W błędnym kole

[angelikach25]

Dzień dobry. Mam bardzo powazny problem, który jeszcze troszke i wykończy
mnie. Otóz od roku zmieniłam nawyki żywieniowe, które pozwoliły mi schudnąć
pare kilo oczywiscie było, to w połaczeniu z ćwiczeniami. Robiłam to zdrowo i
racjonalnie. Diete tą zaczełam od dwu dniowej głodówki, która teraz jest
nieodzowną czynnościa każdego mojego tygodnia. Jest ona głównie spowodowana
tym, że uwielbiam słodycze, nie potrafię im się oprzec. Kiedy ich nie widze,
to jest ok ale jak zobacze ciastko, koniec będe o nim tak długo myslec aż je
zjem i wtedy kiedy je zjem zaczynam kolejną głodówke. I tak nie jem dwa dni
aby na nowo oczyścic organizm i zacząć zdrowo jeśc jednak nie wytrzymuje i
zjadam wieczorem ciastka (mogę nic nie jeść, nie kusi mnie zadne inne jedzenie
tylko słodycze) i znowu kolejny dzien głodówki,. wytrzymuje cały dzien na
wodzie, wieczorem znowu zjem ciastka i znowu kolejny dzien głodówki. Nie moge
wrócić do normalnego jedzenia. Uważam, ze jak zjem ciastko a nie konczy sie na
jednym tylko czesto na 10 to w organizmie odkłłada sie tłuszcz i znowu musze
zrobic głodówke. I tak w kółko od dłuzszego czasu. Wiem jak mam sie odzywiac
zdrowo ale nie wiem dlaczego moje oczy jedzą słodycze, dlaczego nie potrafie
sie im opanować, to jak uzaleznienie. Co moge zrobic aby pochamowac ten
apetyt. Chrom nie pomaga mi, przegyzanie owocami tez nie. Próbowałam róznych
sposobów.Wszytskiego sobie odmówie ale nie słodyczy. Bardzo proszę o rade jak
moge zamknąć to błędne koło, jak pochamowac chec na słodycze. Z każdym
zjadanym ciastkiem mam wyzuty sumienia i czuje się coraz gozej, mimo, ze moja
waga jest w normie. Mam początki bulimi, znam tą chorobe i walcze z nia.
Gdybym potrafiła pochamowac apetyt na słodycze wróciłabym do normy ale one są
dla mnie tym czym dla narkomana narkotyk. Proszę o pomoc. Dziekuje

[linn_linn]

Mnie pomoglo odstawienie slodyczy na kilka miesiecy. Teraz mowie sobie "zjem 1
kostke czekolady" / najczesciej sa to rzeczy drobne / i dotrzymuje tego. Z tym,
ze bardzo zmienil mi sie smak: np. jogurtu owocowego, ktory kiedys jadlam,
teraz nie przelkne.

[asiabed]

moze ten wieczorny wilczy apetyt powodowany jest calodziennym glodzeniem.
Sprobuj zjesc rano pozywne snadanie, potem lekki obiad i nie mysl o wieczornym
posilku, potem owoce i soki. wieczorem glod cukru powinien byc wowczas mniejszy,
a i w ciagu dnia nie powinien Cie meczyc glod (glukozy), bo podejrzewam, ze jako
takiego glodu nie czujesz.
Popros domownikow by w Twoim towarzystwie nie jedli slodyczy, sama ich sobie tez
nie kupuj. Moze sprobuj przekaszac np suszone owoce.
A probowalas szukac psychologa (prosze nie obraz sie za te pytanie). Mysle
sobie, ze problem tkwi w psychice. Dostepne sa takze ksiazki nt bulimi (taki
poradnik z programem terapeutycznym do realizacji samemu, jak Cie to interesuje
napisz do mnie na skrzynke gazetowa - podam Ci namiary na te ksiazke).Pozdrawiam
Cie serdecznie.

[angelikach25]

Witaj Asiu. Nie obraziłam się na pytanie o psychologa, bo myslałam o nim juz
wielokrotnie. Jednak w przychodniach:-) nie przyjmuja a nie stać mnie na
prywatną wizyte. Napewno mam problem natury psychicznej. To całe moje
zamieszanie z żywieniem wynika z braku akceptacji samej siebie. Kiedy przesadze
ze słodyczami i przytyje kilogram, to nikt tego nie widzi ale ja nie moge juz
patrzec na siebie w lustrze i wrecz czuje jak wszystko jest na mnie ciasne, chce
mi sie wtedy płakac i mam wrazenie, ze wszyscy widza jak bardzo mam grube nogi,
to jest straszne. Dzisiaj znowu nie jadłam cały dzień, a w domu mama upiekła
ciasto drozdzowe, zaraz po tym kilka ciastek kruchych, budyń smietankowy i
jabłko. Nie byłam głodna zanim siegnełam po ciasto, mimo, ze cały dzien nie
jadłam nic ale nie mogłam przestac o nim myslec, teraz nie moge przestac myslec
zeby tego nie zwrócic i pewnie by tak było ale nie jestem sama w domu.
Próbowałam przegryzać wszystko, nie pomaga, slodycze wygrywaja. Prośby moją mame
żeby nie piekła ciast i nie kupowała słodyczy są daremne. Moja mam nie rozumie
mnie i nigdy mnie nie wspierała. nie zna mojego problemu. Dzisiaj wazyłam się,
wiem ze moja waga jest w normie wg, dietetyków ale nie wg. mnie. Jutro znowu nie
będe jadła. Jestem w pracy do późna wiec nic mnie nie będzie kusiło bo nic nie
będe miała pod reka. czuje sie okropnie, juz od kilku dni nie zjadłam nic
wartościowego. Fizycznie funkcjonuje dobrze ale psychicznie jets źle. Byłabym Ci
wdzieczna za namiary na ksiazke na temat bulumi ale czy ona mi pmoze? Pozdrawiam
Cię serdecznie

[dormeuse_infante]

Asiabed :* czy mogłabyś równiez mi przesłać namiary na tę
książkę? Byłabym bardzo wdzięczna :)

[katarzyna.purak]

Uważam, że powinnaś się zgłosić po pomoc do specjalisty z zakresu zaburzeń
jedzenia - psychologa, który pomoże Ci pozbyć się przyczyny tego zjawiska i
normalnie funkcjonować w społeczeństwie. Obawiam się,że sama możesz sobie z tym
nie poradzić a jest to poważna choroba którą trzeba leczyć i to jak
najszybciej.