Rak - nowe doświadczenia

[Gość: Rakk]

marihuana opóźnia rozwój raka
Termin "medyczna marihuana" nabrał nowego znaczenia w lutym 2000r, kiedy
naukowcy z Madrytu ogłosili iż udało im się zniszczyć dotychczas nieuleczalnego
guza mózgu u szczurów, którym wstrzyknięto THC, aktywny składnik marihuany.

Wyniki z Madrytu po raz drugi potwierdzają, że THC ma terapeutyczny wpływ na
leczenie raka - już nie tylko jako środek wspomagający chemioterapię, ale i
jako podstawowe lekarstwo.

Już w 1974r, naukowcy z Medical College of Virginia na zlecenie Narodowego
Instytutu Zdrowia USA prowadzili badania mające na celu udowodnienie
negatywnego wpływu marihuany na układ immunologiczny, a zamiast tego odkryli,
że THC spowalnia rozwój trzech rodzajów raka - płuc, piersi i leukemi u myszy.

DEA (organizacja rządowa do walki z narkotykami) szybko nakazała zakończenie
wszelkich badań nad wpływem kanabisu na raka. W 1976r, prezydent Gerald Ford
zakończył definitywnie wszelkie publiczne badania i scedował je na firmy
farmaceutyczne, które miały wyprodukować syntetyczne THC ze wszelkimi jego
zaletami z wyjątkiem "haju".

W 2000r badacze z Madrytu ogłosili w marcowym wydaniu Nature Medicine, że w
czasie eksperymentów wszczepili 45 szczurom do mózgu komórki rakowe, które
zaczęły się rozwijać, co zostało potwierdzone rezonansem magnetycznym (MRI). W
12 dniu eksperymentu podano iniekcyjnie 15 szczurom THC, a 15 kolejnym - Win-
55,212-2 (syntetyczny analog THC).

Wszystkie zwierzęta pozostawione bez kuracji zmarły po 12-18 dniach z powodu
raka mózgu. Szczury, którym zaaplikowano THC, z wyjątkiem trzech (zdechły po 16-
18 dniach), przeżyły znacząco dłużej, nawet do 35 dni. W trzech wypadkach
zanotowano całkowitą remisję raka! Użycie syntetyku przyniosło porównywalne
efekty.

Hiszpańscy naukowcy pod kierunkiem dr Manuela Guzmana z Complutense University,
dodatkowo przeprowadzili eksperyment na zdrowych jednostkach, podając im przez
7 dni ekstremalnie duże dawki THC, by sprawdzić negatywny wpływ na układ
nerwowy i zmiany biochemiczne. Nie znaleźli nic.

W 1983r, administracja Reagan/Bush próbowała nakłonić amerykańskie uniwersytety
do zniszczenia wszelkich prac badawczych z okresu 1966-76 dot. marihuany oraz
usunięcia danych z bibliotek. Jak stwierdza Jack Herer w książce "Emperor Wears
no Clothes", "mamy dowody iż ogromna ilość informacji została bezpowrotnie
utracona".

Źródło: Nature Medicine 2000;6:255-256, 313-319.

[Gość: Dr jacek]

Mój tata zmarł na raka płuc od papierochów - są legalne.

Trawka która jest wykorzystywana w terapii wielu schorzeń - jestem lekarzem -
prowadzi do więzienia. Chory system.
Nielegalna jest głównie dlatego iż lobby producentów papierosów, alkoholu,
papieru ( papier z marihuany jest tańszy i nie niszczy lasów) etc. trzyma łape
na kasie mając w nosie prawde i ogłupiając Was wszystkich.

Poczytajcie u żródeł - British Medical Journal, Raport WHo i tysiące publikacji
nawet na stronach www. poważnych instytucji.

Skończmy z hipokryzją i zaściankowością.

A propos medycyny:

RAKLekarstwa używane do zwalaczania raka są jednymi z najsilniejszych i
najbardziej toksycznych substancji używanych w medycynie. Oprócz komórek
nowotworowych, zabijają także i zdrowe, wywołując wyjątkowo nieprzyjemne i
niebezpieczne efekty uboczne. Najczęstszym objawem są całe dni lub tygodnie
wymiotów, torsji i nudności, po każdej kuracji. Poczucie braku kontroli na
odruchami wywołuje depresje; pacjenci mają duże problemy z jedzeniem, tracą na
wadze i odporności. Niektórzy nie mogąc uporać się z cierpieniem podczas
leczenia, przerywają je, wybierając śmierć.

Kanabis może być używany jako lek przeciwwymiotny, łagodzący nudności i
pozwalający pacjentom jeść i żyć normalnie. Jest bezpieczniejszy, tańszy i
nieraz bardziej skuteczny niż lekarstwa syntetyczne. Palenie kanabisu jest też
bardziej efektywne niż jedzenie go (lub jego syntetycznego zamiennika,
Marinolu), ponieważ pacjenci mają problemy z utrzymaniem zawartości żołądka do
czasu, gdy lek zacznie działać. Palenie wywołuje natychmiastowy efekt i
znacznie ułatwia dawkowanie. Dodatkowo, euforyczne efekty kanabisu działają
przeciwdepresyjnie, a wzmożony apetyt pozwala zachować odpowiednią masę ciała i
zwiększa szanse na wyleczenie.

Opinie pacjentów:
Lester Grinspoon relacjonuje, jak jego trzynastoletni syn używał marihuany
podczas leczenia białaczki.
Mae Nutt opowiada jak jej syn Keith odkrył przeciwwymiotne właściwości
marihuany i pomagał innym pacjentom zdobyć ją do celów medycznych.
Mona Taft opisuje jak kanabis pomógł jej mężowi wytrzymać ostatnie dwa lata
życia.
Stephen Jay Gould opowiada o swojej pomyślnej walce z rakiem.
Fakty naukowe:
Vincigeurra i in. stwierdzają, że u 78% z ogólnej liczby 56 pacjentów
odczuwających nudności i nie reagujących na standardowe lekarstwa, marihuana
zlikwidowała niepożądane objawy.
Chang i in. zauważają że palenie kanabisu jest bardziej efektywne niż
przyjmowanie doustne.
Doblin i Kleiman rozesłali formularze do onkologów w USA. 44% respondentów
zaleciło nielegalne stosowanie kanabisu, a połowa przepisałaby go, gdyby był
legalny.
Referencje:
Chang et al., (1979) Delta-9-THC as an Antiemetic in Cancer Patients Receiving
High Dose methotrexate. Ann. Internal Med. 91 819-824
Vincigeurra, Moore and Brenan, (1988) Inhalation Marijuana as an Anti-emetic
for Cancer Chemotherapy. NY State J. Med. 88 525-527
Doblin and Kleiman, (1991) Marihuna as Anti-emetic medicine: A Survey of
Oncologists' Attitudes and Experiences. J. Cli. Oncology 9 1275-1280

JASKRA
Standardowe leczenie pociąga za sobą nieprzyjemne efekty uboczne i ma niewielki
wpływ na poprawę stanu w końcowej fazie choroby. Kanabis natomiast radykalnie
obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe, nie wywołując poważnych efektów ubocznych.
Pacjenci, u których standardowe lekarstwa nie przyniosły polepszenia,
stwierdzają że kanabis szybko poprawił ich wzrok. Wielu pacjentów cierpiących
od dawna na jaskrę, przy pomocy marihuany utrzymało swój wzrok przez 20 do 25
lat i uniknęło stopniowej, bolesnej utraty wzroku, która w innym przypadku
byłaby pewna.

Starsze pokolenie pacjentów, które znajduje się w grupie najwyższego ryzyka,
miało zastrzeżenia do euforycznych efektów kanabisu oraz jego działania na
układ krążenia. Jest nadzieja, że uda się wyprodukować krople do oczu
pozbawione tych niepożądanych efektów, choć jest to trudne gdyż kanabinoidy są
nierozpuszczalne w wodzie.

Jak na ironię, odkrycie że kanabis obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe,
zawdzięczamy policji! Funkcjonariusze sprawdzali czy marihuana powoduje
rozszerzenie źrenic, dzięki czemu mogliby łatwiej rozpoznawać i łapać palaczy.

Opinie pacjentów:
Elvy Musikka w 1988 roku została oczyszczona z zarzutu posiadania marihuany,
gdyż udowodniła że potrzebuje jej do leczenia.
Robert Randall jako pierwszy pacjent w USA otrzymał pozwolenie na posiadanie
marihuany, po tym jak zaskarżył rząd za aresztowanie go pod zarzutem
nielegalnej uprawy. Randallowi w 1972 roku powiedziano, że będzie widział przez
najwyżej 3 lata. Od tego czasu jego wzrok się nie pogorszył.
Fakty naukowe:
Wpływ kanabisu na ciśnienie wewnątrzgałkowe u zdrowych osób został dokładnie
zbadany, lecz efekty u chorych na jaskrę są mniej znane, z powodu małej liczby
pacjentów. Tylko w jednym doświadczeniu użyto marihuany, w innych podano
pacjentom kanabinoidy.

Hepler i Frank (1978) zauważyli że spożyty lub spalony kanabis u osób zdrowych
zmniejsza ciśnienie wewnątrzgałkowe na okres 4 do 5 godzin "bez oznak
szkodliwego działania (...) na zmysł wzroku i strukturę gałki". Stwierdzili oni
że kanabis może być bardziej użyteczny niż konwencjonalne środki i
prawdopodobnie działa w inny sposób.

Niemalże wszystkie testy z użyciem kanabinoidów były podwójnie ślepe i z
zastosowaniem placebo. Dwa eksperymenty dotyczyły wpływu spożytego i spalonego
THC na ciśnienie w gałce ocznej u zdrowych osób. Hepler i in. (1976)
stwierdzili że spadek ciśnienia jest zależny od dawki. Jones i in. (1981)
odkryli że tolerancja na w.w. efekty rozwija się bardzo szybko, a po
zaprzestaniu leczenia ciśnienie wzrasta ponad stan początkowy. Kolejne dwa
badania polegały na dożylnym podawaniu kanabinoidów. Perez-Reyes i in. (1976)
odkryli, że tylko psychoaktywne kanabinoidy mają wpływ na spadek ciśnienia.
Cooler i Gregg (1977) stwierdzili zmniejszenie ciśnienia połączone z
podenerwowaniem. Wpływ kanabinoidów na poziom ciśnienia został też potwierdzony
w licznych eksperymentach na zwierzętach, co opisali Adler i Geller (1986).

Wszystkie doświadczenia z kanabinoidami przeprowadzano na małej grupie
pacjentów. Hepler i in. (1976) odkryli, że kilkumiesięczne regularne palenie
kanabisu przez pacjentów sprawia, że ciśnienie w gałkach ocznych stabilizuje
się i utrata wzroku zostaje zatrzymana. Niestety, tylko u 7 z 11 pacjentów
zaobserwowano ten efekt. Merrit i in. (1980) w przeprowadzonych podwójnie
ślepych testach z użyciem placebo, stwierdzili zauważalny spadek ciśnienia
połączony z ubocznym wpływem na układ krążenia i efektami euforycznymi.

Podawanie kanabinoidów bezpośrednio do oczu powinno zlikwidować efekty uboczne,
jednak ze względu na nierozpuszczalność w wodzie, jest znacznie utrudnione.
Merrit i in. (1981) podali THC tylko do jednego oka u 8 pacjentów, ale
zaobserwowali efekty w obu oczach. Oznacza to, że najprawdopodobniej
kanabinoidy przeniknęły do krwi. Mimo to, pacjenci nie zauważyli działania
psychoaktywnego.

Referencje:
Adler, M.W., & Geller, E.B., (1986) Ocular effects of cannabinoids. In
Cannabinoids as Therapeutic Agents ed. R Mechoulam CRC Press pp51-70.
Cooler, P. & Gregg, J.M. (1977) Effect of delta-9-tetrahydrocannabinol on
intraocular pressure. Southern Medical Journal 70: 951-954.
Hepler, R.S. & Frank, I.M. (1971) Marihuana smoking and intraocular pressure.
J.Am.Med.Ass. 217, 1392.
Hepler, R.S., Frank, I.M. & Petrus, R. (1976) Ocular effects of marihuana
smoking. In The Pharmacology of Marihuana ed. M.C. Braude & S. Szara. Raven
Press, New York, pp815-824.
Merritt, J.C., Crawford, W.J., Alexander, P.C., Anduze, A.L. & Gelbart, S.S.
(1980) Effect of marijuana on intraocular and blood pressure in glaucoma.
Ophthalmology 87: 222-228.
Merritt, J.C., Olsen, J.L., Armstrong, J.R. & McKinnon, S.M.(1981) Topical
delta-9-tetrahydrocan