Czy udaje się Wam?

[clarissa3]

Czy Wam się udaje spotkać na swojej codziennej drodze ludzi którzy
się uśmiechają, są pozytywnie energiczni, życzliwi, chcą coś zrobić,
poprawić, uśmiechają się do Was w odpowiedzi na Wasz uśmiech?
Pytam bo ja, na kogo i gdzie nie spojrzę, to wszyscy i wszystko jest
ponure, ciągnie się jak guma do żucia, jest nieżyczliwe, na pół-
gwizdka, na odwal się ;-( Ochotę do życia odbiera, słowo honoru!
Może nie tymi co trzeba drogami chodzę? Jak jest na Waszych? Co to
za drogi są???

[shangri.la]

Udaje się:) A może po prostu mamy mnóstwo szcześcia w życiu?
W moim mieście ludzie uśmiechają się do siebie, są życzliwi, a czasem nawet wspaniałomyślni:)
Dziś byłam świadkiem sytuacji, kiedy do banku wszedł starszy rencista i wszytkim (!) paniom rozdał po czekoladzie, życząc im miłego dnia. Podobno robi to regularnie....;)

[arwen8]

clarissa3 napisała:

> Czy Wam się udaje spotkać na swojej codziennej drodze ludzi którzy
> się uśmiechają, są pozytywnie energiczni, życzliwi, chcą coś
> zrobić, poprawić, uśmiechają się do Was w odpowiedzi na Wasz
> uśmiech?

Codziennie budzę się u boku takiej własnie Ukochanej Osoby :)

W miasteczku w którym mieszkamy raz na jakiś czas udaje się nam
spotkać takie osoby które opisujesz. Niestety, są wciąż w
mniejszości.

[clarissa3]

nie załamujcie mnie - to wszyscy tak mają? Tak ponuro?

[synvilla]

caly czas spotykam wspanialych ludzi na mojej drodze, do ktorych
pragne dorosnac::=)))))

[sigrid.storrada]

Nieuśmiechający niekoniecznie muszą być nieżyczliwi. W Polsce nie ma zwyczaju
uśmiechania się, nie wiem, może ludzie w prl bali się zwracać na siebie uwagę..
Ale to się powoli zmienia.
Uśmiechają się ludzie z dziećmi i zwierzętami, staruszkowie, mężczyźni, którym
może się podobam czy coś, zakochani, mili sprzedawcy.
Życzliwych często spotykam. Gdy ktoś coś zostawi niechcący w tramwaju, zawsze
ktoś mu przypomni( wiem, bo sama czasem jestem tą gapą).
Ludzie zapytani o drogę, często starają się pomóc, nawet jeśli nie wiedzą, mówią
gdzie można zapytać. Dobrych sprzedawców, którzy potrafią doradzić jest coraz
więcej.
Dużo optymizmu - on jest zaraźliwy!

[clarissa3]

Dużo optymizmu - on jest zaraźliwy! >

no, no, no, - właśnie go szukam!!! Z naukami daj sobie spokój - tyle
to i ja wiem. Gołym okiem chcę to zobaczyć WRESZCIE!!!

Bo gdzie nie wejdę to, jeśli w ogóle, bykiem patrzą i z bolesnym
wysiłkiem mamroczą coś pod nosem ;-(((

Rany! Ludzie! Żyjcie!

[sigrid.storrada]

no, no, no, - właśnie go szukam!!! Z naukami daj sobie spokój - tyle
> to i ja wiem.

właśnie widzę, że nie do końca wiesz.
Może odwrócę pytanie - jakimi drogami ty chodzisz, że wszyscy tacy niemili,
bykiem patrzą, a jak masz problem na forum to nikt nie odpowie i nie chce pomóc??

[koala_tralalala]

Wystarczy wyjechac z Polski. Makabra, ale prawdziwa. Szczegolnie
polecam Francje, Wlochy, Hiszpanie.

[clarissa3]

Daj namiary i już spadam - bo duszę się!!!

[jesiennapani]

> Czy Wam się udaje spotkać na swojej codziennej drodze ludzi którzy
> się uśmiechają, są pozytywnie energiczni, życzliwi....

wielokrotnie :)))

[solaris_38]

czasem nieobecne znękane twarze rozkwitają pod czyimś uśmiechem
czasem nie

ostatnio tak myślałam właśnie ze twarze które spotykam pierwszy raz są nijakie
puste a potem .. kiedy widzimy się kolejne razy - one nabierają wyrazu radosci

ludzi tzreba oswajać

bo oni lubią sie uśmiechać ale
nie mają siły boją sie nie ufają
\
sama czasem potrzebuję sie oswoić aby sie uśmiechnąć z przyjemności ze kogoś widzę

[clarissa3]

Wiem, wiem, wiem ale, za dużo jest nas na świecie a życie za szybkie
by każdego napotkanego z konieczności na drodze godzinami oswajać...
Rozumiem lęki ale bez przesady - nie bądźmy dzikusami!!

nie ufają > czemu może nie ufać pani w recepcji, za ladą, barem,
kasą, w urzędze? Czy sąsiad? Po co się tak burmuszyć publicznie?

Zaproponowałam w jednym sklepie nieopodal młodej dziewczynie na
kasie, która stała jak drewno z tępą miną, by spróbowała być
uprzejmą - odpowiadać na dzień dobry, mówić dziękuję i uśmiechać
się. Posłuchała. I teraz jest zupełnie inaczej - miło tam wejść. I
do niej zagadują, zadowolona jest, lubią ją. Ja nie muszę wiedzieć o
jej troskach ani ona o moich - ale będzie nam wszystkim łatwiej
poradzić sobie z nimi przez taki uprzejmy, miły uśmiech - bo on
zaraża. I o to chodzi ;-)

Proponuję poeksperymentować!

[solaris_38]

poprawianie innych jest zawsze ryzykowne

proponuję eksperymenty we własnym zakresie
z wyjątkiem sytuacji gdy ktoś przychodzi sie do nas uczyć

[clarissa3]

;-))
Ryzykowanie nie jest złe!

Czasem czytam forum tych którzy wyjechali z kraju - widzę jak teraz
wzajemnie się upominają by być bardziej uprzejmym, uśmiechniętym
wychodzącym na przeciw, gdy zauważą rodaków zachowujących się wciąż
tak jak w kraju. To cieszy że sie uczą. Że porzucaja naśladowanie
złych wzorców. Że widzą korzyści z tego płynące. I nie każdy tam
zarabia nie wiedzieć ile, i kłopotów mają sporo,.

To kwestia odbioru rzeczywistości

[yagiennka]

Widzisz to co chcesz widzieć. Jak masz deprechę czy zły humor to transponujesz
to na świat wokół a on wcale taki nie jest.
Ja widze wokół siebie różnorodność i tego się trzymam. Są ludzie podli i są
ludzie cudowni, są ludzie smutni i sa weseli, jest cierpienie i jest szczęście,
jest śmiech i radośc i są łzy. Zycie.

[clarissa3]

a ja mówię o epidemii leku i ponuractwa.

[lusia501]

Szczery uśmiech prawie zawsze wywołuje u innych podobna reakcję.
Uśmiech nieszczery, też wywołuje podobne reakcje u innych.
Lepiej żyje się ludziom, którzy tego nie rozróżniają.