Koniec po 7 latach

[wszystkoch]

Grzeczne, bez emocji, "już Cię nie kocham, ale bardzo szanuję, jesteś moją
przyjaciółką", w nim już wszystko zgasło, nie może się męczyć.Postanowiłam go
nie prosić by został, przeżyłam to już w zeszłym roku, kiedy zgodził się
spróbować raz jeszcze i patrzyłam przez pierwsze tygodnie jak codziennie
najchętniej by uciekł.Bardzo cierpiałam, widać nie można prosić o miłość.
Potem wszystko ucichło, naprawiło się, było dobrze, spędzaliśmy ze sobą dużo
czasu. Bez ogromnych emocji, ale z miłością, jak myślałam. Nawet nie zdawałam
sobie sprawy, jak rozerwie mi to serce. Te chłodne ustalenia: to ja sie
wyprowadzę (bo nie chcę tam mieszkać, każdy kąt mi go przypomina), sprzedajemy
samochód, jak spłacamy kredyt. A to wszystko od wczoraj. Tak szybko, bez
wielkiej rozmowy dlaczego, co które czuje. Przy nim nie płaczę, bo jest tak
obojętny, taki poprawny, zrobił mi rano kawę, zaproponował obiad, a ja
umieram!!! Nie mam siły na to, żeby mieć klasę, zachować się dojrzale, cierpię
i udaję... Wyszedł teraz z domu, wreszcie mogę popłakać, pokrzyczeć. Z nikim
nie mogę porozmawiać, ciązy na nas łatka idealnej pary, związku do końca
życia, nie wytrzymam tego biadolenia ze strony znajomych i rodziny. Jak mam
dać sobie radę sama? Jak mam iść jutro do pracy? Chyba zwariuję. Nie mam siły
wyjść z domu, nie dam rady też siedzieć i czekać aż wróci i będzie do mnie
mówił jak do obcej osoby. Nie pamiętam jak wygląda życie bez niego i nie chcę
sobie przypomnieć. Tylu ludziom się udaje, dlaczego właśnie nie nam??? Jak nie
ozaleć, jak się pozbierać, co mam robić??

[kasha101]

Przetrwasz.
Czas, czas leczy rany.
I choc dzis wydaje sie, ze oszalejesz, nie oszalejesz, dasz rade, a
my trzymamy kciuki za Ciebie!

Aby moglo przyjsc cos nowego, trzeba czasem pozegnac cos starego.

[agusja]

beczec sie chce:(((

[wszystkoch]

Dziękuję, kasha.
Chodzę już po ścianach. Wyprowadzam się już dziś, na razie do siostry, bo nie
mam gdzie, powiedziała, że mogę być u niej tak długo aż coś znajdę. Nie mogę
zostać na noc, obudzić rano jakby nic się nie stało. Tak bardzo potrzebuję się
ogarnąć żeby mnie nie widział w takim stanie, bo niedługo wróci. Całuję i tulę
jego rzeczy, wiem, że źle robię, że to mi nie pomoże, ale część mnie się trzyma
kurczowo mojego mężczyzny, mojego życia, mojej miłości i nie chce tak łatwo oddać.

Współczucie :(

[aniek133]

Ja wiem, że to żadne pocieszenie, ale poczytaj moja historię, jeśli chcesz, jest
baaardzo podobna do Twojej, ale to na razie jeszcze ten pierwszy etap:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=83632517&v=2&s=0
W tej chwili jesteśmy chyba osobami, które najlepiej na świecie się nawzajem
rozumieją...

[wszystkoch]

Zazdroszczę Ci tej połowy roku, aniek, a z drugiej strony przeżywaliśmy już etap "spróbujmy jeszcze raz" i jak widać na nic to wszystko. Czuję dokładnie tak jak Ty. Jeteśmy stworzeni dla siebie, znamy się na wylot, kocham go do kości. Tak samo jak Ty nie wierzę w drugą kobietę, a nawet gdyby była, więcej bym zrozumiała, może byłoby mi wygodniej, rozpaliłabym w sobie złość- nie myślałaś o tym? Załamałam się, że identyczne jak Ty- nie chcę mieć dzieci, bo nie, tak samo nie zależy mi na ślubie, a on mówił, że marzy o dzieciach, ślubie i mnie przekona, że jeszcze czas, a potem na pewno zmienię zdanie. Tylko to nie był problem, bo wiedziałam, że jeśli mamy być razem szczęśliwi, to jeszcze to przegadamy, jak przyjdzie czas. Czas się skończył.

[aniek133]

Napisałam do Ciebie na priv.

[leda16]

nie chcę mieć dzieci, bo nie, tak samo ni
> e zależy mi na ślubie, a on mówił, że marzy o dzieciach, ślubie i mnie przekona...Tylko to nie był problem, b
> o wiedziałam, że jeśli mamy być razem szczęśliwi, to jeszcze to przegadamy


Jeśli marzył o żonie i wspólnych dzieciach, to na pewno kochał. Zraniłaś go tak, jak tylko można, zamieniając jego największe marzenia na bezcelowe mielemie ozorem. Podejrzewam, że kopniak mniej by go zabolał. Za dumny, by drugi raz poprosić humorzastą infantylną egocentryczkę, która za cały argument dla najważniejszej sprawy w życiu każdego człowieka miała - "nie, bo nie". Teraz do pustych ścian będziesz "przegadywać". Jego matka też pewnie chciała przed śmiercią wnuki zobaczyć. Zresztą, gdzieś Ty widziała szczęście poza rodziną? Jak myślisz, po co kobieta i mężczyzna spędzają z sobą czas? Na szczęście czekają? Po prostu jemu w tym Waszym związku brakowało celu. Dla "nie. bo nie" miał z Tobą w nieskończoność czas marnować, dalej się upokarzać błagając, byś raczyła rodzinę z nim założyć? A teraz co, "drugą kobietę' chętnie byś oskarżała, że była dojrzalsza od Ciebie? Pewnie, najlepiej wszystkich obwinniać, byle nie siebie. Takiej jak Ty, młodszej i zapewne ładniejszej ode mnie, 20 lat temu odbiłam wspaniałego faceta. Mamy rodzinę, dwoje dzieci...

[wszystkoch]

Oj, jaka prosta i krótkowzroczna ocena. Cóż, każdy mierzy według
siebie. Takie prawo internetu i anonimowości- ja mogę się swobodnie
wyżalić, a Ty na ślepo nazwać mnie humorzastą i infantylną
egocentryczką. Nie mam żalu i życzę dużo szczęścia w związku i
wychowaniu dzieci.

nie jesteście jedyne!

[gapuchna]

Z mojej perspektywy - czas naprawdę pomaga. Kilka miesięcy temu sądziłam, ze nie
dam rady. Dałam. Jest inaczej, jest większa gorycz, strach, żal, rozczarowanie.
Ale jest i życie. Naprawdę ono jest!!! Jesteś w najgorszym momencie, ale on jak
wszystko w życiu minie....

[j-ak]

Boze, jak ja wiem co czujesz!!! :(((

[meg-gy]

Tak Ci współczuję, że aż nie wiem co powiedzieć. Ty go
kochasz, a on jest ponadto. Wierz mi, że to minie tylko
trzeba czasu i teraz nie możesz być sama, bo to
Cię "zabije". Wypisz sobie + i - tego związku, jego wady i
zalety i skup się na wadach.Pozdrawiam i trzymam kciuki

[wszystkoch]

Załamuje mnie to, że jednak świat nie jest taki piękny jak do wczoraj
myślałam... Przez chwilę czułam się najbardziej zrozpaczona na świecie, Wasze
reakcje mnie zdziwiły, ale przypomniały, co nie znaczy, że pomogły zrozumieć, że
w miłości wszyscy cierpią podobnie. Nikt mnie nie poucza, nikt nie atakuje,
przestałam płakać, może na chwilę, tylko oczy mam opuchnięte i wyglądam
paskudnie .Dziękuję Wam.

[sbelatka]

możemy ci tylko powtarzac w kółko i do znudzenia.. pzryjdzie dzien
kiedy dla Ciebie znowu zaświeci slońce
choc dzis w to nie wierzysz
choc dziś w ogole nie wierzysz, ze jest jakiekolwiek słońce..

po 7 latach, po 5, po 12 czy 17-tu.. Boli podobnie... I podobnie..
ból mija...
zpaytasz jak długo będziesz cierpiec.. udzielimy ci różnych
odpowiedzi.. ale cos kolo 2 lat tzreba sobie zarezerwować.. :-)

moje 2 lata minęły.. i faktycznie boli znacznie mniej.. a może już w
ogóle nie boli...

narazie płacz, płacz i płacz
a ludzie niech sobie gadają co chcą..

jedno moge Ci powiedziec ze swojego doświadcznia - gdy juz
wiedzialam, ze to koniec koniec powiedzialam to wyraźnie - tak żeby
ludzie sie dowiedzielei jak najszybciej, żeby nie rozpalac ich
ciekawości
pozwalałam sobie na łzy.. i to było o wiele łatiejsze niż udawanie,
ze jest ok.. w naszym idealnym związku..:-)

[j-ak]

Od odejscia mojego narzeczonego mineły 4 miesiace. Bylismy razem kilka lat. Tez
mi powiedział, ze jestem dla niego najwazniejsza i ze chce bysmy byli
przyjaciółmi. Od tamtego dnia jestesmy przyjaciółmi. Moje zycie stoi w miejscu,
cierpie, płacze, kocham, a on żyje i ma sie dobrze. Opowiada gdzie jedzie, co
robi, a ja słucham, bo łudze sie ze wrócimy do siebie. Tylko wtedy kiedy znika
na noc jak gdzies jest np. na grillu u kolezanek i nie odzywa sie do mnie do
nastepnego poranka dociera do mnie, ze moze kocha sie z inna kobieta. Nie funduj
sobie czegos takiego!!!! Prosze Cie!!!! Ja wlasnie napisałam do niego maila w
ktorym poprosiłam o zerwanie kontaktów. Napisałam mu, ze poznałam kogos i ten
ktos sobie nie zyczy kontaktów miedy nami. To kłamstwo, ale nie chciałam pisac
mu o milosci i tesknocie i tak ponizałam sie przez ostatnie 4 miesiace. Zycze
duzo siły!!!

[aniek133]

Myślę, ze dobrze robiłaś...

acha

[sbelatka]

zapraszam Cie na forum "rozwod i co dalej" :-)

[wszystkoch]

Dziękuję, na pewno sprawdzę, poczytam.
Czy to nie jest z jego strony perfidne, że zdrabnia moje imię jakby nigdy nic,
dzwoni, że będzie później, bo trafił na oberwanie chmury i wycieraczka mu nawala
w samochodzie? Zamierzam mu powiedzieć, żeby dzwonił tylko w ważnych sprawach i
uzmysłowię mu, że nie będę do jego dyspozycji jakby nigdy nic. Ciekawe, czy
zaboli go pusty dom. Zaraz się zbieram i już tutaj nie wrócę:(

[aniek133]

On nie widzi różnicy. Macie być przyjaciółmi, więc wydaje mu się, że zawsze już
będzie miał ten punkt oparcia w Tobie...

Myślę, że każdego by zdołował pusty dom. W końcu razem przeżyliście kawał życia
i te najpiękniejsze lata...

Myślę, że jesteś silna jak na te sytuację. Poradzisz sobie. Tylko nadal tak
trzymać!

[greengrey]

jeśli już musi być ten koniec- to przyjmij to z podniesionym czołem

przecież nie chcesz żeby był z Tobą z musu, ze strachu, nie ma sensu
też żebrać o wspólne życie

niech idzie swoją drogą

a Ty, zapewniam Cię, masz wszystkie siły - W SOBIE SAMEJ- żeby
unieść ten ciężar i żyć dalej. I wszelkie szanse na to, że kiedyś,
kiedy przyjdzie czas, znaleźć kogoś, kto będzie Cię chciał taką jaka
jesteś

jeśli mozesz, nie kontaktuj się z nim przez jakiś czas

boleć i tak będzie, ale rozdrapywanie ran przez stały kontakt nic
nie pomoże, a czas w odosobnieniu pomoże spojrzeć z dystansu i w
końcu pomoże troche wyciszyć emocje...

życzę Ci spokoju i tego, byś zadbała teraz o siebie
wsystkiego dobrego

[leda16]

wszystkoch napisała:


> Czy to nie jest z jego strony perfidne, że zdrabnia moje imię jakby nigdy nic,


Ach, więc jeszcze o złosliwość go podejrzewasz. Nie łudź się, to po prostu nawyk, zwykla grzeczność.

Zamierzam mu powiedzieć, żeby dzwonił tylko w ważnych sprawach i
> uzmysłowię mu, że nie będę do jego dyspozycji jakby nigdy nic.


Najlepiej nic mu nie mów, bo i prawa już nie masz żadnego, żeby nakazywać skakać, jak Ty zagrasz


Ciekawe, czy
zaboli go pusty dom.


Och, podejrzewam, że już od dawna go bolał - pusty dom, bez dzieci, bez przyszłości i celu. Plączące się po nim dwa sobki. W tle rodzina generacyjna, wypytujaca, kiedy się wreszcie ożeni, synowa matkę wnukami uszczęśliwi. Przemyśl to, i wyciąg wnioski na przyszłość. Inaczej starą panną zostaniesz, a czym jak czym, ale szczęściem ten stan raczej nie jest...

Nie wszyscy muszą żyć tak samo

[wszystkoch]

Ledo, to, że Ty widzisz stabilizację i szczęście poprzez dzieci i
ślub, nie znaczy, że to obligatoryjne i "każdy normalny człowiek
powinien to czuć". Na szczęście, ludzie są różni, a mimo to żyjemy
razem na jednym świecie. Wg jednej informacji- tego, że nie chcę
ślubu i dzieci- podpinasz mi łatkę egoistki. A wierz mi, może być
zupełnie odwrotnie, ludzie wchodzą w związki żeby nie być sami- z
samolubstwa i mają dzieci, żeby kogoś kochać bezwarunkowo, żeby na
starość ktoś z nimi był. To też egoizm. Zależy, jak się na to
spojrzy.Poza tym, mam jeszcze mnóstwo czasu na dzieci i ślub, a on
doskonale wiedział, że gdyby chciał, założylibyśmy taki dom, w
którym obojgu nam byłoby dobrze, a i na dzieci przyszedł by moment.
Egoizm to odejść "bo tak", bez próby, bez rozmowy, bez walki,
ulotnić się po angielsku. Nie mówię, że egoizm jest zły- nie oceniam
Mówię tylko, że to jest właśnie egoizm.

[leda16]

Ledo, to, że Ty widzisz stabilizację i szczęście poprzez dzieci i
> ślub, nie znaczy, że to obligatoryjne i "każdy normalny człowiek
> powinien to czuć".


Dalej nic nie rozumiesz. Ja wiem jedno - jeśli mężczyzna prosi kobietę o rękę i chce z nią założyć rodzinę, to znaczy że ją kocha, nie samego siebie. Chciał z Tobą realizować swoje marzenia, miał jasny, konkretny cel w życiu. A Ty? dałaś mu regularny seks i czekałaś "aż będziecie szczęśliwi". Wiesz chociaż, na co czekałaś, wiesz, co to jest szczęście? Wątpię... On miał byc dostarczycielem tego "szczęścia" jak listonosz paczki? I po to zmarnowałaś mu aż 7 lat życia żeby nie być samotną? Nie po to, żeby go uszczęśliwić? A o to powinnaś dbać przede wszystkim, skoro podobno to jego kochałaś, nie samą siebie.


Poza tym, mam jeszcze mnóstwo czasu na dzieci i ślub, a on


On już go pewnie nie miał, i cierpliwości brakło na czekanie, aż raczysz się skoncentrować na jego potrzebach. Nie wiedział pewnie nawet czemu go odrzucasz jako męża i ojca Waszych dzieci, myślał, że za niegodnego siebie uważasz. Gdy wypytywał, to sama piszesz, że słyszał infantylne, obelżywe dla każdego myślącego człowieka "NIE, BO NIE" No, tylko współczuć całkowitego braku taktu i wyczulenia na męską dumę. Nie przewidziałaś, że czekać nie zechce w nieskończoność?


> doskonale wiedział, że gdyby chciał, założylibyśmy taki dom, w
> którym obojgu nam byłoby dobrze,


Z Twojej wypowiedzi odniosłam wrażenie, że taki dom już był, mieszkaliscie razem, obojgu było Wam tam dobrze. I oboje czekaliście, tyle, ze każdy na coś innego: On na rodzinę, gwar i smiech dziecięcych głosów, Ty - na enigmatyczne "szczęście".


a i na dzieci przyszedł by moment.


A na razie NIE, BO NIE. Cóż, masz to, czego chciałaś. Nadal możesz czekać na szczęście tyle, że bez niego. On uznał, że czekał za długo.


Egoizm to odejść "bo tak", bez próby, bez rozmowy,


Nadal nie rozumiesz dlaczego odszedł? cóż, Twoja strata.



bez walki,
> ulotnić się po angielsku. Nie mówię, że egoizm jest zły- nie oceniam
> Mówię tylko, że to jest właśnie egoizm.


Zginełaś od miecza, którym pierwsza zaczęłaś rzekomo ukochanemu meżczyźnie wywijać przed nosem. To Ty zmarnowałaś mu kilka lat życia, nie on Tobie. Nie zachował się jak egoista. Po prostu poszedł szukać kobiety, z którą mógłby zrealizować swoje marzenia - rodzinę. Ty miałaś inne cele: nie chciałaś być samotna, chciałaś czekać na szczęście...On miał czekać razem z Tobą, jak pies na rzucony pod stół ochłap. Jego duma nie wytrzymała takiego ciosu. Odszedł, "bo tak". Nawet nie mieł już sił jeszcze raz rozmawiać...

[nom73]

wszystkoch napisała:
> Jak mam iść jutro do pracy? Chyba zwariuję. Nie mam siły
> wyjść z domu, nie dam rady też siedzieć i czekać aż wróci i będzie do mnie
> mówił jak do obcej osoby. Nie pamiętam jak wygląda życie bez niego i nie chcę
> sobie przypomnieć. Tylu ludziom się udaje, dlaczego właśnie nie nam??? Jak nie
> ozaleć, jak się pozbierać, co mam robić??


Uzależniłaś się od niego a to niedobrze. Ludzie przychodzą i odchodzą, taka jest
kolej rzeczy i nic na to nie poradzimy. Zamiast cieszyć się, że coś fajnego w
życiu Ci się przytrafiło to Ty się smucisz, że się skończyło. Niektórzy nie
mieli tyle szczęścia co Ty i całe życie są sami i co mają przez to być całe
życie nieszczęśliwi?

[wszystkoch]

Staram się tak myśleć, ale za świeże to wszystko jeszcze. Dopiero
pierwsza noc poza domem. Noc przespałam spokojnie, rano wstałam do
pracy i jakoś funkcjonuję. Nie zgadzam się jednak z
podejściem "ludzie przychodzą i odchodzą"- po to daję komuś z siebie
wszystko i nie boję się wzajemności, że mam odwagę myśleć, że to
będzie nam dane na zawsze i nie wyobrażam sobie lekko podejść do
tego, że był w moim życiu i nagle odszedł, bo wszystko mija.

[mruff]

Spokojnie. Jeszcze może facet zmieni zdanie. Jeśli chcesz by wrócił-
nie bądź jego przyjaciółką. Utnij kontakt.
Może jak zreflektuje się,że nie może do Ciebie zadzwonić, bo
wycieraczki, bo to, bo siamto, że nia ma kobiety z która może
porozmawiać tak jak robił to kiedyś...może wtedy?
Podstawowy błąd- być koleżanką, do której nadal może pisac smsy
(uzaleznienie), wpaśc na herbatę itd. bo on wtedy traci "tylko seks"
a nawet i nie...
3 tygodnie temu zostawił mnie facet, wprawdzie byliśmy "tylko" 2 m-
ce ale zaangażowałam się,było dynamicznie.Po rozstaniu myślał,że
będziemy w przyjaźni, nadal wyjeżdżać fotografować przyrodę itd. Ale
uciełam wszystko. Nie pisałam do niego nic a nic.No i teraz chce
wrócić do mnie.

[wszystkoch]

Nie powinnam się łudzić, że wróci, więc odpędzam tę myśl. Moje
samopoczucie to istna sinusoida. Teraz jest dobrze, wyciszyłam się,
ale przerażą mnie, że muszę go wieczorem na chwilę zobaczyć, bo
zapomniałam z domu ważnych rzeczy, które mi podrzuci. Boję się
go...co za irracjonalne uczucie:(

[mruff]

Ja też uznałam,że to definitywny koniec z jego strony:)
Nie wiesz Ty ani on co będzie czuł,myślał za 2 tygodnie, miesiące...

[gapuchna]

Powroty nie są dobre. Za każdym takim zdarzeniem będzie już odtąd czaić się
pytanie - czy nie powtórzy tego ponownie. Lepiej niech nie wraca do ciebie....

[kryzolia]

zorganizuj to inaczej, może nich CI gdzieś te rzeczy zostawi, nie musiałabyś się
z nim widzieć.....

[wszystkoch]

Nie mam za bardzo jak. Nie chcę w to mieszać mojej siostry, a nie
wiem, gdzie miałby mi to zostawić. U znajomych- odpada, w pracy też.
Spotkam się z nim na chwilę- dosłownie zejdę do niego pod dom, wezmę
te rzeczy, podziękuję za fatygę i pójdę. Chyba nie mam innego
wyjścia. Nie mogę uciekać.

[mruff]

Dziś dowiadujesz się,że po 7 latach facet już cię nie kocha
inna,że po 15 latach małzeństwa odchodzi do młodszej cizi
inna,że jej 15 letni syn zginął w wypadku samochodwym, na miejscu

wszystko to jeden wielki szajs
i ta pieprzona nieprzewidywalność życia

[wszystkoch]

Popieprzone, to prawda, ale w tym całym syfie bywają iskierki, które
powoduja uśmiech. Przyszłam dziś do pracy wiedząc, że jak to w
poniedziałek będzie dużo roboty i bieganina, a ja w nastroju wiadomo
jakim, z trzęsącą się brodą co chwila i zawieszaniem się. Okazało
się, że szefowa zrobiła sobie wolne (dziwne, wszyscy w szoku, bo od
5 lat nie wzięła jednego wolnego dnia:))i pomyślałam sobie, choć
jestem niewierząca, że gdzieś tam dobre energie puszczają mi oko i
dają szansę na to, żebym dziś mogła sobie troszkę odpuścić:)
Wyszło piękne słońce, a rano tak lało. Może i chwilowo, ale czuję
się prawie normalnie.

[kryzolia]

po co mieszasz dziewczynie w głowie, skoro nastawia sie z takim trudem że to już
koniec...i lepiej by było żeby to był koniec - bo takie powroty po raz któryś
mogą wykończyć nawet najsilniejszego psychicznie...