leniwy 100dent

[Gość: frodo]

He he he a co powiecie o studentach którzy się obijają zamiast pracować, to
znaczy że tak powiem korzystają z ŻYCIA STUDENCKIEGO :) i to bardzo aktywnie? A
do egzaminów uczą się dzień przed?

Czy taka postawa się opłaci w życiu? Trzeba być lisem i lwem, no nie? Na lwa
przyjdzie czas później ... może na 4, 5 roku (akurat) he he he

[Gość: rusalka]

Jeśli, masz kasę na takie zycie i rodzice sa Twymi sponsorami to ok, tylko
pozazdrościc, baw się dalej, ale pomysl czy Twoim dzieciom bedziesz mógł dac to
samo. I za nim powiesz że nie będziesz miał dzieci, to pomyśl....wiesz co
będziesz chciał za 10 lat?

[Gość: Dorotka]

Czesc!

Jejku, jak ty mi poprawiles nastroj! Dzieki! :-)
Juz myslalam, ze tylko ja jestem taka nieodpowiedzialna z tych co tu zajrzeli.
Bo czyz studia nie sa po to zeby sie wyszalec przed powaznym zyciem?
A zawarte w czasie imprez znajomosci i szlifowanie umiejetnosci
interpersonalnych zawsze sie w zyciu przydadza ;-)
Jutro rano mam egzamin wiec koncze moja przerwe i wracam do ksiazek.
Pozdrawiam

[kostas]

jeśli kogoś stać na "korzystanie z życia studenckiego" to jest to bodaj
najlepszy sposób na zapewnienie sobie znajomości na przyszłość...

[aneta.dowgiert]

Witam,

Ja także uważam, że nie warto zaczynać pracy na pierwszych latach studiów. Moim
zdaniem ten czas warto poświecić na wzmożone przyswajanie wiedzy. Warto zadbać
także o życie towarzyskie. Nie sądzę natomiast żeby opłaciło się „obijanie”
oraz „uczenie się do egzaminów dzień przed” :-).

Pozdrawiam,


Aneta Dowgiert

[ok.api]

Nie zgadzam się z ekspertem. Uważam, że warto podejmować pracę na studiach. To
świetna okazja, żeby poznać swoje mocne i słabe strony, by zdobyć cenne
doświadczenie, a przede wszystkim - by się usamodzielnić. Pracuję od początku
studiów, nie mam najmniejszych problemów z nauką, a w październiku wyjeżdżam na
stypendium do Francji. Dzięki pracy czuję się dowartościowana, mogę finansować
różne wydatki, o których nawet nie marzyłabym, gdybym poświęciła się wyłącznie
studiowaniu. Moim zdaniem: chcieć to móc. Jeden z moich znajomych studiuje na
dwóch kierunkach, dobrze się uczy, a do tego pracuje i prowadzi normalne życie
towarzyskie. Jeśli się naprawdę czegoś chce, to pogodzenie pracy ze studiami
nie oznacza wcale wielkich wyrzeczeń. Nie jest to proste, ale pracując,
zdobyłam już sporo doświadczenia, jestem obyta w dziedzinie, która mnie
interesuje, a w związku z tym czuję się pewniej niż ci, którzy pracy w czasie
studiów nie podejmują.

[esther]

Takiej porady na zachodzie nikt by studentowi nie udzielil. Student ktory nie
potrafi wykazac ze w czasie studiow (glownie wakacji) pracowal w porzadnej
firmie, albo gdziekolwiek, ma bardzo male szanse na prace. Przeszlam przez to
studiujac w Anglii, aczkolwiek pamietam znajomych z Polski ktorzy uwazali ze
jestem naiwna. Tyle ze po studiach ja mialam uzbierane 1.5 roku doswiadczenia,
a oni nic. Teraz, po 5 latach od skonczenia studiow moge powiedziec ze bez
pracy na studiach o dobra prace b. ciezko. Studia to nie tylko czas nauki
ksiazkowej, ale i praktycznej. W dzisiejszych czasach jedno bez drugiego jest
niewazne.
Moze w Polsce studia bez pracy sa OK, ale na zachodzie wyglada to b. zle.
Czlowiek po studiach z samym indeksem to krotko mowiac len, i zawsze wygra z
nim kandydak ktory ma doswiadczenie.

[ok.api]

Witaj, Esther, tym razem nie na kocim wątku. Dzięki za poparcie! Nic mnie
bardziej nie wkurza niż gadanie, że same studia wystarczą do znalezienia dobrej
pracy, że trzeba się skupić na nauce etc. etc., a wtedy posypią się wspaniałe
oferty wymarzonej pracy. Łączenie pracy z nauką wymaga przede wszystkim chęci,
no i samodyscypliny. Mnie nauczyła odpowiedzialności i solidności, łatwiej jest
mi teraz pójść do potencjalnego pracodawcy, mając jakieś osiągnięcia w
dziedzinie, która mnie interesuje. Wiem, że muszę się jeszcze wiele nauczyć,
ale pewne podstawy już mam.
Esther, mam do Ciebie pytanie: na jakich zasadach studiowałaś w Anglii (czy to
było stypendium)?

[esther]

A witam rowniez! Tym razem nie o kotach:)
Ja studiowalam w Anglii dzieki temu ze jedno z rodzicow jest obywatelem Unii i
przez to placilam grosze za studia (na w miare dobrej uczelnie koszty wynosza
ok 6,000-7,000 funtow rocznie). Z tego co rozmawialam z ludzmi to stypendia sa
dawane b. rzadko.. Niestety koszty sa ogromne,do tego dochodzi jeszcze
utrzymanie, rowniez drogie!
Ale to gadanie o studentach ktorzy maja sie tylko uczyc przypomina mi czasy
komuny, kiedy nie bralo sie w ogole pod uwage (bo nie bylo potrzeby) jakie
wymagania moga byc na rynku pracy. Juz widzialam paru takich absolwentow
ktorzyy narzekali ze pracowdawca pyta ich o doswiadczenie, a on byl przeciez
studentem...
Pozdrawiam cie serdecznie,
Esther

[richelieu_]

Nie napadajcie tak na p.ekspert, bo ona nie powiedziała, że nie warto pracować
w ogóle tylko, że nie warto pracować na pierwszym ew. drugim roku, bo wtedy
człowiek zdobywa podstawy wiedzy, na której budować powinien swoje późniejsze
umiejętności. Jeśli założyć, że rzeczywiście studenci jednego kierunku,
niepracujący, cały lub większość swojego czasu spędza na tym dobywaniu wiedzy
to efekty może jakieś by były. A ona pewnie tak założyła, chociaż to głupie,
taka utopia. Ale pytanie do p. ekspert, gdzie są ci studencji, którzy tak
mozolnie i systematycznie zgłębiają wiedzę? Mnie się raczaej wydaje , że od
systematyczności są studenci pracujący, bo oni liczą się z czasem a nie bimbają
bez sensu. Więc student pierwszego nawet roku, który pracuje, zaczyna myśleć o
wiele bardziej poważnie o swojej przyszłości, skutkiem czego jego nauka
traktowana jest także o wiele poważniej niż studenta `pracującego inaczej` i to
pracujący ma lepsze oceny i więcej w głowie, niż niepracujący
Richelieu