Nienawidzę świąt

[Gość: A.]

.... bo nie kojarzą mi się z niczym przyjemnym. Wigilijna kolacja razem z
nachlanym ojcem. Sąsiedzi idą na pasterkę, a u nas tradycyjnie awantura.
Podobnie przez całe pierwsze i drugie święto. W tym roku zaprosiłam chłopaka.
Miało być cudownie, inaczej, normalnie, ale widzę, że znowu okazałam się
naiwną idiotką. Już teraz wiem, że zbliżające się święta będą kolejnym
koszmarem, o którym chciałabym jak najszybciej zapomnieć.
Nienawidzę świąt, nienawidzę mojego ojca .... nic na to nie poradzę.

[malvvina]

zrob cos szokujacego - spedz je u rodzicow najlepszej przyjaciolki, idz z
sasiadami na pasterke
wymus inne swieta
sprobuj

Nienawidzę świąt

[Gość: A.]

I co z tego, że pójdę z sąsiadami na pasterkę? Po godzinie wrócę do domu ...
Zresztą po co iść na pasterkę, skoro myślami będę w domu - co też się w tej
chwili dzieje ? ... Jeśli chodzi o koleżanki, rodzinę - wszyscy wiedzą co się
dzieje, zaproszenie nigdy nie padło - więc nie będę się nikomu narzucać.

[kamfora]

Gość portalu: A. napisał(a):

> Zresztą po co iść na pasterkę, skoro myślami będę w domu - co też się w tej
> chwili dzieje ?

NIC takiego się nie wydarzy pod Twoją nieobecność, co by się nie wydarzyło w
Twojej obecności.
Nie możesz wszystkiego kontrolować, ani czuć się odpowiedzialna za ojca.
Nie dzieci rolą jest dbać o rodzinę, ale rodziców.

Idź na tę pasterkę :-) Każdy swoje życie przeżywa sam - ani Ty za nikogo nie
przeżyjesz, ani nikt za Ciebie.

... Jeśli chodzi o koleżanki, rodzinę - wszyscy wiedzą co się
> dzieje, zaproszenie nigdy nie padło - więc nie będę się nikomu narzucać.

W takich sytuacjach trudno jest każdej ze stron, tak łatwo kogoś urazić...
Spróbuj uwierzyć, że Twoje towarzystwo może być dla innych przyjemnością,
a nie "narzucaniem się".

A tak na marginesie: mieszkasz jedynie z ojcem, czy jest ktoś jeszcze?

[Gość: A]

jest jeszcze mama

[kamfora]

Gość portalu: A napisał(a):

> jest jeszcze mama

A Ty? Uczysz się jeszcze w szkole średniej, studiujesz czy pracujesz?
Napisałaś:
>> W tym roku zaprosiłam chłopaka.
Miało być cudownie, inaczej, normalnie, ale widzę, że znowu okazałam się
naiwną idiotką. Już teraz wiem, że zbliżające się święta będą kolejnym
koszmarem, o którym chciałabym jak najszybciej zapomnieć<<.

Co dawało Ci podstawy aby wierzyć, że będzie inaczej,
i skąd masz pewność,że nie będzie?

[cossa]

a jaka jest w tym wszystkim rola Twojej Mamy?

pozdr.cossa

[zdzichu-nr1]

Ja bym wyjechał na Święta (być może zabierając też matkę). A tyran-awanturnik
niech siedzi świątecznie sam w domu i drze się do pustych ścian.

[malvvina]

tez niezly pomysl
do rodziny np

[Gość: Magdalenka]

Wyjechac gdziekolwiek na swieta -to calkiem niezly pomysl.

[Gość: A.]

Mama pełni rolę kłębka nerwów

[malvvina]

zrobcie cos razem

[zdzichu-nr1]

Powtarzam - wyjechać! Rozumiem, że mama chce sklejać na siłę stadło domowe, ale
taka postawa tylko rozzuchwala awanturnika. Najlepsza jest izolacja, gdyby
ludzie generalnie mieli więcej pieniędzy i mogli być bardziej mobilni wielu
dramatów można by uniknąć.

[Gość: Magdalenka]

Masz racje Zdzislaw,popieram.

[cossa]

masz mozliwosc skontaktowania sie z jakas grupa wsparcia rodzin alkoholikow?
probowalas Ty albo Twoja Mama? ile masz lat? czy tak jest od "zawsze" ?

a na swieta pomysl wyjazdu jest jak najbardziej wskazany :)
a nawet jesli sie to nie uda, nie bedzie to mozliwe

to moga to byc pierwsze swieta, podczas ktorych moze podejmiesz decyzje wraz z
Mama, ze tak dalej byc nie moze, ze czas z tym skonczyc i nastepne swieta
spedzic juz inaczej. to pewnie dluga i ciezka droga, ale trzeba wierzyc, ze
mozliwa.. mam tu na mysli grupy wsparcia, ktore moze nie ulecza jak za
dotknieciem czarodziejskiej rozdzki Twego ojca, ale pomoga Wam psychicznie i
dodadza sil, by z tym walczyc.

serdecznie
cossa

[j_ar]

gdzies tam troche cie rozumiem, ja do dzisiaj mam mieszane uczucia co do swiat,
ale powoli zaczynam je lubic... kiedys swieta nie sprawialy mi przyjemnosci, i
nie mialem mozliwosci wyjechac bo i brakowalo albo pieniedzy albo sil na
wyjazd, ale mialem przy sboie ludzi, ktorych do dzisiaj nazywam przyjaciolmi, u
ktorych spedzalem ten czas.. nie zawsze ci co nie zapraszaja nie robia tego
dlatego, ze nie maja zamiaru ciebie zaprosic, niektorzy chetnie z kims by sie
podzielili radoscia tych dni, ale tez i moze oczekuja (tez sa przeciez ludzmi
ze swoimi problemami) aby najzwyczajaniej w swiecie podejsc do nich z usmiechem
i z zyczeniami
bedzie dobrze, pzdr