czy brak przyjaciol...

[Gość: antek]

swiadczy o braku pokory czy braku odwagi?

[zalamana1]

Raczej bardziej o braku otwartosci z naszej strony.
Pozdrawiam

[zielona_wrona]

Skupieniu się właściwie tylko na sobie...

[sdfsfdsf]

swiadczy o zbytniej prawdomownosci :)

[Gość: meee:)]

Gość portalu: antek napisał(a):

> swiadczy o braku pokory czy braku odwagi?


jesli się jest świadomym konsekwencji, to mysle, ze swiadczy to jednczesnie o
pokorze i odwadze, bo trzeba mieć pokorę wobec życia i 'face the music'***,
ktorej lait motif'em będzie uznanie tego, ze jestemy przez cale zycie sami;
a o odwadze, bo trzeba miec tzw. 'jaja', by zmierzyc sie z w/w samotnoscią.

***przepraszam purystów językowych, ale ten idiom jest bardzo obrazowy i pasi
tu - to tak wedle mego gustu ;)

[Gość: ToeToe]

Raczej o wyrachowaniu. Nie widzimy nic poza czubkiem wlasnego nosa, robimy
tylko te rzeczy, ktore nam przynosza korzysci, bohaterow ze swieczka szukac..
Brak jakichkolwiek fundamentow do budowania wiezow miedzyludzkich, a co dopiero
przyjazni..

[Gość: Alla]

O braku samoakceptacji i negatywizmie. To czego nie akceptujemy w innych, to
jakas chora czesc nas. To co nas w innych denerwuje i innych od nas odpycha to
nasze negatywne nastawienie, brak zrozumienia.
Czlowiek jest istota spoleczna jak juz dawno psychologowie zauwazyli, wiec brak
dobrych kontaktow z ludzmi swiadczy o jakims zaburzeniu. Zaburzenie nie moze
byc odwaga.

[Gość: REKSIA]

Ani jedno ani drugie. Brak przyjaciół zradza się tylko w naszej głowie dookoła
są napewno osoby, które bardzo nas lubią i chciałaby z nami zawrzeć bliższą
znajomość tylko być może mają jakieś opory, albo boją się odrzucenia (czyli
jednak brak odwagii;-)) A co nie masz przyjaciół????? Mogę nim zostać żaden
problem ;-)

[Gość: antek]

no tak to jakos wyglada, jakbym wiekszosc moich przyjaciol gdzies po drodze
pogubil, ostalo sie tylko (i az!) dwoje (wiecznie zajetych... samotna
tworczoscia), ale moze to i dobrze.
Moje pierwsze odczarowanie wzgledem przyjazni przyszlo w okresie dojrzewania
pciowego, kiedy pewnego razu moj przyjaciel przyszedl do mnie i powiedzial ze
ktos mu powiedzial, ze tak czesto razem nas widac na dworze jakbysmy byli para
pedalow, a wiec nie powinnismy sie tak razem publicznie pokazywac. Zrobilo mi
sie przykro, no i tak powstala pierwsza wyrwa, choc przyjaznilismy sie dalej,
ale to juz bylo z gorki na pazurki.
Ktos kiedys powiedzial ze sztuka zycia polega na umiejetnosci odrozniania
prawdziwych przyjaciol od prawdziwych wrogow, poprzez... bycie soba... Ale nie
uwazam zebym byl nietolerancyjny (cholera zreszta wie!) Po prostu moje
doswiadczenia byly tak intensywne, ze chyba stawalem sie meczacy dla otoczenia.
Ostali sie tylko ci ktorzy na wlasnej skorze doswiadczyli podobnych batow i
glaskan dobrych duchow i przebrzydlych demonow. Znajdujemy wspolny Jezyk.



Gość portalu: REKSIA napisał(a):

> Ani jedno ani drugie. Brak przyjaciół zradza się tylko w naszej głowie dookoła
> są napewno osoby, które bardzo nas lubią i chciałaby z nami zawrzeć bliższą
> znajomość tylko być może mają jakieś opory, albo boją się odrzucenia (czyli
> jednak brak odwagii;-))
A co nie masz przyjaciół????? Mogę nim zostać żaden
> problem ;-)

A Ty co droga Reksio, masz za malo przyjaciol, czy zgubilas moj email?
Bo tak mi sie cos widzi jakbysmy sie juz kiedys poznali.

[Gość: Reksia]

Gość portalu: antek napisał(a):

>
> no tak to jakos wyglada, jakbym wiekszosc moich przyjaciol gdzies po drodze
> pogubil, ostalo sie tylko (i az!) dwoje (wiecznie zajetych... samotna
> tworczoscia), ale moze to i dobrze.
> Moje pierwsze odczarowanie wzgledem przyjazni przyszlo w okresie dojrzewania
> pciowego, kiedy pewnego razu moj przyjaciel przyszedl do mnie i powiedzial ze
> ktos mu powiedzial, ze tak czesto razem nas widac na dworze jakbysmy byli
para
> pedalow, a wiec nie powinnismy sie tak razem publicznie pokazywac. Zrobilo mi
> sie przykro, no i tak powstala pierwsza wyrwa, choc przyjaznilismy sie dalej,
> ale to juz bylo z gorki na pazurki.
> Ktos kiedys powiedzial ze sztuka zycia polega na umiejetnosci odrozniania
> prawdziwych przyjaciol od prawdziwych wrogow, poprzez... bycie soba... Ale
nie
> uwazam zebym byl nietolerancyjny (cholera zreszta wie!) Po prostu moje
> doswiadczenia byly tak intensywne, ze chyba stawalem sie meczacy dla
otoczenia.
>
> Ostali sie tylko ci ktorzy na wlasnej skorze doswiadczyli podobnych batow i
> glaskan dobrych duchow i przebrzydlych demonow. Znajdujemy wspolny Jezyk.
>
>
>
> Gość portalu: REKSIA napisał(a):
>
> > Ani jedno ani drugie. Brak przyjaciół zradza się tylko w naszej głowie doo
> koła
> > są napewno osoby, które bardzo nas lubią i chciałaby z nami zawrzeć bliższ
> ą
> > znajomość tylko być może mają jakieś opory, albo boją się odrzucenia (czyl
> i
> > jednak brak odwagii;-))
> A co nie masz przyjaciół????? Mogę nim zostać żaden
> > problem ;-)
>
> A Ty co droga Reksio, masz za malo przyjaciol, czy zgubilas moj email?
> Bo tak mi sie cos widzi jakbysmy sie juz kiedys poznali.

Nie Reksio TYLKO REKSIA!!! To po pierwsze...ja raczej Ciebie nie znam, to po
deugie, a po trzecie ma tylko jedną przyjaciółkę a może 2 (nigdy nic nie
wiadomo) i grupkę jak to się mówi "znajomych". Jestem raczej typową samotniczką
zawikłaną w swoje myśli i czasem lepiej mi samej niż z przyjaciółmi,
przynajmniej na siebie mogę liczyć a na przyjaciół czasem nie można ;-)

[Gość: antek]

Gość portalu: Reksia napisał(a):

> Gość portalu: antek napisał(a):
>
> >
> > no tak to jakos wyglada, jakbym wiekszosc moich przyjaciol gdzies po drodz
> e
> > pogubil, ostalo sie tylko (i az!) dwoje (wiecznie zajetych... samotna
> > tworczoscia), ale moze to i dobrze.
> > Moje pierwsze odczarowanie wzgledem przyjazni przyszlo w okresie dojrzewan
> ia
> > pciowego, kiedy pewnego razu moj przyjaciel przyszedl do mnie i powiedzial
> ze
> > ktos mu powiedzial, ze tak czesto razem nas widac na dworze jakbysmy byli
> para
> > pedalow, a wiec nie powinnismy sie tak razem publicznie pokazywac. Zrobilo
> mi
> > sie przykro, no i tak powstala pierwsza wyrwa, choc przyjaznilismy sie dal
> ej,
> > ale to juz bylo z gorki na pazurki.
> > Ktos kiedys powiedzial ze sztuka zycia polega na umiejetnosci odrozniania
> > prawdziwych przyjaciol od prawdziwych wrogow, poprzez... bycie soba... Ale
>
> nie
> > uwazam zebym byl nietolerancyjny (cholera zreszta wie!) Po prostu moje
> > doswiadczenia byly tak intensywne, ze chyba stawalem sie meczacy dla
> otoczenia.
> >
> > Ostali sie tylko ci ktorzy na wlasnej skorze doswiadczyli podobnych batow
> i
> > glaskan dobrych duchow i przebrzydlych demonow. Znajdujemy wspolny Jezyk.
> >
> >
> >
> > Gość portalu: REKSIA napisał(a):
> >
> > > Ani jedno ani drugie. Brak przyjaciół zradza się tylko w naszej głowi
> e doo
> > koła
> > > są napewno osoby, które bardzo nas lubią i chciałaby z nami zawrzeć b
> liższ
> > ą
> > > znajomość tylko być może mają jakieś opory, albo boją się odrzucenia
> (czyl
> > i
> > > jednak brak odwagii;-))
> > A co nie masz przyjaciół????? Mogę nim zostać żaden
> > > problem ;-)
> >
> > A Ty co droga Reksio, masz za malo przyjaciol, czy zgubilas moj email?
> > Bo tak mi sie cos widzi jakbysmy sie juz kiedys poznali.
>
> Nie Reksio TYLKO REKSIA!!! To po pierwsze...ja raczej Ciebie nie znam, to po
> deugie, a po trzecie ma tylko jedną przyjaciółkę a może 2 (nigdy nic nie
> wiadomo) i grupkę jak to się mówi "znajomych". Jestem raczej typową
samotniczką
>
> zawikłaną w swoje myśli i czasem lepiej mi samej niż z przyjaciółmi,
> przynajmniej na siebie mogę liczyć a na przyjaciół czasem nie można ;-)



najmocmniej przepraszam Cie droga... Reksiu...(?) ostatnio trace mowe oj-czysta
(przyznam ze troche swiadomie). Taki jestem nie-po-prawny emigrant.
Tez lubie samotnosc. A jak chcesz sie troche uwiklac w jakies rozwiklywania w
chwilach wytchnienia od lubej samotnosci to zapraszam na pogaduszke:
[e-mail]


;-))

(......)
(.....

[Gość: Reksia]

Gość portalu: antek napisał(a):

> Gość portalu: Reksia napisał(a):
>
> > Gość portalu: antek napisał(a):
> >
> > >
> > > no tak to jakos wyglada, jakbym wiekszosc moich przyjaciol gdzies po
> drodz
> > e
> > > pogubil, ostalo sie tylko (i az!) dwoje (wiecznie zajetych... samotna
>
> > > tworczoscia), ale moze to i dobrze.
> > > Moje pierwsze odczarowanie wzgledem przyjazni przyszlo w okresie dojr
> zewan
> > ia
> > > pciowego, kiedy pewnego razu moj przyjaciel przyszedl do mnie i powie
> dzial
> > ze
> > > ktos mu powiedzial, ze tak czesto razem nas widac na dworze jakbysmy
> byli
> > para
> > > pedalow, a wiec nie powinnismy sie tak razem publicznie pokazywac. Zr
> obilo
> > mi
> > > sie przykro, no i tak powstala pierwsza wyrwa, choc przyjaznilismy si
> e dal
> > ej,
> > > ale to juz bylo z gorki na pazurki.
> > > Ktos kiedys powiedzial ze sztuka zycia polega na umiejetnosci odrozni
> ania
> > > prawdziwych przyjaciol od prawdziwych wrogow, poprzez... bycie soba..
> . Ale
> >
> > nie
> > > uwazam zebym byl nietolerancyjny (cholera zreszta wie!) Po prostu moj
> e
> > > doswiadczenia byly tak intensywne, ze chyba stawalem sie meczacy dla
> > otoczenia.
> > >
> > > Ostali sie tylko ci ktorzy na wlasnej skorze doswiadczyli podobnych b
> atow
> > i
> > > glaskan dobrych duchow i przebrzydlych demonow. Znajdujemy wspolny Je
> zyk.
> > >
> > >
> > >
> > > Gość portalu: REKSIA napisał(a):
> > >
> > > > Ani jedno ani drugie. Brak przyjaciół zradza się tylko w naszej
> głowi
> > e doo
> > > koła
> > > > są napewno osoby, które bardzo nas lubią i chciałaby z nami zawr
> zeć b
> > liższ
> > > ą
> > > > znajomość tylko być może mają jakieś opory, albo boją się odrzuc
> enia
> > (czyl
> > > i
> > > > jednak brak odwagii;-))
> > > A co nie masz przyjaciół????? Mogę nim zostać żaden
> > > > problem ;-)
> > >
> > > A Ty co droga Reksio, masz za malo przyjaciol, czy zgubilas moj email
> ?
> > > Bo tak mi sie cos widzi jakbysmy sie juz kiedys poznali.
> >
> > Nie Reksio TYLKO REKSIA!!! To po pierwsze...ja raczej Ciebie nie znam, to
> po
> > deugie, a po trzecie ma tylko jedną przyjaciółkę a może 2 (nigdy nic nie
> > wiadomo) i grupkę jak to się mówi "znajomych". Jestem raczej typową
> samotniczką
> >
> > zawikłaną w swoje myśli i czasem lepiej mi samej niż z przyjaciółmi,
> > przynajmniej na siebie mogę liczyć a na przyjaciół czasem nie można ;-)
>
>
>
> najmocmniej przepraszam Cie droga... Reksiu...(?) ostatnio trace mowe oj-
czysta
>
> (przyznam ze troche swiadomie). Taki jestem nie-po-prawny emigrant.
> Tez lubie samotnosc. A jak chcesz sie troche uwiklac w jakies rozwiklywania w
> chwilach wytchnienia od lubej samotnosci to zapraszam na pogaduszke:
> [e-mail]
>
>
> ;-))
>
> (......)
> (.....

No proszę ...Reksia zapisała adres w książce adresowej w Outlooku, na szczęście
jeszcze nie grozi amnzezja....także będe pamiętała.
Wybaczam błędy-emigracyjne. ...i dziękuję za adresiora 8-)

Pozdrawiam

[lekarz_mimo_woli]

Jak powiedzial R.W.Emerson " Przyjaciel powinien byc uznany za najwieksze
osiagniecie przyrody!"
Brak przyjaciol swiadczy tylko i wylacznie o wielkiej pustce wokol nas, bo
umiejetnosc nawiazywania przyjazni jest wprawdzie wielkim darem bozym , ale
jako taki wymaga przede wszystkim od nas umiejetnosci wyjscia poza swoje JA i
docenienia tego, co w drugim czlowieku szlachetne i dobre.

To daje sie leczyc, w przeciwienstwie do...

[cossa]

a musi o czyms swiadczyc? przeciez kazdy z nas jest inny.
da rade wlozyc to w jakies ramki czy szufladke?

Gość portalu: antek napisał(a):

> swiadczy o braku pokory czy braku odwagi?

Nie każdy przyjaciel...

[zet1]

...okazuje się prawdziwym przyjacielem. Ale oczywiście trzeba by tu bajkę starą
wyciągnąc spod szafy i coś o jakichś zającach i wilkach poopowiadać. Ale my tu
podobno nie o bajkach. (?)
Czasami ludzie mieniący się mianem przyjaciół, nie potrafia stanąc na wysokości
zadania i okazuje się, że złudne poczucie "posiadania" przyjaciela znika w
kilka chwil. Czy dlatego lepiej nie mieć przyjaciół? Nie! Po prostu czasami
trzeba samemu chcieć ich poszukać. Dać coś z siebie, by i inni chcieli mieć nas
za przyjaciela. Że można stracić na tym? Ale cóż można stracić? Trochę czasu,
może pieniędzy i co najwyzej złudzenia. A cóż można zyskać? Przyjaciela.
Położenie na wagę tych rzeczy na pewno pokaże co dla kogo jest ważne. Wiec nie
trzeba siedzieć i rozpaczać, że nie ma przyjaciół w pobliżu, tylko najwyższy
czas coś zrobic dla innych. Co niniejszym idę czynić, bo przyjaciół nigdy za
wiele....

[ziemiomorze]

Gość portalu: antek napisał(a):

> swiadczy o braku pokory czy braku odwagi?

Moim zdaniem, jesli tkwisz w jakims stanie, to zazwyczaj oznacza, ze on ci z
jakis powodow odpowiada. To znaczy - uwazasz, ze wiecej zyskujesz niz tracisz
(obojetnie od tego, co mogloby sie wydawac 'obiektywnym' rachunkiem strat i
zyskow).

Czyli - jesli ktos nie ma przyjaciol, najwyrazniej mu ten stan odpowiada.
Milion spraw moze byc tego przyczyna, motywacje mozna drazyc na roznych
poziomach. To chyba lepiej indywidualnie; jesli ten problem szczegolnie
doskwiera (ma sie ochote na zmiane, nie wie jak) - to do specjalisty.

A w ogole - to znowu dzdzy,
ziemiomorze

nie ma to jak dżdżenie...

[Gość: meee:)]

nad morzem...mmmmmmmmmmmmmmmmm :)
na ziemi.......

[myslewiecjestem]

Gość portalu: antek napisał(a):

> swiadczy o braku pokory czy braku odwagi?

ani o jednym ani o drugim. nie ma czegos takiego jak przyjaciele. to kolejna
iluzja jakiej sie poddajemy by zniesc bol egzystencji.

[Gość: strachnawroble]

Jakość Twojego charakteru będzie zmierzona ilością Twych wrogów.
Ten kto wszystkim przytakuje - nie ma żadnych wrogów.
Ma samych "przyjaciół" ...

:)

[Gość: miau]

mozna miec zarliwych wrogow nie majac bliskiego przyjaciela, ale nie mozna nie
miec zarliwego przyjaciela, kiedy ma sie zacieklego wroga,
a najbolesniejsza wrogoscia jest polprzyjazn

miau...

(.....)
(.....

[Gość: trawka]

brak przyjaciół to brak wiary w siebie i poczucie, że ktoś nas lubi takimi
jakimi jesteśmy. Jeśli człowiek wierzy w siebie akceptuje siebie wie też że
może liczyć na innych. Nie wiem jak to działa ale jakoś tak. Czasami zamykamy
sie w sobie bo wydaje nam się, że jesteśmy "inni" że ludzie nas nie lubią, a
tak naprawdę takim zachowaniem dajemy im do zrozumienia że jesteśmy od
nich "lepsi", boją się nas i uważają że się wywyższamy. To powoduje
nieporozumienia.
Jeśli chodzi o prawdziwych przyjaciół to trudno o takich w naszych czasach.
Zawsze chciałam miec kogoś takiego, komu można bezwzględnie zaufać, ale nie
miałam szczęącia moi przyjaciele mnie zawodzili i ja pewnie ich również a
potem okazywało się że straciliśmy coś nie do odbudowania.
Mogę tylko powiedzieć że fajnie ich mieć napewno lepiej niż ich nie mieć:) Ale
trzeba też dać coś z siebie, bo o przyjaźń trzeba dbać.
Życzę wszystkim kandydatom na przyjaciół wszystkiego dobrego.
trawka

[gwen_verdon]

Najbardziej świadczy chyba o "osobności" :)