Pokonać pustkę

[kiss-of-life]

Jakiś czas temu zostawił mnie chłopak, myślałam, że to koniec świata, ale to
nieprawda. Okazało się, że gdzieś głęboko we mnie zostały jeszcze resztki sił.
Podniosłam się, choć było niełatwo, i żyję dalej. Zajmuję się sobą, dbam o
siebie, organizuję sobie czas, staram się cieszyć z drobiazgów. Tylko, co
jakiś czas dopada mnie poczucie pustki i bezsensu. Przychodzą chwile, kiedy
chce mi się płakać tak zwyczajnie- z samotności, i choć staram się zaciskać
zęby i być twarda, nie zawsze się udaje. I wtedy nagle uświadamiam sobie, że
jestem kompletnie sama, sama jak palec, nie mam miłości, nie mam przyjaciół.
Znajomi? Oczywiście, ale to nie daje szczęście. Nie tego, o jakim by się
marzyło. Walczę i walczę, podnoszę się i staram się iść dalej przed siebie,
staram się wierzyć, że na każdego człowieka czeka gdzieś ukryte szczęście,
tylko trzeba cierpliwie czekać. Czy ktoś z Was w to jeszcze wierzy? Czy
wierzycie w miłość, w to, że przyjdzie? I w to, że z pustką i smutkiem da się
jakoś walczyć? Z góry dziękuję za odpowiedzi, i pozdrawiam serdecznie

[procesor]

no to może trzeba cos zmienić?

"Zajmuję się sobą, dbam o siebie, organizuję sobie czas"

- to może teraz kims innym? wolontariat? "zwykła" opieka nad starsza sąsiadką?

"przychodzą chwile, kiedy chce mi się płakać tak zwyczajnie- z samotności, i
choć staram się zaciskać zęby i być twarda, nie zawsze się udaje"

- to może zamiast zaciskac zęby - spokojnie się wypłkać i oczyściwszy sie w ten
sposób z negatywnych energii i produktów stresu znowu próbowac od nowa? i nie
być taką twardą?

"jestem kompletnie sama, sama jak palec, nie mam miłości, nie mam przyjaciół"

- to zapytać czemu? samą siebie. bo i ile możesz nie mieć osobistego faceta w
tej chwili - to brak przyjaciół to inna kategoria, a i miłość to coś co dotyczy
nie tylko związków damsko-męskich

"Walczę i walczę, podnoszę się i staram się iść dalej przed siebie,
staram się wierzyć, że na każdego człowieka czeka gdzieś ukryte szczęście,
tylko trzeba cierpliwie czekać."

- no ja akurat zgadzam sie raczej z Prusem "szczęście każdy nosi w sobie"
spora część z nas docenia to co ma dopiero gdy to utraci, no bo kto potrafi się
teraz zachwycić "powietrze jest - cudownie jest"? cierpliwie warto dążyc do celu
ale nie zapominac że droga sama w sobie też może byc przyjemnością

"Czy wierzycie w miłość"
- owszem :)

" I w to, że z pustką i smutkiem da się jakoś walczyć?"
-o to pewne, i nie jest to kwestia wiary lecz doświadczenia

i uważaj na swoje marzenia - czasem nasze marzenia nie sa tym czego nam NAPRAWDĘ
potrzeba ale tym co sie nam wydaje (bo moda, bo znajomi, bo rodzina itd) że da
nam szczęście
a potem niedosyt i zdziwienie że to szczęście jakies nie takie jak miało być....

[mskaiq]

Kiedy dopada Cie poczucie pustki i bezsensu to staraj sie byc zajeta, bardzo
pomaga, przetajesz myslec o pustce i bezsensie.
Ja tez wierze ze na kazdego czeka szczescie i milosc. Nie mozna przestac
wierzyc i nie mozna sie bac kiedy przyjdzie.

[procesor]

mskaiq napisał:
> Kiedy dopada Cie poczucie pustki i bezsensu to staraj sie byc zajeta, bardzo
> pomaga, przetajesz myslec o pustce i bezsensie.

zawsze mnie zadziwia twoje przekonanie że jak sie o czyms nie myśli to to znika..
:)

dla mnie to coś jak magiczne myślenie "jak zamknę oczy - to mnie nikt nie
zobaczy"..

PS słyszałes o pracoholizmie? to też rodzaj ucieczki - a zajęć ma się wtedy od
cholery..
dobranoc :)

cos Innego

[solaris_38]

nie ma pieknijszej chwili niz ta kiedy siadam w fotelu sama
za oknem przefruwaja stada ptaków
lekko kołysza sie firanki

jest cicho
jest dobrze

ciesze sie ze jestem

tez jestem sama

nie walczę
nie zaciskam rąk
nie marzę o czymś innym niż to co jest
choc wciąż w planie mam różne takie fajne proste rzeczy jak to że pójdee z
koleżanka na spacer
że pogadam do psów po drodze
że popatrze na liście drzew nad głowa
ze pogadam z pania ze sklepu
ze powiem dzien dobry bawiącym sie dzieciom
a dziś keidy wracałam i padał deszcse spiewałam sobie piosenki

moze moje życie nie wyda ci się jakieś godne pożądania ale uwierz mi ze jest w
nim wiele głębi którą przeoczyły tysiace

mysle że wykończona jeteś nie pustką
ale swoim czekaniem na to co POWINNO być

a jesli to co powinno JUŻ jest ?

co pocznie ten kto tym sie nie cieszy bo boleśnie wyczekuje CZEGOś INNEGO

[kolejar]

Mnisi w klasztorach kontemplacyjnych po to się izolują, by w pustce usłyszeć
głos Boga, czy inaczej poznać Naturę Buddy. Tak to wykorzystaj. Pustki nie
trzeba pokonywać. Ona jest darem, dopełnieniem radosnego stanu kontemplacji.
Radość nieuchronnie przyjdzie. Zawsze tak było i jest. Pacjenci depresyjni tracą
poczucie czasu - beznadzieja teraźniejszości zlewa się z przeszłością i
przyszłością. Bezsens sięga nieskończoności. Ale mów sobie: To tylko złudzenie!
Miłość JEST! I niebawem przyjdzie czas, że znów ją poznasz - jeszcze dojrzalszą,
piękniejszą...

[kryzolia]

wierzę że zycie stale się zmienia, raz jest tak trudno że wydaje sie ze już nie
może być gorzej, a potem przychodzi czas kiedy jestesmy szczęsliwi. trzeba tylko
cierpliwie poczekać na ta zmianę a przyjdzie napewno.

[paco_lopez]

Nie tyle wierzę ile wiem, że istnieje przyciąganie hormonów w celu zachowania
gatunku. Istnieje tez wiele nakazów i fobii społecznych również w tym celu.
Także myj sie dokładnie, nie objadaj się, zakładaj odpowiednie ciuchy, rzucaj
ciepłe uśmiechy, poszperaj w internecie a truteń przyleci. Z niczym nie walcz
bo waleczna będziesz trudna w obcowaniu. Z naturą można walczyć ale trzeba mieć
kupę kasy.