Niska samoocena...

[piotr.kalinowski]

Witam! Prosiłbym o wypowiedź kogoś, kto sie troche zna na psychologii. Mam
cholernie niską samoocenę, zawsze stawiam sie w pozycji uległej, chce dla
innych jak najlepiej i wychodze z założenia że ja zawsze sie jakoś dostosuje.
Ta niska samoocena i wraz z tym ciągła dominacja we wszsytkim niemal mojej
dziewczyny doprowadziła do zerwania ze mną... Ja zawsze stawiam się jako
biedny ktoś kto zawsze chce najlepiej dla innych i dale im pierwszenstwo
wyboru (moja dziewczyna). Jak sie wyzbyć tej zbyt niskiej samooceny? Jak
nabrać pewności siebie, o którą Ona tak u mnie walczyła? Dodam ze da sie
wszystko naprawic, tylko musze naprawić swój problem. Dzieciństwa nie miałem
przyjemnego. Wytykanie palcami, przezywanie takie rzeczy. Teraz jest inaczej,
normalnie, ale głęboko zakorzenione urazy i zadry pozostały we mnie i teraz
stają się poważnymi problemami. Pomóżcie :(

[wredne_zwierze]

Witam
co prawda na profesjonalna rade nie moge sobie pozwolic poniewaz nie jestem
psychologiem , ale mialam kiedys taki sam problem jak Ty i pokonalam ta swoja
slabosc. teraz zyje mi sie o wiele lepiej, moge powiedziec ze nareszcie jestem
prawie szczesliwa (troche mi jeszcze brakuje do PELNI szcescia :) i czuje sie
czlowiekiem docenionym i wartosciowym. Przede wszystkim potrafe bronic swoich
racji i walczyc o swoje a zdaje mi sie ze wlasnie o to Ci chodzi. Nie mozesz
wiecznie sie dostosowywac do innych. dlaczego niby Ty? Niech inni sie dostosuja
do Ciebie. To jest troche egoistyczne podejscie i oczywiscie nie nalezy
kierowac sie ta wytyczna zawsze i z zazartym uporem. Podstawowa rzecz ktora
przeszkadza Ci dzialac asertywnie to obawa ze jesli nie ustąpisz to ludzie
przestana Cie szanowac i odejda, twierdzac ze sie stawiasz, prawda? Tutaj nie
ma innego sposobu jak po prostu zaryzykowac ze ktos sie wkurzy jesli
zapragniesz postawic na swoim . I to zrobic. Oczywiscie nie agrezywnie, tylko z
umiarem, ale stanowczo. Nigdy nie mysl ze jakos to bedzie, ze sie dostosujesz.
Masz prawo do tego aby robic to na co masz ochote i powstrzymywac sie od
dzialan na ktore ochoty nie masz. Nie musisz sie do nikogo dostosowywac.
Pamietaj ze ludzi ktorzy maja wlasne zdanie i zyja swoim zyciem, nie
dostosowujac sie do nikogo i za nikim nie biegajac sa najbardziej poważani. I
to inni za nimi chodza i sie prosza, bo widac ze taka osoba jest silna i
przebojowa. I nie rozpamietuj zadnych zdarzen z dziecinstwa. Co z tego ze Cie
wytykali palcami i sie wysmiewali? Mnie tez a teraz to ja zrobilam kariere, ja
jestem autorytetem i wokol mnie toczy sie zycie innych ludzi.
Juz nie jestes brzydkim kaczatkiem tylko labedziem a on potrafi pieknie latac,
wiec to rob, bo inni patrza na labedzie z podziwem.
Pozdrawiam.

[gszesznica]

..
ja mam inna rade,
tak naprawde nikt tak do konca nie jest szczesliwy,
a my ludzie uwilbiamy sie zamartwiac ,porownywac do innych..itd..

badz bardziej poblazliwy dla wlasnej osoby,
zapisz sobie jakas rzecz ktora sie Tobie nie podoba..
Zapomij ze to o Ciebie chodzi,pomysl ze o kolege..
i postaraj sie doradzic,tej wyimaginowanej osobie..zbaczysz roznice:))
dla innych jestesmy bardziej poblazliwi niz dla siebie samych.

[jan_stereo]

Niska ocena to jeszcze nic zlego o ile jest w miare bliska rzeczywistosci,grunt
to nie przesadzac,to samo tyczy sie wysokiej samooceny. A tak najlepiej to zeby
Cie dziewczyna dobrze oceniala,bo co z tego ze sie za boga uznasz jak nikt go w
Tobie nie zobaczy. Powinienes pare razy dac sobie pierwszenstwo,postaraj sie
woczas za wiele nie myslec,to glownie z tego biora sie Twoje "slabosci".

[sha_la_la_la]

To nie jest niska samoocena,tylko zwykłe wygodnictwo życiowe. Typowe dla męż-
czyzn.Nic dziwnego,że kobiety porzucają takich.

[jan_stereo]

sha_la_la_la napisał:

> To nie jest niska samoocena,tylko zwykłe wygodnictwo życiowe. Typowe dla męż-
> czyzn.

Mam rozumiec ze typowe u kobiet jest szukanie niewygody w zyciu ?

[ola_rud1]

nie jestem niestety psychologiem, a mam podobny problem do Twojego... nie znalazłam antidotum i wciąż tkwię uwiązana poczuciem własnej marności... doraźnie pomagają mi moje własne małe zainteresowania. jak już coś zrobię przyjemnego i pasjonującego to przynajmniej na chwilę czuję się jakaś lepsza, pełniejsza i szczęśliwa. pozdrawiam i życzę udanej walki ze swoimi słabościami:)

[ariadna-enta]

Ten problem jak się okazuje dotyczy wielu ludzi tylko nie każdy się do tego
przyznaje.Niektórzy aby nie uzewnętrzniać swej niskiej samooceny stają się
zamknęci w sobie albo aroganccy.
Dawno temu też to miałam,ale obserwując ludzi i nabierając doświadczenia
doszłam do wniosku ,że wielu ludzi wcale nie jest tak doskonałych jak to sobie
wyobrażają.Znam ludzi,którzy lubią robić wokół siebie dużo szumu i potrafią
zwracać na siebie uwagę.
Kiedyś bałam się odezwać w towarzystwie,też wszystkim ustępowałam,ale nabrałam
mądrości i doszłam do wniosku,ze ci co dużo mówią niekoniecznie mają coś do
powiedzenia.
Teraz nie boję się odezwać,umiem też odmówić.
Co nie znaczy,że uważam się za kogoś naj, mam swoje słabości,ale nie afiszuję
się z nimi.

[erzatz.wampir]

ja też nisko cenię siebie:< ale to wina tej chorej nauczycielki co mnie
prześladuje po wszytkich forach i buntuje ludzi przeciw mnie!

[kwiaaatek1]

ja też niestety walczę z niską samooceną i nie mam dla Ciebie żadnej rady,
chciałam się tylko dopisać do listy niedowartościowanych, może będzie nam raźniej;-)

[shangri-la]

Brzmi to zapewne szokująco , ale jest jedyną skuteczną drogą , aby poprawić
zarówno samoocenę , jak i wynikające z niej poczucie własnej wartości.
Zacznij od drobnych spraw.
Tylko poprzez skuteczne działanie i wynikające z niego realne korzyści w sensie
zarówno osobistym jak i społecznym ,nabieramy pewności siebie i doceniamy
talenty, jakimi zostaliśmy obdarzeni.
Prawdziwego sukcesu Ci życzę;)

[bylopieknie]

polecam ksiazke " koniec ze wspoluzaleznieniem" m.beattie

[sha_la_la_la]

i jeszcze coś o ingracjacji

[agmalina]

Przede wszystim nie wiem z jakiego powodu byłeś wytykany palcami. Takie
historie maja niestety ciąg dalszy w naszym dorosłym życiu. Jeśli chodzi o
wygląd zawnętrzny to może postaraj się coś zmienić(nowa fryzura,zacznij ćwiczyć
itp.). Odpowiedz sobie na pytanie co w sobie lubisz, postaraj się
dowartościowywać codziennie i zwracaj uwagę na to co ci się udaje. Teraz
najważniejsze, musisz być super kolesiem jeśli twoja dziewczyna cię wybrała i
była z tobą,a to chyba najważniejsze. To ona powinna cię dowartościowywać bo
pewnie na jej opini zależy ci najbardziej. Trzymam kciuki

ćwiczenia

[solaris_38]

ćwiczenie samodzielne np według Nataniela Brandena
albo psychoterapia rozwojowa ukierunkowana lub krótkoterminowa z takim celem

Polecam!!!!!!!!! mi pomogła...

[flowe]

... i cały czas pomaga, jak mam gorszą chwilę po prostu do niej sięgam, jest
jak balsam, znalazłam tę książkę przez internet, już na jakimś forum ją
polecałam: "Mądrość nieuciekania" Pema Cziedryn
to śmieszne może trochę ale mam zamiar zamówić jeszcze kilka dla bliskich,
pozdrawiam ;)

tytuł fajny

[solaris_38]

zaciekawiłam sie
dzięki :)

[basiakkasiak]

solaris_38 napisała:

> ćwiczenie samodzielne np według Nataniela Brandena

możesz polecić mi gdzie szukać tych ćwiczeń? jakis konkretny tytuł? jestem
niestety zielona:)

ćwiczenia

[solaris_38]

są w książce Nathaniela Brandena 6 filarów poczucia własnej wartości

przetłumaczona

Podobnie jak Odpowiedzialność (jak polegać na sobie i znaleść sens życia)

[basiakkasiak]

wielkie dzięki:)
temat mnie zainteresował, poszperałam, poczytałam i doszłam do wniosku, że
chodzi o 6 filarów poczucia własnej wartości Nathaniela Brandena.
jak widzę, słusznie wybrałam, książka zamówiona i podobno wysłana.
pozdr.

[flowe]

będę się cieszyła jeśli komuś jeszcze ta książka coś da, myślę że jesli po nią
sięgniecie nie ma innej opcji ;)

[hubkulik]

Ja mysle ze jestes ok, tylko dziewczyna nie ta.

[bszalacha]

a ja myślę,ze czasem ta niska samoocena jest właśnie "sposobem"na obwinianie
innych,ze nas nie chwalą wystarczająco często albo nie zauwazają.Mam znajomą-
bardzo niemiłą,zawistną,uszczypliwą,która w chwilach nadmiaru zarzutów mowi ile
to ma kompleksów.Tylko czy one aby upowazmiają ją do czegoś?

[una7]

na tą "przypadłośc" kazdy musi znalezc SWOJ zloty srodek.Powiem tylko,ze bardzo
wazne jest wsparcie bliskich i to wsrod jakich ludzi sie obracamy.W LO mialam
cudownych znajomych.wsrod nich ani ja,ani nikt inny nie czul sie gorszy.kazdy
byl sobie rowny.na studiach poznalam kolezanke,raczej zawsze moge na nia
liczyc,ale...jest niesamowicie pewna siebie-zawsze ma racje-nawet jak jej nie
ma...jej ulubione powiedzonka:"a nie mowilam?!";"gdyby nie ja...";"ja przeciez
juz dawno o tym wiedzialam!"; "JA.JA.JA"://///// "troche" ucierpiala przez to
moja samoocena.czuje sie przy niej jak szara myszka:/najgorsze jet to,ze dusze
to wszsytko w sobie.jak tylko mam ochote sie komus wyzalic,czuje sie jak
ostatnia...fałszywa... no nic.W kazdym razie-szukam swojego zlotego
srodka-wierze,ze go znajde i nie dam sie!Zdaje sobie sprawe z tego,ze w swwoim
zyciu trafie jeszcze na wiele takich osob.NIestety nie zawsze mamy wplyw na
to,kogo na swej drodze spotkamy.Wiem,ze ucieczka,to nie rozwiazanie.

[alienor]

Idź na terapię. Ja miałam podobny problem i właśnie z tego wychodzę. Zajęło mi
to 1 rok i 3 mies. psychoterapii. Długo i cięzko było, miałam niezłe jazdy, ale
warto było. To naprawdę można zmienić. Podstawa to zrozumieć, skąd ci sie to
bierze, jakie przekazy twoich rodziców nauczyły cię, że tak nalezyc sie
zachowywać, jakie korzyści z tego miałeś i nadal masz (tak!). Kiedy to
zrozumiesz, zaczniesz sie wobec tego wewnetrznie buntować i te dotychczasowe
zachowania przestaną wchodzić w grę, po prostu nie będziesz mógł/chciał nadal
sie tak zachowywać. Wtedy zaczniesz próbowac nowych zachowań. To będzie
najtrudniejsze, bo najczęściej to, co nam wpajaja rodzice, to to, że jeśli
zachowasz sie inaczej, to stanie sie "coś strasznego" . Każdy ma swoje strachy,
najczęściej jednak boimy sie, że świat nas opusci, za karę, ze jesli nie
będziemy grzeczni, to zostaniemy sami. Trzeba odwagi, żeby zacząć próbować.
Dlatego takie ważne jest, żeby zaczynac terapię z własnej, głebokiej motywacji.
Ta motywacja, wynikająca ze sfrustrowania dotychczasowym życiem, pomaga pokonać
ten strach, po prostu zrobisz wszystko, żeby to zmienić. Terapeuta pomaga przez
to wszystko przejśc, bo zawsze jest po twojej stronie i wspiera cie w nowych
zachowaniach. To ważne, bo twoje najbliższe otoczenie, bliskie osoby często
walcza o to, żebys pozostał jaki byłeś, dotyczy to szczególnie tych bliskich,
którzy cie tak ukształtowali albo którym ten układ odpowiada. Polecam terapie i
trzymam kciuki za ciebie.

[renzorek]

Czy możesz podać jakiekolwiek namiary na ośrodek, który tak skutecznie Ci pomógł?
Od długiego czasu szukam pomocy, aby skutecznie rozprawić się ze zmora niskiej
samooceny i zacząć żyć normalnie. Będę bardzo wdzięczna:)

[mandala1]

Problem znam dogłębnie, chociaż niewielu moich znajomych wpadłoby na to, że
mnie ta sprawa dotyczy. Świetnie się maskuję. Uchodzę za miłą, dość przebojową
osobę, a w środku siedzi zalękniona dziewczynka, która boi się, że jak się
sprzeciwi, to zostanie odrzucona, jak powie prawdę o sobie, to zostanie
ośmieszona. Wiem, że ten stan, to skutek wychowywania przez despotyczną,
zaniedbującą emocjonalnie matkę. Teraz jestem już od dawna dorosłą kobietą, ale
dziewczynka we mnie dalej gra pierwsze skrzypce. Jestem już tym bardzo zmęczona
i bardzo chciałabym coś zmienić. Czuję narastającą agresję i chęć wyzwolenia
się z tego parszywego schematu.