nienawidzę swojej córki

[rabarbar19711]

Ma troche ponad 16 lat
Kradnie
Kłamie
Wagaruje
nie uczy się
manipuluje ludzmi
pogardza ludzmi i uwaza się za najmądzrejszą
jest arogancka
potrafi "pochować do grobu" swoje koleżanki kłamiąc, że umarły by zwrócić na
siebie uwagę
nikogo nie lubi
dokucza i szczypie zwierzę domowe, o którym marzyła, ale którego chyba tez
nie znosi
nie ma stałego kregu przyjaciól
wywalą ją ze szkoły.
Myslę, że się stoczy. Mam pewność , że się stoczy. Nie moge juz na nią
patrzeć, nie mam siły, aby znowu próbować.
Mam dość - mogę pozwolić by zniszczyła tylko siebie albo wszystkich wkoło.
Niech zniszczy siebie - skoro musi.
Moja miłość do niej umarła.
podrabia klucze, aby zakraść się do pomieszczeń nie- swoich

[nattasza]

A gdzie ty byłeś?

[rabarbar19711]

Jak to gdzie? Na Hawajach.
Przeciez to proste,trzeba tylko:
dziecko kochać
rozmawiać z dzieckiem
poświęcać mu wiele czasu
być w kontakcie ze szkołą
starać się zrozumiec
nie gonic za awansami i kasą
w potrzebie poradzić się psychologa
I BEDZIE DOBRZE.Nie jest? Nie mozliwe?!!

[maureen2]

trzeba ją zostawić samą sobie,albo wyjdzie z tego sama,albo zginie,jej decyzja.
dać tylko jeść,miejsce do spania i ubranie,czyli minimum egzystencji,to jedyne
wyjście.

[nattasza]

Gorzej jak poprzestanie na minimum i nawet psychiatrzy nie daja rady

[maureen2]

czy poprzestanie na minimum czy nie to jej wybor,nauczy się odpowiedzialności,
decydownia o sobie, przypuszczam,że nie jest osobą upośledzoną umusłowo.

[nattasza]

Nie trzeba byc upośledzonym, żeby miec w życiu kryzys

[maureen2]

kryzys w 16 rż i to długotrwały, to ciekawa obrona.

[nattasza]

Twoje dziecko? Jak ktoś może mieć własne niech sie w takim razie świadomie nie
wyrzeka

[dziadek_hania]

co ty za glupoty wypisujesz!!!ja sie nie dziwie tej dziewczynie!jezeli jej matka
jest w stanie jej nienawidziec to czy kiedykolwiek byla w stanie ja naprawde
kochac.dzieci nie staja sie zle bez powodu.ta dziewczyna desperacko chce zwrocic
na siebie uwage swojej niekochajacej matki i pozostawiajac ja sama sobie jej
rozpacz i osamotnienie tylko sie spoteguje.
nie wiem czy jestescie bez serca, czy pozbawieni jakiegokolwiek poczucia empatii
czy poprostu to rozumowanie jest wynikiem glupoty?to pewnie pozostanie zagadka.
Babo jak mozna nienawidzic dzieci!na dodatek wyraznie nieszczesliwych.

[rabarbar19711]

Upośledzona z pwenoscią nie jest i inteligencji tez jej nie brakuje.Jaki kryzys
upowaznia człowieka do tego, żeby np.kraść, poniżać innych lub dręczyć (
szczypac, bić) zwierzę?
Nie znajduję usprawiedliwienia.
Myślę, że powinna sie szybko usamodzielnić.Tak po prostu wziąć odpowiedzialność
za swoje zycie za błedy i za sukcesy.

[czarnycharakter]

nienawidzisz sytuacji, ktora Cie momentalnie przerasta i z ktora nie mozesz
sobie poradzic. na pewno nie nienawidzisz Twojej corki ! :-)))

czch

[maureen2]

rewelacyjna wolta.

[czarnycharakter]

kpisz, czy o droge pytasz ?

czch

[maureen2]

to była kpina.

kpina

[czarnycharakter]

bywa czesto zewnetrzna forma bezradnosci i braku zrozumienia. sadze jednak, ze
nie warto bawic sie w szczegoly?...

czch

[maureen2]

kpina ,podobnie jak śmiech,jest zakończeniem bezprzedmiotowej dyskusji.Nie
wszystko jest traktowne powaznie zgodnie z oczekiwniem rozmowcy,wówczas może
czuć sie on zlekcewżony i bezradny.I słusznie.

reagujac kpina

[czarnycharakter]

na czyjas (niekoniecznie moja) "rewelacyjna wolte" pokazujesz nie bezradnosc
woltyzera, lecz Twoja wlasna. jesli zas o mnie chodzi - owszem, lekcewaze. nie
ludzi jednak, lecz mialkosc intelektualna.

czch

[maureen2]

czy to uczucie bycia lekceważonym,bezradnym jest od dawna i wynika ze świdomoś-
ci włsnych ograniczeń intelektulnych i poznwczych i trudności w uczeniu się ?

bylbym naprawde wdzieczny,

[czarnycharakter]

gdybys zechcial mi to: "czy to uczucie bycia lekceważonym,bezradnym jest od
dawna" przetlumaczyc na polski; latwiej byloby mi sie ustosunkowac...

czch

[dziadek_hania]

rabarbar19711 napisał:

> Upośledzona z pwenoscią nie jest i inteligencji tez jej nie brakuje.Jaki kryzys
>
> upowaznia człowieka do tego, żeby np.kraść, poniżać innych lub dręczyć (
> szczypac, bić) zwierzę?
> Nie znajduję usprawiedliwienia.
> Myślę, że powinna sie szybko usamodzielnić.Tak po prostu wziąć odpowiedzialność
>
> za swoje zycie za błedy i za sukcesy.


dzieci biora przyklad z rodzicow.zastanow sie w jaki sposob ty ja dreczysz,
istote slabsza, zalezna, dziecko(zwierzatko?).
jezeli jestes w stanie jej nienawidzic nie wierze, ze ja kiedykolwiek naprawde
kochalas a dzieci to czuja.brak milosci to pierwszy powod niewlasciwego zachowania.
moze nie jest za pozno i najwyzszy czas wzac odpowiedzialnosc za twoje zycie i
bledy.czas na rachunek sumienia i pokute za nienawisc, ktora zaszczepilac temu
dziecku.(a to ogromny grzech ale moze ciebie tez nikt nigdy dosc mocno
niekochal).zacznij od skruchy.

[4bibi4]

Stek bzdur. Usprawiedliwmy wszystkich zlodzieji i dręczycieli zwierząt. Osądzmy za to ich matki, bo to ich wina. ,,Nie kochaly" ich z pewnością. Lub za mało. Lub coś tam jeszcze źle zrobiły.....prosze lepiej zamilknąć. Nie zrzucajmy wszystkich idiotycznych zachowań wrednych nastolatek na błędy wychowawcze. Człowiek nie rodzi się jako ,,biała kartka". Rodzi się z genami i cechami charakteru. Dzięki takim jak Pan/Pani rośnie nam pokolenie bachorów, które myślą, że im wszystko wolno a każdą wine zrzucają na rodziców. Świetnie ich Pan utrwala i dopinguje w tych przekonaniach. Zaden wiek nie upoważnia do takiego zachowania. Bezstresowe wychowanie. Czy ta Mama nie zasługuje na szacunek? Grzech i skruchę prosze pozostawić na Forum o tematyce religijnej.

[mona.blue]

Pomijając, że to wątek z 2006 r. to uważam, że to jednak nie tylko geny, a może nie przede wszystkimi geny, tylko w przeważającej mierze jednak wychowanie.

[braun_f]

do supienia

[mskaiq]

Mysle ze Twoja Corka potrzebuje wiele milosci, nie ma wokol Niej wiele osob
ktore moglyby Jej pomoc. Kiedys mialem podobne problemy z moim Synem, nie
chcial sie uczyc, bral narkotyki, byl pelen krytyki, braku szacunku do ludzi.
Mial wiele problemow z rozpoznawaniem wartosci.
Sprawy wygladaly bardzo zle, probowalem Go zmieniac, byl ukochanym Synem ale
moje proby nie przynosily skutkow. On podwazal wszystko, czesto zastanawialem
sie czy nie lepiej gdyby odszedl z domu, spraszal kolegow, brali narkotyki.
Nie moglem sie Go pozbyc, oznaczaloby to Jego bezdomnosc, zagubienie sie w
swiecie bez wyjscia.
Zdecydowalem sie ze zostanie w domu, jesli ma zginac to lepiej niech zginie w
domu, pomiedzy ludzmi ktorzy Go kochaja, ktorzy dbaja o Niego.
Dzisiaj nie bierze juz narkotykow, jest radosnym czlowiekiem, z wieloma planami
dla ktorego zycie znaczy bardzo wiele.
Serdeczne pozdrowienia.

[milla7]

mskaiq! wysłałam Ci maila z prośbą o radę na priv
pozdr. Mila

[jpsi]

niezle ziolko. Ciekawe od czego sie zaczelo.

Jak na razie... to masz pewnie niewielki wplyw na to co bedzie robic. Ona ma
juz 16 lat... troche za duzo zeby sluchac kogos bez logicznego powodu.

Mozesz jeszcze sprobowac: sugeruje ci [cos co sugerujesz], bo [dlaczego to jest
najlepsze rozwiazanie, co sie zdarzylo innym, oczywiscie moze uwazac inaczej,
ale niech widzi twoje argumenty], ale zrobi jak uwaza, to jej zycie.

I pojdz do psychologa, nie po porade, ale zeby sie uspokoic. Jak jej sie nie da
uratowac, to przynajmniej z toba bedzie w porzadku. Jedna szczesliwa osoba to
lepiej niz dwie nieszczesliwe.

[dziadek_hania]

jezeli nie masz nic LOGICZNEGO do napisania, nie pisz.to tylko sugestia, oczywiscie.

[di.terlizzi]

Porozmawiaj z innymi rodzicami wasnie córek, jaki to trudny okres w ich życiu
zwałszcza rodziców takich panienek. Gorsze rzeczy takie dziewuchy mogą
wyprawiać. Dlatego tyle ich błąka się po ulicach, gdzie padaja ofiarami
wszelkiej zgnilizny moralnej.Wydaje się im,że są silne, a staczają się w
błyskawicznym tępie. Jako rodzic szukaj jakiejś poradni rodzinnej, porozmawiaj
ze szkołą, może tam jest pomoc.

[maureen2]

widziałem tłumy,miliony 16 latek co roku błąkających się po ulicach,kradanących
oszukujących i wgarujących.Wszyscy na świecie przechodzą tę chorobę w 16 rż.

[di.terlizzi]

przezyje matka? A ile z tych 'chorych' zostaje w tym wieku na zawsze?

[maureen2]

w 16 rż czas najwyższy na naukę odpowiedzialności,decydowania o sobie.Albo nau-
czy się albo zgninie,jej wybór.

[croyance]

Jak ja bylam 16-17 latka, zachowywalam sie jeszcze gorzej. Moi rodzice powinni
zostac kanonizowani.
A teraz prosze, skonczylam studia, pisze artykuly, pracuje w wielkiej firmie w
Anglii i mam kochajacego partnera :-)))) Rodzice szczesliwi i dumni, ale
przezyli pieklo (poniekad oni takze zawinili, oczywiscie, ale dalam im tak
popalic, ze ho ho ho).

[dziadek_hania]

maureen2 napisała:

> widziałem tłumy,miliony 16 latek co roku błąkających się po ulicach,kradanącyc
> h
> oszukujących i wgarujących.Wszyscy na świecie przechodzą tę chorobę w 16 rż.

hej a gdzie ty widziales te miliony kradnacych na ulicach????????jaka chorobe?
miliony nastolatek w 16 urodziny wylegaja na ulice ,zeby troche pokrasc i sie
poblakac!?gdzie ty zyjesz?ja tez mialam 16 lat i jedyna choroba ktora dotyka
takie dzieci w tym wieku to brak milosci i akceptacji.

[kacha66]

..sie do sytuacji, podpisuje sie rekami i nogami... bylam, jescze chyba jestem
w sytuacji podobnej do "rarbarbar" i amm tego naprawde dosc ale kocham swoje
dziecko napewno, sytauacji nie rozumiem, nienawidze, nie chce...

[dziadek_hania]

di.terlizzi napisała:

>takich panienek. Gorsze rzeczy takie dziewuchy mogą
> wyprawiać. Dlatego tyle ich błąka się po ulicach, gdzie padaja ofiarami
> wszelkiej zgnilizny moralnej.Wydaje się im,że są silne, a staczają się w
> błyskawicznym tępie.

a ty co z radia maryja czy jak.nienawisc i potepienie gora?!

[hellaa]

Czasami urodzimy sie wśród "obcych", czasem "obcy" nam sie rodzi.. i zawsze
jest to tragedia, okropnie smutna sprawa!
Tak samo, jak jest mnóstwo dzieci z uzasadnioną niechęcią do własnych rodziców,
bo nie są ci rodzice dobrzy i bliscy, tak samo pewnie są rodzice skazani na
wychowywanie kogoś, kto nie jest ani dobry ani bliski, choć przecież się
starali...
Dzisiaj daje się prawo dzieciom do mówienia szczerze o rozczarowaniu rodzicami,
do przyznawania się do braku miłości do ludzi, którzy nieraz zamiast ich kochać
i chronić - źle traktują i krzywdzą. Nie uchodzi jednak rodzicom otwarcie
przyznać się, że dziecko, które im się urodziło, odpycha miłość, źle ich
traktuje i krzywdzi.
To, że rodzina wcale nie jest, jak chciałoby się mniemać, zbiorem życzliwych
sobie pokrewnych dusz, tylko często samotnością ludzi odmiennych od siebie albo
polem bitwy wrogów - to temat tabu!
Uważam, że czasem jakieś dziwne zrządzenia wiążą nas nicią bliskiego
pokrewieństwa z kimś, do kogo nie możemy żywić sympatii.
W takich sytuacjach uważam, że lepiej zachować najogólniej rozumianą
poprawność /tu np. dać córce podstwy do samodzielności: mieszkanie osobne i
minimum socjalne aby mogła się uczyć/ a nie ma sensu męczyć się pod jednym
dachem i skazywać na przykre obu stronom towarzystwo.
Niech każdy idzie swoją drogą i dochodzi tam, gdzie sam zdecyduje.

[di.terlizzi]

Też tak myślę,że nie ma co się w imię genów męczyć. Jednak zycie to nie tylko
przyjemność. Znam matkę chłopaka 26 letniego, który przedawkował narkotyki i
zmarł. Dziś żałuje ona,że nie powalczyła o niego.

[maureen2]

a co ma mowić,chcociaż niektorych stać na szczerość.

[dziadek_hania]

zgnilizna moralna, niepokrewnwe dusze...ja zwarjuje.co za bzdury.dzieci sa
czysta karta, to od rodzicow, otoczenia zalezy jak zostana uksztaltowane.a
proces ten zaczyna sie od pierwszych dni zycia dziecka a moze i wczesniej.nie
daleko pada jablko od jabloni choc czasem je trudo znalezdz.

[wwoj72]

Ty chyba jesteś dziadek -teoretyk jesli uwazasz, ze dziecko jest czystą karta.
Mam kilkoro dzieci i zapewniam Cię ze każde z nich od samego urodzenia
pokazywalo swój "charakterek". Jest to kombinacja genów, i czasem myślę ze tzw.
wychowywanie na nic sie zda. I tak kazdy rozwija sie i żyje własną indywidualną
scieżka. Podziwiam zalożyciela/lkę postu, za odwagę spojrzenia na prawdę, a nie
zamydlanie sytuacji frazesami. Z ciekawoscią zaczęlam czytac ten watek , ale
jestem rozczarowana miałkosicia wypowiedzi.
I jeszcze jedno, mysle że tylko ktos kto kochał potrafi nienawidziec.

[4bibi4]

Prosze sie doszkolic i nie osmieszac z ,,czystą kartką".
Genetyka. Dzwoni gdzies?

Brawo

[ereshkigal]

Brawo za zdrowe podejscie. Malo ludzi potrafi spojrzec na cos z perspektywy obu
stron ....
pod wrazeniem jestem dojrzalosci myslenia :)

[illiterate]

Ale co - od zawsze byla szatanem? Urodzila sie i zaczela szczypac innych?
Czy stala sie zla od jakiego momentu? Cos sie stalo?

[ball_bina]

Owszem mamuśko, wierzę,że jest ci trudno. I że wiele osób powie ci wywal z
domu tego bachora, a jednak powiem ci ŻLE ROBISZ! Wywalasz wszystkie jej
wady...a czy ona nie ma już żadnych zalet? Widac dziecko przeżywa jakiś
problem. Przecież taka na świat nie przyszła. Widzisz w niej tylko jej słabosci
ale słabosci są rezultatem bardzo długiego procesu. Są rezultatem zaburzeń
psychicznych, wynikających ze stresu. Poza tym, jest naukowo udowodnione,ze
dzieci w tym wieku, wszystkie przeżywają problemy wieku dorastania.To jest
jakiś problem z tobą SAMĄ MATKA....Bo inaczej nie powstałaby taka reakcja na
twoje zachowanie. Musisz sama zacząć od siebie, czy w twoim zachowaniu nie czai
się klucz do jej problemów? Pewnie tak. Jednego jej nie ucz, że miłosc jest na
warunkach, które ona musi spełnić. Bo inaczej miłosci nie bedzie i bedzie
nienawiść. Szukaj klucza do problemu w sobie. Czy za wiele od niej nie żądasz?
Czy masz cierpliwość....masę innych pytań. Pewnie nie widzisz swojego
zachowania, więc poproś kogoś o szczerą odpowiedź, jaka jesteś ty, jako osoba i
co jest twoją wielką wadą. Ja ci mogę już z twojego postu podpowiedzieć:
-zamiłowanie do perfekcjonizmu,brak indywidualizmu
- cynizm i zarozumialstwo, brak tolerancji,
- BRAK POKORY!
dalej wyciągnij sobie sama wnioski, z czego twoje dziecko czerpało 'pokarm' aby
się stać takie, a nie inne....

[hellaa]

Zawsze sie bardzo dziwię, kiedy czytam wypowiedzi ziejące agresją i
nienawiścią, których rzekomym celem jest... skłonienie kogoś tak "glanowanego"
do pokory i miłości... Co za koncertowy popis hipokryzji! :)))
Święta Inkwizycja Pokory i Miłości!!!

[maureen2]

ktoś nie wie co to jest miłość. Myli pojęcia,ktore zna tylko z teorii.

[dziadek_hania]

ej zglos sie na nowa swiecka madzie.jestes swietna,wszystko przekrecasz i gadasz
swoje.

[rabarbar19711]

Kotku, może miłość nie powinna stawiać warunków, ale rodzic ma obowiązek kochać
i wychowywać (!) wychowanie to kwształtowanie cech dobrych poprzez wskazywanie
tego co dobre i złe,to równiez stawianie wymagań i okreslanie granic.
Te granice musze stawiać, chocby po to aby jej podobni nie przyszli do Twojego
domu okraść Cię albo zarżnąć.
Jesli tak śmiało wyrokujesz o cechach mojej osobowości na podstawie postu-
gratuluję odwagi.
Może podac numer buta i kolor włosów?

[mathias_sammer]

rabarbar19711 napisał:

> Kotku, może miłość nie powinna stawiać warunków, ale rodzic ma obowiązek
kochać
>
> i wychowywać (!) wychowanie to kwształtowanie cech dobrych poprzez
wskazywanie
> tego co dobre i złe,to równiez stawianie wymagań i okreslanie granic.
> Te granice musze stawiać, chocby po to aby jej podobni nie przyszli do
Twojego
> domu okraść Cię albo zarżnąć.
> Jesli tak śmiało wyrokujesz o cechach mojej osobowości na podstawie postu-
> gratuluję odwagi.
> Może podac numer buta i kolor włosów?
>
Rabarbar w dwoch nastepujacych po sobie postach przeczysz wlasnym slowom: w
jednym niczego wiecej nie oczekujesz tylko wyprowadzki 16-letniej corki (kilka
osob juz poczulo tradycyjnie empatie z sytuacja, hahah. hmmm powaznieje). W
drugim natomiast z duza pewnoscia siebie jako rodzic okreslasz koniecznosc
wytyczenia i przestrzegania granic.

Pozwol sobie doradzic- a doradzam naprawde z troska. Kimkolwiek Twoja corka
jest Ty badz konsekwentna w swoim zachowaniu. Jakakolwiek podjemiesz decyzje
trzymaj sie jej. Nie mam nic gorszego jak Twoje rozchwianie emocjonalne,
uleganie slabosciom, brak konsekwencji we wprowdzaniu decyzji w zycie.
Pomalutku ale skutecznie.

I jeszcze jedno- gdybys nt chciala porozmawiac w zawezonym gronie, bo nie
wszystkie opinie moga sie podobac to PRZENIES SIE DO KORESPONDENCJI PRYWATNEJ.
Przypominam tu jest forum publiczne, a na nim 38 mln wpisow i na pewno co
najmniej z 20 osob pisujacych.

Powodzenia!

M.S.

[ball_bina]

rabarbar19711 napisał:

> Kotku, może miłość nie powinna stawiać warunków, ale rodzic ma obowiązek
kochać
>
> i wychowywać (!) wychowanie to kwształtowanie cech dobrych poprzez
wskazywanie
> tego co dobre i złe,to równiez stawianie wymagań i okreslanie granic.
> Te granice musze stawiać, chocby po to aby jej podobni nie przyszli do
Twojego
> domu okraść Cię albo zarżnąć.
> Jesli tak śmiało wyrokujesz o cechach mojej osobowości na podstawie postu-
> gratuluję odwagi.
> Może podac numer buta i kolor włosów?
>
........................
Nie nazywaj mnie tak ciepławo i mdławo "kotkiem" bo tracisz na
wiarygodności...Bo myślę sobie, że mnie nazywając kotkiem, a jak nazywasz swoją
córkę, gdybyś ją tak ładnie nazywała kotkiem,wtedy gdy w środku aż się
gotujesz, to czy dziwisz się, że masz takie problemy jakie masz?
Zaprzeczasz sama sobie w całym tekście, ktory napisałaś.Przeczytaj sobie go
jeszcze raz. Czy na tym polega miłosc aby zostawić to dziecko, wtedy gdy nie
spełnia warunków i marzeń mamusi? Czy zostawiłabyś ją gdyby była kaleką, chorą,
w biedzie? Nikt nie nauczył cię miłosci? Przeraza twoja agresja wobec tego
dziecka i twoje infantylne zachowanie, przecież twoja emocjonalna ucieczka, to
agresja wobec niej. Nie mozesz ją widać UKARAĆ więc 'karzesz' poprzez
emocjonalne oddalenie się od niej.JAKI EGOIZM!!!!Jaka ty 'perfekcyjna' mamuśka,
co to 'wychowuje', co daje przykład, stawia granice.... i co pomyliłam się w
moich insynuacjach na twój temat? Sama widzisz że nie!
A kto do licha mówił ci kobieto, że bycie matką to sama słodycz! Idź po rozum
do głowy...porozmawiaj z innymi ludźmi.Zobacz ile ludzi ma podobne problemy? I
jak starają się je rozwiązać.
To że twoje dziecko funkcjonuje tak jak funkcjonuje jest wynikiem szergu
ważnych wydarzeń w jej życiu, gdzie ty jako matka odgrywasz ogromnie ważną rolę.
Zgubiłaś kontakt ze swoim dzieckiem...naczytałaś się pedagogicznej literatury,
ktora w realich się nie sprawdza. Twoje nieszczęsne dziecko zaszło bardzo
daleko i długa będzie droga powrotna, dlatego ubierz się w cierpliwość. I
pomyśl sobie jakim zwierciadłem byłas dla swojej córki...czy nie widzisz w
sobie jeszcze nic? Ja widzę tylko egoistyczną, próżną i naiwną, słabą kobietę,
ktorej pomyliły się realia zycia ze sztucznością typu"
> i wychowywać (!) wychowanie to kwształtowanie cech dobrych poprzez
wskazywanie
> "
.....i z tym obrazem matki w sobie zmaga się twoje dziecko, moze w jej
zachowaniu jest WALKA o te prawdziwe uczucia i szukanie akceptacji i prawdziwej
dorosłej ludzkiej miłosci....

[maureen2]

to jest niestety jakiś absurd,ten wywód straszny

[dziadek_hania]

maureen2 napisała:

> to jest niestety jakiś absurd,ten wywód straszny

-----------
ej radio maryja, ja moge powiedziec to o twoim a nie mowie choc mnie korci.

[zonaniezona1]

ball_bina + Mąde słowa. Oprócz jenego. Autorka tekstu niczego się nie
naczytała. Nawet podstaw psychologii nie łyknęła. Pseudo psychologiczne
poradniki.....Najważniejsze w wychowaniu jest miłośc i wsparcie. Wszystkie inne
rzeczy w tym wyznaczanie tzw. granic są pochodne. Często u kobiet rozwija sie
agresja do własnych dzieci (np. syndrom postaborcyjny). ... Ten post to taki
wyraz agresji wobec własnego dziecka. Często emocjonalne stany matek wpływają
na zachowanie dzieci...
Tak naprawdę to autorce postu tez jest potrzebna pomoc ... I bardzo mi szkoda
jej dziecka....

[ball_bina]

gdzie można się wygadać moze dużo pomóc. Załagodzić frustracje.Jest jeszcze
jedna sprawa często rodzice popełniają ten błąd,ze identyfikują sie
z "perfekcyjnym rodzicem" dziecko i tak wyczuje ten fałsz i brak konsekwencji
w zachowaniu. I szuka autentyzmu czyli "prawdy" o sobie, o rodzicach....o
całym świecie. Staje się takie na przekór rodzicom..dlatego własnie ze było
kochane miłością na warunkach,za coś....a nie za to kim jest niezależnie od
tego jakie będzie...

[maureen2]

każdy ma swoją prawdę

[dziadek_hania]

maureen2 napisała:

> każdy ma swoją prawdę
--------------------
elo,ale twoja jest ta najprawdziwsza,nie?

[dziadek_hania]

rabarbar19711 napisał:

> Kotku, może miłość nie powinna stawiać warunków, ale rodzic ma obowiązek kochać
>
> i wychowywać (!) wychowanie to kwształtowanie cech dobrych poprzez wskazywanie
> tego co dobre i złe,to równiez stawianie wymagań i okreslanie granic.
> Te granice musze stawiać, chocby po to aby jej podobni nie przyszli do Twojego
> domu okraść Cię albo zarżnąć.
> Jesli tak śmiało wyrokujesz o cechach mojej osobowości na podstawie postu-
> gratuluję odwagi.
> Może podac numer buta i kolor włosów?
>

-------------
co boli??a widzisz.i dlaczego kotku?czyz bys w dodatku byla typem slodkiej
zmijki??biedne to dziecko.mysle , ze masz duzy problem ze soba.nie chce byc
zlosliwa ale nie ma co zadreczac siebie i innych, prosze zglos sie do
specjalisty poki jeszcze nie ma tragedii.
i jeszcze jedno czy nie czujesz zazdrosci wzgledem corki?

[karina385]

a ja sie pod wypowiedzią balbiny podpisuję
sama tego doświadczam i zaczęłam od siebie a efekty pozytywne powoli bardzo
powoli ale widzę jednak
powodzenia i pozdrowienia

[bulterier]

konieczny psychoanalityk.

b.

[rabarbar19711]

W kwestii wychowania pojawiają sie rózne poglady w zalezności od tego kto je
wyraża:
młodzziez- to zwolennicy spiskowej teorii "rodzice sa przeciwko nam i nas nie
rozumieją'
młodziez 1- jest zwyczajna ani super niezwykła ani bardzo niedobra, bez wzgledu
na okolicznosci daje sie socjalizować i jakoś układa sobie stosunki z rodzina
iswiatem.
rodzic 1- ja nie jestem niczemu winien , złe jest dziecko
rodzic 2- jestem złym rodzicem, dziecko jest ok.
rodzic 3 - sa nie wiem, może oboje nie jestesmy doskonali.Nie twierdzę , że
jestem doskonałym rodzicem, nie jestem nadczłowiekiem , cyborgiem ani aniołem.
Gwoli wyjasnienia- moja córka miała opieke psychologiczna w 3 szkołach,potem
prywtne spotkania z panią psycholog ( ją jak i poprzedników młoda szpetnie
oszukiwała, az byli w szoku.No prosze napisać, że ta pani , to zła kobieta
była i trzeba było szukać 5-go psychologa.
Trudności w nauce też próbowalismy rozwiazywać - korepetycje i pomoc z mojej
strony (wbrew wyobrażeniom niektórych mam czas dla córki,rodziny, przyjaciół,
po 16.tej jestem w domu).Tabuny nauczycieli róznego rodzaju próbowały jej
pomóc, ale każdy miał feler- a tojego oddech śmierdział kawą, a to skarzył na
nadeta minę i burkliwy ton w czasie korepetycji lub tez nieodrobione zadania.
Rodzinnie uprawiamy sport, lubimy wspólne kino , operę i w sprawach przyjemnych
młoda chetnie współuczestniczy, bo jednym warunkiem- żeby poza tymi przyjemnymi
zajeciami nie chcieć od niej niczego.
Kiedy sie taka stała? Pierwsze niepokojące objawy - kłamstwa i brak stałych
przyjaciół - to kl.4, pierwsza kradzież - kl.6 ( skłamała, że okradły nas jej
koleżanki z marginesu).Chcielismy wierzyć, pomóc, twierdziła, że jest przez nie
zastraszana i sie ich boi- uwierzylismy pomoglismy.
Na krótko - potem wydalono ją z kolonii letniej za złe zachowanie i
przywieziono do domu pod opieka wychowawcy i tak dalej i tak dalej.Nie możemy
normalnie życ - nosimy przy sobie portfele, zamykamy pieniądze i cenne
przedmioty, ostrzegamy dziadków przed kradzieżami itd.
Nieustajaco towarzyszy mi uczucie napiecia i leku jakby zaraz coś w łeb czekał.
Myslałam ojakiejś grupie wsparcia dla rodziców takich dzieci, znajomi sa
wspierani przez podobna grupę z dobrym skutkiem.
Szukam tez rozwiązań dla córki, aby mogła nie bacząc na geny i więzi powoli
układac sie do zycia na własny rachunek.Nie zycze jej zle, nie szulam rewanzu,
nie chce juz nic, tylko chcę aby odeszła z domu.
No , ponoć najlepiej, aby staczała sie pod skrzydłami rodziny, ale to nie tak-
niszczy nie tylko siebie i mnie , ale całą naszą rodzinę.
Naprawde wypaliło sie cos we mnie i umarło.Posty w rodzaju jestes .... i tu
inwektywy albo nieudolne próby naszkicowania mojego portretu psychologicznego
sa dla mnie po prostu bez znaczenia.

[mathias_sammer]

Dlaczego Ty nie wyprowadzisz sie i nie zostawisz corce mieszkania?

Pytam, bo doczytalem do konca i widze, jak bardzo cierpisz:)

M.S.

[illiterate]

A probowaliscie terapii systemowej?

[11anna11]

Jak dobrze rozumiem co czujesz, przechodziliśmy przez to samo, no może mniej
skrajnie. Nasza córka też miała przyjaciół prawie meneli, kradła (no ale
drobiazgi), wagarowała. I powiem Ci, co robilismy. Najpierw, próbowalismy "po
dobroci". Tłumaczyłam, prosiłam, zapewniałam o miłości. Nie pomogło. Powoli nie
starczało tez miłości żeby to chamstwo, butę i agresję znosić. Tak samo
marzylismy żeby się jej po prostu pozbyć z domu. Szukałam szkół z internatem
ale były z tym kłopoty. Szukałam stacji ale jak ktoś usłyszał, że 16-latka a my
mieszkamy w tym samym mieście, ludzie sie bali, no bo to nie jest normalne, a
dziewczyna może im dom okradnie, spali... I w końcu w człowieku, poza
instynktem macierzyńskim, odzywa sie po prostu instynkt samozachowawczy. I coś
we mnie pękło! Nie miałam juz hamulców. Po prostu u kresu wytrzymałości
dochodzisz już tylko do stanu, w którym jest ci wszystko jedno. Kto tego nie
przechodził, nie zrozumie... Jak ona mi mówiła, ze mnie nienawidzi, ja mówiłam
że nienawidzę, krzyczałam, byłam wredna, podła tak jak ona. Jak nie wracała do
domu przed 23-tą, zamykalismy drzwi i nie wpuszczaliśmy do domu. Odchodziła w
ciemną noc po półgodzinnym pukaniu a my umieralismy ze strachu. Byliśmy
konsekwentni i bezwzględni. To było jak walka.
Dziś nasza córka ma 22 lata, studiuje i juz ma doskonałą pracę, ale tamte lata
wciąż gdzieś we mnie tkwią. Cieszę się, że odnosi sukcesy ale nie rozumiem
dlaczego musieliśmy przez to wszystko przechodzić... no cóż widać taka karma.
Podobno człowiek dostaje od losu tyle, ile jest w stanie unieść. Wiem, że to
kiepskie pocieszenie.
Rozumiem, co czujesz ... kiedyś to sie skończy ale walcz, bo jak skończy się
źle, to dopiero wtedy poznasz co to cierpienie.

[rabarbar19711]

Dziekuję za podzielenie sie swoimi doswiadczeniami i pokazanie optymistycznego
zakończenia.Tak naprawde najcenniejsze sa dla mnie rady osób, króre mają
osobiste doswiadczenia.Za rady życzliwe wszystkim b. dziekuję.Resztę , która
nic nie wnosi(poza ocenami mojego charakteru, przeczytanej literatury,
znajomosci psychologii it. ) pomijam , bo nie jest istotna.
Anno, dziekuję za zwrócenie uwagi, na fakt, że w takich sytuacjach cała rodzina
jest poturbowana a slady zostają.
Nie będę juz pisać na ten temat.Poznałam Wasze opinie teraz wracam do realu.

[ag_a1]

Mnie sie wydaje,że takie złe zachowanie to postawa obronna przed jakąś
niesprawiedliwością jakiej człowiek doznaje, zwłaszcza młody człowiek, który
szuka swojego miejsca w świecie, nie jest pewien swojej wartości, boryka się ze
zmianami jakie zachodzą w jego organiźmie. Zadaj sobie pytanie czy Twoja córka
dostała od Was rodziców wystarczające wsparcie i akceptację jeszcze wcześniej
kiedy była mała i bezbronna.

[maureen2]

można jeszcze poszukać kim była w poprzednim wcieleniu.

[ag_a1]

A po cholerę.

[dziadek_hania]

maureen2 napisała:

> można jeszcze poszukać kim była w poprzednim wcieleniu.
--------------
elo,zapewne diablica albo czrownica szkoda,ze dzis juz sie takich nie pali.

[bea2006]

Dobrze,że nie mam dzieci.....
Wspólczuje kazdemu rodzicowi, który ma takie problemy. Na pewno to jest trudna
sytuacja dla obu stron. Nawet trudno mi jest wyobrazic sobie siebie w takiej
sytuacji. Mysle, że pomoc psychologa jest nieunikniona zarówno dla dziecka i
jego rodziców.Pozdrawiam i trzymam kciuki- bedzie dobrze.

[gadula]

Zeby znalezc przczyny jej zachowania najlepiej jest zaczac analizowac siebie i
swoj zwiazek. Siebie i sowjego meza dobrze znasz stad prawdopodobienstwa
popelnienia bledu w analizie jest najmniejsze. Dalej nalezaloby wyciagnac od
ciebie troche wiecej informacji na temat sposobow jakie stotosowalas i reakcji
towjej corki na te proby. Po tym pozostaje ostatnia faza analizy calego
problemu czyli srodowisko, koledzy, szkola, itd.
Stad zeby cos zrobic w tym kierunku musialabys nam napisac cos o swoim zwiazku,
jak wam sie uklada, o twoich zasada, co jest dla ciebie wazne no i jak wyglada
udzial twojej corki w tym zyciu.
Jezeli po tych jakze potwornych i odstraszajacych postach bedziesz jeszcze
miala odwage cos o sobie napisac to moze cos z tego wyjdzie...

[maureen2]

czy ktoś poczuł się potwornie odstraszony ? raczej nikt.

[gadula]

maureen2 napisała:

> czy ktoś poczuł się potwornie odstraszony ? raczej nikt.

dlaczego piszesz w formie bezosobowej?

[gadula]

przyczyn moze byc wiele; brak wlasnego zdania, lek, nieszczerosc.

Matka...

[zonaniezona1]

Opis dziecka mnie sparalizowal.
A gdzie milosc, wsparcie, analiza swojego zachowania. Twój opis dziecka
świadczy raczej o zupełnym niezroumieniu małej. Ona ma wszak dopiero 16 lat.
Jakie są przyczyny jej zachowania. Gdzie Ty byłaś i jesteś ustawiona w jej
życiu?
Współczuję nie Tobie- ale Twojej córce- braku wsparcia matki. opis dziecka
świadczy raczej o zupełnym niezroumieniu małej. Ona ma wszak dopiero 16 lat.
Jakie są przyczyny jej zachowania. Gdzie Ty byłaś i jesteś ustawiona w jej
życiu?
Współczuję nie Tobie- ale Twojej córce- braku wsparcia matki. Skąd u tego
dziecka taka agresja?? Wszak marzyła o zwierzątku..A teraz go męczy? Czemu? Co
ta dziewczyna w ten sposób odreagowuje? Najpierw myślisz, że się stoczy - a
potem już jesteś pewna ,ze się stoczy....Ty nie masz siły... A kto ma miec
siłę? Ma zniszczyć siebie... byle nie dotknąc Ciebie....
Powinnaś sama iśc do dobrego psychologa i zanalizować swoje zachowanie względem
córki.

I czemu to dziecko tak dramatycznie stara się zwrócić na siebie uwagę ???

[lisavera]

znienawidzieć własne dziecko? czy to możliwe? czy ty masz więcej dzieci? czy
zyjesz z ojcem dziewczynki, czy z jakimś innym męzczyzną? z tego co piszesz
wygląda mi to na dom rozbity, a w którym to dziecko czuje się obco. Dlatego
jej zachowanie ma gdzieś swoje grunty.

[zonaniezona1]

Znam sporo tzw rodzin rozbitych , gdzie dzieci funkconują zupełnie prawidłowo.
Znam sporo tzw normalnych rodzin- gdzie dzieci są ofiarami nad ambitnych matek.
Nie dowiemy się wielu rzeczy... Autorce postu potrzebny jest mądry psycholog.

[lisavera]

Szkoda i dziecka i matki.

[maureen2]

forum pogrążone w bólu po stracie dziecka ???

[zonaniezona1]

Cynizm jest formą agresji??
Masz rację ...zróbmy fieste z okazji dramatu tych ludzi....

[nattasza]

Gdyby nie zainteresowanie rodziców w wieku dorastania, nie wiem czy byłabym
dziś złodziejką, kurwą czy nie wiem kim

Za późno

[dziki.macho]

[solaris_38]

no niezła z niej lisica
kto wie dlaczego takie problemy
taka układanka genów? takie trudne dzieciństwo?
taki początek lepszej pzryszłosci ?
kto wie
jakas wina i twoja w tym jest ale jednak ona sama jest pzryczyną własnych nieszczesc
ma cechy psychopatyczne
nie będzie jej z tym dobrze
ani nikomu

to tak jakby miec upośedzone dziecko i nie wchodzmy skąd jej upośledzenie

ty widzisz gdzie idzie i wiesz
a jednak
zachowaj dla niej miłośc kóra obawi sie gotowością pzryjęcia jej jesli
postanowi zmienić swoje życie
a zcasem pzry dnie to sie zdarza

[martika19873]

Nie powinnas jej AZ TAK surowo oceniac. Przeciez pomimo tego wszystkiego nadal
jest twoja corka! I nie ma czlowieka, ktory rodzi sie zly. Czesc jej problemow
wynika z tego iz przechodzi okres dojrzewania,to fakt. Sama jeszcze niedawno
bylam podobna do niej: zadawalam sie z typami spod ciemnej gwiazdy, jezdzilam
na imprezy za miasto(w wieku 15 lat) gdzie spijalam sie do
nieprzytomnosci.Zawalalam szkole. Kontakty z rodzicami mialam bardzo zle. Nie
sluchalam ich wcale,mialam szczerze mowiac gdzies ich uczucia. Liczyla sie
tylko moja przyjemnosc. Od jakiegos czasu jest juz lepiej. W sumie dopiero od
niedawna jestem dorosla ale widze ze sytuacja jest o wiele lepsza. Zrozumialam
pare rzeczy i popatrzylam na rodzicow jak na ludzi.Tylko ze Oni nigdy nie
mowili ani nie mysleli o mnie z taka nienawiscia,jaka ty o swoim dziecku...wiec
moze dlatego bylo mi latwiej. Pozdrawiam

[patoga]

Moi rodzice mają podobny problem z moim młodszym bratem. Ma 19 lat, ledwo
wyszedł z wojska. Skończył tylko gimazjum bo z jednej szkoły go wywalili,
poszedł do zawodówki i też nie ukończył pierwszego roku.
Rodzice starali się bardzo, mimo że kradł, uciekał z domu nie wiadomo gdzie, czy
to zima czy deszcz. Wracał do domu najeść się, przespać i dalej heja.
Ani krzykiem ani dobrocią.
Wiem że miał kontakt z narkotykami. Twierdzi że już z tym skończył, że był
głupi, ale czy mówi prawde?
Miałam z nim kiedyś dobry kontakt ale od kiedy wyjechałam do innego miasta jest
gorzej. O niczym nie chce rozmawiać. Ja nigdy go nie atakowałam i nie
krytykowałam a i tak ma tajemnice, mnie też okłamuje.
Narobił sobie teraz ogromnych problemów. Rodzice teraz już nie płacą za niego
kar i nie biorą odpowiedzialności za jego czyny.
Przychodzi do domu tylko jeść i spać.
Właśnie tacie zginęła karta kredytowa a jego nie ma już 4-ry dni.
I co tu robić?

[justyna41]

Myślę, że musisz zacząc od Niej wymagać, ale w tym wieku to może być bardzo
(ekstremalnie :)) trudno. Są różne sankcje i konswekwencje, które możesz
zastosować - obcięcie przywilejów taskich jak tygodniówka, wyjście gdzieś,
extra kasa. Lepiej jednak skutkują nagrody - kupno np. jakiejś gry komputerowej
lub extra kasa, wspólne wyjście do kina na film, który wybierze.

To się teraz nie nazywa przekupstwo, tylko metody behawioralne :)

Ale w końcu my też pracujemy dla kasy :)

[drzejms-buond]

nic nie dzieje się bez przyczyny...

[krysia95]

kiedy 1- szy raz ją przezwałaś, przeklinałaś na nią, bo napewno ona tego
pierwsza nie zrobiła, np gdy miała6 lub 8 lat. Ty się boisz sama siebie?. Boisz
się przyznać, że nie jesteś też w porządku, ale o tym nie piszesz tylko o
własnej nienawiści.Różaniec do ręki i patrz co się będzie działo nie tylko z
nią ale z Tobą. Chyba , że boisz się zmiany na lepsze bo łatwiej ci nienawidzić
niż przebaczać i wyciągnąć rękę.

[helga0]

Tak naprawdę ona taka jest, bo Ty taka jesteś. Ona jest Twoim odbiciem i
dlatego jej tak nienawidzisz. Idź na psychoterapię najpeirw ze sobą, a potem z
nią. Pozdrawiam

[jumbojet1663]

Biedna dziewczyna, ma ojca psychopate, współczuje jej serdecznie

[horpyna4]

Rabarbar, nie zdajesz sobie sprawy, jak bardzo może zrujnować już we wczesnym
dzieciństwie psychikę dziecka jedna niefortunna wypowiedź albo zachowanie matki.
Problem w tym, że matka przez swój brak wyobraźni nie widzi, co zrobiła. I za
skutki obwinia dziecko. Czasem zresztą sama natychmiast zapomina o swoim
postępowaniu, albo nie przywiązuje do niego żadnej wagi. Wybacz, że tak piszę,
ale znam kilka takich przypadków. A małe dziecko kocha matkę i w takim momencie
czuje się okropnie. Zdajesz sobie sprawę, że naprawdę zranić może tylko osoba,
którą się bardzo kocha? Jedyna metoda, to porzucenie przeświadczenia o własnej
nieomylności i monopolu na rację. Niestety, mało kto to potrafi.

[depresyjka4]

ty jesteś najprawdopodobniej temu winna, tak ją wychowałaś.
musisz zastanowic się jakie popełniłaś błędy i przyznać się do nich, a z córką
trzeba odnaleźć wspólny język, mówic jej że ją kochasz, często rozmawiac,
starać się zrozumiec pomagać.
Miłość lekiem na całe zło, bedzie dobrze, tylko musisz okazać jej dużo
czułości, korona ci z głowy nie spadnie, pozdrawiam