Boję się

[jan.bytnar]

Moja żona jest w cięzkim stanie, boję się, że umrze gdy mnie przy niej nie
będzie. Boję się telefonu z informacją o zgonie. Drżę odbierając telefon,
spodziewam się najgorszego. Boję się również jej śmierci w mojej obecności.
Nie wiem jak się zachować. Najgorsza jest bezradność, niemoc, brak
jednoznacznej diagnozy, czekanie, czekanie, czekanie. Na wyzdrowienie, na
śmierć, sam nie wiem.

[trolllla]

Co sie dzieje?

[jan.bytnar]

Żona miała wypadek samochodowy, leży w szpitalu w śpiączce z cięzkimi
obrażeniami głowy, już drugi tydzień.

[trolllla]

Jak chcesz porozmawiać moge dać Ci nr GG na poczte

[jan.bytnar]

ok proszę podaj

[jan.bytnar]

Jadę do szpitala, dostałem wiadomość, że się odzyskała na chwilę przytomność

[7zahir]

Nie wiem czy w to wierzysz tak jak ja,
ale jestem przekonana, ze Twoja żona
będac na pograniczu dwóch swiatów,
potrzebuje teraz Twojego wsparcia
i ciepłych mysli.
Podaruj jej wspomnienia
najwspanialszych chwil, które razem przezyliście.
Na pewno masz zdjecia, może filmy.
Spróbuj rozmawiać z nią w myslach,
Ona wie,ze jestes teraz zagubionyi na
pewno nie chciałaby, żebys cierpiał.
Trzymaj się, nie jesteś sam!

[b-beagle]

Trzymaj się

[gem69]

mogę ,,tylko'' myślami być z Wami...nie bój się.

[luty10]

badz przy niej, trzymaj za reke, mow do niej czule, opowiadaj, wspominaj...

NIE UCIEKAJ...znajdz w sobie sile i moc
jak?

to jest kwestia decyzji...
zdecyduj, ze bedziesz silny,
wybierz siebie silnego, gotowego zmierzyc sie
z najwiekszym bolem...stan sie potezny, stan sie jak skala...
Twoja zona potrzebuje Twojej odwagi...

kiedy wybierzesz siebie silnego,
splynie na Ciebie moc...

[jan.bytnar]

Jestem gotów zmierzyć się bólem, przynajmniej tak mi się wydaje. Natomiast nie
moge poradzic sobie z czekaniem i poczuciem bezsilności. Nie mogę znaleźć w
sobie nadziei. Jestem zły, że medycyna nie jest w stanie pomóc. Terapia
sprowadza sie do zapewnienia najlepszych warunków organizmowi aby sam sobie
poradził. Lekarze jak meandrę powtarzją, że jest młoda i sobie poradzi.

[zosia381]

Gdybyś był wierzący znalazłbyś siłę i wiarę w modlitwie.
Porozmawiaj może z teściami starajcie wspólnie się wspierac,
może z rodzeństwem żony i z kims kto kocha Twoja żone tak jak Ty.

[jan.bytnar]

Niestety teściów to ja muszę wspierać. Są kompletnie załamani.

[yoosh]

Lekarze jak meandrę powtarzją, że jest młoda i sobie poradzi.

I tak J E S T.

[luty10]

jan.bytnar napisał:

> Jestem gotów zmierzyć się bólem, przynajmniej tak mi się wydaje. Natomiast nie
> moge poradzic sobie z czekaniem i poczuciem bezsilności. Nie mogę znaleźć w
> sobie nadziei. Jestem zły, że medycyna nie jest w stanie pomóc. Terapia
> sprowadza sie do zapewnienia najlepszych warunków organizmowi aby sam sobie
> poradził. Lekarze jak meandrę powtarzją, że jest młoda i sobie poradzi.

sluchaj, to nie jest czas na osadzanie medycyny...pomysl, ludzie 500 lat temu
nie mieli zadnej medycyny...rodzili sie i umierali wg biologicznych uposazen,
wg biologicznych swoich mozliwosci...

to co masz zrobic dla swojej zony, to byc dla niej, byc dla niej wszystkim, byc
dla niej powietrzem, byc dla niej opoka, byc dla niej pokarmem...daj jej
siebie,daj jej swoje mysli, swoje spojrzenie, daj jej swoj dotyk...skup sie
tylko na niej, na jej oddechu, na temperaturze skory, na wygodnym ulozeniu
ciala, przekazuj dotykiem swoja milosc, swoja czulosc, oddanie.....
mysl o niej bez przerwy i tylko pozytywnie; bedziesz zyla, bedziesz zdrowa,
kocham cie, nie odchodz...

[beastie.boy]

> to co masz zrobic dla swojej zony, to byc dla niej, byc dla niej wszystkim, byc
>
> dla niej powietrzem, byc dla niej opoka, byc dla niej pokarmem...daj jej
> siebie,daj jej swoje mysli, swoje spojrzenie, daj jej swoj dotyk...skup sie
> tylko na niej, na jej oddechu, na temperaturze skory, na wygodnym ulozeniu
> ciala, przekazuj dotykiem swoja milosc, swoja czulosc, oddanie.....
> mysl o niej bez przerwy i tylko pozytywnie; bedziesz zyla, bedziesz zdrowa,
> kocham cie, nie odchodz...

tylko ,że te wszystkie działania mają jakikolwiek sens jeśli wypływają z serca ,
jeśli są poparte wewnetrznym spokojem , jesli są pozbawione strachu ...
wtedy mogą nawet uratować życie ...

[luty10]

to oczywiste, dlatego jestem zarliwy w tym co mowe,
bo chce mu te zarliwosc serca przekazac...

badz zarliwy janie...

[baabett]

luty10 napisał:

> to oczywiste, dlatego jestem zarliwy w tym co mowe,
> bo chce mu te zarliwosc serca przekazac...
>
> badz zarliwy janie...

pajac

i tani aktor

[hsirk]

jezu, nie wkrecaj ich tak paskudnie, rudzielcze...

[paniena]

sciskam Ciebie i Twoja zone serdecznie.

Ciesz sie z tego, co bylo miedzy Wami. Wciaz jest szansa na to, ze bedziecie
razem.
Nie martw sie, jest ciezko, ale to minie... To po prostu pewien etap.

Mow do Zony, mysl o niej, dodawaj jej w myslach energii, odwagi, mow, ze na Nia
czekasz - pozytywne uczucia maja wielka sile. Ty tez jestes ogromnie silny -
Twojej sily starczy dla Dwojga.
Miej nadzieje. Czekaj ale nie boj sie, nie lekaj sie. Miej nadzieje i duzo
milosci. Rowniez dla Siebie.

[solaris_38]

twój strach wynika z tego że chcesz być prz zonie i chcesz aby nie umarła a w
kaazdym razie aby zyła jak nalepiej kiey zu=yje

a skoro tego chcesz to .. chyba idziesz nie wtym co chcesz kierunku

miłośc to nie natręctwo
jak ja kochasz to się CIESZ każda chwilą z nia obecnosci i wierz że nawet
jeśli by miała umzrec kiedy ciebie nie bedzie to i tak // bedzie z tobą bo
cię kocha

a ty teraz święuj z nią POZOSTAłY JEJ ZCAS a NIE MARNUJ NA TOP CO JEJ ANI
TOBIE NIE PZRYNIESIE RADOSCI ANI BLISKOśCI
tylką ja meczysz swoją nerwica

wróc do tego co istotne i KOCHAJ
ciesz sie
i okazuj ta radość :) !


nei zmarnuj juz ani chwili na natręctwa bo szkoda zcasu miłości które nie wróca

ani jednak chwilka

ona ci będzie za to wdzięczna

[ewa_xy]

Janie miej nadzieję na wyzdrowienie żony.
Lekarze mówią, że jest młoda i sobie poradzi -
wierz w to.
Podobny przypadek zdarzył się w moim znajomym.
Dziewczyna pomimo kilkutygodniowej śpiączki wyszła z tego.
Po rehabilitacji dość długiej, podjęła po 30-tce zaoczne studia,
zrobiła prawko, sama kieruje, pomimo że bardzo ucierpiała w wypadku.
Kiedy widziałam ją w szpitalu, w śpiączce, z nogami na wyciągu,
chciało się płakać. Myśmy nie tracili nadziei.Zarówno Jej rodzina
jak i przyjaciele bardzo wierzyli, że Ona napewno wyjdzie z
tego.
Nigdy nie zapomnę tego jak mówiłam do niej /będącej w śpiączce/
zwracałam się po imieniu, pocieszałam /tak prawdziwie z serca/ - a ona patrzyła
na mnie dużymi oczyma, a z nich płynęły łzy. Byłam bardzo wzruszona.To upewniło
mnie, że dociera do niej co mówię. Dziś jest zdrową kobietą.
Bardzo Ci życzę, aby Twój przypadek miał podobne zakńczenie. Nie trać nadziei.

[jan.bytnar]

Serdeczne dzięki za ciepłe słowa pocieszenia. Dziś rozmawiałem z lekarzem,
"przejawia umiarkowany optymizm". Cokolwiek by to znaczyło, jest pewna szansa.
Natomiast nie wiadomo jak długo to będzie trwało (ale raczej bardzo długo). Nie
wiadomo jakie będą skutki obrażeń, czy powróci do dawnej sprawności psychicznej
i fizycznej. Oczywiście nadal jest zagrożenie życia, aczkolwiek trochę się
oddaliło. Przyplątała się infekcja oraz gorączka spowodowana tymi wszystkimi
rurkami, cewnikami, kroplówkami, pompami. Niezbędny był zabieg tracheotomi ale
otwiera już oczy i nawiązuje kontakt wzrokowy, na chwilę, ale zawsze, sekundy,
jekże długo one trwają. Wspaniały jest widok zwężających się źrenic, które
skupiają się na mnie, gdy błędnie utkwiony wzrok w oddali nagle odzyskuje blask
życia. Mniej się boję, raczej jest to ćmiący niepokój. Są chwile, że wierzę że
będzie jak dawniej. Oczywiście często zostaję sprowadzony na ziemię przez nagłe
pogorszenie się stanu żony lub bezsilnością czekania. Pozdrawiam

[tom1111]

:-)

janie.bytnarze !!!

[vampirrr]

"coraz wiecej w swiecie ludzi,
o CZLOWIEKA coraz trudniej"

- napisal dawno juz niezyjacy przyjaciel. jestes jednym z tych, o ktorych trudno.
zona do Ciebie wroci. na pewno.

pozdrawiam
czch

Odi profanum vulgus et arceo !

[kluffka]

jan.bytnar napisał:

>Są chwile, że wierzę że
> będzie jak dawniej.

takie chwile sa wytchnieniem od udreki,
ale tez, w chwilach takich sfruwaja z gwiazd Anioly,
by wiare Twoja rozsiewac po krance nieskonczonosci...
pamietaj, kiedy ufasz, nad glowa Twoja unosi sie Aniol,
pamietaj o nim i usmiechnij sie do niego...:))

[hsirk]

cholera, oni naprawde w to wierza???

Rada brutalna a skuteczna

[kolejar]

Spróbuj pochować Żonę w myślach. Przeżyj siebie w takiej sytuacji. Zmierz się z
nieuknionym, bo przecież i tak oboje odejdziecie - to tylko kwestia czasu. Potem
będziesz miał dość siły, by cieszyć się jak dziecko wraz ze zdrową Małżonką!
Życzę Ci tego!

[beastie.boy]

moim zdaniem to nie jest dobry moment na takie doświadczenie ,

dobrą sytuacją do tego o czym piszesz jest np. chwila po kłótni ,

[waldek1610]

jest angielskie powiedzienie; "Hope for the best, but be prepared for the
worst" Miej nadzieje ze bedzie wszystko OK, ale jednoczensie badz przygotowany
na najgorsze"...

Wiem ze jest latwo dawac rady innym, ale z taka postawa zminimalizujesz bol, bo
bedziesz przygotowany na najgorsze, a jednoczesnie bedziesz mial nadzieje i
wiare ze wszystko rozwiaze sie po twojej wyslli :)

Pozdrawiam, Trzymaj sie mocno! Zycze twojej zonie powrotu do zdrowia.

[luty10]

waldek1610 napisał:

> jest angielskie powiedzienie; "Hope for the best, but be prepared for the
> worst" Miej nadzieje ze bedzie wszystko OK, ale jednoczensie badz
przygotowany
> na najgorsze"...
>
> Wiem ze jest latwo dawac rady innym, ale z taka postawa zminimalizujesz bol,
bo
>
> bedziesz przygotowany na najgorsze, a jednoczesnie bedziesz mial nadzieje i
> wiare ze wszystko rozwiaze sie po twojej wyslli :)
>
> Pozdrawiam, Trzymaj sie mocno! Zycze twojej zonie powrotu do zdrowia.


trudno bedzie janowi powiedziec do zony; - wierze, ze wszystko bedzie dobrze,
jednoczesnie, aby zmniejszyc moj bol, przygotowalem sie na wszelki wypadek na
najgorsze...

[beastie.boy]

przygotowanym , otwartym trzeba być na wszystko i najgorsze i najlepsze
a myśli swe kierować optymistycznie :-)

[luty10]

w codzienym zyciu tak, ale nie
w sytuacji ekstremalnej...
kiedy wbiegasz do plonacego domu, nie przygotowujesz sie na sploniecie,
przygotowujesz sie na uratownie czyjegos zycia...

[waldek1610]

no tak, ale chyba zaden strazak nie wchodzi do plonacego domu zeby kogos
uratowac, z zamiarem sploniecia zywcem....co nie zmienia faktu ze na przyklad w
USA- Chicago albo NY..ginie wiecej strazakow niz policjantow.

Wiec chyba lepiej byc na to przygotowanym...

[luty10]

jestes strazakiem? bo ja nie...

[waldek1610]

luty10 napisał:

> jestes strazakiem? bo ja nie...
>


Nie jestem, ale to byl twoj pomysl z tym pozarem....

[beastie.boy]

> kiedy wbiegasz do plonacego domu, nie przygotowujesz sie na sploniecie,
> przygotowujesz sie na uratownie czyjegos zycia...

ale masz swiadomość zagrożenia , podejmujesz decyzje , jesteś gotowy na wszystko
... wiesz że możesz zginąć , lecz ryzykujesz

[luty10]

beastie.boy napisał:

> ... wiesz że możesz zginąć , lecz ryzykujesz

blad...

wiem, ze wygram...zamieniam sie w supermana...walcze tak, jakby smierc nie
istniala...

[beastie.boy]

dzieki

[luty10]

pozdrowka...:)

[waldek1610]

luty10 napisał:

> beastie.boy napisał:
> > ... wiesz że możesz zginąć , lecz ryzykujesz

> blad...wiem, ze wygram...zamieniam sie w supermana...walcze tak, jakby
> smierc nie istniala...


Taj, a jak mimo wszystko zginiesz w plomieniach, albo sie zaczadzisz (bo 80%
smierci jest spowodowane od zaczadzenia a nie samego ognia)....to wtedy twoja
duszyczka bedzie sie blakac po swiecie....bo nie przygotowales na ewentualnosc
tragicznej smierci....

[perelka7720]

Janie,
Dwa lata temu, wczesnie rano dostałam wiadomosc, ze bliski dla mnie człowiek
miał wylew. Lekarze twierdzili, ze bedzie rośliną. W spiączce był tydzien.
Chodziłam tam przed, po i w czasie pracy, na tyle, na ile mi pozwalano (OIOM).
Mówiłam, jak bardzo go wszyscy kochamy i potrzebujemy, jak bardzo jest wazny,
opowiadalam, co sie dzieje na zewnatrz, że kwiaty kwitną, że kupiłam dobra
ksiazke, co robiłam w ciągu dnia... To dziwne uczucie, gdy sie mówi do kogos, a
ta osoba nie reaguje, czułam sie czasami jak idiotka, ale moje serce mi
podpowiadalo, ze tak trzeba. I któregos dnia otworzył oczy, to był wzrok bez
wyrazu. Ale był. I za jakis czas wodził wzrokiem. Były przebłyski świadomosci.
Teraz, jest bardzo dobrze. Trudno było mu dojsc do siebie, ale determinacja mnie
i innych sprawila, ze - mimo okrutnych prognoz na poczatku - zyje, nie jest
roslina, ma sie calkiem dobrze. Przyłączam sie do głosów, abys o nia walczył.
Dosłownie. Musisz byc teraz silny za Was oboje. Pozdrawiam serdecznie i zycze
wiecej siły i wiary.