Był tu taki wątek o zamążpójściu ....

[Gość: b.]

... odnoszący się do kobiet pod hasłem: "po cholere nam sie tego chce". Może mi
ktoś wyjaśni, dlaczego facetom się nie chce? Sama jestem w takiej sytuacji,
znam jeszcze kilka dziewczyn, które są z facetami, jest im razem dobrze, a
facet nie decyduje się na ślub, bo: jest dobrze, jak jest; jeszcze nie jest
pewny (po kilku latach :)); bo on nie wie. No i co? Czekać? Ile można. Jedna
już się rozstała z facetem, druga już to planuje, a ja też mam na to coraz
większą ochotę.

[Gość: A1]

Gość portalu: b. napisał(a):

> ... odnoszący się do kobiet pod hasłem: "po cholere nam sie tego chce". Może mi
>
> ktoś wyjaśni, dlaczego facetom się nie chce? Sama jestem w takiej sytuacji,
> znam jeszcze kilka dziewczyn, które są z facetami, jest im razem dobrze, a
> facet nie decyduje się na ślub, bo: jest dobrze, jak jest; jeszcze nie jest
> pewny (po kilku latach :)); bo on nie wie. No i co? Czekać? Ile można.

Witaj:))
Temat, który trudno wrzucać do jednego worka. Nie jestem napewno zdania, że
facetom generalnie się nie chce. Faktem jednak jest, że spora ilość broni się
przed naciskami w tym kierunku i nie dziwne, bo kto lubi poddawać się naciskom.
Atmosfera takiego oczekiwania zakłada jakąś nieuczciwość, albo podejrzenie o nią.
To nie fair, bo małżeństwo tak naprawdę niczego nie zmienia poza prawnym stanem
rzeczy i może niekiedy stosunkiem rodziny. Moje napewno nie zmieniło i chwała mu
za to. To nie jest jakaś magiczna barierka, za którą coś obligatoryjnie się
zyskuje. Jedni zyskują, drudzy tracą. Zależy od podejścia.
Z drugiej jednak strony dojrzały męczyzna nie powinien być tchórzem emocjonalnym
i jeśli wyczuwa u partnerki oczekiwanie na oświadczyny, to powinien się do tego
uczciwie ustosunkować, a nie uciekać od tematu. To jest kwestia kompromisu
oczekiwań. Jasno i prosto z mostu. A jeśli mówi, że nie jest gotowy, to znaczy,
że nie jest i nie ma co widzieć tego inaczej, czyli tak, jak by się chciało.
Jesli to bardzo nie satysfakcjonuje, to zawsze można skończyć cały układ, który
nadwyręża. Po tym świecie nie chodzi przecież tylko jeden fajny mężczyzna.
Tyle sobie o tym myślę, całkowicie subiektywnie, oczywiście. Ja nie czekałam i
nawet nie chciałam, bo nie udzielił mi się imperatyw społeczny na temat roli
kobiety. Mój mąż też nie należał do wyrywnych w tym temacie. Zaczęliśmy być ze
sobą bez żadnych zobowiązań, a poprostu któregoś dnia to w nas dojrzało w
zupełnie naturalny sposób i po krótkim związku wzięliśmy szybki ślub.
Pozdrawiam i życzę pozytywnego finału spraw :))

[kwieto]

Ja sobie na przyklad nie wyobrazam swojego wesela... Po porostu nie "widze"
tego. To tez hamuje, bo po co sie wtedy sie wlasciwie zenic? Dla wspolnego
rozliczania podatkow?

Bo - z mojej perspektywy sam slub wlasciwie niczego nie zmienia. Wiec po diabla
cala ta pompa, sztampa, szampan, buzi, "jeszcze jeedeeen i jeeeszczeee dwaaa"
spiewane na weselu, gromada ludzi, ktorzy w sumie niewiele maja sobie do
powiedzenia, garnitur specjalnie i tylko na te okazje (nie mowiac o sukni
slubnej), mucha ktora ma prawo byc jedynie przy smokingu (do garnituru wiaze
sie muchy "frakowe" troszke innego ksztaltu, praktycznie nie do dostania w
Polsce) i tak dalej... A cala ta impreza wlasciwie - po co?

Niech mi ktos wytlumaczy co "jakosciowo" sie zmienia w byciu para po slubie?

[fnoll]

kwieto napisał(a):

> Niech mi ktos wytlumaczy co "jakosciowo" sie zmienia w byciu para po slubie?

to zalezy - jesli para wierzy w magiczna moc rytualu, to slub zmienia relacje
miedzy nimi, a jesli nie - to tylko zmienia jej obraz w oczach spolecznosci (co
dzieje sie i w pierwszym przypadku), bo slub w zasadzie jest po prostu
ogloszeniem przed wspolplemiencami ze ten oto mezczyzna i ta oto kobieta od dzis
zakladaja rodzine, wobec czego zmieniaja sie ich prawa i obowiazki w
spolecznosci, i tyle

pzdr

fnoll

[kwieto]

No to pora przypomniec sobie zalozony przeze mnie kierunek filozofii (czy
psychologii, pamieta ktos?)
czyli:

Eeeeeeeetaaaaaam!!!

Znaczy sie, ja z tych niewierzacych...

Przypomina mi sie fragment piosenki spiewanej przez Lubomskiego:

"zeby tak chociaz raz moc nadepnac szczesciu na ogon,
a potem na pelny gaz, ruski szampan, wesele z przemowa!
I z tym, pod reke, pod reke
na plaze dla dziewczat niechcianych
zeby galy wyszly panienkom
to moj, ja go tymi rekami!"

Moze to troche o to chodzi?

A dalej punkt widzenia mezczyzny (?):

"Ze ty chcialabys miec dzieci
i drzysz gdy o domu snisz
a mnie te mazenia smiesza
to tez...
prosze wybacz mi

ze gnam w dal o piatej rano
ze mam tyle w zaglach sil
ze port znaczy dla mnie starosc
moj blad...
prosze wybacz mi"

[fnoll]

kwieto napisał(a):

> Eeeeeeeetaaaaaam!!!

i jesli tylko twa polowica bedzie ci w zalozeniach swych podobna wroze wam
szczesliwe wspolne pozycie :))))))))))
dzieciaki w pewnych okresie moga sie czuc nieco zdezorientowane, ale co tam, jak
sie nie zagubia, to wyrosna silne

tak mowi wroz znad szklanego ekranu

a tak na marginesie - jak poezja ziewana niespecjalnie do mnie trafia, tak
przyznac musze ze lubomski ma moc

pzdr

fnoll

fnoll

[Gość: Toi]

fnoll, Ty mnie fascynujesz z tymi poglądami biblijnymi... :)))

z ogromniastą sympatią (dawno nie miałam okazji być wylewna na forum)
Toi

[Gość: królik]

no ja miałam straszny ślubowstręt i ogólnie mężowstręt, przerażało mnie to
stateczne brzmienie słowa żona brrr, ale kiedyś koleżanka powiedziała, że życzy
mi poznania faceta, z którym będzie mi się chciało przejść ta męczarnie...
i stało się, dalej nielubię wesel, jedynym sposobem na polepszenie sytuacji to
zaprosić jak najwięcej młodych ludzi, okropne są nauki przedmałżeńskie i
dylemat ile dać co łaska księdzu, no ale super się wygląda w białej sukni,
czułam się jak księżniczka :)
ślub może być testem i zbliżyc jeszcze bardziej i mimo wszystko przysięga to
przysięga, to jest najważniejsze, można ją złożyć tylko w parze, bo jest to
sakrament, którego udziela się sobie nawzajęm, obecność księdza nie jest
konieczna, reszta to coś, co robi się dla rodziny.

[Gość: Elektra]

kwieto napisał(a):

> Bo - z mojej perspektywy sam slub wlasciwie niczego nie zmienia. Wiec po diabla
>
> cala ta pompa (...) po co?
>
> Niech mi ktos wytlumaczy co "jakosciowo" sie zmienia w byciu para po slubie?

To moze inaczej kwieto - skoro nic sie nie zmienia, to dlaczego sie nie ozenic ?
Skoro dla Niej to jest wazne, a czetso nawet bardzo wazne, a dla Ciebie nic nie
zmienia - to czemu nie ????

E.

[kwieto]

Wiecej klopotow w trakcie, i pozniej... Moze mam fobie, przezylem jeden raz
podzial majatku, i wystarczy.

Wiec najpierw masz meczace przygotowywanie imprezy dla ilus-set osob, ganianie
za nieistotnymi rzeczami (suknia slubna, obraczkami, kapela na wesele i tak
dalej), po drodze jesli masz bardziej trzezwe podejscie do zycia, to czeka Cie
prawnik i spisywanie intercyzy czy innego takiego dokumenty (np. ja bede sie
czegos takiego domagal, bo nie chce zostawiac zadnych niejasnosci i
niedopowiedzen),

Wiec pare miesiecy przygotowan do czegos co nie ma znaczenia i jeszcze do tego
jest srednia przyjemnoscia samo w sobie... NIE CHCE MI SIE ZWYCZAJNIE.

No a potem wezmy na ten przyklad rozwod - kolejna kolomyja w druga strone... To
ja wole byc z konkubina i po prostu spisac testament, zeby ja zabezpieczyc na
ewentualna moja smierc - o ile prosciej i spokojniej!

[agniecha3]

a gdyby Twojej konkubinie nagle zaczelo zalezec, byloby to bez znaczenia, bo to
przeciez dla Ciebie klopot. Jej zdanie nieistotne.
No i dlaczego z gory zakladasz, 'a jak bedzie rozwod to...'?! Czy po to z kims
jestes, zeby w ten zwiazek z gory wpisywac rozstanie?

[kwieto]

Nie, nie zakladam rozwodu na starcie, ale nie moge nikomu obiecac, ze bede go
kochal zawsze. I nie wymagam takich obietnic w stosunku do siebie.

A co do "jej zdania" - czy ja mowie, ze sie nie liczy? Byc moze dam sie namowic
na slub, moze nawet sam bede go chcial. Ale teraz mowie WYLACZNIE o swoich
odczuciach na ten temat. A nie na temat godzenia roznych punktow widzenia i
dochodzenia do porozumienia

[Gość: b.]

Tylko, kochany Kwieto, ja wcale nie chce wesela, wystarczy maly slub, dla
kilkorga najblizszych znajomych, bez tej calej pompy, ktora do konca tez mi sie
nie podoba.

[kwieto]

no ale wlasciwie - dlaczego go chcesz? To znaczy - jakie potrzeby, jakie
oczekiwania zaspokoi sam fakt slubu? Mozesz mi to jakos wytlumaczyc?

[Gość: b.]

kwieto napisał(a):

> no ale wlasciwie - dlaczego go chcesz? To znaczy - jakie potrzeby, jakie
> oczekiwania zaspokoi sam fakt slubu? Mozesz mi to jakos wytlumaczyc?

To, że np. bede mogla myslec o dzieciach, bo w chwili obecnej i przy moim
swiatopogladzie raczej o dzieciach nie moge myslec. Tu mozesz mi zarzucic, ze
swiatopoglad nie przeszkadza mi w zyciu na kocia lape. Fakt, przeszkadza mi
troche mniej. Ale już raz nie dostalam z tego powodu rozgrzeszenia i chyba wiecej
ryzyka spowiedzi nie podejme. I to chyba najwazniejszy powod, bo ja dzieci
chcialabym miec wlasnie z tym Czlowiekiem, ale widac On niekoniecznie.

[kwieto]

A nie jest to naciaganie zycia do doktryn? Czyli slub - bo nie dostane
spowiedzi? To ja mu sie nie dziwie, ze nie chce...

Natomiast mozna z nim porozmawiac o dzieciach. Czy chce miec dzieci, i czy chce
miec z Toba. Bez poruszania tematu slubu.
Moze to jest rzeczywisty problem? Ze on nie chce miec dzieci, a slub kojarzy mu
sie wlasnie z rodzina i dziecmi?

[Gość: b.]

O ile siebie znam, to nie jest to naciaganie zycia do doktryn. Slyszalam, ze
ludzie, ktorzy zyja na kocią lape bez problemu dostaja rozgrzeszenie. Ja nie
sprobuje - uwazam, ze skoro jestem wierzaca i Bog stanowi dla mnie punkt
odniesienia, a przynajmniej chcialabym, zeby byl - to jednak powinnam zalatwic
sprawe, mowiac prosto.

[kwieto]

Ja mysle, ze Bogu bardziej zalezy, byscie sie kochali, niz na tym, byscie byli
malzenstwem. A malzenstwo nie daje gwarancji milosci.

[Gość: b.]

kwieto napisał(a):

> Ja mysle, ze Bogu bardziej zalezy, byscie sie kochali, niz na tym, byscie byli
> malzenstwem. A malzenstwo nie daje gwarancji milosci.

Nie wiem, moze masz racje.

[Gość: Elektra]

> A malzenstwo nie daje gwarancji milosci.

Konkubinat tez nie.
A moze nawet - tym bardziej...

E.

apropos Kwieto

[Gość: A27]

Jesli w chwili obecnej nie masz kobiety, to Twoje poglady na malzenstwo sa
czysto teoretyczne. Ergo, nie wnosza tutaj wiele. Co by bylo gdyby kobieta
Twojego zycia postawila Ci ulimatum: malzenstwo albo koniec z nami.

[kwieto]

Zalezy co bym czul. Ale jesli by to bylo ultimatum, bylby to BARDZO mocny
sygnal, zeby sie rozejsc

Do kwieto o slubie, weselu itp.

[Gość: Elektra]

Drogi kwieto !!!

Twoja niechec bierze sie z dotychczasowych doswiadczen.
Ae ktos kiedys powiedzial "kochaj tak, jakby cie nigdy nikt nie skrzywdzil".
Czemu Twoj aktualna partnerka ma ponosci dopowedzialnosc za Twoje przeszle
niepowodzenia? Tym raem nie musi dojsc przeciez do rozwodu... To od Was zalezy..

A propos przygotowan.
Mozna sobeo z tym poradzic, a slub czy wesele wcale nie musi byc na kilkaset
osob, bo po co?
Wystarczy skromna uroczystosc i potem obiad dla rodziny, a dla przyjaciol
posiadowa przy piwie nastepnego dnia.
Zrozumieja.
i jakie to jest pare miesiecy ?

A znaczenia nie ma moze dla Ciebie - dal niej zapewne wreszcie przeciwnie...
Tak to juz jest ze jednak spora rzesza kobiet woli zyc w rodzinie, niz w
konkubinacie....

A rozwod?
Czemu juz teraz o tym mylisz?
Po co?
Przeciez nie jestescie ze soba po to, zeby sie rozstac...

Pozdrawiam,

E.

[kwieto]

Juz pisalem wyzej. Nie jestem w stanie nikomu obiecac, ze bede go kochal do
smierci. Moge powiedziec, ze kocham ta osobe teraz. I ze "na dzien dzisiejszy"
nie zanosi sie, aby cos sie zmienilo. Ale czy w przeciagu najblizszego roku cos
sie nie zmieni - tego nie wiem. Panta rhei. Ja sie zmieniam, ukochana sie
zmienia, i za piec lat moze sie okazac, ze nie mamy juz sobie nic do
powiedzenia. Ze to co nas kiedys laczylo, juz po prostu nie istnieje.

Mam tak z niektorymi znajomymi, z podstawowki czy ogolniaka. Kiedys znalismy
sie swietnie, ciagle przebywalismy ze soba, teraz nie mamy wlasciwie nic sobie
do powiedzenia. Zyjemy czym innym, w innym kierunku poszly nasze aspiracje,
swiatopoglady...

I co wtedy? Co mozecie sobie zaoferowac, jesli okaze sie wlasnie cos takiego?
Zeby dowiedziec sie, czy do siebie pasujecie, czy zdazacie w tym samym kierunku
- czasem potrzeba po prostu lat. A czasem i to nie wystarcza.

Dlatego slub jest wymogiem obietnic, ktorych zadne z obiecujacych nie moze
spelnic. "tyle o sobie wiemy, na ile nas sprawdzono". A tu w majestacie prawa
obiecujesz cos, co rownie dobrze mozesz sobie z fusow powrozyc... Widzisz sens
takich obietnic?

[Gość: Elektra]

> Juz pisalem wyzej. Nie jestem w stanie nikomu obiecac, ze bede go kochal do
> smierci. Moge powiedziec, ze kocham ta osobe teraz. I ze "na dzien dzisiejszy"
> nie zanosi sie, aby cos sie zmienilo. Ale czy w przeciagu najblizszego roku

No wlasnie...
Zyjesz w atmosfreze tymczasowosci. Teraz jest dobrze, wiec jestescie razem, edzie
gorzej - to sie roztsaniecie i kazde pojdzie swoja droga. Czyz tak nie prosciej,
nie wygodniej ?
Otoz nie. Rozumiem kobiety, ktorym zalezy na stabilizacji u boku wybranego
mezczyzny. Narzucasz swojej partnerce te tymczasowossc, ktora moze byc
mobilizacja, skutkowac wieczna walka o utrzymanie partnera; ale moze tez budzic
nieufnosc, czujnosc, zazdrosc...
Skoro nie chce sie ozenic, to moze planuje rozstanie?

Dobre malzenstwa trwaja mimo roznic w swiatopogladach...

To nieprawda, ze przysiega malzenska wymaga od ludzi czegos co jest ponad ich
sily...
Co to takiego: wienosc, milosc, opieka ?

Elektra

[kwieto]

Wiernosc, milosc opieka nie pojawiaja sie jak dobre duchy w momencie zlozenia
przysiegi malzenskiej. A doswiadczenie uczy, ze nader czesto wtedy po prostu
znikaja.

Poza tym, na prawde nie widze roznicy w "tymczasowosci" pomiedzy malzenstwem a
konkubinatem. A jesli jedno z malzonkow wpadnie dzis pod samochod? A jesli
spadnie mu na glowe cegla? Wiec skoro malzenstwo jest tak samo tymczasowe jak
konkubinat - po co sobie utrudniac zycie? W imie czego?

[Gość: Elektra]

> Wiernosc, milosc opieka nie pojawiaja sie jak dobre duchy w momencie zlozenia
> przysiegi malzenskiej.

Oczywiscie, ze nie !!!!
One sa juz wczesniej, w przeciwnym przypadku nie zawiera sie raczej
zwiazku malzenskiego...
tym bardziej te "wymogi" przesiagi nie sa czyms niemozliwym do spelnienia, jak to
napisales wczesniej.

> A doswiadczenie uczy, ze nader czesto wtedy po prostu
> znikaja.

Doswiadczenie ??? Wow... Musiales juz ladnych pare razy byc zonatym skoro tak
mowisz :))))

>
> Poza tym, na prawde nie widze roznicy w "tymczasowosci" pomiedzy malzenstwem a
>
> konkubinatem. A jesli jedno z malzonkow wpadnie dzis pod samochod? A jesli
> spadnie mu na glowe cegla?

Ja nie mowie o wypadkach losowych.
Mowie o swiadomie podejmowanych decyzjach.

> Wiec skoro malzenstwo jest tak samo tymczasowe jak
> konkubinat - po co sobie utrudniac zycie? W imie czego?

Nie jest takl samo tymczasowe...
i daje poczucia stabilizacji i bezpieczenstwa. Wielu osobom.
Nie rozumiem, czemu pojmujesz to w kategoriach utrudniania sobie zycia.
Przez ewentualny rozwod?
Przeciez i tak planujesz intercyze...

Pozdrawiam,

E.

a'propos poczucia bezpieczeństwa

[Gość: ida]

Gość portalu: Elektra napisał(a):
> i daje poczucia stabilizacji i bezpieczenstwa. Wielu osobom.

ja nie wiem może coś ze mną jest nie tak, ale wydaje mi się że zdecydowanie
większe poczucie bezpieczeństwa daje pokaźne konto w banku niż małżeństwo. Bo
wtedy przynajmniej wiesz, że nawet jak coś się stanie to nie zostajesz z dnia na
dzień goła i bosa i bez dachu nad głową. I w dodatku lepiej jest się samemu
postarać o takowe konto, a nie rościć sobie prawa do czyjegoś.

Bo niby po ślubie jego konto staje się twoim? To jest to bezpieczeństwo?

[Gość: Elektra]

Gość portalu: ida napisał(a):


> ja nie wiem może coś ze mną jest nie tak, ale wydaje mi się że zdecydowanie
> większe poczucie bezpieczeństwa daje pokaźne konto w banku niż małżeństwo.

Okey. Wolno Ci tak uwazac. Ja mam na ten temat inne zadnie i pieniadze sa dla
mnie kwestia drugorzedna.

> I w dodatku lepiej jest się samemu
> postarać o takowe konto, a nie rościć sobie prawa do czyjegoś.

Widze, ze ocenisz innych wedlug siebie.
Nie roszcze sobie praw do niczyjego konta.

>
> Bo niby po ślubie jego konto staje się twoim? To jest to bezpieczeństwo?

Czy ja cos takiego powiedzialam?
Bezpieczenstwo polega na swiadomosci posiadania kogos, kto zawsze moze mnie
wesprzec.
Ty mozesz wybrac konto w banku.
Nie zapisuj mnie jednak do swojej druzyny, prosze.

Pozdrawiam,

E.

>

[Gość: ida]

Gość portalu: Elektra napisał(a):


> Okey. Wolno Ci tak uwazac. Ja mam na ten temat inne zadnie i pieniadze sa dla
> mnie kwestia drugorzedna.
> Bezpieczenstwo polega na swiadomosci posiadania kogos, kto zawsze moze mnie
> wesprzec.


Czy możesz m przybliżyc swoje zdanie na temat tego bezpieczeństwa, szczególnie
tej świadomości posiadania kogoś? Bo ja czegoś takiego nie mam.

Poza tym wcale nie powiedziałam, że pieniądze są dla mnie sprawą pierwszorzędną i
nikogo do "swojej druzyny" nie zapisuję

[Gość: Elektra]

> Czy możesz m przybliżyc swoje zdanie na temat tego bezpieczeństwa, szczególnie
> tej świadomości posiadania kogoś? Bo ja czegoś takiego nie mam.

Wybacz, ale to jest odczucie, potrzeba, element psychiki - jak mam Ci to
wytlumaczyc? Albo sie tak czuje, albo nie i jest to kwestia bardzo indywidualna.

>
> Poza tym wcale nie powiedziałam, że pieniądze są dla mnie sprawą pierwszorzędną

Ale zaczelas od tego swoj post i watek ten bylb pierwszorzedny w calej twojej
poprzedniej wypowiedzi, tak jakby byl najwazniejszy.

> i
> nikogo do "swojej druzyny" nie zapisuję

OK.
dziekuje :))

E.

[agniecha3]

ida, nie chodzi o konto w banku (po slubie konto zostaje Twoja wlasnoscia,
identycznie jak przed slubem, chyba ze malzonka upowaznisz), ale o
bezpieczenstwo emocjonalne. Ja wiem, ze sa kobiety, ktorym to niepotrzebne, ale
jednak spora grupa tego wlasnie tego chce - tej deklaracji, tego kroku naprzod
w zwiazku. I prosze, nie sprowadzajmy zagadnienia do pobudek czysto
materialnych, bo b. chyba nie o to chodzi.
Ta potrzeba stabilizacji bierze sie z serca, wiec racjonalne powody - fakt -
trudno znalezc.

[Gość: ida]

agniecha3 napisał(a):

nie sprowadzajmy zagadnienia do pobudek czysto
> materialnych,

tylko jeśli zupełnie pominiemy kwestie materialne, to właściwie co daje ten
papierek oprócz tego co można mieć i bez niego?

[Gość: Elektra]

> tylko jeśli zupełnie pominiemy kwestie materialne, to właściwie co daje ten
> papierek oprócz tego co można mieć i bez niego?

Patrz wyzej.
I nizej :))
Sporo juz dzisiaj napisano na ten temat....
Poczytaj.

pozdrawiam,

E.

[Gość: ida]

Gość portalu: Elektra napisał(a):

> Sporo juz dzisiaj napisano na ten temat....

napisano sporo, tylko akurat nie na temat. Nikt nie wyjaśnił konkretnie jak się
ma papier do poczucia bezpieczeństwa, jeśli zupełnie pomniemy kwestie finansowe.

I mam wrażenie, że takiej odpowiedzi się nie doczekam z tej prostej przyczyny, że
papier do bezpieczeństwa ma się krótko mówiąc nijak

I czy ten pęd do małżeństwa nie wynika przypadkiem z tego, że tak się właśnie
wychowuje dziewczynki? Że muszą wyjść za mąż bo inaczej są "niepełnowartościowe"?
Żadna inna forma związku to nie jest to, bo musi być małżeństwo?

[Gość: Elektra]

> Nikt nie wyjaśnił konkretnie jak się
>
> ma papier do poczucia bezpieczeństwa, jeśli zupełnie pomniemy kwestie finansowe


Nie papier.
Slub to nie ppaier - to przysiega.
nie splycaj, prosze.

>
> I mam wrażenie, że takiej odpowiedzi się nie doczekam z tej prostej przyczyny,
> że
> papier do bezpieczeństwa ma się krótko mówiąc nijak

Szkoda, ze pomijasz argumenty innych, nie zauwazajac ich w ogole. czy taka
dyskusja ma sens, jelsi nie przyjumujesz opinii innych niz Twoja ?

>
> I czy ten pęd do małżeństwa nie wynika przypadkiem z tego, że tak się właśnie
> wychowuje dziewczynki? Że muszą wyjść za mąż bo inaczej są "niepełnowartościowe
> "?

Byc moze, nie wiem. Jest to sprawa indywidulana, u kazdej osoby wynika ona z
czego innego.
A nawet gdyby ta potrzeba wynikala z takiej a nie innej przyjetej formy
wychowaia, czy byloby to cos zlego ?

E.

Do elektry

[Gość: kraxi]

ja sie absolutnie zgadzam z ida. Slub, i ta przysiega nie jest zadna gwarancja
bezpieczeństwa w zwiazku- mnie wlasnie po tej przysiedze spotkaly ze strony
kochanej osoby takie rzeczy- ze wlos sie jezy na głowie. wczesniej, przez 6 lat
bycia razem na kocia łape nic takiego sie nie zdarzło. dla mojego ex- małzonka
slub rzeczyswiscie by6ł gwarancja- no teraz to mnie ma juz zaklepaną i pokazał
na co go stać. W przenośni i doslownie, bo jak po kulminacyjnej akcji w jego
wykonaniu wyprowadziłam sie z domu - juz nastepnego dnia zastrzegl konto i
zostałam bez grosza... tak , ęlekto małżeństwo daje poczucie emocjonalnego i
materialnego bezpieczenstwa, ale tylko poczucie niestety i zycze ci abys sie o
tym nigdy nie przekonała.

[kwieto]

No mi malzenstwo nie daje stabilizacji i bezpieczenstwa. dlatego nie czuje
potrzeby...

Doswiadczenie - wystarczy mi obserwacja znajomych, rodzicow, blizszej i dalszej
rodziny... Sam sie jeszcze nie zenilem

[Gość: Elektra]

> No mi malzenstwo nie daje stabilizacji i bezpieczenstwa. dlatego nie czuje
> potrzeby...

OK. A Ona ? Tez nie czuje potrzeby ?

>
> Doswiadczenie - wystarczy mi obserwacja znajomych, rodzicow, blizszej i dalszej
>
> rodziny... Sam sie jeszcze nie zenilem

A moze proba jest niereprezentatywna, co ?
Poza tym, czy z faktu, ze w 5 (powiedzmy) malzenstwach przez Ciebie obserwowanych
nie powiodlo sie, ma oanzcac, ze Tobie i Twojej dziewczynie tez sie nie uda?
Przeciez to bzdura...
nie opieraj zycia na statystyce, zwlaszcza beldnie prowadzonej :)

pozdrawiam,

E.

[kwieto]

Szukam takiej "Onej" dla ktorej slub tez nie ma zadnego znaczenia w tych
kategoriach.

Swoja droga strasznie sie bronisz przed wytlumaczeniem, jak sie w koncu ten
slub ma do bezpieczenstwa i stabilizacji

Badania statystyczne - masz dostep do takich? I to takich ktore obok samego
stazu malzenstwa sa w stanie pokazac jego "szczesliwosc"?

[elektra_]

> Szukam takiej "Onej" dla ktorej slub tez nie ma zadnego znaczenia w tych
> kategoriach.

Powodzenia.

> Swoja droga strasznie sie bronisz przed wytlumaczeniem, jak sie w koncu ten
> slub ma do bezpieczenstwa i stabilizacji

Juz tlumaczylam...
I nie chce sie powtarzac.

>
> Badania statystyczne - masz dostep do takich? I to takich ktore obok samego
> stazu malzenstwa sa w stanie pokazac jego "szczesliwosc"?

nie mam. twierdze tylko, ze "znajomi, rodzin, przyjaciele" to za malo, zeby
wyciagac wnioski dla calej populacji.

Elektra

[kwieto]

Nie wytlumaczylas. NIGDZIE. Caly czas mowisz, ze to "bezpieczenstwo" jest ale
nigdzie nie mowisz NA CZYM ONO POLEGA. Wiec nigdzie nie tlumaczylas. I prosze
nie wmawiaj mi, ze sie powtarzasz...

A statystyki... Coz, Andrzej niedawno pisal, ze w takich Stanach to rozwodzi
sie wiecej niz 50% malzenstw. Wystarczajaca statystyka?

[agniecha3]

rety, Kwieto, jak Ty nic nie rozumiesz...
a kto mowi, ze slub jest gwarancja milosci itd itp?

Ty potrzebujesz konkretnych argumentow, po co to zrobic. A chocby po to, zeby
miec (zeby ona miala) poczucie stabilnosci i bezpieczenstwa, ze nie jest to
pisane palcem na wodzie, ale wlasnie jest to cos stalego. Oto oglaszamy calemu
swiatu, ze sie kochamy i chcemy, aby tak bylo, jako malzenstwo bedziemy to tym
silniej pielegnowac.

Zbyt to ulotne i nierealne argumenty dla Ciebie? A dlaczego cos lubisz, a
czegos nie? Zaloz, ze Twoja partnerka uwielbia lato i cieple klimaty, a Ty
mieszkasz na biegunie polnocnym. Ona za Toba jedzie na ten wstretny zimny
biegun (chociaz wcale jej sie to nie podoba, ale przeciez Cie kocha), ale po
jakims czasie prosi Cie o zamieszkanie w strefie umiarkowanej. A Ty co? Nic. Bo
to jej jakies widzimisie. Bo co to jest wolec cos od czegos innego. Gdyby na
tym Twoim biegunie umierala z zimna albo chorowala, to co innego, ale przeciez
jest zdrowa, radzi sobie, wiec po co? A ze nie jest do konca szczesliwa?
Przeciez to nie Twoj problem...

[Gość: alka_xx]

Tak , tak, dokladnie o to chodzi! I jeszcze dla dzieci sie to robi,

[kwieto]

Wiesz jesli kogos kocham, i uznam to za stosowne, to sie przeprowadze z bieguna
do afryki, a slub tu nie ma nic do rzeczy. Zrobie tak, niezaleznie od tego czy
mam na to papier czy nie.

A to ogloszenie calemu swiatu "ze sie kochacie i do siebie nalezycie" - to
rozdmuchane. I tak wszyscy wiedza, ze sie kochacie, wiec nic nikomu nie
oglaszasz.

No i nie rozumiem jak to jest z tym bezpieczenstwem? Bo ja tego "nie czuje",
jestem z kims bo go kocham, a nie dlatego, ze czuje sie wtedy bezpiecznie i
stabilnie. Bo jesli jestem z kims by czuc sie bezpiecznie, to bardziej kocham
jego, czy siebie? Chyba siebie, i SWOJE bezpieczenstwo...
Z tego wychodzi, ze slub jest manifestacja egoizmu.

[elektra_]

kwieto napisał(a):

> Wiesz jesli kogos kocham, i uznam to za stosowne,

No wlasnie..
JESLI UZNASZ to za stosowne..
To zupelnie oddzielny watek....

> No i nie rozumiem jak to jest z tym bezpieczenstwem? Bo ja tego "nie czuje",

Drogi kwieto, dlaczego ciagle piszesz tyko o tym co Ty czujesz? Zwiazek dwoch
osob opiera sie na zrozumieniu potrzeb obu stron, nie tylko jednej...


> jestem z kims bo go kocham, a nie dlatego, ze czuje sie wtedy bezpiecznie i
> stabilnie. Bo jesli jestem z kims by czuc sie bezpiecznie, to bardziej kocham
> jego, czy siebie? Chyba siebie, i SWOJE bezpieczenstwo...

Blad logiczny. Kocha sie kogos najpierw za cos, albo mimo czegos...
POczucie bezpieczenstwa pojawia sie albo nie, ale jesli sie z jakichs powodow nie
pojawia, to w to miejsce pojawiaja sie problemy, zazdrosc, zawisc, zaborczosc...
Kocha sie rowniez po to, zeby byc kochanym, nie sadzisz?
Moze milosc wiec sama w sobie jest egoistyczna?
I jak mozna kochac kogos, nie kochajac siebie i nie czujac sie bezpiecznie ?


> Z tego wychodzi, ze slub jest manifestacja egoizmu.

jak wyzej :)))

Pozdrawiam,

Elektra

[kwieto]

elektra_ napisał(a):


> Drogi kwieto, dlaczego ciagle piszesz tyko o tym co Ty czujesz? Zwiazek dwoch
> osob opiera sie na zrozumieniu potrzeb obu stron, nie tylko jednej...

No i dlatego od dwoch dni prosze zeby mi ktos lopatologicznie wytlumaczyl na czym
polega to poczucie bezpieczenstwa zapewniane przez slub. Moze wtedy bede wstanie
zrozumiec i wyjsc na przeciw potrzebom "drugiej strony". Na razie tego nie
rozumiem, uwazam za zbedne, a zamiast sensownego wytlumaczenia problemu,
otrzymuje tylko krytyke mojej postawy. Dopoki nie wytlumaczycie mi jak to jest z
tym bezpieczenstwem, to postawy na pewno nie zmienie. Bo krytyka nie podparta
zadna argumentacja to nie jest krytyka.



> Blad logiczny. Kocha sie kogos najpierw za cos, albo mimo czegos...
> POczucie bezpieczenstwa pojawia sie albo nie, ale jesli sie z jakichs powodow
> nie pojawia, to w to miejsce pojawiaja sie problemy, zazdrosc, zawisc,
zaborczosc..

Wiesz, ja nie kocham ani za cos, ani pomimo czegos. Taki wyrodek jestem. Jesli
kocham to dlatego, ze ten ktos jest. A nie dlatego, ze ma jakies cechy, ktore
lubie, a innych nie ma, ale potrafie to zniesc. Nie odczuwam tego w ten sposob, i
uwazam to za zle podejscie

A z poczuciem bezpieczenstwa. Zdaje sie, ze napisalas powyzej, ze ono sie pojawia
w przypadku MILOSCI... Czyli przed slubem nie kochasz, a zaczynasz kochac dopiero
po slubie? Tak mam to rozumiec? No bo jesli slub cos zmienia, daje poczucie
bezpieczenstwa, to znaczy, ze to co przed slubem nie jest miloscia???

[elektra_]

Kwieto!
czytasz nieuwaznie chyab...
Pisalam o tym juz chyba za czetry razy...
Dokladnie i ze szczegolami...
I nie mam sily na piaty raz...


> Wiesz, ja nie kocham ani za cos, ani pomimo czegos. Taki wyrodek jestem.

Ok, jestes inny.

>
> A z poczuciem bezpieczenstwa. Zdaje sie, ze napisalas powyzej, ze ono sie pojaw
> ia
> w przypadku MILOSCI... Czyli przed slubem nie kochasz, a zaczynasz kochac dopie
> ro
> po slubie?

Ja cos takiego napisalam ???????
Nie.
Napislam, ze w przypadku dlugiego zwiazku i przy oporze faceta pojawia sie
niepewnosc, dlaczego niby on nie chce?

o tym tez juz pisalam, kwieto...

Milej lektury - moze zrozumiesz?

Elektra

[agniecha3]

> No i dlatego od dwoch dni prosze zeby mi ktos lopatologicznie wytlumaczyl na cz
> ym
> polega to poczucie bezpieczenstwa zapewniane przez slub. Moze wtedy bede wstani

kwieto, waham sie, czy jeszcze zabierac tu glos, bo dyskusja jest na temat
czegos, co straszliwie trudno racjonalnie wytlumaczyc, a Ty i ida oczekujecie
wlasnie wytlumaczenia. Argumenty moje czy elektry dla osob myslacych podobnie jak
my sa oczywiste, dla Was zas niepojete i wyimaginowane.

> A z poczuciem bezpieczenstwa. Zdaje sie, ze napisalas powyzej, ze ono sie pojaw
> ia
> w przypadku MILOSCI... Czyli przed slubem nie kochasz, a zaczynasz kochac dopie
> ro
> po slubie? Tak mam to rozumiec? No bo jesli slub cos zmienia, daje poczucie
> bezpieczenstwa, to znaczy, ze to co przed slubem nie jest miloscia???

Coz, juz mnie kiedys ktos pytal, co to jest poczucie bezpieczenstwa. Przede
wszystkim to emocja, a wtedy trudno o racjonalizm. I to w zadnym razie nie tak,
ze przed slubem nie czujesz sie bezpiecznie, a po slubie tak. To raczej dziala
odwrotnie. Tworzysz zwiazek, pokladasz w drugim czlowieku coraz wieksza ufnosc,
wyobrazasz sobie wspolne zycie, masz coraz wieksze poczucie, ze to jest to. I
slub wtedy tylko to potwierdza. Natomiast jego brak ODBIERA poczucie
bezpieczenstwa. Nie kazda kobieta to odczuwa, ale jesli juz, to jest to potrzeba
bardzo silna i wazna.

Byc moze to rzeczywiscie kwestia wychowania. A nawet jesli taki jest powod checi
ozenku, to dlaczego tej checi nie zadoscuczynic? Dla osoby ktora tego chce nie
jest wazne, czy to wynik wychowania czy czegos innego. To jest wazne i tyle. I
prosze, sprobuj czasem po prostu przyjac do wiadomosci czyjes odczucia i emocje,
a nie przekladaj wszystkiego na 'po co', 'dlaczego', 'z jakiej przyczyny'.

Co do szukania Twojej polowicy, to coz, moze sie zdarzyc tak, ze w pierwszym
odruchu ona tez powie (chyba podobnie zrobila b.) - po co mi to, ten papierek
przeciez niczego nie zmieni, bedzie nam razem, kwieto, cudownie, ja Cie do slubu
ciagnac nie bede. Tylko tak jak napisala A27, inaczej sie na to patrzy majac iles
lat, albo bedac w zwiazku powiedzmy pare miesiecy czy nawet pare lat, a inaczej
po dluzszym czasie. I wtedy pewnie sie zdziwisz, kiedy po 10 latach sielanki
Twoja wybranka nagle powie - pobieramy sie albo rozchodzimy.

[kwieto]

agniecha3 napisał(a):


> kwieto, waham sie, czy jeszcze zabierac tu glos, bo dyskusja jest na temat
> czegos, co straszliwie trudno racjonalnie wytlumaczyc, a Ty i ida oczekujecie
> wlasnie wytlumaczenia. Argumenty moje czy elektry dla osob myslacych podobnie j
> ak
> my sa oczywiste, dla Was zas niepojete i wyimaginowane.

No to ja w takim ukladzie prosze, zeby sie nie dziwiono, ze ja mam watpliwosci, i
nie proponowano mi slubu jako "jedynego slusznego modelu" - czy to za wiele?
>


>
> Coz, juz mnie kiedys ktos pytal, co to jest poczucie bezpieczenstwa. Przede
> wszystkim to emocja, a wtedy trudno o racjonalizm. I to w zadnym razie nie tak,
>
> ze przed slubem nie czujesz sie bezpiecznie, a po slubie tak. To raczej dziala
> odwrotnie. Tworzysz zwiazek, pokladasz w drugim czlowieku coraz wieksza ufnosc,
>
> wyobrazasz sobie wspolne zycie, masz coraz wieksze poczucie, ze to jest to. I
> slub wtedy tylko to potwierdza. Natomiast jego brak ODBIERA poczucie
> bezpieczenstwa. Nie kazda kobieta to odczuwa, ale jesli juz, to jest to potrzeb
> a bardzo silna i wazna.
>

A mi sie zawsze wydawalo, ze liczy sie uczucie a nie bezpieczenstwo. Ale moze ja
jestem idealista? Tak czy siak nie rozumiem tej potrzeby. A mowienie, ze ta
potrzeba jest wazna, to wcale tego zrozumienia nie przybliza :((


> Byc moze to rzeczywiscie kwestia wychowania. A nawet jesli taki jest powod chec
> i
> ozenku, to dlaczego tej checi nie zadoscuczynic? Dla osoby ktora tego chce nie
> jest wazne, czy to wynik wychowania czy czegos innego. To jest wazne i tyle. I
> prosze, sprobuj czasem po prostu przyjac do wiadomosci czyjes odczucia i emocje
> ,
> a nie przekladaj wszystkiego na 'po co', 'dlaczego', 'z jakiej przyczyny'.
>
Dobrze, ale prosze rowniez o zrozumienie moich odczuc. Dla mnie to jest zbedna
biurokracja, i jesli mam byc do tego zmuszany, to nie i juz.



> Co do szukania Twojej polowicy, to coz, moze sie zdarzyc tak, ze w pierwszym
> odruchu ona tez powie (chyba podobnie zrobila b.) - po co mi to, ten papierek
> przeciez niczego nie zmieni, bedzie nam razem, kwieto, cudownie, ja Cie do slub
> u
> ciagnac nie bede. Tylko tak jak napisala A27, inaczej sie na to patrzy majac il
> es
> lat, albo bedac w zwiazku powiedzmy pare miesiecy czy nawet pare lat, a inaczej
>
> po dluzszym czasie. I wtedy pewnie sie zdziwisz, kiedy po 10 latach sielanki
> Twoja wybranka nagle powie - pobieramy sie albo rozchodzimy.

Wiesz, bardzo mi sie spodobalo jak w jakims artykule pewien pan piszac o swojej
zonie stwierdzil cos w stylu "ktoregos dnia pomyslalem, ze jesli jestem przez 9
lat z kobieta, i chce z nia miec dzieci, to wlasciwie wypadaloby sie ozenic".
Widzisz. On poczul taka potrzebe. Ja jej teraz zwyczajnie nie czuje. I
przekonywanie mnie bezpieczenstwem czy stabilizacja jest bez sensu. nie czuje
tego i juz. Moze poczuje to po paru latach zwiazku i wtedy sie oswiadcze. A moze
nie poczuje nigdy. W kazdym razie, nie zycze sobie byc zmuszany do czegokolwiek.
Ja nie zmuszam kobiety, zeby ze mna byla. Nie stawiam jej ultimatum w stylu "nie
bedziesz myla garnkow to sobie pojde". I nie chce, aby ktos mnie w takiej
sytuacji stawial. Niezaleznie od tego co on czuje i co ma do powiedzenia.

[elektra_]

> nie czuje
> tego i juz. Moze poczuje to po paru latach zwiazku i wtedy sie oswiadcze. A moz
> e
> nie poczuje nigdy.

OK. Dla mnie to, co mezczyzna czuje i do czego sie poczuwa jest w duzym stopniu
wyznacznikiem wartosci zwiazku - ale to oczywiscie tylko moje zdanie.


> Ja nie zmuszam kobiety, zeby ze mna byla. Nie stawiam jej ultimatum w stylu "n
> ie
> bedziesz myla garnkow to sobie pojde". I nie chce, aby ktos mnie w takiej
> sytuacji stawial. Niezaleznie od tego co on czuje i co ma do powiedzenia.

Nikt nie lubi stawiania pod sciana. Doskonale Cie rozumiem.
wszytskie chcialybysmy spontanicznych oswiadczyn z Waszej strony... Tylko, ze
wlasnie - "Ja tego nie rozumiem", "po co ci to",, "to niczego nie zmienia"...A to
porownanie z myciem garow to czysta demagogia.

Wybacz kwieto :))

Elektra

[Gość: Yolka]

kwieto napisał(a):

>
> No i nie rozumiem jak to jest z tym bezpieczenstwem? Bo ja tego "nie czuje",
> jestem z kims bo go kocham, a nie dlatego, ze czuje sie wtedy bezpiecznie i
> stabilnie. Bo jesli jestem z kims by czuc sie bezpiecznie, to bardziej kocham
> jego, czy siebie? Chyba siebie, i SWOJE bezpieczenstwo...
> Z tego wychodzi, ze slub jest manifestacja egoizmu.

Posłuchaj sam siebie, Kwieto!: we wszystkich Twoich wypowiedziach na pierwsze
miejsce wyłania się zawsze JA: to JA kocham, to JA czuję...
Napisałeś, że jesteś z kimś, bo ją kochasz, a dlaczego nie napisałeś: bo się
kochamy? Bo ona mnie kocha? To dla Ciebie nie jest ważne, że Ona Cię kocha, tylko
najwazniejsze, żeby była z Tobą, bo TY ja kochasz???
Bez względu, czy jest to małżeństwo czy luźny związek zawsze powinno być MY, a
nie ja i ty.
Postaram Ci się jeszcze wytłumaczyć, co to bezpieczeństwo w małżeństwie, choć nie
wiem, czy mi się uda, bo widzę, że jesteś bardzo zacietrzewiony w swoich
wypowiedziach.
A więc poczucie bezpieczeństwa w małżeństwie - to więskze prawdopodobieństwo
wspólnego rozwiązywania problemów, a jednocześnie MNIEJSZE prawdopodobieństwo
odejścia z błahego powodu, typu kłótnia o drobiazgi itp. Kiedy żyjesz w
konkubinacie i twoja luba powie Ci parę słów prawdy o Tobie - możesz sie
śmiertelnie obrazić - spakować "swoje zabawki" i po prostu sie wynieść. To się
nazywa tzw. uciekanie od problemów i odpowiedzialności. W małżeństwie natomiast -
w takiej sytuacji - małżonkowie rozmawiają ze sobą, próbując znależź rozwiązanie -
w imię ratowania miłości. Czasami, owszem - zdażają się sytuacje, że nie mogą
znaleźć porozumienia, bo małżeństwo nie gwarantuje, że nie będzie problemów, ale
w małżeństwie CZĘŚCIEJ sie chce ratowac związek niż w konkubinacie.
A że Ty "nie czujesz" tego bezpieczeństwa - to może jeszcze nie nadszedł czas na
Ciebie? Może nie kochasz Jej tak naprawdę?

[Gość: kasia]

Jeśli potrafisz rozwiązywać problemy po ślubie a przed ślubem nie, to nie
dziwię Ci się, że ślub jest niezbędny. Ja uważam, że jak kogoś kocham i
szanuję, to tak samo ze ślubem jak i bez - oceniam go jako człowieka a nie
męża/żonę. I żyjąc bez ślubu tak samo radziłąm sobie z konflikatmi jak teraz, i
ślub mi nie pomógł i nie zaszkodził. To kobiety (chyba tylko poza mną, Polą i
Sol na tym forum) uważają, że ślub coś zmienia. A nie zmienia on nic. Tak samo
podejmujemy życiowe decyzje w sprawach ważnych i błachych. Zresztą mamy tylko
ślub kościelny, więc i tak majątek fomalnie mamy odrębny, choć wszystko jest
wspólne. To są kwestie umowne. A miłość umowna nie jest, jeśli jest, to ślub
nie jest istotny. A jak jej nie ma... Rozumiem, że mężczyźni zwykle lepiej
zarabiają, więc należy się zabezpieczyć, na wypadek odejścia.

[agniecha3]

Kasiu, czytajac Twoje posty nie mam watpliwosci, ze tylko Ty wzielas slub z
milosci, a my wszystkie to zgraja czarownic, ktore zmuszaja tych biednych
facetow do przysiegi. Tyko Twoje podejscie jest jedyne sluszne i inne argumenty
to juz tylko idiotki moga przedstawiac. Wybacz, ale wkurzylas mnie. Dlaczego
nie dajesz innym kobietom prawa do wlasnej argumentacji? Chce poczucia
bezpieczenstwa - brednia, jakie poczucie bezpieczenstwa! Nie chodzi o wspolne
konto - to o co u licha?! To, ze myslisz troche inaczej nie uprawnia Cie do
przekreslania wszystkich innych wypowiedzi i udawadniania, jakimi to egoistkami
jestesmy, bo mamy wlasne ODCZUCIA na temat slubu!

[kwieto]

Alez miejcie swoje wlasne odczucia na temat slubu. Ale pozwolcie innym miec
inne odczucia na ten temat i nie wyzywajcie ich od niedojrzalych chlopcow.
I tylko tyle.

Mnie osobiscie odpowiada to co przeszla Onnanohito. Nie bylo przymusu i dlatego
bylo piekne

[agniecha3]

>
> Mnie osobiscie odpowiada to co przeszla Onnanohito. Nie bylo przymusu i dlatego
>
> bylo piekne

Kwieto, to ja w zwiazku z tym mam pytanie. Co zrobic w sytuacji, kiedy para jest
ze soba np 6 lat, z tego 5 mieszkania razem. Ona juz doszla do tego, ze chce
slubu, on o tym nie wspomina. Wiec ona - nie majac zadnego sygnalu z jego strony -
pyta go o przyszlosc, co zamierzaja, jak to bedzie dalej wygladac, czy bedzie
slub. On oczywiscie czuje sie postawiony pod sciana i wracamy do punktu wyjscia.

Moje pytanie - co zrobic w takiej sytuacji? czekac 100 lat, bo moze jednak on
mysli o slubie? No bo przeciez powiedziec mu, ze ona ma taka potrzebe, nie mozna,
bo to zaraz egoistyczne wymuszanie, prawda?

Poza tym wiele par zaczyna byc razem majac lat nawet nascie. Mijaja lata, ona
zaczyna myslec o slubie (jako 18-latka oczywiscie ze NIE ZWRACALA na to uwagi,
albo inaczej, po prostu podswiadomie czula, ze jesli zwiazek bedzie sie pomyslnie
roziwjal, to on w koncu tez bedzie chcial zalozyc z nia rodzine). I co? On ja
przestanie kochac, bo ona sie zmienila? Chyba nie oczekujesz, ze kobieta z ktora
sie wiazesz nie bedzie sie zmieniac. Przeciez z wiekiem to normalne, wiekszosc
sie zmienia, roziwja, zmienia zdanie na rozne tematy. Jesli zwiazek zaczyna sie w
wieku lat nastu, to chyba trudno oczekiwac podobnych postaw u tej samej kobiety,
gdy ma prawie 30!

Agnieszka 23

[kwieto]

Sluchaj ale inaczej wyglada rozmowa - kochanie chcialabym zebysmy sie pobrali,
jest to dla mnie wazne, itp.
a zupelnie inaczej - nie chcesz sie ze mna ozenic, juz mnie nie kochasz,
buuuu....

Zawsze mozna wypracowac iles modeli przejsciowych, np sie zareczyc, wziac tylko
slub cywilny, tylko koscielny, albo wyznaczyc sobie date za jakis czas, i tak
dalej. Jesli jest wola wspolpracy z obu stron, to sie zawsze beda sie w stanie
dogadac zawsze, a jesli nie ma... To po diabla sie zmuszac? Wiesz, ja zbyt
cenie sobie siebie samego, zeby zebrac, czy blagac, wymuszac jakies posuniecia.
Co innego, kiedy domagasz sie czegos co Ci sie nalezy (np. pensji za
przepracowany miesiac) a co innego kiedy wszystko zalezy od dobrej woli
partnera. Ja w kazdym razie nie bede zmuszal partnerki do ozenku, nawet jesli
sam bede chcial to zrobic. Po prostu zapytam dlaczego nie chce, i jesli jej
argumentacja mnie przekona, to nie bede nalegal. A jesli ona zacznie sie metnie
tlumaczyc - po prostu poszukam sobie kogos innego z kim moge sie dogadac na tej
plaszczyznie.

[elektra_]

> Ja w kazdym razie nie bede zmuszal partnerki do ozenku, nawet jesli
> sam bede chcial to zrobic. Po prostu zapytam dlaczego nie chce, i jesli jej
> argumentacja mnie przekona, to nie bede nalegal. A jesli ona zacznie sie metnie
>
> tlumaczyc - po prostu poszukam sobie kogos innego z kim moge sie dogadac na tej
>
> plaszczyznie.

Kwieto, piszesz tak, jak gdyby "znaleznie partnerki", dziewczyny, zony, osoby
kochanej bylo takie proste... Ludzie na to czekaja latami...

Elektra

[kwieto]

A myslisz, ze ja nie czekam???????

Tyle, ze za uczciwsze uwazam bycie w takiej sytuacji samemu i rozgladanie sie,
niz pakowanie sie w byle jakie zwiazki...

Mnie interesuja zwiazki z kims, co do ktorego powaznie rozwazam opcje, ze
chcialbym z ta osoba spedzic reszte zycia. Chyba ze oboje zakladamy na starcie,
ze jest to tylko romans....

A jesli mam sie pakowac w zwiazek z kims kto nie do konca mi odpowiada - to ja
sobie poczekam, nie spieszy mi sie. I licze, ze dziewczyna podchodzi do tego w
taki sam sposob

[Gość: Martyna]

kwieto napisał(a):

> Sluchaj ale inaczej wyglada rozmowa - kochanie chcialabym zebysmy sie pobrali,
> jest to dla mnie wazne, itp. Wszystkie rozmowy o malzenstwie zaczynaja sie w
ten sposob nie znam nikogo kto by postawil ultimatum bez wczesniejszych dyskusji.
> a zupelnie inaczej - nie chcesz sie ze mna ozenic, juz mnie nie kochasz,
> buuuu....
>
> Zawsze mozna wypracowac iles modeli przejsciowych, np sie zareczyc, wziac tylko
>
> To po diabla sie zmuszac? Wiesz, ja zbyt
> cenie sobie siebie samego, zeby zebrac, czy blagac, wymuszac jakies posuniecia.
Uwazasz , ze ultimatum jest wymuszaniem?

> Co innego, kiedy domagasz sie czegos co Ci sie nalezy (np. pensji za
> przepracowany miesiac) a co innego kiedy wszystko zalezy od dobrej woli
> partnera. Ja w kazdym razie nie bede zmuszal partnerki do ozenku, nawet jesli
> sam bede chcial to zrobic. Po prostu zapytam dlaczego nie chce, i jesli jej
> argumentacja mnie przekona, to nie bede nalegal. A jesli ona zacznie sie metnie
>
> tlumaczyc - po prostu poszukam sobie kogos innego z kim moge sie dogadac na tej
>
> plaszczyznie.
Czyli sam zastosujesz ultimatum tylko takie niewypowiedzane.

do Adnieszki

[Gość: kasia]

Miłość, to patrzenie w tę samą stronę, a nie sobie w oczy (jak powiedział
pewien mądry człowiek). Ja ślub wzięłam, kiedy dla nas obojga była to sprawa
pierwszorzędna, a nie kiedy ja tego chciałam. I tylko napisałam, że u mnie to
nic nie zmieniło, ale jak ktoś staje się po slubie lepszy, to go musi wziąć.
Dlatego zgadzams się z Kwieto u Onna... (i to dalej trudne) było spontanicznie
i ok, ale właśnie agumenty, bo tak, bo ja się będę czuła bezpieczniej i Ty mi
to zapewnij uważam za egoizm. I tyle. Bo żadna z sznatażujących swoich facetów
nie zastanowiła się, czy jak jej ten ślub pomoże to jemu nie zaszkodzi? Zaraz
pewnie usłyszę, że jak zaszkodzi, to znaczy, że gość jest do niczego. A ślub
brałam nie z miłości, tylko dlatego, że jest to sakrament, gdyby takowego nie
było, żyłabym dalej bez ślubu.
to tyle...
Pewnie też wkurzające
aha: wiarę praktykuję na codzień, nie poszłam do kościoła tylko w celu złożenia
przysięgi, bywam tam co niedziela lub częściej...

[kwieto]

Po pierwsze - mowie o swoich odczuciach, bo mowie o tym jak JA odbieram
wmuszanie we mnie slubu. Abstrahujac od kochania kogos, mowie o swoich
prywatnych odczuciach, i o tym co JA w danej sytuacji czuje. Nawet tworzac
zwiazek, to wspolne MY, nie oznacza to, ze wasze odczucia i mysli sa zawsze
identyczne, wszak nie stajecie sie jedna osoba a dwoma podazajacymi razem? Wiec
ja opisuje odczucia jednego z elementow tego tandemu, na bok odkladajac problem
duetu

Po drugie rozwiazywac problemy wspolnie moge niezaleznie od malzenstwa, a
stwierdzenie, ze "po slubie trudniej mi bedzie odejsc po byle klotni" uwazam za
nieporozumienie. Nie odchodze po byle klotniach. Jestem na tyle dojrzaly, aby
razem rozwiazywac problemy z towarzyszka zycia niezaleznie od jej statusu
(zona/kochanka/konkubina itp) i tego samego oczekuje od niej. Checi wspolpracy,
wspol-tworzenia tandemu. Wtedy slub na prawde staje sie malo istotnym detalem.

Po trzecie, "paru slow prawdy o sobie" to ja oczekuje na dzien dobry. Bo jesli
ktos mi nie mowi jak mnie odbiera, jak sie ze mna czuje, i nie potrafi
rozmawiac o tym co we mnie mu uwiera (to samo oferuje ze swojej strony), to ja
mam w nosie taki zwiazek oparty na niedomowieniach, ktore raz na jakis czas
wybuchaja w postaci zbiorczej awantury "za te wszystkie lata", i "mowieniu paru
slow prawdy o sobie". Jak sie komus nie podoba moj model zycia, to nie musi ze
mna zyc.
A ja chce zwiazek opierac na otwartosci - pelnej. Szczerosci. Braku
niedomowien. I partnerstwa. I zgodnie z zasada lustra - oferuje dokladnie to
samo. Jesli komus to nie odpowiada - nie zmuszam...

Dopisek:
Mowisz o moim egoizmie... A jak mam potraktowac te wszystkie teksty: "jak nie
chce wziac slubu, to odejdz od niego, w koncu czego sie powinno oczekiwac", czy
inne takie traktujace "partnera" (chyba z ironia w glosie mowione) na
dostosowywanie sie do warunkow takich a nie innych, bez jakiejkolwiek
mozliwosci ustepstw? Wiesz, to troche tak, przez kilka lat bez slubu bylo
dobrze, a nagle z dnia na dzien zmieniasz warunki na ktorych sie opiera zwiazek
(teraz bez slubu jest "be") i dziwisz sie, ze ktos nie chce takich warunkow
akceptowac. Jesli zakladalas slub trzeba bylo o tym mowic kiedy sie
poznawaliscie, ze szukasz meza. A jesli tego nie zrobilas - to pijesz piwo
ktorego sama nawarzylas. Pozostaje jedynie wypracowanie jakiegos porozumienia o
ile kochasz partnera. Bo jesli nie kochasz go, to zapewne bedziesz stawiala mu
ultimatum czy inne warunki.
Bo jakiekolwiek zmuszanie do czegokolwiek traktuje jako koniec milosci. Bo
zamiast uczucia, partnerstwa, pojawiaja sie roszczenia wziete z sufitu.
Obojetnie czego dotycza. Jesli ma to dzialac na zasadzie "ja zadam a ty
wypelniasz" to ja sie wypisuje z takiego ukladu...

[Gość: Yolka]

Po prostu Kwieto - nie trafiłeś jeszcze na dziewczynę, która byłaby dla Ciebie
kims naprawdę ważnym.
Szczerze mówiąc - nie widzę sensu dalszej z Toba dyskusji, bo Ty tak naprawde
nie wiesz, co to prawdziwe uczucie, co to znaczy dawać szczęscie ukochanej
osobie.
Życzę Ci, abyś wtreszcie znalazł swoją miłość, tylko uwa żaj, abyspo drodze
kogoś nie skrzywdził.
A do Kaski jedno pytanie: jaka wiodzisz różnicę w wymuszaniu na mężczyźnie
ślubu poprzez szantaz rozłąką, a dziecko w drodze lub na świecie? Czy dziecko
to tez nie jest pewnego rodzaju postawieniem sprawy na ostrzu? Dlaczego - z
Twoimi poglądami - wyszłas jednak za mąż????

[Gość: kasia]

Napisałam wyżej. Szantaż emocjonalny, to to samo, co dziecko w drodze. Moje
dziecko miało rok, gdy brałam ślub i nie wyobrażam sobie składania przysięgi z
brzuchem, szczególnie zważywszy treśc protokołu przedślubnego. Napisałam więc,
jeśli nie doczytałaś, że gdybym nie była wierząca, to nie brałabym ślubu i
dopóki nie zmieniłam poglądów w kwestiach religinych byłam zagorzałą
przeciwniczką ślubów cywilnych, dla rodziny, z dzieckiem w drodze. Musiałam też
przewalczyć różne opory rodziny i znajomych oraz biskupów co do: nie brania
ślubu w ciąży, nie brania w ogóle, bo wszyscy tak robią i trzeba, bo potem
dziecka nie ochrzczą. I dalej pozostałam panną wedle prawa, nie noszę obrączki
i nie mówię mój mąż (śmieszne). Moje poglądy na małżeństwo jako instytucję nie
kłócą się z poglądami na sakrament, który przyjęłam. W ciszy i z przekonaniem,
że zmienia on tyle, że jesteśmy bliżej Boga, bo blisko siebie byliśmy zawsze.
Czy teraz jaśniej?
Aha, a kto bierze ślub z miłości na pewno nie błądzi. Pytanie czy jest miłością
przedkładanie swoich potrzeb nad potrzeby drugiej osoby? Mnie bolał mój własny
grzech, gdy nie miałam ślubu i nie ochrzciłąm dziecka, ale nie mogłam
powiedzieć, spadaj facet, bo mnie nie rozumiesz i nie jesteś wierzący. JAk się
zdecydowałam być z nim na tyle długo, że mnie pokochał, to muszę to dzwigać,
nawet jeśli z wielkim bólem wybierałam między Bogiem a człowiekiem. Sama
zresztą czytałaś, że bawet Anna zdecydowała się na ślub tylko cywilny, bo nie
mogła go w kościele wziąć pod przymusem, bo chłopa przymusiła, czyli aspekt
religiny nie był ważny. Ja tego nie zrobiłam, choć bolało jak sto diabłów,
ponosiłam konsekwencje tego, że pozwoliłam się w sobie zakochać facetowi
niewierzącemu tak jak ja. I gdyby nie uwierzył, nie wzięłabym ślubu. Zresztą
właśnie an tym polega sakrament, my i Bóg. Nikt nie musi nawet o tym wiedzieć.
I t jest najlepsze. A suknie, wesela... A zagrożenie brakiem stałości w
konkubinacie... Może jestem za mało kobieca, żeby to zrozumieć

[Gość: Yolka]

Plączesz Katarzyno dwie różne sprawy: ślub i chrzest dziecka. A nie mają one ze
sobą NIC wspólnego ! Bo żaden ksiądz nie ma prawa odmówić Ci chrztu nawet, gdy
nie masz ślubu kościelnego ! (zastrzeżenie Kościół może miec jedynie, co do
wyboru rodziców chrzestnych). Tak więc wymuszanie na ukochanym zgody na ślub
kościelny, którego brak jest jakoby przeszkodą w ochrzczeniu dziecka i
wychowywaniu go w duchu wiary i religii, jest również szantażem !
I nie licytujmy się, który szantaż jest uspawiedliwiony, a który należy
potępić, bo fakt pozostaje zawsze faktem !

[agniecha3]

Yolko, niestety nie do konca jest, jak piszesz :-(
Podczas chrztu przysiegasz, ze bedziesz wychowywac dziecko w wartosciach
chrzescijanskich, a nie majac slubu koscielnego nie wiedziec czemu ksieza
zakladaja, ze tej przysiegi nie mozesz spelnic, no bo jak, skoro sama zyjesz w
grzechu. Nie zawsze oczywiscie, ale b. czesto odmawiaja chrztu takiemu dziecku.
Osobiscie znam pare, ktora chciala ochrzcic dziecko majac tylko slub cywilny i
odmowiono im. Dopiero gdy wzieli 'dodatkowo' koscielny, corka mogla otrzymac
chrzest.

[Gość: Yolka]

Oczywiście - zdarzają się takie sytuacje, jaką opisałas, ale nie powinny.
Znam dziewczyny, które mają dziecko będąc pannami - i żaden ksiądz nie odmówił
chrztu ! Ba, zdarzyło się nawet, że tatus jednego dziecka ma swoją -drugą-
rodzinę - a i to nie było przeszkodą.
A uważając, że życie bez ślubu jest grzechem i jednocześnie biorąc pod uwagę,
że 90% polskiego społeczeństwa to katolicy, może powiesz mi, dlaczego tak dużo
par się nie żeni? Dlaczego tylu wierzących mężczyzn ma opory przed ślubem, a
nie ma oporów przed życiem w grzechu????

[agniecha3]

> A uważając, że życie bez ślubu jest grzechem

napisalam tak, bo w taki sposob komentuja to ksieza - jak to, zyjecie Panstwo w
grzechu, bez slubu, a chcecie chrzescijanskiego chrztu dla dziecka?

> że 90% polskiego społeczeństwa to katolicy, może powiesz mi, dlaczego tak dużo
> par się nie żeni? Dlaczego tylu wierzących mężczyzn ma opory przed ślubem, a
> nie ma oporów przed życiem w grzechu????

niestety nie wiem. Dla mnie te meskie opory tez stanowia zagadke :-(((

Do Yolki

[kwieto]

Gość portalu: Yolka napisał(a):

> Po prostu Kwieto - nie trafiłeś jeszcze na dziewczynę, która byłaby dla
Ciebie
> kims naprawdę ważnym.

Wiesz, w swojej karierze pare razy myslalem o ozenku, ale nigdy nie bylem do
tego przymuszany

> Szczerze mówiąc - nie widzę sensu dalszej z Toba dyskusji, bo Ty tak naprawde
> nie wiesz, co to prawdziwe uczucie, co to znaczy dawać szczęscie ukochanej
> osobie.

A co Ty wiesz o prawdziwym uczuciu?
Moze to Ty nie wiesz co to znaczy dawac szczescie ukochanej osobie?

Zmuszanie kogos do czegos (np. slubu) w imie swojego chciejstwa nazywasz
dawaniem szczescia ukochanej osobie?
No to rzeczywiscie, z tak "prawdziwym" uczuciem nie chce miec nic wspolnego...

Jesli kogos kocham to go nie zmuszam do niczego. To jest dla mnie
najpiekniejsze w milosci - pozostawienie drugiej osobie calkowitej wolnosci.
I nie chce byc zmuszany. Dokladnie to co pisala Kasia - ponosze konsekwencje
wyboru. Jesli mojej ukochanej nie pasuje slub, to nie bede jej zmuszal. I
oczekuje tego samego z jej strony. Co nie znaczy, ze sie nie dogadamy w tej
kwestii

> Życzę Ci, abyś wtreszcie znalazł swoją miłość, tylko uwa żaj, abyspo drodze
> kogoś nie skrzywdził.

Moja milosc sie sama znajdzie w odpowiednim momencie. Nie brakuje mi jej, choc
jestem sam (i nie zmieniam panienek jak rekawiczki). A dziewczynie z ktora
umawiam sie na randke daje do zrozumienia czego sie mozna po mnie spodziewac.
Jesli jej to pasuje - to w porzadku, jesli nie - to sie nie spotykamy wiecej

[Gość: Yolka]

kwieto napisał(a):

>
> A co Ty wiesz o prawdziwym uczuciu?
> Moze to Ty nie wiesz co to znaczy dawac szczescie ukochanej osobie?
>
> Zmuszanie kogos do czegos (np. slubu) w imie swojego chciejstwa nazywasz
> dawaniem szczescia ukochanej osobie?
> No to rzeczywiscie, z tak "prawdziwym" uczuciem nie chce miec nic wspolnego...
>
Pytasz mnie, czy wiem, co to jest prawdziwa miłość? Odpowiem Ci - czym dla mnie
jest miłość. Miłość - to dawanie samego siebie drugiej osobie, to dbanie o nia,
troszczenie się, żeby była szczęśliwa. To tak silna więź, że nie wybrażasz sobie,
jak by to mogło być, gdyby nagle tej drugiej osoby zabrakło. Kochasz JĄ tak
bardzo, że gotów byłbys oddac za NIĄ życie. A cóż wobec tego jest "tylko" ślub?
Skoro jest on ważny dla tej drugiej osoby, skoro ma on ją uszczęsliwić - czemu
nie zgodzić się tylko i wyłącznie w myśl własnych, wyimaginowanych zasad?

Jeżeli spotkałbyś kobietę, która pokochałaby Ciebie szczerze i całym swoim
sercem - ale której bardzo zależałoby na tym sakramencie (tak jak to opisała
Kaśka) - nie byłbyś w stanie zrobic tego dla Niej? Wolałbyś odejść i zranić Ją?
No to ja tylko mogę podziękować LOSOWI, że nie postawił mi Ciebie na mojej drodze
życiowej. Zobacz - dla Kaśki - sakrament małżeński był bardzo ważny - chłopak był
niewierzący - ale zrobił to dla niej, bo ją kochał! Bo dla Niej było to bardzo
ważne (nie dla rodziny, znajomych - ale dla Niej wobec Boga). Ty bys tak nie
potrafił?

> Moja milosc sie sama znajdzie w odpowiednim momencie. Nie brakuje mi jej, choc
> jestem sam (i nie zmieniam panienek jak rekawiczki). A dziewczynie z ktora
> umawiam sie na randke daje do zrozumienia czego sie mozna po mnie spodziewac.
> Jesli jej to pasuje - to w porzadku, jesli nie - to sie nie spotykamy wiecej

No własnie - jak ma się sama znaleźć Twoja miłość, skoro Ty juz na pierwszym
spotkaniu informujesz dziewczynę (nie znając jej), że jest Ona daleka od Twojego
ideału kobiecości? Nie zadajesz sobie nawet trudu lepszego poznania jej? Na
jakiej podstawie oceniasz kobiety?
Kwieto - daj szansę swojemu uczuciu! - to nie musi byc miłość od pierwszego
wejrzenia - nie musi trafić Cię jak groma z jasnego nieba :-)
A czym własciwie, wg Ciebie jest MIŁOŚĆ?

Yolka

[kwieto]

Gość portalu: Yolka napisał(a):


> Pytasz mnie, czy wiem, co to jest prawdziwa miłość? Odpowiem Ci - czym dla mnie
>
> jest miłość. Miłość - to dawanie samego siebie drugiej osobie, to dbanie o nia,
>
> troszczenie się, żeby była szczęśliwa. To tak silna więź, że nie wybrażasz sobi
> e,
> jak by to mogło być, gdyby nagle tej drugiej osoby zabrakło. Kochasz JĄ tak
> bardzo, że gotów byłbys oddac za NIĄ życie. A cóż wobec tego jest "tylko" ślub?
>
> Skoro jest on ważny dla tej drugiej osoby, skoro ma on ją uszczęsliwić - czemu
> nie zgodzić się tylko i wyłącznie w myśl własnych, wyimaginowanych zasad?
>

No widzisz, nasze podejscie do milosci wcale sie wiele nie rozni. Natomiast ja
kogos kto, jak to ladnie ujelas, "dla wlasnych wyimaginowanych zasad" jest gotow
to wszystko przekreslic bo chlopak boi sie slubu - to nie jest to milosc w moim
pojeciu.
Powtarzam: ja nie jestem wrogiem malzenstwa ale WYMUSZANIA malzenstwa. Takiego
podejscia "wymusilam na nim slub, i jestem z tego dumna" - bo to bardzo smutna
sentencja :((


> Jeżeli spotkałbyś kobietę, która pokochałaby Ciebie szczerze i całym swoim
> sercem - ale której bardzo zależałoby na tym sakramencie (tak jak to opisała
> Kaśka) - nie byłbyś w stanie zrobic tego dla Niej? Wolałbyś odejść i zranić Ją?
>
No przeciez mowie juz ktorys raz, ze zapewne zrobilbym to dla niej, tylko nie
chcialbym, aby ona mi grozila, ze jak tego nie zrobie, to... Rozumiesz? Tu nie
chodzi o samo malzenstwo ale o ZMUSZANIE do malzenstwa.
Jesli dwie strony chca sie ZROZUMIEC to sie dogadaja, bez forsowania swojego
stanowiska, a raczej wypracowujac jakies WSPOLNE rozwiazanie. A forsowanie
swojego modelu zycia bez wzgledu na milosc i okolicznosci spowoduje, ze ja sie
usztywnie i przyjme pozycje obronna po prostu...


> No to ja tylko mogę podziękować LOSOWI, że nie postawił mi Ciebie na mojej drod
> ze
> życiowej. Zobacz - dla Kaśki - sakrament małżeński był bardzo ważny - chłopak b
> ył
> niewierzący - ale zrobił to dla niej, bo ją kochał! Bo dla Niej było to bardzo
> ważne (nie dla rodziny, znajomych - ale dla Niej wobec Boga). Ty bys tak nie
> potrafił?
>

Widzisz, ale Kaska nie plakala, nie klocila sie, nie grozila odejsciem - NIE
WYMUSZALA. Postawila na POROZUMIENIE i kontakt. Starala sie nie tyle wbic do
glowy mezowi, ze sie ma ozenic, a bardziej przekonac go, dlaczego ten slub jest
dla niej istotny. I na plaszczyznie porozumienia im sie to udalo. Kaska nie
forsowala slubu "bo tak chce". I dlatego o ile z dziewczyna w typie (psychicznym)
Kaski zapewne bym sie ozenil, o tyle z dziewczyna w typie Anny - nie.


> > Moja milosc sie sama znajdzie w odpowiednim momencie. Nie brakuje mi jej,
> choc
> > jestem sam (i nie zmieniam panienek jak rekawiczki). A dziewczynie z ktora
>
> > umawiam sie na randke daje do zrozumienia czego sie mozna po mnie spodziew
> ac.
> > Jesli jej to pasuje - to w porzadku, jesli nie - to sie nie spotykamy wiec
> ej
>
> No własnie - jak ma się sama znaleźć Twoja miłość, skoro Ty juz na pierwszym
> spotkaniu informujesz dziewczynę (nie znając jej), że jest Ona daleka od Twojeg
> o
> ideału kobiecości? Nie zadajesz sobie nawet trudu lepszego poznania jej? Na
> jakiej podstawie oceniasz kobiety?
> Kwieto - daj szansę swojemu uczuciu! - to nie musi byc miłość od pierwszego
> wejrzenia - nie musi trafić Cię jak groma z jasnego nieba :-)
> A czym własciwie, wg Ciebie jest MIŁOŚĆ?

A czy ja napisalem, ze "informuje ja, ze odbiega od idealu kobiecosci"? i czy
mowilem, ze robie to na pierwszej randce? Ale jesli chce sie z kims zwiazac, to
predzej czy pozniej wyniknie rozmowa na temat partnerstwa, prawda? Natomiast mam
jasno zaznaczone granice nieprzekraczalne. Nie toleruje wymuszania czegokolwiek,
na przyklad. I sam nie robie tego, czego nie lubie.

Model milosci? Hmmm... mi wystarczy, ze ukochana bedzie ze mna, a ja bede widzial
radosc w jej oczach. Wiecej mi nie trzeba.

[elektra_]

Yolka - bardzo ladnie i szczegholowoo to napisalas.
dziekuje :))

Elektra

[Gość: Martyna]

Nie mam w tej chwili za duzo czasu na pisanie ale ten watek zainteresowal mnie
wiec dorzuce moja opinie.
W kwestii malzenstwa jestem tradycjonalistka jesli facet nie ma zamiaru sie zenic
to po co zawraca glowe dziewczynie? Wiedzac, ze celem dziewczyny jest zalozenie
rodziny, dzieci to nie fair powinien powiedziec na poczatku znajomosci, ze chodzi
mu tylko o niezobowiazujacy zwiazek bez przyszlosci.
Dziewczyny, kobiety czesto stawiaja ultimatum facetom nie dlatego, ze ich nie
kochaja ale dlatego, ze sie cenia. Po co mam byc z mezczyzna, ktory nie jest w
stanie przysiac mi , ze bedzie mnie kochal na zawsze, zE BEDZIE ZE MNA na dobre i
zle, ze chce miec ze mna dziecko?
Jesli nie jest w stanie tego zrobic to znaczy, ze jego milosc nie jest
wystarczajaca . Kobiety zaslugujecie na wiecej.
Ja tez gdy mialam 20 lat myslalam, ze nigdy nie mam zamiaru wyjsc za maz i
zakladac rodziny , bylam nawet w kilkuletnim zwiazku ale od razu powiedzialam
mojemu chlopakowi , ze nie planuje wychodzic za maz.
Po zerwaniu z nim poznalam faceta i od razu zmienilam poglady , malzenstwo z nim
wydawalo mi sie szczytem marzen.
Po prostu dlatego bardzo go kochalam.
Z moich obserwacji wynika, ze jesli facet jest tak naprawde :zainfekowany"
miloscia to chce sie ozenic. Nie wiem moze sie myle.
Kwieto piszesz, ze nie chcesz sie ozenic bo nie mozesz zagwarantowac nikomu, ze
bedziesz kochal przez cale zycie.
Masz racje z logicznego punktu widzenia ale milosc nie jest logiczna , uczucia sa
nielogiczne nie da sie ich wytlumaczyc.Naprawde szanuje Twoje zdanie na temat
malzenstwa i zycze Ci zebys znalazl kobiete, pzry ktorej spedzenie reszty zycia
bylo szczytem marzen, kobiecie przy , ktorej nie mial bys zadnych watpliwosci ,
kobiete , z ktora wzajemnie bedziecie sie kochac do szalenstwa.

[fnoll]

bo chlopcy sie nie zenia ;)

coz, to pewnie skutek powszechnego kryzysu ojcowstwa - brak wzorcow, a niemilo
jest wchodzic na teren, w ktorym nie wiemy za bardzo jak sie zachowac

co zrobic? jak ktos nie chce sam na wlasny uzytek odnalezc ojca i meza w
sobie, to niech bawi sie dalej - ale sam, bo przeciez czas leci :)

pzdr

fnoll

[agus5]

Bycie ze sobą bez ślubu jest pewnie wygodne, ale wszystko do czasu. To prawda
że ślub nie daje gwarancji stałości związku, ale może trochę trudniej podjąć
decyzję o rozstaniu. Może mężczyźni nie lubią "kupować" tego co mogą dostać
w "kredycie"? Ale sama znam facetów, którzy twierdzili że się nigdy nie ożenią,
zmieniali kobiety, aż w końcu poznali taką kobietę której zaproponowali ślub po
tygodniu znajomości - i nikt ich do tego nie zmuszał! Może więc nie można robić
czegoś na siłę? Też nie podoba mi się wizja pijanych, nieszczerych gości, ale
kto mówi że trzeba robić przyjęcie weselne?

[Gość: b.]

I tu poruszyłaś temat, o którym myślałam. Może to, że jest ze mną 6 lat to
jeszcze nic nie znaczy, może czeka na Kogoś Innego. I może to Jej zaproponuje
ślub po tygodniu znajomości. Tylko po cholere w takim razie jest ze mną?

[Gość: Sol]

agus5 napisał(a):

> Bycie ze sobą bez ślubu jest pewnie wygodne, ale wszystko do czasu. To prawda
> że ślub nie daje gwarancji stałości związku, ale może trochę trudniej podjąć
> decyzję o rozstaniu.

I co? byc ze soba dalej, w zupelnie jałowym związku dlatego ze wiecej papierkow do zalatwienia i ze nie
chce nam sie tego zalatwiac? i ze rozwod kosztuje?
Nie wiem czy trudniej jest podjac decyzje o rozstaniu juz po podpisaniu paierka. trudniej ja podjac gdy ma
sie dzieci.

[agus5]

nieprecyzyjnie się wypowiedziałam, chodziło mi o dzieci tzn. że trudniej się
roztsać gdy są dzieci. Natomiast Jeśli facet jest od 6 lat z kobietą nie
prosząc jej o to, żeby za niego wyszła, to może robi tak bo:
1. jest mu z tym po prostu wygodnie,
2. jest leniwy i nie chce mu się niczego zmieniać
3. nie wie że tak bardzo Ci zależy na ślubie
4. nie chce się domyśleć że ci zależy na ślubie
5. ma uraz do małżeństwa bo jego rodzice byli ze sobą nieszczęśliwi
6. i najgorsze - nie kocha Cię na tyle żeby to zrobić
POgadaj z nim.

[Gość: Sol]

agus5 napisał(a):

> Natomiast Jeśli facet jest od 6 lat z kobietą nie
> prosząc jej o to, żeby za niego wyszła, to może robi tak bo:
> 1. jest mu z tym po prostu wygodnie,
> 2. jest leniwy i nie chce mu się niczego zmieniać
> 3. nie wie że tak bardzo Ci zależy na ślubie
> 4. nie chce się domyśleć że ci zależy na ślubie
> 5. ma uraz do małżeństwa bo jego rodzice byli ze sobą nieszczęśliwi
> 6. i najgorsze - nie kocha Cię na tyle żeby to zrobić
A jesli to odwrocic? jesli to mezczyzna nalega na slub? I jak duza role odgrywa w tym punkt 6? jesli
kochasz kogos calutkim sercem, tak jak napisal Kwieto "na dzien dzisiejszy" ale sa rzezcy ktorych nie
zrobisz nawet dla tej osoby. Zrobie baaardzo duzo by dac szczescie mojemu mezczyznie ale nie zmienie
moich zasadniczych przekonan. i nie jest mi przykro z tego powodu

[agus5]

Może odpowiem w ten sposób: bardzo kochałam pewnego faceta, chciałam żebyśmy
się pobrali on nie chciał. Powiedział że chce się ze mną rozstać. Na pytanie
dlaczego odpowiedział - bo Cię nie kocham. Byliśmy ze sobą kilka lat,
mieszkaliśmy razem. Na szczęście każdy człowiek jest inny i masz rację że nie
ma znaczenia płeć, bo kobiety również mają prawo nie chcieć zawierać związków
małżeńskich. Wszystko zależy od tego jak się dogadacie. Przekonań nie należy
zmieniać, ale kompromis też jest czasami wskazany. A i tak najważniejszy jest
moim zdnaiem wzajemny szacunek, szczerość itp. Bo i ślub nie pomoże jeśli z
kłamliwym potworkiem masz do czynienia.

[Gość: b.]

Alez się rozpętało - ale bardzo się cieszę, bo może i mi się trochę oczy
otworzą. I na Jego potrzeby i na moje zapatrywania - dzięki Kwieto. I tak sobie
myślę, że muszę podjąć radykalne kroki.

[Gość: renka]

Slub to przysiega. To zobowiazanie zlozone wobec Boga i przedstawiciela prawa .
Cala oprawa rozrywkowa moze byc zbyteczna.Mysmy z mezem mieli dwa sluby i dwa
wesela. Na jeden pojechalismy autobusem, a na drugi kareta. Na jednym weselu
byly jaja, a na drugim zabawa do rana. Nie zaluje tych imprez, chociaz gdyby
sie to mialo odbyc teraz to wolalabym pojechac z moim malzonkiem do Meksyku,
tam wziasc slub w ukwieconej,malej kapliczce , pelnej dusznego zapachu orchidei
i zaszalec potem przy dzwiekach flamengo i upic sie tekila, a potem tarzac sie
na plazy i kapac sie nago w oceanie.O to byloby na tyle.Ale trzeci raz slubu z
tym samym nie daja!!!!

[onnanohito]

Kwieto, dlaczego Ty zakładasz tymczasowość wszystkiego?
Dlaczego nie przyjmujesz do wiadomości, że inni myślą inaczej?

Ach, strasznie oporny jesteś na małżeństwo, nie potrafiłabym związać się z
kimś, kto robi z tego problem.

Wiecie, jak to było u mnie? Poznaliśmy się, zakochaliśmy się, On się
oświadczył, a ja z przyjemnością powiedziałam TAK. To było naturalne, nie
zastanawiałam się, co mi to da, kiedy on mi się wreszcie oświadczy itp. Po
prostu ...
Ach, nie wiem, co mam pisać. Wiadomo, że nie ma problemu, jak dwie osoby chcą
tego samego ... Nie chcę się powtarzać, przecież niedawno był podobny wątek ...

Kwieto - patrzysz w oczy swojej ukochanej i myślisz - to i tak kiedyś minie?
To strasznie smutne.
A ja wiem, że z moim mężem będziemy szczęśliwi jak gwizdki do końca życia. A
jak nie? Cóż, takie życie. Ale jeżeli już miałabym coś zakłdać z góry - to coś
przeciwnego do Ciebie, że nasza przyjaźń i miłość będą trwały wiecznie :)

Co do tego po co ślub? Związać się z kimś w sensie zamieszkać, sypiać itd. to
można z każdym. Ślub dla mnie jest potwierdzeniem wyboru, przypieczętowaniem,
pokazaniem światu. Z konkubentem można mieszkać i 5 lat, rodziny nie znają się
wzajemnie itd., matkja nie musi nawet wiedieć kiedy on ma urodziny itp. Ślub
jest wyjściem z ukrycia. Pomijam sprawy finansowe - o tym też juz pisałam.
Nigdy nie zamieszkałabym z mężczyzną przed ślubem i to U NIEGO w mieszkaniu.

No i ten dzień ... Ja, dorosła, często cyniczna, już nie tak romantyczna jak
kiedyś mogłam poczuć się tak fantastycznie, jak pensjonarka, wieczór przed
ślubem - On spał u Rodziców, u mnie spała świadkowa - przyjaciółka.
Fantastyczne przeżycie. Strojenie się, kwiaty, samochód. I mój narzeczony -
taki piękny :))) To było nasze święto. Nie chcieliśmy wesela i nie mieliśmy
wesela, cóż to za problem? Uwielbiam wspominać te chwile.

Czy coś w tym złego?

[kwieto]

Nic w tym zlego. Ale jednym sie slub podoba, innym nie. Ja nie zmuszam nikogo
by zyl na kocia lape, ale niech nikt nie zmusza mnie, bym bral slub. Byc moze
sie kiedys oswiadcze, i sie ozenie. nie wykluczam tego. Ale zrobie to dlatego,
ze bede tego chcial, a nie po to zeby "zapewnic sobie stabilnosc i
bezpieczenstwo" (takie sa "koronne" argumenty za malzenstwem jak na razie i
przyznam, ze sa skrajnie egoistyczne... a wszystko dotyczy podobno milosci i
DAWANIA z siebie...)

[elektra_]

> Ale zrobie to dlatego,
> ze bede tego chcial, a nie po to zeby "zapewnic sobie stabilnosc i
> bezpieczenstwo"


A zeby zapewnic Jej ????

E.

>(takie sa "koronne" argumenty za malzenstwem jak na razie i
> przyznam, ze sa skrajnie egoistyczne... a wszystko dotyczy podobno milosci i
> DAWANIA z siebie...)

Zgadza sie, dotyczy dawania...
Wiec czemu tak sie bronicie przed DANIEM kobiecie tego, czego ona pragnie, skoro
deklarujecie milosc ?

Jak juz pisalam, milosc jest egoistyczna, ludzie sa egoistyczni....
Wiec...?

E.

[kwieto]

Wiec nadal nie rozumiem na czym polega to dawanie stabilnosci, i co tutaj
wlasciwie zmienia slub. A nie robie rzeczy, ktorych nie rozumiem.

[elektra_]

> Wiec nadal nie rozumiem na czym polega to dawanie stabilnosci, i co tutaj
> wlasciwie zmienia slub. A nie robie rzeczy, ktorych nie rozumiem.

Open your Mind, Kwieto ! :)))

Elektra

[monia76]

z ust mi to wyjęłaś. wszystko...

[Gość: A27]

Droga b. Nie chce mi sie czytac postow w tym watku, wiec nie wiem, co Ci tam
ludzie radza. Pewnie mowia zeby nie naciskac itd. A ja naciskalam przez
okragle pol roku. Batalia malzenska omal mnie doprowadzila do psychiatry, bo
facet bronil sie przed slubem, a jednoczesnie nie chcial zyc beze mnie. Wiec
bylo u nas ciekawie. Seks byl w tym okresie desperacki, bo facet dobry w te
klocki i jak takiego potem opuscic, gdy spelnia te podsawowa potrzebe. Ale
pewnego dnia sie zdecydowalam, ze odejde. I oswiadczyny nastapily kilka godzin
pozniej. Slub byl cywilny, bo nie mialabym sumienia przysiegac przed Bogiem o
wolnej i nieprzymuszonej.

Ja kiedys (przed slubem rzecz jasna) powiedzialam mojemu obecnemu mezowi, ze
jak kocha, a nie chce sie zenic, to moze te swoja milosc wsadzic sobie gdzies.
On mi na to, ze nie szanuje jego wielkiej milosci i bardziej kocham instytucje
niz jego. A prawda jest taka, ze jak nie chce sie zadeklarowac poprzez
instytucje to po prostu nie jest facetem dla mnie. (Moze byc swietnym facetem
dla kogos innego, ale mi sama milosc nie wystarcza.)

Co Ty zrobisz jest tylko i wylacznie Twoja sprawa.

[onnanohito]

Brawo.
Jak zwykle zwięźle, stanowczo i jak zwykle zgadzam się z Tobą.

Anno - jesteś wielka

[Gość: Anna]

Dzeiki onna... Pewnie, ze wolalabym, zeby oswiadczyny odbyly sie tak naturalnie
jak u Ciebie. Kazda dziewczyna by tak chciala. (Twoj post akurat czytalam.)
Ale jak sie nie ma co sie lubi, to sie lubi to o co sie samemu czlowiek postara.

No i zrobil sie z tego sabat czarownic :))))

[Gość: Elektra]

.. ciagnacych facetow do oltarza za wszelka cene :))))
nawet kwieto nie kontynuuje juz dyskusji :)))

Pozdrawiam Was, dziewczyny :)

b - trzymaj sie.
Trzymam za Ciebie kciuki

E.

[Gość: A27]

B., a Ty myslisz, ze ja nie ryczalam, tupalam nogami. Oszczedze Ci tutaj co
drastycznych szczegolow, bo az boli do tego wracac. Nawet sama sie probowalam
oswiadczyc jemu. Problem z takimi rozmowami jest taki, ze nie da sie na
spokojnie, bo tutaj idzie o reszte Twojego zycia.

Sprawe na ostrzu noza mozna stawiac dopiero wtedy, gdy masz na tyle sily by
odejsc gdy on zdecyduje, ze slubu nie bedzie. Bo jesli nie masz na tyle sily,
to do niego wrocisz i nic sie nie zmieni.

[Gość: b.]

Dzięki. Nie wiem, pewnie to co teraz napisze rozpeta kolejna burze, ale niech
tam. Problem polega na tym, ze ja nie jestem w stanie z Nim normalnie
rozmawiac, nie umiem Mu normalnie powiedziec o co mi chodzi. Te chwile kiedy
sie na to zdobywam sa tak bolesne, ja zaraz zaczynam plakac i w ogole do d....
Kiedys pisalam do Niego listy. No i moze to ja jestem nienormalna. q
Jeszcze raz dziekuje za slowa prosto z mostu.

[Gość: b.]

Pewnie , tez bym chciala jak Onno... ale coz.

Do Elektry

[Gość: A27]

Obawiam sie moja droga, ze przy dzisiejszych pogladach facetow na temat
malzenswta takich jak ja czarownic bedzie coraz wiecej. A wlasciwie, to w
zwiazku z powyzszym zauwazylam, ze w takich przypadkach prszyla tesciowa jest
za tym zeby nie naciskac. Czy przyszla zona juz na wstepie powinna dac
tesciowej punkty? Nie.

[Gość: Elektra]

Akurat ten problem wydaje mi sie stary jak swiat..
kobiety zawsze chcialy ozenku, faceci zawsze sie bronili, a
tesciowe zawsze braly stronke synka w ewentualnych konflikatch....

Eeeech zycie.

Czarownica :)

A ja...

[Gość: Pola]

...chyba odstaje od sredniej w tej kwestii.
Nie zalezy mi na slubie wogole, nie wiem co mialby
zmienic w zwiazku, a wesele to juz jest dla mnie jakis
kosmos :)))
Wiekszosc moich kolezanek ohajtala sie, bo tak bylo
wygodniej, bo mozna zamieszkac razem i rodzice nie maja
nic przeciwko temu, albo wpadki oczywiscie. Polska
rzeczywistosc. Gdyby facet mojego zycia mi sie
oswiadczyl, pewnie wzielabym slub, ale nie namawialabym.
Moja przyjaciolka od jakiegos czasu katuje swojego faceta
(sa razem od 6 lat), zeby sie zareczyli. On biedny
narzeka, ze jak w takim razie ma ja zaskoczyc
pierscionkiem, skoro babsztyl sam nalega :)
Nie wiem, ja nie widze sensu ...
Niemniej jednak pozdrawiam czarownice :)
Pola

[Gość: Sol]

przeczytalam te dlugie opowiesci o namawianiu do slubu i tak sie
zastanawiam...kobiety, nie macie wrazenia ze skamlecie o ten slub? Ja wiem, ze
uwazacie, ze po prostu domagacie sie spelnienia waszych marzen ale urzadzac
awantury z tupaniem nogami i histeria? Troche mi to - wybaczcie moje drogie -
przypomina uganianie sie za kochanka meza i targanie ja za włosy na środku
ulicy.

Czy ktoras z Was moze mi wyjasnic dlaczego slub ma byc dowodem na uczucie?
Porownywalne do seksualnego dowodu milosci. Nie ozenisz sie to znaczy ze nie
kochasz.

Jeli ktos ode mnie wymaga podpisania przysiegi w obesnosci 2 swiadkow i
urzednika to chyba mi nie ufa? To chyba chce mnie zamknac w klatce? Moze
jeszcze wlasna krwia mam ja podpisac? A pytalyscie swoich mezczyzn czy oni
tylko z Wami nie chca sie zenic czy moze w ogole nie chca i jesli tak to
dlaczego? Pewnie pytalyscie.

Taaak, przychodzi mi na mysl tylko jedno rozwiazanie....jest taka (skadinad
ladna) piosenka w "Skrzypku na dachu" - "tardition". Zakorzenione w kulturze na
amen. Szkoda ze przez to ludzie od siebie odchodza. I w ten sposob papierek
majacy w teorii laczyc - dzieli.

[elektra_]

> Jeli ktos ode mnie wymaga podpisania przysiegi w obesnosci 2 swiadkow i
> urzednika to chyba mi nie ufa? To chyba chce mnie zamknac w klatce?

Jesli tak rozumujesz, to moze w ogole nie warto sie wiazac?
Nie przesadzasz odrobine?
Slubu nie bierze sie z kims, komu sie nie ufa.
To demagogia.


> amen. Szkoda ze przez to ludzie od siebie odchodza. I w ten sposob papierek
> majacy w teorii laczyc - dzieli.

Nie papierek.
Tylko slepi, osli upor i.. nie wiem, moze strach?
niechec do wiazania sie, do zobowiazan?
brak dojrzalosci emocjonalnej?

Elektra

no i przeczytalam

[Gość: sue]

i tez mysle, ze jestes 'wielka'.pozdrawiam.

Ach, Anno

[kini]

Jestem w bardzo podobnej sytuacji. Nazwałabym ją krótko: rozwiane złudzenia.
Kiedyś, będąc naiwną nastolatką, wyobrażałam sobie, że mój facet przyklęknie
przede mną i uroczyście wręczy mi pierścionek. A tu dupa blada - już dwa czy trzy
razy odbyliśmy na ten temat dosyć nieprzyjemną dyskusję. Mam wrażenia, że jeszcze
z pół roku, a też postawię sprawę na ostrzu noża.
Generalnie chodzi o to, że on, oczywiście, też tego chce, tylko jeszcze nie wie,
kiedy. A ja już bym oczekiwała jakichś konkretów.

Odpowiedz zbiorcza?

[kwieto]

Ucieklem na troche, wiec odpowiadam tutaj zbiorczo, bo moje posty wyzej
poginely.

Przede wszystkim, nadal nie wiem, co slub zmienia w kategorii stabilnosci i
bezpieczenstwa. Nikt jeszcze nie odpowiedzial na to proste pytanie,
wyjasnilismy tylko, ze nie chodzi o stabilnosc materialna. Wiec co wlasciwie
zmienia????

Pozniej - ja nie zabraniam brac slubu. Slub moze byc piekny i wspanialy i dawac
duzo radosci i tak dalej. Ale wolalbym, zeby to sie dzialo tak jak w przypadku
Onnanohito, kiedy mezczyzna sam chcial sie ozenic, niz jak w przypadku Anny,
ktora wymusila slub grozba, prosba i placzem. W zwiazku z tym podejzewam, ze
co najmniej polowe uroku z imprezy szlag trafil...
Osobiscie nie zakladam, ze nigdy sie nie ozenie, ale niech to bedzie moja
decyzja, a nie wymuszona deklaracja

Dalej. Ktos tu wspomnial o "posiadaniu kogos, kto daje wsparcie". Rozumiem, ze
slub ma byc "dokumentem wlasnosci" A niech mi ta pani odpowie, jak by sie
czula, gdyby jej luby powiedzial: "no ozenilem sie, bo chcialem zawsze pod reka
miec kogos, kto by mnie wspieral". Czy same dobrze czujecie sie jako czyjas
wlasnosc? Nie sadze... wiec to "posiadanie" jest tu troszke nie na miejscu.

Tym bardziej, ze slub ma wg was byc swego rodzaju "gwarantem bezpieczenstwa i
stabilnosci" No to ja sie pytam, czy wychodzicie za maz, bo kogos kochacie, czy
dlatego, ze chcecie miec gwarancje na bezpieczenstwo? Bo jesli chodzi o
gwarancje na bezpieczenstwo, to mowiac oglednie, mam gdzies taka milosc ze
strony kobiety... bo nie jest to milosc, tylko jej egoizm. Bo nie chodzi tu o
kochanie mezczyzny, tylko o zapewnienie sobie samej "gwarancji".

Poza tym znowu sie powtarzam - ta niby gwarancja niczego nie gwarantuje,
przynajmmniej wg mnie. I powtarzam pytanie z poczatku tego postu - co slub daje
z punktu widzenia bezpieczenstwa i gwarancji? Akt wlasnosci?

Chce, zeby slub byl wspolna, niezalezna decyzja. A nie przymusem wyduszonym na
jednej ze stron, tylko dlatego, ze ta druga bedzie sie z tym "lepiej czula". Bo
wtedy przysiega malzenska jest nieszczera. A jesli jest nieszczera, to czy ma
jakakolwiek moc, nawet ta "magiczna"? Watpie...

[Gość: A27]

Nie obchodzi mnie jak caly swiat podchodzi do slubu. Dla mnie wazne jest, ze
ja go mam. Tradition has very little to do with that, Sol. Jesli facet daje
mi milosc, ale nie chce dac slubu, to mam go gdzies. Trudno mi przyszla
decyzja o opuszczeniu mojego chlopa, gdy nie chcial sie zenic. Ale gdy juz
sprawe postawilam na ostrzu noza, to poczulam sie bardzo silna. To nie mialo
nic wspolnego ze skamlanie. Po prostu: Facet masz dwa wyjscia: slub albo
rozstanie. I to on podjal w sumie te decyzje. Mogl pozwolic mi odejc. A ze
tego nie zrobil, to jego problem. Ja teraz tylko moges starac sie by ten krok
okazal sie pozytywny dla obojga.

Oczywiscie, ze malzenswto nie zawsze daje stabilnosc. W moim przypadku nie
daje. Ale wole byc zona niz partnerka. Po prostu tak czuje i zadne
racjonalizacje do mnie nie przemawiaja. Racjonalizujecie jesli chcecie i
zostancie z facetami, ktorzy nie chca slubu. A ja niedlugo bede obchodzic
pierwsza rocznice i bardzo lubie byc jego zona.

Zreszta nie od dzisiaj baby chce slubu i sa BARDZO nieszczesliwe gdy go nied
staja. Poza tym inne jest podejscie calej sprawy gdy sie ma lat 22 a inne gdy
26. Gdy ja mialam 22-24 tez uwazalam, ze bez slubu jest lepiej i wierzylam w
zwiazki dusz. Ale potem mi przeszlo wierzenie w duchy i chcialam konkretow.

[Gość: b.]

Jestem, po "upojnej" nocce. :). Jest tak, że ja takie ultimatum stawiałam już
kilka razy, ale teraz mam tę pewność, że stać mnie na odejście, przedtem było
chyba tylko straszenie. Nie jestem twardzielką, będę rozpaczała i wspominała
wszystkie cudowne wakacje w górach i nad morzem, będę wspominała. Ale to chyba
lepsze niż ciągłe czekanie, że może dziś mi się oświadczy, że może na te
właśnie urodziny, imieniny czy święta przyniesie ten mały pierścioneczek. I nie
przynosi. To nie jest tak, że pierścioneczek załatwia wszystko, a wręcz chyba
wszystko komplikuje, bo wymaga większej odpowiedzialności i kompromisów. Będzie
mi trudno, bo musi nastąpić podział jak przy niejednym rozwodzie, mieszkamy
razem 5lat. A najgorsze, że On jest wspaniałym Człowiekiem, tylko ma ten
defekcik. Żartuję, a wcale nie mam ochoty do żartów. Cela vie :)

[elektra_]

kwieto napisał(a):


> Przede wszystkim, nadal nie wiem, co slub zmienia w kategorii stabilnosci i
> bezpieczenstwa. Nikt jeszcze nie odpowiedzial na to proste pytanie,
> wyjasnilismy tylko, ze nie chodzi o stabilnosc materialna. Wiec co wlasciwie
> zmienia????

Kwieto, problem polega na tym ze probujesz kwestie tak bardzo delikatna rozwalic
racjonalnie. Przyjmij do wiadomosci, ze kobieta bedaca konkubina po pewnym czasie
zaczyna czuc sie w tym ukladzie bardzo malo komfortowo. Skoro jej mezczyzna nie
chce sie zenic, to moe jej nie kocha? nie kocha dostatecznie? moze chce odejsc?
moze traktuje ja jak zabawke?

Slub jest rozwianiem tych watpliwosci i deklaracja.
bardzo wazna.
To malo?



> Ale wolalbym, zeby to sie dzialo tak jak w przypadku
> Onnanohito, kiedy mezczyzna sam chcial sie ozenic,

Oczywscie, kazdy (i kazda) tak by wlasnie wolal.
Tylko jak to sie ma zdarzyc przy rosnacym wygodnictwie i niechceci mazczyzn ? (no
bo co to zmienia? )

> niz jak w przypadku Anny,
> ktora wymusila slub grozba, prosba i placzem. W zwiazku z tym podejzewam, ze
> co najmniej polowe uroku z imprezy szlag trafil...

Byc moze trafil... Trudno... szkoda, ze mezczyzna Anny nie potrafil zrozumiec jej
potrzeb wczesniej i musialo dojsc az do "tupania"...
Widac nie zalezalo mu na tym "uroku"

> Osobiscie nie zakladam, ze nigdy sie nie ozenie, ale niech to bedzie moja
> decyzja, a nie wymuszona deklaracja

jesli Twoj stosunek do sparwy sie nie zmieni, to jak taka sytuacja ma miec
miejsce ?

>
> Dalej. Ktos tu wspomnial o "posiadaniu kogos, kto daje wsparcie". Rozumiem, ze
> slub ma byc "dokumentem wlasnosci"

nie, to nie tak.

> A niech mi ta pani odpowie,

Pani Ci odpowie :)))

> jak by sie
> czula, gdyby jej luby powiedzial: "no ozenilem sie, bo chcialem zawsze pod reka
>
> miec kogos, kto by mnie wspieral". Czy same dobrze czujecie sie jako czyjas
> wlasnosc? Nie sadze... wiec to "posiadanie" jest tu troszke nie na miejscu.

Ochhh.. Jak trudnos ie czasami dogadac... :(

Po pierwsze:
wsparcie jest bardzo wazne, ale samo w sobie niejset warunkeim wystarczajacym do
zawarcia malzenstwa, przynajmniej dla mnie.

Po drugie:
Akt wlasnosci czlowieka to jakas bzdura.niewolnictwo dawno zniesiono. o co Ci
chodzi ?

Po trzecie:
malzenstwo nie oznacza wylacznosci i wlasnosci.

Po czwarte:
jesli kochany przeze mnie ze wzajemnoscia mezczyzna zeni sie ze mna, bo chce miec
we mnie wsparcie i byc ze mna, to ja sie tylko moge cieszyc.

> dlatego, ze chcecie miec gwarancje na bezpieczenstwo? Bo jesli chodzi o
> gwarancje na bezpieczenstwo, to mowiac oglednie, mam gdzies taka milosc ze
> strony kobiety...

Patrz wyzej i wczesniej :)


> Chce, zeby slub byl wspolna, niezalezna decyzja. A nie przymusem wyduszonym na
> jednej ze stron, tylko dlatego, ze ta druga bedzie sie z tym "lepiej czula". Bo

TYLKO ?????????????
Oooooooooo...

To wiele tlumaczy :))

Pozdrawiam mimo wszystko ")

Elektra

[Gość: kasia]

A dlaczego to facet ma rozumieć potrzeby kobiety i zapewniać jej poczucie
bezpieczęństwa? A ona jemu nie???? Więcej pokory, mężczyzna to też człowiek,
który ma uczucia, tochę inne ale ma

[elektra_]

Gość portalu: kasia napisał(a):

> A dlaczego to facet ma rozumieć potrzeby kobiety i zapewniać jej poczucie
> bezpieczęństwa? A ona jemu nie????

A kto tak twierdzi ????
Niczego takiego nie napisalam...
jesli mezczyzna jest z kobieta, to znaczy ze czuje sie z nia dobrze, i ze ona
spelnia jego potrzeby, czyz nie ?
W przeciwnym razie - zawsze moze odejsc..
Dlaczego w takim razie on nie ma spelnic jej potrzeb?
Zwlaszcza - palacych?
Bo nie moze ich zrozumiec?
moze dlatego,ze jest inaczej uksztaltowany...?
Jest inny - to zrozumiale - ale czy to znaczy ze musi byc az tak egoistyczny i
uparty ?



>Więcej pokory, mężczyzna to też człowiek,
> który ma uczucia, tochę inne ale ma

Zgadzam sie w zupelnosci.

Elektra

[kwieto]

Nie mow o meskim egoizmie i uporze kiedy jednoczesnie proponujesz rozwiazania w
stylu: "nie chce spelniac Twoich zachcianek to od niego odejdz". Albo: "zagroz
mu, ze odejdziesz, musisz byc na to zdecydowana, to wtedy albo odejdzie, albo
spelni zadania"

Rozumiem, ze to NIE jest egoizm i upor?
Chyba rzeczywiscie kobiety posluguja sie swoja wlasna logika...

[Gość: kasia]

Kwieto, mimo, że jestem kobietą, kobieca logika mnie przerażała i mam niejasne
wrażenie, że łatwiej mi zrozumiec Twoje posty niż Elektry.
Natomiast Tobie Elektro odpowiadam na pytanie, dlaczego facet nie ma spełniać
palących potrzeb kobiety: mianowicie na początku związku nie umawiali się na
ślub, ona go nieśmiało oswajała i omotywała, nie wspominając o ślubie. Robi to
nagle po: roku, dwóch pięciu latach i nie uzasadniając, co się między nimi
zmieniło, że potrzeba ta jest paląca z płaczem się domaga. No to facet jako
osoba obdarzona męską logiką myśli: coś jest nie tak, do tej pory było ok, a
nagle jest źle i jest zagubiony w potrzbach partnerki, która zazwyczaj mówi, że
ślub jest ważny: BO TAK i ONA TAK CZUJE, a jak on tego nie rozumie, to jest
wredny i jak może mówić, że ją kocha i nie żenić się. A do tej pory mógł. I
nikt go za to nie ganił, to jak się ma nagle poczuć. Wyobraź sobie, że gotujesz
mężowi (czy kochankowi) przez wiele (lub kilka) lat jego - jak sądzisz -
ulubioną potrawę. On ją zjada mlaska i w ogóle jest ok, po czym po np 5 latach
stwierdza, że musisz zacząc gotować coś innego, bo to gówno mu nie smakuje. No
to nie wiesz, czy przez te lata udawał, że świetnie gotujesz, okłamywał cię i
nagle zrzucił maskę, czy mu się upodobania smakowe zmieniły, a zatem nie
będziesz mu w stanie dogodzić. A w kązdym razie przeżywasz chwilę zawahania, co
się stało, bo każda gwałtowna zmiana jest dezorientująca.
I oto tu analogicznie. Ty przez (albo nie Ty, B. Anna itd) przez 5 lat związku
myślisz o Was, dojrzewasz, rozważasz. A facet się nad tym nie zastanawia.
Dopiero jak mu powiesz, że chcesz ślubu, to on może zacząć o tym myśleć (jeśli
nie myślał wcześniej, bo są i tacy, co myślą). I kiedy po pierwszej w jego
świadomości wzmiance o ślubie zaczyna się od razu urabianie, to się wnerwia i
wcale mu się nie dziwie.
Problem więc generalnie dotyczy komunikacji między płacimi i tylko go
zarysowałam.
Natomiast przyznaję, że z kobiecą logiką ignorujesz pytania stawiane przez
kwieto, bo nawet ja jako kobieta mam wrażenie, że istnienia pewnych zaszłości
nie dopuszczasz do głowy. A mianowicie: owszem, nie napisałaś, że tylko facet
ma być oparciem dla kobiety i tylko facet ma spełniać jej prośby, ale nie
napisałaś również, że facetowi też coś się należy, mgliście to ominęłaś
stwierdzeniem, że kobieta też powinna faceta rozumieć. Ale nie wysilasz się, by
przyjąć do wiadomości, że facet może się dla kobiety poświęcić nawet, ale musi
rozumieć po co, natomiast kobieta jest gotowa do poświęceń, bo kocha...
Inna sprawa, że jakoś żadna nie chciała się poświęcić i żyć bez ślubu, a
wszystkie wymagają poświęcenia i zawierania związków pod przymusem i sznatażem.
To kto tu ma się poświęcać - jedna tylko stona. I oparciem ma być facet dla
kobiety, a nie odwrotnie??? Może wcale tak nie napisałaś, ale nie napisałaś ani
słowa, że można coś facetowi wytłumaczyć lub się z nim dogadać, a tylko
oczekiwać od niego. Dziekuje pięknie za takie uczucie.

[elektra_]

> Natomiast Tobie Elektro odpowiadam na pytanie, dlaczego facet nie ma spełniać
> palących potrzeb kobiety: mianowicie na początku związku nie umawiali się na
> ślub, ona go nieśmiało oswajała i omotywała, nie wspominając o ślubie.

Kasiu droga !!!!
czy sugerujesz w ten psosob ze mama wyjsc za faceta, ktorego ledwo poznalam ????/
Przeciez ja go jeszcze nie znam!
Musze - ja i on tez - dojrzec o tej decyzji!
Jak Ty to sobie wyobrazasz inaczej ?
To musi trwac !!!


Robi to
> nagle po: roku, dwóch pięciu latach i nie uzasadniając, co się między nimi
> zmieniło, że potrzeba ta jest paląca z płaczem się domaga.

Dojrzala. I juz wie.

> mężowi (czy kochankowi) przez wiele (lub kilka) lat jego - jak sądzisz -
> ulubioną potrawę. On ją zjada mlaska i w ogóle jest ok, po czym po np 5 latach
> stwierdza, że musisz zacząc gotować coś innego, bo to gówno mu nie smakuje.

Bardzo dobre porownanie :))
po pieciu latach wcinania homarow rzygalabym na sam ich widok.
Ty nie ?

> I oparciem ma być facet dla
> kobiety, a nie odwrotnie??? Może wcale tak nie napisałaś, ale nie napisałaś ani
>
> słowa, że można coś facetowi wytłumaczyć lub się z nim dogadać, a tylko
> oczekiwać od niego. Dziekuje pięknie za takie uczucie.

Musialas mnie zle zrozumiec.
Malzenstwo jest oparte na zuafaniu i zrouzmieniu.
Obydwu stron.
Przynajmniej - powinno byc.

pozdrawiam,

Elektra

[Gość: ida]

Gość portalu: kasia napisał(a):

> Natomiast Tobie Elektro odpowiadam na pytanie, dlaczego facet nie ma spełniać
> palących potrzeb kobiety: mianowicie na początku związku nie umawiali się na
> ślub, ona go nieśmiało oswajała i omotywała, nie wspominając o ślubie. Robi to
> nagle po: roku, dwóch pięciu latach i nie uzasadniając, co się między nimi
> zmieniło, że potrzeba ta jest paląca z płaczem się domaga. No to facet jako
> osoba obdarzona męską logiką myśli: coś jest nie tak, do tej pory było ok, a
> nagle jest źle i jest zagubiony w potrzbach partnerki, która zazwyczaj mówi, że
>
> ślub jest ważny: BO TAK i ONA TAK CZUJE, a jak on tego nie rozumie, to jest
> wredny i jak może mówić, że ją kocha i nie żenić się. A do tej pory mógł. I
> nikt go za to nie ganił, to jak się ma nagle poczuć.


kasia, moje słowa uznania dla Twojej argumentacji (nie tylko dla tej co
skopiowałam, ale także dla tego co było dalej)

Gdyby facet znając moje poglądy na małżeństwo od samego początku, bo nie
zamierzam się z tym czaić, dajmy na to po paru wspólnie spędzonych latach bez
papierka nagle zażądał ode mnie ślubu (albo zaczął mnie pod tym kątem urabiać) i
to jeszcze w formie ultimatum, że jak za mnie nie wyjdziesz to odchodzę, to ja
też nie wiedziałabym co się dzieje i dlaczego

I nie wiem czy przypadkiem bym nie pomyślała, czy aby nie szykuje się tu jakiś
większy szwindel. I co wogóle mam myśleć o tych wspólnie spędzonych latach -
jedno wielkie kłamstwo z jego strony?

[elektra_]

kwieto napisał(a):

> Nie mow o meskim egoizmie i uporze kiedy jednoczesnie proponujesz rozwiazania w
>
> stylu: "nie chce spelniac Twoich zachcianek to od niego odejdz". Albo: "zagroz
> mu, ze odejdziesz, musisz byc na to zdecydowana, to wtedy albo odejdzie, albo
> spelni zadania"
>

nie zaproponowalam takiego rozwiazania w zadnym z moich postow.
Mylisz mnie z kims, kwieto.

> Rozumiem, ze to NIE jest egoizm i upor?

Jest. Jak rowniez dazenie do realizacji pragnien.
czasami najwazniejszych...
nie twierdze ze dla mnie najwazniejszych, ale rozumiem kobiety, ktore tak
rozumuja...

> Chyba rzeczywiscie kobiety posluguja sie swoja wlasna logika...

A mezczyzni?
Co powiesz o niechcei do spelnienia najwazniejszego marzenia ich zyciowych
partnerek tylko dlatego, ze go nie rozumieja, albo nie jest im z tym wygodnie,
albo tez "za duzo przy tym zalatwiania" jak to ujales w jednym ze swoich
poprzednich postow ?

Pozdr,

Elektra

[kwieto]

Z Twoich postow wychodzilo, ze popierasz argumentacje "jak sie nie ozenisz to
odchodze". Jesli tak nie jest, to przepraszam

Natomiast co do spelniania marzen partnerki - a jesli marzeniem partnerki jest
abym palil fajke nosil wasy i chodzil w ciemnych garniturach pod muszka? To co,
mam to marzenie spelnic, nie baczac na to, ze nie przepadam za ciemnymi
garniturow, nienawidze dymu papierosowego a z wasami wygladam smiesznie?

Wszystko zalezy od tego, czy jestem sklonny to marzenie spelnic. Ja nie
oczekuje od dziewczyny, ze bedzie mi przynosila codziennie sniadanie do lozka.

Po prostu - dla mnie milosc jest przeciwienstwem WYMUSZANIA czegokolwiek, i
oczekiwania, ze druga osoba bedzie spelniac moje marzenia.

Zreszta, w moim przypadku taka rozmowa moze wygladac tak:
- no to wezmy slub
- dobra

Naprawde, dokladnie taki dialog jest bardzo realny. Ale jesli ktos mi wyskoczy
nagle, po kilku latach udanego zwiazku, z tekstem, ze chce slubu, bo to daje mu
(jej) poczucie bezpieczenstwa, ze to jest dowod mojej milosci, ze to jest dla
niej wazne i bez tego nie potrafi dalej ze mna zyc - to ja sie bede powaznie
zastanawial, czy my sie tak na prawde rozumiemy, i czy nasze zalozenia co do
drugiej osoby, bycia razem sa dobre.

Slowem - bede sie powaznie zastanawial, czy to jest rzeczywiscie ta osoba z
ktora chcialem spedzic zycie, i ktora wydawalo mi sie, ze znam.

I to glupie uczucie, kiedy ktos nagle zmienia swoje podejscie do zycia, a Ty
nic o tym nie wiesz. Bo jesli zmienil NAGLE podejscie do malzenstwa, to moze
jutro rowniez zmieni cos tak samo nagle i sprawi sobie kochanka, albo zacznie
uwazac, ze powienienem wypelniac bez szemrania wszystkie polecenia albo ze
nastepnym "dowodem milosci" bedzie zaprzestanie moich wyjazdow na narty,
spotkan z kumplami, chodzenia do kina - slowem stopniowe stawanie sie kims, kim
na pewno nie jestem?

Jesli w imie milosci mam sie poswiecac wbrew sobie, swoim przekonaniom, swojej
osobowosci - to ja dziekuje za taka milosc.

Jestem gotow na porozumienie, konsensus, kompromis - ale nie za wszelka cene.
I tyle.

[Gość: agula]

Ludzie kochani jest jedna rzecz, o której nie wspominacie. Ślub kościelny
zawiera się przed Bogiem! Czy to coś nie znaczy? Gdzie w tych postach jest
wiara? Ślub nie jest imprezką dla rodziny i znajomych, to coś więcej.Tu wchodzi
w grę nasza wiara i już. Jak ktoś jest niewierzący to ślub jest dla niego
papierkiem. Jestem osobą wierzącą (brak systematycznej praktyki - winny
Koścół? - temat na osobny wątek).Wiara to nie to samo co religia. Dla mnie ślub
cywilny jest papierkiem, jest wyłącznie urzędowy, ale ślub kościelny to co
innego. Jest on podniosły, wiąże się z naszą wiarą. Dla mnie i mojego męża było
to ogromne przeżycie. Nieważni byli goście, znajomi - było to garstka
najbliżych osób. Tam liczyliśmy się my, nasza miłość. Z pewnością ślub nie jest
gwarancją na długie i szczęśliwe życie - takiej gwarancji nie zapewni nam nikt
( nawet my nie możemy jej zapewnić, to byłaby naiwność). Nas nikt nie zmuszał
do ślubu, to się po prostu stało i nie żałujemy, a wręćz przeciwnie jesteśmy
dumni z tego, jesteśmy dumni z obrączek, które są symbolem naszaj miłości. Nie
potępiam osób żyjących bez ślubu, sami tak żyliśmy pewien czas. Ktoś się
zapytał czy ślub coś zmienia. To jest trudne pytanie. Dla nas (jak wspomniałam)
był wielkim przeżyciem natury duchowej. Kochamy się tak samo jak wcześniej, ale
jest w tym coś niewytłumaczalnego (dla mnie), gdyż czujemy się bardziej
odpowiedzialni za siebie, inaczej spoglądamy na problemy i czujemy się bardziej
bezpieczni, bo wierzymy, że ktoś z nami jest i się nami opiekuje. Ciężko jest
wytłumaczyć wiarę. Ja nikogo nie namawiam na ślub, to sprawa indywidualna i
jeśli ktoś nie widzi nic w tym szczególnego to po co ma brać ślub. To nic nie
zmieni. Szkoda, że tak wielu ludzi patrzy na ślub jak na papierek. Osobiście
denerwują mnie odwieczne teksty typu: po ślubie się zmieni, żenię się tak bo
trzeba, bo to dla dobro dziecka ... itp. To takie wyrachowane i nieszczere. Nie
popieram nacisków ze strony rodziny, znajomych czy społeczeństwa. Musimy
zmienić naszą mentalność. Trzeba żyć w zgodzie z sobą i brać za to
odpowiedzialność (za każdą decyzję).

Wraz ze ślubem powiększyła się rodzina, o wspaniałych ludzi, a w szczególności
teściową, którą kocham jak matkę. Życzę wszystkim mądrych decyzji i wiele
miłości.

pozdrowiena agula

[kwieto]

elektra_ napisał(a):


> Kwieto, problem polega na tym ze probujesz kwestie tak bardzo delikatna rozwali
> c
> racjonalnie. Przyjmij do wiadomosci, ze kobieta bedaca konkubina po pewnym czas
> ie
> zaczyna czuc sie w tym ukladzie bardzo malo komfortowo. Skoro jej mezczyzna nie
>
> chce sie zenic, to moe jej nie kocha? nie kocha dostatecznie? moze chce odejsc?
>
> moze traktuje ja jak zabawke?
>
> Slub jest rozwianiem tych watpliwosci i deklaracja.
> bardzo wazna.
> To malo?
>
No ale jaka deklaracja? Co wlasciwie deklarujesz? Bo ja nie widze roznicy
pomiedzy prostym "kocham Cie" a cala procedura slubu. A z natury lubie upraszczac
a nie utrudniac.

A jesli kobieta czuje sie bez slubu traktowana przeze mnie jak zabawke - to albo
ona nie pasuje do mnie, albo ja nie pasuje do niej. Gdyby kobieta bedaca moja
dziewczyna powiedziala mi, ze bez slubu to ona ma takie watpliwosci, to moja
reakcja byloby albo:
- stwierdzenie, ze ona jest niepowazna i niedojrzala
- odebranie tego jako bardzo osobiscie wymierzony policzek. Bo to oznacza, ze ja
jestem traktowany jako gowniaz, ktory bez kontraktu nie jest w stanie sie
zdyscyplinowac do okazania komus, ze go kocham. Bueee...


> Oczywscie, kazdy (i kazda) tak by wlasnie wolal.
> Tylko jak to sie ma zdarzyc przy rosnacym wygodnictwie i niechceci mazczyzn ? (
> no
> bo co to zmienia? )
>
Nie wiem, moze po prostu przebywasz posrod niewlasciwych mezczyzn? Ja szukam
sobie kogos, dla kogo slub ma dziesieciorzedna waznosc. Kogos, dla kogo liczy
sie uczucie a nie impreza pt. "slub" i nie zmuszam nikogo, zeby byl ze mna skoro
sie w takich kwestiach nie dogadujemy. Kazdy ma wolny wybor. Jesli sie dogadamy
to super, jesli sie nie dogadamy, to trudno, nie bede nikogo zmuszal...
A rozwalanie kochajacego sie ukladu tylko dlatego, ze "ja chce miec slub" uwazam
za wyraz dziecinady i niedojrzalosci.

>
> Byc moze trafil... Trudno... szkoda, ze mezczyzna Anny nie potrafil zrozumiec j
> ej
> potrzeb wczesniej i musialo dojsc az do "tupania"...
> Widac nie zalezalo mu na tym "uroku"
>

Rownie dobrze mozna powiedziec "szkoda ze Anna nie potrafila zrozumiec potrzeb
swojego mezczyzny" - kazdy medal ma dwie strony. Jesli ja mam rozumiec potrzeby
kobiety, to niech kobieta rozumie rowniez moje potrzeby. W innym przypadku sa to
tylko czcze wymagania.

> > Osobiscie nie zakladam, ze nigdy sie nie ozenie, ale niech to bedzie moja
> > decyzja, a nie wymuszona deklaracja
>
> jesli Twoj stosunek do sparwy sie nie zmieni, to jak taka sytuacja ma miec
> miejsce ?
>
Widzisz, ulegasz tu stereotypom myslowym. Zakladasz, ze jesli krytykuje
instytucje slubu wymuszanego, czy slubu "zapewniajacego poczucie bezpieczenstwa"
to krytykuje instytucje slubu w ogole. A tak nie jest. Jesli poczuje potrzebe
pobrania sie z dziewczyna (bo na przyklad stwierdze, ze chce z nia wychowac
dzieci, itp), to jej to zaproponuje. Ale jesli ona wyskoczy mi z tekstem
"pobierzmy sie, bo mi to daje poczucie bezpieczenstwa", albo "jesli sie nie
pobierzemy to odejde" - to wybacz, ale sam jej przyniose walizki...


> >
> > Dalej. Ktos tu wspomnial o "posiadaniu kogos, kto daje wsparcie". Rozumiem
> , ze
> > slub ma byc "dokumentem wlasnosci"
>
> nie, to nie tak.

A jak??


> > jak by sie
> > czula, gdyby jej luby powiedzial: "no ozenilem sie, bo chcialem zawsze pod
> reka
> >
> > miec kogos, kto by mnie wspieral". Czy same dobrze czujecie sie jako czyja
> s
> > wlasnosc? Nie sadze... wiec to "posiadanie" jest tu troszke nie na miejscu
> .
>
> Ochhh.. Jak trudnos ie czasami dogadac... :(
>
> Po pierwsze:
> wsparcie jest bardzo wazne, ale samo w sobie niejset warunkeim wystarczajacym d
> o
> zawarcia malzenstwa, przynajmniej dla mnie.
>
> Po drugie:
> Akt wlasnosci czlowieka to jakas bzdura.niewolnictwo dawno zniesiono. o co Ci
> chodzi ?
>
No to jesli nie akt wlasnosci, to skad slowo "posiadanie kogos"???
(uprzedzam, ze jestem bardzo wyczulony na dobor slownictwa)


> Po trzecie:
> malzenstwo nie oznacza wylacznosci i wlasnosci.
>
No to po cholere ten slub???????????????? Jesli nie posiadanie, nie wylacznosc,
nie wlasnosc, nie bezpieczenstwo materialne to co do groma?

To po slubie sie kocha inaczej? Pstryk i jestesmy innymi ludzmi????


> Po czwarte:
> jesli kochany przeze mnie ze wzajemnoscia mezczyzna zeni sie ze mna, bo chce mi
> ec
> we mnie wsparcie i byc ze mna, to ja sie tylko moge cieszyc.
>
W nikim nie chce miec wsparcia, a juz na pewno nie w zonie. Zone/dziewczyne chce
kochac, a nie sie na niej opierac. Opieram sie wystarczajaco na samym sobie, lub
swoich znajomych. I ostatnia rzecza jaka chce robic, to mieszanie wspierania sie
z miloscia. Dla mnie to dwie rozne zupelnie sprawy. Takie jest moje credo zyciowe
i kropka.



> > dlatego, ze chcecie miec gwarancje na bezpieczenstwo? Bo jesli chodzi o
> > gwarancje na bezpieczenstwo, to mowiac oglednie, mam gdzies taka milosc ze
>
> > strony kobiety...
>
> Patrz wyzej i wczesniej :)
>

Nadal nie rozumiem....

>
> > Chce, zeby slub byl wspolna, niezalezna decyzja. A nie przymusem wyduszony
> m na
> > jednej ze stron, tylko dlatego, ze ta druga bedzie sie z tym "lepiej czula
> ". Bo
>
> TYLKO ?????????????
> Oooooooooo...

Acha, czyli uklad w ktorym jednej osobie jest super a drugiej beznadziejnie
uwazasz za calkiem normalny?


>
> To wiele tlumaczy :))

Wiele, to znaczy co wlasciwie?


>
> Pozdrawiam mimo wszystko ")
>
No prosze... "mimo wszystko"
zabrzmialo jak "czesc degeneracie"
Ale moze to ja sie czepiam?
K.

[Gość: elektra_]

> No ale jaka deklaracja? Co wlasciwie deklarujesz?

Zajrzyj do tresci malzenskiej przysiegi...

>Bo ja nie widze roznicy
> pomiedzy prostym "kocham Cie" a cala procedura slubu.

Procedura rzeczywiscei bardzo jest skomplikowana.
Nalezy publicznie powiedziec "kocham Cie, nbede Cie ccenil, szanowal, troszcyl
sie o Ciebie, bede Ci wierny".
W czym problem, kwieto?
Moze TY sie boisz zwiazania z jedna kobieta?

> A jesli kobieta czuje sie bez slubu traktowana przeze mnie jak zabawke - to alb
> o
> ona nie pasuje do mnie, albo ja nie pasuje do niej.

Aha...
Czyli rozwalanie ukladu kochajacego sie, bojedno chce slubu jest niedojrzale, ale
rozwalanie, bo Ty go nie chceszi uznajesz jej pragnienie za zachcianke i wyraz
niedojrzalosci - juz nie ????


> Nie wiem, moze po prostu przebywasz posrod niewlasciwych mezczyzn? Ja szukam
> sobie kogos, dla kogo slub ma dziesieciorzedna waznosc.

nie obrazaj sie prosze, kwieto - ale to wlasnie dla mnie jest "nieodpowiedni"
mezczyzna... Taki, dla ktorego slub ma dziesieciorzedna wartosc... Na razie
dyskutuje z Toba wlasnie...

> Kazdy ma wolny wybor. Jesli sie dogadamy
> to super, jesli sie nie dogadamy, to trudno, nie bede nikogo zmuszal...

Mhmmmm...
A co jesli po 2-3, moze 5 latach udanego zwiazku ona nagle zmieni zdanie ?
Spakujesz jej walizki ?
Kwieto...
czy to nie bedzie dziecinne i niedojrzale?


> Rownie dobrze mozna powiedziec "szkoda ze Anna nie potrafila zrozumiec potrzeb
>
> swojego mezczyzny" - kazdy medal ma dwie strony.

Zgadza sie.Ale zdaje sie, ze Anna rozumiala i spelniala Jego potrzeby, skoro sie
jednak pobrali, nie sadzisz?


> Widzisz, ulegasz tu stereotypom myslowym. Zakladasz, ze jesli krytykuje
> instytucje slubu wymuszanego, czy slubu "zapewniajacego poczucie bezpieczenstwa
> "
> to krytykuje instytucje slubu w ogole. A tak nie jest.

nie ?
To skad Twoje pytania, watpliwosci, cala ta polemika?
Deklaracje "ja sie raczej nie ozenie" ?

> Ale jesli ona wyskoczy mi z tekstem
> "pobierzmy sie, bo mi to daje poczucie bezpieczenstwa", albo "jesli sie nie
> pobierzemy to odejde" - to wybacz, ale sam jej przyniose walizki...

I to nie bedzie z Twojej strony dziecinne i niedojrzale?



> No to jesli nie akt wlasnosci, to skad slowo "posiadanie kogos"???

To kolokwializm. Nigdy nie uzyles zwrotu "moja dziewczyna" ?



> No to po cholere ten slub???????????????? Jesli nie posiadanie, nie wylacznosc,
>
> nie wlasnosc, nie bezpieczenstwo materialne to co do groma?
>
> To po slubie sie kocha inaczej? Pstryk i jestesmy innymi ludzmi????
>

nie, nie jestesmy...
A co nam to daje?
To wspanaile uczucie, ze mezczyzna ten tak bardzo mnie kocha, ze postanowil sie
ze mna zwiazac na zawsze...
nie jest tylko tu i teraz, ale deklaruje ze bedzie zawsze.
To daje wlasnie ta pewnosc.
To bezpieczenstwo.
Rozumiesz?
Pewnie nie....


> W nikim nie chce miec wsparcia, a juz na pewno nie w zonie.

Coz....
Zosik - samosik ?
To moze Ty w ogole nikogo nie potrzebujesz?

Zone/dziewczyne chc
> e
> kochac, a nie sie na niej opierac.

jedno drugiemu nie przeczy.

> > Patrz wyzej i wczesniej :)
> >
>
> Nadal nie rozumiem....

Tekstu pisanego ?

> > TYLKO ?????????????
> > Oooooooooo...
>
> Acha, czyli uklad w ktorym jednej osobie jest super a drugiej beznadziejnie
> uwazasz za calkiem normalny?

Nie - za beznadziejny.
Ale jesli jemu jest zle, to nie ch odejdzie, a nie trwa przy niej, dajac tym
samym zludna nadzieje.


> > To wiele tlumaczy :))
>
> Wiele, to znaczy co wlasciwie?

Jesli dal Ciebie spelnienie potrzeb swojej kobiety to niewystarczajacy argument
do odjecia dzialan, to... szkoda. Dla Niej. Bardzo duza. W tym momencie to Ty
wykazujesz sie egoizmem, ktory wczesniej zarzucales kobietom.


> > Pozdrawiam mimo wszystko ")
> >
> No prosze... "mimo wszystko"
> zabrzmialo jak "czesc degeneracie"
>

Nie powinienes tego tak odbierac.
Naprawde :)
Pozdrawiam, mimo ze sie tak bardzo nie zgadzamy :)

Ale moze to ja sie czepiam?

czepiasz sie :))

Elektra

[Gość: kasia]

Elektro, więc powiedz wreszcie do jasnej i ciężkiej co się takiego dzieje po
kilku latach, że kobieta, która wcześniej nie chciała ślubu, a przynajmniej się
ze swoim chciejstwem ukrywała, nagle to ujawnia i dziwi się reakcjom faceta.
Co do spełniania oczekiwań, to raczej facet Anny spełnił jej, a nie ona jego. I
został brzydko zaszantażowany. Chyba ją za bardzo kocha. Ja bym zostawiła
faceta, który by mnie szantażował odejsciem, jeśli nie weźmiemy ślubu.

[elektra_]

Gość portalu: kasia napisał(a):

Przeczytaj kasiu post Yolki. bardzo ladnie to tam wyjasnila.

Pozdrawiam,

Elektra

[Gość: kasia]

Przeczytałam, skomentowałam i dostałam po głowie. JA nie rozumiem kobiecej
logiki i wnerwia mnie.
Yolka zarzuca kwieto, że pisze Ja, a nie My, a która z pań dążących do ślubu
wysili się, by zrozumieć faceta? Każda mówi: JA chcę ślubu (co najwyżej
okraszając to: bo to Nam pomoże). A jak facet mówi, że dla niego ślub nic nie
wnosi, to żadna nie tłumaczy, co wnosi, bo nie ma logicznych argumentów. I tego
domaga się kwieto, a ty go spuszczasz mówiąc, że chce racjonalnego tłumaczenia
tego, co ulotne. Nawet jeśli tak jest, to można mu w przystępny sposób
wytłumaczyć, że w Tobie się coś zmieniło i wyjaśnić co, a nie wściekać, się, że
facet się nie zmienił.
To raz. A dwa, list Yolki nie odpowiada na pytanie: co się zmienia po kilku
latach. Chyba że mam doczytać między wierszami, że kobieta najpierw nie
potrzebuje poczucia bezpieczęństwa, a potem nagle tak. To chyba też można
facetowi wyjaśnić, skąd ta nagła bezbronność.
Ja mniej więcej wiem, jak myślą faceci i starałam Ci się to opisać w analogii
kulinarnej dla przykładu, ale widzę, że nie jest istotne zrzumienie facetów,
tylko przeforsowanie swojego stanowiska. Zatem powodzenia w małżeństwie

[kwieto]

Gość portalu: elektra_ napisał(a):

)
) ) No ale jaka deklaracja? Co wlasciwie deklarujesz?
)
) Zajrzyj do tresci malzenskiej przysiegi...

Znam ta przysiege na pamiec. I wiem jakie pobudki kieruja ludzmi ktorzy te slowa
wymawiaja - bo "wpadli", bo "rodzice chcieli" i tak dalej.
I wiem jak sie zachowuja ludzie na samym weselu i po nim (pracowalem i jeszcze mi
sie zdarza pracowac robiac zdjecia tudziez nagrania video na takich imprezach). W
90 przypadkach na 100 caly slub ma niewiele wspolnego z miloscia.

)
) )Bo ja nie widze roznicy
) ) pomiedzy prostym "kocham Cie" a cala procedura slubu.
)
) Procedura rzeczywiscei bardzo jest skomplikowana.
) Nalezy publicznie powiedziec "kocham Cie, nbede Cie ccenil, szanowal, troszcyl
) sie o Ciebie, bede Ci wierny".
) W czym problem, kwieto?
) Moze TY sie boisz zwiazania z jedna kobieta?

Ja wole powiedziec to kobiecie na plazy na skraju morza i uwazam to za wazniejsze
niz podpisanie papierka w USC.


)
) ) A jesli kobieta czuje sie bez slubu traktowana przeze mnie jak zabawke - t
) o alb
) ) o
) ) ona nie pasuje do mnie, albo ja nie pasuje do niej.
)
) Aha...
) Czyli rozwalanie ukladu kochajacego sie, bojedno chce slubu jest niedojrzale, a
) le
) rozwalanie, bo Ty go nie chceszi uznajesz jej pragnienie za zachcianke i wyraz
) niedojrzalosci - juz nie ????
)
A nie zwrocilas uwagi, ze ja po prostu nie chce byc z kims kto w imie swojego
chciejstwa jest gotow rozwalic uklad? Co ja mam sie poswiecac w imie ratowania
zwiazku ktorego partnerka nie ma ochoty ratowac skoro stawia takie ultimatum?
Jej decyzja, jej wola, skoro uwaza ze slub jest wazniejszy od milosci - prosze
bardzo, ale beze mnie.


)
) ) Nie wiem, moze po prostu przebywasz posrod niewlasciwych mezczyzn? Ja szuk
) am
) ) sobie kogos, dla kogo slub ma dziesieciorzedna waznosc.
)
) nie obrazaj sie prosze, kwieto - ale to wlasnie dla mnie jest "nieodpowiedni"
) mezczyzna... Taki, dla ktorego slub ma dziesieciorzedna wartosc... Na razie
) dyskutuje z Toba wlasnie...
)
Wniosek - stanowilibysmy kiepska pare. Ale nie musimy sie ze soba wiazac, prawda?
Jest tylu ludzi na swiecie...


) ) Kazdy ma wolny wybor. Jesli sie dogadamy
) ) to super, jesli sie nie dogadamy, to trudno, nie bede nikogo zmuszal...
)
) Mhmmmm...
) A co jesli po 2-3, moze 5 latach udanego zwiazku ona nagle zmieni zdanie ?
) Spakujesz jej walizki ?
) Kwieto...
) czy to nie bedzie dziecinne i niedojrzale?
)
A czy jej nagla zmiana zdania po 5 latach i stawiania ulimatum "albo je spelnisz
albo do widzenia, bo ja mam taka ochote" uwazasz za dojrzale? Ja tylko mowie co
wybiore w razie takiego sformulowania roszczen. Wybiore walizki, bo nie mam
ochoty zyc z kims kto jest niedojrzaly, i nie wykazuje minimalnej checi wspolnego
rozwiazania problemu


)
) ) Rownie dobrze mozna powiedziec "szkoda ze Anna nie potrafila zrozumiec po
) trzeb
) )
) ) swojego mezczyzny" - kazdy medal ma dwie strony.
)
) Zgadza sie.Ale zdaje sie, ze Anna rozumiala i spelniala Jego potrzeby, skoro si
) e
) jednak pobrali, nie sadzisz?
)
Nie wiem, ale zdaje sie, ze sie pobrali po pol roku wymuszania placzem? Wiesz,
dla mnie jest to slub z litosci. albo dla swietego spokoju. Oba rozwiazania mi
nie pasuja. Jesli jej chlopakowi pasowaly i jest szczesliwy - to wspaniale. Jabym
szczesliwy nie byl. Ale ja to ja a on to on.


)
) ) Widzisz, ulegasz tu stereotypom myslowym. Zakladasz, ze jesli krytykuje
) ) instytucje slubu wymuszanego, czy slubu "zapewniajacego poczucie bezpiecze
) nstwa
) ) "
) ) to krytykuje instytucje slubu w ogole. A tak nie jest.
)
) nie ?
) To skad Twoje pytania, watpliwosci, cala ta polemika?
) Deklaracje "ja sie raczej nie ozenie" ?
)
Bo tlumacze juz ktorys raz - slub wymuszany w taki sposob jak tu jest to
proponowane mnie nie interesuje. Nie czuje tez potrzeby brania slubu w tej
chwili. Ale nie wykluczam, ze mi sie np. odmieni...


) ) Ale jesli ona wyskoczy mi z tekstem
) ) "pobierzmy sie, bo mi to daje poczucie bezpieczenstwa", albo "jesli sie ni
) e
) ) pobierzemy to odejde" - to wybacz, ale sam jej przyniose walizki...
)
) I to nie bedzie z Twojej strony dziecinne i niedojrzale?
)
Powtarzam sie w tym poscie po raz trzeci - na dziecinne zagrania reaguje
dziecinnymi reakcjami. Co innego kiedy ktos powie "moze bysmy sie pobrali" a co
innego gdy ktos powie "jesli sie nie pobierzemy to odejde". Nie dostrzegasz tej
drobnej roznicy? Juz pisalem tu, ze ja jestem bardzo uczulony na slownictwo i
formulowanie wypowiedzi...
Wiec - jesli ktos zagra dziecinnie - nie bede mu przeszkadzal, ale sam sie w
piaskownicy bawic nie zamierzam


) ) No to jesli nie akt wlasnosci, to skad slowo "posiadanie kogos"???
)
) To kolokwializm. Nigdy nie uzyles zwrotu "moja dziewczyna" ?
)
Zawsze mnie mierzil, choc uzywam go, bo niestety nie widze czegos rownie
zgrabnego. Ale wole mowic, ze jestem z kims, albo ktos jest przy mnie, a nie
"jest moj". Natomiast o wiele naturalniejsze od "posiadac" jest slowo "miec
(kogos)" jest lzejsze. "posiadac" od razu sugeruje akt wlasnosci. Przynajmniej
dla mnie.

)
)
) ) No to po cholere ten slub???????????????? Jesli nie posiadanie, nie wylacz
) nosc,
) )
) ) nie wlasnosc, nie bezpieczenstwo materialne to co do groma?
) )
) ) To po slubie sie kocha inaczej? Pstryk i jestesmy innymi ludzmi????
) )
)
) nie, nie jestesmy...
) A co nam to daje?
) To wspanaile uczucie, ze mezczyzna ten tak bardzo mnie kocha, ze postanowil sie
) ze mna zwiazac na zawsze...

Juz sobie wytlumaczylismy, ze slub nie oznacza "na zawsze"? Moja mama rozwodzila
sie dwukrotnie, i dla mnie slub jest tak samo tymczasowy jak np. praca. Czy
podpisujac kontrakt na prace, jestes swiecie przekonana, ze to bedzie praca "na
zawsze"? nie sadze...

) nie jest tylko tu i teraz, ale deklaruje ze bedzie zawsze.
) To daje wlasnie ta pewnosc.
) To bezpieczenstwo.
) Rozumiesz?
) Pewnie nie....
)
Nie nie rozumiem, bo nie jestem wstanie dac deklaracji "na zawsze" Bo nie daje
slowa o ktorym nie wiem, czy bede potrafil go dotrzymac. Nawet jesli w tej chwili
wierze, ze tak bedzie, jestem (w tej chwili) o tym przekonany w 100% - pewnosci
nie mam nigdy, i nigdy jej miec nie bede. Moze jestem zbyt zasadniczy, moze
czepiam sie detali, trudno...


)
) ) W nikim nie chce miec wsparcia, a juz na pewno nie w zonie.
)
) Coz....
) Zosik - samosik ?
) To moze Ty w ogole nikogo nie potrzebujesz?
)
To zalezy w jakim kontekscie. Na pewno nie w kontekscie podpory czy opiekunki.
Ja chce miec kogos z kim sie bede dobrze czul i radowal sie z jego obecnosci. Nic
wiecej od tej osoby nie chce.
Ze swoimi problemami poradze sobie sam, nianki nie potrzebuje.



) Zone/dziewczyne chc
) ) e
) ) kochac, a nie sie na niej opierac.
)
) jedno drugiemu nie przeczy.
)
Wiesz, wydaje mi sie, ze jesli jestem z kims przede wszystki po to, zeby sie na
nim oprzec, to nie mowimy o milosci, a o wieszaniu sie na kims. Kwestia ustalenia
priorytetow. Dla mnie wazniejsza jest milosc a wsparcie sobie moze byc ale nie
musi, a wydaje mi sie, ze Ty forsujesz model Przede wszystkim wsparcie, a milosc
sobie moze byc ale nie musi - tak wygladaja Twoje wypowiedzi "z boku" - moze
warto sie nad tym zastanowic?
Kwestia rozlozenia akcentow... mowilem, ze jestem czuly na slownictwo, bo sam
kiedys oczekiwalem od dziewczyny przede wszystkim wsparcia. Tylko potem
zrozumialem, ze takie podejscie nie wiele ma wspolnego z miloscia. I teraz jestem
na takie rzeczy bardzo wyczulony.


) ) ) Patrz wyzej i wczesniej :)
) ) )
) )
) ) Nadal nie rozumiem....
)
) Tekstu pisanego ?

Tej roznicy pomiedzy "przed slubem" a "po slubie" To co pisala Kasia do Yoli -
jesli nie potrafisz wspolnie rozwiazywac problemow i zyc kochajac sie przed
slubem, to raczej po slubie tez Ci sie nie uda


)
) ) ) TYLKO ??????

[Gość: alka_xx]

Rozmawia para:

Ona:" Kochanie, moze wzielibysmy slub w Boze Narodzenie?"

On: " Cos ty Maryska! Swieta bedziemy sobie psuli?"

[Gość: kasia]

Tylko w tej kwestii może się wypowiem, bo to co przeczytałam o bezpieczeństwie,
stabilności i ultimatum: ślub a rozstanie po raz kolejny mnie przeraziło, jakie
są kobiety i co jest dlanich ważne.
Ale do baranów. Ja jestem osobą wierzącą, więc ważny jest dla mnie sakrament.
Wiarę wybrałam świadomie w wieku 21 lat, choć ochrzczona byłam wcześniej. Kiedy
się na tę wiarę zdecydowałam, byłam w związku, który chciałam przekształcić w
ten sakrament jeszcze 4 lata z hakiem. Nie udało się. Potem zaś, z moim obecnym
mężem od początku wiedzieliśmy, że się bardzo koachamy i chcemy być ze sobą,
ale wypłynął temat ślubu. I otóż mimo wielkiej miłości zajęło mi prawie dwa
lata pokazanie mu różnicy w moim a jego sposobie myślenia. On uważał, że ja
chcę ślubu, bo wszyscy go mają, a nie mam rozsądnych argumentów oraz
powiedział, że jak chodzi o papierek, to możemy w każdej chwili. Mnie nie
chodziło o papierek, tylko o życie w wierze. Dwa cięzkie lata i urodzenie w
międzyczasie dziecka kosztowało mnie i wiele przegadanych nocy i cytaty z pisma
św. jak pod natchnieniem ducha .... Ale zrozumiał. Wzięliśmy ślub z radością,
razem trakrując go jako sakrament, wyspowiadawszy się na poważnie pierwej.
Potem ochrzciliśmy duże już dziecko. Wszystko na wariackich papierach, ale:
1. jeśli idzie o poczucie bezpieczeństwa, to mamy tylko ślub kościelny, więc w
każdej chwili możemy się odwrócić plecami - bez rozwodu i intercyzy - to do
kweieto.
2. nie nosimy obrączek, bo nie lubimy i były pożyczone na ślub.
3. mamy różne nazwiska i nie sądzę, żeby dziecko na tym ucierpiało, mamy jasne
zasady i wiemy czego chcieliśmy, wieć jej wyjaśnimy, dlaczego tak jest oraz
dlaczego nie warto brać ślubu dla papierka, białęj sukni i z powodu dziecka w
drodze
4. kiedy byliśmy w tę sobotę na ślubie kuzynki i usłyszeliśmy mężu przyjmij tę
obrączkę, przypomnieliśmy sobie, że my używaliśmy imion wręczając sobie
obrączki, i zgodnie stwierdziliśmy, że dostalibyśmy ataku śmiechu pod ołtarzem
5. nie było wesela tylko przyjęcie, a to i tak za dużo, lepiej gdybyśmy poszli
sami, w letniej sukience i spodenkach oraz sandałach (było lato, ale polecam
też kombinezony narciarskie zimą), bez gości, rodziny nawet, sami...(no
niestety ksiadz i świadkowie).
Zatem kochana b., jeśli jesteś osobą wierzącą, to jest Ci ciężko, ale trochę
ponosisz konsekwencje tego, że nie dałaś świadectwa tej wiary decydując się np.
na mieszkanie razem (tak jak ja, no ale ja dopiero po urodzeniu dziecka - też
ktoś może powiedzieć, że hipokryzja, przyjmę z pokorą, bo ludzie ścieżki są
przedziwne). Uwierz, że jeśli to ten, a poprosisz Ducha św. o pomoc, to ją
zyskasz i znajdziesz słowa, żeby do niego trafić. U mnie chyba decydujący był
argument, żebyśmy wzięli ślub jednostronny (jeśli ja jestem wierząca a on nie,
to jest możliwe), tylko kościelny, tylko ze świadkami i pocichu, żebym ja była
w porządku wobec mojego Boga i mojej wiary, między nami to nic nie zmieni.
Wtedy się obraził, że mu nie daję szansy, a potem zaczął rozumieć, o co mi
chodzi. Wiem, że takie rozmowy są okropnie trudne, ale tylko życie w prawdzie
pozwoli Ci kochać do końca. Może napisz, jak nie umiesz powiedzieć. Ale
pamiętaj, że moje rady są dla osoby, dla której wiara jest najważniejsza, a
raczej tak samo ważna jak miłość tu na ziemi, wymaga ofiar.
I tu masz rację Kwieto!!! To jest pieprzenie o stabilizacji, miłość to
bezwarunkowe dawanie siebie a nie pod warunkiem, że wobec wójta lub plebana i
świadków ogłosimy... Nie wytrzymałam, przepraszam, sama to zrobiłam przed
księdzem, ale myślę, że się wytłumaczyłam, to była jedyna droga, którą mogłam
podążać z moim Bogiem. I wiem, że będę z moim mężem do końca życia, kiedy jest
źle oboje czerpiemy siłę z Sakramentu i cieszę się, że mam inne nazwisko, że
mam swoje konto w banku, że mamy samochód na współwłasnośći i omawiamy każdy
najdrobniejszy zakup razem, wypłacając z konta, które ma mniejszy debet, nie
czułabym się bezpieczniej nazywając się żoną

[Gość: Ania]

My wzięliśmy ślub pół roku temu...Przed ślubem mieszkaliśmy dwa lata razem -
więc to nie chęć wspólnego zamieszkania. Zastanawiałam się nad tym dlaczego był
dla mnie taki ważny? Jest wiele powodów, ale jedno jest pewne- mogę powiedzieć,
że czuję się lepiej, bezpieczniej. Mój mąż też jest szczęśliwy... było też
wesele -ale na nim 70% to byli znajomi, reszta najbliższa rodzina. Masa
kłopotów z przygotowaniem. zabieganie, brak czasu na wszystko - ale warto!!!!!!
Super zabawa, super samopoczucie i jakie wspomnienia !!!! Jestem za...

[Gość: deska]

Czołgiem, kochani!
Wychodzę za mąż za pół roku i szczerze mówiąc, nie mam pojęcia, co jeszcze może
się poprawić w moim związku przez sam fakt konkordatowego zawarcia związku.
Czuję się kochana, mam poczucie bezpieczeństwa, stabilności, wewnętrznej
harmonii, tak dzieje się od lat trzech i pewnie działoby się nadal bez tych
ceremonialnych przyrzeczeń. Oczywiście ślub jest bardziej pomysłem mojego
ukochanego i rodziny niż moim, ale też nie widzę przeciwwskazań dla jego
realizacji. Jeśli chodzi o mnie, mogłabym pozostawić sprawy w tym stanie, w
jakim są obecnie, tzn. mieszkać i zyć razem ciesząc się naszym szczęściem.

Myślę jednak, że ciągle czujemy na sobie presję społeczeństwa w kierunku
tradycyjnego uwieńczenia związku partnerskiego. Są ludzie, którzy mają
predyspozycje do wiecznego oglądania się na to, co powiedzą inni, a są tacy,
którzy wyznają filozofię: "eeeeetaaaaam". Ja będę tak samo zadowolona będąc
żoną czy nie, ale może to wynika z osobowości. Jestem najwyraźniej bliższa temu
drugiemu podejściu, ale czy ono właśnie nie jest również egoistyczne? Nie
umiałabym wymuszać na kimś decyzji o małżeństwie, sprzeczne byłoby to z jakąś
moją dumą. Niektórym potrzebne są te "dowody", dla innych dowodem jest samo
życie, postępowanie.
Nie oczekuj, Kwieto, że ktoś odpowie Ci na pytanie, co zmienia ślub w kwestii
poczucia bezpieczeństwa. Ja myślę, że tylko wtedy można spokojnie to małżeństwo
zawrzeć, kiedy nie brakuje ci już niczego i żadnych dodatkowych deklaracji "na
poparcie i przypieczętowanie" nie potrzebujesz.

pozdrowionka
de_ska

[agniecha3]

> Wychodzę za mąż za pół roku i szczerze mówiąc, nie mam pojęcia, co jeszcze może
>
> się poprawić w moim związku przez sam fakt konkordatowego zawarcia związku.
> Czuję się kochana, mam poczucie bezpieczeństwa, stabilności, wewnętrznej
> harmonii, tak dzieje się od lat trzech i pewnie działoby się nadal bez tych
> ceremonialnych przyrzeczeń.

byc moze, chociaz gdyby Twoj przyszly sie jednak nie zdeklarowal, byc moze za
pare lat zmienilabys strone barykady. Bo brak deklaracji nie doskwiera od razu, a
kobieta, ktora sie tej deklaracji doczekala, nigdy nie zrozumie kobiety, ktora
czeka na prozno.

[Gość: A27]

Ahniecha napisala:
>
> byc moze, chociaz gdyby Twoj przyszly sie jednak nie zdeklarowal, byc moze za
> pare lat zmienilabys strone barykady. Bo brak deklaracji nie doskwiera od razu,
> a kobieta, ktora sie tej deklaracji doczekala, nigdy nie zrozumie kobiety,
>ktora czeka na prozno.

Dokladnie tak to jest. Najsmieszniejsze jest jednak to, ze kobiety, ktore bez
problemu dostaly to czego my nie moglysmy od naszych gostkow wydebic teraz
mowia: "Phi, mi tam na slubie nie zalezalo, jemu zalezalo." To tak jakby bogaty
mowil, ze mu na pienidzach nie zalezy i jednoczesnie sprawdzal czy nadal ma te
dwa miliony.

[Gość: onnanohi]

Halo, Anulka, ja tak nie mówiłam.
Zależało mi :)

[kwieto]

no i wlasnie o cos takiego mi chodzi. O slub na zasadzie "co mi szkodzi" a nie
"jak sie nie ozeni, to oznacza, ze nie kocha"
Przymusu w stylu "bierzemy slub albo odchodze" nie znosze i uwazam za
dziecinade.

[Gość: Pola]

Ja myślę, że tylko wtedy można spokojnie to małżeństwo
> zawrzeć, kiedy nie brakuje ci już niczego i żadnych
dodatkowych deklaracji "na poparcie i przypieczętowanie"
nie potrzebujesz.

O! Wlasnie, dobrze powiedziane. Zgadzam sie!
A zeby poczuc to bezpieczenstwo i poczucie, ze jest
dobrze, potrzeba - w moim przypadku - troche czasu i pracy,
Pozdrawiam

[Gość: mariolka]

hhhhh

JEszcze o miłości, bo mi nie da spokoju

[Gość: kasia]

B. jeśli kochasz tego człowieka, to go nie zostawisz, a jeśli nie kochasz, to
po co ci ten pierścionek???
Jeśli jesteś osobą wierzącą, to wiesz, że taką miarą, jak my mierzymy, odmierzą
i nam, pozwoliłaś facetowi kochać się przez 5 lat, a potem koniec miłości
majtki na dupę, bo nie ma ślubu? przez te lata też nie było. Nie chcę przez to
powiedzieć, że nie masz prawa chcieć ślubu, ale na wszystkie świętości,
odpowiadasz za tego człowieka (on za Ciebie, też, ale to jego sprawa, nie
piszesz, czy on jest wirzący), jeśli go oswajałaś 5 lat (patrz mały książę), a
teraz won, bo nie chce dać pierścionka, to z tego braku miłości dopiero się nie
wyspowiadasz i ztego egoizmu. Jeśłi ślub był ważniejszy niż człoweik, z którym
jesteś, było się związać z atkim, który na pewno się oświadczy, są tacy, sama
wybierałam między facetem, który mi się oświadczał, a tym, który nic nie
obiecywał i na dodatek był przeciwnikiem ślubu, a o sakramentach nie miał
pojęcia, ale to była moja robota do wykonania, a ty mówisz: jest ciężko, ja
wysiadam, a jak będzie ciężko po pierścionku i obrączce????
Zastanów się, ćzy możesz go skrzywdzić

[Gość: b.]

Kasiu, On też jest wierzący czasami bardziej niż ja. On też uważa, że dzieci to
tylko po slubie. Nie wiem, co będzie z Nim, co będzie ze mną jeżeli dojdzie do
rozstania. Wiem, że sytuacja taka jak teraz jest dla mnie nie do wytrzymania.
Jestem w wieku, w którym chcę mieć dzieci. Jestem kobietą coś takiego we mnie
siedzi. Mądrze piszesz, że jestem za Niego w jakiś sposób odpowiedzialna, ale
nie wiedzę innego wyjścia.

[Gość: kasia]

JAk jest wirzący, to powinien zrozumieć. a dlaczego dzieci po ślubie? może na
to pytanie sobie odpowiedzcie? Ja miałam przed i nic to nie zmieniło między
nami, decyzja o ślubie zapadła odrębnie.
On też jest odpowiedzialny za Ciebie, może macie zadanie na teraz ocenić, na
czym wasza wiara polega (dodam, że dręczyłam tak mojego przyszłego szwagra
trochę złośliwie, bo też twierdził, że jest wirzący i dzieci to po ślubie, ale
się w końcu oświadczył, no ale moja siostra cierpliwie czekała ze 6 lat, faceci
tak mają, a tupanie ich tylko oddala od tej decyzji), może nie jesteście jednak
wierzący???
A jak już doszłaś do ściany i nie widzisz drzwi, to się pomódl, nie jesteś sama
i nie ze wszystkim musisz sobie sama radzić, ale staraj się wypełniać
najważniejsze przykazanie: miłości.
Będę o Was ciepło myśleć i prosić Kogo Trzeba
kasia

[kwieto]

A moze porozmawiajcie o dzieciach a nie o slubie???

Cos mi sie widzi, ze to jest wlasciwy problem, nie zaden slub, tylko to, ze on
ma watpliwosci co do tych dzieci...

[Gość: b.]

Wiecie co? Już się pogubiłam. A może zgubiłam się duuuuuuuuuuuuuużo wcześniej?
Dzieki Kasia, dzięki Kwieto i cała reszta. Muszę sobie spokojnie pomysleć,
muszę chyba zostać przez chwilę sama...
Pa.

[Gość: A27]

Gdzies tam na gorze byl post o pokorze. Drogie kolezanki, przez cale wieki
kobiety byly pokorne wobec mezczyzn i wcale nie bylo nam fajnie. W prawdziwe
rownouprwanienie ja uwierze dopiero wtedy gdy kobieta bedzie mogla oswiadczyc
sie mezczyznie i nikt w tym nic nienormalnego nie widzi.

Kwieto, jesli w zwiazku wystepuje chroniczny brak satysfakcji kobiety zwiazany
ze statusem konkubiny, to o jakim uroku my tutaj mowimy. Podobnie jak b.
czekalam na kolejne okazje do oswiadczyn: urodziny, imieniny, nasza rocznica
poznania, Boze narodzenie. Do Walentynek juz czekac nie chcialam.

Mozecie tutaj sobie gadac przez nastepnych kilka dnia, a jesli b. chce wyjsc za
swojego faceta to jutro tez bedzie chciala i po jutrze i za miesiac. I
wczesniej znudzi sie byciem konkubina niz zrezygnuje z bycia zona.

Kwieto, najpierw znajdz kobiete swojego zycia, a potem powiedz mi, ze jesli ona
bedzie chciala slubu, a Ty nie - to Ty jej pozwolisz odejsc. Zobaczymy czy
pozwolisz.

[Gość: b.]

Masz rację pisząc, ze bede tego zawsze chciala, bo bede. Kwieto wczesniej
napisal cos o metnych tlumaczeniach - wlasnie tak mam, nie mam konkretnych
argumentów: nie, bo cos cos tam. na razie mam tylko odpowiedz: i chce, i nie
chce - tylko dalej nie moge sie dowiedziec dlaczego nie chce. Święta nie jestem
i święta nie byłam i On o tym wie, skoro to Mu przeszkadza, to po co jest ze
mną.

[Gość: Sol]

Gość portalu: A27 napisał(a):

> Gdzies tam na gorze byl post o pokorze. Drogie kolezanki, przez cale wieki
> kobiety byly pokorne wobec mezczyzn i wcale nie bylo nam fajnie. W prawdziwe
> rownouprwanienie ja uwierze dopiero wtedy gdy kobieta bedzie mogla oswiadczyc
> sie mezczyznie i nikt w tym nic nienormalnego nie widzi.
A normalne jest jesli szantazujesz mezczyzne odejsciem by wymoc na nim slub? To jest wlasnie
normalne, fajne i niepokorne?

> Mozecie tutaj sobie gadac przez nastepnych kilka dnia, a jesli b. chce wyjsc za
> swojego faceta to jutro tez bedzie chciala i po jutrze i za miesiac. I
> wczesniej znudzi sie byciem konkubina niz zrezygnuje z bycia zona.
Czyli znudzi sie byciem z tym mezczyzna, tak? To wtedy juz nie ma po co za niego wychodzic, faktycznie...

do Sol

[Gość: A27]

Koleznaka nie potrafi logicznie myslec. To nie chodzilo o znudzenie sie
facetem, tylko o jego brak decyzji. I o jakim szantazu mowic. Nie zmuszalam
go do slubu. Oswiadczylam tylko, ze odjede. Czy ja mu przed slubem cos
obiecywalam. Nie!

Sol, jesli dajmy na to, Ty chcesz przezyc zycie z slubofobem to prosze Cie
bardzo. Ja nie chcialam.

Kazdy human being powinien miec prawo do slubu. Dlatego geje tez o to walcza.

Mozemy sobie tutaj siedziec i do konca swiata dyskutowac czy malzenstwo ma sens
czy nie, czy posiadanie dziecie ma sens. I sorry, ale i tak wiekszosc kobiet
bedzie chciala wyjsc za maz i miec dzieci. I w wielu przypadkach nie ma na to
logicznego wytlumaczenia.

[Gość: Sol]

Gość portalu: A27 napisał(a):


I o jakim szantazu mowic. Nie zmuszalam
> go do slubu. Oswiadczylam tylko, ze odjede.

Przeczysz sama sobie.

[kwieto]

Jesli bedzie to rzeczywiscie kobieta mego zycia - wtedy problem slubu nie
wystapi...

Można na słówko?

[Gość: onnanohi]

Moim zdaniem najważniejsze to POZNAĆ się zanim się człowiek z człowiekiem
zwiąże.
Ja i mój - wybaczcie - Mąż wszystkie ważne sprawy omówiliśmy w ciągu pierwszych
dwóch miesięcy naszej znajomości, tzn.:
1. Co to znaczy być razem
2. Co najbardziej lubimy robić
3. Co nas śmieszy
4. Co nas boli
5. Czy chcemy dzieci
6. Co myślimy o konkubinacie, małżeństwie
7. Rasizm
8. Polityka i my

Itd aż w nieskończoność.
Rozumiecie? Poznaliśmy się jak łyse konie gadając, gadając, gadając.
I po prostu pasowaliśmy do siebie - On się oświadczył, ja się ucieszyłam i już.

I gdybym poznała takiego Kwieto jako mojego potencjalne go (:-)) to nie
związałabym się z nim i już. Bo nasze poglądy na to i na tamto są zbyt różne.

Łatwo mi mówić, wiem, mojego lubego poznałam jak miałam 28 i trochę lat -
miałam już wszystko poukładane w głowie - jak i czego oczekuję itp. i łatwo
było mi się zorientować, czy TO TEN w 100%. Dziewczyna, która ma 20 lat i wiąże
się z facetem - może po prostu nie trafić na właściwego (a On na właściwą)... I
potem są problemy. I ona i on je mają.

Pytanie do Kwieto - bardzo łatwo "pakujesz" swoją dziewczynę, gdy ona zrobi coś
nie po Twojej myśli, zaszantażuje itp. Naprawde uczucia dla Ciebie nic, tak
maluśko, znaczą i nie byłbyś skłonny do żadnych poświęceń, jeżeli TY uważałbyś,
że to głupie, niepotrzebne itp.?
Gdybym była Twoja kobietą - o, sorry za sformułowanie - prawo własności itd -
nigdy nie czułabym się przy Tobie bezpieczna. Ty i Twoje poglądy są dla Ciebie
najważniejsze :(
A wiesz czym urzekł mnie mój Mąż i co dla mnie jest wyrazem prawdziwej miłości?
Nie chcemy mieć dzieci, ale PRZED ŚLUBEM mięliśmy rozmowę również na temat
aborcji. I powiedziałam mojemu Ukochanemu, że jestem absolutnie przeciw
aborcji, jesteśmy dorośli, wiemy że istnieje jakiś margines na "wpadkę".
Powiedziałam, że gdyby tak się stało - rodzę to dziecko i chcę to omówić teraz,
taka jest moja decyzja niezależnie od przyszłych warunków itd. Rozmawialiśmy o
tym długo - w zasadzie to jest tak, że oboje równie mocno nie chcemy mieć
dzieci, ale w razie czego ... to JA byłabym w ciąży. Rozmowa nasza zakończyła
się tym, że mój Ukochany przyjął moją decyzję i ... po prostu BARDZO się
zabezpieczamy. Ale powiedział, że skoro taka jest moja decyzja - będziemy
kochać nasze ewentualne "wpadkowe" dziecko. I to jest dla mnie wyrazem Jego
miłości.

Wiecie co, gdy czytałam dziś ten wątek, zadzwonił mój Mąż. Zapytałam Go, czemu
się ze mną ożeniłeś? "Bo Cię kocham M" odpowiedział. To takie proste ...

[kwieto]

No wlasnie. Wbrew pozorom nie roznimy sie tu zbyt wiele. I u was malzenstwo
wyniklo naturalnie, oboje wiedzieliscie z kim sie zadajecie i ze tego chcecie.
I tak jest OK. A nie jakies monologi, wymuszenia, dawanie do zrozumienia,
czekanie na imieniny, urodziny i inne takie az on WRESZCIE da ten
pierscionek...

Co do "pakowania dziewczyny do walizki" to jak zdarta plyta powtarzam - ja sie
moge i z bieguna do afryki przeprowadzic, zrobic na prawde bardzo duzo - ale
niech ja tez czuje sie z tym dobrze. Tu nie chodzi o moje "chciejstwo", ale o
zwykle dogranie sie. Jesli dziewczyna chcialaby, zebym dla niej zrezygnowal z
czegos co jest integralna czescia mnie, bez czego bede sie zle czul, nie bede
soba - to ja nie jestem zdolny do takich poswiecen. I nie oczekuje takich
poswiecen z jej strony!
I na przyklad takim kawalkiem mojej osobowosci jest niechec do przymusu. gdy
czuje sie zmuszany do czegokolwiek - zacinam sie i nie jestem w stanie tego
zrobic, chocby nie wiem co. A postepowanie typu A27 odbiram jako przymus,
wywieranie presji. I takich oczekiwan nie bede spelnial.

Ale rownie dobrze wydam wszystkie "zaskorniaki" zeby kupic sukienke ktora jej
sie bardzo podoba. Ale niech ten zakup wyplywa ze mnie, niech bedzie potrzeba
sprawienia jej radosci, a nie "spelnienia zyczenia dla swietego spokoju".

I tylko tyle.

Jeszcze o "chciejstwie"

[kwieto]

Zeby rozwiac wszelkie watpliwosci. Jesli kogos kocham to NATURALNA jest dla
mnie ochota sprawiania temu komus radosci. Wiec to moje chciejstwo jest w jakis
sposob ukierunkowanie na spelnianie zachcianek ukochanej. I moge to robic ze
spiewem na ustach, byle tylko zobaczyc radosne iskierki w jej oczach.

Nie chce tylo czuc sie do tego zmuszany (bo taki prezent bez przyjemnosci to
nie prezent)
I nie pozwole sie na poswiecanie jakiegos kawalka siebie w imie wypelniania jej
zachcianki - chyba ze uznam iz moge to zrobic, i bede przekonany, ze robie to
bez zalu.

Proste prawda?

Kwieto

[Gość: frisky2]

Kwieto, choc u mnie akurat slub wynikl bez zadnych przymusow z zadnej strony
(podobnie jak u onnanohi), to zgadzam sie z Toba i z Kasia, ze facet nie lubi
byc zmuszany do slubu, czy innych "wspolnych" decyzji. Czuje sie po czyms takim
podle: "nie podjalem wolnej decyzji, nie decydowalem sam za siebie". To chyba
wiekszosc facetow przyprawia o depresyjne mysli i zaczynaja sie zastanawiac czy
w tym zwiazku sa soba, czy ten zwiazek ich nie ogranicza.
Rozumiem, ze - jak pisze Elektra - dla kobiet sam fakt slubu ma znaczenie
jakies metafizyczne, jest symbolem, ktorego nie da sie do konca racjonalnie
wytlumaczyc, ale mozna poczuc. Tylko, ze zmuszanie mezczyzny do tego
symbolicznego czynu sprawia, ze staje sie on calkiem niemetafizyczny, co w
efekcie obraca sie rowniez przeciwko oczekiwaniom kobiety. (chyba ze ta kobieta
tak naprawde nie oczekuje metafizyki, a jedynie "wsparcia")
Jedynym racjonalnym wyjsciem w sytuacji gdy obie strony maja rozne pogl;ady na
slub wydaje mi sie to co zrobila Kasia - czyli dyskusje z partnerem, az do
momentu gdy on sam zaakceptowal slub.

[Gość: ida]

kurcze, Kwieto, mam nadzieję, że zdążę ze słowami uznania dla Twojego podejścia
do życia, zanim Cię jakaś pani nie zasztyletuje na tym czy innym wątku :)))))

[kwieto]

hihihihihi

Mysle ze oboje bardziej sobie cenimy niezaleznosc niz "bezpieczenstwo" czy
wypelnianie naszysch zadan po prostu...

[Gość: ida]

też tak myślę, ja się czuje bezpieczna i bez tego "bezpieczeństwa" :)))))

[kwieto]

:"))))

[Gość: kasia]

I ja z Wami (choć po ślubie). Zrelacjonowałam wczoraj dyskusję mojemu lubemu i
stwierdził, że jest najszczęśliwszym człowiekiem na świecie, że trafił na mnie,
jestem babą i też się czasem pobeczę (to hormony), ale umiem powiedzieć, o co
mi chodzi. A musielibyście zobaczyć jego minę, jak mu uświadomiłam, że
większość kobiet zaczyna rozmowę o ślubie z Bogu ducha winnym od: co będzie z
nami, jak sobie wyobrażasz naszą przyszłość albo przerażające: o czym
myślisz??? Po którym każdy normalny chłop wpada w panikę. A mężczyźni są prości.
Myślę, że gdyby Anka powiedziała: kochanie, pomyślałam o ślubie, ty pewnie nie,
ale zastanów się? Gość by odpowiedział: ok, jak Ci zależy. A jak był dręczony
abstrakcyjnymi pytaniami o przyszłość w atmosferze oczekiwania na pierścionek,
to pewnie nawet odetchnął, jak po roku podchodów okzało się, że to chodzi o
ślub. No ale kobiecie nie wypada powiedzieć o co chodzi, facet musi się domyślić

do onnanohi

[Gość: kasia]

Trudne imię. Ale ja tylko o szantażu: to nie jest drobiazg w związku. Można
kochanej osobie to wybaczyć, ale myślę, że niełatwo. A co byś zrobiła, gdyby
Twój mąż po paru latach zmienił zdanie i powiedział, że albo urodzisz MU
dziecko albo Cię zostawi, nie byłoby Ci przykro??? Pewnie byś siebie ani jego
od razu nie spakowała, ale nie sądzę, że to by było takie nic

[Gość: onnanohi]

Halo, halo - jaki szantaż????

Jasne postawienie sprawy. Oj, Kasiu. Nic takiego co opisałaś się nie zdarzy,
czy nie widzisz różnicy PRZED i PO deklaracjach, przsywiązaniu się itd.? Gdyby
mój obecny Mąż chciał mieć dzieci i od tego uzależniał nasze bycue razem - nie
bylibyśmy małżeństwem ani parą, czy nie rozumiesz????

Wybacz, ale to jest to samo co w pracy - jeżeli szef pewnego dnia przyjdzie do
Ciebie i powie:Pani Kasiu, od dzisiaj szefem jest Monika, a Pani zajmuje się
sprzątaniem i zmywaniem. To się nazywa wypowiedzenie umowy i Ty możesz się
zgodzić albo odejść. I to jest nie fair, bo jest to niezgodne z ustaleniami.
Ale jeżeli podczas pierwszej rozmowy o pracę szef mówi - będzie Pani szefem,
ale oprócz tego, co piątek do restauracji ze mną na obiad. Czy to jest szantaż?
NIE. To jest przedstawienie warunków kontraktu. I zgadasz się albo nie.

Ech ....

Gdy dwie strony mają różny pogląd na sprawę zawsze trzeba dojść do kompromisu.
W sytuacji ciąży nie ma kompromisu - nie można trochę mieć a trochę nie mieć
dziecka. Ja nie zabiłabym swojego dziecka, poczętego z moim mężem, ukochanym. I
nie mogę zmienić zdania w tej kwestii, bo to przekonanie to integralna część
mnie. Zatem to mój Mąż musiał dokonać potencjalnego wyboru. Czy rozumiesz?

Pozdrawiam.

[Gość: kasia]

Chodziło mi o to, że jeśli Twój mąż by zmienił zdanie - to się zdarza - to
musielibyście dokonać pewnych nowych ustaleń - i to są kompromisy a nie
sznataż. Ale jeśli np Anna - przepraszam, że ciągle o tym, ale chodzi o problem
a nie o konkretna osobę - trwała z facetem kilka lat i nie rozmawiali wcześniej
o ślubie, to każde z nich powinno przedstawić swoje stanowisko, ale że tak
powiem mniej racji jest po jej stronie (poza tym chciejstwem), bo jak zaczynali
być ze sobą, nie ustalili, że wezmą ślub. Zatem w porządku jest facet, kiedy
chce wyjaśnień, a nawet kiedy mówi, no ale wcześniej nie mówiłaś, że ślub jest
dla Ciebie ważny, to po co się decydowałaś znając moje zdanie? Dlatego jest
szantazem, zresztą ona sama chyba użyła tego słowa, powiedzenie: ślub albo
spadaj. Bo uczucia tego człowieka byłyby dla niej ważniejsze, gdyby go kochała,
a nie szukała męża. Nie jest zresztą JASNYM stawianiem sprawy, gdy kobieta
oczekuje, że facet "się domyśli", a co on - czarnoksiężnik?

[Gość: kasia]

Dla mnie ustaleń dokonuje się, gdy się z kimś zaczyna być, a nie po ślubie.
ślub jest zmianą umowy wg Twojego przedstawienia sytuacji. A nie umową
zawieraną od początku (gdy się jest ze sobą np 5 lat). I facet nie chciał
zdechnąc z głodu, więc został sprzątaczką. Współczuję mu, ale życie jest
brutalne.

[Gość: onnanohi]

Słuchaj Kasiu, właściwie dlaczego to właśnie mi to wszystko tłumaczysz?

[Gość: kasia]

Bo generalnie podobają mi się Twoje poglądy oprócz tego szantażu - po prostu
chciałam Cię przkonać, że to było nieładne, ale masz rację, bez sensu...

[Gość: onnanohi]

Kasiu, czy mogłabyś napisać konkretnie, którą z przedstawionych przeze mnie
sytuacji nazywasz szantażem?
Bardzo mi na tym zależy.

[Gość: kasia]

ożeń się bo odejdę=zostań sekretarką + usługi erotyczne albo nie dostaniesz
pracy
ja tutaj kwalifikowałabym status faceta, któremu postawiono sprawę JASNO, ty
zaś, jak zrozumiałam sugerowałaś, że mu wypowiedziano umowę i mógł się zgodzić
lub nie. I może masz rację, dlatego napisałam, że został sprzątaczem, bo
umarłby z głodu. W każdym razie jeśli kocha kobietę, to zgodzi się na
upokarzające warunki, czy to nie jest szantaż??? Może nie, ale ja odnosiłam się
głównie do Twojego stwierdzenia gdzieś wyżej, że mały szantaż nie powinien
powodować pakowania walizek, bo opisane przez Ciebie stany faktyczne są
niejednoznaczne. Ale oczywiście jako prawnik pokusiłam się o subsumpcję i
wyszły mi różne pomysły. Może niezbyt trafne? W każdym razie chyba sytuacja
jest prosta jeśli same zainteresowane uważają to za szantaż, a inni tym metodom
przyklaskują?

[agniecha3]

> ja tutaj kwalifikowałabym status faceta, któremu postawiono sprawę JASNO, ty
> zaś, jak zrozumiałam sugerowałaś, że mu wypowiedziano umowę i mógł się zgodzić
> lub nie. I może masz rację, dlatego napisałam, że został sprzątaczem, bo
> umarłby z głodu. W każdym razie jeśli kocha kobietę, to zgodzi się na
> upokarzające warunki, czy to nie jest szantaż??? Może nie, ale ja odnosiłam się
> głównie do Twojego stwierdzenia gdzieś wyżej, że mały szantaż nie powinien
> powodować pakowania walizek, bo opisane przez Ciebie stany faktyczne są
> niejednoznaczne. Ale oczywiście jako prawnik pokusiłam się o subsumpcję i
> wyszły mi różne pomysły. Może niezbyt trafne? W każdym razie chyba sytuacja
> jest prosta jeśli same zainteresowane uważają to za szantaż, a inni tym metodom
> przyklaskują?

Kasiu, a jak nazwiesz/ocenisz sytuacje odwrotna, tzn. nie ozenie sie z Toba, bo
jesli mnie kochasz, to zostaniesz ze mna jako konkubina, no bo co Ci to
przeszkadza. Czy to nie jest upokarzajace dla kobiety?
Kiedys mowy nie bylo, zeby zwiazek sie rozwijal w innej formie niz malzenstwo - i
ludziom bylo z tym dobrze. Alesmy sie same 'wyzwolily' i teraz jak ktoras chce
slubu, to zaraz jest wydra, a facet upokarzany. Dlaczego nagle to kobieta jest ta
niedobra? Zyje z facetem bez slubu - zle. Dazy do slubu - tez zle. Jak to jest,
ze zawsze sie ciosa kolki na kobiecych glowach?

[malwinamalwina]

u po ka rza ja ce ????? czy ja snie czy granice autoponizenia zostaly przekroczone ?

[Gość: kasia]

Uważam, że sytuacja przez Ciebie opisana jest również przykra, ale generalnie
znając facetów stwierdzam, że wystarczy im wytłumaczyć, a nie po kobiecemu
obrażać się. Zważ, że facet powie: co Ci przeszkadza być konkubiną, a nie, że
mnie jest tak wygodniej. I jak powiesz, co przeszkadza, to każdy kochający się
przekona, że warto. Zresztą napisałam gdzieś, że mój mąz przeciwki małżeństwa
powiedział: jeśli Cię to uspokoi, to możemy zrobić cyrk w USC, jeśli ten
papierek jest Ci do czegoś potrzebny. Tyle że mnie nie chodziło o papierek a o
samrament i to wymagało wysiłku. Ale nigdy nie mówiłam: bo tak, bo ja tak chcę,
tylko się wysilałam, by kobiece emocje przełożyć na język faceta, który tej
całej metafizyki nie pojmuje.
Moja koleżanka 4 lata po ślubie w udanym związku niedawno palnęła: a po co to
ludzie się żenią, a ja do niej - no właśnie, a Ty dlaczego? Bo jej głównym
argumentem było, że chciała być panią O. (i nic więcej, bo cała reszta była
udana bez tego). Ja się z niej zawsze śmiałam, bo gdyby mnie ktoś określił jak
ją raz: ta pani od.... i tu imię wtedy nieślubnego, to bym się przedstawiła
imieniem i nazwiskiem i obśmiała sytuację. W każdym razie jej argument był
racjonalny, choć krył za sobą te wszystkie lęki i obawy o ludzkie spojrzenia i
brak pewności siebie prezentowany przez forumowiczki. Jej argument zadziałał -
i to jest dowód na komunikację między płciami. Głównie temu trwam na tym forum
do dziś, bo chcę pokazać większość zacietrzewionych kobiet, że z facetami
rozmawia się prosto i przytoczony przez Ciebie na wstępie cytat: co Ci szkodzi
być konkubiną w praktyce nie będzie miał miejsca, bo facet argumentuje
pozytywnie. JAk mam coś zrobić, to w jakim celu. I jeśli celem jest to, że
kobieta chce mieć to samo nazwisko, to często wystarcza. Ewentualnie mówi:
dobrze jest, jak jest, jeśli chcesz zmieniać, to pokaż, co będzie lepszego. I
też wystarczy argument, że ja się lepiej poczuje w tej tajemniczej sferze mnie,
której nie rozumiesz, ale będę pogodniejsza i spokojniejsza - chyba warto...
I dodam na koniec, że nie jest to tylko problem na płaszyźnie rozmów o ślubie
ale i myciu garów, wychowywaniu dzieci i chodzeniu do kina.
kasia
Ps chyba, że to nie ten facet, no to wtedy dobrze, że nie chce...

[kini]

Ja też czekam na kolejne możliwe "okazje". W tej chwili właśnie przeżywam
rozczarowanie powalentynkowe.

[agniecha3]

wiecie co, zastanawia mnie jedna rzecz. W calym tym watku dyskutuja w zasadzie
kobiety (bez urazy, kwieto, ale jestes na razie jedynym rodzynkiem) podzielone
na dwie grupy. Te, ktore do slubu daza i te, ktorym slub jest niepotrzebny (a
ktore - nie zawsze, ale czesto - sa mezatkami).
A ja jestem ciekawa opinii panow, ktorzy sie znalezli w sytuacji opisanej przez
b. Tzn. ze nagle partnerka wyskakuje z pomyslem slubu - czy to w formie
ultimatum, czy propozycji, jakkolwiek.
Jak zareagowaliscie? Co zrobiliscie, gdy sie dowiedzieliscie, ze partnerka
chce? No i jeszcze, dlaczego sie przed slubem broniliscie?
Jak z Wami o tym rozmawiac, zeby Was nie urazic? Zebyscie sie nie czuli
postawieni pod sciana?

I chodzi mi raczej o opinie "co bylo, gdy...", a nie "co by bylo, gdyby..."

[Gość: b.]

agniecha3 napisał(a):

> wiecie co, zastanawia mnie jedna rzecz. W calym tym watku dyskutuja w zasadzie
> kobiety (bez urazy, kwieto, ale jestes na razie jedynym rodzynkiem) podzielone
> na dwie grupy. Te, ktore do slubu daza i te, ktorym slub jest niepotrzebny (a
> ktore - nie zawsze, ale czesto - sa mezatkami).
> A ja jestem ciekawa opinii panow, ktorzy sie znalezli w sytuacji opisanej przez
>
> b. Tzn. ze nagle partnerka wyskakuje z pomyslem slubu - czy to w formie
> ultimatum, czy propozycji, jakkolwiek.
> Jak zareagowaliscie? Co zrobiliscie, gdy sie dowiedzieliscie, ze partnerka
> chce? No i jeszcze, dlaczego sie przed slubem broniliscie?
> Jak z Wami o tym rozmawiac, zeby Was nie urazic? Zebyscie sie nie czuli
> postawieni pod sciana?
>
> I chodzi mi raczej o opinie "co bylo, gdy...", a nie "co by bylo, gdyby..."


Tez bym chciala o tym poczytac ....

[malwinamalwina]

bedzie o panach :
pierwszy chcial sie ze mna zenic (i chcial przybrac moje nazwisko!)
bylo mi obojetnie wiec zeby mu sprawic przyjemnosc wzielismy slub
drugi chcial slubu by mnie "upupic" w stylu zaobraczkowany ptak bedzie mial trudnosci z wylotem z
gniazda. Phi ! zreszta juz o slubie nie bylo z mojej strony mowy !
no i jak ? zawsze i wszystkie kobiety daza do ...?
budujcie szczesliwe zwiazki ze slubem czy bez, to nie ma znaczenia.

[Gość: kasia]

Przytaczałam wypowiedzi mojego małżonka. Może on sam zechce się wypowiedzieć,
zapytam. W każdym razie ja wiem, co on myślał oraz co myślą niektórzy inni,
więc mogę zacytować, rozumiem jednak, że bardziej chodzi o głos męski, nie
zapominajcie jednak, że możecie mieć problemy ze zrozumieniem obcego chłopa,
jak nie rozumiecie motywacji własnego. Oni są inni.

[mundo3]

Hej b. Wiesz co, wlasnie mi to przyszlo do glowy. Sama mu sie oswiadcz.
Zorganizuj kolacje przy swiecach. Kup jakis fajny zegarek albo cholernie
drogi dlugopis, albo cos co kreci Twojego faceta i zapytaj. Kto wie, moze cos
takiego go ruszy. (Odradzam klekanie.)

[Gość: b.]

mundo3 napisał(a):

> Hej b. Wiesz co, wlasnie mi to przyszlo do glowy. Sama mu sie oswiadcz.
> Zorganizuj kolacje przy swiecach. Kup jakis fajny zegarek albo cholernie
> drogi dlugopis, albo cos co kreci Twojego faceta i zapytaj. Kto wie, moze cos
> takiego go ruszy. (Odradzam klekanie.)
>



Kochany Mundo3,

Probowalam. Odrzucil moje oswiadczyny, twierdzac, ze to chyba On powinien to
zaproponowac. Tradycjonalista, niestety.

Ale dzieki, nie klekalam :)

[Gość: a]

[Gość: Yolka]

Faceci mają po prostu inaczej zbudowany mózg - i fakt, że mają opory przed
wiązaniem się na całe życie z jedną kobietą wypływa nie z jego "chcieć, albo
nie chcieć" - tylko raczej ze strachu, przed przysięgą, że kiedyś może zdarzyć
się im jej nie dotrzymać.

A może chodzi o cos jeszcze? Strach, że nie poradzą sobie w nowej roli? Nie
wiem, Oni sa po prostu tak "skonstruowani". Sami rzadko kiedy wpadną na ten
pomysł. Ale jeżeli On wie, że jest to dla Ciebie tak ważne - powienien podjąć
jakąś decyzję. Myślę, że na razie odpuść sobie nagabywanie go, daj mu czas do
namysłu. Teraz raczej skup się na tym, aby między Wami wszystko było w jak
najlepszym porządku, pokaż mu, co mógłby stracić, gdyby nagle Ciebie przy Nim
zabrakło.

Cierpliwość, cierpliwość i jeszcze raz cierpliwość... Zobaczysz, że przyjdzie
czas, kiedy sam zacznie rozmowę na ten temat. Musisz być przygotowana, ale
spokojna, bez spazmów i płaczu. Może to potrwać nawet jeszcze rok, czy dwa, ale
uwierz mi - w jego głowie na pewno teraz kłębia się myśli wokół tego tematu.
Chociaż trudno przewidzieć z jakim skutkiem.

Pozdrawiam i życzę dużo szczęścia !

Do Yolki o chrzcie wyjaśnienie

[Gość: kasia]

Po pierwsze chcrzest i slub nie były nigdy elementami przetargowymi w moim
związku. Powiedziałam tylko teściowej, że nie muszę wziąć ślubu, żeby mi
ochrzcili dziecko, bo Bóg jest miłosierny i Basia znajdzie do niego drogę jak
dojrzeje, jeśli matka zbłądziła. Zapewniam Cię, że nie mylę żadnych spraw, nie
sugerowałam facetowi, że ma się ze mną ożenić, żeby ochrzcić dziecko. Raczej
skłoniłam go do refleksji, czemu chce ochrzcić (sakramet), a nie bierze ślubu
(też sakrament). To kiedy jeszcze dziecka nie było. A kiedy już było, uległam
mu, że je ochrzcimy bez ślubu. Natomiast w międzyczasie ślub wyniknął, ale
kościół odmówił nam ślubu tylko kościelnego bez skutków cywilnych (tylko proszę
mi nie tłumaczyć, że teraz jest konkordatowy, bo ja właśnie chciałam, żeby nie
był), więc powiedziałam, że nie wezmę w ogóle pod przymusem i dziecka nie
ochrzczę. To tyle. Ale biskup się złamał i dał zgodę na ślub tylko kościelny. A
potem ochrzciliśmy dziecko ponad roczne. A co do szantażu chrztem - chyba
jesteś osobą niewierząćą i nie wiesz o co w tym wszystkim chodzi. Nie mogłabym
prośić o chrzest w wierze, której sama nie jestm wierna. I kłamać, że tak
wychowam dziecko. Chrzest to nie formalnośc tylko najważniejszy bodaj
sakrament. Kościół raczej nie odmawia pannom samotnym (one już nie grzeszą),
czasem nawet konkkubentom - z troski o małe dziecko. Ale bezczelnoscią jest
prosić o chrzest w wierz, której się nie wyznaje. Dlatego ja Nie chciałam
chrzcić dziecka, jeśli nie mogłam stworzyć rodziny prawdziwie katolickiej.
Udało się, ale pokorą i miłością, a nie szantażem. Każdy sakrament trzeba
przyjmować i dawac w pełnej wolności.
Teraz się zastanów, czY Ty czegoś nie pomyliłaś.
kasia

[Gość: frisky2]

Kasiu, nie wiem czy Cie dobrze zrozumialem: mialas jakies problemy ze strony
ksiezy z ochrzczeniem dziecka? mnie sie wydaje, ze wystarczy jesli jeden rodzic
chce chrztu i nie musi to byc rodzina (malzenstwo).
Czy po prostu sama nie chcialas chrztu dopoki nie "ustabilizujesz" sytuacji
swojej rodziny zgodnie z zasadami swojej wiary?

[Gość: kasia]

Dokładnie: sama nie chciałam. Powiedziałam ojcu dziecka a mojemu lubem, że
jeśli ma siłę być nieszczery w Kościele, niech zrobi to sam, ja nie mogę. Ale
go kochałam, więc się w końcu na chrzest zgodziłam. Natomiast był on z przyczyn
organizacyjnych (przylot ojca chrzestnego zza morza) odłożony na czas, gdy małe
miało 15 miesięcy. W międzyczasie Bóg się okazał łaskawy, oświecił nieśłubnego
i chrzciliśmy dziecko w Naszej Wspólnej wierze. Nota bene przekonaliśmy
księdza, żeby zgodził się rozdzielić ślub z chrztem, żebyśmy się mogli trochę
sprawdzić

[Gość: frisky2]

Zawsze mnie intrygowalo takie "zasadnicze" stawianie sprawy, wyznaczanie sobie
jakichs celow i potem ich realizacja bez zadnych odstepstw z raz wybranej
drogi.

Zgubiłam się

[Gość: kasia]

Chodzi Ci o to, że ja się trzymam czy odstępuję? ;)))

[Gość: frisky2]

Chyba Cie nie zrozumialem. Czyli jednak ustapilas? :))

[Gość: kasia]

Ustąpiłam w sprawie chrztu, a nagrodą z góry było to, że nieślubny ustąpił w
kwestii ślubu, który odbył się 2 miesiące przed chrztem.
kasia
PS to była trudna decyzja i miałam wizję,że się zaryczę na śmierć nie mogąc
przystąpić do komunii na chrzcie córki

[Gość: frisky2]

Ach, teraz rozumiem!:) Rozumiem doskonale. W sumie to Ci sie fajnie to wszystko
ulozylo.

[Gość: i]

[Gość: kate]

po co Ci zamążpójście. Tylko kłopoty, kłótnie i problemy. Lepiej w wolnym
związku

[Gość: :"))]

Tygrysku, gdybyś miał ochote sprawić mi kiedyś radość, to uwielbiam tulipany...

[Gość: Martyna]

Jaka wartosc ma milosc jesli nie daje nam poczucia , ze jest ponadczasowa,
wieczna,na zawsze?
Jaka wartosc ma milosc , dla ktorej nie jestesmy w stanie zaryzykowac nie
tylko w malzenstwie ale we wszystkich dziedzinach zycia a nawet i samego zycia?

Kobiety, ktore daja partnerom ultimatum malzenstwo albo zerwanie
prawdopodobnie nie chca milosci, ktora boi sie ryzyka nie chca milosci, ktora
juz na poczatku nie jest ponadczasowa nie wierza , moze i nie wierza, ze to
jest milosc. Chca mezczyzna, ktory bedzie je kochal ponad czasem, ponad
rozumem ,ktory jest pewien , ze chce byc z nia a nie z inna do konca zycia.
Uwierz mi kwieto prawdziwa milosc daje taka pewnosc. Pewnosc ta jest
niewytlumaczalna ale piekna.
Kobiety, ktore daja takie ultimatum sa silne . Zostawiaja mezczyzne, ktorego
kochaja bo nie wierza, ze mezczyzna kocha je.Zostaja same wciaz kochajac bez
gwarancji, ze w przyszlosc spotka je nastepna milosc.
Pozdrawiam

[kwieto]

Gość portalu: Martyna napisał(a):

>
>
> Jaka wartosc ma milosc jesli nie daje nam poczucia , ze jest ponadczasowa,
> wieczna,na zawsze?

100 zl

A ta ze swiadomoscia ponadczasowosci - 110 zl.


> Jaka wartosc ma milosc , dla ktorej nie jestesmy w stanie zaryzykowac nie
> tylko w malzenstwie ale we wszystkich dziedzinach zycia a nawet i samego zycia?
>

tylko 95,75 zl. :((



> Kobiety, ktore daja partnerom ultimatum malzenstwo albo zerwanie
> prawdopodobnie nie chca milosci, ktora boi sie ryzyka

Ciekawe dlaczego niemal wszystkie argumentuja to tym, ze malzenstwo daje
BEZPIECZENSTWO?
Czyzby poczucie bezpieczenstwa nioslo ze soba ryzyko? Pokretna logika


> nie chca milosci, ktora
> juz na poczatku nie jest ponadczasowa nie wierza , moze i nie wierza, ze to
> jest milosc. Chca mezczyzna, ktory bedzie je kochal ponad czasem, ponad
> rozumem ,ktory jest pewien , ze chce byc z nia a nie z inna do konca zycia.
> Uwierz mi kwieto prawdziwa milosc daje taka pewnosc. Pewnosc ta jest
> niewytlumaczalna ale piekna.

A potem sie spada ze schodow, gdy ta druga strona mowi, ze ta pewnosc od poczatku
byla klamstwem.



> Kobiety, ktore daja takie ultimatum sa silne . Zostawiaja mezczyzne, ktorego
> kochaja bo nie wierza, ze mezczyzna kocha je.Zostaja same wciaz kochajac bez
> gwarancji, ze w przyszlosc spotka je nastepna milosc.
> Pozdrawiam
>
Jesli im zalezy na bezpieczenstwie, to raczej nie silne a slabe, prawda? A to
zostanie samemu wciaz kochajac - wybacz, ale to ich wybor, wiec nie rob z nich
cierpietniczek.

[wredna_asia]

Do tej pory myslalam, ze kwieto jest po prostu upirdliwy. Teraz widze, ze on
jest po prostu psychotic. Wypowiedzi kwieta o milosci i malzenstwie
przypominaja mi psa ogrodnika, co sam nie zezre, a drugiemu nie da. Poza tym
juz nie moge sluchac tego jalowego belkotu, kogos, kto nie ma kogo pocalowac
czy pryztulic na dobranoc a mowi o zwiazkach partnerskich i malzenskich, ktore
nie sa i za pewne nie beda jego udzialem.

[kwieto]

A kolezanka moze by wypowiadala sie pod wlasnym nickiem zamiast udawac kogos
innego?

Sek w tym, ze mam sie do kogo przytulic, tylko co to ma do rzeczy?

***

[Gość: ***]

Przeczytałam, i postanowiłam dodać kilka słów.

Wyszłam za mąż jako nastolatka, z ograniczoną chęcią i wymuszoną sytuacją.
Potem było tylko gorzej. Po urodzeniu drugiego dziecka spełniły się moje
modlitwy - zgodził się na zawarcie sakramentu. W moich nadziejach to było
votum, które miało wszystko zmienić. Ale widać tylko ja o to prosiłam, zabrakło
biblijnego "gdzie dwoje lub troje ..."
Po latach wybrałam wolność. Po latach otrzymałam łaskę 'niepamięci'. A było o
czym zapominać.. Pracowałam na uczelni, i patrząc na zakochane pary myślałm o
nich na przemian z sympatią, ironią, niedowierzaniem. Czarnowróżyłam w myślach
dni, kiedy będą zdradzeni, wyśmiani, pobici, upokorzeni, albo po prostu
odejdzie miłość, i poczują pustkę samotności. O sobie wiedziałm jedno - nigdy w
życiu więcej..
Jak wygląda cud zmartwychwstania? Otóż wyjście z depresji jako powołanie do
miłości. Przyszło nagle wraz z drugim człowiekiem, i jest, zostało, trwa, i
wierzę, że pozostanie wiecznie. Moja przeszłość upoważnia do wysnucia wniosków:
1. nie powinnam ufać
2. nigdy formalności
3. maksimum niezależności na każdym polu
A jak jest?
1. bezgranicznie
2. rozumiem jego pragnienie małżeństwa i zrobimy to :-)
3. wolność mamy w sobie i w naszym porozomieniu, co pozwala mi np. trzymać
oszczędności na jego koncie, bez cienia strachu, etc.

Bądźcie dla siebie dobrzy, cierpliwi, a wszystko się zdarzy!