Jesli nie moge miec tego czego najbardziej pragne?

[motylek26]

Czy mowicie sobie, ze to jest dla Was nieistotne i
probujecie isc do przodu? I zyjecie w klamstwie...
Tylko czy bez frustracji?
Jak zaaceptowac to, ze nie wszystko jest od nas zalezne?
Jesli ktos ma na to jakis sposob, a czy wogole jest
jakis sposob?
Czy wszystko polega na odpuszcaniu?

[Gość: Malwina]

wlasnie, wszystko polega na odpuszczaniu :-)
podstawowy warunek rownowagi (szczescia ?)

[Gość: Sonia]

motylek26 napisała:

> Czy mowicie sobie, ze to jest dla Was nieistotne i
> probujecie isc do przodu? I zyjecie w klamstwie...
> Tylko czy bez frustracji?
> Jak zaaceptowac to, ze nie wszystko jest od nas zalezne?
> Jesli ktos ma na to jakis sposob, a czy wogole jest
> jakis sposob?
> Czy wszystko polega na odpuszcaniu?

Nie chodzi o odpuszczanie, ale o pogodzenie sie z rzeczywistoscia, ze jest ona
taka jaka jest, a nie taka, jaka chcielibysmy zeby byla. I to wlasnie jest
zycie w prawdzie, zaakceptowanie tego pomaga wyzbyc sie frustracji. No, ale
niestety nie jest to proste.

[motylek26]

A jak sie nie mozna pogodzic z tym, ze trzeba odpuszczac?
Latwo przychodzi Ci odpuszczanie?

[Gość: Malwina]

sto lat nauki
jesli jestes wierzaca bedzie ci latwiej pojac ze nie wszystko od ciebie zalezy
i zlozyc niemoc w rece boga
jesli nie - wrzod zoladka cie natchnie

[ziemiomorze]

motylek26 napisała:

> A jak sie nie mozna pogodzic z tym, ze trzeba odpuszczac?
> Latwo przychodzi Ci odpuszczanie?

Jest taka modlitwa AA, ktora jak glosi legenda, ulozyl Marek Aureliusz - tekstu
dokladnie nie pamietam, ale sens z grubsza taki:

'Panie, daj mi odwage, abym mogl zmieniac to, co moge zmienic;
Sile, aby godzic sie na to, czego zmienic nie moge,
I madrosc, abym mogl odroznic jedno od drugiego'

czulko,
ziemiomorze

Modlitwa

[Gość: aiszka4]

ziemiomorze napisała:

> 'Panie, daj mi odwage, abym mogl zmieniac to, co moge zmienic;
> Sile, aby godzic sie na to, czego zmienic nie moge,
> I madrosc, abym mogl odroznic jedno od drugiego'
>
> czulko,
> ziemiomorze

Bardzo mi było potrzeba czegoś takiego. Trzy wersy, a tyle prawdy. I pasuje
także do mojej sytuacji.
Ziemiomorze - jesteś bardzo mądra.
Pozdrawiam :))

ciocia 'dobra rada'

[Gość: meee:)]

jak sie zdarzają dziwne, malo pozytywne rzeczy, to ja sobie
powtarzam 'filozoficznie':
"Nic nie dzieje się bez przyczyny. To wydarzenie ma sens, do ktorego
dojdę /miejmy nadzieję/ jeszcze za tego życia i zrozumiem tę KUPĘ, w ktorą
przyszlo mi wdepnąć! ;)"
nie mam pojęcia dlaczego mnie to uspokaja...
a tak poza tym, to jeszcze by zapanować nad emocjami, powtarzam sobie:

MOJE ŻYCIE JEST DZIAŁANIEM.
NIE MUSZĘ REAGOWAĆ.

i jesli tylko pamietam o tym, by sobie to powtórzyć w chwili emocjonującej mnie
nadto, to JEST DOBRZE! ;)

pozdr.

[motylek26]

Dziekuje bardzo.
Zwykle jest tak, ze staram sie sobie wmowic, ze wszystko
jest jak nalezy, ze nie potrzebuje juz niczego wiecej.
Ale sa takie chwile, ze nie mam sily...
POlozylabym sie i krzyczala.
Moze to jest takie podejscie dziecka, ktory nie moze
dostac zabawki?
Nie wiem.
Nikt nie obiecywal, ze bedzie latwo ;-)

[Gość: ToeToe]

Przegrac bitwe by wygrac wojne..

[sylwia_29]

I jak fajnie i konstruktywnie wyszło. Faktycznie - czasem jest tak, że bardzo
by się chciało a tu - pac! nie nada. Płacz jest najłatwiejszą reakcja, ale
pomaga bardzo doraźnie. O wiele trudniej jest pogodzić się z tym, co już
napisały meee :-) Sonia i Malwina, a co jest niestety elementem naszej
brutalnej rzczywistości. Oczywiście nie możemy mieć wszystkiego. I oczywiście
właśnie dlatego zawsze będziemy tego pragnąć :-)))

[Gość: Malwina]

nieprawda, nie zawsze :
Jesli pragnienie dotyczy zawsze tego czego NIE MASZ, nie masz NIGDY to czego
pragniesz (bo pragniesz braku)
Wystarczy sobie uswiadomic ze pragnienie znajduje abolicje wlasna w jego
usatysfakcjonowaniu i prysk ! to oczekiwane szczescie jak banka peka.
Pragnienie staje sie brakiem wiec i szczescie rowniez. Uwazac szczescie jako
radosc a nie jako brak to jest to. Pragnac to co JEST. Co MAM. Co ISTNIEJE.
Mniej MIEC NADZIEJE, wiecej ZYC.

ale mi sie zebralo...

[sylwia_29]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> nieprawda, nie zawsze :

Nie napisałam, że pragniemy TYLKO tego, czego nie mamy. To była konkluzja
cząstkowa i miałam nadzieję, że jako taka zostanie odebrana i zrozumiana :-)

> Jesli pragnienie dotyczy zawsze tego czego NIE MASZ, nie masz NIGDY to czego
> pragniesz (bo pragniesz braku)
> Wystarczy sobie uswiadomic ze pragnienie znajduje abolicje wlasna w jego
> usatysfakcjonowaniu i prysk ! to oczekiwane szczescie jak banka peka.
> Pragnienie staje sie brakiem wiec i szczescie rowniez.


Hmm... Nie wiem czy dobrze zrozumiałam co chcesz wyrazić, ale mi się to troszkę
nie za bardzo zgadza - jeśli pragnienie dotyczy tego, czego nie mam to przecież
jeszcze nie oznacza, że nie mogę tego mieć. Są wszak marzenia, które się
spełniają, pragnienia, które zostają zaspokojone. I to wcale nie musi być tak,
że zaspokajamy się tylko dążeniami, natomiast osiągnięcie celu zawsze w nas
musi budzić kolejny niedosyt. Tak bywa, ale nie jest to jakąś regułą.


Uwazac szczescie jako
> radosc a nie jako brak to jest to. Pragnac to co JEST. Co MAM. Co ISTNIEJE.
> Mniej MIEC NADZIEJE, wiecej ZYC.


oczywiście - umiejętność przeżywania radości z tego, co już staje się naszym
udziałem jest piękną i pożądaną cechą, ale całkowicie wyzbyć się pragnień? do
niczego nie dążyć?

Pozdrawiam :-)

[Gość: Malwina]

chodzi o to ze jesli mamy strukture mentalna ktora wymaga od nas pozadania
tego czego nie mamy to w momencie zrealizowania pragnien nie posiadamy zadnej
satysfakcji gdyz nie jestesmy zdolni cieszyc sie tym co MAMY . I ciag dalszy
jest do przewidzenia : realizacja jest a radosc zadna, wyznaczamy sobie znow
cel (frustracja) w stosunku tego co nam brakuje.

Sylwia_29 napisała:

> Gość portalu: Malwina napisał(a):
>
> > nieprawda, nie zawsze :
>
> Nie napisałam, że pragniemy TYLKO tego, czego nie mamy. To była konkluzja
> cząstkowa i miałam nadzieję, że jako taka zostanie odebrana i zrozumiana :-)
>
> > Jesli pragnienie dotyczy zawsze tego czego NIE MASZ, nie masz NIGDY to cze
> go
> > pragniesz (bo pragniesz braku)
> > Wystarczy sobie uswiadomic ze pragnienie znajduje abolicje wlasna w jego
> > usatysfakcjonowaniu i prysk ! to oczekiwane szczescie jak banka peka.
> > Pragnienie staje sie brakiem wiec i szczescie rowniez.
>
>
> Hmm... Nie wiem czy dobrze zrozumiałam co chcesz wyrazić, ale mi się to
troszkę
>
> nie za bardzo zgadza - jeśli pragnienie dotyczy tego, czego nie mam to
przecież
>
> jeszcze nie oznacza, że nie mogę tego mieć. Są wszak marzenia, które się
> spełniają, pragnienia, które zostają zaspokojone. I to wcale nie musi być
tak,
> że zaspokajamy się tylko dążeniami, natomiast osiągnięcie celu zawsze w nas
> musi budzić kolejny niedosyt. Tak bywa, ale nie jest to jakąś regułą.
>
>
> Uwazac szczescie jako
> > radosc a nie jako brak to jest to. Pragnac to co JEST. Co MAM. Co ISTNIEJE
> .
> > Mniej MIEC NADZIEJE, wiecej ZYC.
>
>
> oczywiście - umiejętność przeżywania radości z tego, co już staje się
naszym
> udziałem jest piękną i pożądaną cechą, ale całkowicie wyzbyć się pragnień?
do
> niczego nie dążyć?
>
> Pozdrawiam :-)

[sylwia_29]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

>
> chodzi o to ze jesli mamy strukture mentalna ktora wymaga od nas pozadania
> tego czego nie mamy to w momencie zrealizowania pragnien nie posiadamy zadnej
> satysfakcji gdyz nie jestesmy zdolni cieszyc sie tym co MAMY . I ciag dalszy
> jest do przewidzenia : realizacja jest a radosc zadna, wyznaczamy sobie znow
> cel (frustracja) w stosunku tego co nam brakuje.

OK, rozumiem co masz na myśli i zgadzam się. Na szczęście nie wszyscy
posiadamy taką strukturę mentalną - i ja, pisząc swoją odpowiedź miałam na
myśli te przypadki :-)

[Gość: miau]

mozna tez sie pocieszyc mysleniem iz to i tak sie spelni, w najodpowiedniejszym
dla mnie momencie (nie mozna tylko rezygnowac) Ja wierze ze wszystkie pragnienia
sie spelniaja, predzej czy pozniej. A to ze nie od razu, to dlatego ze jeszcze
nie jestesmy do tego gotowi (czasem niesprzyjajace okolicznosci, albo ktos
jeszcze nie jest gotowy, etc)
Ktos madry wymyslil jeszcze cos takiego: im mniej pragnien, tym mocniejsza wola.

miau
(

[cossa]

> Czy mowicie sobie, ze to jest dla Was nieistotne i
> probujecie isc do przodu?

tak bylo i staram sie to zmienic i dlatego powiem tyle -
z tego co sie da trzeba realizowac. wysilic sie i zrobic
wszystko, by nie odpuscic.

> Jak zaaceptowac to, ze nie wszystko jest od nas zalezne?

rozdzielic to co zalezne i niezalezne i cieszyc sie
zaleznymi tak, by nie starczylo czasu na martwienie sie
tym co od nas nie zalezy:)

> Czy wszystko polega na odpuszcaniu?

mozna, powinno sie odpuszczac wiele. ale nie siebie.

cossa

[fnoll]

nie, nie na odpuszczaniu - raczej na sprytnym wynajdywaniu tych jabłoni, na
których jabłka wiszą w zasięgu ręki :)

bo wyobraź sobie człowieka, który się uparł, że zerwie owoc akurat z tego
drzewa na którym wszystkie wiszą na najwyższych gałęziach, gdy obok niego rosną
inne, bardziej dostępne - czy to jest rozumne? że zapytam retorycznie


grunt to dobre rozpoznanie terenu :)

Masz racje motylku!

[komandos57]

A jakie kolory maja twoje skrzydelka?Uwazaj na dodo.Ona to dopiero lubi motyle.Moze ci odwlok opierdolic!