
tylko ze soba, nie potrafia sobie znalezc rowniez partnera. A nawet jak juz go
znajda, to bardzo szybko okazuje sie, ze trafili z deszczu pod rynne.

Moze to jest Twoj problem? moze trzeba przeprowadzic gruntowny remont wlasnej
osoby?

[_ewa]

kwieto napisał(a):

>Mozna siebie samego dopiescic, siebie "ukochac"...

Jestes wlasnie taka osoba, ktora sie dopiescila i ukochala? Jesli tak, to powiedz
mi, jak tego dokonales?
Moze faktycznie wymagam zmian, ale nie wiem, co mam w sobie zmienic? Mam zaczac
udawac kogos, kim nie jestem?

> Wiesz mam takie wrazenie, ze ludzie ktorzy nie potrafia byc szczesliwi gdy sa
> tylko ze soba, nie potrafia sobie znalezc rowniez partnera.

Wspomnialam na poczatku, ze dlugo bycie singlem nie sprawialo mi takiego bolu,
jaki odczuwam teraz. Ale nie chce byc juz sama. Juz tego nie potafie zaakceptowac.

[kwieto]

Moj sposob byl prosty. Po prostu zamiast rozpaczliwie szukac sobie partnerki (a
byl taki okres, byl) zajalem sie po prostu cieszeniem zyciem. Takie pstryk, i
odpuscilem sobie liczenie na to ze "kiedys kogos spotkam", ze moze nowo poznana
dziewczyna sie we mnie zakocha a ja w niej - po prostu zaczalem sobie zyc i nie
przejmowac sie brakiem partnerki. Flirtowac z kolezankami, chodzic samotnie lub
z przyjaciolmi do kina. Bardziej interesowac sie przyjaciolmi, czesciej sie
spotykac, widywac.
A sprawe poszukiwania "milosci" po prostu sobie odlozylem na bok i odpuscilem.
I jak do tej pory nie zaluje, a przez okres czasu od momentu kiedy przestalem
sie przejmowac poznalem sporo naprawde fajnych dziewczyn, ktore moglyby byc
swietnymi partnerkami.

I randki sa fajniejsze, bo nie przejmujesz sie "czy to ta/ten?" i nie
zastanawiasz jak wypadniesz - po prostu siedzicie gdzies sobie, rozmawiacie,
pijecie winko. Wyjdzie - dobrze, nie wyjdzie - tez dobrze.

Tak sobie mysle, ze ludzie ktorzy czuja sie samotni, sa tak skoncentrowani na
sobie samym i na swojej samotnosci, ze takie "prawdziwe zycie" (na wlasne
zyczenie) przecieka im przez palce. To na prawde o wiele przyjemniejsze,
zamiast siedziec i plakac nad soba, wyjrzec za okno, popatrzyc na blekitne
niebo, pojsc do parku na spacer, siasc na lawce i prezac sie w sloncu poczytac
ksiazke. A te wszystkie smutki po prostu odlozyc na bok, bo skoro z
zastanawiania sie nad nimi nic dotad nie wyszlo, to raczej i teraz nie wyjdzie.

Ze to trudne, ze nie masz nastroju? A moze warto sprobowac pomimo braku
nastroju? wbrew kolaczacej sie w glowie mysli "jestem sama" usmiechnac sie, i
zastanowic, co by tu dobrego przygotowac sobie na obiad? A moze spacer? A moze
na basen? A moze wydzwonic wszystkich znajomych i pojsc z nimi na piknik?

[Gość: andra]

Hej,

wiem ze twoj mail jest mega stary... ale mam ochote to napisac
ja sobie dalam spokoj z facetami i zaczelam sie bawic spedzac swietnie czas bez
milosci mojego zycia, zwiedzam i jest mi z tym o zgrozo b. dobrze tylko czasem
b. rzadko wzorce spoleczne budza we mnie niepewnosc, o kurcze chyba powinnam
kogos miec, ale ja nie umiem byc z kims tak jak jest jest mi dobrze...,

[asia8325]

Gorzej jeśli wszyscy znajomi mają swoje plany, swoje problemy, swoje życie a
przedze wszystkim swoim partnerów i nie bardzo mają chęć na chodzenie na pikniki
z samotną znajomą z którą najwidoczniej coś jest nie tak, skoro ciagle jest sama:/

Dopisek

[kwieto]

Wydaje mi sie, ze mniejszym problemem jest to, ze nie jestes z kims, ale to, ze
cierpisz bedac sama ze soba. I lekarstwem wcale nie musi byc poznanie
"mezczyzny zycia". Najczesciej zreszta tak nie jest. Rozejrzyj sie po swojej
samotnosci, sproboj ja rozjasnic, ocieplic, i dopiero wtedy gdy owa samotnosc
zrobi sie dosc przytulna, wyruszaj na poszukiwania.

Zastanawia mnie, dlaczego, jak piszesz, chcesz zerwac znajomosc, ktora sie nie
przerodzila w uczucie. Przeciez dogadujecie sie ze soba, jest wam dobrze, a ze
nie jestescie para? Czasem o wiele lepiej jest miec kogos za przyjaciela a nie
za meza/partnera. Dlaczego ktos, kto jest jak mowisz interesujacy, ale zarazem
nie jest chetny do milosci ma byc od razu skreslony? To dziwne, ze nie chcesz
doceniac przyjaciol, przeciez oni sa najcenniejsi. Moze wlasnie z takich
powodow masz malo znajomych? bo z wszystkimi, ktorzy nie spelniaja pewnych
oczekiwan zrywasz po prostu kontakt?

Nie mozna liczyc, ze kazdy poznany mezczyzna musi Cie od razu pokochac. a jesli
tego nie zrobi, to nie nalezy z nim utrzymywac kontaktu.
Dlaczego boli Cie tak, ze on nie chce sie zakochac? Przeciez nie ma takiego
obowiazku, DLACZEGO CIE TO AZ TAK BOLI? Moze warto takie pytanie sobie samej
postawic i na nie odpowiedziec?

Wiesz, to widac, kiedy ktos liczy na "cos wiecej". I bardzo czesto to wlasnie
odstrasza. Nie patrz na kazdego mezczyzne, jak na potencjalnego partnera, takie
patrzenie to skazywanie sie z gory na porazke i samotnosc.

[_ewa]

kwieto napisał(a):

> Wydaje mi sie, ze mniejszym problemem jest to, ze nie jestes z kims, ale to, ze
> cierpisz bedac sama ze soba. I lekarstwem wcale nie musi byc poznanie
> "mezczyzny zycia".

Nie licze na to, ze poznam od razu mezczyzne mojego zycia.

> Zastanawia mnie, dlaczego, jak piszesz, chcesz zerwac znajomosc, ktora sie nie
> przerodzila w uczucie. Przeciez dogadujecie sie ze soba, jest wam dobrze, a ze
> nie jestescie para?
> Dlaczego boli Cie tak, ze on nie chce sie zakochac? Przeciez nie ma takiego
> obowiazku, DLACZEGO CIE TO AZ TAK BOLI? Moze warto takie pytanie sobie samej
> postawic i na nie odpowiedziec?

Chce zerwac te znajomosc, poniewaz to On dyktuje warunki naszej znajomosci. To on
sie albo odzywa, albo i nie. Poznalismy przez net. Spotkalismy sie. Z jego strony
padaly slowa, ktore pozwolily mi sadzic, ze cos bedzie, choc moze niekoniecznie
wielka milosc. A poem nagle wszystko sie skonczylo. On nie jest moim
przyjacielem. Jest dla mnie wazny, jest mi bliski, duzo mi dal, ale tez czuje sie
przez niego skrzywdzona, troche oszukana. I faktycznie bylo z jego strony kilka
malych, nazwijmy to, przemilczen. Chce zerwac te znajomosc, poniewaz podtrzymujac
ja, ja sie oszukuje i ludze, i cierpie. Juz niemal o nim zapominam, az tu nagle
niespodzianka, jego telefon. Ot tak, chcial zapytac, co u mnie. I to mnie wybija
z rytmu.

> Nie mozna liczyc, ze kazdy poznany mezczyzna musi Cie od razu pokochac. a jesli
> tego nie zrobi, to nie nalezy z nim utrzymywac kontaktu.

A jesli mowi, ze "kocha" i zaraz potem odchodzi? Po co mowic slowa, ktorych
zneczenia sie nie rozumie.

[kwieto]

Ale dlaczego jego zapytanie "co slychac" wybija Cie z rytmu? A jesli nie
odpowiada Ci, ze to on dyktuje warunki, to po prostu zerwij, nie rozumiem calej
tej otoczki cierpienia wokol tego. Codziennie spotykam ludzi, ktorzy chca mi
dyktowac warunki znajomosci. I po prostu przestaja byc moimi znajomymi, nie
widze powodu, by przez to rozpaczac. Z jednym sie dogadam, z drugim nie. I nie
mam zamiaru plakac, ze nie dogaduje sie z tym drugim. Bo wlasciwie dlaczego?

[_ewa]

Przed chwila nie rozumiales, dlaczego chce zerwac te znajomsoc, teraz
podpowiadasz "zerwij". Dlaczego cierpie? Bo najwyrazniej wciaz jeszcze czuje do
tej osoby cos wiecej niz uczucie sympatii. Posluchaj Kweto, domyslam sie, ze
moje "lzy" Cie draznia. Ty sobie poradziles z samotnoscia. Ja sobie z nia nie
radze. Tak sie sklada, ze chciala poplakac sobie tutaj, chocby po to, by w
realu nie robic z siebie mazgaja, by poryczec przez wekkend i nie rozryczec sie
ktoregos dnia w pracy. Bo nieraz mam na to ochote. Kiedys tez wydawalo mi sie
nieprawdopodobne, ze mozna tak zle znosci samotnosc. Kiedys wzruszylabym
ramionami. A dzis jest inaczej. Jade nad wode. Jada znjomi, parami, no i ja.
Ide czasem na basen, sama a jakze. Do kina tez sama, albo z zaprzyjazniona
para. Na kawe sama nie chodze, jakos mi niezrecznie. Ksiazke czytam na
balkonie, bo jesli mam sie rozsiasc z ksiazka w parku, by liczyc na to, ze ktos
sie przysiadzie, to po prostu bez sensu. A na spacery tez chodze. Oczywiscie
sama.

[kwieto]

Oj nie chodzi o to, ze Twoje lzy mnie draznia. Chce Ci tylko pokazac ze sama
sobie robisz krzywde tak na prawde.

Wiesz, rozumiem, ze ktos sie wydaje interesujacy, ale na Boga, zakochiwanie sie
"na zaboj" a w kazdym razie tak, by cierpiec z tego powodu, po drugiej czy
trzeciej randce jest bardzo naiwne! A mniej wiecej po kilku randkach widac, czy
ktos jest fajny i czy sie (wstepnie) "nadaje" czy nie. Czy warto sobie nim
glowe zawracac, czy nie, i czy on chce sobie nami glowe zawracac. I jesli sie
okazuje, ze tak nie jest, to po prostu sie rozstajecie, zostajecie przyjaciolmi
i juz. Nie widze tu zadnego powodu by cierpiec.
Chyba ze zwodzil, oszukiwal, najpierw rozpalil uczucie a potem porzucil. Ale z
tego co piszesz, to ten scenariusz nie wchodzi w gre.

Zastanawiam sie, skad sie bierze Twoja rozpacz, jakie ma zrodla. samotnosc...
Mozna byc samotnym wsrod tlumu ludzi, i nie czuc sie samotnym, idac jak palec
na srodku pustyni. I odpowiedz "bo jestem samotna" to troche zamalo. A czemu
czujesz sie samotna? Czemu tak bolesnie odczuwasz brak mezczyzny? Czemu nie
potrafisz sie cieszyc zyciem takim, jakie ono jest w tej chwili?
Zadawalas sobie takie pytania? probowalas cos z tym zrobic?

[_ewa]

kwieto napisał(a):

> Oj nie chodzi o to, ze Twoje lzy mnie draznia. Chce Ci tylko pokazac ze sama
> sobie robisz krzywde tak na prawde.
>
> Wiesz, rozumiem, ze ktos sie wydaje interesujacy, ale na Boga, zakochiwanie sie
>
> "na zaboj" a w kazdym razie tak, by cierpiec z tego powodu, po drugiej czy
> trzeciej randce jest bardzo naiwne! A mniej wiecej po kilku randkach widac, czy
>
> ktos jest fajny i czy sie (wstepnie) "nadaje" czy nie. Czy warto sobie nim
> glowe zawracac, czy nie, i czy on chce sobie nami glowe zawracac. I jesli sie
> okazuje, ze tak nie jest, to po prostu sie rozstajecie, zostajecie przyjaciolmi
>
> i juz. Nie widze tu zadnego powodu by cierpiec.
> Chyba ze zwodzil, oszukiwal, najpierw rozpalil uczucie a potem porzucil. Ale z
> tego co piszesz, to ten scenariusz nie wchodzi w gre.


Juz pisalam, ze ta znajomosc zaczela sie od internetu. Byly maile pisane
jezykiem, ktory tez mnie uwiodl, ale najbardziej lechtalo nie to, ze on szukal
kontaktu ze mna. Ze pisal, sms'sowal, dzwonil. Na poczatku to on niejako
podtrzymywal te znajomosc. Potem znalazl niemalze obiektywne powody, dla ktoryh,
mimo uczuc jakie do mnie zywi i zawsze zywic bedzie, okazalo sie, ze jednak nie
mozemy byc razem. To co mnie ujelo to jego wrazliwosc. MA wady, ktore nie sa
trudne do zauwazenia, a z drugiej strony nie znam innego chlopaka, ktory nie
bedac zniewiescialym mialby w sobie takie poklady niemalze kobiecej wrazliwosci.
To chyba pierwszy mezczyzna, z ktorym czulam takie porozumienie duchowe ;-) (ale
pompatycznie brzmi). Imponuje mi jego wiedza, jego pewnosc siebie. I nie jest
tak, ze wygladam jakiegokolwiek meskiego zainteresowania. Moglam z kims byc, byl
bowiem ktos, kto proponowal mi randki, ale to nie bylo.
A czemu tak bolesnie odczuwam samotnosc? Nie wiem. Ale nawet moje cialo tej
samotnosci nie akceptuje. Pragne pieszczot, pocalunkow, objec. Tylko to wiem.
>
> Zastanawiam sie, skad sie bierze Twoja rozpacz, jakie ma zrodla. samotnosc...
> Mozna byc samotnym wsrod tlumu ludzi, i nie czuc sie samotnym, idac jak palec
> na srodku pustyni. I odpowiedz "bo jestem samotna" to troche zamalo. A czemu
> czujesz sie samotna? Czemu tak bolesnie odczuwasz brak mezczyzny? Czemu nie
> potrafisz sie cieszyc zyciem takim, jakie ono jest w tej chwili?
> Zadawalas sobie takie pytania? probowalas cos z tym zrobic?

[kwieto]

A ja mysle, ze z tym "cialem co nie akceptuje samotnosci" to juz troszke
przesadzasz. Cialo robi to co umysl mu kaze. I nic wiecej. Znajomosci przez
internet maja to do siebie, ze latwo jest o sobie cos mowic, prezentowac sie w
jakims swietle, gdy sie siedzi na krzeselku przed komputerem. Obok kawka albo
herbatka, ciasteczka, i opowiadamy o swojej wrazliwosci i wnetrzu. Tyle ze mimo
wszystko ludzie sa wzrokowcami i moze sie okazac, ze osoba jest zwyczajnie "nie
w typie". I co wtedy? A poza tym, moze sie okazac, ze osoba co innego o sobie
mysli, a inna jest tak na prawde. lub swiadomie sie upieksza i idealizuje.

Natomiast jesli jedyna odpowiedzia na pytanie "czemu bolesnie odczuwasz
samotnosc?" bedzie "nie wiem, ale bliskosc drugiej osoby jest mi organicznie
potrzebna" to boje sie, ze bedziesz ciagle sie krecic w kolko :(((
Bo poki nie zrobisz porzadku z sama soba, raczej nie zmieni sie nic w Twoim
zyciu. A porzadke trzeba zaczac od wlasnie takich pytan.

[_ewa]

kwieto napisał(a):

> A ja mysle, ze z tym "cialem co nie akceptuje samotnosci" to juz troszke
> przesadzasz. Cialo robi to co umysl mu kaze. I nic wiecej. Znajomosci przez
> internet maja to do siebie, ze latwo jest o sobie cos mowic, prezentowac sie w
> jakims swietle, gdy sie siedzi na krzeselku przed komputerem. Obok kawka albo
> herbatka, ciasteczka, i opowiadamy o swojej wrazliwosci i wnetrzu. Tyle ze mimo
>
> wszystko ludzie sa wzrokowcami i moze sie okazac, ze osoba jest zwyczajnie "nie
>
> w typie". I co wtedy? A poza tym, moze sie okazac, ze osoba co innego o sobie
> mysli, a inna jest tak na prawde. lub swiadomie sie upieksza i idealizuje.
>
> Natomiast jesli jedyna odpowiedzia na pytanie "czemu bolesnie odczuwasz
> samotnosc?" bedzie "nie wiem, ale bliskosc drugiej osoby jest mi organicznie
> potrzebna" to boje sie, ze bedziesz ciagle sie krecic w kolko :(((
> Bo poki nie zrobisz porzadku z sama soba, raczej nie zmieni sie nic w Twoim
> zyciu. A porzadke trzeba zaczac od wlasnie takich pytan.

Dlaczego ja mam znajdowac odpowiedz na takie trudne pytania? Moj brat poznal
swoja dziewczne, bo mu sie podobala. To byl jedyny powod, dla ktorego chcial z
nia chodzic. Troche sie nachodzil, zeby zostala jego dziewczyna. Mial wtedy chyba
20 lat i nie staral sie usilnie odpowiadac na tak trudne pytania.
Z tego mozna oczywiscie wyciaganc wniosek, ze jestem wstretna jak noc.
W dalszym ciagu nie odpowiem Ci na pytanie, dlaczgo chce z kims byc. Chce i juz.
Mowiac o ciele, ktore tez tego pagnie powie tak: mezczyzni mysla o seksie ponoc
co dziesiec sekund i nikogo to nie dziwi. Moje cialo tez ma ochote na seks. I tez
sa dni, ze mysle o seksie co dziesiec sekund. Moze jestem bezmyslna, skor daje
soba powodowac mojemu bezmyslnemu cialu.
Powody mojej samotnosci:
- niska samoocena, nie czuje sie atrakcyjna nawet jesli slysze, ze jestem ladna,
bo... (oczywiscie nie na wszystkich moja uroda robi wrazenie),
- wstydze sie inicjowac kontakty, nie wiem, czy to niesmialosc czy cos innego,
boje sie osmiesenia, odtracenia, boje sie, ze bede sie narzucac,
- nie zaczepie obcego mezczyzny pod tzw. pretekstem, bo czulabym sie idiotyczne,
zaczepiam obcych mezczyzn tylko i wylacznie, gdy potrzbuje ich pomocy (jak zmiana
kola w rowerze, zdarzylo mi sie, pan pomogl).
Moze cos ze na nie tak. Tak, tak wlasnie pewnikiem jest. Innego wytlumaczenia nie
znajduje.

[kwieto]

Tyle ze roznica pomiedzy Twoim bratem a Toba jest taka, ze on ma dziewczyne, a
ty nie masz chlopaka. Sluchaj, nie musimy rozmawiac. Ja proponuje Ci zastanowic
sie nad sprawami podstawowymi, ktore sa podstawa poczucia samotnosci jakie
przezywasz. Tez sie kiedys meczylem z wlasna samotnoscia, i miedzy innymi
zadawanie takich pytan mi pomoglo. Bo nagle sie okazalo, ze wcale niekonieczna
jest obecnosc ukochanej, by sobie z samotnoscia poradzic. A obecnosc ukochanej
wcale tej samotnosci nie zmniejsza.
Ale to Twoj wybor, czy chcesz cos zrobic ze swoim zyciem, czy wolisz sie ciagle
krecic w kolko. Zreszta, kazdy obiera wlasna sciezke rozwoju, zaleznie od jego
predyspozycji. Ofert matrymonialnych niestety dla Ciebie nie znajde.

[_ewa]

kwieto napisał(a):

> Ofert matrymonialnych niestety dla Ciebie nie znajde.

Nigdzie nie napisalam, ze marze o dlugim, bialym welonie.

[Gość: dopisek]

Wiesz, bo mam wrazenie, ze ludzie ktorzy rozpaczliwie szukaja "kogos do
kochania" licza na to, ze ich zycie sie wtedy zmieni. Zabarwi kolorami,
zapachnie jak nigdy...

A to jest zwykla bzdura!
Bo jesli sami nie potrafia sie cieszyc wlasnym zyciem, to ani partner im w tym
nie pomoze, ani tego za nich nie zrobi.

Owszem, bedzie moment euforii, "och, kocham i jestem kochana/y". Ale ta euforia
nie trwa wiecznie, miesiac, dwa, pol roku... I co potem?
Dalej jest bez sensu i beznadziejnie, bo wyjsc z wlasnej beznadziejnosci trzeba
samodzielnie i zadne podporki w postaci partnera/meza nie pomoga.

Najpierw trzeba zrobic sobie samemu remont, zmienic podejscie do swiata,
nauczyc cieszyc sie zyciem, a dopiero potem mozna myslec o partnerze.



-------------moze nie bierz tego doslownie jako remont (ma dosc negatywny
wydzwiek, kto lubi remonty?), ale jako zmiane intensywnosci trybu zycia.
poprostu zacznij robic wiecej interesujacych zeczy sama dla siebie. czes w
ktorym placzesz i rozpamietujesz, ze jestes sama wykorzystaj lepiej. badz
bardziej samodzielna. bedzac z kims nie mozesz tez wiecznie za nim chodzic i
zyc jego zyciem. baw sie i ciesz, a to przyciaga facetow. nie przejmuj sie
nimi, bo nie warto. ignoruj czasem (niektorzy faceci powinni to miec przepisane
przez lekarza!). nie przyzwyczajaj sie do nikogo, bo to nie ma sensu. zyj tak
jakby wszystko bylo na chwile.
nie wymagaj od nich duzo, bo i tak ci tego tym bardziej nie dadza - taka jest
ironia losu. zdystansuj sie do nich, a najlepiej bierz tylko seks. wielu tylko
o to chodzi a moze kiedys cos jeszcze wyjdzie.
poprostu zyj swoim zyciem i bierz z niego jak najwiecej, moze jakies inne
bedzie chcialo sie obok twojego toczyc.
pozdr
dopisek jest kobietą

[Gość: ida]

_ewa napisał(a):

> Chce zerwac te znajomosc, poniewaz to On dyktuje warunki naszej znajomosci. To
> on
> sie albo odzywa, albo i nie.

Ewa, nie żyjemy w XIX wieku. Ty też możesz sie odzywać albo i nie, a nie tylko
czekać na ruch z jego strony. Ja to w sumie nie rozumiem dlaczego ludzie nie
robią tego na co mają akurat ochotę. Jeśli chcesz z nim porozmawiać to dlaczego
sama nie zadzwonisz/napiszesz do niego? Też na zasadzie "co słychać", a nie że
dlaczego nie dzwoni, tudzież innych pretensji... Może masz takie problemy bo
zwyczajnie jesteś za bierna? Zastanawiałaś się kiedyś nad tym?

[_ewa]

Gość portalu: ida napisał(a):

> _ewa napisał(a):
>
> > Chce zerwac te znajomosc, poniewaz to On dyktuje warunki naszej znajomosci
> . To
> > on
> > sie albo odzywa, albo i nie.
>
> Ewa, nie żyjemy w XIX wieku. Ty też możesz sie odzywać albo i nie, a nie tylko
> czekać na ruch z jego strony. Ja to w sumie nie rozumiem dlaczego ludzie nie
> robią tego na co mają akurat ochotę. Jeśli chcesz z nim porozmawiać to dlaczeg
> o
> sama nie zadzwonisz/napiszesz do niego? Też na zasadzie "co słychać", a nie że
> dlaczego nie dzwoni, tudzież innych pretensji... Może masz takie problemy bo
> zwyczajnie jesteś za bierna? Zastanawiałaś się kiedyś nad tym?
>

Owszem, ja tez sie czasem odzywam jako pierwsza. Nie robie mu wymowek, bo niby na
jakiej podstawie, przeciez jestesmy juz tylko para znajomych.
Moze istotnie jestem troche bierna, ale wynika to z tego, ze boje sie odtracenia,
osmieszenia. Po prostu to znikome doswiadczenie jakie mam, nauczylo mnie, ze
szczerosc jednak nie poplaca. Bylam z tym chlopakiem szczera w kwestii moich
oczekiwan w stosunku do niego, myslalm, ze on tez mowi mi to, co naprawe do mnie
czuje. Ale patrzac na to z perspektywy czasu, dochodze do wniosku, ze pewnych
slow naduzyl.

[kwieto]

_ewa napisał(a):


> Owszem, ja tez sie czasem odzywam jako pierwsza. Nie robie mu wymowek, bo niby
> na jakiej podstawie,
> przeciez jestesmy juz tylko para znajomych.
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
A byliscie kiedykolwiek czyms wiecej? Pocalunki przytulenia - to jeszcze nie
bycie razem! To dopiero wstep, przygrywka! Byliscie ze soba? jak dlugo?


> Ale patrzac na to z perspektywy czasu, dochodze do wniosku, ze pewnych
> slow naduzyl.

A moze pewne slowa nadinterpretowalas? I dopisywalas znaczenie, ktore bylo
wylacznie w Twojej wyobrazni?

[Gość: ida]

_ewa napisał(a):

> Moze istotnie jestem troche bierna, ale wynika to z tego, ze boje sie odtraceni
> a,
> osmieszenia.


A wiesz jaki jest najlepszy sposób na wyleczenie się z tego lęku? Własnie sie
ośmieszyć, i to najlepiej publicznie, żeby jak najwięcej ludzi widziało... Wcale
nie żartuję, po czymś takim zacznie Ci zwyczajnie zwisać czy tym co robisz sie
ośmieszasz czy nie...;-)


Po prostu to znikome doswiadczenie jakie mam, nauczylo mnie, ze
> szczerosc jednak nie poplaca. Bylam z tym chlopakiem szczera w kwestii moich
> oczekiwan w stosunku do niego, myslalm, ze on tez mowi mi to, co naprawe do mni
> e
> czuje.

Hmm, gdyby tak ktoś szczerze wyłożył swoje oczekiwania wobec mnie, to bym pewnie
z oslupienia mu potaknęła, ale po powrocie do domu czym prędzej powyłączyła
wszystkie telefony i przestała odpowiadać na maile...
Nie za poważnie podchodzisz do tego wszystkiego? Brak takiej szczerości wcale nie
oznacza, że sie kogoś oszukuje...

[kwieto]

Mowisz, ze facet przestraszyl sie, ze nie dorasta do wymagan i zrejterowal?
Calkiem mozliwe...

Osobiscie na wszelkie wypowiedzi dziewczyny typu "oczekuje zrozumienia i
wspierania sie" (nie twierdze, ze _ewa taka jest) reaguje bardzo alergicznie i
najczesciej "uciekam z krzykiem". Bo pachnie to zrzucaniem na mnie wszystkich
problemow i zazalen, oraz wymaganie wsluchiwania sie w glebokie vivisekcje i
przemyslenia...
A to jest fajne, ale raz na pol roku, na codzien, w zwiazku, to bardzo meczace.
Mam wrazenie, ze takie osoby bardziej potrzebuja psychoanalityka niz
partnera...
Ja chce sie z dziewczyna cieszyc zyciem, smiac, bawic - ale jak tu sie cieszyc,
skoro ona nie potrafi?

Dzieki za poswiecony czas, ale obowiazki wzywaja

[_ewa]

kwieto napisał(a):

> Ja chce sie z dziewczyna cieszyc zyciem, smiac, bawic - ale jak tu sie cieszyc,
> skoro ona nie potrafi?

Moze faktycznie nie umiem sie cieszyc zyciem. Tylko dlaczego? Mam na to
odpowiedz, ale to zupelnie inna historia.

[kwieto]

Opowiedz. Moze gdy ten problem sie rozwiaze, znikna problemy z samotnoscia?

[Gość: ida]

kwieto napisał(a):

> Mowisz, ze facet przestraszyl sie, ze nie dorasta do wymagan i zrejterowal?

no, to wszystko zależy co i jak usłyszał... ale raczej nie zrejterował tak do
końca, bo jednak jakis kontakt z Ewą utrzymuje. Tylko jak sie chce z kimś tylko
pójść do kina czy na kawę, bez żadnych zobowiązań, a poruszony zostaje temat
wzajemnych oczekiwań(nawet w bardzo, bardzo subtelnej formie) to można się
nieźle "spłoszyć"... I po takim "falstarcie", kiedy jedna ze stron się zbyt
wcześnie zdradziła :-) raczej nie ma szans na "coś więcej"... Bo nie da się juz
tego odwołac...

Ale przyszła mi do głowy jeszcze taka jedna sugestia dla Ewy- może za bardzo
oczekujesz, że wszystko powinno być pięknie od samego początku- pozanją się, w
niemal tym samym momencie zakochują w sobie i potem żyją długo i szczęśliwie? I
że jak tak nie jest, to to nie ma sensu?
Owszem bywa i tak, nie powiem...:-)

Ale bywa też, że przed "zyli długo i szczęśliwie" jest seria awantur i wzajemnej
niechęci...

[_ewa]

Teraz Wy mnie nie rozumiecie. Nie jest tak, ze ja wszystko wyluszczylam w dwoch
zdaniach: "Moje oczekiwania wobec Ciebie sa takie i takie. Co Ty na to?"
Przeciez to, co mowie, to jakis skrot. Pewnie ze ja tez popelnilam bledy. Sek w
tym, ze trudno bylo ich nie popelnic, skoro to byla moja pierwsza prawdziwa
znajomosc z mezczyzna. Dzialalam na oslep. I nadal tak dzialam. Po prostu przed
tym nic sie w moim zyciu nie zdazylo. I po tym wlasciwie tez nie. Na dobra
sprawe jestem kompletna ignorantka w tych sprawach. 17-latki maja wieksze
doswiadczenie niz ja i wieksze znawstwo mezczyzn. Pewnie tez stad sie bierze
moje przerazenie stanem mojego zycia. Gdybym miala napisac moje uczuciowe CV,
to tylko rubryka pt. "milosci platoniczne" ialaby wiecej wpisow. Masz racje,
Kwieto, On i ja dopiero probowalismy sie dopasowac, ale jednego jestem pewna, z
jego strony padly slowa, ktorcy nie powinien byl mowic, bo nie czul tego, o
czym zbyt pochopnie mowil. Wiele rzeczy moge poddac w watliwosc, ale tego
jednego jestem po prostu pewna. ja sie nad pewnymi sprawami zastanawialm, zanim
padly z mojej strony pewne deklaracje, on chyba mwil, a pozniej dopiero
zrozumial wage (powage) pewnych swoich slow. Szkoda. A ze bylam spragniona
takich slow, woec chcialm w nie wierzyc.

Postawione na glowie...

[kamfora]

Tak sobie czytam i czytam i mysle, ze kazdy ma jakiestam wyobrazenie
"idealnego partnera" - (patrz chociazby watek jaka chcialbys miec zone/meza )

I teraz: kazdy "zdaje sobie sprawe", ze nie ma idealow. No, to co sie dzieje?
Bierze sie pierwszego lepszego, ktory okazal jakiestam zainteresowanie,
inwestuje sie w niego/nia caly kapital* uczuc, a potem probuje takiego
delikwenta "dopasowac" do pierwotnej wersji wymarzonego partnera. I zarzuca
brak odpowiedzialnosci, naduzywanie slow tudziez inne takietam...;-)

Nie chce przez to bynajmniej powiedziec, ze nie mozna jakos na siebie
pozytywnie oddzialywac, zmienic sie na lepsze "dla ukochanego"...
Ale, na Boga - niech to nie bedzie celem samym w sobie takie ociosywanie
tego drugiego. Niech nie bedzie, ze "jedyna jego zaleta jest to, ze mowi,
ze mnie kocha, a reszta to same wady, z ktorymi zaczynam walke od zaraz"

(*kapital uczuc kazdy ma taki, jaki ma - jeden wiekszy, drugi malutki ;-)

[Gość: Aśka]

A ja myslę, że czasami nie warto szukać, lepiej nauczyc się byc samemu, bo nie
musisz ciagle sie rozczarowywać albo cierpiec, bo ktos Cie rani. dajesz komus
wszystko, a on nagle zmienia sie.... chyab nie ma co tak rozpaczać nad
samotnością. Trzeba sie nauczyc żyć właśnie tak..

[Gość: Yz]

duzo w tym co kwieto pisze jest prawda, chociaz czasem jego wyrozumialosc mnie
drazni, bo jakos nie chodzi w parze z realem, ale to inna sprawa.

zmienic sie nie oznacza udawac kogos innego, zycie jest co prawda czasem
teatrem ale przed soba nie potrzeba/powinno sie grac jakiejs roli.

zmienic, znaczy, zmienic proces myslenia, zobacz ten swiat z innego punktu
widzenia: jestes ladna kobieta, za ktora sie mezczyzni ogladaja, masz
dobra prace, gdzie mieszkac itd. to ze czasem brakuje kogos do przytulenia,
no coz, zycie jest jakie jest, kiedys ktos sie pojawi, jesli nie bedzies
zyc tylko marzeniami.

jesli ci pomoze, nie jestes sama w twojej samotnosci, bez roznicy plci.

[momi]

Najpierw prosisz o radę,a gdy dostajesz je twierdzisz,że chciałaś się tylko
wyżalić.Sama przyznajesz,że siedzisz w domu, płaczesz i użalasz się nad sobą.To
odstrasza nie tylko mężczyzn:)))Dlaczego nie wychodzisz do ludzi? Nikt nie
przyjdzie do Ciebie.Masz jakieś zainteresowania? Dlaczego nie próbujesz nadać
sensu Twojemu życiu. Rozwijaj swoje pasje ,wychodz do ludzi, niewinnie flirtuj
z mężczyznami, uśmiechaj się i nie oczekuj,że każdy napotkany mężczyzna, który
jest miły to potencjalny partner.

[belami1]

Kto powiedział że wszyscy mamy być szczęśliwi i mamy być z kimś kto nas kocha ?
Miłość nie jest dla każdego, trzeba mieć szczęście jak do wszystkiego. Też
mógłbym rozdzierać szaty jaki to ja 26 letni nieszczęśliwy jestem, tylko co mi
to da oprócz garści mądrości od forumowych bywalców, którzy mogą być równie
samotni jak ja ?

Wlasny przyklad

[Gość: Alla]

Wszystko co tu pisza powyzej moi przedmowcy jest strasznie madre i czesto
prawie niewykonalne w sytuacji i stanie ducha Ewy.
Ewa, mialam zupelnie to samo. To byla rozpacz, depresja i rozumiem o czym
mowisz. Wyszlam za maz krotko przed 30-tka, bardzo krotko, rodzina i znajomi
polozyli juz na mnie kreske, ze staropanienstwo mam jak w banku. Nikt juz nie
wierzyl, ze bedac biedna nauczycielka w bardzo malym miasteczku, przecietnej
urody, z waskim kregiem znajomych, starszych, zonatych i glownie z pracy, bez
dostepu do komputera, moge wyjsc za maz, tym bardziej ze nigdy z nikim mnie nie
widywano i od zawsze bylam samotna. Na filmach o milosci plakalam z zazdrosci i
nigdy nie rozumialam jak ona mogla go nie chciec, a on mogl ja tak kochac.
Boze, to niemozliwe. A jednak. Przybyl ksiaze i porwal mnie, wprawdzie nie na
bialym koniu, tylko pociagiem, ale nie wymagajmy za duzo od zycia.

Opowiem jak do tego doszlo. Wymaga wiele sily, zeby odbudowac w sobie nadzieje,
ale coz masz do stracenia?? Pograzajac sie w depresji tracisz wszystko i przede
wszystkim czas. Dzialajac mozesz tylko zyskac. Zaraz napisze co ja zrobilam i
pewnie to tez zadziala i w twoim przypadku. Mnie sie udalo. Trzeba wziac sie
ostro za siebie i przygotowac na to, ze bedzie trudno jak cholera. Ale czy
teraz jest ci latwiej? tak wiec koniec mazgajstwa i rozpamietywania porazek.

Stan ducha w jakim sie znajdujesz jest trudny, a depresja poraza. Tak pewnie
czujesz i ja tez tak czulam. A oto co zrobilam:
1. ze wszystkich sil staralam sie nie uzalac nad soba i swoja samotnoscia
(trudne cholernie), ze wszystkich sil staralam sie skoncentrowac na
przyjemnosciach i tym co mi w zyciu sie udalo, na przekor wszystkiemu
powtarzalam sobie ze jest dobrze i bedzie jeszcze lepiej (chociaz dusza wyje,
ze to nieprawda!!!), i przede wszystkim staralam sie NIGDY nie czuc sie
nieszczesliwa patrzac na innych zakochanych i kochajacych w miejscach
publicznych i kazda zazdrosna mysl zamieniac na inna ("fajnie ze im sie udalo,
mnie tez sie uda"). To jest najtrudniejsze, ale nie ma nic za darmo. Pomoca
byla mi ksiega Koheleta (cytuje z pamieci): "na wszystko jest czas pod sloncem,
jest czas siewu i czas zbioru, czas pieszczot fizycznych i czas wstrzymywania
sie od nich")
2. Na depresje najlepszy jest ruch (sport, w trakcie ruchu wydzielaja sie w
mozgu rozne substancje, ktore wplywaja pozytywnie na stan ducha i dlatego punkt
1 jest WYKONALNY). Bez sportu to tylko jakies prochy antydepresyjne zostaja, a
z tymi lepiej uwazac. SPORT jest konieczny. Zapisz sie na wszystko jedno co,
cos co lubisz, ale nie po to zeby kogos poznac (rozczarujesz sie tylko, nie
oczekuj niczego), schudnac, wyladniec, tylko po to zeby wyskoczyc z depresji,
polubic swoje cialo i siebie.
3. sprawialam sobie przyjemnosci (kapiel w pianie, przy swiecach, z olejkami
aromatycznymi, muzyczka, kadzidelko itp), fajny ciuch, fajna podroz (to co ze
samemu), film typu "Amelia" albo inny pozytywny i optymistyczny itp itd
4. kupilam sobie psa, wreszcie bylam dla kogos najwazniejsza, a poza tym
wychodzac z psem mozna poznac fajnych ludzi... Taki czworonog to masa radosci...

I tak sobie zylam przez jakis czas starajac zapomniec ze jestem samotna,
cieszyc sie zyciem i majac nadzieje wbrew wszystkim, wszystkiemu i czesto samej
sobie, ze cos sie zmieni.
I sie zmienilo!!
Poznalam tak fantastycznego goscia, przystojnego, eleganckiego i bardzo dobrego
dla mnie, ze znajomym kolezankom szczeki, a wrednym ciotkom-klotkom kapcie
opadly. Gosc niesamowity, warto bylo czekac tak dlugo.
Tego i tobie zycze.

[_ewa]

Dzieki Alla. Myslalam juz o psie, tylko ze ja sie cholernie psow boje ;-) Ale
dzieki za ten post. Pozdrawiam :-)

[elenai]

to moze kot?

[Gość: Martyna]

Droga Ewo!


Rozumiem o czym piszesz bo samotnosc bywa okrutna . Ja wychowywalam sie w
takiej zimnej rodzinie wiec praktycznie od 9 roku zycia kiedy zmarl moj tato
czulam sie samotna. Ale nie chce sie rozwodzic teraz nad moim zyciem bo to nie
miejsce i czas tylko nad Twoim.

Nie wiem czy mieszkasz w malym miasteczku czy w duzym miescie ale w obu tych
miejscach masz szanse na to aby nie byc samotna.

1.Niestety na tym swiecie ( pomijajac nielicznych szczesciarzy ) to co chcemy
nie przychodzi do nas samo. Nie czekaj az swiat zapelni sie kochajacymi Cie
mezczyznami i gromada przyjaciol siegnij po to czego w zyciu pragniesz.

2. Kwieto ma racje w kilku punktach jeski chcesz byc z mezczyzna musisz miec
swoj maly swiat jakies zainteresowania tzw wlasne zycie bo inaczej jak poznasz
mezczyzne to o czym bedziesz z nim rozmawiac , co bedziecie robic razem? czym
go zainteresujesz

3. jESLI BEDZIESZ MIEC TZW SWOJ SWIAT, swoich przyjaciol to bedziesz zajeta co
pozwoli Ci miec wiekszy dystans do siebie i ludzi i nie bedziesz widziala w
kazdym mezczyznie szansy na wybawienie.

4. Mozew pracy , ktora wykonujesz jest dziewczyna lub kilka dziewczyn, ktore
moga stac sie Twoimi przyjaciolkami i sa tez wolne. Zrob liste tych osob i
staraj sie do nich zblizyc.

5. Znajdz kilka zainteresowan, hobby, ktore lubisz i staraj sie poswiecic na
nie kilka godzin w tygodniu - prawdopodobnie po miesiacu, 2 , 3 , 4 poznasz
nowych przyjaciol a moze i interesujacych mezczyzn.

6. Nie boj sie odrzucenia bo co sie stanie jesi zaproponujesz komus wspolne
wyjscie i ten ktos odmowi i tak jestes samotna wiec nie masz nic do stracenia.

Pozdrowienia

Atak wogole to napisz na priv [e-mail]

[_ewa]

Wiecie, co mnie zabolalo, ze potraktowaliscie mnie, jak glupia gaske, ktora nie
ma zdnych zainteresowan, wiec to nie dziwota, ze jest w sumie sama. Nie twierdze,
ze pozjadalam wszystkie rozumy, ale mam swoje zainteresowania, mam o czym z
ludzmi rozmawiac i nie jestem zapomniana przez wszystkich Ewa. Sek w tym, ze nie
potrafie przekuwac znajomosci z mezczyznami w cos wiecej niz tylko znajomosci.
Ten chlopak, zanim odszedl twierdzil, ze bardzo dobrze mu sie ze mna rozmawia,
ale pewnie klamal skoro ode mnie odszedl. Moja przyjaciolka, bo mam kilkoro
przyjaciol, tyle, ze to waskie grono, tez dziwi sie, ze jestem sama. Moze zabrzmi
to zarozumiale, ale znam pare kobiet, ktore nie maja wiele do powiedzenia, a
jednak sa z kims, sa kochane. Znam tez kilka wspanialych kobiet o szerokich
zaintresowaniach, sporej wiedzy, a jednak samotnych. Nie wiem, moze jest we mnie
cos, co odpycha.

[kamfora]

_ewa napisał(a):

> Moze zabrzmi
> to zarozumiale, ale znam pare kobiet, ktore nie maja wiele do powiedzenia, a
> jednak sa z kims, sa kochane.

Sie wtrace jeszcze raz.
Moze to wlasnie to. Patrzysz na innych i sie zastanawiasz: "ona jest DUZO
GORSZA ode mnie, wiec dlaczego ona jest szczesliwa, a nie ja?"
Nastepny krok to: "ja bym go bardziej potrafila uszczesliwic, niz jego zona"

Przepraszam, chyba mnie ponioslo - czasem tak mam.

[_ewa]

kamfora napisał(a):

> _ewa napisał(a):
>
> > Moze zabrzmi
> > to zarozumiale, ale znam pare kobiet, ktore nie maja wiele do powiedzenia,
> a
> > jednak sa z kims, sa kochane.
>
> Sie wtrace jeszcze raz.
> Moze to wlasnie to. Patrzysz na innych i sie zastanawiasz: "ona jest DUZO
> GORSZA ode mnie, wiec dlaczego ona jest szczesliwa, a nie ja?"

Ok, zgoda, tak czasem mysle, patrzac na pewne osoby.

> Nastepny krok to: "ja bym go bardziej potrafila uszczesliwic, niz jego zona"

Ale tak akurat nie. Nie pocigaja mnie mezczyzni innych kobiet. Niedawno zmienilam
prace. Moja uwage zwrocil bardzo przystojny kolega. Nie powiem, przez pierwsze
dwa tygodnie bardzo mi sie podobal, az do chwili gdy dwiedzialam sie, ze ma zone.
Moze to brzmi dziwacznie, ale jak reka odjal. Jest dla mnie po prostu koelga,
nadal uwazam, ze jest przystojny, ale mnie zupelnie nie pociaga.

Tak, odczuwam zadrosc, patrzac na tych, ktorzy z kims sa.
I jeszcze cos o zainteresowaniach, ktore moga byc magnesem dla tej drugiej
strony. Znam pewnego chlopaka, ma kilka zainteresowan, jest przstojny,
wyksztalcony, ale jest sam i tez bolsnie to odczuwa. Nie wiem, moze jest cos w
osobowosci tej osoby, ale w jego przypadku na pewno brak zainteresowan nie jest
tym, co go dyskwaliikuje.
Chcialam sie tu po prostu wyzalic, bo jest mi zle. Reakcje sa rozne. Jedne sa
takie, ktore mnie w jakis sposob podnosza na duchu, inne odbieram jak polajanki.
Jestem tylko czlowiekiem. Znow sie pewnie naraze, ale nie uwazam sie za pusta,
bezmysna istote, ktora nie ma kompletnie nic do zaoferowania. Oczywiscie moge sie
mylic.


> Przepraszam, chyba mnie ponioslo - czasem tak mam.

wiara

[rozdarta]

Sek w tym, ze nie
> potrafie przekuwac znajomosci z mezczyznami w cos wiecej niz tylko znajomosci.

jesli to rzeczywiscie sedno sprawy, to proponuje "pociwczyc" podrywanie
i "przekuwanie" na obiektach starszych wiekiem! oni w wiekszosci uwielbiaja
mlodsze kobietki. mam znajoma, ktorej dodalo to wiary w siebie i odwagi.

ewo, wierze, ze spotkasz juz niedlugo wspanialego faceta, ktory zaspokoi twoje
potrzeby. ty tez musisz w to przede wszystkim WIERZYC. 31 to mlody wiek! moja
znajoma ma 55 i wierzy, ze spotka swoja milosc.

[white.falcon]

Witam!
Zapytujesz, jak wyjść z samotności. Mam tyle lat, co Ty, Ewo, tez można mnie
uznać za osobę samotną, ale spójrz na to dwojako. Po-pierwsze - faktem jest, że
samemu, bez oparcia jest ciężko, ale jak wrócisz przemęczona z pracy, to
doceniasz drobiazgi, że n.p. wszystko jest na swoim miejscu, jak zostawiłaś,
możesz odpocząć, zająć się sobą, no i pilota ci nikt z ręki nie wyrwie;-). Ale
po-drugie samotność oprócz dysponowania sobą i swoim czasem dowolnie daje, w
kość pod tytułem - jak cię coś boli, świat dokopał, to nie masz komu
ponarzekać. Ale cóż - ten mankament można jeśli nie zaakceptować, to z nim się
pogodzić. Nauczyłam się tego. Uznaję siebie za osobę wbrew samotności -
szczęśliwą. Inni mają gorzej. Aha, jestem samotna z musu, nie z wyboru.
Pozdrawiam, nie wpadaj w rozpacz :-))

[Gość: Renka]

Biegniesz przez zycie na jednym oddechu, bez przerwy, bez czasu na odpoczynek,
na relaks.Po drodze spotykasz ludzi, ktorzy sa jakos zajeci soba, bo juz gdzies
odpoczeli, zrelaksowali sie, wykorzystali te mala przerwe na zmiane, moze nawet
ich calego, dotychczasowego zycia i stosunku do innych ludzi.
Ewo, ja tez jestem osoba samotna, mimo, ze mam szczesliwa(podobno) spora
rodzine. Moje zycie zawsze bylo na tzw max. Teraz place cene za brak przerwy,
za brak rozrywki, relaksu. Mimo, ze mam wszystko, co zaplanowalam, brak mi
jednego: radosci zycia. Nie potrafie nawet doceniac wysilkow tych, ktorzy sa
wokol mnie, bo tak naprawde chyba nic o nich nie wiem, sa jak czarna kartka
papieru.
Prosze cie, zrob sobie przerwe na remanent, jak doradzaja ci inni.Pomysl, co
trzeba by zmienic natychmiast, a co pozniej, oczywiscie, aby osiagnac swoj cel.
Zycze ci wszystkiego najlepszego i najfajniejszego faceta pod sloncem :)

[Gość: 007wc]

Mogę zrozumieć Twój żal,nie potrafie jednak zrozumieć Twojej bezczynności.
Jesteś kobietą jak piszesz do rzeczy więc zastanów się w czym tkwi problem.
Są tysiące możliwości aby taki stan zmienić.Wydaje mi się że Ty sama niewiele
robisz aby życie stało się ciekawsze. Książka choćby najciekawsza nie jest
przeszkodą aby wyjść z domu poznać nowych ludzi i rozwinąć skrzydła.
Stworzyłaś sobie kawałek wirtualnego świata z wyimaginowanym facetem i bardzo
systematycznie rozwijasz pewne wizje z nim związane.Tylko po jaką cholerę.
Wiec że samotność jest straszna, ale samotność we dwoje jeszcze gorsza.Taką masz
w tej chwili sytuację.Przestań liczyć na jego emeile tylko zacznij działać.
Mając 31 lat można zbudować wspaniały związek z drugą osobą i korzystać z życia.
Wyjedz w interesujące miejsce niech to będzie Krynica,Kudowa,Jarosławiec gdzie
ludzie spotykają się przy piwku,rozmawiają o duperelach,spontanicznie tańczą i
rozmawiając ze sobą poznają się wzajemnie.Nastawiłaś się na luksus że ktoś zjawi
się i dostarczy Ci tę drugą osobę.Tak nie można podchodzić do sprawy.
Zacznij być odważniejsz, prowokująca,pokaż kobietę w jej pełnym blasku, wtedy
przekonasz się że polezą za Tobą jak barany. Jeżeli połączysz swój wygląd i
śmiałość dodasz do tego mądrość i wiedzę sama będziesz zaskoczona. Czy nie jest
przypadkiem tak że blokujesz do siebie dostęp.Musisz wiedzieć że facet też
potrzebuje zielonego światła.Nie wszystko od razu musi kończyć się seksem.To
przychodzi samo i decydujesz o tym właśnie Ty.
Nikt za Ciebie nie znajdzie cudownej rady na Twój problem { ludzie jaki problem}
rozwiązanie jest tylko w Twoich rękach.Gdyby ludzie myśleli tak jak Ty to jakieś
70% byłoby osobami samotnymi ponieważ dopiero od jakiegoś czasu zmienia się
bezpośredniość polaków. My nadal potrzebujemy kilku spotkań aby mówić sobie na
ty.Zapominamy że mamy imiona.Patrzymy na wiek,i inne tego rodzaju pierdoły.
Dodatkowo będąc samotnymi zaczynamy szukać rówieśników no może niewiele
starszych, nic bardziej mylnego. Doceń facetów którzy mają 40 i trochę więcej.
To właśnie wśód nich można znaleść ludzi bardzo doświadczonych,poważnych którzy
przez swoje życie bardzo dużo się nauczyli i potrafią wyciągnąć z tego właściwe
wnioski. Nie patrz krytycznie na rozwiedzionego bo to może właśnie być ten
który jest twoją drugą połową, gwarantem Twojgo dalszego spokojnego życia.
Szczerze powiedziawszy Twoje narzekanie mnie irytuje ponieważ uważam że w ten
sposób próbujesz znaleść swatkę która szczęśliwie wyda Cię za mąż.
Imię pełne masz grzechu więc nie będzie Ci znowu tak trudno działać tylko
wreszcie zdecyduj się na to.
Bardzo serdecznie życzę Ci otwartośći w realizacji tego co podpowiadają Ci
wszyscy w tym wątku. Najpierw odwagi potem szczęśćia.

pozdrawiam

[_ewa]

Dzieki za post, masz slusznosc w kilku sprawach, ale nie we wszystkim moge czy
chce sie z Toba zgodzic.

Gość portalu: 007wc napisał(a):

> Książka choćby najciekawsza nie jest
> przeszkodą aby wyjść z domu poznać nowych ludzi i rozwinąć skrzydła.

Jasne, ze moge wyjsc z domu, moge pojsc do kawiarni usiasc przy stoliku i udawac,
ze na kogos czekam. Czasem wychodze gdzies ze znajomymi, ale nie poznaje zbyt
wielu nowych ludzi. A wsrod znajomych dominuja pary.

> Wyjedz w interesujące miejsce niech to będzie Krynica,Kudowa,Jarosławiec gdzie
> ludzie spotykają się przy piwku,rozmawiają o duperelach,spontanicznie tańczą i
> rozmawiając ze sobą poznają się wzajemnie.

W tym rzecz, w gronie znajomych, w gronie kolezanek jestem osoba rozmowna i
odwazna, natomiast gdy wchodze w nowe srodowisko, zazwyczaj niesamowice sie
usztywniam. Trace wszelka spntanicznosc, analizuje kazdy swoj ruch. Nie jestem do
konca soba, jestem strasznie grzeczna, strasznie uprzejma, tak ze mnie samej robi
sie chwilami niedobrze. Nie wiem, skad sie to u mnie bierze. Nie jest to swiadoma
gra, ale taka wlasnie jestem. Moze po prostu zalezy mi, zeby mnie polubili. Musi
uplynac sporo czasu, bym zaczela byc soba. Jasne, moge wyjechac do Krynicy czy
gdziekolwiek indziej, ale ja nie przylacze sie do grupy, nie wlacze sie w zadne
towarzyskie zycie, bede stala obok bede sie co rano witac przy sniadaniu,
wymienie zdawkowe uwagi o pogodzie i na tym koniec. Nie opwoeim sprosnego zartu,
choc takie tz znam, bo bede odgrywac role grzecznej dziewczynki. Wiem, ze
popelniam blad, wiem, ze nikt nie bedzie mnie prosil, ale ja sie nie odwaze. Moze
tu jest pies pogrzebany.

> Zacznij być odważniejsz, prowokująca,pokaż kobietę w jej pełnym blasku,

Ha, wlasnie tego nie porafie. Pewna kolezanka pracuje ostatnio nade mna, probuje
mnie odwazniej ubierac. Wstydze sie swojej cielesnosci, choc mam przynajmniej
jeden kobiecy atut.

> Musisz wiedzieć że facet też potrzebuje zielonego światła.

Nie daje zielonego swiatla mezczyznom, na ktorych mi zalezy, juz o tym
wspominalam. Nie robie tego w obawie, ze i tak moje sygnaly zostana bez
odpowiedzi. Boje sie nawet zaryzykowac. Wysylam za to czasem mylne sygnaly. Wobec
mezczyzn, ktorzy sa mi calkowicie obojetni, potrafie byc swobodna i zalotna.
Wiem, ze w takich sytuacjacch, choc mi na tym bynajmniej nie zalezy, zwracam
uwage. Na tym polega przewrotnosc nie wiem czy mojego charakteru, czy sytuacji.

> Patrzymy na wiek,i inne tego rodzaju pierdoły.
> Dodatkowo będąc samotnymi zaczynamy szukać rówieśników no może niewiele
> starszych, nic bardziej mylnego. Doceń facetów którzy mają 40 i trochę więcej.
> To właśnie wśód nich można znaleść ludzi bardzo doświadczonych,poważnych którzy
> przez swoje życie bardzo dużo się nauczyli i potrafią wyciągnąć z tego właściwe
> wnioski.

Przykro mi, nie chce nikogo urazic, ale mezczyzni po 40-ce nie interesuja mnie.
Mam kolezanke, ktora zawsze zwracala uwage na mezczyzn dojrzalych. Ja natomiast w
jej opinii uchodzilam za te, ktora oglada sie za chlopcami. Juz predzej mezczyzna
mlodszy ode mnie, ale na pewno nie duzo starszy. Wiem, ze zycie bywa przewrotne,
a upieranie sie przy czyms nie ma sensu, ale nie chce, nie potrafie i prawde
powiedziawszy nie zwracm generalnie uwagi na mezczyzn po 40-ce. Bywaja bardzo
madrzy, bo taka znajomosc tez zawarlam droga internetowa, ale spotkanie bylo dla
mnie przynajmniej rozczarowaniem. Na przeciwko mnie siedzial stary czlowiek. Ta
kwestia byla kiedys podejmowana na forum "Kobieta" - jak mi sie wydaje. Bardzo
czesto polski 40-latek jest niestety zaniedbany, a przez to sprawia wrazenie
starszego niz jest w rzeczywistosci.

> Nie patrz krytycznie na rozwiedzionego bo to może właśnie być ten
> który jest twoją drugą połową, gwarantem Twojgo dalszego spokojnego życia.

Przepraszam, ale niby dlaczego mam byc bezkrytyczna wobec rozwiedzionego? Gdybym
miala 25 a nie 31 lat, wowczas moglabym sobie pozwolic na pewna doze krytycyzmu?
Czasem to slysze w rozmowach na czacie "masz 31 lat, nie jestes mlodziutka, co
sobie wyobrazasz?"

> Szczerze powiedziawszy Twoje narzekanie mnie irytuje ponieważ uważam że w ten
> sposób próbujesz znaleść swatkę która szczęśliwie wyda Cię za mąż.

Juz pisalam, nie boleje nad tym, ze nie wyszalm za maz. Boli mnie, ze nie
potrafie poderwac, czy nawet sprobowac poderwac mezczyny, ktory mi sie podoba. Ze
tak bardzo boje sie nawet sprobowac. Bo ja sie boje.

> Bardzo serdecznie życzę Ci otwartośći w realizacji tego co podpowiadają Ci
> wszyscy w tym wątku. Najpierw odwagi potem szczęśćia.
> pozdrawiam

Dziekuje raz jeszcze za post. Mam nadzieje, ze moje uwagi Cie nie zirytowaly.
Moze ja nawet wiem, gdzie popelniam bledy, ale jak juz pisalam, boje sie
przelamac i to zmienic.

[specjal1]

Nie znam Ciebie, ale jesteś takim paradoksem. Jesteś ładna, masz wykształcenie
i fajną pracę. Jesteś fajną laską, tylko w głowie masz zaprogramowany obraz
faceta, który starasz się znaleźć. A życie zmusza do kompromisu i wielu z
facetów jacy mogliby Ci się spodobać są zajęci albo kończą związki rozwodem.
Może powinnaś pójść na kompromis skoro tak ciężko znosisz samotność. Może
wystarczyłoby żeby temu facetowi na Tobie zależało, żeby szanował Ciebie i
żebyś z czasem do niego przywykła, polubiła kto wie może później przyjdzie
Twoja miłość do niego.
To jest lepsze rozwiązanie niż takie szamotanie z samotnością, wykończysz
siebie i swoich znajomych.
To ciekawe że wolisz młodszych z reguły kobiety szukają straszego partnera,
niedawno spotkana przeze mnie dziewczyna w necie starsza o rok napisała mi że
jestem za młody.

[Gość: Martyna]

Jesli naprawde nie mozesz znalezc przyczyny dla , ktorej mezczyzni Cina
ktorych Ci zalezy omijaja Cie z daleka to moze popros meza kolezanki, brata czy
meskiego przyjaciela i poprosc zeby tym razem nie byl mily i nie mowil co
chcesz uslyszec ale zeby powiedzial co w Tobie jest takiego co moze zrazac
mezczyzn lub tez co powinnac w sobie zmienic aby przyciagac facetow byc moze
pelne powagi i ostre spojrzenie mimo atrakcyjnych oczu , moze brak usmiechu czy
jeszcze cos innego.

Wierze Ci Ewo ja sama mam kilka atrakcyjnych kolezanek, ktore sa wciaz same i
trudno znalezc przyczyne dlaczego?

[Gość: Yz]

Gość portalu: Martyna napisał(a):

> Wierze Ci Ewo ja sama mam kilka atrakcyjnych kolezanek, ktore sa wciaz same i
> trudno znalezc przyczyne dlaczego?

czasem sa kobiety, jak boginie z Olympu, niedostepne pod kazdym wzgledem.
Ewa wydaje mi sie taka niedostepna i przepraszam, troche zarozumiala.

[_ewa]

Gość portalu: Martyna napisał(a):

> moze
> pelne powagi i ostre spojrzenie mimo atrakcyjnych oczu , moze brak usmiechu czy

Przyznaje, miewam bazyliszkowate spojrzenie. To odruch obronny.

Odruch obronny

[kwieto]

Wiesz, jak sie ciagle bedziesz bronic, to nikomu nie uda sie Ciebie zdobyc...

[Gość: Mala]

Kwieto, masz niezłe przemyślenia. Jestem pod wrażeniem. A jak Ty sobie radzisz
z samotnością?

[Gość: 007wc]

Kapitalnie zripostowałaś moje słowa i już to samo świadczy że jesteś osobą
nietuzinkową. Daleki jestem od irytacji z powodów nie przyjmowania przez Ciebie
pewnej argumentacji wielu zaangażowanych w ten wątek osób.Irytuje mnie Twoje
stanowisko małej dziewczynki która zawstydz się na widok siusiającego chłopca.
Chciałabym a boję się wykrzykujesz równocześnie nie bierzesz pod uwagę
doświadczeń wielu osób które były w podobnej sytuacji.Zupełnie nie rozumiem
dlaczego deklasujesz mężczyzn starszych od Ciebie. W tym momencie mam ochotę
zapytać czy interesuje Cie samiec który w pewnym momencie kiedy Ty osiągniesz
45 on będzie miał kilka lat mnie i diametralnie zmieni zainteresowania kobietami
Powiesz że małoprawdopodobne bo Ty dasz takiemu wszystko to kompletna bzdura.
Jako mężczyzna wiem na ten temat o wiele więcej niż Ty. Negujesz propozycję
wyjazdu z dziwnych dla mnie powodów.Zapewniam Cię że w miejscach takich jak
napisałem każda "laska"jest dostrzegana i angażowana w życie towarzyskie
szybciej niż by się tego spodziewała. Nie chcę prowadzić wymiany poglądów tylko
po to aby gadać, chcę jedynie jak i pozostali wskazać Ci kierunek którego
przecież poszukujesz.Cwiczenie odwagi w tak prozaicznych sprawach to pikuś.
Cwiczyć można w różny sposób np podchodząc na ulicy do policjanta tylko po to
aby powiedzieć mu że jest przystojnym facetem.Wiesz wielokrotnie zdarza mi się
powiedzieć kobiecie że jest piękną osobą,nawet kiedyś tak zachwycił mnie wygląd
jakiegoś faceta na plaży że powiedziałem do niego że jest naprawdę super.
Czy kiedykolwiek zdarzyło Ci się powiedzieć to której z koleżanek to że Ci się
podoba.Okazji zachwycania się kimś codziennie mamy wiele czy korzystamy z tego
także po to aby ćwiczyć swoją śmiałość i bezpośredniość. Nie ma takiej
możliwośći aby Cię przekonać, jeżeli nie spróbujesz zawsze będziesz taką jaką
jesteś samotność zaś przerodzi się w całe życie.
Sądzę że w tej swojej nieśmiałośći stworzyłaś sobie "mena" którym jest twój
komputer. Napisać można wszystko dlatego też trzeba nauczyć się odróżniać tych
którzy widzą w Tobie kobietę i tych którzy widzą w tobie kolejny materiał do
obróbki. Podaj mi choć jeden powód dlaczego samotna kobieta w kawiarni wygląda
głupio lub niepoważnie.Na zachodzie takie widoki to codzienność a ponoć idziemy
do UE. Myślę że koleżanka która chce Cię zmienić powinna zacząć od zmiany
Twojej mentalnośći, ubiór do tego powinien być tylko dodatkiem.
Wiesz powiem Ci szczerze po miesiącu obcowania ze mną byłabyś zszokowana samą
sobą. Tak kiedyś było z moją partnerką dlatego temat jest mi bardzo dobrze
znany.Tak na marginesie ona też kiedyś była dokładnie taką Ewą. Pomiędzy nami
jest prawie siedem lat dla mnie różnicy wieku.
Jednym słowem "nie płacz Ewka" tylko zabieraj się za siebie i swoją odwagę.

pozdarwiam

[_ewa]

Gość portalu: 007wc napisał(a):

> Irytuje mnie Twoje
> stanowisko małej dziewczynki która zawstydz się na widok siusiającego chłopca.

Bo tak jest, ale wynika to z mojego nieoswojenia z sytuacja. W ukladach mesko-
damskich, gdy mezczyna mi sie podoba, zachowuje sie - nie przymierzajac - jak
krolewna z drewna.

> Zupełnie nie rozumiem
> dlaczego deklasujesz mężczyzn starszych od Ciebie.

Nie pociagaja mnie. W ostatnim czasie zdarzylo mi sie spotkac z wyrazami
zainteresowania ze strony mezczyzn w tym wieku. Przy mezczyznie sporo starszym
ode mnie czulabym sie niemal jak dziewczynka. Nie czulabym sie partnerka.
Przyznaje, to brzmi dziecinnie, ale ja nie chce mezczyzny duzo starszego ode mnie.
Moze zle zadalam pytanie, zakladajac ten watek, bo tym co mnie boli, jest przde
wszystkim nieumiejetnosc siegania po to, na o mam ochote. W moim srodowisku jest
mezczyzna, ktory mi sie podoba, ale nie potrafie mu tego okazac. Chcialabym mu
dac do zrozumiena, ze chetnie poszlabym z nim na kawe, ale wstydze sie. Druga
rzecz, ze jest ode mnie mlodszy.

> W tym momencie mam ochotę
> zapytać czy interesuje Cie samiec który w pewnym momencie kiedy Ty osiągniesz
> 45 on będzie miał kilka lat mnie i diametralnie zmieni zainteresowania kobietam
> i
> Powiesz że małoprawdopodobne bo Ty dasz takiemu wszystko to kompletna bzdura.

Nie, juz teraz mam swiadomosc, ze moja uroda (jaka by nie byla, a nie jest to
bynajmniej posagowa uroda) przemija, ze z kazdym dniem jestem coraz starsza.
Absolutnie nie twierdze, ze bylabym w stanie utrzymac przy sobie mezczyzne? Jak
moglabym tak twierdzic, skoro ja nawet nie potrafie zdobyc tego, ktorego chce
zdobyc. Nie jestem az taka fantastka.

> Jako mężczyzna wiem na ten temat o wiele więcej niż Ty. Negujesz propozycję
> wyjazdu z dziwnych dla mnie powodów.Zapewniam Cię że w miejscach takich jak
> napisałem każda "laska"jest dostrzegana i angażowana w życie towarzyskie
> szybciej niż by się tego spodziewała.

Ktos mi zrzucil tu zarozumialosc. Ok, nazwijmy to zarozumialoscia. Mowisz, ze w
takiej Krynicy czy innym kurorcie zostalabym porwana w wir towarzyskiego zycia. A
ja Ci mowie, ze niekoniecznie. Jesli, i tu przyznaje, ze zabrzmi to zarozumiale,
uznalabym, ze towarzystwo mi sie nie podoba (a, znow sie przyznam, ze bywam osoba
dosc szybko wydajaca pewne sady, choc z czsem niektore z nich weryfikuje i
przyznaje ze bywam pochopna w sadach), to nie dalabym sie w nic wciagnac. Choc
pod koniec urlopu moglabym zalowac, ze jednak ci ludzie nie byli wcale tacy zli,
jak mi sie na poczatku wydali. Specjalnie troche przerysowuje, ale istotnie tak
ze mna bywa.
Ostatnio pewien mezczyzna zaproponowal mi kawe. Byl ode mnie duzo starszy, wiec
odmowilam, ale taktownie (wierz mi, bylam taktowna) zgrabnym klamstwem.

> Cwiczyć można w różny sposób np podchodząc na ulicy do policjanta tylko po to
> aby powiedzieć mu że jest przystojnym facetem.

Moja kolezanka tak robi. Bylam raz swiadkiem takiej sytuacji. Mezczyzna byl
naprawde przystojny. Bylam pod wrazeniem. Ja tak nie potrafie. Poddaje sie.

> Czy kiedykolwiek zdarzyło Ci się powiedzieć to której z koleżanek to że Ci się
> podoba.

A tak. Potrafie powiedziec kolezance, ze ladnie wyglada. Ostatnio zachwycalam sie
wsrod znajomych pewna rodzina: mama, tatus i kilkuletnia pociecha, wszyscy troje
jak malowani.

> Podaj mi choć jeden powód dlaczego samotna kobieta w kawiarni wygląda
> głupio lub niepoważnie.

Nie, jesli to jest naturalne. Ale nie pojde do kawiarni z ksiazka, jesli sie z
nikim tam nie umowilam. Moge przysiasc w kawiarni, gdy jestem na zakupach, a zar
leje sie z nieba, moge przysiasc na chwile, jesli zlapie mnie burza, ale pojsc
tam, zeby lapac okazje, tego nie zrobie (przynajmniej na razie;-). Tak ja nie
wystawie ramiaczka, ze niby samo sie wysunelo spod bluzki. Nie zrzucam paczki
chusteczek pod kolana przystojnego faceta w nadziei, ze podniesie, zagada i moze
umowi sie ze mna na kawe. Wrecz zaluje, ze nie umiem sie tak zachowywac. Nie
kleje sie do mezczyzn, nie siadam im na kolanach, nie czochram wlosow, nie muskam
dloni. Jestem bardzo zasadnicza. Bo jeszcze by sobie cos pomysleli. Wiem, jak
idiotyczne to musi brzmiec, ale taka wlasnie jestem. Sztywniara!

> Wiesz powiem Ci szczerze po miesiącu obcowania ze mną byłabyś zszokowana samą
> sobą.

Moze tak, a moze i nie. A jesli Ty dalbys sie przerobic na moja modle? Tez
moglbys sie po takim miesiacu w moim towarzystwie nie poznac.

Takze pozdrawiam.

[_ewa]

I jeszcze cos: mezczyna, ktory mi sie nie podoba, a okaze mi zainteresowanie,
ma u mnie po prostu przechlapane. Czuje sie osaczona i unikam jak ognia.

[Gość: 007wc]

Teraz Moja Droga racz wrócić do początku wątku który załóżyłaś,zebrać to
wszystko do kupy i już prawie na pewniaka wiedzieć będziesz jaka w
rzeczywistości jest Ewa i gdzie tkwi problem. Radzę skorzystać z drukarki.
Jak na talerzu leży przed Tobą istota sprawy jak i tego co powinnaś zrobić
wyciągając słuszne dla Ciebie wnioski. Jesteś okropną asekurantką.
Jednak to Ty sama przy naszej pomocy odkrywasz całą Ewę.Chętnie jeszcze pogadam
może znowu coś razem odkryjemy.Zapewniam Cię miesiąc z Tobą wytrzymuję, spoko.
Czytając to wszystko raz jeszcze zauważysz że już zmieniłaś część swoich
poglądów, gratuluję. Brak ciągle jeszcze jednego śmiałości odwagi i odrobiny
wiary we własne możliwośći.

pozdrawiam

[_ewa]

Gość portalu: 007wc napisał(a):

> Jesteś okropną asekurantką.

Tak, tak, tak. Masz racje. Na dodatek jestem energetycznym wampirem. Potrzebuje
wiary innych w moje sily i mozliwosci.

Pozdrawiam.

[Gość: 007wc]

DOKŁADNIE TAK. Posłuchaj Myslovitz utworu Acidland.
Jeżeli masz ochotę proszę mnie zbesztać przez pocztę. [e-mail]
Sorry ale naprawdę nie zamierzam Cię obrażać

[Gość: ewelina]

Bardzo mnie Twoj watek Ewo poruszyl. Jestem duzo mlodsza od ciebie,
mam 23 lata i bardzo podobna sytuacje. Jestem sama. Jak palec. Etapy
jakie przechodzilam mozna nazwac horrorem. Urzadzalam dzikie histerie,
plakalam, krzyczalam... Nie docieralo do mnie ze tak widocznie musi byc.
Nie rozumialam ze nie jestem Jjedyna samotna postacia na swiecie, ze
jest wiele samotnych osob...Twierdzialam ze nic mnie nie obchodzi fakt ze
inni sa samotni. Wazne ze ja nie moge z tym zyc... Znajomi nie mogli ze
mna wytrzymac, nasze rozmowy polegaly na uzalaniu sie, jaka to ja
jestem samotna...I stalo sie. Spotkalam kogos bliskiego, kto podal mi
reke powiedzial ze kocha. I po 2 miesiacach odszedl. Ha, to okropne
uczucie, kiedy ktos ci cos obiecuje daje nadzieje po czym mowi
ZEGNAM....Moja rozpacz nie miala konca. Lykalam prochy, marzylam o
smierci...Krzyczalam JA NIE CHE BYC SAMA!!!!!!!! DLACZEGO JA????
Pewnego dnia wstalam, spojrzalam w lustro i pozulam ze moge podjac
dwie decyzje. Albo skoncze swoje zycie, albo zaczne z niego czerpac jak
najwiecej... Wybralam druga wersje. To bylo jak blysk... W jednej chwili
pojelam ze byc moze cale zycie bede sama. I ze musze sie z tym
pogodzic...Tak po prostu pogodzic... I jestem sama. Jednoczesne liczba
moich przyjaciol jest duza. Nie spedzam weekendow samotnie. Czasami
nawet smieje sie z wlasnej samotnosci, smiejemy sie wszyscy, przy
kawie. Ze kupimy sobie domek w Bieszczadach bo chyba nic nie wyjdzie z
naszych poszukiwan.. I jest dobrze. Mam plany. Plany wyjazdu do USA
plany skonczenia studiow.. Zycie musi toczyc sie dalej. Ludzi samotnych
jest bardzo duzo... Ale nikt nie powiedzial ze brak partnera oznacza
samotnosc wlasnie.... Jesli mam nikogo nie miec, trudno. Spedze czas
na podrozowaniu, na nauce. A ze czasami boli? Gardlo tez czasem boli,
pozniej przestaje....Moim zdaniem musisz sie pogodzic z faktem ze BYC
MOZE bedziesz sama. Do konca zycia. Jesli zaakceptujesz to zycie stanie
sie o wiele bardziej znosne, po po prostu przestaniesz szukac....Moze
wtedy ktos sie pojawi??

[Gość: dalla]

hej Ewo!

tak sobie czytam Twoj watek od soboty i zgadzam sie z wiekszoscia rzeczy, ktore
inni przede mna napisali. nie chce sie powtarzac, wiec tylko cos na temat
"sztywnosci" i braku luzu.

kiedys bylam podobna do Ciebie, sztywna w towarzystwie, uwazajaca na kazde slowo,
gest, ale w pewnym momencie dotarlo do mnie, ze raz sie zyje, drugi raz nie bede
miec tyle lat, co teraz i albo zaczne robic to, na co mam ochote, albo bedzie za
pozno.
no i teraz chyba mi troche "odbilo" w druga strone, bo czasami jestem nawet
bezczelna. tzn. sa jakies granice, nie krzywdze nikogo, ale przestalam sie
ZUPELNIE przejmowac tym, co mysla inni.
bylam bardzo niesmiala, niedostepna, cicha i zamknieta w sobie. teraz - dokladnie
odwrotnie. owszem - liczba wrogow zapewne sie zwiekszyla, ale przyjaciol rowniez.
a takiego powodzenia, jak ostatnio, to juz dawno nie mialam.

a tak a'propos szukania tego "potencjalnego": pod koniec lutego zakonczyl mi sie
bardzo powazny zwiazek - cholernie to przezylam, obiecalam sobie, ze dluuuuuuugo
nie bedzie nikogo. i rzeczywiscie nie zwracalam uwagi na facetow - zajelam sie
tysiacem innych rzeczy, tak, ze w domu tylko nocowalam. no i w maju ktos sie
niespodziewanie pojawil, jest fajnie, zyje sobie z dnia na dzien, jak sie
skonczy, to pocierpie dzien i dalej sie zajme swoimi sprawami.
czyli nic na sile, samo przyjdzie, jesli sobie na to pozwolisz. i naprawde
przestan sie przejmowac tym, jak wypadniesz w jakims towarzystwie. nigdy nie
bedzie tak, ze beda Cie lubic wszyscy. tymczasem Ty to ciezko przezywasz,
przejmujesz sie. a najczesciej inni wcale o nas nie mysla, dopoki sie czyms ich
nie zainteresuje:)))

mam nadzieje, ze uda Ci sie spotkac tego "wymarzonego", a na razie umawiaj sie na
randki nawet z tymi, ktorzy Ci sie tak do konca nie podobaja - dla treningu.

[Gość: Martyna]

Droga Ewo

Podsumowujac krotko Twoje posty i odpowiedzi na nie powiem Ci jedno .

Stoisz przed wyborem : albo bedziesz sama , samotna zamknieta na wszystkie nowe
znajomosci , osadzajaca nie dajaca szans albo sie zaczniesz powoli zmieniac i
redukowac pewne zachowania, ktore nie pomagaja a wrecz sa gwarancja na samotnosc.
Wybor nalezy do Ciebie.

Martyna

[_ewa]

Kiedys, kiedy jeszcze bylam nastolatka, poczulam, ze moge byc sama.
Przestraszylam sie wtedy, tak wyraznie to poczulam. Jestem sama. Jak juz mowilam,
nie akceptuje tego stanu rzeczy. A tak a propos zmiany trybu zycia. Chcialam juz
dzis wprowadzic w moje zycie pewne modyfikacje, ale nie wyszlo. Z pracy wyszlam
dopiero o w pol do dziewiatej wieczorem. Nie jestem pracoholiczka bynajmniej.
Mialam isc na gmnastyke, zeby sobie podniesc poziom endorfin, ale ostatnie
wejscie bylo o dwudziestej. Nie narzekam, tylko naprawde nielatwo mi miec jeszcze
cos poza praca. No coz, jutro tez jest dzien i jestem juz nawet wstepnie umowiona
na te gimnastyke;-)
Mimo wszystko chyba nie przyjmuje do wiadomosci, ze moge byc zawsze sama. Bedzie
smiesznie, jesli to okaze sie jednak prawda. Ale w tej chwili gdzies w glebi
ducha wierze, ze uda mi sie kogos znalezc. Gdybym uwierzyla, ze nic sie nie
zmieni, nie mialabym juz chyba ochoty dalej zyc. No bo po co?
A te piosenke zespolu "Myslowitz" slyszalam i zwrocilam uwage na slowa.

[007wc]

[krzychu202]

poprostu sie nie załamywac ja równiez jestem samotnym tak jak ty ale ja sie nie
poddaje ale jakbys chciała to bysmy mogli sie poznac bardziej i wogóle ja
równiez czuje sie samotnym jak ty brakuje mi tego kogos i wogóle pozdrawiam cie
i czekam na odp pod meilem podaje adress [e-mail]

[ro-bot]

nie mam czasu, by przeczytac wszystkie dobre rady jakich Ci tu udzielono.
zauwazylem tylko, ze wiekszosc osob odpowiadajacych na Twoj post to kobiety
wiec postanowilem dodac pare slow z 'meskiego punktu widzenia':

A) usmiechaj sie do wszystkich - kolegow w pracy, konduktorow, sprzedawcow,
kelnerow, itd. nie wyobrazasz sobie ile znaczy ladny usmiech.
B) staraj sie bywac tam, gdzie mozesz spotkac interesujacych mezczyzn w Twoim
wieku - zapisz sie na kurs wspinaczki gorskiej, tanca towarzyskiego, itd.
C) daj sie zpraszac na kawe, lody, piwo, itd. przeciez nie musisz sie zgadzac
na nic wiecej. wazne jest abys rozpoznala przeciwnika i umiala nawiazac z nim
kontakt a praktyka czyni mistrzem.
D) nawiazuj rozmowy z ludzmi w tramwaju, kolejce, itd.
E) nie trac okazji by zawierac nowe znajomosci.
F) sprobuj zainteresowac sie czyms ciekawym, o czym moglabys swobodnie mowic,
gdy znajdziesz sluchacza.
G) idz na najblizszy koncert do filharmonii.
H) itd.

Jestes wciaz mloda i wszystko przed Toba.
Powodzenia...

[_ewa]

Dzieki za rady bez strofowania. Choc czasem, przyznaje, trzeba tez dostac
szturchanca. Mna, w kadym badz razie, od czasu do czasu trzeba potrzasnac.

[007wc]

[_ewa]

Siedze przed komputerem, robie cos "na wczoraj", slucham radia (wlasnie 10
minut temu chloapki z Myslowic spiewali, na Zetce, piosenka coraz bardziej mi
sie podoba). Zmiany? Na razie niewielkie. Naprawilam rower, zapisalam sie na
gimnastyke. Nawet jakis chlopak mnie ostatnio zaczepial (bo u 60-latkow
niezmiennie mam powodzenie;-), ale na tym sie skonczylo. Niech to bedzie
zaprawa. Wiele sie tak naprawde nie zmienilo i ne sadze, by wkrotce zaszly w
moim zyciu jakies rewolucyjne zmiany, ale istotnie czuje sie ostatnio troche
lepiej. Moze to sloneczna pogoda? Sama nie wiem.
Mam nadzieje, ze u Ciebie wszystko w jak najlepszym porzadku. Pozdrawiam ;-)

PS. Chyba faktycznie za malo sie usmiecham.

[007wc]

[_ewa]

007wc napisał:

>
>

[zsazsa1]

boże, szkoda, że mam chłopaka!!! tak ładnie napisałeś!
;)

[joasol26]

znam taka sosobe-mianowice moj chlopak umie robic takie wrazenie na kobietach
ze mzoe miec wszystkie. umie tak udawac . zna sie na kobietach ze mu tego
zazdroszcze. zakochuja sie w nim.ja takiego wrazenia nie umiem robic.moze na
dyskotekach. kiuedy dobrze wygladam.czuje sie wyluzowana ale na tym sie konczy.
nikt specjalnie za mna nie szalal. trzeba najpierw pokochac siebie i nie
rzotkliwic sie nad soba zeby innym sie podobac.czuje sie niepewna siebie
niesmiala .taka bylam od dziecka. staralam sie z tym walczyc ale to jakos
gleboko we mnie tkwi. ciagle mi sie wydaje ze bede samotna i ciagle sie tego
boje. poza tym w ciazy bylam sama bo mnie zostawil po tzryletniej znajomosci.
teraz jestesmy razem ale ciagle jest tez strach od dziecka ze jestem sama nikt
mnie nie chce. nie mam tak duzo znajomych. tych co mam lubia mnie. jestem
kontaktowa ale nie potrafie tak jak inni zjednyuwac sobie liczne grono.
piszczie samotni. trocjhe was jest [e-mail]

Kogo szukasz?

[Gość: muniek]

Ewa!
Powiedz jakiego faceta szukasz?

-Juz wiem ze nie starszego, raczej młodszego,
-Wspominałaś o kilku przystojnych ( np ten zonaty kolega z pracy )
Napisz cos wiecej?
muniek

[_ewa]

Jakiego? Gdy spotykam tego, ktory mi po prostu wpada w oko (z roznych
przyczyn), to wiem, ze chodzi mi wlasnie o niego. I wtedy moze byc niski, z
brzuszkiem, z przerzedzona czupryna etc. (zdarzylo mi sie w kims takim
zadurzyc). Jasne, ze gdy patrze na mezczyzn z czasopism, to krece nosem nawet
na niektorych przystojniakow. Ale to sa tylko ciala. Cialo jest oczywiscie
wazne i w pierwszym kontakcie to ono decyduje o naszym zainteresowaniu lub jego
braku druga osoba. Ale samo cialo to za malo, przynajmniej na tzw. "dluzsza
mete". Z uroczymi brzydalami bywa zazwyczaj tak, ze w pierwszej chwili nie
zwraca sie na nich zbytniej uwagi, ale poniewaz maja urok, to zwykle emanuja
tym czyms, co sprawia, ze wkrotce zapomina sie o ich braku fizycznej urody.

[Gość: muniek]

- zaskoczyłas mnie
spodziewałem sie kilkunastu dokładnie opisanych cech... z detalami włącznie
wtedy wiedziałbym juz na czym polega problem.
...choc o charakterze dalej niewiele wiemy

pozdr.
muniek

[Gość: brum]

Moja rada- nie szukaj!!! Nie wolno byc desperatka, zyj dniem dzisiejszym z
urozmaiceniami...czasem wyjscie do klubu na piwo z kolega moze skonczyc sie
wyjsciem z klubu z wieloma znajomymi i nie koniecznie od razu to musi byc
mezczyzna ze snow i marzen -tylko nic na sile...
BTW problem tu przedstawiony to zaden problem, takie uzalanie sie na soba a
wokol tyle piekna
brum

[junkoh]

czesciwo sie podpisuje pod historia, i tez wampirze :)


_ewa napisała:

> Jakiego? Gdy spotykam tego, ktory mi po prostu wpada w oko (z roznych
> przyczyn), to wiem, ze chodzi mi wlasnie o niego. I wtedy moze byc niski, z
> brzuszkiem, z przerzedzona czupryna etc. (zdarzylo mi sie w kims takim
> zadurzyc). Jasne, ze gdy patrze na mezczyzn z czasopism, to krece nosem nawet
> na niektorych przystojniakow. Ale to sa tylko ciala. Cialo jest oczywiscie
> wazne i w pierwszym kontakcie to ono decyduje o naszym zainteresowaniu lub
jego
>
> braku druga osoba. Ale samo cialo to za malo, przynajmniej na tzw. "dluzsza
> mete". Z uroczymi brzydalami bywa zazwyczaj tak, ze w pierwszej chwili nie
> zwraca sie na nich zbytniej uwagi, ale poniewaz maja urok, to zwykle emanuja
> tym czyms, co sprawia, ze wkrotce zapomina sie o ich braku fizycznej urody.

[ja-ninka]

Ewo czy zaglądasz tu jeszcze?

[Gość: Aga]

Uwazam ze powinnas po prostu umówic sie na seks z kimś , kto ci sie podoba, bo
tak to do konca zycia mozna marudzic ze jest żle, nie tak jakbys chciala. Na
pewno tego chcesz tak jak wiekszosc dziewczyn , tylko potrzeba przekonania .

[Gość: niuncia]

nie moge tego czytac,sorki nie chce tu nikogo urazic ale uzalasz sie nad soba
jak ostatnia ofiara losu..kazdy moglby napisac cos podobnego ale inni widoczne
staraja sie cos dzialac zeby bylo lepiej...wez sie kobieto w garsc bo milosc
sama nie zapuka do ciebie czasami trzeba troszke pomoc losowi:):)A poza tym
nigdy nie jest tak zle zeby nie moglo byc gorzej...powodzonka:;)

[Gość: asia]

ewa nie przejmuj sie ze nikogo jeszcze nie znalazlas w swoim zyciu twoj wiek
nie oznacza jeszcze ze nikogo se nie znajdziesz
musisz jeszcze poprostu poczekac na tego jedynego ale nie oznacza to ze nie
musisz isc na jakis podryw ja mam dopiero 18 lat w zyciu mialam juz 54
chlopakow i zaden jeszcze nie byl dla mnie odpowiedni poszukuje ich dalej mam
duzo kolegow ale to dlatego bo duzo chlopakow podrywam na jakis imprezach i
czasem zdazaja mi sie jakies zwiazki ty masz prace i nie bardzo napewno masz na
to czas to jeszcze nie koniec swiata juz niedlugo napewno spotkasz swego
ksiecia z bajki

a kim jestes?

[Gość: wedrowny_bard]

PRzygladam sie tym wszystkim postom i zastanawiam..
PRzede wszystkim kim jestes tak naprwde.. nie napsialas czym sie wogole
zajmujesz?
jaka jestes?
kim jestes?
co chcesz robic?
jak to robic?
masz pasje masz marzenia?
bo jesli Twoja pasja wynika z tego ze zrobilas sobie sianko z mozgu ..bo
naogladalas.. sie filmow z np Meg Ryan....
to wszystko bzdury czlowiek zawsze byl i bedzie samotny a milosc to tylk
ostan.. pokochaj wszystkich bo inna droga to droga iluzji..iluzja gdy widzimy
pary.. milosc.. gdzie ona jest? seks? trzymnie sie za rączke? to wszystko bujdy
zrobione przez gazetki typu Cosmo .. nawet inne mądrzejsze....
Twoj glso wewnetrzny.. kiedy ostatnio go sluchalas? przy smierci odchodzi
wszystko nawet milosc.. i co zostanie? Tylko Ty.. czlowiek rodzi sie i umiera
sam.. to cos nzaczy.. chyba nie?
jesli szukasz.. kogos. poszukaj siebie ona tęskni Ewa Teskni za Ewą..

[Gość: asia]

czesc muniek czy mozemy sie jakos blizej poznac ? jesli tak to daj odpowiedz:P

[Gość: wania]

Chyba jednak warto sie przemóc i "wyjść do ludzi". Nawet jeśli nie ma się na to
ochoty i robi wbrew sobie. Teatr, kino, spacer lub kawa z koleżanką, ławka w
parku z książką... Jest wiele możliwości. Nie chcę upraszczać, ale wiem, że
samo nic sie nie zdarzy. Myslę, że tu nie chodzi nawet o trudność w
zaakceptowaniu samotności z samą sobą, ale zwykłą, ludzką potrzebę bycia z
drugą połową. O spędzanie z kimś czasu, rozmowie, bliskości, czułości. KAŻDY
tego pragnie. Czasem o tym się nie pamieta, bo praca, obowiązki itd., ale
czasem to jest nie do wytrzymania.
Ewo, brzmisz bardzo rozsądnie. Jestem przekonana, że masz szansę spotkać
fajnego faceta, ale to wymaga Twojej inicjatywy.
Jest taki żydowski dowcip. Mosze z płaczem i błaganiem zwraca się w modlitwie
do Jahwe: Panie, dlaczego nie wygrałem w totolotka?! Dlaczego?! I tak w kółko.
Aź w końcu zirytowany Jahwe na to: Mosze, a czy Ty w ogóle w niego zagrałeś?
Trzymaj się.

[_ewa]

Gość portalu: wania napisał(a):

> Myslę, że tu nie chodzi nawet o trudność w
> zaakceptowaniu samotności z samą sobą, ale zwykłą, ludzką potrzebę bycia z
> drugą połową. O spędzanie z kimś czasu, rozmowie, bliskości, czułości. KAŻDY
> tego pragnie. Czasem o tym się nie pamieta, bo praca, obowiązki itd., ale
> czasem to jest nie do wytrzymania.

Kilka osob sugerowalo, ze powinnam zadbac o zainteresowania. Ja mam
zainteresowania, nie jestem bezmyslna istotka. Ale kiedy czlowiek jest sam, to
nawet nie ma do kogo ust otworzyc, by powiedziec, ze to czy tamto go
interesuje, podoba sie lub nie. Kiedy przez chwile bylam blisko z tym
mezczyzna, z ktorym laczy mnie teraz tylko kolezenstwo, to mialam z kim
porozmawiac. Czulam jego obecnosc, choc nie mieszkalismy razem. Wiedzalam, ze
zadzwoni, ze spyta, jak minal dzien. Cieszylam sie, ze jest i za daje mi
odczuc, ze o mnie pamieta, ze szuka kontaktu. Bo szukal.

> Ewo, brzmisz bardzo rozsądnie. Jestem przekonana, że masz szansę spotkać
> fajnego faceta, ale to wymaga Twojej inicjatywy.

Tak, wiem, ze to wymaga inicjatywy. A ja sie po prostu boje pierwsza zrobic
krok.
Wiem juz tez, przynajmniej dzisiaj o tym pamietam, ze musze byc nieco smielsza,
pogodniejsza i nie tak skoncentrowana na sobie. Musze nabrac dystansu do
wlasnej osoby.

> Jest taki żydowski dowcip. Mosze z płaczem i błaganiem zwraca się w modlitwie
> do Jahwe: Panie, dlaczego nie wygrałem w totolotka?! Dlaczego?! I tak w
kółko.
> Aź w końcu zirytowany Jahwe na to: Mosze, a czy Ty w ogóle w niego zagrałeś?

Cos w tym jest.
Pozdrawiam.

[007wc]

[Gość: plumka]

ufff...strasznie dużo się naczytałam...
ale trochę i mnie dało to do myślenia:)
wiesz, z tym sztywniactwem...sama spotakłam sie z taką opinią na swój temat,
powiedział mi tak kolega /wówczas tylko kolega/, co w sumie wjechało mi
leciutko na ambicje i chciałam mu pokazać i przekonać, że to było tylko jego
pierwsze, mylne wrażenie. no i tak dobrze mi to wyszło przekonywanie go, że
teraz jesteśmy ze sobą:) nie, to nie jest fałsz z mojej strony, tylko z powodu
właśnie obaw, kompleksów, i innych takich niechcący sprawiałam takie wrażenie.
nadmienie tylko, że chwilkę przed jego poznaniem stwierdziłam, iż żadnych na
razie facetów, bo studia, bo inne rzeczy ciekawsze mam na głowie...
i teraz mam i ciekawe rzeczy, i świetnego faceta:)
A to tak już jest, że nigdy nie mamy tego, czego akurat byśmy chcieli... a jak
już przestajemy tego tak bardzo chcieć, to nam jest dane:)
pozdrawiam cieplutko i trzymam kciuki za tą gimnastyke ;)
plumka

[007wc]

[_ewa]

007wc napisał:


> 007wc Ewa gdzie jesteś,co się dzieje fajnego w Twoim życiu napisz proszę.
>
> pozdrowionka

Nie za wiele, ale mialam dzis za to udany dzien w pracy, choc wczoraj bylo
dokladnie odrowotnie, bo wczoraj w pracy bylo strasznie!
No wiec chodze na gimnastyke. Powoli dociera do mnie, ze mezczyznom na ulicy (w
urzedach, w supermarkecie, etc.) musze dawac zielone swiatlo, czyli ze musze
przeksztalcic bazyliszkowato-wylekniony wzrok w zniewalajace spojrzenie. I to
chyba by bylo na tyle. Samotnosc troche doskwiera, tym bardziej, ze znajomi
chodza na randki. Ja wciaz jeszcze nie.
A co u Ciebie slychac?

[Gość: Rafał W. - Słupsk]

Hej napisz jak obecnie wygląda twoje życie.
Pozdrawiam.
Odpisz na: [e-mail], GG: 3285134

[Gość: 007wc]

Witaj,witaj,witaj.

Cieszę sie że jesteś. Jestem teraz w Wilnie i tak sobie odpoczywam przy
komputerku po bardzo ciężkim dniu zajęć.Mam jeszcze dzisiaj zaplanowany nocny
spacer po mieście który zamierzam odbyć choćby niewiem co.Tak sobie od rana
myślałem o Tobie i proszę jesteś. Miło mi że zaczynasz myśleć inaczej,więcej
widzisz i więcej czujesz. Gratuluję wytrwałości myślę o gimnastyce.
Po powrocie też coś wykombinuję bo pobyt tutaj spowodował mój "przyrost" to
zapewne od gościnności gospodarzy.Znowu muszę połazić po górach i problem z
głowy a raczej z brzucha. Jeżeli idziesz już spać to miłego dobranoc ja
wychodzę w miasto upajać sie cudownym widokiem i atmosferą Wilna.

pozdrawiam

[Gość: Radke]

Witaj Ewo, witajcie wątkowicze ;)

Przez caly sobotni ranek wczytuje sie w ten watek
i musze przyznac, ze mi sie podoba to o czym piszecie.
Wiele tu dobrych rad. Wiele watkow daje duzo do myslenia.

Podoba mi sie to co piszesz 007wc ;) pozdrawiam Cie!

Ja dorzuce swoje 3 grosze ;)
Chcialem pisac o swoich bojach z kobietami.. ale nie ma
sensu.. rzeczywisice problem jest w tej naszej smialosci,
w smialosci przezywania zycia, brania go na goraco!

Czy zdarza Ci sie patrzec na ludzi, na ich zachowanie i
wstydzic za nich? Tak, ze nie mozesz zniesc tego jak sie
zachowuja, ze glupio Ci? Mi sie zdarza i to za czesto..
a moze raczej zdarzalo sie.. Tak naprawde to bylo, to
ze ja nie potraie sie tak zachowywac jak oni.. a czest
to ich zachowanie jest spontaniczne, otwarte, takie
jakiego im zazdroszcze.

Byl taki moment, kiedy postanowilem to zmienic. Zaczalem
rzeczywiscie od usmiechu, od tego, ze sie zaczalem umawiac
na spotkania z ludzmi z internetu. Na kawe, obiadki, pifka..
bez zobowiazan.. Przypomnialem sobie o znajomych i wiesz..
teraz oni sie nie moga ode mnie opedzic;)))

A samotnosc sie skonczyla kiedy sie zaczalem spotykac z ludzmi.
Przyznam.. z trudnoscia przychodzi mi patrzec na kobiety i nie
zadawac sobie pytania czy ona bylaby dla mnie partnerem, ale
staram sie tego unikac, nie oceniac ale odbierac, sluchac i
wychodzi mi to musze powiedzec naprawde na dobre, bo w taki
sposob czlowiek pozbywa sie pewnej bariery, ktora zahamowuje.

Poprostu jest i zyje w obecnosci ludzi, a dla tych ludzi z
ktorymi zyje jest o wiele bardziej atrakcyjny/interesujacy jak
nie ma tego szkielka "oceny" w oku.

Moj sposob to zmierzyc sie ze wszystkim co sprawia mi problem
w boju ;)) Czyli rzucic sie w ogien tego co mnie zjada i zdusic
to! ;) Jestem aktualnie w momencie przelamywania sie do karaoke.
Jak patrze na tych ludzi, to mi sie usmiech maluje.. nie umiem
spiewac, ale lubie... dlaczego nie mialbym sobie pospiewac? przed
publicznoscia? moze mnie nie zlinczuja?

pozdrawiam Was cieplutko!;)
Radek

[olena#]

Tez lubie zagladac na ten watek. To co pisaliscie - dalo mi sporo do myslenia.
pozdrowki dla wszystkich :))

[_ewa]

Mialam isc dzisiaj na spacero-randke z internetowym znajomym, ale na godzine
przed jednak sie rozmyslil. Chcialam napisac juz po spotkaniu, ze cos sie
zmienilo, ale nie zmienilo sie jednak nic. Moglabym pojsc na lody do miasta,
ale tam natkne sie na ludzi dwojkami, albo i trojkami (ona, on i ono). Szlam
dzis przez miasto i widzialam dwa sluby. Cholera, ludzi z kims jednak sa. Dobry
nastroj z wczoraj prysl jak przyslowiowa mydlana banka.

[007wc]

[rudziczek]

Witjaj droga Ewo
napisałam tu na forum list zupełnie podobny do Twojego ".. mam dość samotności"
Przypadkiem trafiłam na Twoją wypowiedz, mam podobne do Twoich odczucia. Mam 33
lata, za sobą małe piekiełko i duzo porażek, a przed sobą?? hm czasem wydaje mi
się, że juz nic.
Mam prośbę, czy mogłybyśmy nawiązać kontakt? Nie zeby sie dołować, ale moze jak
pogadamy to będzie lżej? moze znajdziemy jakies wspolne rozwiązanie? Nie jestem
lesbijka, nie obawiaj sie. Brak mi po prostu bardzo drugiego człowieka, nawet
zeby miec towarzystwo i moc porozmawiac.
Czekam na odpowiedz, rudziczek

[ewa_new]

Odpisalam na Twoj adres [e-mail]. Pozdrawiam ;-)

[_ewa]

I jeszcze cos: moge isc na spacer, do kina, na koncert, na basen, na lody, z
ksiazka do parku, moge napisac maile do znajomych, tylko nie mam do kogo
otworzyc ust.

[Gość: Pom]

Ewo, kiedy idę ulicą i widzę to, co Ty, czyli on-ona, czasem -ono, to myśle
sobie czasem, zupełnie bez czarnowidztwa i nieżyczliwości: czy oni są ze soba
szczęśliwi, tak naprawdę? Czy się kochają? Czy rzeczywiście moga do siebie
otworzyć usta wiedząc, że zostaną wysłuchani? Czy tak samo dobrze to wygląda z
tej strony, której przechodnie nie widzą? Pomyśl tylko, gdybyś poszła ze swoim
znajomym na spacer, single idące obok miałyby taka samą wizję jak Ty. Że ktoś z
kims jednak jest. W ten sposób tak na ot patrzę.
Wczoraj miałam prawie pewność, że ludzie idący naprzeciwko mnie maja o czym
mówić ze sobą i dobrze im... ona niedbale pchała wózek z niemowlakiem, on
zrywał jakieś zielska obok ścieżki i ze strzępku rozmowy wywnioskowałam, że
jest to dyskusja o wyższości pierogów z jagodami nad knedlami ze śliwkami
(zbliżała się pora kolacji). I w to uwierzyłam.:)

[kwieto]

Znajomych nie masz, czy do nich nie warto otwierac ust?

[Gość: Kala]

tak czytam hymmm ze mna jest to samo te same reakcje na facetow blokowanie sie
na nich i wycie ze w moim zyciu nie ma nikogo boje sie zaryzykowac otworzyc na
facetow nie daje szansy cały czas zastanawiam sie nad tym jak wypadłam co mysla
inni co on sobie pomysli czy ok wypadne w jego oczach i wtedy robie sie
sztuczna zamknieta sztywna niedostepna odstraszam od siebie co ciekawe duzo
siedze w necie poznalam kilu fajnych facetow kazdy byl mna oczarowany jaka to
jestem ciepla urocza kazdy chcial sie spotkac nie wiem ten net tak na mnie
dziala telefon ze 0 spiecia pełna naturalnosc przyciagam facetow z zadnym sie
nie spotkałam bo na 100 nic by z tego nie było zblokowałabym sie na 1000 i
porazka znowu bym wyła.Jesli chodzi o moje doswiadczenia cienko bylam z 1
facetem bardzo dawno temu znalismy sie troche ale bycie razem nie wyszlo
przetrwało jakis miesiac i pa.Przezyłam to i nigdy wiecej nie chce wyc przez
nikogo- bede wyz ze nie ma nikogo paranoja

[Gość: Kala]

Jakis czas temu żaliłam sie na tym forum jaka to jestem nieszczesliwa bo nie ma
w moim zyciu faceta.Zawsze wydawało mi sie ze jestem kompletnie
nieprzystosowana ze odstraszam nie umiem sie na nich otworzyc.Az tu nagle
pojawił sie on wszystko wydarzyło sie tak szybko. Jestem szczesliwa i
niesamowicie dobrze mi w jego ramionach on chce spedzic ze mna reszte zycia
zakochałam sie do szalenstwa. Niesądziłam ze cos takiego mnie spotka
niewierzyłam ze spotkam miłosc.Ewo life Cie jeszcze zaskoczy :)

[Gość: minia]

Ewo
naprawde wiele osob ma takie problemy jak ty
wliczajac mnie,
odpowiedz co u Ciebie, czy cos sie zmienilo?
Koniecznie! Please

[ha-jo]

wiecej luzu ewka.
czytam twoje wypowiedzi, i szczerze cie polubilem.jestes inteligentna
dziewczyna, choc tej samej inteligencji brakuje ci na lini on-ona.stad pewnie
owa hustawka nastrojow, balansowanie.byle bzdura (specerujaca parka na miescie)
ma dzisiaj wplyw na twoje nastawienie, humor, nastroj.
nie badz taka perfekcyjna wobec siebie.i bardzo wazne, przestan sie porownywac.
zatracilas chyba poczucie swojej wartosci.
przejmij inicjatywe, i nie czekaj na innych.ci inni moga tak samo czekac jak
ty.on czeka, ty czekasz, i sie rozmijacie.strata czasu.
jak cos nie poszlo po twojej mysli, nie wyrzucaj sobie zaraz niczego.nie badz
taka surowa dla siebie.pokochaj siebie.byl kiedys u nas w miescie taki moj
znajomy zlodziej.przez pewien czas co noc udawal sie na lupy.i kazdego ranka,
kiedy sie spotykalismy pytalem, "i co, udalo sie cos zwinac?", na co on kurcze
zawsze z usmiechem odpowiadal "dzisiaj nie, ale moze jutro".kurde, co za
nastawienie!!!tylko sie uczyc!!!
tak wiec odwagi, zagaduj, umawiaj sie, i nigdy nie czuj sie przegrana.tu jest
tylko jedna mozliwosc.mozesz zawsze cos wygrac, ale nic nie mozesz
przegrac.wczresniej nie grales, i co?oplacilo sie?graj slonko.kto nie gra ten
nie wygrywa.

ha-jo

[Gość: Desperado]

Ewo łączę się z tobą w bólu cierpienia samotności i zapraszeam na forum na
stronie www.o2.pl topic nazywa się "dlaczego jesteś sam lub sama"? Może
znajdziesz tam coś dla siebie
Pozdrawiam

[Gość: marta]

Witaj Ewo,
... ja mialam podobne odczucia i moja sytuacja byla podobna do Twojej,
wiesz co zrobilam? Plakalam i plakalam nad soba az w koncu calkiem
zdeterminowana siedzac przykomputerze zamiast pisac kolejny mail do kolezanek
wyszukalam biura matrymonialne, umowilam sie na kilka randek, ktore mnie
podlamaly jeszcze bardziej, ale pomyslalam, ze skoro inni moga kogos kochanego
znalezc to ja tez i to tylko kwestia czasu. ... no i calkiem przypadkiem
pewnego dnia trafilam na strone jakiegos amerykanskiego biura
matrymonialnego /przypadkiem strona sie otwarla/ poczytalam anonse i napisalam
do jednego chlopaka, tak po prostu ...juz bez jakis wielkich nadzieji, po
prostu zeby napisac...odpisal od razu i spotkalismy sie juz 3 razy, okazalo
sie ze mieszka w warszawie, czyli niedaleko mnie... i powiem Ci szczerze, ze w
zyciu nie spodziewalam sie, ze taki wspanialy, madry, przystojny itd itd
mezczyzna moglby sie mna zainteresowac, a wierz mi, ze jest bardzo
zainteresowany. On byl samotny i ja tez zanim sie poznalismy. Tylko on byl
madrzejszy, gdy ja plakalam, ze jestem sama to on robil tyle rzeczy, ze nie
mial na to czasu. I i tak sie spotkalismy, tylko on nie stracil tego czasu,
ktory ja tracilam smuac sie. Moja rada, zrob tak jak czlowiek , ktorego
poznalam: znajdz sobie cos czego sie nauczysz zanim poznasz tego kogos
jedynego i wtedy jak go juz poznasz to bedziesz mogla sie mu pochwalic co
robilas czekajac na niego i on to doceni na pewno i bedzie sie cieszyl ze tak
na niego czekalas, a nie siedz w kacie, bo to byl moj blad.
trzymaj sie i cierpliwosci
wykorzystaj czas dopoki go masz, bo potem poswiecisz go komus i dla siebie
bedziesz miala mniej... i nie remontuj to koszmar!
A jesli chodzi o osmieszenie to mezczyzni tez sie pilnuje, zeby za duzo nie
powiedziec... widze po moim, ze tak sie zabiera do mowienia, a tak slowa
dobiera, zeby w razie czego, gdybym czula co innego moc sie wycofac...
ale pomysl sobie, ze jesliby jakich mezczyzna , ktory ci sie nie podoba wcale
zalozmy oswiadczyl sie..to po prostu odmowilabys ale nie wykpila go, prawda?
wiec spokojnie jesli powiesz, komus o uczuciach to on tez cie nie wykpi,
najwyzej zostawi, ale to nie koniec swiata, znajdziesz lepszego, ktory doceni
cie. A gdyby ktos cie wysmial, to jest bezdusznym kretynem i to i lepiej uciec
od takiego od razu, ale mezczyzni to nie potwory, tez maja serca, tez moga byc
samotni, tez potrzebuja kogos bliskiego. zadna droga do celu nie jest zla,
jesli nikogo nie skrzywdzi sie.
trzymaj sie Ewa

[_ewa]

Marto,
Bardzo ladny, bardzo cieply post, za ktory dziekuje. Odpisze wkrotce.
Pozdrawiam
_ewa

[Gość: pg]

czy w Twoim życiu nie ma zadnych pozytywów????!!!!czy "podstawą" Twojego
samopoczucia musi być stwierdzenie,że nie masz faceta.....wychodząc z takiego
założenia krzywdzisz siebie samą.ja jestem w podobnej sytuacji(moj
najdłuższy "związek"(efekt jakiejś niezrozumiałej desperacji, nędzna atrapa
tegoż)trwał 2 tygodnie,jednak staram się po prostu zbyt często o tym nie
myśleć/dla własnego komfortu psychicznego/a radość czerpię chociażby z tego
(może to banalne),że jak się budzę rano słyszę ptaki śpiewające za oknem..,że
mam przyjaciół, rodzinę,że czasami,nieważne,że na bardzo krótko/nawet jezeli
trwa to minutę,warto to przeżyć/czuję się szczęśliwa....i czekam na bieg
wydarzeń,zbytnio się nie niecierpliwiąc.pozdrawiam.głowa do góry:):):)

[Gość: pg]

czy w Twoim życiu nie ma zadnych pozytywów????!!!!czy "podstawą" Twojego
samopoczucia musi być stwierdzenie,że nie masz faceta.....wychodząc z takiego
założenia krzywdzisz siebie samą.ja jestem w podobnej sytuacji(moj
najdłuższy "związek"(efekt jakiejś niezrozumiałej desperacji, nędzna atrapa
tegoż)trwał 2 tygodnie,jednak staram się po prostu zbyt często o tym nie
myśleć/dla własnego komfortu psychicznego/a radość czerpię chociażby z tego
(może to banalne),że jak się budzę rano słyszę ptaki śpiewające za oknem..,że
mam przyjaciół, rodzinę,że czasami,nieważne,że na bardzo krótko/nawet jezeli
trwa to minutę,warto to przeżyć/czuję się szczęśliwa....i czekam na bieg
wydarzeń,zbytnio się nie niecierpliwiąc.pozdrawiam.głowa do góry:):):)

[_ewa]

Czesc,
A ile masz lat? Niestety nie potrafie myslec o tym, jaka jestem szczesliwa, z
racji tego, ze dane jest mi slyszec swiergot ptakow. Co nie znaczy, ze nie
cieszy mnie ladna, wiosenna pogoda. Bo cieszy. Nie potrafie Ci wytlumaczyc,
dlaczego tak mocno przezywam to, ze jestem samotna. Kilka lat temu wysmialbym
osobe, ktora sugerowalaby mi, ze zyce w pojedynke moze byc bolesne.
Pozdrawiam

[Gość: aksa]

Przeczytałam to i tak mi sie zrobiło smutno ponieważ mogłabym to samo napisać
ja! Jedyna róznica pojawia sie w wieku, i w tym że częsciej gdzies wychodze od
Ciebie....a tak to mogę spokojnie pod tym co ty napisałaś sie podpisac! Nie
wiem dlaczego nie mam nikogo tak jak ty i załamuję sie z dnia na dzień :(
Pozd.

[ewa_new]

Tak po prostu bywa. Nie kazdy zyje w parze, niektorzy zyja solo.
Pozdrawiam
e.

[kgolebiewska]

No chyba nie jestes taka samotna! Znalazlas Forum a na nim dla ciebie blisko
setka listow. Trzymaj sie!

[saana]

wiesz kiedys tez wyladowalam w takiej sytuacji. Ale wyszukalam soebie zajecia
na sobote i niedziele , bo rzeczywiscie jak sie jest samemu te dwa dni to
horror. I te dwa dni jakos przetrzymywalam. Oprocz tego nauczylam sie samotnie
podrozowac. Rezerwuje sie hotel kupuje bilet i jedzie...na przyklad do stadniny
koni , na kkurs wspinaczkowy...itd. wymyslalam co moge robic z jakims
instruktorem gdzie oge pojechac sama zeby nie byc dziwolagiem. Wiesz pojechalam
tez sama zagranice i zrobilam kurs nurkowy..i bylam wtedy starsza od Ciebie. I
ie umawiaj sie na randki...sprobuj sie umawiac na wycieczki rowerowe..wogole
kup sobie rower na rowerze nawet sama mozesz sobie zrobic wycieczke..jet to
bardziej bezpieczne niz piesze wycieczki. I nie martw sie ja tez mialam moment
kiedy nie moglam patrzec na pary a sluby przyprawialy mnie o lzy. Minelo. Ale
czynnie z tego wylazilam. I wiesz spotkalam w tym najtrudniejszym momencie
kobiete z ktora spedzilam kolejne wakacje w gorach dajac sobie tak w kosc ze
zapominalysmy o swiecie i problemach. teraz jestem z kims, ale wiem ze z tego
okresu ze dam sobie rade sama, i samotnosc moze byc budujaca. A z ta kolezanka
znow sie wybieramy w gory,tylko we dwie, chociaz mam meza itd.
Slowem chcialam Ci napisac ze biernosc w zyciu nie jest pozytywna sprawa. A ja
tez sie kiedys umawialam z facetami z internetu. tak dla zabicia czasu.

[Gość: 007wc]

Ewuniu gdzie jesteś.Doczekałaś się 100 wypowiedzi - gratuluję.Ty zaś
pozostawiłaś nas bez siebie i z kim mamy polemizować.Koniec wakacji więc proszę
o informacje co się zmieniło w Twoim życiu.
Mam nadzieję że zaspokoisz naszą ciekawość i wreszcie się odezwiesz.

pozdrawiam

gdzie jest Ewa?????

[justyna.sz]

No właśnie gdzie jest Ewa? Może już wyszła z samotności i pływa gdzieś w morzu
bliskości i nie pamieta nawet o tym wątku.

Ewa wyszłaś już z samotności?

justyna.sz