nic nie robię

[Gość: jakaja]

nie wiem, jak motywować sie do pracy, nauki, nie wiem co zrobić, by zachciało
mi się wychodzić z domu, spotykać z ludźmi;
jestem niezadowolona z tego, jak żyję;
nie podoba mi się, jak wygladam;
boję się ludzi - choćby niemiła ekspedientka w sklepie stanowi dla mnie
problem i powód, by się zamartwiać, przeżywać

czy to początki depresji??
co zrobić, aby zmienić moje nastawienie w stosunku do własnej osoby, do
innych ludzi???

[Gość: Agata]

[Gość: Agata]

Pospieszyłam się z wysłaniem wiadomości ;)

Przede wszystkim zdystansuj się do siebie i otoczenia. Naucz się traktować to
wszystko z przymróżeniem oka. Wiem, że nie jest to metoda doskonała na całe
życie, ale na pewno pozwoli nie popadać w niepotrzebny stres i przygnębienie.

Postaraj się znaleść jakiś cel w życiu. Może wtedy będzie prościej z
motywowaniem się do pracy.

Pozdrawiam serdecznie

Aga

[Gość: jakaja]

wiesz mam cele, ale chyba są zbyt odległe i nie wierzę, że może się udać, że
zdążę zrobić to wszystko, by się udało;
nie potrafię się dystansować - wszystko biorę na poważnie, chyba zacznę chodzić
na jakaś psychoterapię, bo sie wykończę - po prostu nie podołam temu wszystkiemu

[Gość: Agata]

Wiesz, ja też taka byłam - może troszkę ze starej mnie nawet zostało.
Ale zauważyłam, że jeśli czymś się przejmowałam to tak naprawdę były to tylko
moje wygórowane problemy i to co mnie denerwowało innych zwyczajnie nie
obchodziło lub nawet śmieszyło.
Więc stwierdziłam, że nie warto być taką śmiertelnie poważną osobą.
Na wszystko jest w życiu miejsce... na smutki, śmiech.
Tobie życzę aby tego śmiechu u Ciebie nigdy nie zabrakło.
Uwierz w siebie ;-)

[joanna51]

Gość portalu: Agata napisał(a):

> Wiesz, ja też taka byłam - może troszkę ze starej mnie nawet zostało.
> Ale zauważyłam, że jeśli czymś się przejmowałam to tak naprawdę były to tylko
> moje wygórowane problemy i to co mnie denerwowało innych zwyczajnie nie
> obchodziło lub nawet śmieszyło.
> Więc stwierdziłam, że nie warto być taką śmiertelnie poważną osobą.
> Na wszystko jest w życiu miejsce... na smutki, śmiech.
> Tobie życzę aby tego śmiechu u Ciebie nigdy nie zabrakło.
> Uwierz w siebie ;-)

Oj tak tak :-)))
Swiete slowa Agatko :-)))Pozwol, ze pojde na latwizne i podpisze sie pod Twoja
wypowiedzia :-)))
Aska

[Gość: Kaja]

Nie wiem co konkretnie powinnaś zrobić, żeby się zmotywować, ale pamiętaj żeby
dawać sobie dużo czasu na realizację celów. Nie obiecuj sobie, że osiągniesz
coś szybko i bezproblemowo, bo to prowadzi do frustracji, niestety.

Zacznij od czegoś malutkiego. Piszesz, że nie jesteś zadowolona z wyglądu.
Popraw coś co Ci się nie podoba, a co stosunkowo łatwo możesz poprawić. Zadbaj
o siebie. Może zacznij od jakiś ćwiczeń fizycznych, najlepiej od czegoś co
lubisz (basen, aerobik, taniec). Dowolnie, byle zacząć. Poczujesz się lepiej,
będziesz miała ochotę zrobić coś jeszcze, a potem coś jeszcze. W tzw.
międzyczasie możesz znowu nie mieć na nic ochoty. Ale Ty już będziesz miała
pewne nawyki i łatwiej będzie Ci ten brak ochoty przezwyciężyć. Będzie dobrze,
tylko zacznij.

Pozdrawiam serdecznie i trzymam kciuki.

[cossa]

hej,
jestem w podobnej sytacji i slysze podszepty z roznych
stron, ze najlepiej zapytac sama siebie - czego chce? co
jest smieszne - bywa sie w takich chwilach zaskoczonym,
bo dochodze do wniosku, ze nic mi sie nie chce, na niczym
mi nie zalezy itp. ale trzeba "pytac" siebie dalej - do
momentu az nie odpowiesz sobie - marze o spacerze w
parku, o pachnacej kapieli, chce zrzucic pare kilo, chce
kogos poznac itp. to sa malutkie cele, ale szalenie
wazne. gdy sie juz pojawia - pojawi sie tez chec, by to
zrobic i im mniejsze te cele tym latwiej je zrealizowac,
a jesli cokolwiek realizujesz to jest to juz dzialanie.
ciezko jest sie czasem zebrac, by pojsc i przebiec jakis
kawalek (choc wiemy, ze nam to dobrze zorbi), ale jesli
czlowiek znajdzie sie juz w biegu i go zakonczy - czuje
sie juz zupelnie inaczej:)
ale jak wyzej pisalam - sama jestem w bardzo podobnej
sytacji, wiec nie wiem czy to do konca dziala :)

pozdrawiam
cossa

"Śmiej się całym sercem" - cudowna książka

[Gość: Mimi]

Kup sobie tą książkę. Jej autorem jest Valerio Albisetti - włoski
psychoanalityk. TERAPIA , JAKĄ PROPONUJE może wydawać się banalna , naiwna i
bez sensu , ale tak naprawdę to wspaniały i niezawodny sposób na poczucie się
lepiej , na wewnętrzną przemianę ,na pozbycie się poczucia niskiej wartości.
Moje życie dotychczasowe też pełne było frustracji , lęków , kompleksów.
Mimo dwudziestu kilku bałam się ludzi , bałam się prawie wszystkiego.Po
lekturze tej książki poczułam się naprawdę leiej.
Czytam ją już chyba czwarty raz po to żeby jej treść coraz głębiej wnikała do
mojej podświadomości.A wszystko polega na tym żeby uśmiechać się do swoich
negatywnych odczuć zaakceptować je i uśmiechnąć się do nich.A wtedy one
odchodzą , stają się słabsze ,coraz słabsze a w końcu znikają.
Wiem ,że brzmi to może naiwnie ,ja też na początku tak to odbierałam ,ale po
paru stronicach tej książki stwierdziłam ,ż to jest to! Żaden poradnik
psychologiczny nie pomógł mi tak jak ta prosta i na pozór naiwna książka.

[ispa]

Wasze porady sa w zasadzie bardzo dobre, gorzej z wykonaniem niestety.
Mam taki problem ze od zawsze, od dziecka jestem strasznie niespokojnym umyslem! male cele? -
prosze bardzo: zrzucanie kilogramow, regularny trening, cele w pracy, cele towarzyskie...ale to wszystko
malo, zawsze malo, zawsze nienasycony. Gonie za jakims wielkim znaczeniem zycia, za czyms co
zaspokoi moje rzadze i NIC. Kiedys bylem bardzo wyluzowanym czlowiekiem, nie przejmowalem sie
niczym choc robilem swoje - niektorzy mogli mnie brac za lekkoducha. Teraz za duzo rozliczam,
podliczam, planuje i mierze - chyba stalem sie zbyt sztywny i doslowny. Mozg mi peka bo mam wrodzony
ped ku......no wlasnie ku czemu????????

[Gość: Malwina]

ja tez tak mam
teraz mniej bo odkrylam co mnie gna i zzera

[ispa]

a wiec o to jest????? co w sobie odkrylas???? jak sobie radzisz?????
widzisz ta chec uchwycenia czegos wielkiego jest okropna. Np. tancze sobie extra, impreza super - mozg
juz sie gdzies rwie, juz chcialby inaczej, wiecej, mocniej.......marze o nartach, jestem na lodowcu, juz cos
nie tak...szybciej, mocniej, dluzej, inaczej......jest jakis cel w pracy (negocjacja, spotkanie, wynik) osiagam
i co? to tyle? o to tak sie staralem i martwilem? wszystko malo......

[Gość: Malwina]

masz tak jak ja fantastyczne przeznaczenie ;-)
stworzonys do wielkich rzeczy ;-)))
a tymczasem zycie ucieka i nie korzystasz z tego co masz
eeeeh
cos Cie gryzie i tylko ty mozesz wiedziec co
to zwykla ucieczka...przed czym ? qui lo sa ? ja nie ...

[ispa]

a przed czym Ty uciekasz kobieto stworzona do wielkich rzecz? Powiedz, moze cos mi rozjasni
BTW a kiedy sie urodzilas?

ciiiiii

[Gość: Malwina]

ooo! to ty masz pb a nie ja ! nic ci nie powiem, na ! ;-)

do jakaja

[Gość: Anka]

Myślę, że Twoim problemem jest to, że po prostu siebie dobrze nie znasz i boisz
się poznać. Zawarłaś to zresztą w nazwie swojego linka - Jakaja. Jeśli wiemy
kim jesteśmy, wiemy czego chcemy i czujemy się ze sobą dobrze, dążąc do
realizacji swoich celów.
Czasem niepewnośc jest tak wielka, że prowadzi do inercji - do tego stopnia nie
jesteśmy pewni siebie i swoich pragnień, że stoimy w miejscu.
Wiem, że się boisz, ale uwierz mi, że nie ma innej rady, jak się otworzyć i po
prostu ZACZĄC COŚ ROBIĆ. Na pewno chciałabyś poznać więcej ludzi, napisz do
kogoś z forum, zawieraj znajomości przez internet, kontakt z ludźmi "wciągnie"
cię w świat i pomoże lepiej poznać siebie, nabrać pewności, co do tego, kim
jesteś. A wtedy będzie lepiej, będzie ci się chciało chcieć!!!
Być może psychoterapia jest dobrym pomysłem. Gdbyż chciała skorzystać to podaję
numer do pani, do której smaa kiedyś chodziłam i pomogło, ona prowadzi gruoy
terapeutyczne, któe pomagają wyjść z samotności - 834 69 56 (p. Ania Borkowska -
psycholog). Jedna wizyta kosztuje chyba ok. 50 PLN, grupa oczywiście taniej.
Pozdrawiam i życzę powowdzenia,
Jeśli masz ochotę napisz do mnie na prywatny adres: [e-mail]