Powroty

[mruff]

Jakie zachowania/ sytuacje sprzyjają, powodują powroty i dlaczego?
Jakie mechanizmy?
W tym wątku nastąpił powrót i zaręczyny, po tym , jak Ulka uniosła
się honorem i stała się niedostepna, nie pokzała, że jej na nim
zależy.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=29963&w=66843677
Jakie historie,spostrzeżenia mają inni? Nie chcę tu dywagacji czy
powroty mają sens, czy nie, tylko o mechanizmy rodzące powroty.

[malakas]

Seks, pieniadze, władza.
Samotność, naiwność, ciemnota.

[maureen2]

nie chce mi się myśleć o bzdetach,nawroty mówisz ?

[shangri.la]

Dlaczego ludzie wracają do siebie nawet po długim rozstaniu?
Bo zrozumieli , że razem byli naprawdę szczęśliwi.
Czasem trzeba dużo czasu i wielu przykrych doświadczeń, aby docenić miłość,
którą ktoś kiedyś ofiarował nam bezinteresownie.
Powroty kochających się ludzi to wielkie szczęście, zwycięstwo miłości i
rozsądku nad złem tego świata:)

[veroy]

mozna mowic ladnie o docenieniu milosci, mozna powiedziec prosto jak
nic lepszego nie ma to dobre i to ;)

[anaisanais]

no albo przyzwyczajenie po prostu, i niechec do szukania i walczenia

[veroy]

bardzo latwo sklonic kogos, kto porzucil zwiazek do powrotu ,
szczegolnie latwe jest to w wypadku ,gdy osoba odeszla a nie odeszla
do kogos innego. najgorszym i najczesciej popelnianym bledem ,jaki
moze popelnic porzucona polowka pragnaca zejscia jest
prosba/blaganie o nie, choc moim osobistym zdaniem samym bledem w
wiekszosci przypadkow jest juz chec powrotu, gdy zostaje sie
porzuconym a to z tego wzgledu, ze ponowne zejscie rzadko nastepuje
z "odpowiednich" pobudek (rozsadnego przemyslenia sytuacji) - w
koncu z reguly nie konczy sie powaznego zwiazku tak ot,ale jest to
wynik dlugich wczensiejszych przemyslen.

najczestsze przyczyny powrotu to nieprzewidziane poczucie
osamotnienia, zapchanie nieznosnego wolnego czasu, ktory wczesniej
wypleniala porzucona polowka, pozbycie sie zludzen co do szybkiego
znalezienia nowego partnera, w przypadku odejscia do innej kobiety
rozzuchwalenie tej kobiety lub jej podwyzszone(ze wzgledu na
wylacznosc mezczyzny) wymagania badz tez rozczarowanie nowa
partnerka, z ktora zycie wydawalo sie wczesniej przyjemne.

wszystkie powyzsze przyczyny funkcjonuja bez wzgledu na zachowanie
porzuconego/porzuconej partnera/partnerki , niemniej najczestsza
chyba przyczyna powrotu wynika z zagrania porzuconego partnera na
dumie porzucajacego. brak tutaj (podswiadomie?) oczekiwanej reakcji:
łez, błagania , zrozpaczenia. porzucona polowka zdaje sie szybciej
zapominac o wszytskim od porzucajacego, sytuacja okazuje sie
inna ,niz jej wyobrazenie w glowie porzucajacego i sprowadza na
niego >niepewnosc< a takze chec upewnienia sie co do uczuc partnera,
nie okazujacego w koncu rozpaczy z powodu rozpadu zwiazku.

mnie osobiscie zadna z powyzszych banalanych przyczyn nie
satysfakcjonuje. jak wspomnialam, na palcach jednej reki mozna
policzyc zakonczenia powaznych zwiazkow w wyniku naglego impulsu co
pozniej daje sie usprawidliwic i powrot w takim wypadku moglabym od
biedy zaakceptowac.
wszystkie powyzsze ,bardzo czeste przyczyny powrotow zdradzaja
jednak brak satysfakcji porzucajacego partnera ze zwiazku, ktora
bylaby porownywalna z nasza co mnie wydaje sie wystarczajaca
przyczyna by taki zwiazek olac. poniewaz niemal nigdy nie mozna byc
pewnym co do stopnia przemyslenia decyzji o rozstaniu i
pobodek ,ktorymi kierowal sie powracajacy partner ja osobiscie nigdy
bym sie na pozwolenie partnerowi na powrot nie zdecydowala. nie
grzesze wyrozumialoscia i takie jedno zwatpienie partnera w sens
zwiazku wystarczy mi, bym ja zwatpila w sens partnera.

[mruff]

Veroy bardzo rzeczowy post.
Moje 2 przyjaciółki, z akadmika, są z mężatkami z facetami, z
którymi było rozstanie.
Przypadek I: ona naciskała na ślub, dość mocno, facet wycofał się.
Zostawił ją po 2 latach bycia razem.Ona uniosła się honorem, dumą na
zasadzie "nie to nie"
Po 3 miesiącach zapukał do jej drzwi, w nocy, wypity, z bukietem
kwiatów. Są małżeństwem.
Przypadek II:on szybko zaangażował się, koleżanka wystraszyła się
tej "poważności związku", wycofała się z 2 miesięcznej znajomości i
wyjechała na rok do innego kraju. Po tygodniu zrozumiała, kogo
straciła...ale facet unikał kontaktu internetowego. Po powrocie do
PL (czyli po roku) zawalczyła o faceta, po 3 miesiącach oświadczył
jej się, są małżeństwem:)
Niech dziś będzie optymistycznie. To mój 6 dzień od rozstania:)W
weekend naładowałam akumulatory w górach, znajomi zadbali o humor i
jakoś uwierzyłam w dobry czas. Jak nie z nim, to ze znajomymi, z
górami, a nawet sobą samą:)

[veroy]

moze byc optymistycznie w inny sposob.
gdyby to tych powrotow nie doszlo, bohaterowien twoich powiesci
mogliby spotkac inne polowki i byc nimi bardziej usatysfakcjonowani,
mniej usatysfakcjonowani lub rownie usatysfakcjonowani, mogli
pozostac samotni albo kupic sobie kota i byc rownie
usatysfakcjonowanym.

[dj_dlugi]

veroy napisała:

> moze byc optymistycznie w inny sposob.
> gdyby to tych powrotow nie doszlo, bohaterowien twoich powiesci
> mogliby spotkac inne polowki i byc nimi bardziej
usatysfakcjonowani,
> mniej usatysfakcjonowani lub rownie usatysfakcjonowani, mogli
> pozostac samotni albo kupic sobie kota i byc rownie
> usatysfakcjonowanym.

dokładnie tak jak mówisz!
1. Nigdzie nie jest napisane, że do każdego osobnika jednej płci
jest przyporządkowany jeden i tylko jedne osobnik płci przeciwnej ;)
2. Nigdzie nie jest napisane że każdy osobnik ma wiązać się z innym
osobnikiem - i nawet jak "wydawało się, że to jest to" ale się
rozpadło to nie znaczy, że ktoś inny siedzi i czeka.
3. Dwa razy się nie wchodzi do tej samej rzeki ;) bo to już nigdy
nie jest tak samo jak przedtem - to raz, dwa osoba która "wróciła"
zawsze ma wymówkę "po jaką cholerę ja wracałem - tyle jest innych
osób na Świecie, z którymi czułbym się równie dobrze/lepiej" ale na
tą refleksję jest już z reguły za późno... pojawia się dziecko,
potem trzeba się rozwodzić....
4. Piękna miłość jak z bajki zdarza się niesamowicie rzadko, w
większości przypadków jest to raczej chłodna, acz nieświadoma
kalkulacja. Tym chłodniejsze i bardziej świadoma im człowiek
starszy... a im człowiek starszy tym bardziej żyje pod presją, że ma
się trzymać tego co ma - bo jak to straci... cóż lekko nie będzie z
następnym związkiem. Więc walczy... często - jak to mówią
sportowcy "o pietruszkę".
5. Samotność i pustka to dwie największe "Wroninie" (chyba dobrze
odmieniłem?) człowieka. prowadzą do różnych dziwnych działań, z
depresją, utratą poczucia własnej wartości, a ostatecznie (w
przypadkach skrajnych) do samobójstwa. Dlatego też każdy broni się
jak umie i stara się wracać... ze skutkiem opisanym wyżej ;)

ale ogólnie... nie ma recepty ;) i jak mówią kto nie ryzykuje ten
nic nie ma ;)

[shangri.la]

Moi drodzy młodzi przyjaciele.....może za 10 , 20 lat przekonacie się, że miłość
zdarza się w życiu raz, przy dużym szczęściu dwa razy w życiu i wówczas
napiszecie inne posty na powyższy temat:)
Zdrowego rozsądku życzę i mniej zadufania w sobie, bo nie popłaca. Ale również
szacunku dla uczuć swoich i tej drugiej osoby.

[dj_dlugi]

shangri.la napisała:

> Moi drodzy młodzi przyjaciele.....może za 10 , 20 lat przekonacie
się, że miłoś
> ć
> zdarza się w życiu raz, przy dużym szczęściu dwa razy w życiu i
wówczas
> napiszecie inne posty na powyższy temat:)
> Zdrowego rozsądku życzę i mniej zadufania w sobie, bo nie popłaca.
Ale również
> szacunku dla uczuć swoich i tej drugiej osoby.

ale ja się zgadzam ;) i obiema rencyma podpisuję ;)
szacunek dla uczuć innych przede wszystkim. Tylko pozostaje kwestia
tego jak on się ma wyrażać? Przecież taka huśtawka (było niedawno,
tyle że o faceach) to igranie z uczuciami! trzeba podjąć "męską
decyzję" i jak się powie A to trzeba powiedzieć B... i przede
wszystkim wreszcie nauczyć się brać odpowiedzialność za swoje
czyny!!!

[veroy]

shangri, co to ma do rzeczy czy zdarza sie raz, dwa czy 10 razy ?
w gruncie nie ma to nic wspolnego z nasza "propaganda" ryzyka tj.
rzucania i nowych poszukiwan. mozna zakladac ,ze rzucana osoba to ta
wlasnie milosc jedna na jedna w zyciu lub na dwie przy duzym
szczesciu, lecz to zalozenie bledne gdyz rownie dobrze moze nia nie
byc a wtedy po co tracic na nia czas ? przebolec, zyc z nia nie
zdajac sobie sprawy ze przez powrot ta "prawdziwa" milosc przeszla
nam kolo nosa ?

a'propos: jestem zwolenniczka porzucania i poszukiwan z teorii i
praktyki. wiecej rozstan w moim wypadku oznaczalo wiecej zwiazkow a
to z kolei wiecej punktow odniesienia i porownanie ,ktore pozwala
na "docenienie milosci" o ktorej pisalas wczesniej. Z mojego
osobistego doswiadczenia wynika rowniez, ze nie ma tutaj
posuniec ,ktorych nie mozna odkrecic i jest to nawet zgodne z
twoja "romantyczna" teoria jednej/dwoch milosci - skoro ja i on
jestesmy dla siebie taka jedyna lub niemal jedyna miloscia i ja lub
on zdamy sobie sprawe z tego po 10 latach od rozstania to dlaczego
by nie odkrecic tego w tym momencie ? ja doskonale wiem i
przekonalam sie o tym, ze czas nie ma zadnego znaczenia, podobnie
jak nie ma znaczenia aktualna partnerka mojej niemal jedynej
milosci, gdyz on zdaje sobie sprawe, ze nic lepszego ode mnie juz go
w zyciu nie spotka i chetnie zastapi mna te milosc "niejedyna".

[dj_dlugi]

Veroy!
wszystko fajnie, z jednym małym ale... cóż z tego, że ten Twój "były" "tęskni"
za Tobą? po pewnym czasie nie ma odwrotu (chyba, że ten "nowy" związek jest dość
luźny) bo są dzieci, jest ślub (w Polsce nierzadko Kościelny)... co facet ma
zostawić wszystko i wracać do Ciebie? A może ma się katować do końca życia, tym
że tkwi w związku, który delikatnie mówiąc "mu nie leży"? oba rozwiązanie złe i
tragiczne w skutkach mogą się okazać...
Czy może raczej zaakceptować to, że jest na swój sposób szczęśliwi i nie szukać
dziury w całym?
Ja nie znam odpowiedzi - jedynie prowokuję pytaniami...

[veroy]

ja znam odpowiedz. wszystko ma swoje ramy czasowe. trzeba zdazyc
zanim beda dzieci i slub, biorac pod uwage wspolczesne realia raczej
nietrudna to sztuka - w koncu kilkanascie lat to wystarczajaco duzo,
by sie upewnic.

[malakas]

mruff napisała:

> Po 3 miesiącach zapukał do jej drzwi, w nocy, wypity, z bukietem
> kwiatów. Są małżeństwem.

No proszę...A mówią, że alkohol szkodzi. No to cyk

[malawinka]

hłe,hłe,nie doczytałam co oni tam w tym akademiku studiowali,marke-
ting i zarzadzanie żelazkami czy co ?

[mruff]

...Twoja metoda zaczyna działać, czy to wytwór mojej wyobraźni.
Nie odzywałam się. Napisał smsa w sb o 1 w nocy, w nd i wczoraj
wieczorem. Uderzający sms był z wczoraj. Z troskliwością zapytał o
moją rękę która za "jego czasów"ucierpiała, napisał,że nie ma
jakichkolwiek powodów do radości,że nawet w pracy lipa i że ma
nadzieję,że u mnie lepiej.
Nie odpisałam, ale chyba zrobię to dzisiaj, z kultury. W nocy
kiepsko spałam, bolał mnie ten jego smutek.

[veroy]

nie znam twej sytuacji. w poczatku watku nie wspomnialas nic o
sobie, w tej chwili jedynie niesmialo wnioskuje, ze zostalas przez
kogos rzucona. Opisz swa sytuacje jesli chcesz, byc moze cos ci
doradze.

narazie tyle :

'(...)bolał mnie ten jego smutek.'

tradycyjne zagranie. "popatrz jaki jestem biedny, wszystko jest do
bani ,jestes jedynym swiatelkiem mego zycia" - nie wiem, na ile
swiadome jest to dzialanie (nie posadzam wiekszosci mezczyzn o taka
kalkulacje) ale stosowane powszechnie i niezwykle skuteczne, o czym
swiadczy twoje powyzsze stwierdzenie. dokladnie taki skutek mialo to
wywolac.
zwykla manipulacja - raczej nieswiadoma, intuicyjna, ale nie lap sie
na to - nie badz galazka, ktora tak sie odchyli ,jak on zawieje.
Jesli zamierzasz pozwolic mu wrocic to ty musisz byc strona, ktora
dyktuje warunki.

[mruff]

masz @ ode mnie

[mruff]

W 2 tygodnie po tym, jak mnie zostawił-prawdopodobnie chce powrotu.
Te 2 tygodnie były dla mnie naprawdę paskudne. On do mnie pisał
smsy,że jest mu przykro,że tak wyszło, a ja to miałam w d* i nic mu
nie odpisywałam. Totalnie nie robiłam nic.
i on teraz mi pisze,że po fakcie doszedł do wniosków,że byłam dobrem
samym w sobie

miło poggadaliśmy
i na wskutek tego,że byłam miła nabrał optymizmu, może nawet
pewności siebie i napisał"pakuj się w plecak, pojutrze jedziemy w
góry za granicę" (bo takie plany urlopowe mieliśmy za bycia razem)
bez owijania w bawełnę napisałam,że jest niepoważny, skoro myśli, że
po tym co mi zrobił tak poprostu pójdę z nim w góry skazując się na
kilkudniowe towarzystwo i wspólne noclegi. O co to to nie!
przyznał,że mam rację ale nalegał na ten wyjazd, bo chce porozmawiać
nie o tym co było, a co mogłoby być :)
powiedziałam,że odpada wspólny wyjazd, ale herbata na mieście
owszem, w następna środę(postanowiłam mieć możliwość wylania mu tej
herbaty na głowę i trzaśniećia drzwiami jak przyjdzie taka potrzeba)
dodałam, że ten weekend też spędzę w górach, ze znajomymi i że chyba
sobie zdaje sprawę,że ja mam z kim szlajać się po
schroniskach/ogniskach etc.
To go chyba wściekło, bo naszedł go wniosek,że ta znajomość się
urwie i tyle z tego zostanie,bo ja mam swoje towarzystwo, pasje, i
że on nie chce tylko chodzić ze mną po górach, ale po prostu być
razem.Jeszcze ścieliśmy się o jego przyjaciółkę, ale uciełam temat
tekstem 'nieważne,było minęło' i to go już w ogóle pogrążyło...
Powiedziałam,że muszę kończyć rozmowę i zniknęłam z neta
Przedwczoraj życzył mi dobrej nocy, a wczoraj już nie...Zatem
ugryzło go
Sama nie wiem co to będzie
owszem, chciałabym z nim być,ale tylko wtedy gdy bardzo postara
się,wyrazi głęboką skruchę i będę widziała w nim przekonanie,że chce
ze mną być

chociaż już kilka ciekawych wniosków wyraził:)CHYBA zrozumiał

[mruff]

boje się,że mu nie uwierzę
boję się,że sama siebie nabiję w butelkę
boję sie,że on chce wrócić z nudy, osamotnienia
boję się,że znowu zaangażuję się a on znowu mnie zostawi

z drugiej strony wiem,że nie ma takiego czegoś jak pewność
i boję się,że nie spotkam faceta który tak mi odpowiada:(


taka karuzela życia i mnóstwo lęku, ech:(

warto wrócić by dać szansę
a ewentualne niepowodzenie wytrzeć chusteczką próby i szansy
i ostatecznego finału

[mruff]

A więc dałam mu drugą szansę gdy prosił o powrót
i wczoraj mnie zostawił
w identyczny sposób jak poprzednio
wczoraj(4 m-ce od zejścia się), w trakcie fajnego weekendu-klops.
zaczęło się niewinnie, zapytałam dlaczego nie wdepnie do mojego
miasta rodzinnego na kilka dni po świętach, odpowiadał,że nie
chce.Nie naciskałam na ten przyjazd ale chciałam dowiedzieć się
dlaczego nie chce-wściekł się. No i z miłego poranka zrobiła się
ciężka atmosfera i powiedział,że odchodzi bo "nie czuje nas"i
dlatego też nie ma ochoty na ten wyjazd

Boli jak cholera