jak juz wiem,

[ninetti]

co zrobic, komu i co powiedziec zeby bylo mi lepiej na duszy, to po chwili
zaczynam watpic i rezygnuje, a moje mysli zaczynaja dryfowac, niejednokrotnie
w kierunku calkowicie nierealnych fantazji. i po jakims czasie, bezpowrotnie
zmarnowanym, wracam do punktu wyjscia
jak pokonac te bariere zwatpienia i wstydu przed otwarciem sie?

[dees7]

spróbuj może od tego ... www.przyjaciele.org/pomoc/forum.php?tu=0

[ninetti]

nie rozumiem, dlaczego tamto forum mialoby byc lepsze od tego?

[solaris_38]

może zrezygnuj z robieniem i mówieniem innym aby ci było lepiej na duszy

swoją dusza zaopiekuj się sama
sama poczuj sie dobzre

wtedy to wyjście do INNYCH nie będzie takim hamującym w swej intensywności
przezyciem

[ninetti]

myslalem, ze uzewnetrznienie moze pozowoli na oczyszcenie

[znowuzagubiona]

Napisz dokładnie " o co biega "??
Czy to co chcesz powiedzieć
będzie przyjemne czy nie dla tej osoby?
Czy uzewnętrznienie ma Ci pomóc załagodzić
konflikt, lub rozwiązać od dawna dręczące
Cię problemy?

[ninetti]

to, co chcialbym powiedziec, nie jest skierowane przeciw komus i mogloby go
urazic, ale dotyczy mnie i moich problemow. rezygnuje, bo obawiam reakcji:
zdumienia, smiechu...
samo uzewnetrznienie moze nie rozwiaze problemu, ale mogloby okazac sie
wentylem bezpieczenstwa
ale zawsze pojawia sie ale...

własnei .. wentylem

[solaris_38]

bezpieczeństwa

ale czy wiesz że wentyl potzrebny TYLKO tam gdzie mogą się pojawiać nadmierne
ciśnienia

pytanie wiec z jakiegompwoodu masz te ciśnienia których sie tak panicznie boisz

[ninetti]

tak, wydaje mi sie, ze jest potrzebny. cisnienie wzrasta z kazdym
nierozwiazanym problemem. jezeli wczesniejsze sa rozwiazane, to mozesz byc
pewny, ze z kolejnymi tez sobie poradzisz. a tak stajesz i wyrzucasz sobie -
sie ku.. porobilo, gdybym wczesniej...

[solaris_38]

problem zaufania do siebie i poczucia wartości to tu najczestszy ptoblem
nie jesteś samotny
jesli sadzisz że inni sobie fajnie radzą z problemami to sie mylisz

mysle że bardzo dobrą rzecza jest psychoterapia która da ci czas warunki i
dopingującą obecnośc uwaznej osoby - żebys spokojnie poukładał swoje życie
względem jakich wartości

najpierw tzrba włożyć do słoja wielkie kamienie
potem sypać żwir piasek i wodę

jak bedziesz czuł że podstawowe wartości zachowujesz to z mniejszymi lepiej
sobie poradzisz

znajdz co najwazniejsze

[ninetti]

wiem, ze inni tez maja problemy i niekoniecznie latwo przychodzi im ich
rozwiazywanie. tylko, ze kazdy z nas przebywa ze swoimi 24/dobe i to jest
meczace.
ten sloj, juz przeciez w pewnej czesci napelniony, trzeba jednak opronic i to
co zatrzymuje piasek nie pozwalajac mu spoczac na dnie ulozyc tak, zeby tego
problemu nie bylo. to juz zadanie psychoterapii
pozdr.

kamienie 2

[solaris_38]

być moze te kamienie jakoś xle umieszczone a moze nie te skoro taki chaos

zrób porządek w wartościach

dasz sobie radę z resztą

a to praca naprawdę monumentalna

[znowuzagubiona]

Nie wiem czy zdajesz sobie sprawę,
że właśnie przełamałaś tę barierę?
Więc zrób następny krok, żeby stracić ją
z oczu!

[ninetti]

maly kroczek oko w oko z monitorem

[znowuzagubiona]

Na poczatek dobre i to,
bo nie paraliżuje Cie lek
przed oceną i odrzuceniem.
Zawsze możesz poprawić,
lub skasować to co napisaleś.
Bezgłosnie uczysz sie nazywać
swoje uczucia i wątpliwości
a "spojrzenie z boku" odpowiadających
pozwala Ci nabrać do swoich lęków
dystansu i odkrywać takie luki w jego
podstawach, ze w końcu znika,
jak mgła.

[ninetti]

to tylko wynik anonimowosci
co do spraw technicznych to mozliwosci skasowania sa ograniczone, a w realu
zadne
to nie odkrycie luk, ale chyba zwyczajne tchorzostwo. a pewnie lepiej, by te
luki, jezeli istnieja i sie k(d)upy nie trzymaja byly obnazone przez osobe
trzecia, patrzaca z dystansem

[znowuzagubiona]

Pamiętam moje pierwsze kroki.
Jak przerazone zwierzątko wypuszczane z klatki
na wolność.Wyobraź sobie siebie w takiej roli
np kota lub jak wolisz Lwa :-)
Najpierw niedowierzanie i wahanie,
potem słuchanie i obwąchiwanie otoczenia,
ale jeszcze w klatce, potem powoli
wychylasz głowę i ostroznie obserwujesz
co jest poza klatką a potem powolne ostrozne jej opuszczanie
i nastepnie wyskakujesz
na poczatku uciekając a potem ciesząc się biegiem
zwalniasz go rozkoszując się wolnością.
Przełamanie leku przed pisaniem było dla mnie
jak otwarcie klatki.
To Ty decydujesz co chcesz z siebie wyrzucic,
kasując w trakcie pisania, poprawiając tak jak ja teraz.
Bezgłosna nauka nazywania swoich leków,
o której Ci pisałam - to jeszcze klatka,
z narastajaca nadzieja.
Jesli bedziesz gotowy do rozmowy-
jest gadu-gadu, potem telefon - nauka panowania
nad głosem ( obserwacja otoczenia i powolne wychodzenie z klatki)
i wschłuchiwanie sie w głos rozmówcy z mozliwościa decyzji:
wycofania się lub spotkania na realu.
Pamietaj, ze Twoje mysli to Twoje dzieło,
wiec nie katuj sie ocenami w stylu: tchórzostwo.
Anonimowość jest tym czyms co otwiera klatkę!
Nie wycofuj się watpiac czy dobrze robisz.

[ninetti]

tak, czas najwyzszy wyjsc z klatki i isc spokojnie przez zycie rozkoszujac sie
wolnoscia. a przy realizacji tego zadania pokonac zwatpienie.
takie proste, a jednak tak trudno czasmi to realizowac
dzieki i pozdr.

[znowuzagubiona]

Wiem, ze to nie jest proste,
ale za to jakie ciekawe!
Jestem w trakcie opuszczania klatki.

[ninetti]

zatem wszystko przed nami
powodzenia

[znowuzagubiona]

Ja też trzymam za Ciebie kciuki!
Jak bedziesz na "ostrym zakręcie"-
odezwij się.
Wymiana doswiadczeń jest bezcenna.

[mmax20]

może nie mów tak ostro jak z monitorem
i będzie na początek