Ofiary przemocy

[shangri.la]

Są zwykle fascynującymi ludźmi o głębokiej wrażliwości i skomplikowanej
psychice. Urzekają, pociągają , budzą zainteresowanie swoją indywidualnością i
nonkonformizmem.

Na marginesie jednego z wątków, oraz lektury definicji przemocy emocjonalnej
proszę o rozwagę w udzielaniu porad osobom będącym ofiarom wszelkiej formy
przemocy.
Człowiek , który jej doświadczył jest jak krucha porcelanowa figurka , której
dotykanie grozi jej unicestwieniem.
Wiem z doświadczenia, że nikt tak nie krzywdzi ofiary, jak człowiek oferujący
pomoc, stwarzający poczucie bliskości i więzi emocjonalnej, manipulujący
uczuciami dość już skrzywdzonej osoby dla własnych , krótkoterminowych celów i
odrzucający po ich zrealizowaniu.
Pamiętajcie , proszę, że naprawdę pomóc można tylko temu, kogo się kocha, wiec
jeśli nie ma w Was miłości przejdźcie tylko obok człowieka , którego
cierpienia sobie nie wyobrażacie.

[ja_adam]

mam wątpliwości, że osoby o głębokiej wrażliwości, ofiary przemocy szukają
wsparcia tu na forum, na forum w ogóle!!!

Shangri.la, czy przypadkiem Ty sama nie krzywdzisz swoją, najczęściej
pejoratywną oceną innych?


Pomoc...czasami lepiej zaofiarować swój czas niż chęć pomocy, ratowania kogoś.
Po prostu być, rozmawiać, bez uporczywego wyrzucania z rękawa złotych rad.

Ofiary POMOCY!!

[ja_adam]

[klopocica]

> mam wątpliwości, że osoby o głębokiej wrażliwości, ofiary przemocy szukają
> wsparcia tu na forum, na forum w ogóle!!!
>

To Ty chyba nie czytasz tego forum, bo jest inaczej...

[ja_adam]

www.racjonalista.pl/kk.php/s,4482

[shangri.la]

....włącznie z moim osobistym i inspiratorką jego wszelkich działań.
Kat nie cierpi, ponieważ jest jednostką pozbawioną sumienia, o czym wielokrotnie
miałam okazję się przekonać.

[piesbaskervill]

tu pisują tylko sami zdrowi wymyslający problemy,które mają zadziwić innych

W pelni sie zgadzam

[13kotek13]

Sporo osob wchodzi tu przypadkiem, czytajac o tym, jakie klopoty maja inni i
zmagajac sie z wlasnym cierpieniem latwiej moze byc komus napisac
tutaj,pozostajac anonimowym, zobaczyc co o danym problemie mysla inne osoby,
ktore nie sa z dana osoba zwiazane w zaden sposob - emocjonalnie etc Czasami
zdanie zupelnie obcej osoby jest dla kogos cenniejsze niz zdanie osob bliskich.
Dlatego, ze oni czesto traca obiektywizm. Zgadzam sie z shangri-la z tym, ze sa
to osoby bardzo wrazliwe, a niektorych tutaj bawi wbijanie igielek, po cholere
kopac lezacego ? Oczywiscie mozna isc ze swoim problemem do psychologa, ale
wiekoszosci osob albo na to nie stac albo nie maja odwagi. Stad tez jest tu tyle
wpisow na forum. Jesli ktos zmysla historie to gratuluje fantazji. Sadze jednak,
ze jest tu duzo prawdziwych historii i zagubionych osob.

[beksiulek]

< Na tym forum, zawsze piszę o swoich kłopotach, szczerze i uczciwie
< i zawsze,znajduję zyczliwych i szczerych ludzi, którzy pragną pomóc
< i jest to moje napiękniejsze doświadczenie
< tutaj odnajduję odpowiedzi na nurtujace mnie pytania
< znajduje rzeczowoe i obiektywne wypowiedzi
< co najwazniejsze, nikt mnie tutaj nie kopie...
< za co jestem niezmiernie wdzięczna !
< "Człowiekiem się jest, Człowiekiem się nie bywa"
< Pozdrawiam serdecznie:)

[iwucha]

Pamiętajcie , proszę, że naprawdę pomóc można tylko temu, kogo się kocha, wiec
> jeśli nie ma w Was miłości przejdźcie tylko obok człowieka , którego
> cierpienia sobie nie wyobrażacie.


W swojej 10-letniej pracy z ofiarami przemocy udało mi się pomóc osobom, które
CHCIALY sobie pomoc. Bez tego nie ma mowy o jakiejkolwiek skuteczności. Jakoś
żadnej z tych osób nie kochałam i nie miałam z nią więzi emocjonalnej (poza
relacją wsparcia, empatii, motywowania, udzielania informacji - ale to nie jest
jednoznaczne ani z bliskością ani tym bardziej z miłością). Niestety, nie
zgadzam się z tym, co napisałaś - wręcz odwrotnie: uważam, że emocje w pomaganiu
są najgorszym doradcą i zdecydowanie lepsze efekty przynosi udział zdrowego
rozsądku w udzielaniu pomocy. A przechodzenie obojętnie obok takiego człowieka
to już w ogóle jakieś nieporozumienie.

[shangri.la]

Świetny chirurg nie musi czuć empatii dla swojego pacjenta, ponieważ ma przed
sobą osobę ludzką w stanie uśpienia.
Człowiek, który z racji swojego zawodu ma pomagać ludziom, powinien ich kochać i
szanować ich indywidualność.

[pain88killer]

Każdy człowiek jest zdolny do empatii wobec wszystkich, nie każdy jednak
człowiek jest zdolny do miłości wobec wszystkich, gdyż albo musiałby mieć
poważne zaplecze filozoficzne ( np: powinien być intelektualistą-buddystą),
albo powinień zażywać jakieś środki typu "ecstasy".... Gdyż inaczej jest to
niemożliwe, żeby kochać każdego...

[shangri.la]

Nie każdy jest zdolny do empatii , a tym bardziej do miłości:)

[pain88killer]

Emptaię można w jakimś stopniu wypracować, miłość masz rację, nie.

[ja_adam]

na początek możecie mnie pokochać:)

[fale_morskie]

Nienawidzę takich ludzi:
- mąż wspiera żonę, kiedy ta jest chora na raka, ale kiedy wyzdrowieje, to się
z nią rozwodzi;
- kobieta odchodzi od faceta, a kiedy ten wpada przez to w alkoholizm, ta się
stara mu na siłę pomóc, waląc przy tym głupie teksty, podchodzące pod
slogan "Życie jest piękne";
- 'przyjaciół', którzy obiecują 'na dobre i na złe', a jak złe przyjdzie, to
już ich nie ma albo zostają i dobijają;
- ogólnie ludzi fałszywych i głupich.

Są ludzie, którzy mogą pomóc komuś w danej sytuacji, ale nie obiecują żadnej
więzi emocjonalnej - to jest w porządku.
Ludzie z forum, również mogą pomóc, o ile chcą - bo fakt, że są tacy, którzy
chcą się dowartościować kosztem innych.
Ale nieprawda, że nie można wczuć się w sytuację innego człowieka - ja, np.
rozumiem każdy ból, cierpienie, itd., ale ciężko mi 'wejść' w kogoś, kto jest
szczęśliwy, dlatego że prawdziwe szczęście wydaje mi się troche nierealne.

[shangri.la]

ja_adam napisał:

> na początek możecie mnie pokochać:)

Ten temat już przerabialiśmy;)

[shangri.la]

Gdybym tak stawiała sprawę, jak Ty w swojej pracy zawodowej, moja "pomoc"
ograniczała by się do odpytania i wpisania oceny, bo jest przecież internet,
podręczniki, ściągi i jeśli uczeń chce sobie pomóc to sobie pomoże:)

A tak poważnie....motywacja jest bardzo ważnym czynnikiem zarówno procesu
nauczania jak i wszelkiego rodzaju terapii z somatycznymi włącznie i
kwestionowanie jej roli było by absurdem.
Nie wolno jednak przerzucać ciężaru odpowiedzialności za jej skuteczność na
mniej lub bardziej zmotywowanego ucznia/pacjenta ponieważ było by to niemoralne.

Przypadek ofiary przemocy jest szczególny, gdyż ogrom jej deficytu uczuciowego
nijako przyciąga wszelkiego rodzaju naciągaczy, oszustów i manipulantów, czyniąc
z niej łatwy cel ich perfidnej działalności.

ofiary przemocy

[e_w_a_g_5]

na ogół, nie umieja bez niej funkconowac.
Bycie ofiarą, uzaleznia. Jest kontynuacją życia rodziny w której wzrosły.
Zabierzcie wiekszości kata. Co mu zostanie? Pustka, nieumiejetnośc zaistnienia i
poruszania sie po własnycm życiu.
Uzmysłowic, że to nie to, daje szczęście i spełnienie

[shangri.la]

Tylko brak doświadczeń czy aż brak empatii?

Ofiara jest uzależniona od akceptacji, a nie od kata. Pustka i nieumiejętność
zaistnienia cechuje perwersyjnego sadystę, czyli właśnie kata.
Inwersja pojęć.

[fale_morskie]

Nie wszystkie ofiary miały złe rodziny, bo nawet ja mam spoko rodziców. Poza
tym, ograniczanie się tylko do rodzin, w których się wychowało jest kolejnym
dennym stereotypem. Co do rodzin, które katowały swoich bliskich - tu też
ofiary są ofiarami, kaci katami.

[e_w_a_g_5]

[fale_morskie]

Sorry, może źle zrozumiałam, ale nikt sobie nie wybiera tego, że zostanie
ofiarą. Kat staje na drodze, niszczy i tak to się toczy. Ofiara może, co
najwyżej, zemścić się, ale swoje przeżycia ma. Uzależnić, to się potem może,
np. od używek. Chociaż, to też nie jest dobre - lepiej niszczyć kata, nawet nie
raz - to też uzależnia, ale jest fajne.

[shangri.la]

Widzisz , wyjaśnianie tego ludziom , którzy JESZCZE nie są ofiarami ale już są
zmanipulowani mija się z celem.
Spraktykowałam to w tym właśnie miejscu przez całe miesiące prześladowań ze
strony wampira, których ci ludzi byli świadkami.
Czytali posty w których regularnie obrzucał mnie błotem wyzwisk i pomówień ,
zastraszał i poniżał publicznie, publikując jednocześnie moje imię , nazwisko,
adres, tel. i miejsce pracy.
Jedni milczeli dyplomatycznie, inni jak hieny dołączali się do jego chorych
ataków a jeszcze inni pisali o "masochiźmie" ofiary i o tym, że "mam to na
własne życzenie".
Szkoda, że dopiero doświadczając zła człowiek rozumie jego destrukcyjną siłę, bo
gdyby korzystał z doświadczeń innych ofiar, uchronił by się przed najgorszym.

[zlosc100]

potrzeba forum to sa wspolne zyciowe problemy.Niektore poprostu przerastaja nas i chcemy sie podzielic doswiadczeniami nie raz b.przykrymi z kims zupelnie nam nieznanym ,
majac nadzieje ze ktos zrozumie,pomoze(oczywiscie mam na mysli osoby inteligentne)

[altinka]

shangri.la napisała:

> Są zwykle fascynującymi ludźmi o głębokiej wrażliwości i skomplikowanej
> psychice.

shangrilo, jeśli ofiary przemocy są zwykle fascynującymi ludźmi o głęgokiej
wrażliwości i skomplikowanej psychice to chyba miałyśmy do czynienia z bardzo
różnymi ofiarami przemocy ...

Urzekają, pociągają , budzą zainteresowanie swoją indywidualnością i
> nonkonformizmem.

nic z tego nie zauważylam, z całym szacunkiem dla tych ludzi

> Na marginesie jednego z wątków, oraz lektury definicji przemocy emocjonalnej
> proszę o rozwagę w udzielaniu porad osobom będącym ofiarom wszelkiej formy
> przemocy.

więc odnosisz się jak rozumiem do swoich doświadczeń z forum

> Człowiek , który jej doświadczył jest jak krucha porcelanowa figurka , której
> dotykanie grozi jej unicestwieniem.

tak

> Wiem z doświadczenia, że nikt tak nie krzywdzi ofiary, jak człowiek oferujący
> pomoc, stwarzający poczucie bliskości i więzi emocjonalnej, manipulujący
> uczuciami dość już skrzywdzonej osoby dla własnych , krótkoterminowych celów i
> odrzucający po ich zrealizowaniu.

to jakieś nieporozumienie, takich praktyk nie powinno w ogóle być, jeśli mówimy
o niesieniu pomocy

> Pamiętajcie , proszę, że naprawdę pomóc można tylko temu, kogo się kocha, wiec
> jeśli nie ma w Was miłości przejdźcie tylko obok człowieka , którego
> cierpienia sobie nie wyobrażacie.

piszesz chyba o takiej pomocy z serca, nie profesjonalnej, masz na myśli chyba
pomoc wynikającą z tego że się ma wiele ciepła dla innych tak w ogóle

Kat to tez czlowiek

[incog]

Od wczoraj mysle, czy zabrac glos, czy nie.... Bo obiecalam sobie, ze tu nie wroce, bo sie boje dac
wciagnac emocjonalnie w obecnosc tutaj, bo.... ale

[shangri.la]

Kat z wieloletnią praktyką i adwokat kata w jednej osobie. Zero skruchy, zero
wyobraźni, zero uczuć. Kwintesencja zła.
Gardzę tym , co robisz innym i w pogardzie mam również to, co napisałeś/łaś.
Bóg cię osądzi.

P.S.Definicję przemocy emocjonalno-psychicznej umieściłam w wątku "Różnica".
Przeczytaj i zastosuj...praktyka czyni mistrza.

[incog]

To ze pisze o tym to chyba dowod, ze nie jest mi z tym dobrze, ze wiem iz stalo sie cos zlego, ale jekie
widzisz inne wyjscie???? Zaniechac kontaktow z ludzmi ... bo moze cos takiego sie zdarzyc... ??? Staram
sie byc ostrozna, wiedzac jak niewiele moge z siebie ofiarowac, ale pewnych sytuacji niesposb
przwidziec....

Krytyka chyba nadmierna, ale oczywiscie ... zranila mnie... a o to przeciez chodzilo... cel zostal
osiagniety... kat zostal zraniony ... i dobrze... tez jest czlowiekiem... niestety bardzo podobnym do swoich
ofiar.. byc moze zbyt podobnym .. stad te ucieczki

[shangri.la]

Krytyka na miarę czynów.
Jest ci źle z tym? Wiec może jednak masz sumienie, którego brak perwersyjnym
manipulantom? Im jest z tym świetnie i upajają się poniżeniem swoich ofiar i
zniszczeniem jakiego dokonali.

Jeśli jesteś katoliczką , znasz drogę wyzwolenia z kręgu zła w którym egzystujesz.

[fale_morskie]

KAT - osoba, znęcająca się fizycznie lub/i psychicznie nad niewinną istotą,
która nic mu nie zrobiła.
OFIARA - osoba, nad którą kat znęca się fizycznie lub/i psychicznie, przy czym
ofiara jest niewinna i nic katowi nie zrobiła.

Pojęcia "kat" i "ofiara", istnieją w psychologii. Ja dodałam jeszcze jedno:
BESTIA - ofiara lub osoba, kochająca ofiarę; poprzez cierpienie, którego
doświadczyła, potrafi zdobyć się na okrucieństwo równo bądź większe, niż
okrucieństwo kata; niszczy tylko swoich katów lub katów swoich bliskich - nie
krzywdzi niewinnych ludzi.

Przykładowa historyjka:
A bardzo krzywdzi B - A jest katem, B ofiarą.
B cierpi, gorzknieje, ale nie zamierza się poddać i chce żyć dalej; postanawia
się zemścić - B jest bestią, A ma przesrane:)

B zabija A - B jest bestią, która wymusiła jedynie sprawiedliwość; A sam/a
sobie przesrał/a.
B zabija dziecko (niewinne) A - B jest katem, bo skrzywdziło niewinną osobę; A
ma prawo pomścić dziecko.

Wiem, że może budzić mieszane uczucia termin "bestia". Ale, to mi kiedyś
przyszło na myśl, jak obserowałam skrzywdzonych ludzi (w tym siebie). Dużo
nienawiści, dużo żalu, wielka siła, wielka sprawiedliwość, zero litości dla
wroga. A najlepiej, że ironia polega na tym, iż KAT sam sobie
stworzył "oprawcę", więc może kaci są uzależnieni od cierpienia? Bo od znęcania
się - napewno!

Jestem bestią, genialnym tworem moich katów, aktem ich samozniszczenia,
przerastającym ich w okrucieństwie. Przerastającym ich w sprawiedliwości.

[shangri.la]

Ja nie czuję się opisaną bestią.
Nie widzę w sobie nienawiści ani chęci zemsty, wbrew jego zarzutom.
Każdy chyba jednak cierpi trochę inaczej.

[mskaiq]

shangri.la napisala
>Kat nie cierpi, ponieważ jest jednostką pozbawioną sumienia, o czym
>wielokrotnie miałam okazję się przekonać.
To nie jest prawda co piszesz. Kat cierpi, to jego cierpienie jest przekazywane
innym. Czlowiek ktory kocha przekazuje milosc, czlowiek ktory nienawidzi
przekazuje nienawisc a czlowiek ktory cierpi przekazuje cierpienie.
Ofiary przemocy sa to ludzie ktore nie potrafia wybaczyc, kiedy nastepuje
wybaczenie wtedy ofiara wraca do normalego zycia, powraca do niej radosc,
przestaje zyc przeszloscia ktora wykancza ja psychicznie.
Serdeczne pozdrowienia.

[shangri.la]

....tyle razy o tym dyskutowaliśmy, ale powtórzę raz jeszcze.
Wybaczenie ma wartość TYLKO I WYŁĄCZNIE w sytuacji gdy kat o nie prosi(!)
Kat, z definicji, nie posiadając sumienia nie rozumie wartości wybaczenia , bo i
nie potrzebuje go.On jest szczęśliwy w swoim sadystycznym upojeniu złem ,
jakiego dokonał.
Zapewniam Cię, że powyższe słowa nie wynikają z moich osobistych przemyśleń, ale
z lektury wielu książek , jakie na ten temat przeczytałam i z wielogodzinnych
rozmów z niekwestionowanymi autorytetami w tych sprawach.
Dopiero wtedy pogodziłam się z bolesnym faktem, że nigdy nie usłyszę słowa
"przepraszam".....

pare slow od kata

[incog]

A jednak zbyt serio Cie traktuje...

"On jest szczęśliwy w swoim sadystycznym upojeniu złem ,
> jakiego dokonał."

Te slowa chyba w zaden sposob nie moga sie chyba odnosic sie do mnie, grzesznika...
Czy sa wogole tacy ludzie??? Az tak zle nie widze ludzkosci... zachowaj umiar,
czesc

[shangri.la]

Widocznie mało wiesz, na temat sadyzmu ( polecam Hirigoyen) i jak widzę,
porzucasz też chęć naprawienia zła , w którym tkwisz.
A wystarczyło by zacząć od prośby o wybaczenie skierowanej do wszystkich swoich
ofiar.

[mskaiq]

Wybaczenie nie ma nic wspolnego z katem, potrzebne jest osobie ktora zostala
skrzywdzona. Bez tego ciagle pamieta i przezywa krzywde ktorej doznala, zyje
przeszloscia.
Tylko wybaczenie pozwala wrocic do pozytywnosci i do milosci. Osoba ktora nie
wybaczy nienawidzi swojego kata a nienawisc przynosi wiele bolu i cierpienia
osobie skrzywdzonej. Jesli osoba skrzywdzona chce przestac nienawidziec musi
wybaczyc.
To nie jest prawda ze kat z definicji nie posiada sumienia, jest takim samym
czlowiekiem jak kazdy inny. Potrafi pojawiac sie w nim milosc, zlosc i
cierpienie. To cierpienie wywoluje ze dziala przeciwko innym ludziom.
Serdeczne pozdrowienia.

[shangri.la]

Sorry, ale nie zgadzam się z Tobą i widzę, że nawet moje powoływanie się na
literaturę i autorytety nie jest w stanie skłonić Cię do zmiany zdania.
Porzućmy więc ten zbędny spór, a przykład realny opisałam Ci poniżej.
Tak działa wybaczenie i tylko tak.

slowa od potwora

[incog]

Milo mi, ze ktos poza mna widzi w tzw kacie tez czlowieka, a nie sadystycznego potwora upajajacego
sie zlem... Moze tacy tez sa, ale to ludzie chyba chorzy, a nie zli...

Czytajac egzaltowane slowa singrilli zaczynam podejrzewac, ze moze te tzw ofiary upajaja sie wlasnie
tym, ze sa

[fale_morskie]

Ofiara się nie upaja swoim cierpieniem, ale lubi je przytaczać, bo wtedy
wszystko staje się jasne - inni wiedzą, dlaczego ofiara jest taka a nie inna
(np. smutna, agresywna); do kata (mimo wszystko, człowieka który coś tam czuje
i coś tam myśli) gdzieś dociera jakie zło wyrządził, a mściwej ofiary zaczyna
się bać - zobaczyć strach w oczach kata - BEZCENNE!

Kat również może się zmienić, ale zwykle robi to wtedy, kiedy coś złamie mu
życie lub sam stanie się ofiarą. Jednak, nie każda ofiara mu wybaczy. Jeśli
chodzi o mnie, to byłabym w stanie odpuścić moim katom, gdyby żałowali - nie
będę nikomu stawać na drodze do zmiany na lepsze. Często powtarzam, że uniknąć
mojej zemsty można tylko na dwa sposoby: żałować lub popełnić samobójstwo.
Nawet, gdybym odpuściła, to żal i nieufność by we mnie pozostały - czegoś się
od katów nauczyłam o ludziach, w końcu.
Bestie i ofiary, które znów się stały zwykłymi ludźmi - otwartymi, choć po
przejściach - muszą mieć kogoś, kto im w tym pomoże, ale nie ktoś, kto bierze
za to kasę, tylko ktoś, kto będzie je kochał całe życie (np. przyjaciel).

[shangri.la]

Podpisuję się pod Twoim postem z wyjątkiem wersów o "mściwej bestii" , ponieważ
tego zjawiska nie rozumiem. Być może dlatego , że "leczenie" się ze zła takim
samym złem uważam za wyjątkowo szkodliwe i dalekosiężne w skutkach.
Nie wierzę też za bardzo z możliwość "zmian" w psychice kata.
Z lektury Hirigoyen wiem, że ludzie o skłonnościach sadystycznych "nie mają
sumienia i z tego powodu są odporni na cierpienie własne tak samo , jak
cierpienie innych."

[fale_morskie]

Kiedyś, kiedy jeszcze byłam miła, wrażliwa, nieśmiała i ogólnie taka, że aż się
prosiło, żeby zniszczyć - ludzi non stop mnie wykorzystywali i zdradzali. Nie
poddwawłam się, bo było coś, co mnie trzymało przy życiu.
Pewnego dnia, moje życie się złamało, wpadłam w depresję i wiedziała, że pewien
ból psychiczny będzie mi towarzyszył do końca życia, ale nie robiło to na mnie
wrażenia, bo w takiej sytuacji, cierpienie jest naturalne. W końcu, doszło
cierpienie fizyczne ( z emocjonalnych powodów), a bólu fizycznego się boję.
Nikt nie mógłby mi pomóc, bo nikt nie rozumiał powodu. Mając około 15 lat,
stanęłam przed wyborem: albo bestia albo trup - czyli, dopuszczać do głosu
gorszą część swojej osobowości, nie dać się krzywdzić innym, jeśli obrażają -
obrażać, jeśli biją - bić, itd.; dawać każdemu to, co się mu należy albo...
skoczyć z okna.
Miałam 17 lat, depresja się skończyła, choć powód został, ale ból dało się
zagłuszyć w czym ktoś mi pomagał (bynajmniej, nie z sympatii). Wciąż wierzyłam,
że będę miała przyjaciół, a w depresji widziała wiele dobrych stron: stałam się
silniejsza, nauczyłam się SAMA myśleć (kto wie, może mogłabym być dziś katem,
aby tylko zyskać uznanie innych). I rok później, wpadłam w kolejną depresję -
przez 'przyjaciółkę', która zmaltretowała mnie psychicznie. Wtedy, już zupełnie
straciłam litość dla katów.
Depresję, właściwie, mam cały czas, chociaż nie mam myśli samobójczych. Wiem,
że przede mną wspaniałe wyzwania zawodowe, jednak zawsze będę sama. Niestety,
nie potrafię już ufać.
I tak to, mniej więcej, wygląda.

[shangri.la]

Straszne jest co piszesz....
Twojej historii domyślałam się z poprzednich postów , ale teraz czytając jej
opis wszytko we mnie sprzeciwia się krzywdzie wyrządzonej dziecku, bo jesteś
wciąż małym , skrzywdzonym dzieckiem, które ktoś w końcu musi przytulić (!)
I życzę Ci tego serdecznie, wbrew Twoim pozbawionym nadziei oczekiwaniom.

Zgadzam się Tobą w kwestii depresji....ona nigdy nie odchodzi, wraca ze zdwojoną
siłą po każdej traumie. Kat wiedział o tym doskonale i mimo wszytko nie wahał
się.....ech.

[fale_morskie]

shangri.la napisała:

> Straszne jest co piszesz....
> Twojej historii domyślałam się z poprzednich postów , ale teraz czytając jej
> opis wszytko we mnie sprzeciwia się krzywdzie wyrządzonej dziecku, bo jesteś
> wciąż małym , skrzywdzonym dzieckiem, które ktoś w końcu musi przytulić (!)
> I życzę Ci tego serdecznie, wbrew Twoim pozbawionym nadziei oczekiwaniom.
>
> Zgadzam się Tobą w kwestii depresji....ona nigdy nie odchodzi, wraca ze
zdwojon
> ą
> siłą po każdej traumie. Kat wiedział o tym doskonale i mimo wszytko nie wahał
> się.....ech.

O, tak! Wiedziała doskonale i lubiła delektować się moim cierpieniem. Ale,
jeszcze za to zapłaci.
Niestety, nie jestem atrakcyjna interpersonalnie (jak to się fachowo nazywa) -
przywykłam już do tej myśli. Już w dzieciństwie, zdradzały mnie koleżanki,
reszta dokuczała, bo byłam fajnym kozłem ofiarnym; zawiodła mnie nawet
wychowawczyni z podstawówki, którą uwielbiałam. Ale, załamałam się dopiero,
kiedy złamało się moje życie. Potem, w gimnazjum, zdradziła mnie pierwsza,
zdeklarowana "przyjaciółka" (nie mogła 'znieść', że chiałam się zabić), ale
byłam w takiej depresji, że mi to wisiało i do dzisiaj, wyjątkowo, czyję do
niej litość a nie pogardę. Jednak, 'przyjaciółka' z liceum, była pierwszą i
jedyną osobą, która dowiedziała się, dlaczego miałam pierwszą depresję. I sobie
poużywała...
Wiem, że nie każda ofiara jest świadoma tego, że jest ofiarą i nie jest niczemu
winna; część ofiar mści się na prześladowcach, za co zostają wyklęte przez
społeczeństwo (które stanowią kaci lub osoby, żyjące 'pod publiczkę'), dlatego
zaczynałam wątki o zemstach.
Serdeczne pozdrowienia :)

[fale_morskie]

Aha. Najlepsze jest to, że pierwszej depresji nie miała z takiego powodu, że
mnie ktoś skrzywdził (no chyba, że los). Jak to nagle może się przytrafić coś,
co odmienia człowieka do tego stopnia, że kaci muszą się bać - uwielbiam
ironię :)

[shangri.la]

Skąd ja to znam.....? Kilka moich tzw przyjaciółek odeszło, bo "nie mogły
znieść", że wciąż jestem w depresji.
Ktoś bardzo mądry i zaufany skwitował to słowami...."i całe szczęście, pozbyłaś
się kolejnej fałszywej osoby z życia" i tak dzisiaj o tym myślę ,a one czują się
zażenowane widząc mnie silną i roześmianą w towarzystwie innych osób.
Nie wytrzymały próby....nie mam nawet do nich żalu. Słabość , to takie ludzkie.
Dziś przyjaciółmi nazywam tylko dwie osoby, tych którzy wytrzymali.
Nigdy nie zdołam im się "wypłacić", bo wiem, że żyję tylko dzięki temu, że mnie
nie opuścili i synowi dla którego chciałam przetrwać.

Straszne w Twojej historii jest to, że w tak młodym wieku przyszło Ci zmierzyć
się z ogromem zła. Jeśli we wszystkim jest jakiś sens i cel, chciałabym
uwierzyć, że wszytko, co przeżyłaś miało Cię umocnić wewnętrznie, przeobrazić i
przygotować do nowych zadań w życiu.
Bądź szczęśliwa!:)))

[fale_morskie]

Wątpię, abym była jeszcze szczęśliwa, ale dzięki! :)

[shangri.la]

.....nasze spotkanie na Depresji przed dwoma laty i nasza korespondencję, która
tak wiele dla mnie znaczyła?
Człowiek, który wówczas był przyczyną mojego cierpienia ( a był chory na
schizofrenię, jak pamiętasz) znalazł się w pewnym momencie na dnie egzystencji;
stracił pracę i został pozbawiony wszelkich środków do życia, rodzina go
zaniedbywała ze względu na chorobę i po pewnym czasie zaczął pisać do mnie
błagalne maile i sms-y , prosząc o wybaczenie zła, jakie mi wyrządził(!)
Stało się coś nieprawdopodobnego z psychologicznego punktu widzenia.
Za jakiś czas poinformował mnie , że już wszytko jest OK, znalazł pracę i
zaczyna nowe życie.

[piesbaskervill]

miło przeczytać w niedzielny cichy poranek takie budujące bajki "i żyli potem
dlugo i szczęśliwie", pani Makbet z panem Makbet.

Sangrillo.. bierzesz mnie chyba za kogos innego...

[incog]

...tak cos podejrzewam...

[piesbaskervill]

biorę cię za rękę i prowadzę do kanapy,może herbata,tu jest cukier,ty mówisz,
że mało.

[e_w_a_g_5]

a ja Was w ogóle nie rozumiem i bardzo sie z tego ciesze :))
Nie jestem ofiara, nie jestem katem, jestem na tym tle bardzo, bardzo
normalna. I czemu kiedys miałam watpliwości? Bez sensu.
Tu sie tworzy jakis inny dziwny świat. Abstrakcja i schiza.
Pozdrawiam, to mnie nie kreci

[piesbaskervill]

a wiesz,tu jest jeszcze śmietanka,spróbuj

[mskaiq]

Pamietam shangri.lo. Czasem sie zdarza sie ze kat prosi o wybaczenie, dzieje
sie to wtedy gdy znika cierpienie.
Serdeczne pozdrowienia.

[shangri.la]

mskaiq napisał:

> Pamietam shangri.lo. Czasem sie zdarza sie ze kat prosi o wybaczenie, dzieje
> sie to wtedy gdy znika cierpienie.
> Serdeczne pozdrowienia.

Znów się mylisz, Msk.....
Pisałam powyżej, że on w obliczu swoich własnych klęsk życiowych nagle
uzmysłowił sobie krzywdę, jaką mi wówczas wyrządził i swojej niegodziwości
zaczął przypisywać własną klęskę.
Wiem, że cierpiał...dostawałam od niego maile, z przerażającymi opisami
planowanego przez niego samobójstwa ( właściwie , dlaczego do mnie były
adresowane a nie do jego niegdysiejszych adoratorek z forum?)
Byłam bezsilna , nie tylko z powodu odległości jaka nas dzieliła, ale głównie
dlatego , że wówczas sama zgnębiona kolejną depresją i nieustającymi atakami
wampira z przerażeniem witałam każdy dzień swojego życia a żegnałam z lexotanem.
Na szczęście trafił do mądrego księdza, który podpowiedział mu rozwiązanie
najprostsze z możliwych i stał się cud.:)

[synvilla]

Są zwykle fascynującymi ludźmi o głębokiej wrażliwości i skomplikowanej
psychice.
........................................
Różne są ofiary- przemocy. Jedni sublymują swoje uczucia np. w artystyczny
sposób, malują rzeżbią, tworzą, inni NP. stają się destruktywni dla swojego
otoczenia i siebie samych.
Człowiek ma swoje -genobiologiczne- skłonności i gdy te skłonności zbiegną się
z traumatycznymi wydarzeniami to moze się zdarzyć ze osoba wali sie jak domek
z kart.
Jednak kazdy człowiek ma wbudowany instynkt samozachowawczy, wolę/mniejszą lub
większą/intuicję, która jak dobra matka prowadzi go za rękę z ciemnego tunelu.
Dla człowieka jest zawsze szansa.

Ty, Ewo, jestes po prostu w skorupie...

[incog]

[incog]

ktora kiedys zalozylas... ale to dobrze... tylko niepotrzebny ten ton wyzszosci...

[e_w_a_g_5]

w jakiej skorupie?
Dlaczego w skorupie?
W co i co, Wy gracie?
kto kogo skrzywdził i w jaki sposób?

Nie mam tonu wyzszości, po prostu NIE ROZUMIEM, tu czegoś

[maureen2]

słowo przeciwko słowu

[synvilla]

jedynie tej skorupy nie zauwazsz. Gdybys nie mila skorupy bylbys nie odporny na
np, stres.Bylbys nadwrazliwy do tego stopnia ze nie umialbys sobie radzic z
zyciem na codzien.

[shangri.la]

Nie ma instynktu samozachowawczego, kiedy przychodzi depresja, a jest jednym ze
skutków zespołu posttraumatycznego.

Ofiary fascynują nie tylko katów, którzy starannie dobierają je wg klucza.
Ludzi na ogół fascynuje tajemniczość wynikająca z głębi przeżyć emocjonalnych,
piętno tragedii wplecionej w życiorys.

[beerd]

Ja nigdy nie wybaczę. Pewnych zdarzeń nie da się wybaczyć. Ani zapomnieć.
Wybaczenie jest "żądaniem" conajmniej niestosownym.
Dlaczego mam zrozumieć zło ? Dlaczego miałabym ulżyć oprawcy ?
Nigdy to nie nastąpi.
Ja mam na myśli "człowieka", który z premedytacją krzywdzi i upaja się tym.
Miałam kontakt z psychopatą i w stosunku do takich "ludzi", żadne ludzkie
odczucia/zachowania nie wchodzą w grę. Poznałam aż za dobrze...

Już tym nie żyję, więc można bez wybaczenia ;)) i nienawiści budować swoje
życie od nowa.


BTW, incog nie jesteś "katem", oprawcą.
Z opisu twego, daleko Ci do tego ...

[ja_adam]

jesli ktoś nie potrafi wybaczyć, to także nie potrafi jej przyjąć.

Każdego dnia wstajesz z łóżka z nową porcją wybaczania i w jej dawaniu i
przyjmowaniu powinnismy byc jak dzieci które jak dostają cukierka nie pytają
dlaczego?

[sandraa2]

Nienawidze swojej matki.
Szkoda,ze dopiero niedawno zdalam sobie sprawe,ze to ona jest nienormalna.I,ze
to co robila caly czas bylo zle i nienormalne.Cale zycie utwierdzala mnie w
przekonaniu,ze jestem zerem,nic nie potrafie.Wpedzala mnie w ogromne poczucie
winy.Zawsze znajdowala tysiace powodow,zeby wrzeszczec i wyzywac sie na
mnie.Nie bylo dnia,uwierzcie, zeby mnie zdolowala i nie wdepnela w
ziemie.Zawsze ktos byl lepszy ode mnie,kolezanka,sasiadka.Co ja takiego
zrobilam,ze ona jest taka dla mnie?
Po kilku latach zdalam sobie sprawe,ze przeciez ja nie odbiegam
zachowaniem,osoba od moich rowiesnikow,kolezanek.A przeciez ich matki sa
zupelnie inne.
Zniszczyla moje poczucie wlasnej wartosci,faktycznie czuje sie jakbym byla
nikim,zerem.Uniakam ludzi.Mam bardzo niskie poczucie wartosci czuje sie
zle,ciagle czuje sie winna.Nie wiem dlaczego.Nie wiem co mam robic,zeby nie
czuc sie tak zle???
Dzisiaj juz z nia nie mieszkam ale utrzymujemy kontakty bardzo czesto.Teraz ona
troszke zmienila nastawienie bo ma z tego korzysci.Czuje,ze jak bedzie dla
mnnie wredna to sie odsune i pieniedzy nici.A ja nie mam ochoty w ogole
przebywac w jej towarzystwie.Czy moge sie od niej jakos odciac?

[piesbaskervill]

kolejny banał,gdzieś ty się uchowała sandro,zapewne w dżungli Amazonki

[novalijka1]

Jak to dla niektorych ludzi cierpienie innych jest zabawne...Przykre sa takie
osoby.

[e_w_a_g_5]

widać jestes tu nowa i nie wiesz,że piesek jest na innych prawach :))

[novalijka1]

Jaki piesek??? Ktos ma problem i jest tak traktowany,porownywalny z psem???!!
Ale z niektorych psycholodzy,w zyciu nie poszlabym do "takiego psychologa".

[piesbaskervill]

tu pies,nie mam innych praw,natomiast temat macochy jest stałym tematem tego
forum i był już wielokrotnie omawiany,powtarzany i 'doradzany',analizowany.

[e_w_a_g_5]

jest tak, jak rzekłam :-)
Nie gadaj baskervill,że nie masz innych praw. Nikt Ci nie uwierzy
novalijka, daj sobie spokój...

[novalijka1]

Boze jaki temat macochy? ??Gdzie takie problemy byly omawiane? Wskaz.

[piesbaskervill]

no dobrze,jestem nagminnie kasowany

[temes]

I dobrze.Więc na łańcuch i do budy, tam twoje miejsce.

[shangri.la]

Beerd..... a ja wiem, że wybaczenie to podstawa dalszego życia bez obciążeń
przeszłości.
Myślę, że jest ważne i cenne w takim samym stopniu dla kata jak i ofiary.
Patrz , przykład powyżej.
Ale człowiek, który wówczas pozornie "podał mi pomocną dłoń", aby kilka miesięcy
później strącić w przepaść, okazał się wyjątkowo nikczemny i pozbawiony sumienia.
Znalazłam na tym forum wiele odpowiedzi, spotkałam mnóstwo ludzi o podobnych
doświadczeniach, przekopałam literaturę tematu i spędziłam wiele godzin na
rozmowach z ludżmi , którzy poświęcili się walce z psychicznym molestowaniem i
sadyzmem.

Piekło, jakie stworzył mi z życia nie przeszkodziło mi wyjść samodzielnie, bez
prochów z kolejnej depresji, odnosić sukcesów zawodowych , zmienić mieszkanie,
zrobić kapitalny remont, wspierać syna w egzaminach i wyprawić go w świat.
Żyję pełnią życia towarzyskiego tak, jakbym chciała nadrobić stracony czas, ale
wiem też że coś bezpowrotnie we mnie umarło.
Zaufanie.....?

Masz racje, Ewo, ja tez nic nie rozumiem...

[incog]

[beerd]

Ja wiem co mówią książki i specjaliści ... ale ja nie chcę przebaczyć.
Trudno, spotkała mnie historia rodem z najgorszego horroru, ale przeżyłam.

Staram się na nowo układać życie.
Ja w "spadku" mam brak zaufania, trzymania wszystkich na dystans możliwie
największy i takie tam ;(

Może jak skońćzę terapię będę myśleć inaczej ? Na chwilę obecną dla mnie
niewyobrażalne.
Bo i czemu miałabym wybaczyć ? Trudno stało się, nie zapomniałam, nie żyję tym
już i tyle. Ale wybaczenie dla mnie to jest zdecydowanie za duzo.

[shangri.la]

Rozumiem Cię świetnie, chociaż przyjęłam inną opcję.
Trzymaj się dzielnie i nie pozwól potworom przeszłości niszczyć Cię nadal.
Pozdrawiam!:)))

Dramat kata

[anahana]

Spotkalam kata, wyrzadzil mi krzywde, zmusil do "biegu", zmian. Te zmiany, po
latach, wyszly mi nawet na dobre...
A kat ? Nie wyjechal, wiec co jakis czas sam padal ofiara swoich pamietliwych
ofiar. Nie znal ani dnia ani godziny. Te "uderzenia" i intrygi znosil ze
zrozumieniem....

[shangri.la]

....to cynizm takich jak Ty na forum i w otoczeniu.
Zastanów się , co piszesz, albo nie pisz nic.
Mój kat właśnie niedawno na tym forum załatwił kolejną kobietę.
Ona teraz płacze tak, jak ja kiedyś ....na pewno kat przeżywa z tego powodu dramat.
Możesz mu złożyć wyrazy współczucia.

[anahana]

Co by sie nie robilo w zyciu wraca. Co innego doznanie krzywdy, a co innego
budowanie zycia na krzywdzeniu innych.

[shangri.la]

anahana napisała:

> Co by sie nie robilo w zyciu wraca. Co innego doznanie krzywdy, a co innego
> budowanie zycia na krzywdzeniu innych.

Powiedz to swojemu ulubionemu katowi:)
Już widzę, jak bierze sobie do serca.....

[anahana]

shangri.la napisała:


> Powiedz to swojemu ulubionemu katowi:)
> Już widzę, jak bierze sobie do serca.....

Probowal na starosc ukrywac stare sprawy ale one "same wychodzily" i go
scigaly. To bylo wtedy, gdy zalezalo mu juz tylko na spokoju...

[shangri.la]

Niech do końca swych dni spoczywa w niepokoju:)

nie za bardzo rozumiem dlaczego piszesz

[memento3]

o ofiarach skoro dużo lepiej znasz sytuację kata

[friday133]

Wiesz co shangri-la, to ty napisałaś dziewczynie w związku z patologicznym
zazdrośnikiem, że może to ona go prowokuje, czy coś w tym stylu.
Niewiele to miało wspólnego z oszczędzaniem ofiar przemocy.

[blackisblack]

wampir ty jesteś pojeb i nic nie rozumiesz
nie podziękowałeś mi za piosenkę podobała się twojej alfonsicy?

[shangri.la]

memento3 napisała:

> o ofiarach skoro dużo lepiej znasz sytuację kata


Gdybyś miał odrobinę rozumu nie wspominając o takcie i szacunku, których jesteś
całkowicie pozbawiony, nie zabierałbyś głosu w tym wątku.
O "sytuacji kata" wiem tyle , ile wyczytuję z twoich postów pod moimi, ale
zupełnie mnie nie interesuje sytuacja , do jakiej się doprowadziłeś niszcząc G.,
mnie i wszystkie kolejne ofiary.
Prosiłam , abyś tu nie pisał....widocznie czerpiesz z tego swoistą sadystyczną
przyjemność , ale pozbawię cię jej .....od dawna żadne twoje słowa nie są w
stanie mnie zranić.
Może wreszcie pójdziesz precz......