Dzisiaj, jak zwykle' Dzien Swistaka'

[maly.ksiaze]

Czy tez tak miewacie?

Pozdrawiam,

mk.

[Gość: Imagine]

maly.ksiaze napisał:

> Czy tez tak miewacie?
>
> Pozdrawiam,
>
> mk.

Skonczcie juz z ta naciagana abstrakcja. Czemu to ma sluzyc ?
Pozdr, Imagine.

nooo, swista wiatr, swista...

[fnoll]

zolte liscie leca z drzew, choc zielono jeszcze jest...

Dzien Swistaka

[maly.ksiaze]

Kilka dni temu obejrzalem w telewizji, nie po raz pierwszy zreszta, film 'Dzien
Swistaka' (oryginalny tytul 'Groundhog Day'). Glowny bohater, zrzadzeniem bozym
(badz tez innej sily wyzszej), skazany zostal na odgrywanie, raz za razem, tego
samego dnia. Budzil sie rano (do zawsze tej samej piosenki), jadl sniadanie,
wychodzil na ulice, spotykal tych samych ludzi, widzial te same sytuacje.. da
capo al fine. Az dzien bedzie dniem doskonale przezytym.

Jednego z kolejnych Dni nasz bohater udal sie do baru, gdzie wychylil z
przygodnymi kompanami kilka kielichow i, jak to po kilku kielichach, wdal sie z
nimi w powazne rozmowy o zyciu. Sfrustrowany niemoznoscia wyrwania sie z
zakletej petli czasu powiedzial: "Jak bys sie czul, gdybys codziennie rano
musial budzic sie w tym samym lozku, robic dokladnie to samo, spotykac tych
samych ludzi - gdybys ciagle przezywal ten sam dzien?".
Przysluchujacy sie temu facet w koszuli w czerwona krate mruknal: "Z ust mi to
wyjales. Moje zycie, czlowieku...".

Mam wrazenie, ze moje tez.

Pozdrawiam,

mk.

sposob na swistaka

[fnoll]

po wyjsciu z domu zawsze skrecaj w przeciwna strone

efekt natychmiastowy i piorunujacy

polecam! (warto wyposazyc sie w cos do jedzenia i wygodne buty)

praktykowac do upadlego

[Gość: Marta]

Sugerujesz monotonię, czy tylko mi się wydawało?

Eee, wydawało mi się pewnie...

M.

[maly.ksiaze]

Nie wydaje Ci sie Marto, o to mi chodzi. Moze nie wylacznie o to, ale w duzym
stopniu. Bo mozna, jak Fnoll radzi, skrecic w druga strone. Tylko ze potem i
tak trzeba bedzie pojsc tam, gdzie trzeba pojsc.

Z samego pojscia inna droga moze wyniknac troche przyjemnosci. Trzeba jednak na
takie 'male przyjemnostki' miec smak. A ja go trace.

Pozdrawiam,

mk.

[Gość: Marta]

maly.ksiaze napisał:

>
> Z samego pojscia inna droga moze wyniknac troche przyjemnosci.
> Trzeba jednak na
> takie 'male przyjemnostki' miec smak. A ja go trace.

No dobrze, bo już się zmartwiłam. Zwykłe udrzenie poczucia obowiązku. Nie
szkodzi ;-)
M

[Gość: Martyna]

maly.ksiaze napisał:

> Nie wydaje Ci sie Marto, o to mi chodzi. Moze nie wylacznie o to, ale w duzym
> stopniu. Bo mozna, jak Fnoll radzi, skrecic w druga strone. Tylko ze potem i
> tak trzeba bedzie pojsc tam, gdzie trzeba pojsc.
>
> Z samego pojscia inna droga moze wyniknac troche przyjemnosci. Trzeba jednak
na
>
> takie 'male przyjemnostki' miec smak. A ja go trace.
>
> Pozdrawiam,
>
> mk.


Naprawde rozumiem to o czym piszesz bo ja tez powoli trace smak a wlasciwie
moze apetyt na zycie. Ja nie ma jeszcze recepty jak odzyskac ten entuzjazm ale
wydaje mi sie , ze przyczyna jego braku nie tkwi w monotonii.
Przyczyna tkwi w nas samych i w sposobie w jaki odczuwamy .
Kilka tygodni temu poddalam sie biopsji aby zweryfikowac podejrzenia lekarzy.
Na szczecie wyniki byly pomyslne dla mnie . jEDNAK W CALEJ TEJ HISTORII
zadziwilam siebie sama . W okresie czekania na wyniki , w okresie kiedy
dopuszczalam mysl, ze moge byz ciezko chora - inaczej patrzylam na zycie . Z
entuzjazmem . czulam , ze kocham zycie, ze jest ono wspaniale , ze tyle mam
jescze do zrobienia do przezycia. Budzilam sie o 6 rano z entuzjazmem na nowy
dzien.
Niestety zycie sie nie zmienilo a ja po kilku tygodniach znowu go nie doceniam .

[Gość: dodo]

tak sie ma do 50-tki. potem juz jest fajnie - znow z entuzjazmem witasz kazdy
dzien :-) zwlaszcza jak sie przez tych pierwszych 50 lat czlowiek za duzo
napatrzy i naslucha, potem jakos rutyna i cieple papucie zaczynaja cieszyc...

Rutynowany swistak?

[maly.ksiaze]

Spojrzałem na to od innej strony. Trochę pod wplywem
dodo, a trochę Martyny (choć bez biopsji). Zobaczyłem cos
takiego:

Idziemy, biegniemy badź człapiemy przez życie, każdy
swoim tempem. Cały czas niesiemy ze sobą jakieś
wyobrażenie o sobie, wyobrażenie o tym, kim jesteśmy. Po
drodze, nawet sobie tego nie uświadamiajac, dokonujemy
tysięcznych wyborów. W pewnym momencie uświadamiam sobie,
że ten facet, który tu człapie - to nie ja. To ktoś kim
się stalem, a nie: kim jestem. Na dodatek ten ktoś łazi w
kółko. I co teraz? Czekać na kapcie?

Pozdrawiam,

mk.

PS. Pierwszy raz usiłuję wysłać list z polskimi
znaczkami. Jeśli mi sie udało, wstrzymajcie na chwile
oddech. W podziwie.

[Gość: Renka]

Czlapanie pod gorke, czlapanie z gorki, jest wciaz tylko czlapaniem. Bieg po
zdrowie, bieg z przeszkodami jest tylko biegiem. Nic z tego nie wynika. Co sie
wzbija i tak spada.Ale jednak chce sie wzbic jeszcze raz.Moze tym razem bedzie
wyzej? Taka juz jest natura, a wiec i czlowiek.
Te przemyslenia napadly mnie pare dni temu wieczorem przy tej fontannie pokoju
w Windsor. Byl piekny wieczor, facet wspaniale spiewal country i inne fajowe
piosenki, a ja sobie patrzylam na ten slup kolorowej wody strzelajacy poteznie
w gore..Te strumienie, ktore dostawaly sie najwyzej, robily wokol teczowa
mgle.Reszta spadala z hukiem z roznych wysokosci i tez tworzyla mgle..

[Gość: inka_sama]

Książe - znaczki w porzadku.
A co do świstaka... Narobiłeś mi smaczku , znowu bym chętnie obejrzała ten
film. Niestety nie nagrałam go sobie, a i wideo szwankuje...

Czasem niestety MK życie zamiast rutyny przynosi nam super bombę!... Tyle że
nie zawsze jest to dobre...
I zaczynamy tęsknic za naszym prywatnym Dniem Świstaka.
Ja poproszę. Byle sprzed 9 stycznia tego roku. Może być 30 grudnia. A co mi tam!

A swojego świataka MK wyślij do Szwajcrii. I niech on tam zawija
w te sreberka....

pozdrawiam ciepło
i_s

[Gość: Martyna]

W pewnym momencie uświadamiam sobie,
> że ten facet, który tu człapie - to nie ja. To ktoś kim
> się stalem, a nie: kim jestem. Na dodatek ten ktoś łazi w
> kółko. I co teraz? Czekać na kapcie?


Ale w kazdej nastepnej chwili mozemy wszystko zmienic i stac sie nowo samym
soba. W kazdej nowej chwili sie okreslamy . A poza tym to nie troche nie
rozumiem sensu tego co napisales.Moze jakiejs wyjasnienie?

Pozdrowionka

[maly.ksiaze]

Gość portalu: Martyna napisał(a):
> Ale w kazdej nastepnej chwili mozemy wszystko zmienic
i stac sie nowo samym
> soba. W kazdej nowej chwili sie okreslamy . A poza tym
to nie troche nie
> rozumiem sensu tego co napisales.Moze jakiejs wyjasnienie?

Kiedy właśnie nie możemy nic zmienić, bo jutro i tak jest
Dzień Świstaka.
Przypuszczam, że tak naprawdę określa mnie wlaśnie to, co
robię na codzień, a nie to, co o sobie myśle. Taka
zabawna sprzeczność.

Tu przypomniała mi sie powieść która (moim zdaniem) jest
właśnie o tym: 'Back, When We Were Grownups'. Może to nie
Kundera, ale dobrze się czyta. Polecam.

Uwaga na marginesie:
Na takie hamletyzowanie nad codziennością wypraną z
ewenementów można pozwolić sobie tylko wtedy, kiedy nie
ma na horyznocie żadnych prawdziwych problemów. Chyba mam
szczęście.

Pozdrawiam,

mk.

PS. Inko, o co chodzi z tymi sreberkami?

swistak i te sreberka

[Gość: inka_sama]

maly.ksiaze napisał:
> PS. Inko, o co chodzi z tymi sreberkami?

Hihi!
Widzisz Książę, była u nas reklama czekolady Milka... I tam facet
który "obserwował" jak ta produkcja wygląda opowiada potem co widział czyli:
krówka kopytkiem wylewa porcyjki czekolady w foremki, itd., a na koniec
świestak w te sreberka... zawija... Słuchająca kobieta kiwa głową i mówi: tak,
tak, oczywiście a na boku robi mine pt. "widzieliście , biedak zwariował!"
Powiedzenie stało sie synonimem opowiadania głupot, wprowadzania w błąd, albo
po prostu sygnalizuje niedowierzanie.
I to by było na tyle!
:)
i_s

[Gość: Martyna]

maly.ksiaze napisał:

> Gość portalu: Martyna napisał(a):
> > Ale w kazdej nastepnej chwili mozemy wszystko zmienic
> i stac sie nowo samym
> > soba. W kazdej nowej chwili sie okreslamy . A poza tym
> to nie troche nie
> > rozumiem sensu tego co napisales.Moze jakiejs wyjasnienie?
>
> Kiedy właśnie nie możemy nic zmienić, bo jutro i tak jest
> Dzień Świstaka.
> Przypuszczam, że tak naprawdę określa mnie wlaśnie to, co
> robię na codzień, a nie to, co o sobie myśle. Taka
> zabawna sprzeczność.

Wiesz ksiaze wczoraj po napisaniu postu tak sobie myslalam o monotonii,
zyciu itp I zmieniam moje zdanie. Okreslaja nas poza oczywiscie innymi oba te
czynniki( boze co za nudne slowo ale nie przychodzi mi na mysl nic bardziej
finezyjnego). Okresla nas to co robimy i to co myslimy. Nas stosunek do tego.I
chyba tylko w ekstremalnych sytuacjach tak naprawde potrafimy okreslic sie
tylko przez nas stosunek do tego co robimy , nastawienie itp
Lub tez niektorzy ludzie mistrzowie zycia potrafia zachowac entuzjazm i radosc
w niesprzyjajacych okolicznosciach zyciowych jakby niezaleznie od nich.
Dla wiekszosci jednak licza sie te dwa czynniki.

> Zadziwilo mnie jednak, ze napisales, ze nie mozesz nic zmienic. Zawsze mozna
cos zmienic-mam na mysli codziennosc: zawod, sposob , styl zycia, przestac zyc
rutynowo.

Ja np juz od roku mysle o przeprowadzce i zamieszkaniu na Hawajach lub tez
innej wyspie. Na dodatek wczoraj widzialam film o HAWAJACH i poczulam lopotanie
serca i zatesknilam za zyciem na Hawajach o ile mozna zatesknic za czyms czego
sie nigdy nie mialo. I wiem przenosze, Jeszcze nie teraz bo trzymaja mnie tu
pewne sprawy przez jakijs czas. Ale wiem zamieszkam na Hawajach .

Martynie

[maly.ksiaze]

Gdziekowiek bys nie byla, Twoj Dzien Swistaka pojdzie za Toba. Bo Dzien
Swistaka jest swietem ruchomym.

Pozdrawiam,

mk.

PS. Ale wyjechac mimo wszystko warto. Nie wiem, czy na Hawaje, czy gdzie
indziej, ale warto.

kto to w ogóle oglądał?

[Gość: inka_sama]

No właśnie - niektórzy nie do końca chyba rozumieja o co chodzi z tym Dniem
Świstaka.

Książe - no właśnie skleroza mnie dopadła - co on zrobił że ta data sie w końcu
zmieniła?
Bo to co robił "po drodze" to mniej więcej pamiętam. Oj, chyba musze poszukac i
pożyczyć.

[maly.ksiaze]

Pan 'Chmurka' zostaje wyzwolony z Dnia Swistaka wtedy, kiedy przezywa dzien
idealnie i staje sie lepszym czlowiekiem. Wyciek lukru z ekranu osiaga w tym
momencie sile wodospadu Niagara.

Pozdrawiam,

mk.

[Gość: inka_sama]

Ale następnym razem znowu obejrzysz?
;)

[maly.ksiaze]

Oczywiscie. Glownie dla sceny w barze. I tej z napadem na bank. I tej z
wyzwoleniem swistaka...

mk. (pozdrawiam)

[Gość: gb]

Idealnie według czyich kryteriów.....swoich? Lukier lał się z ekranu.....a
więc akceptacja musiała być masowa. A co jemu to dało? Jeszcze jeden altruista?

[ta_mar_ta]

Mały :) ,
znaczki udały się prześlicznie i post także. Tak jak Tobie człowiekowi się
zaczyna mysleć w pewnym wieku, potem podobno mija, na co nadzieje posiadam
ogromną ( na to minięcie )

W solidarności z Tobą, zatopiona w myślach podobnych
Ta_

[Gość: carduus]

A ja uwielbiam zwykłe dni. Podobne do siebie jak dwie krople wody. Chyba
dlatego, że swego czasu miałam zbyt wiele "wrażeń". Każdego dnia inne. Ale
każdego dnia tak samo intesywnie przeżywane. Przejadło mi się. Tak skutecznie,
że teraz kocham monotonię.
I dziękuję Najwyższemu każdego szarego wieczora zakażdy szary dzień.

[Gość: kol5]

"Synu, w życiu watro jest być tylko ARTYSTĄ" - cytuję ojca Wojciecha Kilara.

Kim warto być

[Gość: Marta]

Gość portalu: kol5 napisał(a):

> "Synu, w życiu watro jest być tylko ARTYSTĄ" - cytuję ojca Wojciecha Kilara.
>
Ojciec Wojciecha Kilara przynajmniej się nie pomylił. Podobne zdanie miała
matka Romain Gary'ego.
Wiele osób realizuje powyższy postulat, oczywiście przy swobodnym jego
rozumieniu. A rutyna nawet pomaga.

Marta

Gwałt na rutynie

[trzcina]

Jak świstakowy bohater, rutynę łamałam i to ostro tak, by do niej zatęsknić
całym umordowanym inaczej organizmem. Niestety, jak i jemu, temu nieszczęsnemu
więźniowi czasu, poddać mi się, może i na całkiem, przyjdzie. Łamanie rutyny,
uprawiane wystarczająco długo, a często, w nią samą nieodwołalnie się zmnienia.
A i sił jakby mniej...
Uwierzę chętnie Dodo, że jeszcze chwila, a mi się odmieni i z lubością kapcie
wzuję))

Dnia tego wyglądając z (umiarkowaną) tęsknotą
Z oddechem po znaczkach odzyskanym
pozdrawiam
t.

[noida]

O tak! Ja tez ciągle dokonuję gwałtu na rutynie, aż w końcu zachciewa mi się
rutyny. Ale nigdy nie mam wrażenia dnia świstaka. I oby mi tak zostało,
trzymajcie za mnie kciuki.

[Gość: inka_sama]

Ale on się tam nieźle wygłupiał wiedząc że i tak obudzi się jutro o tej 6
rano...

Na co byście się poważyli wiedząc że niezależnie jakich wariactw narobicie
jutro i tak zaczniecie od nowa - bez odpowiedzialnosci za to co wczoraj????

[trzcina]

Zaczęłabym rozkosznie niewinnie. Jutro świtkiem, zamiast do pracy, runęłabym w
Bieszczady. A potem wrażeń eskalacja, pewnie i ponad właściwy mi poziom
adrenaliny...
t,rozmarzona

[maly.ksiaze]

No właśnie, tak poświstaczyć naprawdę byłoby chyba
słodko. A co bym zrobił? Pewnie to, co zwykle. Aż do
skutku...

Pozdrawiam,

mk.