i znów nie przyjechał

[tulli]

tak... znowu za długo pracował, był zmęczony, nie ma go przy mnie. Znamy się
pół roku, nie mieszkamy póki co razem. Połowa miesiąca, a my spędziliśmy z
sobą tylko dwa dni, choć dzieli nas pół godziny drogi i rzeka Wisła. Pracuje
dużo, niby zarabia na naszą przyszłość. Ale czy tak można co i rusz odwoływać
spotkania? Czy to w ogóle warto ciągnąć?

[jmx]

A czemu Ty nie mogłaś pojechać do niego...?

[tulli]

1. bo ja ciągle do niego jeżdżę (jak on ma czas)
2. bo on ma nowego forda, który mknie jak strzała, a w moim starym cieniasie
opony pękają z mrozu na zakrętach
3. bo mam dziecko, które boi się zostać w nocy samo
4. dla zasady
Ot co!

to sie nazywa zycie kobieto....

[Gość: Mad Max]

troche cierpliwosci i wyrozumialosci

warto to ciągnąć, jednak z umiarem

[Gość: frustro]

bo ...można zagłaskać na śmierć

[Gość: gf]

Nie, nie warto tego ciągnąć. Jeśli ma pół godziny, to co drugi dzień powienien
być. MINIMUM. On Cię nie kocha. Daj sobie spokój.

pozdrawiam :)

[tulli]

no właśnie. Nie wiem, ile mozna zwalić na pracoholizm i wygodnictwo. On ma
piękne, luksusowe mieszkanie, a ja mieszkam skromnie, choć nie do końca ubogo.
Jest przyzwyczajony do komfortu, nie czuje się dobrze u mnie w domu. Ale czy to
może być usprawiedliwienie? Serce mi krwawi, bo w ciągu pół roku nocował u mnie
ze cztery razy. Ciągle odwołuje spotkania u mnie, woli, gdy to ja do niego
przyjeżdżam. A mnie zaczyna to zdrowo męczyć.
Dzięki za punkt widzenia

[olga03]

Nawet jeśli zapewnia cię że Cię kocha (i może sam w to wierzy) to nie jest
dobry facet dla ciebie. Już teraz jest leniwy i wygodny, bo nie chce mu sie
przyjechać do Ciebie, bo coś mu ni epasuje, bo nie chce mu sie starać.
W ten sam sposób będzie podchodził do wszystkich waszych problemów. To ty
będziesz biegała rano po bułki itp.
Może jest tego warty, ale dobrze się nad tym zastanów.

wprost?

[kvinna]

Jesteś świetna, on nie.

Popłacz dwa dni i zapomnij o nim.

Skop ścianę obutym butym (szkoda stóp) i zapomnij.
Nie wiem, jak dla Ciebie, dla mnie miłość to czyjeś ciepło, miłość to czyjaś
ciepła obecność w Twoim życiu, na pseudozwiązki szkoda czasu. Naprawdę.
Dla miłości można iść pieszo i 100 km.
Trzymaj się dzielnie, a w razie potrzeby pisz do nas.

[tulli]

dzieki. Tak właśnie czuję - ja z moim kochanym mogłabym mieszkać nawet w
namiocie na pustyni. A on? Co drugi weekend ma zajęty, bo przyjeżdżają jego
dzieci (nie chce mnie póki co z nimi poznawać, choć są już prawie dorośli). Co
drugi weekend ja spędzam w jego domu, ale wcześniej muszę opchnąć gdzieś psa,
kota i dziecko. W tygodniu się nie widujemy, bo on późno kończy pracę (18.00)i
jest zmęczony. No, chyba, że ja do niego przyjadę. Ostatnia jego wizyta u mnie
wyglądała tak: przyjechał o 22.00 (z godzinnym opóźnieniem),usiadł na kanapie
i.. zapadł w sen. Taki był zmęczony. Nawet się nie zdążyliśmy dotknąć, zamienić
słowa. Rano zerwał się o 6.00, nie wypił kawy, pojechał - bo później są korki
na trasie. I tyle go widziałam. Następny raz widzimy się po świętach, bo święta
spędza u byłej rodziny. Jestem w nim zakochana, dlatego szukam usprawiedliwień -
czy można być aż tak zmęczonym i zapracowanym, żeby ciągle nie mieć czasu dla
swojej kobiety?

[j_ar]

tuli tuli tuli.... gdzie ty masz oczy?... facet ma cie na kazde zawolanie a sam
bardzo pozno w nocy (bo 18 sta to pozna juz noc jak po pracy) jest zmeczony...
czy ty naprawde jestes taka naiwna i glupia dziewczynka czy sie wyglupiasz?

[tulli]

jestem w nim zakochana, ot co, więc i ślepa przy okazji też jestem

[j_ar]

facet cie zlewa, no.. chyba, ze on w ten sposob manifestuje swoja sympatie do
ciebie, moga byc i tacy dziwacy.... jest mu wygodnie bo ma na dochodne babke, a
swoje wygodne zycie lubi czasem urozmaicic milym dodatkiem kiedy
przyjedziesz...bo on nie chce byc z toba ale chce abys ty byla dla niego, ale
tylko wtedy, kiedy mu sie zakaprysi..ot co

[tulli]

jasne. Łudzę się, że on się spala w robocie i energii na harce mu już nie
starcza. Zresztą, rozmawialiśmy o tym wielokrotnie i zawsze tak to wymanewruje,
że to ja wychodzę na megaegoistkę. Ale zawsze jestem w piatej kolejce
odśnieżania - najpierw pranie, fryzjer, zakupy, na końcu - jeśli starczy czasu -
ja. Przedostatnio, kiedy wpadł na chwilkę, poprosiłam go, żeby został dłużej
niz godzinę. Usłyszałam, że takimi prośbami rujnuję jego życie zawodowe.

[j_ar]

hihihi.. sorry tulli, ale slowo, to klasyka, a to z tym rujnowaniem zycia
zawodowego to po prostu bpmba, usze zapamietac aby przy piwie jako dowcip
opowiadac:))
bedzie dobrze, trzymaj sie i nie daj sie pajacom

? :| Aj, I don't like...

[Gość: Js]

"Jestem głupi, dlatego tak postępuje..." i postępuje dalej...

Jak można zdawać sobie sprawę ze swojej niekonsekwencji umysłowej i dalej ją
kultywować, tłumacząc się zaślepieniem poza rozumowym? Wydaje się z zasady
błędne...

[Gość: tulli]

w pewnych sprawach nielogicznie jest postępować logicznie.
Bo rzeczy nie zawsze są takimi, jakimi nam sie wydają. I w tym moja nadzieja.

[Gość: gf]

Obawiam się, ze to nie jest kwestia skoromności mieszkania. Ty byś go mniej
kochała, gdyby żył skromniej niż Ty? Zgadzam się z Olgą - on jest po prostu
leniwy i wygodny. A jak ktoś kocha, to mu się chce. "I drove all night to get
to You" czy jak to tam idzie ;)

Szkoda Tulli, Twojego życia :))
Fajna jesteś - piszesz w zupełnie innym tonie o nim niż baby, które tu często
nienawiść do swoich drugich połów wylewają.

powodzenia :)

[tulli]

bo go kocham. I zrobię wszystko, żeby było dobrze między nami. Nie chcę go
pochopnie rzucać, ale źle się czuję, ciągle samotna i bez niego, nie jestem
szczęśliwa. Pewne sprawy lepiej widać z daleka, dlatego zapytałam Was o
zdanie...

[Gość: gf]

Pewnie, że najpierw trzeba z nim szczerze porozmawiać o tym, co czujesz.
Długo się znacie?

[tulli]

jesteśmy z sobą pół roku, nagła miłość z netu ;-). Zachłysnął się mną od
pierwszego spotkania, porwał dosłownie, przez miesiąc dopieszczał i nosił na
rękach. Dlatego teraz jest mi tak smutno, typowy odwyk, pamiętam, jak było. On
wie doskonale, jakie są moje żale i lęki, ale postawił na karierę - nawiasem
mówiąc, świetnie mu idzie. Nie jesteśmy niedoświadczeni - ja mam 30 lat i
dziecko, on ma 40 lat i dwóch dorastających synów. Jest ostrożny, bo do tej
pory panienki były z nim głównie dla kasy.
Ale widzę, że macie rację i nie ma co się łudzić. Jest mu po prostu ze mną
wygodnie, pstryk - jestem, pstryk - znikam. Zresztą, na samym początku
zastrzegł, że wreszcie chce pożyc dla siebie, a nie dla innych, że nie chce
zakładać nowej rodziny i dlatego wybrał kobietę z dzieckiem (bo ma zaspokojony
instynkt macierzyński, he he).

[Gość: gf]

Im więcej o nim piszesz, tym mniej mam zaufania do mojego pierwszego sądu :))

Jeśli pół roku, no to w sumie aż tak bym się nie dziwiła, że dzieciom Cię nie
przedstawia. Może wcześniej, te co dla kasy, przedstawił i nie chce dzieciom w
głowach mieszać na razie? Prawie dorosłe, no właśnie - nastolatki...

Czyli on gra fair, skoro zadeklarował od początku inne rozłożenie akcentów w
życiu. No nie wiem. Zaniepokoilo mnie to zdanie, ze przyjechał i zasnął. Czyli
przyjechał, mimo że był bardzo zmęczony!

Musisz z nim pogadać, lepszej drogi nie ma.

cześć, Girl

[kvinna]

Aha, przyjechał, niby fajnie, ale jego priorytetem jest PRACA/IMAGE, uczucia? a
co to są uczucia?

A Tulli, jesli ma ochotę o niego powalczyć, proponuję ostre postawienie
warunków albo grę. Pan dzwoni, mnie nie ma. Może da mu to do myślenia. Nie da?
Krzyżyk na drogę.

cześć, Kvi

[Gość: gf]

Jak to image??? Przesadzasz - nic takiego u Tulli nie ma. Praca tak.

Kvinna, tak sie nie traktuje ludzi, których się kocha, jak proponujesz.
To na miarę tej pani, co na sąsiednim wątku opowiada jak to pogrywała z mężem i
jego kochanką.

[j_ar]

powalczyc zawsze warto, kiedy zalezy... ale jak komus przestaje zalezec bo juz
sie znudzil, zmeczyl, ucieka..to szkoda czasu... wiem po sobie jak to milo i
latwo jest byc fajnym przez pierwszy miesiac a potem sie oddalac i zmyslac
i ...autentyk, zasnac aby umocnic swoj nieprawdziwy argument na zmeczenie....,
nie twierdze, ze kazdy jest taki mily, ale niestety tacy tez bywaja ;(

to jest ideał, że tylko uczucia

[kvinna]

Zero gry, ale popatrz, Girl, Tulli pisze, że go kocha. Wiesz, czemu?
Bo go niemal nie ma.
On swój efekt osiągnął, ma kobietę od czasu do czasu. Przepraszam mocno Tulli,
że tu sobie spekuluję, ale...pewnie te chwile, gdy on jest u niej to seks.
Tylko.
Świetnie, ale Tulli nie tylko o to chodzi.
I tu ten pies...

[Gość: gf]

Nie, Tulli go kocha POMIMO że go nie ma i to, że go nie ma jej przeszkadza.
Przecież odwołuje się do tego pierwszego miesiąca. Gdyby od zawsze był z
doskoku, pewnie miałabyś rację, ale tak - uważam, że nie.

[tulli]

Ja też nie chcę zakładać nowej rodziny, dobrze sobie radzę w życiu i nigdy nie
będę na niczyim utrzymaniu. Przyjęłam jego warunki, to nie jest główny problem.
Mam tylko wrażenie, że realizujemy cały czas jego plan - robimy i żyjemy tak,
jak on chce, bez liczenia się z moimi potrzebami, które nie są wygórowane. Bo
czy ja przesadzam, że chcę się czasem spotkać z nim, poprzytulać, pośmiać i
pogadać?
A przyjechał, bo po ostatniej odmowie, która była impulsem do rozpoczęcia tego
wątku, nie byłam dla niego taka miła jak zwykle, oględnie mówiąc, nie chciał
juz przeginać...
A najgłówniejsza wątpliwość: czy mozna być aż tak zapracowanym, żeby nie mieć
(nie chcieć mieć) czasu dla osoby, którą się rzekomo kocha? Gdyby ktoś mnie
zapytał, powiedziałabym, że nie, bo to tylko sprawa ustawienia swoich wartości
i priorytetów. Dlatego pytam Was.
Jestem zakochana, dlatego mój IQ dzieli się w tej sprawie na cztery.

[essedaria]

Tulli,
ja nie chce oceniac czy on kocha czy nie, bo tego nie da sie powiedziec z
takiej odleglosci. Ale chce Ci odpowiedziec na koncowe pytanie: mozna byc tak
zapracowanym, mozna. Czlowiek czasem zaplatuje sie w swoich chceniach, i
mysli "tylko jeszcze osiagne ten pulap i wtedy bedzie czas na inne rzeczy".
Kiedys sama zaplatalam sie w cos takiego. Myslalam "jeszcze oczko wyzej i wtedy
juz bede miala wiecej czasu, jeszcze tylko ten rok i bedzie lepiej".. az po
dwoch latach braku czasu dla milosci, moja milosc rzekla "gdybys mnie kochala
znalazlabys dla mnie czas, odchodze". Obudzilam sie, obiecalam ze tylko jeszcze
domkne to co musze i przestaje siegac po nastepne laury... Uwierz mi, ze
kochalam... ale mi sie z kolei wydawalo "jak on kocha to poczeka".
Znacie sie krotko, tak pochopnie bym nie rezygnowala jesli kochasz... ale
rozmawiaj z nim o tym, mow czego oczekujesz.
Powodzenia

[tulli]

dziękuję, essedario! Bo widzisz, ja też jestem zapracowana, ale zawsze mam dla
niego czas, nawet kosztem zawalenia roboty. Po prostu powiedziałam sobie:
dziecko, on, praca, pieniądze. Moja niepodważalna hierarchia, żeby znowu czegoś
nie spieprzyć... Dlatego trudno mi zrozumieć jego podejście. Jak to się u
Ciebie skończyło? Jesteście razem?

[essedaria]

Teraz tez mi sie to wydaje bez sensu... ale wtedy wydawalo mi sie, ze to dla
nas przeciez, po to zeby pozniej bylo latwiej, za ten rok , dwa , trzy ;) On
jest bardziej fair niz bylam ja, bo okresli mniej wiecej teramin... ja
oczekiwalam pelnej akceptacji dla nieokreslonego przedzialu czasowego.
Tak, jestesmy razem, ale musialam wiele przewartosciowac, i jestem mu za to
wdzieczna. Jesli Ci sie uda zmienic nastawienie do zycia tego czlowieka to tez
bedzie Ci zapewne wdzieczny.
Pzdr.

[tulli]

o rany, on mówi to samo! Że pracuje teraz na przyszłość dla nas. Brzmi jak
slogan. Ale to prawdziwy facet: zawsze dbał o dom i dzieci, lodówka musiała być
pełna i to był synonim szczęśliwego związku. OK, niech będzie, tylko jak go
przekonać, że ja tego nie potrzebuję, nie muszę żyć w takim luksusie, jaki on
chce zapewnić, za to wolę go częściej widywać. Czy to jest uleczalne i jak się
nazywa?

[essedaria]

Na moim przykladzie widac ze uleczalne.. ale zadzialalo dopiero jak
powiedzial "odchodze" i ... zniknal. Zostawil czas na myslenie ;)
Na swoje usprawiedliwienie mialam tylko to, ze on nigdy mi wprost nie
powiedzial, ze mu przeszkadza moj stosunek on/praca, ze mam za malo czasu dla
niego (pewnie facetowi trudniej), aczkolwiek dawal dosc jasne sygnaly ;),
ktorych ja udawalam ze nie zauwazam.
Ale moge Ci powiedziec wiecej.. robilam dokladnie to samo co ten Twoj. Nie
poznawalam go ze swoim dzieckiem, spedzalam z nim weekend raz na dwa tygodnie...
Mysle, ze to wynikalo ze strachu przed zwiazkiem, po nieudanym malzenstwie i to
z mojej raczej winy, balam sie, ze znow cos bedzie nie tak. Po pierwszym pol
roku to wlasciwie mialam pewnosc ze nie chce tworzyc nic trwalego, ze tak tylko
raz na jakis czas. Po roku dotarlo do mnie, ze sie bardzo przywiazalam, ze
zycie bez niego byloby nie do zniesienia, po poltora, ze ja przeciez kocham
(!) ;) Chwala mu za to, ze tyle wytrzymal. Ale mysle nieskromnie, ze warto
bylo ;)
Wiec moze warto i w Twoim przypadku :) Tak czy inaczej rozmawiac trzeba.. i to
nei tylko sygnalami ;)

wiesz co?

[kvinna]

Tak mi się pomyślało, ze w tych sprawach najlepiej zrobisz, jeśli posłuchasz
pana. J_ar jest świetny i - cholera - pisze mocne słowa, ale jak diabli
prawdziwe.

Ivku? Nie pracuj tyle, koleżanka ma problem. Chodź tu, proszę.
Jesteś świetnym psychologiem.

Tulli? Chrzanić facetów, którzy nie mają dla nas czasu.

a więc:

[tulli]

błogosławiony żywot kobiety po trzydziestce. Bo wtedy wie się, że:

a) nie ma chodzących ideałów,
b) błędem nr 1 jest myślenie/czucie za partnera,
c) bez sensu jest zrywać z powodu błahostek, ani obrażać się bez powodu czy
nawet z powodem
d) mam duży wpływ na to, co się ze mną dzieje

Niby proste.

Zauważyłam, że większość osób podsumowało moją sytuację: poślij go na drzewo,
on Cię nie kocha. Sama mam takie przebłyski, ale nauczyłam się nie myśleć i nie
czuć za kogoś, bo to zazwyczaj nie pokrywa się z rzeczywistością. Stąd moja
sonda zapuszczona na tym forum. Naprawdę, czy tak łatwo jest zrezygnować z
miłości? A może, jeśli tyle osób myśli podobnie, mój związek faktycznie nie ma
szans?

Chciałam troszeczkę, żeby napisał ktoś, kto powie: tak, my faceci jesteśmy
czasem tak zarąbani pracą, że nie mamy czasu być z Wami. Ale jesteście w
naszych myślach, będzie lepiej, to minie.
Ale widzę, że chyba znowu się niepotrzebnie łudzę.

[j_ar]

>tak, my faceci jesteśmy
> czasem tak zarąbani pracą, że nie mamy czasu być z Wami. Ale jesteście w
> naszych myślach, będzie lepiej, to minie.

bo to tez jest prawda, ale kiedy pracuje sie od 8 mej do 22 giej

[Gość: gf]

> Chciałam troszeczkę, żeby napisał ktoś, kto powie: tak, my faceci jesteśmy
> czasem tak zarąbani pracą, że nie mamy czasu być z Wami. Ale jesteście w
> naszych myślach, będzie lepiej, to minie.

a dlaczego Ty to chcesz słyszeć od obcych???

[saana]

niestety ludzisz sie , bardzo zarabany facet przyjezdzal kiedys do mnie
codziennie zeby mnie pocalowac na dobranoc. Pzyjezdzal o 1 czasem 2 godzinie
jak skonczyl swoja komputerowa robote. Fakt mial samochod.
A innyc tez sie pojawial wczsniej. Zakochany facet zachowuje sie podobnie jak
zakochana kobieta. Pisze cI to kobieta po 30 z doswiadczeniem z 30 letnimi
panami.
tulli napisała:

> błogosławiony żywot kobiety po trzydziestce. Bo wtedy wie się, że:
>
> a) nie ma chodzących ideałów,
> b) błędem nr 1 jest myślenie/czucie za partnera,
> c) bez sensu jest zrywać z powodu błahostek, ani obrażać się bez powodu czy
> nawet z powodem
> d) mam duży wpływ na to, co się ze mną dzieje
>
> Niby proste.
>
> Zauważyłam, że większość osób podsumowało moją sytuację: poślij go na drzewo,
> on Cię nie kocha. Sama mam takie przebłyski, ale nauczyłam się nie myśleć i
nie
>
> czuć za kogoś, bo to zazwyczaj nie pokrywa się z rzeczywistością. Stąd moja
> sonda zapuszczona na tym forum. Naprawdę, czy tak łatwo jest zrezygnować z
> miłości? A może, jeśli tyle osób myśli podobnie, mój związek faktycznie nie
ma
> szans?
>
> Chciałam troszeczkę, żeby napisał ktoś, kto powie: tak, my faceci jesteśmy
> czasem tak zarąbani pracą, że nie mamy czasu być z Wami. Ale jesteście w
> naszych myślach, będzie lepiej, to minie.
> Ale widzę, że chyba znowu się niepotrzebnie łudzę.

ech

[ivek]

kvinna, kvinna ,rumieniec mam przez Ciebie na twarzy, ale pisalem Ci juz, ze nie
jestem psychologiem. Nawet amatorem.
Lubie tu byc, bo czyta i pisze mi sie fajnie od i do paru osob, ktorymi dalem o
tym poznac, mniej lub bardziej otwarcie. Zreszta swietnie dajecie sobie rade
sami ha ha.
Po drugie psycholog chyba nie jest od tego zeby komus radzic, co ma ze soba
robic w zyciu. Moze najwyzej pokazac wady i zalety, czy tez zady i walety jak
niektorzy wola (Ci co sa poplecznikami dziadka Sigmunta i jego ucznia Gustawa
kiedys Mlodego) pewnych wyborow. Pomoc, gdy dokonal wyboru albo nie ma wyjscia z
sytuacji tak jak na przyklad sekretarka, ktora twierdzi, ze nie moze zrezygnowac
z danej pracy bo w regionie jest 'straszne bezrobocie'

kvinna napisała:

> Ivku? Nie pracuj tyle, koleżanka ma problem. Chodź tu, proszę.
> Jesteś świetnym psychologiem.

A co do Ciebie Tulli to powiem tak moja dobra obecnie znajoma przyznala sie, ze
kiedy poznala faceta, z ktorym pracuje i zamieszkala z nim to sie zastanawiala,
boszsze co za pierdola kladzie sie spac o 22.00.
Wtedy byla swiezo po studiach i nie pracowala. Obecnie pracuje u nas i przyznala
sie ze pada jak sciera na lozko o godzinie 21.00, zmeczona jak diabli. Bez
ochoty na brombranie jak to mowi Kvinna np.

Mam jedno pytanie do Ciebie, a czy nie myslalas zeby zamieszkac z nim razem? W
koncu jesli chcecie byc ze soba to przeciez zawsze nie bedziecie zyc w oddaleniu
o rzeke i pol godziny drogi od siebie.
Nie sprzedawaj lokum swojego, ot tak sprobujcie jak bedzie Wam razem.
A czy na pewno w spokojny sposob przekazalas swojemu facetowi Twoje oczekiwania
wobec Waszego zwiazku? To znaczy bez niepotrzebnej nerwowy, z pytaniem czy on
chce tylko pokimac u Ciebie od czasu do czasu?
Powodzenia w wybieraniu slusznych i optymalnych drog zyciowych ;)
Ivek

[tulli]

a juści, było tak, jak rzeczesz. Nie wrzeszczę, nie krzyczę, artykuuję się
spokojnie. Jestem także gorącą zwolenniczką wspólnego zamieszkania. To on nie
chce póki co, bo: w moim Miasteczku odpada, musiałby się przebijać całą
Warszawę do pracy, w jego Stolycy odpada, bo moje dziecko chodzi do szkoły w
Miasteczku. Poza tym, to jest odpowiedzialność: co będzie, jak nam nie wyjdzie?
Nie będę zmieniać dziecku szkoły co trzy miesiące. No i jego dzieci też będa
trochę zazdrosne, że tata mieszka z innym chłopcem. Dramaty życia dojrzałego,
niestety, to nie jest już takie proste.
Na pocieszenie mam fakt, że powiedział, że gdyby nie dziecko, to on by mnie nie
wypuścił od siebie już po pierwszym dniu znajomości oraz że zakupuje lada dzień
domiszcze do wykończenia, w którym być może, wkrótce, czas pokaże...Póki co,
nie mam go prawie wcale.
Ale cóż, prawdę mówiąc, już widzę, że będę to dalej ciągnąć, bo go kocham i
tyle. Lepiej mi będzie z nim, nawet raz na dwa tygodnie i z perspektywą
lepszego jutra niż całkiem bez niego i żadnych perspektyw (z nim związanych,
oczywiście).Dzięki za wasze spojrzenie i pomoc

wnioski?

[ivek]

Nie rezygnuj z niego tak łatwo.
Bądź cierpliwa, skoro macie w perspektywie zamieszkanie razem, i skoro dojrzalas
do togo, ze nie tak latwo o ludzi, w ktorych jestes w stanie sie zadurzyc.

Podoba mi sie Twoja dbalosc o interesy Twojego i jego dzieci.

Tak czesc ludzi ma w swojej hierarchi wysoko pieniadze i w zwiazku z tym
poswiecaja sie pracy i karierze. Potem sa zmeczeni, bo sie wypruli, ale to ich
nie dehumanizuje do konca, w koncu robia to nie tylko dla siebie. Dla tych, z
ktorymi sie zwiazali i dzieci po czesci przeciez rowniez.
wykorzystaj go dla siebie kiedy mozesz, weekendy, urlopy itd.

'nieco' parafrazujac podstawy fizyki mechanicznej "cialo raz puszczone w ruch
puszcza sie dalej samo", nie masz wladzy nad tym watkiem, tak jak kazdy z nas i
jakiekolwiek sugerowanie finalizowania sondowania, wypowiedzi nic juz nie da ;)

Pozdrowienia,
Ivek

to ja mam prośbę

[kvinna]

Tulli, życzę Ci jak najlepiej, ale ja w Twojego faceta nie wierzę. Nie gniewaj
się. Dla mnie liczą się fakty. Ty go kochasz, on Ciebie... Problematyczne.

Napisz za jakiś czas o dalszym ciągu, proszę.
I bądź szczęśliwa. Teraz nie jesteś.

A wg mnie to jedyny papierek lakmusowy.
To, co się czuje i myśli w danej sytuacji.
Ty...nie jesteś szczęśliwa.
Nagie fakty: jego nie ma.

Boisz się zostać sama?

O.K. Pamiętaj o prośbie :) I opowiedz, co było dalej.
Pozdrawiam.

[tulli]

tak, okoliczności są obciążające dla niego, ale czuję, że coś z tego jeszcze
będzie.

A tak na marginesie dyskusji o kasie i szczęściu - on jest klasycznym
przykładem, jakie to może być przekleństwo dla człowieka - przez lata żył w
prawdziwym luksusie: super chata z trzema łazienkami, jacuzzi i inne bajery,
super bryki, stanowisko, wakacje w ciepłych krajach, forsa szybko przychodząca
(choć ciężko i uczciwie zapracowana)i puszczana jeszcze szybciej. I co?
Uzależnił się, biedaczek. On już nie umie żyć na niższym poziomie, a że teraz
zarabia trochę gorzej (ale i tak jest to kilkanaście średnich krajowych), to
jest nieszczęśliwy. Źle się czuje u mnie w domu, bo dusi się w 50 metrach i
łazience 2x2m. Serio. I może przez to stracić taką fajną dziewczynę... Pęd za
podtrzymaniem standardu życia to pułapka - nie ma czasu na związek, nie ma
czasu wypocząć, ciągle zapieprz i stres. Pierwszy raz widzę, ile się trzeba
napracować, żeby ciągle być bogatym.
A ja mam tyle, ile trzeba, choć potrafię mieć więcej - ale po co i jakim
kosztem?

wlazłam pod stół

[kvinna]

i krzyczę pomocy!!!

Czy on jest w stanie pokochać człowieka? Ciebie?

Lubisz siebie? Tak troszeczkę?

(zostawiłabym go...)

[ivek]

ja nie wlazilem nigdzie, bo Tulli nie wydajesz sie byc nieswiadoma wymowy
niektorych faktow (np. jego meczarni w Twoim gniazdku).

a Kvinna to nic wiecej jak tylko Twoja ocena wymownych faktow. Jednym imponuje
pozycja "40 ksiazek, ktore odmienily psychologie", czy jak to tam szlo, jeszcze
innym kilkanascie srednich krajowych.

;P
Ivek
--
manchmal muss man Prioryteten setzen

Piwko bez browaru

[seksuolog]

Nie wyglada to najlepiej. Jezeli facet jest napalony to przylatuje
z Ameryki, a jemu sie nie chce w polgodziny? Jest zmeczony? To ile
ma lat?

Wyglada wiec na to ze facet chce miec piwko ale bez browaru. Wpada
na piwko a od browaru trzyma sie z daleka. A jak byscie zamieszkali razem
to widac ze bylby jeszcze bardziej zmeczony, komfort by mu sie zepsul,
i jeszcze ten browar na glowie. Sprawe trzeba wiec postawic jasno:
kiedy zamieszkujecie razem na probe. Konkretny termin, co nie znaczy
ze zaraz, ale jak terminu nie bedzie to adieu.

[tulli]

termin jest: czerwiec przyszłego roku. Wtedy jest szansa, że będzie Dom.

Hmm, może mam zacięcie społecznikowskie, ale chcę mu pomóc. Ukłuło mnie, co
kiedyś powiedział: że zawsze żył dla innych, musiał coś komuś zapewniać i
załatwiać - żonie, dzieciom, kolejnym panienkom, wszyscy wyciagali rękę i
mówili: daj! A on dawał, bo był dobry, miał poczucie winy i obowiązku w jednym.
Kochali go, bo był dojną krową. A teraz jest tym zmęczony. Prawie płakał, gdy
mówił, że chciałby, żeby ktoś raz zapytał go kiedyś, czego on chce. Ja nie chcę
od niego rzeczy materialnych. Chciałabym mu pokazać, że szczęście nie zależy od
tego, ile się ma i w jakim apartamencie mieszka. Na razie idzie mi kiepsko,
może się nie udać, ale trudno - zawsze mogę powiedzieć, że próbowałam.

...

[abi_gail]

Tulli, życzę mu, żeby cię nie stracił. Odpowiadam na twój post, żeby i na mnie
spłynęło część twojego ciepła i dojrzałości. Mnie też się przyda w
niesamolubnym układaniu życia.
Pozdrawiam

ta....

[tulli]

jak mówią: dajesz - wzrastasz, bierzesz - marniejesz. Tak robię. Ale żeby nie
było cukierkowo - cholernie ciężko się żyje z takim podejściem, bo przyciąga
się ludzi, którzy myślą dokładnie na odwrót.
Jadę do mego lubego i postaram się, żeby na długo zapamietał tę wizytę :-))

[Gość: gf]

> jak mówią: dajesz - wzrastasz, bierzesz - marniejesz. Tak robię. Ale żeby nie
> było cukierkowo - cholernie ciężko się żyje z takim podejściem, bo przyciąga
> się ludzi, którzy myślą dokładnie na odwrót.

mam kompletnie, ale to kompletnie odwrotne doświadczenia
ale też ja nie mogłabym się w takim zakochać

Browar na pol roku

[seksuolog]

tulli napisała:

> termin jest: czerwiec przyszłego roku. Wtedy jest szansa, że będzie Dom.
> Hmm, może mam zacięcie społecznikowskie, ale chcę mu pomóc. Ukłuło mnie, co
> kiedyś powiedział: że zawsze żył dla innych, musiał coś komuś zapewniać i
> załatwiać - żonie, dzieciom, kolejnym panienkom, wszyscy wyciagali rękę i
> mówili: daj! A on dawał, bo był dobry, miał poczucie winy i obowiązku w
>jednym. Kochali go, bo był dojną krową. A teraz jest tym zmęczony. Prawie
>płakał, gdy mówił, że chciałby, żeby ktoś raz zapytał go kiedyś, czego on
>chce. Ja nie chcę od niego rzeczy materialnych. Chciałabym mu pokazać, że
>szczęście nie zależy od tego, ile się ma i w jakim apartamencie mieszka. Na
>razie idzie mi kiepsko, może się nie udać, ale trudno - zawsze mogę
>powiedzieć, że próbowałam.

Zdaje sie ze bardzo rozmijacie sie w swoich pogladach bo chyba dla
niego wartosci materialne sa na czele. Jego zapewnienia o dawaniu tez jakos
na tobie sie nie sprawdzaja - przeciez jestes kolejna panienka? Ciekawa
bylaby konfrontacja ze jego byla zona, co ona by powiedziala o nim jako
hojnym darczyncy?

No ale do czerwca juz nie tak daleko, w sam raz. Jezeli w okolicach czerwca
bedzie sie zanosilo na kolejne opoznienie lub beda przeszkody obiektywne to
raczej zamykaj browar.

[Gość: tulli]

czasami to włos mi się jeżył, jak słuchałam jego opowieści, ile kobieta potrafi
wyciągnąć od faceta w krótkim czasie. Naprawdę dużo dawał - żona wyszła z
rozwodu ze wspaniałym mieszkaniem, samochodem i potężnymi alimentami, może
teraz nie pracować. Kolejnej panience wyposażył mieszkanie od A do Z.
Zastanawiam się raczej, jak one mogły tak bez skrępowania go doić. To
przypomina płacenie za miłość.
Nie wiem, co to będzie dalej, ale nie chcę z góry zakładać klęski. Dziś pozna
mnie ze swoimi dziećmi, jakiś postęp juz jest...

[Gość: goa]

przeczytałam wszystkie wpisy i myślę, że nie jest tak źle jak się na początku
wydawało :)
musisz mu po prostu raz na zawsze uświadomić, że wolisz jego czas niż jego
pieniądze
z tego co opisałaś wygląda, że wcześniej było wręcz odwrotnie, a on też ma już
swoje lata i po prostu przyzwyczaił się i zabrnął w taki stan rzeczy
ja w każdym razie życzę Wam powodzenia i trzymam kciuki :)
napisz jak dalej się sytuacja rozwija, no i jak spotkanie z jego dziećmi
oczywiście

[Gość: tulli]

dzięki, goa!
Nic na siłę, powolutku. Dzieciaki strasznie rozwydrzone, prowokujące, ale
zaczęliśmy rozmawiać o muzyce i jeden z nich okazał sie fanem Garbarka, a ja
mam jego wszystkie płyty...

[Gość: goa]

:))
no tak dzieciaki jak to dzieciaki ale z pewnością masz wielkiego plusa na
początek za tego Garbarka hihi będzie dobrze zobaczysz :)
Trzyamj się i powodzenia!

[tulli]

nie miałam na myśi tego, co ty masz na myśli.Ale to nie jest głupi pomysł,
dziękuję praktykowi za poradę

[Gość: Karolina]

Tulli mam tylko jedną wątpliwość; skoro Twoja hierarchia wartości na pierwszym
miejscu stawia dziecko, a potem partnera .... a Twój facet nie chce zakładać
nowej rodziny (Ty zresztą też tak pisałaś) to jak sobie wyobrażasz wasze
wspólne mieszkanie? możesz pozostać niezależna finansowo, ale ale czy Twój
partner będzie uczestniczył w wychowaniu syna? Napisałaś, ze teraz gdy chcesz
go odwiedzić to tylko bez syna..... jak więc chcesz zachować swoja hierarchię
i ten związek?
Pozdrawiam i trzymam kciuki!

[Gość: tulli]

hierarchię zawsze można zmienić. Znamy się dopiero pół roku, może za jakiś czas
będzie remis :-). Wiesz, po rozwodzie miałam parę związków i wiem już, że
faceci przychodzą i odchodzą, a dziecko zostaje. Na pewno za kilka lat nie
wypomni mi, że dla mamy liczyli się tylko "wujkowie"...
Jego podejście też jest przemyślane - ma już rodzinę, nadal kocha swoje dzieci.
Chcemy żyć razem, ale tak, by nie krzywdzić tych, za których jesteśmy
odpowiedzialni. Może to i dziwne, że miłość przeplata się z zimną kalkulacją.
Póki co, on zachowuje rezerwę wobec mojego syna. Jest lojalny wobec swoich
dzieci, nie chce, by były zazdrosne o tatę. Czasami przez to krzywdzi moje
dziecko...

[Gość: Aster]

Po przeczytaniu całości stwierdziłem Tulli, że muszę coś napisać,
z sympatii dla Ciebie. Widać, że kochasz choćby po tym, że we
wszystkim Go usprawiedliwiasz. I niby to normalne ale...
Jeśli On się nie angażuje porównywalnie, to co będzie później?
Przyzwyczai się, że to normalne a Ty w pewnym momencie
zaczniesz oczekiwać czegoś więcej dla siebie. A to już pewnie
będzie trudniejsze (dla niego).
Czy nie za dużo warunków już przyjęłaś?
Rozumiem, że walczysz o związek na którym Ci zależy.
Ale często zapomnienienie o sobie obraca się własnie przeciw
samemu związkowi.
Może teraz nie masz sił i czasu na takie refleksje ale jestem
przekonany, że przyjdzie taki moment, że to Ty będziesz
czegoś więcej oczekiwać (nie myślę oczywiście o sprawach materialnych)
Spróbuj wyobrazić sobie taki moment i pomyśl, jaki kompromis
będzie dla Ciebie możliwy do przyjęcia aby nie zaprzeczył temu
na czym Ci najbardziej zależy.

Życzę Ci powodzenia, ale myśl też o sobie
To naprawdę nie będzie egoizm
Pozdrawiam ciepło

ludzie czy Wy wszyscy jestescie slepi???

[kohanek]

on ma kochanke na boku!

[Gość: tulli]

masz rację. Cały problem w tym,że my oboje jesteśmy po tzw. przejściach. Mnie
to specjalnie nie zmieniło, nadal rzucam się w każdą miłość jakby była pierwsza
i ostatnia. Ale on nie - po kolejnej klapie związku zaskorupiał się coraz
bardziej i teraz, po pół roku znajomości, ja ciągle przebijam się do niego.
Jeśli dziewczyna, dla której zostawił rodzinę, rzuciła go po dwóch latach i
dogłębnej drenaży kieszeni, a on został sam - bez przyjaciół, majątku,
bliskich, jeśli kolejne były z nim tylko dlatego, że zapewniał im komfortowe
życie - to po prostu nauczył się być ostrożny. Liczę na to, że jak się otworzy
i nabierze do mnie pełnego zaufania, to będzie wspaniale. A jeśli nie - to po
prostu odejdę, bo po co żyć z człowiekiem o zamkniętym sercu?

[Gość: jmx]

Wiesz, Tulli a ja sądzę, że wam się uda. Włąsnie dlatego, że oboje myślicie
przed podjęciem każdej decyzji. Powodzenia i cierpliwości :-). Wychodzenie ze
skorupy czasem długo trwa ale sądzę, że warto poczekać :-).

[Gość: tulli]

a ja właśnie mam dołek zwątpieniowy. Wczoraj wrzucił mnie do jednej szuflady z
napisem "wszyscy czegoś ode mnie chcą, a nikt o mnie nie myśli". Byłam dećko
zdziwiona jego podejściem co do mnie, więc usłyszałam, że owszem, ja też od
niego ciągle chcę: żeby częściej był ze mną. No i cycki mi opadły...
Niektórych ciężko uszczęśliwić, doprawdy.

[jmx]

On też chyba ma dołek... A może to taki mechanizm obronny, bo sam się czuje
winny, że poświęca Ci za mało czasu (tyle ile by chciał)...?

[Gość: Aster]

Niepokoi mnie jedna rzecz.
Twój mężczyzna zaskorupił się po przejściach, został oszukany, ograbiony.
Że materialnie, to napisałaś. Co do uczuć to raczej się domyślam.
Jesli tak, to może być nieufny. No dobrze, ale...

Wcześniej napisałaś, o ile pamiętam, że Twoje próby przebicia skorupy
on odbiera tak: "Znowu ktoś czegoś ode mnie chce". A wygląda, że Ty chcesz DAĆ.
Chciałby dostać miłość ale tak aby mieć święty spokój, bez ryzyka?
Mogę zrozumieć, że ktoś kto dawał więcej z siebie i został oszukany nie będzie
miał ochoty tego świadomie powtarzać. Może czekać teraz na coś podobnego z
drugiej strony.
No ale przecież teraz chyba coś takiego właśnie zachodzi.
Nie widzi tego? To właściwie jak on Ciebie widzi?
Widzi to? A więc na co jeszcze czeka?
A może podświadomie karze Cię za poprzednią kobietę?
No ale jeśli tak jest, to robi się nieciekawie.
Bo jeśli tego sobie nie uświadomi, to rokowania są marne.
Twoja wytrwałość może coś zdziałać, ale cuda jak to cuda nie są gwarantowane.

Myślę też o czymś innym.
Powiedzmy, że się to zmieni ale nie jako przełom tylko
on w końcu "da się przekonać". A Ty nie zauważysz różnicy.
Jest to w końcu możliwe, nie przez To żebyś była naiwna, broń Boże.
Ty jesteś po prostu bardziej zaangażowana.

Nie mogę tego zrozumieć, ale coś tu nie gra.
Albo nie mogłaś się czymś istotnym podzielic na forum,
albo o czymś ważnym nie wiesz.

To takie moje refleksje, może nieszczególnie optymistyczne.

Życzę Ci wszystkiego dobrego,
Także świątecznie

[Gość: Aster, bingo!]

tak, to może być to! Faktycznie, czasami tak czuję, że On przypisuje mi
intencje moich poprzedniczek, więc może jakoś nieświadomie (nie dopuszczam
myśli, że świadomie) mści się za nie - na mnie.

Nie powiedziałam jednej istotnej rzeczy - na początku to On był bardziej
zaangażowany, ja byłam świeżo (nie minął miesiąc) po skończeniu dwuletniego
związku. W którym oczywiście byłam wykorzystywana, także materialnie. No i
jakoś tak wyszło, że pod koniec pierwszego miesiąca chciałam zakończyć naszą
znajomość, tak na ostro. Mimo, że przychylał mi nieba. Ale On mi nie pozwolił,
a ja dopiero wtedy, gdy poczułam,że mogę go stracić, zrozumiałam, że mi na nim
zależy. Bo wcześniej to jakoś niespecjalnie. Chciałam byc uczciwa wobec niego,
widziałam, że bardzo się zaangażował i nie byłam pewna, czy sprostam temu
uczuciu. Nie chciałam go skrzywdzić...

I myślę, że w tej chwili On boi się, że znowu mogę odfrunąć, choć powodów nie
daję mu żadnych, wręcz przeciwnie. Ale na pewno ten lęk w nim siedzi i jakoś go
hamuje.

Bogata przeszlosc

[seksuolog]

Gość portalu: tulli napisał(a):

> i ostatnia. Ale on nie - po kolejnej klapie związku zaskorupiał się coraz
> bardziej i teraz, po pół roku znajomości, ja ciągle przebijam się do niego.
> Jeśli dziewczyna, dla której zostawił rodzinę, rzuciła go po dwóch latach i
> dogłębnej drenaży kieszeni, a on został sam - bez przyjaciół, majątku,
> bliskich, jeśli kolejne były z nim tylko dlatego, że zapewniał im komfortowe
> życie - to po prostu nauczył się być ostrożny.

Twoj partner ma bogata przeszlosc i jakos wynika z tego ze to one byly be a on
jest super. Ciekawa bylaby konfrontacja z nimi: moze on jednak nie jest taki
super? Normalnie przyjmuje sie ze osoba po kilku zwiazkach raczej do idealow
nie nalezy.

>Liczę na to, że jak się otworzy i nabierze do mnie pełnego zaufania, to
>będzie wspaniale. A jeśli nie - to po prostu odejdę, bo po co żyć z
>człowiekiem o zamkniętym sercu?

No wiec dobrze sie zastanow, serce powinno byc otwarte najpierw, liczenie
ze sie otworzy pozniej moze byc iluzja.

[Gość: ależ oczywiście!]

on też ma trudny charakter, w końcu to Skorpion ;-). Tylko widzicie, kobiety,
które z nim były chciały głównie, żeby zapewniał byt im i przyszłemu potomstwu.
Bo jeśli umawiali się na początku, że żadnych ślubów i dzieci,a po jakimś
czasie zaczynały się płacze, że on ich nie kocha, bo nie chce się z nimi żenić
i rozmnażać? Dlatego w sposób jak najbardziej świadomy zaczął unikać wolnych i
bezdzietnych panien, bo wszystkie uznawały go za świetny materiał na ojca
swoich dzieci. I ja go rozumiem! Choć na początku szokowało mnie trochę, że
wybrał mnie jak z katalogu, skrojoną na swoje potrzeby, ale cóż - jeśli
internet daje takie możliwości...

[Gość: Beata]

> on też ma trudny charakter, w końcu to Skorpion ;-). Tylko widzicie,
kobiety,
> które z nim były chciały głównie, żeby zapewniał byt im i przyszłemu
potomstwu.
>
> Bo jeśli umawiali się na początku, że żadnych ślubów i dzieci,a po jakimś
> czasie zaczynały się płacze, że on ich nie kocha, bo nie chce się z nimi
żenić
> i rozmnażać? Dlatego w sposób jak najbardziej świadomy zaczął unikać wolnych
i
> bezdzietnych panien, bo wszystkie uznawały go za świetny materiał na ojca
> swoich dzieci.

No to wychodzi na to, ze jest egoista. Facet powinien byl wiedziec, ze kazda
kobieta predzej czy pozniej (na 90%) bedzie chciala wyjsc za maz i urodzic
dzieci, jesli nie jest juz pokaleczona rozwodka z wlasnym przychowkiem. czego
sie spodziewal? Wiadomo, ze na poczatku kobiety opowiadaja rozne historie,
zeby zatrzymac faceta, co nie jest zbyt przewidujace, ale madry facet wie, ze
takie deklaracje nie sa do konca szczere. I nie ma co obwiniac tylko tych
zawiedzionych dziewczyn, bo wina lezy po obu stronach. Wiec chyba taki
krysztalowy nie jest, bo Twoje poprzedniczki troche wykorzystywal (taki seks
bez zobowiazan...)
Znalam kiedys takiego, ktory tez obwinial kobiety, jakie to one sa zle i kazda
chce go wykorzystac materialnie. Potem sie okazalo, ze on jest typem dominanta
i lubi narzucac swoja wole... Dlatego na sprawe zawsze nalezy sojrzec oczami
drugiej strony. Rozumiem jednak, ze w Twoim wypadku jest to dosc trudne.

a mi sie podoba zwrot

[kvinna]

"nie angażuje sie porownywalnie".

Niby milosci nie da sie zwazyc, ani zmierzyc, ale nikt, kto kocha "troszeczke"
nie udzwignie czyjegos "morza milosci".

Aster ma rację...

Kwintus

[komandos57]

Zes lykla relania dzisiaj?Malo ze skuteczny.Lyknij ze jeszcze jednego

[...]

[kvinna]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[Gość: megaegoistka]

tulli i megaegoistka to ta sama osoba, jeśli to może coś wyjaśnić.
Gwoli informacji informuję.

[Gość: esska]

mialam podobne przezycie, tylko ze my spotykalismy sie 2 lata , ale po jakis 8
miesiacach zaczelo to troche dziwnie wygladac...ja go nadal kochalam on , jak
dzisiaj juz wiem po prostu nie! ale wtedy tego nie wiedzialam..
Wlozyl mnie do tego samego worka ze swoja ex zona a mianowicie , ze czatujemy
na jego dom! Ze ja mialam z nim wygodnie, ze na nim zylam. To byl horror,
zostawil mnie po cichu dla nastepnej. Bylam taka jak ty, dobra i
niematerialistka, ale widzisz nic nie pomoglo. Wyrok zapadl, wyrok postawiony
przez niego , egoiste i zapatrzonego w siebie, jaki to on dobry...widzisz ,
dobrzy ludzie siebie nie reklamuja.
Spotkalam potem jego zone, jej wersja nie pokrywala sie z jego, wszystko jej
zabral , placac jakas tylko sumke za dom i wyklucal sie jeszcze o widelce!
Przemysl, pomysl, bo ten facet przypomina mi mojego, wlasciewei jest jescze
bardziej niesympatyczny z twoich opowiadan

[pia.ed]

Tylko o ile sie nie myle, to dom jeszcze nie wybudowany... Pamietam z
megoegoistki, ze budowa miala sie zaczac w kwietniu.

Tulli, w nogi!

[Gość: De_passage]

Tulli, czy zagladasz jeszcze na ten watek? Jestem tu b. rzadkim gosciem co
wlasnie przeczytal historie od deski do deski. Po czym poszlam spac i
natychmiast wstalam z krzykiem. Przeciez te historie chyba kazda babka po 30tce
przerobila albo slyszala: Facet ktory nadaje na nute "tylko Ty jedna, bo inne
sa zle i mnie wykorzystywaly a ty jedna nie, bo Ty jedna inna" Mamusiu!!!
Ratunku! Tulli, jesli Twoj Adonis jeszcze ma czelnosc po 40tym roku zycia
stawiac sie w pozycji wykorzystywanej emocjonalnie, pokrzywdzonej OFIARY
KOBIET, ofiary, co nie zrozumiala, dlaczego i co go w zyciu spotkalo, jesli ma
czelnosc skarzyc sie przed Toby na poprzednie partnerki dajac Ci tym do
zrozumienia, jakich bledow nie robic i na ktorej nodze tanczyc, to WIEJ!!!
Panie wychowawczynie w podstawowkach juz przed tymi numerami ostrzegaly...
przyznam, ze osobiscie nie sluchalam, trza bylo na wlasnej skorze. Nie zostawaj
z nim, nawet jesli bardzo kochasz. Zwlaszcza, jesli bardzo kochasz. On Cie
nawet nie musi manipulowac, on ma zarejstrowane od dziesiatkow lat ze WSZYSTKIE
babki sa zle i chca mu zabrac pieniazki. Nie zmienisz programu, on sobie zawsze
wyprodukuje dowod, ze ma racje, a Ciebie bedzie bolalo jak... e.... bardzo. Na
pewno bardzo potrzebujesz fajnego zwiazku, ale to nie ten. Zapewniam Cie,
istnieja faceci ktorzy wyrazaja sie z szacunkiem o bylych partnerkach, przy
okazji okazujac szacunek samym sobie, i zaslugujesz na takiego, bo gdzie nie
napiszesz, tam sie przebija Twoja przesympatyczna natura. Klne sie na maje
doswiadczenie, NIE WARTO UPYCHAC TWOJEGO SYNA PO LUDZIACH zeby gonic do tej
niewinnej ofiary damskiej perfidii. A na dom i pensje pluj, nawet jesli masz
mniej niz piszesz. Przepraszam za bezposredniosc i pozdrawiam.

dopisuje koniec historii

[Gość: tulli]

otóż: przestał się praktycznie odzywać, dzwonić, kontaktować. Nie słuchał
wyjaśnień, nie chciał dyskutować. Byłam winna, porzuciłam go w potrzebie,
jestem beee... Po tygodniu zadzwonił, że mnie nie kocha i zrywa ze mna
ostatecznie. Po następnym tygodniu przyjechał na chwilkę po swoje rzeczy i
wyjawił mi, że: w tym samym dniu, kiedy miała miesjce pamiętna rozmowa, poznał
kobietę (z dzieckiem!) z drugiego końca Polski. Wtedy, kiedy ja się miotałam w
niepewności, oni wyjechali wspólnie z dziećmi (wszystkimi!) na ferie. Po
powrocie on ściągnął ją do siebie do mieszkania, razem z dzieckiem. Będą
mieszkali razem, potem wprowadzą się do domu, który szykował dla mnie. Jest
szczęśliwy. Mówi, że myśli o ślubie z nią (ze mną wykluczał kategorycznie).
Wierzyć mi się nie chce, to jak serial brazylijski. Przed dwoma tygodniami
zapewniał, że mnie kocha, że mu ze mną dobrze, że zależy mu i nie chce mnie
stracić. Cieszył się, że jesteśmy razem.
O rany, w co ja się wpakowałam!
Nie wiem, jak teraz mam komukolwiek uwierzyć...

[Gość: Anka]

Tuli, bardzo mi przykro... Trzymaj sie dzielnie;)
MOże teraz trudno w to uwierzyć, ale jeszcze słońce zaświeci, jeszcze
zatańczysz taniec radosci...
Trzymaj sie!
Anka

Tylko Klub Nieszczesnika Forumowego.

[ukosnie]

Zapraszam.

[Gość: tulli]

e, bez przesady. Co Cie nie zabije, to cię wzmocni. Więc mów do mnie siłaczka

[Gość: De_passage]

Marne pocieszenie, ale babka prawdopodobnie tez po jakims czasie dostanie
status starej zabawki. Tylko bedzie jej o wiele gorzej (dzieci...) W sumie to
ciesz sie, ze nie jestes na jej miejscu, jakkolwiek glupie moze Ci sie to teraz
wydawac (aussi paradoxal que cela puisse paraître...). Zazdroszcze Ci, ze
jestes wolna i ze potrafisz sobie tak dobrze radzic i jeszcze umiesz sie
zakochiwac. Serdeczne pozdrowienia, Tulli.

[pia.ed]

Tulli
Na przyszlosc nie musisz sie bac mezczyzn, ale zyj bardziej dniem
dzisiejszym, bez daleko posunietych planow na przyszlosc.
Faktycznie bylam troche zaskoczona kiedy najpierw zastanawialas sie nad
wprowadzeniem sie do jego domu, a po pewnym czasie okazalo sie, ze dom
jeszcze nie wybudowany!

[Gość: tulli]

tak, to bardzo brzydko, ale nie mogę przestać się uśmiechać na myśl, jak on -
zapracowany egoista i egocentryk, ponad wszystko ceniący wygodę, będzie
mieszkał przez jakiś czas w dwóch pokojach z nią i jej małym dzieckiem.
Ja już to przebolałam i mam nadzieję więcej nie pisać na forum w tonie:
ratunku, tonę!
Dziękuję wam za pomoc - naprawdę mi pomogły wasze opinie

[jmx]

No cóż... Powiem wprost - pisząc tutaj wcześniej nie spodziewałam się takiego
obrotu spraw...

Pozdrawiam i chyba nie ma co żałować zakończenia takiej "miłości".
Trzymaj się :-)

[Gość: tulli]

dziekuje, trzymam się. Prawdę mówiąc, dociera do mnie powoli, jakiego w co nie
wdepnęłam. To by się stało wcześnij czy później, a za rok, dwa byłoby mi się
trudniej z tego otrząsnąć.
teraz nie zwracam się do niego inaczej jak Lord Farquad - wiecie, ten niski
gość ze Shreka, który chciał sobie zbudować idealne królestwo.
Ale to juz nieważne...