duzo mlodszy przyjaciel

[incogn]

trafilam tu pare miesiecy temu, w desperacji, zakochana w duzo mlodszym mezczyznie, ktorego
poznalam na polu zawodowym. Wspolna praca, rozmowy glebokie zblizyly nas do sibie, ale nic nie
zostalo powiedziane. Majac rodzine zerwalam wszelkie kontakty dajac do zrozumienia, dlaczego sa
niemozliwe. Od tamtego czasu nie bylo dnia, abym o nim nie myslala, ale od okolo 2 miesiecy

[taisy]

Fakt zakochania na nieszczeslie swiadczy ze w ogole cos tam u ciebie nie jest w
porzadku. Cos jest w twoim zyciu co sprawia ze zle sie czujesz jednak
skutecznie to blokujesz. I nagle przychodzi milosc i cala prawda o tobie
wychodzi na wierzch zwlaszcza o problemach jakie masz.
Nic nas tak nie odslania jak zakochanie.
To nie zlosc odslania osobowosc czlowieka to - milosc.

[ewag52]

nie jestesmy na Twoim miejscu.
Dlatego wszelkie odpowiedzi, to tylko spekulacje
pozdrawiam Cie

[piesbaskervill]

czy tu pisują etatowi pracownicy GW, powielając co jakiś czas te same tematy.

[ewag52]

tak

[incogn]

NIE!!!
Psie z ludzka twarza, dlaczego jestes znow zlosliwy i nieufny. Wiec jednaj stad wychodze... czuje sie
urazona ....
Tym razem ostetcznie....
Pozdrawiam Cie Ewo i Taisy. Zycze Wam szczescia. Nie marnujcie czasu na to forum, jak widac, nie
warto....

[lemoniada.cytrynowa]

incogn napisała:

> NIE!!!
> Psie z ludzka twarza, dlaczego jestes znow zlosliwy i nieufny. Wiec jednaj st
> ad wychodze... czuje sie
> urazona ....
> Tym razem ostetcznie....
> Pozdrawiam Cie Ewo i Taisy. Zycze Wam szczescia. Nie marnujcie czasu na to foru
> m, jak widac, nie
> warto....




Nie odchodź !!! Nie znamy się, nie rozmawiałyśmy ale ja czytałam Twoje
posty..........są mądre i wyważone.
Jeśli odejdziesz będę tęsknić za Tobą.
Zostań !!! pisząc na forum zawsze trzeba się liczyć z mniej lub bardziej
chamską krytyką...... tak to jest.Na to trzeba się uodpornić a nie obrażać.

Nie odchodź !!:)))))))))))

[solaris_38]

tak to jest że odganiając przyzywasz
wypierając umacniasz

albo to jest dla ciebie dobre albo nie
jedyne co możesz zrobić to rozpoznać to

jesli jednak niecierpliwie powiesz sobie że to nie jest dobre ale twoje ciało
będzie tęsknić za ... (właśnie .. ? za czym ? ) to nic z tego nie będzie

również twoje ciało i podświadomość musi być przekonane ze to nie jest dobre
jesli ma ustąpić to pragnienie

ina sprawa ze to co niekoniecznie dobre (wygodne) dla ciebie może być dobre
dobre dla świata

bo w tym (związki pozamałżeńskie choćby z ze znacznie młodszymi np)
jest coś dobrego
:)
wiele nieślubnych dzieci
które rodząc sie nawet zniszczyły starą rodzinę
to wspaniali ludzie

[lily26]

rany takich watakow byly juz tysiace!.dziewczyno o czym ty w ogole piszesz
jakies twoje paranoje z ktorych trudno cokolwiek wywnioskowac.skad my mozemy
cokolwiek wiedziec o tobie i twoim uczuciu? jak dorosla osoba moze szukac pomocy
w takiej kwestii u obcych ludzi??

do cytrynowej lemoniady

[incogn]

Pewnie zauwazylas, ze mnie tu juz prawie nie ma. Bardzo powaznie zaangazowalam sie w to forum
jakis czas temu, traktujac je jak kolejny obowizek ... a ze jestem obowiazkowa i solidna, czytalam
wszystko i odnosilam sie do wszystkiego, a szczegolnie spraw trudnych, ktore inni omijali. W rezultacie
zaczela mi sie sypac psychika. Jestem silna, ale nie az tak.... Wiec zrozumialam, ze przebywanie tu, w
poblizu tak wielu problemow, zdrad, dramatow, klamstw, a nawet chorob psychicznych... jest dla mojej
psychiki zbyt duzym obciazeniem.
Te energie ktora tu tracimy lepiej zuzyc na jazde na rowerze, prace w ogrodku, telefon do przyjaciolki,
obejrzenie komedii lub programu animal... wszystko jest zdrowsze dla psychiki niz bywanie tutaj, Ale
to kreci... oczywiscie, w jakims sensie uzaleznia, dlatego stale jednak, raczej biernie i rzadko, ale tu
zagladam...
Zycze wszystkim tu zagladajacym z powodu samotnosci, aby znalezli przyjaznie w swiecie
prawdziwym, a tym z dramatami, aby umieli poradzic sobie z nimi z pomoca przyjaciol i rodziny. To
jest prawdziwy swiat....

do cytrynowej lemoniady 2

[incogn]

Prosisz abym nie odchodzila.... przepraszam, ze tak pisze, ale czy to nie jest chore. przeciez nie wiesz
nawet w jakim wieku jestem. gdybysmy spotkaly sie w realu nie umielabys ze mna rozmawiac, bo tak
pewnie rozni nas wszystko....

Ale nie ukrywam , to mile... Chyba na codzien moj maz nie dowartosciowuje mnie, stad milo wiedziec,
ze jest ktos dla kogo to co mowie ma jakas wartosc, ze to sobie ceni. Stad pewnie tez to zauroczenie
tym mlodszym mezczyzna, bo cenil sobie to co mowilam, poza byc moze innymi moimi walorami.

A to ze moje posty byly wywazone. Jestem osoba dojrzala, bardzo dojrzala. Mozna powiedziuec, ze w
zyciu osiagnelam wszystko, lub prawie wszystko, co inteligent moze osiagnac.Jako kobieta, zona,
matka, i na polu zawodowym, i materialnym. I co z tego. To nie daje szczescia.... Gdy nie ma pelnego
zrozumienia miedzy malzonkami. Niby z moim mezem rozumimy sie, mamy te same wartosci, te same
priorytety, poglady, podobne zainteresowania + udany seks

do incogn

[lemoniada.cytrynowa]

- Wiem w jakim jesteś wieku... pisałaś. Jestem Twoją rówieśniczką a może
i nawet..trochę starszą rówieśniczką ;) Więc nie wiem co mogłoby tak nas różnić.
Mój mąż też mnie nie dowartościowuje (raczej dołuje). Moje małżeństwo trwa no bo
jest rodzina i jakiś tam wspólny dorobek i nic więcej.
Mnie też ktoś zachwycił jak i Ciebie... tyle, że nie jest on (jak w Twoim
przypadku ) ktoś dużo młodszy. Sprawa jest beznadziejna ale miło pomarzyć,
popłakać... nawet i pocierpieć z miłości bo w naszym wieku osobom będącym nie
trafia się to często.
Tak więc nie różni nas wiele.... może tylko podejście do forum.
Ja nie biorę tego aż tak poważnie... nie przeżywam tych wszystkich cierpień tu
piszących. Nie chcę doradzać. Bywam złośliwa...

Na to forum zaglądam jakieś trzy miesiące i zawsze z uwagą czytałam co piszesz.
Naprawdę !!! wyróżniasz się wśród tutejszych nicków życiową mądrością,
rozsądkiem, poważnym traktowaniem rozmówców..... ja bym tak nie umiała.
Podziwiam i pozdrawiam serdecznie :)))))))))

do cytrynowej lemoniady 2

[incogn]

Prosisz abym nie odchodzila.... przepraszam, ze tak pisze, ale czy to nie jest chore. przeciez nie wiesz
nawet w jakim wieku jestem. gdybysmy spotkaly sie w realu nie umielabys ze mna rozmawiac, bo tak
pewnie rozni nas wszystko....

Ale nie ukrywam , to mile... Chyba na codzien moj maz nie dowartosciowuje mnie, stad milo wiedziec,
ze jest ktos dla kogo to co mowie ma jakas wartosc, ze to sobie ceni. Stad pewnie tez to zauroczenie
tym mlodszym mezczyzna, bo cenil sobie to co mowilam, poza byc moze innymi moimi walorami.

A to ze moje posty byly wywazone. Jestem osoba dojrzala, bardzo dojrzala. Mozna powiedziuec, ze w
zyciu osiagnelam wszystko, lub prawie wszystko, co inteligent moze osiagnac.Jako kobieta, zona,
matka, i na polu zawodowym, i materialnym. I co z tego. To nie daje szczescia.... Gdy nie ma pelnego
zrozumienia miedzy malzonkami. Niby z moim mezem rozumimy sie, mamy te same wartosci, te same
priorytety, poglady, podobne zainteresowania + udany seks

[lsilanow]

Dlaczego WSZYSTKO to nagle tutaj zrozumiałem? Dlaczego nie jest mi to obce?
Kim jestes incog? Dlaczego jesteś jakby mym odbiciem, tyle że od drugiej strony? A może wcale nim nie jesteś, tylko mi się tak zdaje...
Zapytaj Aidoo.

[lemoniada.cytrynowa]

"te same wartosci, te same
priorytety, poglady, podobne zainteresowania + udany seks "

[incogn]

Milo mi, ze sie rozumiemy.
Dlaczego zycie ludzkie jest tak skomplikowane. Moze w glowach nam sie pomieszalo z tego dobrobytu,
nie musimy walczyc o przetrwanie kazdego dnia, o miske strawy, aby podtrzynamac egzystencje. Nie
potrafimy jednak decenic tego co mamy, a gonimy za nieosigalnym.

Bardzo cierpie. Stale w glowie rozwazam rozne scenariusze. W duszy czuje bliskosc tamtego czlowieka,
stale z nim rozmawiam w myslach, Nie wiedzialam, czy dla niego to tez bylo wazne, ale chyba tak,
skoro po 7 miesiacach nawiazal kontakt. Miedzy innymi dlatego urwalam te kontakty wtedy, bo chce
tez jego szczescia, Wiedzialam, ze spotykajac sie ze mna, trudno mu nawiazac przyjazn, milosc z kims
innym /mial dziewczyne, po moim poznaniu rozstali sie, opowidal mi o tym, namawialam go do
ratowania tego zwiazku, ale nie chcial/.
A on jest duzo mlodszy. Powinien zalozyc rodzine, miec dzieci, a nie trwac w jakims chorym ukladzie
ze starsza kobieta, ktora ma stabilna, pelna rodzine, stabilny uklad materialny razem z mezem, ktorego
nie chce porzucic

[mskaiq]

Milosc to jedyne uczucie ktore nie przynosi cierpienia. To co piszesz to żal
przeszłych chwil, niespełnionych pragnień albo nie doczekania chwil, na które
się czekało.
Zal nie jest miloscia, potrafi przyniesc bardzo wiele szkody, lzy i bol. Jedyne
rozwiazanie to ignorowac mysli o Nim, po pewnym czasie znikna same. Jak dlugo
beda z Toba zalezy od Twojej emocjonalnosci i umiejtnosciom ignorwania
niechcianych mysli.
Serdeczne pozdrowienia.

jeszcze do cytrynowej lemoniady

[incogn]

Zajelam sie soba, a przeciez Ty napisalas cos o sobie.
Dlaczego trwasz w takim ukladzie. Dlaczego nie starasz sie go naprawic, mam tu na mysli chocby seks,
ktory jest rzecza stosunkowo prosta, a bardzo istotna w relacjach miedzy malzonkami. Ta sfera rzutuje
na inne rzeczy... na te serdecznosc, ktorej brak, na akceptacje... to podstawa malzenstwa, kiedys wrecz
nazywana "obowiazkiem malzenskim".

A jezeli jest tak zle, ze nie mozna tego naprawic, to moze warto nie zyc w klamstwie. Moze jestem
egoistka, ale gdyby nie ta duza roznica wieku, moze nawet rzucilabym sie w te nowa milosc. Bo ja,
podobnie jak amerykanie, wierze , ze wszystko jest mozliwe, jezeli tego chcemy. Ze w kazdym
momencie mozemy calkowicie zmienic swoje zycie, jezeli poczujemy, ze to wazne. Ze nie ma sytuascji
bez wyjscia. Ze w kazdej sytuacji mozna znalezc jakies rozwiazanie, jakis kompromis, jakis sposob na
nowa egzystencje. Njawazniejsze, to nie czuc sie winnym. Jestesmy wolni. Mamy prawo kochac lub nie
kochac, mamy prawo do bledow.... inni powinni to zrozumiec. Fakt, ze dziecku trudno jest pewnie
zaakceptowac taka rewolucje.... ale z kolei zycie w klamstwie...dzieci to obserwuja, czy one tego nie
czuja, ze miedzy rodzicami nie ma milosci, nie ma serdecznosci, akceptacji... patrzac ucza sie, ze tak
wyglada zycie ... przyjmuja zle wzorce...

Widze, ze nie lubisz o sobie mowic. Moze masz ochote napisac do mnie na priv. Moze potzreba Ci
kogos, z kim moglabys szczerze porozmawiac. Ja na szczescie mam taka osobe, ktora na dodatek ma
teraz podobne do moich problemy. To wspaniale, gdy mozna z kims o swoich przezyciach
porozmawiac. Choc to nie daje rozwiazania ich, przynosi ulge, jest na pewno zdrowe dla psychiki...

[lemoniada.cytrynowa]

Naprawić się nie da. Po trzydziestu paru latach już nic nie jest naprawialne.
Moglibyśmy się rozstać ... synowie są dorośli, mają żony, swoje dzieci. Nie
sądzę by przejeli się rozwodem "starych". Moglibyśmy się rozstać ale zbyt wiele
mamy wspólnych (nazwijmy to.. "interesów" a żadnej motywacji do rozstania.
Nie żyjemy w kłamstwie ( jak to określasz), żyjemy obok siebie... każde w swojej
części domu, unikając się aby nie trzeba było coś powiedzieć.
A ten który mnie zachwycił ? to sprawa beznadziejna, to tyko moje marzenie.

Na priv ? Nie wiem. Może kiedyś.

[incogn]

A jednak bardzo roznimy sie. Dla mnie zycie w takim chlodnym ukladzie chyba byloby trudne.
Oczywiscie moje mallzenstwo tez miewalo chwile gorsze, ale zawsze dbalam, aby nie przekroczyc
pewnej granicy, kiedy juz nie ma odwrotu, nie ma mozliwosci naprawy.
Milosc lub nienawisc, przyjazn lub odciecie sie. Moze to instynkt, moze trwanie w zlych uczuciach jest
niezdrowe i dlatego tego unikam.
A moze tak zostalam wychowana, ze zgoda, przyjazn sa wartoscia najwyzsza, dla ktorych warto nawet
poswiecic kawalek siebie. A poza tym ambicja, potrzeba swiadomosci sukcesu.Jezeli dokonalam
wyboru, to chce aby ten wybor byl sukcecem, nie chce zaakceptowac kleski, poddac sie i uznac
przegrana.
Ale oczywiscie, tak jak na poczatku napisalam, po prostu ludzie sa bardzo rozni... Zycze poczucia
szczescia ... mimo wszystko...

[lemoniada.cytrynowa]

Tak, jednak jesteśmy różne......
Ja nigdy nie dążyłam do doskonalości, do sukcesu.
Chciałam tylko aby nikt z mojego powodu nie płakał ... tylko tyle.
aby nikt z mojego powodu nie płakał, nic więcej i to mi się udało :)
A Tobie pozazdrościć bo Twoje małżeństwo jest szczęśliwe.
A ten młodszy pan ? Cóż, człowiek nie jest monogamiczny

..ale wybrałaś rozsądnie :)))

[incogn]

Ten mlodszy pan... coz ... tak sobie mysle, ze badac osoba troche skomlikowana... bylam dla niego
wlasnie atrakcyjna ze swoja spontanicznoscia, szczesciem, radoscia zycia.... Ale w moim przypadku
zdrada nie wchodzi w gre... zroznych wzgledow... pierwszy.. to lek, ze moze okazac sie cudownie ... i
co wtedy... czlowiek traci rozum zupelnie, jest mu wszystko jedno. Ja juz przy nim przezylam rzecz
straszna, ktora miedzy innymi kazala mi odciac sie.. A mianowiecie na swoje dzieci, na swoja rodzine
zaczelam patrzec jak na obcych ludzi, ktorych los jest mi obojetny... Ktorys sie oglada jak na filmie.
Zachowalam tyle rozumu, ze czulam, ze to chore... Gdyby ktos mi taka rzecz opoiedzial o jakiejs
matce, nie uwierzylabym...

[lemoniada.cytrynowa]

Wiesz ja dość sceptycznie podchodzę do miłości gdzie ... on młodszy.
Choć znam takie przypadki.... niedaleko szukac - brat mojego ojca miał żonę 18
lat starszą. Żyli razem szczęsliwie lat trzydzieści. Przeżyła go o dwa dni.......

Ale gdybyś chciała rady to powoli wyciszaj to zauroczenie do mlodszego pana.
Powoli wyciszaj... w Twoim małżeństwie nie jest źle, jest dobrze.
I tego się trzymaj .... jesli Ci rada potrzebna.

[incogn]

Ja to zauroczenie wyciszam juz od 7 miesiecy. I wciaz to zyje.
Twoja historia rodzinna o parze z roznica wieku 18 lat zadziwlikla mnie.. Nie znalam zadnych takich
przykladow, wiec te uczucia swoje i jego traktowalam jako calkowitcie chore, zdegenerowane, do
zniszczenia, z definicji niezrealizowalne.../16 lat roznicy/.

[e_w_a_g_5]

tak sobie pomyslałam incogn...może sie temu poddaj?
Może bedziesz tego żałować?
Może nigdy wiecej Cie to nie spotka?
Sama nie wiem...masz skrupuły...to świadczy o tym,że nie bujasz w obłokach
i etyke, realizm-stawiasz na naczelnym miejscu.
Ale...cholera, czy nie szkoda?
Nie umiałam i nie chciałam, skazywac na śmierć, takich porywów.

to było do incogn

[e_w_a_g_5]

do Ewy

[incogn]

Wzgledy rozne sklaniaja mnie do rozsadku. Oprocz wspolnej duzej rodziny, z mezem moim laczy mnie
wspolna praca, stanowimy dobry, ceniony tandem zawodowy. Trudno byloby nam funkcjonowac
odrebnie. Pomijam opinie moich dzieci, ich uczucia, przyjaciol, rodzine, ktorzy nic nie wiedza o
sprawie. Wogole, skandal....

A poza tym tamta historia ... to moze tylko moje wyobraznie.... Jedno co kaze mi myslec realnie o
wejsciu w to ... to podejrzenie, ze wtedy mogloby bardzo szybko okazac sie, ze to byla gra wyobrazni.
Poprzez wypieranie sprawa rosla, nadymala sie. Jesli nie masz tego, czego pozadasz, twe pozadanie
rosnie. Ale tez istnieje zagrozenie, ze tak sie nie stanie... i bedzie jeszcze trudniej to zniszczyc...kazde
rozwiazanie jest zle. Najlepiej jest nic nie robic, trwac, czekac az minie, przy pomocy alkoholu,
rozlicznych zajec, zycia towarzyskiego, pracy..... Na szczescie na razie mam duzo zajec, potem bedzie
urlop, potem znow harowka do konca roku.

A milosci poza malzenstwem nie szukalam. Przezylam juz bedac mezatka pare zauroczen moich i
cudzych, wiem ze to sie latwo zdarza, gdy zostaje przekroczona pewna granica obcosci, a ze jestem
osoba bardzo bezposrednia i otwarta, jest to latwe. Majac takie doswiadczenie, trzymam sie na dystans
z mezczyznami. Tutaj bylam beztroska, bo po pierwsze taki mlody, po drugie, mial na poczatku
dziewczyne... no wogole, jakiekolwiek uczucia miedzy nami wydawaly mi sie calkowicie nierealne /
nawet poznajac go pomyslalam sobie, ze na szczescie wogole mi sie nie podoba, wiec nie ma zadnego
niebezpieczenstwa/, no i stracilam ten dystans... Bylam naturalna, radosna,,, w ktoryms momencie
atmosfera stala sie ciezsza, potem jeszcze ciezsza... Cos sie stalo, i nie jest tak latwo z tego wyzwolic
sie...

Troche zal...to prawda...bo rzeczywiscie jakos tak przypadlismy sobie to gustu sposobem patrzenia na
swiat, zainteresowaniami, a i pewnymi przeciwienstwami, roznicami, ktore tez wydaja sie urocze... Zal,
zal... moze to bedzie tak dlugo trwac jak zaloba po bliskiej, ukochanej osobie.. tak moze byc..

Dziekuje za cierpliwosc, ja rozumiem ze to nudne, stale pisze o tym samym, ale to daje mi ulge, mam
na szczescie z kim porozmawiac, ale sporadycznie... ach ten brak czasu ...
Mysle, ze na razie mozna zamknac ten watek... Jeszcze raz dziekuje wszystkim za zyczliwosc i
cierpliwosc dla starej nudziary...

[ewag52]

realizm. Brutalny realizm.
Sa dwie szkoły. Wg tej krakowskiej, poznać, dotknąć, zapomnieć się i...
nawet rozczarować.
Wg (powiedzmy) poznańskiej, pozwolic na idealizowanie tego, co nigdy nie miało
nastapić.
Która lepsza?
Nie ma lepszej, czy gorszej.
Kwestia decyzji.
Ryzyko, jest tu i tam.
Pytanie, co Ci z której przyjdzie. Które wyjście, bedzie najkorzystniejsze?
Czy to w ogóle o korzyść chodzi?
Ja zawsze, musze wszystko, poznać do końca.
Jeżeli nawet ideał szlag trafi. W każdy ekscytujący zwiazek/niezwiazek,
rzucałam się głową w dół. I wiesz...? nie żałuję.
Pielęgnujesz coś, czego byc może nie ma.
Może przeżyj, skonsumuj, gdybyś nawet miała niestrawności.
Rozczarowania też sa przydatne.
Ale...nie zachęcam.

[lsilanow]

2 szkoły? jakie znów znowu szkoły, tego nikt nie uczy bywa albo tak albo tak albo jeszcze inaczej moze sie to skonczyc nawet samobojstwem nie ma dobrej opcji chyba ja w kazdym razie jej nie widze
czy nigdy nie załowałem nie, zawsze zalowalem i naprawde nie wiem, czy jest wyjscie z takiej sytuacji i tak zle i tak nie dobrze
boze , czemu wyposazyles nas w zdolnosc do wiazania sie z nieodpowiednimi osobami
i czemu jestemy tacy glupi, by nie sluchac przestrog za wczasu?
to nie sa rozczarowania ewag52, to sa tragedie po ktorych czasami nawet cale zycie nie mozna sie pozbierac

[tadeuszx]

lemoniada.cytrynowa napisała: > A ten który mnie zachwycił ?
---------------
Miał nicka Homerowy_beret i był jednym z największych trolli na portalu.
Pozdrawiam Antyma

[incogn]

>Jedyne rozwiazanie to ignorowac mysli o Nim, po pewnym czasie znikna same. Jak dlugo
> beda z Toba zalezy od Twojej emocjonalnosci i umiejtnosciom ignorwania
> niechcianych mysli.

To chyba nie takie wszystko proste.... umiejetnosc ignorowania niechcianych mysli. Poza tym dlaczego
piszesz niechcianych... Jezeli kogos darzy sie uczuciem to te mysli sa chciane... a poza tym kieruje tym
wszystkim jakas chemia, ktora jest poza nasza wola... ktora nie zalezy od naszych decyzji...
Ja mysle, ze uczucie to tak jak choroba, potrzeba czasu, aby ja zwalczyc... i tylko czas jest tu
lekarzem... wola, decyzjami . .. w sferze uczuc... nic tu nie zdzialamy... chyba, ze umiemy wzbudzic w
sobie inne uczucia, np. zlosc, pogarde, agresje ... wtedy one maja szanse wlaczyc z tym poprzednim...

Przerazil mnie post, ktory czytalam wczoraj, o dwuznacznej przjazni miedzy ludzmi majacymi swoje
rodziny. Ta sprawa ciagnie sie 3 lata. To przerazajace, ze takie historie moga tak dlugo trwac... Ale
chyba tak jest gdy ta relacja jest podtrzymywana przez utrzymywanie kontaktu. Absolutne odciecie sie
jest chyba konieczne. Co z oczu , to z serca.. to chyba dziala, inaczej nie powstaloby takie
powiedzenie...

[mskaiq]

Jesli chcesz aby te mysli byly to one beda bo bedziesz je tworzyla. Te mysli
ktore tworzysz nie maja nic wspolnego z miloscia, jest tam zal, tesknota,
poczucie winy.
Wszystkie z wymienionych uczuc przynosza cierpienie, milosc nie ma nic z nimi
wspolnego bo nigdy nie boli.
Piszesz o chemi ktora jest poza nasza wola, mysle ze milosc nie jest reakcja
chemiczna. Sptkalem sie z rozmaitymi definicjami milosci sa ludzie dla ktorych
jest ona objawem somatycznym, objawia sie palpitacjami serca, motylkami w
brzuchu.
Sa ludzie dla ktorych miloscia jest podziwem, dla innych zalem albo pycha. Taka
milosc boli, przynosi cierpienie.
Jesli chcesz kochac to pozbadz sie wszystkiego co przynosi bol, wtedy zobaczysz
Swoja milosc.
Serdeczne pozdrowienia.

[incogn]

Nie za bardzo rozumiem sens tego co piszesz.

Milosc niespelniona boli. Rozdzielenie ludzi, ktorzy poczuli sie bratnimi duszami - boli. Brak spelnienia
fizycznego ... tez boli... Czy milosc niespelniona przestaje byc miloscia... A spelniona byc nie moze, z
powodow roznych...

Co do chemii to podtrzymuje swoje zdanie, bo to przeciez hormony kieruja wszystkim funkcjami
naszego organizmu, rowniez poczuciem szczescia itp. itd. A hormony to jakies zwiazki chemiczne,
ktore kraza w naszej krwi, potrafia zmieniajac nam nature, charakter, pewnie nawet temperament. A te
objawy somatyczne, to skad???

Pisze o chemii, bo rozum na pewno nie mial udzialu w tym moim zakochaniu sie. Stalo sie to poza moja
wola...Jest to dla mnie tylko klopot, nieszczescie, ktore zniszczylo na wiele miesiecy moja dotad
ustabilizowana, dajaca mi satysfakcje egzystencje... w ktorej mialam swoje przyjemnosci, grono
radosnych przyjaciol, meza, oddanego, choc nie zawsze najmilszego, udane zycie seksualne. Marze o
powrocie do dawnej beztroski, spokoju wewnetrznego, harmonii ... ktore utracilam. Szcesliwie ogolnie
jest ze mna juz duzo lepiej, pracuje znow z radoscia, smieje i swietnie bawie wsrod ludzie, ale ten jakis
niepokoj i mysli sa jeszcze we mnie. I te rozmowy z nieobecnym.... idiotka!!!

mskaiq

[lemoniada.cytrynowa]

mskaiq napisał:


>
>
> Jesli chcesz kochac to pozbadz sie wszystkiego co przynosi bol, wtedy zobaczysz
> Swoja milosc.


Mógłbyś to zdanie rozwinąć ?... skromnie proszę bo nie rozumiem.

[mskaiq]

Milosc nie jest zalem, nie jest rowniez poczuciem winy, strachem, zloscia, itp.
To sa inne uczucia, negatywne. Te uczucia bardzo czesto wystepuja razem z
miloscia, dlatego milosc zwykle okreslana jest jako mieszanka tych uczuc,
dlatego czasem jest zalem, czasem kombinacja uczuc. Dopiero kiedy pozbedziesz
sie negatywnych odczuc wtedy zobaczysz milosc i zrozumiesz ze milosc nigdy nie
rani.

Jesli chodzi o uczucia to jestes w stanie je kontrolowac. Sila ich zalezy od
emocji, a takze od umiejetnosci kontrolowania siebie.
Mysle ze to od Ciebie zalezy czy chcesz kogos kochac czy nie. Kiedy
przestaniesz myslec o osobie ktora kochasz, szybko zapomisz o niej i milosc
znika.
Bylas na tej drodze do zapomienia, przestalas myslec, wrocila rownowaga. Teraz
powrocily mysli, mozesz je podsycac i wtedy bedzie pojawial sie zal, bo zal
przynosi bol. Wiekszosc ludzi ten zal nazywa miloscia.
serdeczne pozdrowienia.

do Ewy

[incogn]

>realizm. Brutalny realizm.< piszesz....

Tak milosc, pozadanie to taki stan, kiedy w Twej krwi plynie szampan, unosisz sie nad ziemia, plyniesz,
potem cierpisz, czujesz sie jakby ktos obciazyl Twe barki workiem piasku, chorujesz fizycznie z bolu,
wyjesz z cierpienia...
Ale... jako czlowiek dojrzaly, doswiadczony wiesz, ze najwieksza milosc moze w czasie krotszym lub
dluzszym zamienic sie w nienawisc, w glupie klotnie o to kto wyniesie smieci, w idiotyczne
przepychanki slowne ... kto ma racje... Dlatego staram sie zachowac te swiadomosc czlowieka
doswiadczonego swoim doswiadczeniem, przykladami z zycia i literatury, Kiedy bylam mloda, to
szokowalo moj idealizm... teraz jestem stara i cyniczna...
Wiec czy warto rujnowac zycie wielu osobom w imie czegos tak nietrwalego....

Choc mimo wszystko stale korci mnie, aby to sprawdzic.... Ciagle nie moge calkiem odciac sie
psychicznie, zamknac sie.... Ale to bylby szczyt glupoty uwierzyc, ze ta sprawa jest tak wyjatkowa, ze
warto dla niej przeprowadzac rewolucje... Zycie jest bardzo prozaiczne....

[ewag52]

a czy od razu trzeba, wszystko stawiać na jedna kartę?
Sprowadzac do parteru rzeczywistości -jak sprawa niewyniesionych śmieci?
Nie bierzesz pod uwage chwil? Choćby kradzionych.
Nikt specjalnie, nie musi na tym cierpiec.
Może sie zapalić, wypalic, spłonąc i wygasnąc.
Jak w życiu
Jak w życiu...

[incogn]

nie wiem. `je naleze do tych odwaznych, ktorzy nie ukrywaja sie, ktorzy jezeli cos robia, to dlategi iz
wierza, ze racja -

[lsilanow]

jestes jak najzupełniej normalna incog(nito), kłamstwo jest straszne, kłamstwo nie pozwala się cieszyc

[lsilanow]

jak przestac myslec?

do Ewy i innych milych ludzi

[incogn]

Przepraszam Cie Ewo za wieczorny wpis. Jestem falszywa, bo oczywiscie scenariusz pokatnej zdrady
tez rozwazalam. Wiec niepotrzebnie tak sie unioslam....

Ale poki co cieszmy sie zyciem , pogoda jest cudowna. Wczoraj oddawalam sie sportom w pieknej
okolicy, laki, las, szumiacy wiatr, mam wspanialych przyjaciol, duzo pracy, ale ciekawej i wogole dzis
rano ... che mi sie zyc...
Pogadalam z kwiatkami na balkonie, slucham spiewu kwiatow, cieszmy sie kazda chwila zycia. Dla mnie
jest ono tu i teraz i dlatego zal wszelkich chwil spedzonych w bolu i rozpaczy...

Milego dnia....

[e_w_a_g_5]

nie gniewam się inco, ale poczułam się jak kłamca zachęcający innych, do tego
samego.
Pomyślałam "dobrze mi tak".
Duża część Ciebie, buntuje się p-ko takim rozwiązaniom.
Nieprawda,że nie ma dobrego. Jest, tylko Twoje ukryte pragnienia, mogą rzucic
długi cień, na osoby z którymi żyjesz.
Czyli co? Jak postąpić?
Zachować siebie, swoje zasady, czy postąpić wbrew i żałować?

Tylko błagam, nie sprowadzaj takich uniesień do niewyniesionych smieci.
Tutaj, nie powinno być na to miejsca

"Serce inaczej chciało,
stopy szły z trudem- nie tędy.
Gdybym dawniej wiedziała...Gdybym wówczas umiała!"
K.Iłłakowiczówna

[lsilanow]

Śpieszmy się kochac życie, tak szybko przemija.
:)

szczerość...

[ewiku]

może zacznij od tego, że spytaj sama siebie czego tak naprawdę chcesz (nie
patrząc na nic ani na nikogo) i jak znajdziesz już tą odpowiedź na 100% to po
prostu zmień swoje życie i zacznij być szczęśliwa...
odwagi...:)))


----------------------------------------------
Wiem co mówię...ale nie mówię... co wiem...

[lemoniada.cytrynowa]

ewiku napisała:

> może zacznij od tego, że spytaj sama siebie czego tak naprawdę chcesz (nie
> patrząc na nic ani na nikogo) i jak znajdziesz już tą odpowiedź na 100% to po
> prostu zmień swoje życie i zacznij być szczęśliwa...
> odwagi...:)))
>
>
hmmmm........ dobra rada. Tylko , ze ze zmianą np. mojego życia wiąże się zmiana
życia kilku innych osób. Ja bym się nie ośmieliła im (tym moim) życia zmienić
dla własnej potrzeby (ułudnej zresztą) szczęścia............

[ewiku]

szczęście to nie tylko miłość i życie z ukochaną osobą ale również albo przede
wszystkim życie w zgodzie z sobą samym...

i to miałam na myśli bo jeżeli autorka wątku nie jest szczęśliwa w związku w
którym żyje to co to za życie?... wcześniej czy później, jak nie ten to inny
powód ponownie wytrąci ją z równowagi i zburzy ten rodzinny ład...

a tak na marginesie, co można dać swoim bliskim, jeżeli w środku jest się jedną
wielką łzą?...



----------------------------------------------
Wiem co mówię...ale nie mówię... co wiem...

[lsilanow]

Wczoraj słuchałem takiej pewnej piosenki, która dała mi dużo do myślenia, o takim tekście:

"(x2)
I'm no longer frightened
no more sleepless nights
no more bruises on my soul
troubles out of sight

I have no more sorrow
no more search for light
got my train of inner thoughts
back on the tracks of life

Chorus:(x2)
Living my life, again
living my life, again
swept away by the wind
i've changed
taken time to rearrange"

którą ja rozumiem tak:

"Living my life, again
Living my life, again
swept away by the wind of changes
Take the time to rearrange"

A więc potrzeba chwili.

("Livin' my life again", Sylver)

Podobno nic tak nie oczyszcza, jak szczerośc.
Podobno nic tak nie uspokaja, jak pewna, stanowcza decyzja.

[incogn]

Drodzy zyczliwi!
gdybym pomyslala, ze wiecznie bede nieszczesliwa, pewnie inaczej patrzylabym na sytuacje, inne
decyzje podejmowala. Ale je wierze, ze stan mojego nieszczescia jest przejsciowy, bowiem milosc mija.
Przeciez Wy tez pewnie mieliscie pare milosci. Po czasie nie czuje sie nic. To tylko kwestia dlugosci
tego czasu. Konczac te sprawe pomyslalam, ze moje leczenie bedzie trwalo najdalej 3 miesiace. Nie
przypuszczalam, ze to tak dlugo potrwa. Tak silny bol.

No i juz by moze dobrze bylo, gdybym znow nie zostala poddana probie, jak postepowac...

A moje malzenstwo, coz ... paradoksalnie jest coraz lepsze. Tak jakby moj maz czul (a absolutnie nie
ma pojecia) moje rozterki.
Ja tez zaczelam bardziej cenic moje malzenstwo, analizujec je wielokrotnie i patrzac jakim przyjacielem
byl dla mnie maz w tych trudnych chwilach.. Trudne byly z roznych powodow..., oficjalnie...
przemeczenie, kryzys wieku sredniego, zmiany hormonalne...

Bo przeciez trudno nie zauwazyc, ze cos sie dzieje, gdy zona po nocach nie spi, przestala zajmowac sie
domem, przestala mowic, jest placzliwa, udaje prace... no i pije ponad miare... Moj maz zniosl to
wszystko z absolutnym spokojem, wspierajac mnie, okazujec serdecznosc, do ktorej z natury nie jest
sklonny...

Kochani, czy w imie

[lsilanow]

Pa!