Dlaczego kobiety przyjmują postawę życzeniową?

[Gość: chłop]

Czytając wiele obecnych tu wątków nie mogę się nadziwić jak głębokie są pokłady
oczekiwań, życzeń i zażaleń skierowanych do mężczyzn. Wyłania się z tego obraz
meżczyzny-usługodawcy jako idealnego partnera dla dzisiejszej kobiety. Ciekawe,
że takich tekstów nie spotyka się ze strony mężczyzn (może po prostu ciężko
pracują żeby spełnić oczekiwania niezaspokojonych pań). Ciągłe powtarzanie
wytartego zwrotu "prawdziwy mężczyzna" przyprawia mnie o mdłości. A gdzie
są "prawdziwe kobiety" samodzielne, inteligentne, szczere, dowcipne,
bezinteresowne? Uderza również często przedmiotowe traktowanie mężczyzn, co
stoi w jawnej sprzeczności z delikatnością i wrażliwością jaką starają się nam
wmówić niektóre spryciule. Ta prosta manipulacja mająca wywołać uczucie
opiekuńczości jest szeroko znana, a mimo to jakże skuteczna! Osobiście mam już
dość bycia tatusiem. Jednak w praktyce okazuje się, że kobiety partnerstwo
traktują jako udział w podejmowaniu decyzji, jednak bez brania
odpowiedzialności za ich skutki. Często ugodową postawę mężczyzny traktują jako
oznakę słabości. Naturalną przewagę w werbalizacji myśli wykorzystują jako broń
w walce o dominacje. Często podświadomie szukają słabego mężczyzny, którym
mogły by skutecznie sterować dla osiągnięcia własnych celów. Przypomina to
dżokeja który wmawia ogierowi, że "wygramy" wyścig. Tyle, że to ogier dostaje
potem zawału. Taki styl zarządzania popiera prasa kobieca. Obrzydliwe.

[Gość: manuel]

Uważam, że wychodzą z założenia iż większość mężczyzn i tak ma do nich stosunek
czysto konsumcyjny. Mając poczucie własnej ograniczoności terminu przydatności
do spożycia, próbują podświadomie zabezpieczać swoją przyszłość. Albo w
poczuciu że kiedyś wykazały za mało sprytu życiowego, odreagowywują to teraz,
atakując oczywiście mężczyzn. Ale na szczęście bywają też świetne, inteligentne
partnerki życiowe, tylko ponieważ w tych układach jest prawie wszystko w
porządku, nie werbalizuje się ich publicznie.

[Gość: chłop]

To prawda, że wyjątki potwierdzają regułę. Nie zapominajmy, że nakłady tych
pisemek sięgają kilkuset tysięcy. Chciałem przełamać wyraźny trend wypowiedzi
na tym forum. To było bardzo monotonne. Sam oczywiście spotkałem kobiety bardzo
samodzielne i odpowiedzialne, ale niestety to są rodzynki w cieście. Gdzie są
prawdziwe kobiety? :)

[Gość: miki]

Hej chłopie! Mysle,że masz sporo racji. Jednak kazdy kij ma dwa konce. Pełno
jest kobiet, które chca wszystko miec, a od siebie nic nie wymagają. Tak samo
jest z facetami-wiekszość też "leci" na tzw. urode ,a swoje kobiety traktuje
jak służące do wszystkiego. Ludzie nie potrafia kochac i tyle. Niektórzy jednak
podejmuja wysiłek nauki w tym kierunku, niestety tylko niektórzy . Myslę,że
troche walczysz z wiatrakami. Poszukaj kogoś bezpretensjonalnego dla siebie.
ale nie tak jak szuka sie grzybów w lesie, musisz sie troche wysilic i uzbroic
w cierpliwość.Pzdr.

[Gość: mariposa]

Gość portalu: manuel napisał(a):

> Uważam, że wychodzą z założenia iż większość mężczyzn i tak ma do nich stosunek
>
> czysto konsumcyjny. Mając poczucie własnej ograniczoności terminu przydatności
> do spożycia, próbują podświadomie zabezpieczać swoją przyszłość.

przypadkiem poruszyles bardzo bliskie mi odczucie. byc moze jest to kompletna
bzdura, a byc moze wynika z niskiego lub przynajmniej niestabilnego poczucia
wlasnej wartosci, ale ja prawie zawsze uwazam, ze jesli jakis facet sie ze mna
umawia, to pewnie dlatego, ze uznal mnie za latwa i przystepna "zdobycz". nie
chodzi o to, zeby godzinami dyskutowac o Heideggerze, ale zebym czula sie
atrakcyjna jako rozmowca. a ja bardzo lubie mezczyzn, ich poczucie humoru i sosób
patrzenia na swiat i uwielbiam rozmawiac z "zajetymi", bo nie sprowadza sie wtedy
do "odpykania" czasu potrzebnego do przejscia "do rzeczy". i po to wlasnie
chcialabym miec juz meza, zeby byc "bezpieczna" i moc sobie intelektualnie uzywac
z innymi "zajetymi" bez wzbudzania emocji.

chociaz z drugiej strony, jakbym sie nie podobala, toby pewnie nawet gadac ze mna
nie chcieli ;-)



Albo w
> poczuciu że kiedyś wykazały za mało sprytu życiowego, odreagowywują to teraz,
> atakując oczywiście mężczyzn.

wlasnie sobie uswiadomilam,ze ja w ten sposob probuje zamaskowac brak pewnosci
siebie w nieformalnych sytuacjach. a im mezczyzna bardziej atrakcyjny, tym
bardziej sie robie zlosliwa i staram sie mu udowodnic, ze wcale nie jest taki
fajny, za jakiego sie uwaza.
no, ale to tak na marginesie.
a roszczeniowy charakter mamy chyba wszyscy, bo czyz nie chcielibysmy byc mlodzi,
piekni i bogaci?


Ale na szczęście bywają też świetne, inteligentne
>
> partnerki życiowe, tylko ponieważ w tych układach jest prawie wszystko w
> porządku, nie werbalizuje się ich publicznie.

A MEZCZYZNA NIE MUSI BYC PIEKNY, MEZCZYZNA WYSTARCZY, ZE JEST! ;-))))

chyba niewiele wnioslam do dyskusji, ale i tak mi sie nic nie chce ;-)

[Gość: Renka]

Chlop, jestes idealista.W zwyczajnym zyciu spotyka sie poczwary, ktore znajduja
szczescie u boku krolewiczow.Najwazniejsze, ze obojgu jest dobrze.Albo
homoseksualne zwiazki, potrafia przetrwac lata, az do zasluzonej renty po
partnerze(znam, znam z gazet).A ty tu staroswiecko wyjezdzasz z tymi pieknymi i
inteligentnymi, NIEZALEZNYMI kobiet(on)ami.Swiat sie zmienia, mimo, ze sie nie
zmienia.Jest w nim teraz wiecej WOLNOSCI niz w czasach rzymskich.Kobitki beda z
tego prawa wolnosci bezwzglednie korzystac i KONSUMOWAC swoich i nieswoich
mezczyzn!

[Gość: Renka]

Chlopie, na tobie szczegolnie sie moga wyzwolic, bo ty je rozszyfrowales (cii..)

[Gość: kwieto]

O moj Boze! przestaje usilowac rozumiec kobiety! jeszcze sie na mnie zaczna
wyzwalac, i bede mial...

[Gość: kwieto]

No taaaak - dlaczego kobiety uwazaja, ze jak sa ladne, to od razu traktowane sa
jak przyglupie?

Ja osobiscie z rozpacza poszukuje ladnej (oczywiscie, wszak jestem wzrokowcem),
inteligentnej dziewczyny, z ktora bede mogl zrobic cos wiecej, niz pojsc na
disco, do lozka i rozmawiac o sukience kolezanki...

Wychodzi na to, ze atrakcyjne kobiety (atrakcyjne znaczy: ladne, inteligentne,
madre itp., zeby potem nie bylo, ze jestem seksista) szukaja atrakcyjnych
mezczyzn, atrakcyjni mezczyzni szukaja atrakcyjnych kobiet, tylko jakos trafic
na siebie nie moga - nie wydaje wam sie to dziwne?

Jak dla mnie wyjsc jest kilka - albo poszukujacy wcale nie sa "atrakcyjni",
albo nie potrafia odroznic kogos atrakcyjnego od nie atrakcyjnego itp. Dla mnie
najbardziej prawdopodobna jest wersja taka: Dbam o to aby mi bylo dobrze, nie
za bardzo zastanawiajac sie, czy tego samego chce moj partner (no bo jakby cos
nie pasowalo, to by powiedzial przeciez). Przypomina mi sie pewna wypowiedz
zaslyszana w radio, a propos "mlodych i samotnych" - dziewczyna zaliczajaca sie
do tej kategorii mowila - "ja nie mam nikogo, bo jeszcze nikt nie spelnil moich
oczekiwan". Tylko czy te oczekiwania nie sa zbyt wygorowane? czy Ty sam(a)
jestes w stanie spelnic oczekiwania tego(tej) jedynego(jedynej)? Malo kto sie
nad tym zastanawia, i wszyscy maja do siebie pretensje - ech....

[Gość: Anna26]

Faceci wypowiadajacy sie w tym watku mowia tak jakby oni nie mieli zadnych
oczekiwan wobec kobiet. Ale spojrzmy na posty:
"poznam kobiete z duzym biustem"
"zabiore dziewczyne na wakacje - ma byc szczupla"
"szukam bogatej ineteligentnej"
"szukam inteligentnej kobiety na jedna noc"
"istota kobiecosci"
Panowie, Wy tez szukacie super-womanek i wcale nie zadowlacie sie prosta
dziewczyna dajmy na to ze wsi. (Zobacz wiersz do wiejskiej dziewczyny.)

[Gość: kwieto]

No dobrze, moze bede mowil o sobie - owszem nie szukam "pierwszej lepszej". Ale
nie WYMAGAM, zeby ta osoba spelniala moje wszystkie oczekiwania, a zarazem
jestem w stanie zaoferowac cos od siebie. Po prostu - podobaja mi sie kobiety,
ktore spelniaja pewne kryteria (jakkolwiek by to szowinistycznie nie
zabrzmialo), i jesli ja podobam sie rowniez im - to w porzadku. Jesli nie -
trudno, poszukam kogo innego. Ale nie mam mysli typu: "kobiety sa
beznadziejne", "ja sie poswiecam a ona ma mnie gdzies", "zlamala mi pol zycia".
A kobiety (nie tylko, ale zwlaszcza kobiety) podchodza czesto do sprawy na
zasadzie - "poniewaz ja cie kocham, i robie cos dla ciebie robie, ty tez
POWINIENES czynic tak samo" - wybacz, ale wtedy milosc zaczyna bardziej
przypominac handel wymienny niz uczucie...

[Gość: MARIPOSA]

ale z drugiej strony postawa sulkowska ( kocham pana, panie Sulku)to psychiczny
masochizm. a wersja "nic od ciebie nie chce" to komunikat "chocmy juz do lozka,
bo nie ma o czym gadac"

wiec czego Ty oczekujesz?

[Gość: kwieto]

eee tam od razu postawa "Sulkowska". I od razu "nic od Ciebie nie chce" - ze
skrajnosci w skrajnosc. TO NIE TAK
kiedys przegladalem ksiazeczke, w ktorej znalazlem swietny tekst
dotyczacy "bycia razem" propozycja byla taka: usiasc naprzeciw tej drugiej
osoby i powiedziec (mniej wiecej, bo cytuje z pamieci) tak:

"Ja jestem Soba, Ty jestes Soba
Ja nie jestem po to, aby spelniac Twoje oczekiwania
Ty nie masz obowiazku spelniac Moich oczekiwan
Jesli sie spotkamy, to wspaniale
Jesli nie - to trudno."

I to jest wlasnie to - zeby byc z kims, dlatego ze chce z nim byc - nie zadam,
zeby byl dla mnie dobry, kochajacy i wspanialy. Jesli nie jest, a mi to nie
odpowiada - trudno, poszukam innego(innej). A nie - jestem z Toba, wiec rob to
co ja chce (opiekuj sie mna, dbaj o mnie, wyrzucaj smieci, pierz, gotuj,
sprzataj itd.) a jesli tego nie robisz, to TY jestes potworem, niekochasz mnie
itd, itp.

A gdzie wzajemna akceptacja?
A gdzie wzajemne zrozumienie?

Ktos madry powiedzial "jesli chcesz zyc z kims, najpierw naucz sie zyc
samodzielnie" Ja chce zyc z osoba, ktora nie bedzie miala do mnie pretensji,
jestli nie wyrzuce smieci, nie posprzatam, czy nie podwioze jej z pracy (co nie
znaczy, ze nie bede tego robil), a zarazem nie mam zamiaru wymagac od niej,
zeby mi prala, gotowala, prasowala - jesli ma ochote to robic - prosze bardzo,
ale NIE MUSI.
Obserwuje sporo osob, ktore angazuja sie w zwiazki, w ktorych jedno z
partnerow "wisi" na drugim, oczekujac, albo wrecz wyraznie zadajac zeby sie nim
opiekowal, zajmowal, itd. Albo usilujac zapracowac sobie na milosc tej drugiej
osoby (syndrom: "kocham pana, panie Sulku").

Ja jestem niezalezny, i szukam osoby niezaleznej, z ktora bedziemy razem
wylacznie dlatego, ze chcemy, a nie dlatego, ze oczekujemy czegos od siebie
wzajemnie.

Autopoprawka

[Gość: kwieto]

Taki dopisek:. Trzeba tylko byc jednak dosc odpowiedzialnym, zeby taka swobode
moc uprawiac. Bo np. jesli zdecydujecie sie na dzieci, to zakladacie, ze
bedziecie ze soba przez najblizszych kilka-kilkanascie lat. To wymaga sporej
dojrzalosci i odpowiedzialnosci za swoja "swobode"

Czego sobie i wam zycze :")

dlaczego

[Gość: mariposa]

a wlasciwie to jest bardzo dobre pytanie...

wlasnie nie czy sa czy nie sa zbyt wymagajace, ale DLACZEGO?
DLACZEGO sa i KTORE sa?

czy wymagania rosna wraz z uroda? wyksztalceniem? wlasnym mniemaniem o sobie?

a wlasciwie to skad sie bierze tzw. przerost formy nad trescia? przeciez swoj
psychiczny autoportret budujemy na podstawie sygnalow z otoczenia.

i jak sie pozbyc wlasnych wymagan???

Spekulacje

[Gość: kwieto]

Moje domysly sa rozne. Generalnie mam zbyt czesto wrazenie, ze wspolczesni
ludzie nie sa przystosowani do zycia. Czesto kieruja sie infantylnymi
pragnieniami, ktore sa nie do zaspokojenia. Bardzo rzadko zastanawiaja sie nad
tym co powoduje, ze znalezli sie w danej sytuacji. Rzadko biora
odpowiedzialnosc za to co robia, mowia "on mnie wkurza" zamiast "nie potrafie
go zrozumiec i wkurzam sie z tego powodu" Sposob myslenia jest taki: "ja jestem
genialny(a) a wszyscy dookola rzucaja mi klody pod nogi, i zupelnie z
niewiadomych przyczyn nie chca sie zachowywac Jak ja chce"

Zero zrozumienia, zero akceptacji, zero odpowiedzialnosci. Za bardzo
chca "miec", za malo "byc". Nie potrafia byc samodzielni, wiec np. tkwia w
zwiazkach ktore ich rania albo nie daja zadnej satysfakcji, ale nie potrafia
sie odciac, bo przeraza ich bycie samodzielnym, niezaleznym -
potrzebuja "wisiec" na drugiej osobie.

Zachowuja sie jak "male dzieci" nawet jesli staraja sie byc dorosli - wtedy
mamy nadetych bufonow, ktorzy bron boze sie nie usmiechna, bo przeciez sa"
dorosli i powazni". Maja malo dystansu do siebie - nie potrafia smiac sie i
krytykowac wlasnych wpadek i bledow. Maja niskie poczucie wlasnej wartosci,
wiec albo sie zaskorupiaja i izoluja, albo przeciwnie - za wszelka cene
udowadniaja, ze sa lepsi i maja zawsze racje

ufff... to taki luzny szkic, ale mysle ze glownie o to chodzi, a w kazdym razie
o "ten typ zachowan"

Jak sie pozbyc wymagan

[Gość: kwieto]

Nauczyc sie byc samemu, i byc z tym szczesliwym. Wtedy z ochota flirtujesz, nie
liczac, ze zaraz znajomosc przerodzi sie w "wielka milosc". Przebywasz z dana
osoba bo chcesz, a nie "musisz, bo potrzebujesz kogos kto by z Toba byl".

Jest tu oczywiscie pulapka, bo mozna stwierdzic - bede sam, nikt mi do
szczescia nie jest potrzebny. Takie "obrazanie sie na swiat" to nie jest to o
co chodzi...

To jest moja recepta - moze sa inne, lepsze?

[Gość: Z]

Kolejna mala wojna. Ale czy na pewno stereotypy kobiet pomagają im samym?
Prawdę mówiąc wygląda to często że szukają faceta, który wygląda jak Iwan
Schwarzenneger oderwany od pługa, w garniturze i z duszą archaniołka. A po
latach dyskusja w stylu: wzięłam Cię bo wyglądałeś dla moich koleżanek jak
ideał. Ponieważ jestem po kilku spotkaniach załatwionych by internet BM,
opowiem wam ciekawe spostrzeżenia poznanych kobiet:
1. "Nie myśl sobie, że jak jestem atrakcyjna, to jestem tak łatwa jak inne..."
2. "Nie myśl sobie, że jak nie jestem tak atrakcyjna jak inne, to jestem
łatwa.."
Cóż można więcej powiedzieć na ten temat?

Ale z tą postawą życzeniową - wiele prawdy - Panowie jak można sprostać
kobiecie, jeśli ona ma ochotę rano po 8 godzinach imprezowania!

[Gość: Anna26]

Jakos dziwnym trafem wiekszosc dziewczyn nie ma idealnych partneow. Brat Pitt
juz zajety. A mimo tego dziewczyny kochaja normalnych szaraczkow. Czasem
nawet do konca zycia
To glupie zastanawiac sie czy kobiety sa bardziej wymagajace od mezczyzn.
Niektore tak, ale niektorzy mezczyzni nie zadowola sie niczym innym jak tylko
kobiecym odpowiedznikiem Einsteina w ciele Angeliny Jolie i na dodatek z
umiejetnosciami oralnymi Teresy Orlowski. Czyli wysokie wymagania nie sa
uwarunkowane tym jakiej jestes plci. Przyczyna wysokich wymagan i oczekiwac
lezy gdzies indziej. Moze w mamusi lub tatusiu?

[Gość: kwieto]

Ale caly czas myslisz czarno-bialo.

Jesli mowie, ze "nie szukam pierwszej lepszej", to Ty od razu zakladasz, ze
musi byc to geniusz w ciele Wenus... czy ja cos takiego powiedzialem? w moim
rozumieniu zabrzmialo to raczej jak "nie rzucam sie na wszystko co sie rusza".

No i ja mowilem jak ja postepuje - jesli kobieta kocha "szaraczka", "szaraczek"
kocha ta kobiete - to ja nie widze tu zadnego problemu...

[Gość: manuel]

z atrakcyjną dziewczyną, nawet godzinami rozmawiać o np.Heideggerze z bardzo
delkatnym podtekstem erotycznym, to jest to, co króliki lubią najbardziej
pozdr. gretkowski

[Gość: aion]

Warto zajrzeć do psychologii ewolucyjnej (polecam np. dość popularną "Ewolucję
pożądania" Davida M. Bussa). Może człowieka przydołować (ja też mam
pewne "wyidealizowane wyobrażenia" dot. relacji między ludźmi), ale przy okazji
wiele wyjaśnia. Ktoś powiedział, że kobiet nie powinno się próbować zrozumieć -
powinno się je kochać. Myślę, że tak lepiej. Dla własnego dobra.

Pozdrawiam!


Leszek

[Gość: Sławek]

Koleżanka Anna26 napisała:

Faceci wypowiadajacy sie w tym watku mowia tak jakby oni nie mieli zadnych
oczekiwan wobec kobiet. Ale spojrzmy na posty:
"poznam kobiete z duzym biustem"
"zabiore dziewczyne na wakacje - ma byc szczupla"
"szukam bogatej ineteligentnej"
"szukam inteligentnej kobiety na jedna noc"
"istota kobiecosci"

Sugerujesz, że tytuły postów świadczą o wielkich oczekiwaniach autorów wobec
kobiet. Niekoniecznie. Powody autorów mogą być prozaiczne. Ja zrozumiałem je
tak:
"poznam kobietę z dużym biustem" - mam ogromne dłonie, a że jestem nerwowy to
nie wiem co z nimi zrobić.

"zabiorę dziewczynę na wakacje - ma być szczupła" - stwierdziłem, że wczasy w
Chorwacji w dwuosobowym pokoju wyjdą mnie taniej. Dostawka w pokoju jest wąska
a mnie stać tylko na jeden posiłek dla niej więc musi być szczupła.

"szukam bogatej inteligentnej" - przeczytałem "w poszukiwaniu straconego czasu"
i odwaliło mi

"szukam inteligentnej kobiety na jedną noc" - praca licencjacka ma być gotowa
na rano a ja mam dopiero spis treści

"istota kobiecości" - wypiłem już sześciopak a nie mam już więcej. Pomocy !!!

A może ktoś zrozumiał to inaczej ? :-))))

Pozdrawiam

[Gość: chlop]

Fajne. Maly komentarz. Byly prowadzone badania na temat reakcji kobiet na
prostytucje. Okazalo sie ze najbardziej zajadle przeciwniczki to nie te ktore
nawet nie wyobrazaja sobie siebie w takiej roli ale te... ktore sa o krok, a
nawet chcialyby sprobowac, ale sie powstrzymuja ze wzgledu na spoleczna
reakcje. Podejrzewam, ze te obronczynie kobiecej czci i honoru sa bardzo
bliskie charaketrystyce przedstawionej w watku tytulowym.

[Gość: renka]

Co ma prostytucja do wyzywania sie na chlopach i oczekiwania od nich rzeczy
niemozliwych(dla niektorych).Prostytutka zawsze LUBI to co robi i pragnie
zrobic mezczyznie PRZYJEMNOSC, oczekujac za te usluge odpowiedniej
gratyfikacji.Kobiety , o ktorych mowisz w watku, agresywne w eksploatacji
mezczyzn, moga, ale nie musza byc i napewno w zdecydowanej , ogromnej
wiekszosci nie sa prostytutkami! One po prostu maja glebokie poczucie wlasnej
wartosci i uwazaja ze to, czego wymagaja od mezczyzny, im sie nalezy.Pewnie, ze
jest to postawa roszczeniowa, ale kto zabrania Tobie przyjac taka postawe? Orly
wysoko lataja, kury siedza w kurniku.Jezeli jestes kogutem , potrzeba ci kury,
albo calego kurnika, jezeli jestes orlem, tylko jedna i jedyna, co roku ta sama
partnerka, w dodatku tak wysoko i elitarnie, ze caly swiat lezy u jej
stop.Miedzy kurami i orlami jest cala posrednia menazeria, jak bociany, czaple,
slowiki itp kaczki.Twoje pytanie i postawiony problem wydaje sie byc
retoryka.Po prostu takie jest zycie.I takie czasy.Sprzyjajace ludziom pewnym
siebie, agresywnym w osiaganiu celow i uwazajacym, ze nalezy im sie!

wysokie poczucie wlasnej wartosci? Wrecz przeciwnie!

[Gość: kwieto]

Tu sie nie zgodze! zastanawialem sie kiedys nad problemem podejscia do swiata -
"musze zaspokoic potrzeby innych" i "nalezy mi sie". Z pozoru pierwsze ma osoba o
niskim poczuci wlasnej wartosci, a drugie taka o wysokim. Ale TYLKO POZORNIE. Otoz
obie te osoby maja niskie poczucie wlasnej wartosci!! Tyle ze o ile ta pierwsza poddaje
sie temu poczuciu, godzi sie z nim i uwaza, ze zaspokojenie potrzeb innych to najlepszy
sposob na "zasluzenie na szczescie", Ta druga, przyjmujaca postawe zyczeniowa, stara
sie uciec przed tym poczuciem, i je zgubic. O wiele lepiej sie czujemy, gdy powiemy -
"zostawil mnie, bo mnie nie docenial", albo "zostawilam go, bo nie spelnial moich
oczekiwan", niz przyznac, ze ktos mnie porzucil bo po prostu nie chcial znosic moich
fochow.

Jesli ktos ma wysokie poczucie wlasnej wartosci - niemal automatycznie pojawia sie
akceptacja innych. Wysokie poczucie wlasnej wartosci, to nie stwierdzenie "jestem
najlepszy", a raczej przyznanie - "jestem OK, nawet jesli nie mam ciala modelki(modela)
i mozgu Einsteina". Wtedy nie wymagasz od innych za duzo, bo potrafisz ich zrozumiec, i
dotrze do ciebie, ze takie cos jak ideal po prostu nie istnieje

Natomiast kobiety "wymagajace"? (zreszta mezczyzni tez). To po prostu
niedowartosciowani ludzie, ktorym sie wydaje, ze jesli beda od siebie i od innych
wymagac wiecej niz ich na to stac, to wtedy zamaskuja swoje ulomnosci... Strata czasu!

Suplement

[Gość: kwieto]

Znowu mi cos przyszlo do glowy juz po napisaniu posta. :")

Jeszcze jeden argument, ze postawa zyczeniowa to maskowanie niskiego poczucia
wlasnej wartosci -
No bo jesli ukochany spelnia oczekiwania kobiety, ta czuje sie wtedy dowartosciowana -
jest to narkotyk, ktory pozwala to niskie poczucie wartosci ukoic, i powiedziec sobie
upragnione "jestes w porzadku".
Z drugiej strony, jesli mezczyzna nie spelnia oczekiwan, mozna go zostawic prychajac -
nie zaslugujesz na mnie! - i wtedy tez karmimy sie przekonaniem "to nie ze mna jest cos
nie tak, to inni sa beznadziejni!"
Bardzo wymyslna metoda, tylko ze... zawsze potem przyjdzie kryzys. ZAWSZE. tyle ze z
takim nastawieniem, zamiast zastanowic sie, co jest nie tak, zrzucamy wine na innych
(bo tak latwiej), i rzucamy rozpaczliwe pytania na forum typu "dlaczego faceci sa
beznadziejni?" Nie sa. Tylko nie sa w stanie spelnic wygorowanych zadan, albo po
prostu nie chca byc pieskiem na kazde zawolanie.

[Gość: renka]

Ja bym tego tak nie uogolniala.Chlop jest sfrustrowany i zmeczony "byciem
tatusiem". Trzeba mu po prostu ODPOCZAC.A zarowno poczucie niskiej jak i
wysokiej wartosci moze byc przyczyna postawy roszczeniowej.Osoba poswiecajaca
sie dla innych usiluje "zasluzyc"? Nie sadze,ze to akurat swiadczy o poczuciu
niskiej wartosci, raczej jest to wyraz poczucia ogromnej ambicji i sily , bo
sie ma odwage pracowac na SWOJ sukces po drodze jeszcze ulatwiajac zycie innym.
Sukces niejedno ma imie.Zawsze jednak jest to zrealizowanie marzen, inaczej
mowiac celow zyciowych.Spojrzmy troche z boku na zony ludzi sukcesu.To one sa
bohaterkami tych mezczyzn. One "poswiecaly sie", jakby powiedzial kwieto, bo
mialy poczucie niskiej wartosci i chcialy "zasluzyc"? Poczytajmy o Barbarze
Bush, o pani Clinton chociazby.Spojrzmy na pania Kwasniewska.Nie wygladaja na
zakompleksione.To one sa przykladami tych dzokejow, ktorzy wmawiaja ogierowi,
ze wygra! Chlopie, naprawde warto poddac sie tej sile kobiety.Tylko ty musisz
miec cel.Jak jest nim pierzyna i TV, to sie nie dziwie , ze jestes juz teraz
zmeczony.Odpocznij chlopie i przemysl sobie .

Nie lubie...

[Gość: kwieto]

...ale powiem, co mi tam.

Skad taka analiza postawy roszczeniowej, zaslugiwania sobie na cos przez poswiecanie
sie, lub wywyzszanie?
1. mozna sie "poswiecac" po prostu dlatego, ze sie to lubi - wtedy osoba tak naprawde
nie poswieca sie, tylko robi to co lubi. Natomiast ja pisze o sytuacji, gdy ktos sie
poswieca, bo uwaza, ze w ten sposob sie przypodoba, albo ze po prostu "powinien" choc
na prawde tego nie chce
2. Obie te postawy - robienie czegos wbrew sobie zeby sobie "zasluzyc na nagrode",
oraz oczekiwanie na to, ze wszyscy beda kolo mnie biegac przetestowalem dosc dobrze
na sobie - po prostu tak sie swego czasu zachowywalem. Coby bylo ciekawiej, ja
potrafilem przyjmowac obie postawy na raz, co prowadzilo do naprawde zadziwiajacych
efektow! Jednak obie przychodza z tego samego - z kolosalnego niedowartosciowania.
Spedzilem pare lat na gruntownej analizie takich zachowan u siebie i swoich znajomych,
i to sa moje obecne przemyslenia - uwazam ze sluszne.
Jedna z tych postaw mozesz nazwac "kompleks nizszosci" (poswiecam sie) druga
"kompleks wyzszosci" (uwazam, ze inni powinni spelniac moje oczekiwania) - powod w
obu przypadkach jest ten sam - ogromny kryzys wlasnej wartosci

Natomiast osoba o rozsadnym (czyt. wysokim) poczuciu swojej wartosci nie stara sie
udowodnic wyzszosci, nie stara sie wydobyc ze swej n izszosci, tylko po prostu jest, i
robi to co lubi. Jesli poswieca sie dla kraju, ludzi itd. i robi to z wlasnej woli, to w
porzadku. Podejrzewam, ze taka Matka Teresa na przyklad zapytana, czy ona sie
"poswieca" - odpowiedzialaby po prostu, ze ona nigdy nie myslala w ten sposob!
No i rozsadne poczucie swojej wartosci automatycznie prowadzi do akceptacji drugiej
osoby. Nie robisz awantury, ze ukochany nie przyjechal po Ciebie, bo rozumiesz, ze byl
zmeczony. Jego przyjazd nie podbudowuje Twego mniemania o sobie ("specjalnie po
mnie przyjechal, znaczy ze jestem wspaniala"), i potrafisz zrezygnowac z wymuszania
wyrazow uwielbienia.

Czy jestem zmeczony? - zaczelismy abstrakcyjna dyskusje i w takim tonie ja prowadze. I
moje przemyslenia dotycza abstrakcyjnej analizy pewnych zachowan. Nie krytykuje
wszystkich wokol mnie, twierdzac, ze moj punkt widzenia jest najlepszy, tylko
odpowiadam na pytanie "dlaczego ludzie przyjmuja postawe roszczeniowa" - zgodnie z
wlasnymi przemysleniami

samoocena

[mariposa]

kwieto, chlopie, mysl, mysl i jeszcze raz mysl, bo calkiem do rzeczy myslisz
(moim zdaniem). tylko wnioski poprosze od nowego wiersza i wielkimi literami.

co do poczucia wlasnej wartosci to sie zgadzam, bo przyjmujac, ze wysoka
samoocena to zbieznosc "ja realnego" i "ja idealnego" to mozna przyjac, ze
ludzie , ktorzy we wlasnych oczach nie dorastaja do idealnego wizerunku wlasnej
osoby, chca sie dowartosciowac poprzez przeniesienie pozadanych cech z drugiej
osoby.
chyba to troche zagmatwalam, ale moze na przykladzie:
powiedzmy przecietnie zdolna dziewczyna, ktorej ambicja jest uchodzic za
inteligentna spotyka sie z doktorem filozofii, bo taki z glupia przeciez by sie
nie zadawal.

tak wiec chyba czesto szukamy w drugiej osobie odbicia swojego "ja idealnego".

tylko czy lepiej obnizac wymagania wobec siebie czy starac sie dorownac swojemu
idealowi, za cene frustracji?

[Gość: kwieto]

I to chcialem powiedziec, choc w druga strone - czyli dziewczyna, ktora wymaga
od swojego chlopaka, zeby sie stal doktorem filozofii, nawet jesli on nie czuje
takiej potrzeby

I nie zgadzam sie, ze trzeba "obnizac wymagania" wymagac od siebie trzeba,
tylko nie besztac sie jesli sie cos nie uda, i nie dazyc do realizacji wymagan
za wszelka cene.

Ktorys z tych "wielkich" psychologii powiedzial kiedys, ze on woli wychowac
szczesliwego zamiatacza ulic, niz nieszczesliwego profesora - i o to w tym
wszystkim chodzi

[Gość: Maur]

Gość portalu: kwieto napisał(a):

(duzo roznych rzeczy;)

Cholera, kwieto, szkoda, ze nie jestes kobieta :(

[Gość: kwieto]

Wiesz, ja czasem tez zaluje.... :"))

[mariposa]

dzisiejsza medycyna potrafi zdzialac cuda ;-)))))))))

radzilabym jednak dluuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuugo sie zastanowic ;-)

[Gość: kwieto]

Nie no, az tak zle mi ze soba nie jest... Wlasciwie to nawet jestem zadowolony
Choc czasem sobie mysle, ze moglbym sie zamienic, zeby zobaczyc jak to jest byc
kobieta - ale tylko na chwilke, na dluzej nie :"))

btw

[mariposa]

nie ma tak dobrze, moj drogi... woz albo przewoz!

a przy okazji, to czy wymaganie niewymagania niczego nie jest przypadkiem
wymaganiem samo w sobie? ;-)

caly hyc

[Gość: kwieto]

w tym, zeby niewymagac, a nie wymagac niewymagania. Nie wiem. ja cos po prostu
robie, albo nie, i nie staram sie dzialac w okreslony sposob, ktory zalozylem
jako wlasciwy.

Zainteresowanych odsylam do dwoch z moich ulubionych filozofi, ktore sa
najbardziej pokretne - Taoizmu i Zen.
Taoizm mowi, ze celem zycia jest zblizenie sie do Tao, ale jesli zaczniesz sie
swiadomie (celowo) do niego zblizac, to sie tylko od Tao oddalisz. Czyli im
wiecej szukasz, tym bardziej gubisz (niech mi ktos powie, ze nie jest to
pokretne)
Zen z kolei poszedl jeszcze dalej. W radosnej tworczosci mistrz moze zadac Ci
pytanie, np. "jaki jest dzwiek jednej klaszczacej dloni" i kaze Ci nad tym
myslec. Myslisz, myslisz, nic Ci nie wychodzi... A potem od tego samego mistrza
dowiadujesz sie, ze cale zadanie jest bez sensu! Ot sprobuj tu zrozumiec...

[Gość: Matylda]

Ja dużo potrafię dać mojemu mężczyźnie (i on to docenia słowem), ale krew mnie
zalewa, kiedy on nie pomyśli o tym, że mógłby mi się zrewanżować. Jeszcze kilka
miesięcy temu lubiłam kupić mu jakiś prezent/cik. Nie doczekałam się riposty
ani razu. Ostatnio zaprosił mnie do restauracji w lutym, a podobno nie daje mi
kwiatów (bo uważa, że to infantylne), bo w zamian za to zaprasza mnie do
restauracji. Nie wpadnie też na pomysł uzupełnienia zawartości lodówki, z
której chętnie korzysta, ale za to zapomina mi zwrócić połowę za tabletki
antykoncepcyjne (ile razy można delikatnie przypominać?) itp., itd. I jak tu
być miłą, słodką, spontaniczną?
A nawiązując do którejś odpowiedzi: jestem atrakcyjna i w ogóle nie "robią" mi
tzw. atrakcyjni. Mam ich w nosie. Wolę ciepłego, inteligentnego i szczerego
brzydala.

[Gość: kwieto]

Moze nie lubi sie obnosic z uczuciami?
A moze to on ma "postawe zyczeniowa?