Jak podejsc do nostolatka

[anyaw73]

ktory zaczol miec porblem z zachowaniem w szkole? Sytuacja wyglada
nastepujaco. Corka mojego narzyczonego ktora na 14 lat zaczela sprawiac
problemy w szkole. Po wezwaniu prze nuczyciela rodzicow do szkoly moj
narzyczony dowiaduje sie ze jednym z powodow jest fakt ze jego corka caly
czas liczy na to za jej rodzice beda razem. Pomimo ze jej matka jest od 4 lat
z innym parnerem i posida z nim dwojke dzieci. Nasz zwaizek jest dosc nowy,
jestesmy razem od 8 miesiecy ale mam plany sie pobrac a najblizszym czasie.
Poniewaz jest to dosc nowa sytuacja dla mnie nie wiem jak do tego podejsc.
Czy powinnismy porozmawiac z jego corka we dwoje? Wiem ze on juz mial rozmowy
z corka na ten temat i kilka krotnie mowil jej ze nasz zwiazek to nie jest
przelotna znajomosc i jej mama i on nie beda juz razem. Prosze o porade,
dziewczyna jest dobra uczennica i szkoda by bylo aby teraz zaczely sie z nia
problemy wiem ze rownierz wkroczyla w ten "dziwny wiek" checemy jej pomoc
jakos przebrnac ten trudny okres....
Anya.

[grzehuu]

tak , dziewczyna w wieku 14 lat jest naprawde DZIWNA , w necie okresla się
takie jako HOT-14 ale mniejsza z tym :] Jestem niemal pewien ze jej zachowanie
jest buntem przeciw tej calej sytuacji. Ja mysle ze ty powinnas z nią
porozmawiać i powiedzieć że ty nie chcesz zastąpić jej matki prawdziwej,
najlepiej chyba bedzie jak sprubujecie się zaprzyjażnić, to jest dosc normlana
reakcja dziecka na taką sytuacje - " nie nawidze kazdego , ktory sie kreci koło
mojego rodzica " Ale to minie z czasem tylko nie mozna tego tak poprostu
zostawic. I to ty powinnas pogadac z tą dziewczynką a nie narzyczony :) Mam
nadzieje ze córka nie zacznie palić ( najlepszy sposob na bunt )

[anyaw73]

Czyli twierdzisz ze rozmowa ja i ona? Wiesz nie chce za bardzo aby ona sie
poczula osaczoan prze ze mnie. Nasze kontakty sa poprawne on zawsze jest
grzeczna w stosunku do mnie, choc nie bede ukrywac ze nie ja sie nie wychylam z
naszymi kontaktami. No coz musze sie przygotowac.

[grzehuu]

anyaw73 napisała:

> Czyli twierdzisz ze rozmowa ja i ona? Wiesz nie chce za bardzo aby ona sie
> poczula osaczoan prze ze mnie. Nasze kontakty sa poprawne on zawsze jest
> grzeczna w stosunku do mnie, choc nie bede ukrywac ze nie ja sie nie wychylam z
>
> naszymi kontaktami. No coz musze sie przygotowac.

myślę że tak, może nie koniecznie wszystko na jedną rozmowę ale stopniowo. Takie
jest moje zdanie... Sam mam 17 lat więc patrze jeszcze z punktu widzenia
nastolatka , poza tym moi rodzice tez się rozwiedli, moja matka znalazła kogoś
sobie więc miałem taką podobną sytuacje i podobnie postępowałem jak córka
twojego narzeczonego... Byłem zły jak osa , miałem głupie odzywki ale z czasem
zrozumiałem że to i tak nic nie da... Wiem że najlepiej byś chciała usłyszeć
rady jakiegoś psychologa na ten temat Ja niestety mam tylko 17 lat, ale czy
psycholog wie o nastolatkach więcej niż sam nastolatek :] pozdrawiam ! :)

[piesbaskervill]

niech nie zawraca sobie głowy sprawami dorosłych,duża już jest,rozum ma,za 4
lata będzie pełnoletnia i może się wyprowadzić,wprowadzić do mamusi,albo zna-
leżć sobie inny obiekt zainteresowania.Na razie niech zajmie się nauką,a nie
swataniem mamusi z tatusiem.

[bszalacha]

Baskervil,jesteś trollem,nie zabieraj głosu bo szkodzisz!!!

[bszalacha]

Słuchaj,jej jest bardzo potrzebna osoba sprawująca rolę matki.Musisz uczciwie
odpowiedzieć sobie na pytanie o rolę,na jaką jesteś przygotowana w związku z
jej ojcem.Będziesz w jej oczekiwaniach przede wszystkim na miejscu
matki,niewiadomo,czy temu podołasz.Byłoby bardzo w porządku,gdybyś z tą sprawą
poszła do terapeuty,który pomoże Ci zobaczyć się w adekwatnym zwierciadle i
uporzadkiwać te relacje.Cokolwiek z tego wyniknie będzie prawdziwe a to już
coś.Ja np.porozmawiałabym z nią,o tym,że dla ciebie też jest to trudne,że nie
odbierasz jej ojca/ostatniego rodzica,jakiego ma/i że zdajesz sobie sprawę,że
jesteście we dwójkę.To,co piszę jest po częsci własnym
doświadczeniem.Najwazniejsze więc,co czułam po smierci swojej mamy to radość,że
będę miała drugą/potem żli ludzie zniszczyli tę szansę,nie dopuść do tego/.

[mskaiq]

Mysle ze Ona boi sie zmiany. Z tego co piszesz Ona miala wiele rozmow ze Swoim
Ojcem i pewnie jakies rozmowy z Toba.
Nie rozmawiaj, sprobuj wyciagnac Ja gdzies, sluchaj co mowi i postaraj sie aby
ten wspolny czas byl dobry i radosny. Nie rozmawiaj o Matce, chyba ze Ona sama
bedzie chciala rozmawiac.
Kiedy przekona sie ze mozesz byc Jej przyjacielem znajdziesz Jej akceptacje a
pewnie nawet Jej milosc.
Serdeczne pozdrowienia.

[cookies3]

Nie mieszać się.

[incogn]

Tak czy siak musisz stawic czola tej sytuacji, to jest na tyle starac sie zblizyc, na ile ona Ci pozwoli.
Moze wspolne zapupy, wiem ze dziewczynki to lubia, no i staraj sie nie czuc winna, ze jestes z jej
ojcem, bo nie popelnilas zadnej winy, traktuj to jako rzecz naturalna, rob dobra mine, co by sie nie
dzialo.
A swoja droga, to dzieci w tym wieku nawet z wlasnymi rodzicami moga byc w stanie wojny. Przy
pierwszym moim nastolatku bylam zdesperowana jako matka, nawet powiedzialam, ze nie bez powodu
Anglicy wymyslili szkoly z internatem, tak czulam sie szykanowana. Teraz wiem, ze to mija i to samo
dziecko zmienia sie nie do poznania, gdy minie trudny wiek (niestety trwa to pare lat). Tak wiec byc
moze tak bardzo latwo nie bedzie. Na szczescie nikogo nie skrzywdzilas, wiec walcz o swoje szczescie.
Ona tez to musi zaakceptowac.

[anyaw73]

No wiec okazuje sie ze dziewczynka pokazuje rownierz swoje rogi wlasnej matce,
mysle ze jej problem jest bardzie skomplikowany niz "bede zla bo tatus ma druga
kobiete". Wlasnie spedzilismy razem weekend, bylo fajnie, przyjemnie , dziecko
z tata ogladalo filmy, bawili sie na internecie, pogadali sobie o tym i tamtym.
Wszystko super az..... gdy odwiozilismy ja do mamusi, okazalo sie dziecko
wzielo sobie tatusia telefon komorkow. Tatus dzwoni do matki prosi aby
dziewczyka sprawdzila kieszenia czy nie ma jego telefonu, ona oczywisce ze nie
i tak przez 10 minut, caly czas ze nie ma i ze przeciez mu go oddala, tatus w
tym czasie traci cierpliwosc bo wie ze coreczka klamie prosto w mostu. Coreczka
sie smieje do telefonu i wmawia caly czas tatusiowi ze nie ma jego telefonu. Po
jakis 10 nagle telefon sie znajduje w jej kieszenie. Moj facet jest wsciekly ze
dziecko mu prosto w oczy klamie, rozmawia z matka na ten temat a ona na to ze
coreczk robi takie same rzeczy w stosunku do niej i przynajmniej on teraz wie
z czym ona sie boryka i odklada sluchawke, pozniej dowidaujemy sie ze mamusia
wziela corke na kina tego popoludnia.
No wiec postanowail na razie sie temu przyjrzec i nie ingerowac.

[incogn]

Tak, trzeba miec anielska cierpliwiosc do dzieci w tym wieku. Gdybym przez to nie przeszla (nie raz,
mam dorosle dzieci), nie uwierzylabym. Tak jakby diabel w nie wchodzil. To samo dziecko dorasta i jest
Twom przyjacielem. Gdy rodzice sa dominujacy pewnie szczegolnie sie to nasila, lub w takich jak Twoja
sytuacjach... dziecko manifestuje swoja niezaleznosc, odrebnosc, podwaza autorytet rodzica. To
naturalne i normalne. To samo dziecko stale ma do Ciebie przetensje, a potem, po paru latach, Ci
mowi, ze jestes wsopanialym rodzicem i ze inni mu zazdorszcza takich rodzicow. Tak wiec trzeba to
przetrwac, byc ponad to ... oczywiscie nie pozwalajac przekroczyc pewnej granicy, ktora samemu
trzeba sobie okreslic wedlug wlasnego wyczucia. Moja kolezanka psycholog powiedziala mi, ze dobre
wyniki w nauce sa jakims probierzem. Jezeli dziecko dobrze sie uczy tzn,. ze jest OK. Niech sobie nosi
zielone wlosy i niegrzecznie odpowiada... To minie...