Praca dla humanistow?

[Gość: magisterek]

Zastanawiam sie, gdzie ludzie, ktorzy skonczyli wszelakie kierunki
humanistyczne, znajduja prace??? Czytajac ogloszenia w GW czy innych gazetach
trudno natrafic na informacje, ze praca jest dla humanistow. A moze istnieja
jakies szczegolne kanaly???

[viking73]

Znajomości. To najpewniejszy kanał:-)

[Gość: Ethlinn]

Niekoniecznie po znajomości. Ja humanistka pracuję w biurze podróży (a
wykształcenie mam zupełnie "od czapy";-). Absolutnie bez znajomości. Moim
zdaniem trzeba się znaleźć w odpowiednim miejscu o odpowiedniej porze.

[Gość: magisterek]

Zgadzam sie, ze znajomosci nie sa najwazniejsze, a niekiedy wrecz przeszkadzaja
i ograniczaja wlasne poczucie wolnosci - to co zdobyte samodzielnie, daje
rzeczywiscie wieksza satysfakcje. Ja ostatnio mam wrazenie, ze zawsze gdzie
przychodze, jestem za pozno :-( bo mijesca juz rozdane. Ale ok - mozna pracowac
w biurze podrozy, moja znajoma jest po geografii, ale jakos nie mozne trafic na
takie zajecie, aby jakos przezyc pracuje w szkole jako nauczycielka przyrody...

[Gość: magisterek]

Poszukujac ofert w necie, znalazlem oferty pracy w wydawnictwach, to tez cos!
Zobaczcie szczegoly:

wirtualnywydawca.pl/?a=job
Pzdr. :-)

[Gość: Richelieu*]

geograf w biurze podróży? z braku laku i kit dobry, ale to nie jest meijsce
docelowe geografów. są za dobrzy na takie pierdoły. Cóż kiedy skojarzenia robią
swoje i nie posiadając znajomości żasdnego systemu rezerwacyjnego (do nauczenia
w ciągu godziny, ale jednak wymaganego) można bez skrupułów wykorzystywać swoją
geograficzność. Jak pracodawca durny to się złapie, jak inni też idiotycznie
myślący, że geograf jest od podróży to też się złapią.
Nie widzę różnicy pomiędzy przydatnością geografa a historyka do zawodu
sprzedawacza wycieczek, to co trzeba tam umieć to nauczyć się katalogów. I to
jest odpowiednie zajęcie dla panienki po liceum turystycznym. Ani historyk ani
geograf takimi prostymi rzeczami zajmować nie chcieli by, gdyby tylko mieli
możliwość pracy w zawodzie adekwatnym do wykszyałcenia. Sprzedawca wycieczek
dla geografa. hehe, żart

[Gość: magisterek]

To co Twoim zdaniem jest dobre dla ludzi po geografii lub historii?? Moze praca
jako nauczyciel w szkole??? Sam nie jestem ani geografem, ani historykiem choc
obie te rzeczy lubie :) ale tak sie pytam, wykpic prosta rzecz, ala moze jakas
kontrpropozycja???

[Gość: Richelieu*]

jeśli chodzi o geografów zależy od specjalności. Na przykład geograf
ekonomicvzny ma dużą wiedzę statystyczną i wszelkie miejsca w których
wykorzysuje się statystykę będą pracą w zawodzie. To samo dotyczy znajomości
regionu pod względem gospodarczym

[Gość: magisterek]

Pytanie tylko, gdzie taki geograf ma szukac pracy jako statystyk??

[Gość: Richelieu*]

ja już tam wiem gdzie, i nie powiem bo ktoś mnie uprzedzi
hehehe

[Gość: Ethlinn]

W biurze podróży nie tylko sprzedaje się wycieczki. Ciekawe jak by takie biuro
funkcjonowało gdyby pracowali w nim sami handlowcy. I nie jest tak ze cała
sztuka polega na wklepaniu na pamięć kilku katalogów. To przede wszystkim
znajomośc języków (przynajmniej w biurze turystyki przyjazdowej), zdolność
organizacji, szeroko pojęta wiedza ogólna (wiadomo że klienci pytają o różne
rzeczy, a ty masz po prostu znać odpowiedź, ewentualnie wiedzieć gdzie szukać
takich informacji (co zreszta jest przydatne w życiu codziennym) itp itd.
W moim biurze oprócz mnie - po archeologii pracuje jeszcze m.in. absolwent
biologii, antropologii i zarządzania. Wszyscy wylądaowaliśmy w tym jednym
miejscu i jakoś nie jest mi wstyd z powodu że mam pracę i to pracę która daje
mi satysfakcję. Jasne, że gdyby była taka możliwość, to wolałabym pracować w
archeo, ale takiej możliwości nie ma. Krótka piłka.
A jeszcze odnośnie absolwentów geografii, to jeden jakiego znam pracuje w
sklepie ze sprzętem turystycznym, a druga osoba jest sekretarką w pewnej szkole
wyższej. Nadmienię, że oboje skończyli studia dzienne, bezpłatne na UW, przy
czym druga z osób była studentką piątkową. No comment.

[Gość: human]

Zapomnij - skończyłem Nauki Polityczne I Stosunki Międzynarodowe (odpowiednio
mgr i licencj.) Moim marzeniem był MSZ a tymczasem od ponad 3 lat robię
w .....finansach.

Nie narzekam ale wykształcenie mam typowo "hobbystyczne"

[Gość: Johnny]

magisterku, to ciężka sprawa.

Generalnie w Polsce, tak jak w krajach jeszcze bardziej rozwiniętych jest
NADMIAR wszelakiej maści humanistów. Rzecz w tym, że większość prac to przemysł
(inżynierowie+robotnicy) i handel. Jeszcze na początku tego są badania naukowe
(czyli nauki ścisłe). Oprócz tego usługi (edukacyjne, medyczne, transportowe
itp.). Plus rolnictwo. No i podstawowe służby państwowe, czyli straż pożarna,
wojsko i policja. Gdzie tu humaniści?

Jeśli nie wierzysz, proponuję przejrzeć dane z USA. Nie żeby to był mój wieczny
punkt odniesienia, ale tylko USA publikują tak szczegółowe dane:
www.bls.gov/oco/ocos054.htm
W 2002 w całych USA było zatrudnionych 17 000 osób jako "humaniści" -> to
oznacza że w perspektywie Twojego życia (tzn. przez większość Twojego życia)
będzie jakieś 2-3 tysiące takich humanistów zatrudnionych jako właśnie
humaniści.

Jedyna rada to się radykalnie przekwalifikować. W krajach OECD (czyli
najbogatsze) to zupełnie normalna praktyka, ludzie zmieniają zupełnie profil
zawodu 2-3 razy w życiu! Także na pewno Cię to czeka.

Pozdrawiam i powodzenia!

[Gość: magisterek]

W takiej to perspektywie mozna sie pytac, jaki ma sens rozbudowywanie uczelni o
kierunkach humanistycznych???

[Gość: Johnny]

Jasne, pytanie takie jest bardzo słuszne! Na pewno ma sens na uczelniach
prywatnych - bo to jest po prostu buisness i na tym te uczelnie zarabiają. Inna
sprawa że student nie wie co kupuje.

A na bezpłatnych studiach - dobre pytanie... Czy zmuszać ludzi żeby się
wtłaczali w kierunki wymagające sporo matematyki i mieć nadzieję że niektórzy
wyjdą z tego obronną ręką? Czy może wydawać więcej na kierunki humanistyczne i
mieć nadzieję że absolwent-humanista będzie sobie i tak lepiej radził niż
absolwent szkoły średniej?

Pewnie odpowiedź jest mieszana - bardziej zachęcać (to trochę eufemizm) ludzi
do studiowania przedmiotów ścisłych (i "częsciowo ścisłych" - np. ekonomia)....
i jednocześnie dać możliwość studiów humanistycznych tym co woleliby w ogóle
nie studiować niż studiować na kierunkach ścisłych.

Pozdrawiam raz jeszcze!

[Gość: gosia]

Skoro tutaj wypowiadają się sami humaniści to macie odpowiedź na pytanie po co się w tym kierunku kształcić. Spróbujcie wejść na forum informatyków! Ci to się dopiero wypowiadają. A Wasze wypowiedzi miło się czyta :) Ja jestem na 4 roku historii i też się zastanawiam...

[Gość: Johnny]

Hmm... ja humanistą w potocznym rozumieniu nie jestem. Ba, jestem jego
dokładnym zaprzeczeniem. Szczerze się zdziwiłem, bo zwykle łatwo jest
zidentyfikować kierunek kształcenia się po używanym słownictwie i sposobie
argumentacji.

Za to polecam posty "m" z forum "Studia" - ona jest odpowiedzią dlaczego ludzie
się w kierunkach humanistycznych kształcą. 5-6 lat temu szyscy mówili dokładnie
tak jak ona, a nie tak jak Wy w tym wątku:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=245&w=15493728&v=2&s=0

[Gość: Johnny]

Przepraszam, chodziło mi o to że moi rówieśnicy rozpoczynający studia tak samo
mówili.

Wniosek: nic się nie poprawiło, nadal panują stare przekonania. Chodzi mi o ten
totalnie oderwany od rzeczywistości hiperoptymizm, niezaburzony szeregiem
racjonalnych argumentów.

[Gość: pi]

witaj Magisterku, mój post na temat propozycji zmiany pracy dla germanisty-
humanisty porusza w zasadzie ten sam problem, zresztą jest tam ( jak domniemam
po nicku) także Twoja wypowiedź. Niestety takie są realia i coraz silniej
odczuwam brak ofert dla humanistów. Ale świat traktuje nas według
powiedzonka "humanista-tłumanista" i to jest przykre. Wypowiedzi w stylu
przekwalifikuj się radykalnie, są niestety w dużej mierze nierealne, nie zrobi
się z osoby o predyspozycjach humanistycznych matematyka, czy fizyka jądrowego.
Osoba taka będzie mieć również problem z zakończeniem pełnych studiów na AE,
przede wszystkim z matematyką, logiką, finansami, spekulacjami giełdowymi,
wskaźnikami itp. Nie da nic się na siłę. Mogłabym wybrać jeszcze teraz takie
studia, ale nie byłabym w stanie ich skończyć. Najwyraźniej należymy do gatunku
skazanego na wymarcie. Życzę powodzenia w szukaniu swojego miejsca na ziemi!

[Gość: magisterek]

Tak, tak wpisalem sie na Forum w watku o pracy dla germanisty, sam tez nim
jestem i zastanawiam sie, co tak w rzeczywistosci humanisci maja poczac ze
swoim wyksztalceniem. Nie chodzi mi tylko o filologow, ale tez o socjologow,
pedagogow, czy psychologow. Ci ostatni i tak maja chyba lepsze szanse na rynku,
choc w smumie, jak ktos ma dyplom psychologa i wchodzi na rynek to tez od razu
nie ma ofert - w ogloszeniach GW jest niewiele dla psychologow...

[Gość: Johnny]

Pi, sądzę że byłabyś zaskoczona ile osób kończących z sukcesami fizykę to
ludzie którzy trafili na ten kierunek zupełnie przypadkowo i do rozpoczęcia
studiów - fizyki nie znosili... Choć oczywiście nie twierdzę że z każdego da
sie zrobić fizyka czy matematyka czy ekonomistę.

Przekwalifikowanie się obecnie jest w Polsce niezwykle trudne, zwłaszcza że
pracodawcy sami często nie wiedzą czego chcą. Ale w perspektywie lat jestem
pewien że system tzw. kształcenia ustawicznego (wiem, kojarzy się okropnie - i
to trzeba zmienić!) polepszy się znacznie, bo po prostu inaczej nie będzie się
nikomu to opłacać! Także to nie jest rada na dziś - to co piszę to raczej
refleksje - tak jak pewną refleksją był chyba pierwszy post magisterka.

[Gość: magisterek]

Zgadza sie, chodzilo mi o ogolna refleksje, bo jak czlowiek przeglada te
ogloszenia, to nic nie ma w nich dla humanistow, a przeciez sie ich stale
ksztalci...

[Gość: pi]

witam, to znowu ja. Uważnie przyglądam się tej dyskusji, ponieważ poważnie
zastanawiam sie nad dalszym kształceniem, tak aby dostosować się do wymagań
rynku. Jak już pisałam na forum jestem po podyplomowych handlu zag. wraz ze mna
kierunek ten kończyło ok.40 osób, w tym większość to ludzie po filologiach. I
jak sobie przypomnę minę wykładowcy finansów międzynarodowych, kiedy musiała
redukować do minimum zadania praktyczne....to samo było na zajęciach z giełdy,
tzn. wszędzie tam, gdzie zaczynało się poruszać na jakiś wzorach. Nie wyobrażam
więc sobie skutecznego przekwalifikowania, a jak pisałam ze mną było min. 30
filologów, tudzież ludzi po humanie. Przykro mi tylko, że ta humanistyczna
wiedza traktowana jest trochę po macoszemu. Ale się nie poddaję, tłumaczę i
staram się wyspecjalizować się w konkretnej branzy językowej. Te moje
wypowiedzi proszę również traktować jako refleksje na temat. Takie nadeszły
czasy i jakoś trzeba się przystosować. Nie widzę innego wyjścia

[Gość: magisterek]

Ale filolog moze pracowac tez w redakcji jakiejs gazety, nawet lokalnej, to tez
w sumie praca, a chodzi tutaj o to specyficzne spojrzenie filologiczne i
umiejetnosc kreowania swiata werbalnego :-)

A tak na marginesie zastanawiam sie, gdzie prace znajduja absolwenci
polonistyki, ten kierunek jest przeciez na kazdym uniwerku i do tego strasznie
rozbudowany, najczesciej na roku jest okolo 100 osob, co w przypadku
neofilologii jest rzadkoscia. Co robia polonisci - oto jest pytanie!

[kamat.kamat]

Ja jestem polonistą. Na dodatek po studiach wyjechałam do zupełnie nowego
miasta, Lublina, gdzie nikogo właściwie nie znałam, a gdzie są dwa uniwersytety
i co roku wychodzi z nich 300 polonistów... Początki były bardzo trudne, ale
choć odrobinę związane z zainteresowaniami. Pierwsze podejście było do jednego
z lokalnych dzienników, ale pisanie o zdechłych gołębiach i wywróconych ławkach
w parkach (akurat takie było zapotrzebowanie) totalnie nie dawało mi
satysfakcji i strasznie gnębili młodych. Potem m. in. pracowałam w
antykwariacie. Próbowałam też swoich sił w korekcie i redakcji tekstów. W końcu
wylądowałam - myślę, że szczęśliwie - w wydawnictwie na stanowisku... speca od
marketingu i reklamy! Mój mąż śmiał się, że powinnam pokazać tę umowę o pracę
najpierw wszystkim absolwentom polonistyki, a potem wszystkim absolwentom
marketingu i zarządzania! daję sobie nieźle radę, musiałam nauczyć się obsługi
kilku programów komputerowych, nieco zmienić nawyki czytelnicze i poczytać
trochę o reklamie. Naturalne talenty mi pomogły.
Wydaje mi się, że niekoniecznie trzeba się przekwalifikować - trzeba jednak
znaleźć swoje zdolności, które mogą obecnie pomóc w znalezieniu pracy, które
niekoniecznie są typowo humanistyczne. Studia polonistyczne pomagają mi w
pracy - na codzień przecież obracam się wśród książek - ale widzę też coraz
wyraźniej potrzebę podyplomowych studiów, pewnie coś z zarządzania...
Czy jest za dużo humanistów? Myślę, że jest za dużo humanistów, którzy
chcieliby żyć z humanizmu, nie ma w Polsce takiej rynkowej potrzeby. Za to jest
zapotrzebowanie na ludzi z pomysłami i otwartym umysłem, a to powinny być cechy
prawdziwych humanistów.
Uwaga na marginesie jeszcze: na moim roku było bardzo wiele osób, które trafiły
na polonistykę nie tyle przypadkowo, co ponieważ uznały, że to najłatwiejsze
wyjście. Zdecydowaną większość można było podzielić na dwie kategorie:
zarozumiali i zadufani w sobie (kilkunastu jest teraz na doktoranckich, kilku w
szkołach jako nauczyciele) albo o bardzo wąskich horyzontach i braku otwartości
i pomysłowości, po prostu ludzie schematyczni i leniwi (z tych część - jeśli
miała szczęście - pracuje jako nauczyciele). Większość studentów studiów
humanistycznych nie ma pojęcie, kim chce być w życiu, co chce robić. A to teraz
jest kluczem, to jest ważniejsze niż dobór studiów.
Ja miałam szczęście, ale wiem też, że nie osiągnęłabym tego bez samozaparcia i
zdolności. Moja rada: pomyślcie, kim chcecie być i jakie macie zdolności.

[Gość: magisterek]

Gratuluje, to bardzo pozytywny przyklad. Zgadzam sie, ze humanisci to nie tylko
ludzie, ktorzy maja nos w ksiazkach, prawdziwy humanista z natury, to osoba
otwarta i na swiat i na istniejace w niej problemy. Sadze, ze rowniez reklama
ma cos w sobie z nutki humanistycznej, dobrze zrobiona jest czesto sztuka, a to
rzecz pokrewna z humanistyka. Tez tak sadze, ze rynek ofert dla humanistow jest
maly w Polsce i koniecznie nalezy wyjsc z tego schematu, ze humanista to moze
pracowac tylko w szkole. To dobry przyklad antykawriat czy ksiegarnia, choc
szanse na rozwoj i wykorzystanie swojej kreatywnosci sa tutaj - jak
przypuszczam - dosyc male, natomiast wydawnictwo to juz cos! Ale mozan tez
pracowac w szeroko pojetej kulturze, np. jako animator, nawet sa - jak sie nie
myle - studia podyplomowe w tym zakresie. A co z praca jako lektor jezyka
polskiego dla obcokrajowcow???

[kamat.kamat]

Ha, tu Cię zaskoczę - pracowałam też jako lektor języka polskiego z
obcokrajowcami! KUL ma bardzo dobrą szkołę języka i kultury polskiej. W zeszłym
roku zpisałam się na kurs (płatne 100 złotych za bodajże 10 weekendów),
ponieważ taki trzeba ukończyć i nietrudny egzamin zdać. Zajęcia były ciekawe i
praca jest ciekawa, ale dostępna przeważnie tylko na wakacjach - w ciągu roku
nie jest wielu studentów i nowy etat nie jest potrzebny. Ale na wakacjach można
sobie dorobić.
I tu zaskocze może Ciebie i innych jeszcze bardziej - w tym roku na kurs
zgłosiły się... 3 osoby. Mimo braku ofert pracy na tutejszym rynku tylko 3 z
ponad 500 studentów i absolwentów polonistyki na KULu było zainteresowanych
zdobyciem takich kwalifikacji i pracą nawet wakacyjną.
Jest możliwość zdania w Warszawie egzaminu na lektora języka polskiego - zdanie
egzaminu gwarantuje pracę w innym kraju. Niektórzy mogą tu widzieć jednak
problem - ponieważ to ministerswo spraw zagranicznych (o ile nic się nie
zmieniło) kieruje lektorów do poszczególnych krajów. Można więc wylądować w
Szwecji, ale i w Chinach. Jeśli chce się pracować i nie jest się związanym
rodziną, jest to bardzo dobre wyjście. Moja koleżanka pracowała 5 lat w Rumunii
i bardzo miło to wspomina.
Generalnie - trzeba szukać!
Jeszcze ciekawostka: znalazłam moją pracę w reklamie w następujący sposób.
Zaszłam do biura wydawnictwa zdesperowana po - jak słusznie zauważyłeś - mało
kreatywnym dniu w księgarni. Szef zapytał "w czym mogę pani pomóc?" -
standardowa formułka. Na co ja: "Tak, może mi pan pomóc, a najbardziej mi Pan
pomoże, jak mi Pan da pracę!" I dostałam ją!

[Gość: pati]

Hej! Ja tez jestem humanistka (rosyjski i ukrainski). Wydawaloby sie ze jest
boom na rosyjski, no i co no i nie mam pracy!
Ale co do nauczania polskiego za granica to jest taka organizacja w Warszawie
Centralny Osrodek Doskonalenia Nauczycieli. Organizacja ta wysyla polonistow,
rusycystow, historykow i geografow do pracy na Wschod. Sama pracowalam rok na
Ukrainie. Wrocilam trzy miesiace temu i juz zaluje, ze nie zdecydowalam sie na
kolejny rok. Polecam Wchod jest naprawde egzotyczny:)
Pozdrawiam.

[Gość: REALISTA]

DOKLADNIE!!! JA UKONCZYLEM FILOZOFIE I NA POCZATKU WSZYSCY SIE ZE MNIE SMIALI!!
JEDNAK BEZ ZADNYCH ZNAJOMOSCI PRZESZEDLEM ELIMINACJE W FIRMIE REKLAMOWEJ I PO 2
LATACH PRACY ZARABIAM WIECEJ NIZ MOI ZNAJOMI KTORZY UKONCZYLI " DOBRE STUDIA"
NA POLITECHNICE!!! W OBECNYCH CZASACH TO NIE WSZYSTKO NAUCZYC SIE PARU WZOROW
MATEMATYCZNYCH NA PAMIEC, CZY OPANOWAC INSTRUKCJE OBSLUGI "PROGRAMOWANIA
PRALKI"!!! NAJBARDZIEJ LICZA SIE ZDOLNOSCI A OD DOSZLIFOWYWANIA SA STUDIA
PODYPLOMOWE MIEDZYINNYMI MBA!!!!!!! PS- HUMANISTOW BARDZO CHETNIE ZATRUDNIAJA W
HANDLU USLUGACH, SA DOBRYM MATERIALEM NA NEGOCJATOROW I CO TU DUZO MOWIUC SA
BARDZIEJ WSZECHSTRONNI NIZ KOLES SIEDZACY PRZEZ 5 LAT STUDIOW Z NOSEM W ZBIORZE
ZADAN MATEMATYCZNYCH, Z CZEGO JUZ I TAK NIC NIE PAMIETA PO ROKU. A PRAWDA JEST
TAKA ZE MALO KTO PRACUJE DZIS W SWOIM ZAWODZIE, WIEC TAKIE "PRL-OWSKIE"
GADANIE, ZE W PRZYSZLOSCI WYKONYWANY ZAWOD= WYUCZONY KIERUNEK, NAJCZESCIEJ
PREZENTUJA LUDZE Z PROWINCJI O NISKIEJ INTELIGENCJI I HORYZONTACH!!!!

[Gość: Johnny]

No, realisto! Udało się, to może komuś dokopać?

Humaniści, jak sam widzisz po tym wątku są w bardzo trudnej sytuacji i to jest
niestety fakt, i jakkolwiek będziesz gardził absolwentami politechnik, faktów
nie zmienisz. Abstrahując od tego co napisałeś, filozofia akurat należy do
jednego z nielicznych przedmiotów humanistycznych (wraz z historią) które uczą
myślenia i w jednocześnie mają jakiś sensowny poziom w Polsce (bo np.
socjologia i pedagogika są systematycznie klasyfikowane na samym końcu
kontynentu - w tyle za Albanią, Białorusią i Macedonią). To moze być plus
zwłaszcza tam gdzie myślenie ilościowe nie jest konieczne (nie używam
przymiotnika "ścisłe" bo myślenie zawsze powinno być ścisłe - inaczej nie jest
to myślenie).

Ale to jest typowe dla ludzi niskich lotów - nie odbieraj tego tak osobiście -
że się pogardza innymi. Jasne, co to za sztuka nauczyć się kilku wzorków?
Trzeba mieć tylko dobrą pamięć. Wiem, bo chodziłem do LO. He he, koń by się
uśmiał.

Przypomina mi się, że jak zdawałem na studia (przedmiot ścisły), to wszyscy ci
co się dostali na socjologie się ze mnie śmiali jako "niedojdy" i "przegranego
życiowo", gdyż socjologowie "są rozchwytywani na rynku pracy, np. przez firmy
konsultingowe i badania opinii publicznej". Ty jesteś z tej samej klasy ludzi,
widać.

I w tych samych kategoriach myślę o takich jak Ty. Widzę, że filozofia
rozwinęła Twój umysł nieco, ale jeszcze sporo brakuje żeby z jednego punktu
widzenia zrobić jakiś horyzont i by Twoja wiedza wybiegała poza rzeczywistość
filozofów i reklam. Czego bardzo serdecznie Ci życzę.

[Gość: luncheon meat]

Rynek pracy jest trochę jak rynek spożywczy. Nawet bardzo. Jedni są
matematymatykami, inni filologami, mgr inz rolnikami, chemikami, ekonomistami
(czyli: jedne jedzonka są chlebem, inne mielonką, serem, lodami, kapustą).

Nikt nie wątpi, że dobrze zrobiona mielonka jest dobra, a jak ją jeszcze dobrze
przyprawamić to pycha. Tyle że to co się sprzeda zależy od konsumenta, co
potrzebuje, na co ma ochotę i jak zwykle jada. Tak więc jak mu zaproponujesz
dobrą mielonkę to pewnie kupi. Ale jak otworzysz sklep z mielonką, w której
będziesz sprzedawał mielonkę z mielonką i mielonką to szybko zbankrutujesz. Nie
dlatego że ludzie chcą komuś zrobić na złość albo niewłaściwie wydają
pieniądze, albo pogardzają mielonką, ale po prostu mielonka jest jakimś drobnym
ułamkiem ich diety. Tak więc zwycięży ten co ma najlepszą mielonkę i najlepiej
ją przyprawi. I czasem jeszcze wujka, który zechce zainwestować w hurtownię
mielonki. A reszta... wiadomo.

Na szczęście filolodzy raczej rozumieją tą analogię, ale np. górnicy którzy
chcą dalej pracować i wydobywać węgiel nikomu nie potrzebny są trochę jak w tym
barze ze skeczu Monty Pythona o mielonce - możesz zjeść cokolwiek, pod
warunkiem, że zawiera mielonkę. Np. jajko smażone z mielonką i fasolką i
mielonką. Z tym że się jajka skończyły a fasolki nie ma.

[Gość: Richelieu*]

sęk w tym, że elektryk dołowy znajdzie pracę i bez górnictwa. Co zaś ma robić
górnik-łopaciarz, któremu przez 20 lat nawet kursu na strzałowego nie chciało
się zdać? To jak z pgrami, całe życie doił krowy to teraz nic innego nie
potrafi jak cycki macać

Filolodzy nie myślą inaczej, bo też chcą wykonywać to co potrafią najlepiej.
Tak jak łopaciarz. I też nie chcą zrozumieć, że sklepów z językową mielonką
jest już dosyć

[Gość: r.e.r.e]

ja studiuje filologię polską a pracuje jako tokarz- frezer. długo pisać ale
człowiek wszystkiego się nauczy;-)

[Gość: fifa]

bez przesady,czytajac posty mozna wyciagnac wniosek ,ze najgorsze co teraz moga
zrobic maturzysci to wybrac studia humanistyczne. Prawda jest taka ,ze przy 20%
bezrobociu ,prace tak samo trudno znalezc humanistom ,jak i absolwentom
polibudy.

majac znajomych ,ktorzy juz pokonczyli studia , trudno mi doszukac sie jakies
zasady ,by humanistom trudniej bylo znalesc prace. szukaja jedni i drudzy i tak
samo maja ciezko. jezeli juz sa jakies zaleznosci to wylacznie na polu wlasnej
inwencji ,o twartosci ,czy tzw "przebojowosci" i wlasnie w tych cechach
szukalbym problemu ze znalezieniem pracy. (Oczywiscie zdaje sobie sprawe ,ze w
tym momencie uogolniam).

nie sugerowalbym sie ogloszeniami o prace w GW, bo to tylko ulamek rynku pracy.
zreszta prosze zerknac na watek "ile czasu szukacie pracy" -czy cos w tym
rodzaju., tam przewarzaja osoby po studiach technicznych, humanistow jest mniej.

zreszta sadze ,ze humanistom znacznie latwiej sie przekwalifikowac , czy tez
odnalesc sie w pracy w nie swoim zawodzie. to jest czesto niezauwazalna
przewaga studiow technicznych ( znowu pewnie uogolniam ;) ). mysle ze dalej
lepiej kierowac sie wlasnymi zainteresowaniami i talentami w wyborze studiow
niz wybor "przyszlosciowych " kierunkow, bo potem jest sie miernym
marketingowcem, specem od zarzadzania ,prawnikiem, informatykiem ,czy
ekonomista w w tlumie podobnych do siebie ,na ktoryn zapotrzebowanie jest male

[Gość: Kama]

Zgadzam się, że trzeba brać pod uwagę swoje zainteresowania, nie ma bowiem
satysfakcji z nielubianej pracy. Ale w równej mierze swoje zdolności. I uważam,
że dziś trzeba wiedzieć, kim chce się być, co robić, a nie co studiować.
Niestety, wybór studiów "bo są ciekawe" lub nawet "bo są przyszłościowe" jest
mało przyszłościowy. Trzeba mieć wizję, co chcę (i do czego mam zdolności)
robić po studiach i pod tym kątem wybierać studia, praktyki, dokształcanie.

[Gość: ckw]

Znowu odgrzewa sie "wojne" humanistow ze scislowcami. Kilka moich uwag, jako
humanisty :-)

"Pewnie odpowiedź jest mieszana - bardziej zachęcać (to trochę eufemizm) ludzi
do studiowania przedmiotów ścisłych (i "częsciowo ścisłych" - np. ekonomia).... "
Kolego Johny, nie wiem, jak u ciebie,ale tu w Poznaniu podali, ze w rankingu
bezrobotnych absolwentow przoduja ekonomisci, market i zarzadzanie oraz prawo.
Po cholere wiecej ekonomistow?

"Generalnie w Polsce, tak jak w krajach jeszcze bardziej rozwiniętych jest
NADMIAR wszelakiej maści humanistów. Rzecz w tym, że większość prac to przemysł
(inżynierowie+robotnicy) i handel. Jeszcze na początku tego są badania naukowe
(czyli nauki ścisłe). Oprócz tego usługi (edukacyjne, medyczne, transportowe
itp.). Plus rolnictwo. No i podstawowe służby państwowe, czyli straż pożarna,
wojsko i policja. Gdzie tu humaniści?"
Takich glupot dawno nie czytalem. Ten NADMIAR to naturalna kolej rzeczy, ze w
spoleczenstwach bogatych, rozwinietych rosnie popyt na caly sektor tzw miekkich
uslug, w wiekszosci kojarzonych z humanistami. to sa takie rzeczy jak wymieniane
do znudzenia PR, HR, wszelkie uslugi trenerskie, psychoterapeuci, konsumenckie
badania jakosciowe i ilosciowe, reklama, negocjatorzy, designerzy, tlumacze
jezykow/filolodzy i cholera wie co jeszcze. Wlasnie Polska nie jest rozwinietym
krajem, bo u nas jeszcze pewnikiem to jest tylko budzetowka i picie herbaty w
urzedzie.

"Jeszcze na początku tego są badania naukowe
(czyli nauki ścisłe)."
Co to znaczy "czyli"?? Dzisiaj ogromna kase robi sie na badaniach spolecznych,
konsumenckich, mediow itp, "czyli" humanistycznych. Wiele pokopanych projektow
ratuje sie badaniami jakosciowymi (np czemu to ludzie nie kupuja cudoproduktu
wymyslonego przez inzynierkow-mam kilka przykladow w zanadrzu).

"Przypomina mi się, że jak zdawałem na studia (przedmiot ścisły), to wszyscy ci
co się dostali na socjologie się ze mnie śmiali jako "niedojdy" i "przegranego
życiowo", gdyż socjologowie "są rozchwytywani na rynku pracy, np. przez firmy
konsultingowe i badania opinii publicznej"."
I slusznie ze sie z ciebie smiali, zakladajac ze byly to lata 90. Nikt z moich
znajomych socjologow co konczyli studia w koncu lat 90 nie siedzi na bezrobociu,
i malo kto jest w budzetowce. Wszyscy albo sa na stanowiskach w firmach
badawczych, albo pozakladali swoje firmy (wiem, bo z kilkoma wspolpracuje). Ale
to se ne vrati, te lata 90.

"Humaniści, jak sam widzisz po tym wątku są w bardzo trudnej sytuacji i to jest
niestety fakt, i jakkolwiek będziesz gardził absolwentami politechnik, faktów
nie zmienisz."
He he, Johny, tworzysz teorie, ale ludzie po polibudzie wycieli ci numer i nie
zastosowali sie do twojej wizji. Akurat obok powstal watek pt "Doktor bez
pracy". Poczytaj sobie, jak jest wesolo po polibudzie.

Reasumujac , nie ma zlotej zasady, wg ktorej mozna wrozyc ludziom kariere kub
nie, kazdy jest w znacznym stopniu kowalem swojego losu, ale tez wazne sa
znajomosci itd. No chyba,ze ktos ma fach w reku, np robi witraze, rzezbi itd.
Ale tego nie daje szkola...

pozdr

[Gość: Johnny]

1) Czytaj uważniej moje posty. Piszę wyraźnie, że chodzi o dłuższą perspektywę -
raczej 10 czy 20 lat a nie dziś w tej chwili.

2) Sam wypisujesz glupoty. Ja poparlem moj poglad konkretnymi argumentami, dla
Ciebie widac nie wydaje sie to konieczne.

3) Poziom badan naukowych z "nauk" humanistycznych, poza historia, archeologia
(byc moze cos jeszcze przeoczylem) jest na bardzo niskim poziomie w Polsce -
argumentem sa tu publikacje. Najgorzej sprawa sie ma z pedagogika i tak
uwielbiana przez Ciebie socjologia. Te plasuja sie razem z Albania, Bialorusia
i Moldawia.

4) Studia koncze w tej chwili - co sie dzieje z socjologami od ladnych paru lat
chyba widac. Z mojego kierunku wszyscy maja zaklepana prace jeszcze przed
skonczeniem studiow. Believe it or not.

5) Scislosc studiow jest SKORELOWANA z perspektywami pracy, a nie wprost
okreslona przez jego scislosc. Powtorze to jeszcze raz, bo chyba nie czytasz
calych moich postow. SKORELOWANA!

[Gość: ckw]

"Czytaj uważniej moje posty. Piszę wyraźnie, że chodzi o dłuższą perspektywę
> -
> raczej 10 czy 20 lat a nie dziś w tej chwili."

Nigdzie nie napisales o takiej perspektywie, wiec nie wciskaj ciemnoty.

"Sam wypisujesz glupoty. Ja poparlem moj poglad konkretnymi argumentami, dla
> Ciebie widac nie wydaje sie to konieczne."

Gdzie podales jakies argumenty? Gdzie? Tylko twoje przywidzenia, to ja podalem
ci adresy watkow nieopodal, gdzie zala sie ludzie wlasnie po polibudzie.Ranking
o bezrobotnych ekonomistach moze jeszcze znajdziesz na stronach Glosu
Wielkopolskiego (www.glos.com.pl)

"Poziom badan naukowych z "nauk" humanistycznych, poza historia, archeologia
> (byc moze cos jeszcze przeoczylem) jest na bardzo niskim poziomie w Polsce - "

A skad takie wiadomosci? Moze naukowych tak, ja ci pisalem o socjologicznych
badaniach komercyjnych, bo przy takich pracuje. Sa na dobrym poziomie, dla mnie
miarodajne sa pieniadze jakie za badania placa nam zachodni klienci-moze nie
wiedza,ze jestesmy tacy do dupy (wg ciebie)? Sprzedajemy raporty za ciezkie
pieniadze i jakos nie musimy blagac klientow o laske. Tym bardziej, ze
technologie w badaniach spolecznych juz sa zachodnie, ja tez zaluje ze placimy
ciezkie pieniadze za licencje zachodnich programow czy zachodnie urzadzenia do
telemetrii czy radiometrii, ale nas przemysl nie produkuje takich rzeczy. Jeden
radiometr kosztuje tyle co samochod i trza go sprowadzac ze Szwajcarii
(radiometr to takie zminiaturoane urzadzonko, ktore rejestruje, jakich stacji
radiowych w ciagu okreslonego czasu slucha badana osoba-w domu, w pracy, pod
prysznicem, w samochodzie itd). Widzisz, tez wolalbym popierac polskie
konkurencyjne technologie, zrobione przez polskich inzynierow. Z drugiej strony,
sa firmy ktore placa za wyniki ciezkie pieniadze ale maja prawie pelna wiedze o
rynku konsumenckim w Polsce.
Z naukowymi tez nie jest zle, np z poznanskimi socjologami z uniwerku
wspolpracuja ludzie z Banku Swiatowego, w sprawie badania wskaznikow jakosci
zycia mieszkancow miast. Sa dobre zrealizowane programy badan pogranicza, na
tyle dobre ze kupili je Niemcy-wiec nie podawaj plotek z bazaru.
W duzych koncernach prawie zaden produkt kierowany na rynek konsumencki nie
wchodzi bez uprzednich badan socjologicznych:np ergonomii, opakowania, nazwy,
koloru, hasla reklamowego, smaku, konsystencji, innowacyjnosci itd.


"co sie dzieje z socjologami od ladnych paru lat
>
> chyba widac"

A co sie dzieje? Jest tak jak wszedzie (no, moze poza farmaceutami i medycyna i
waskimi specjalizacjami)-sa ludzie na bezrobociu, sa w dobrych firmach, sa w
budzetowce. Ja widze chyba lepiej niz ty, bo znam kilka rocznikow socjologii.
Nigdy nie bedzie rozowo, ale to nie jest wina socjologii, ale tego ze na te
studia ludzie wala po 10 osob na miejsce. Rynek ma swoja chlonnosc, nie jest w
stanie wciagnac kazdego rocznika.

trzym sie, pozdr
ckw

[Gość: Johnny]

Ta dyskusja zaczyna być bez sensu, bo po prostu widzisz świat tak jak chcesz.

Odpowiadanie Tobie nie ma sensu, skoro i tak nie czytasz tego co piszę. Więcej
odpowiadał więcej nie będę, ciemny człowieku. Widzę, że poziom badań z
Twoich "nauk" wyznacza niestety akurat Twój poziom - czyli okolice Bialorusi i
Moldawii, nie obrażając tychże.

"Jeśli nie wierzysz, proponuję przejrzeć dane z USA. Nie żeby to był mój
wieczny
punkt odniesienia, ale tylko USA publikują tak szczegółowe dane:
www.bls.gov/oco/ocos054.htm
W 2002 w całych USA było zatrudnionych 17 000 osób jako "humaniści" -> to
oznacza że w perspektywie Twojego życia (tzn. przez większość Twojego życia)
będzie jakieś 2-3 tysiące takich humanistów zatrudnionych jako właśnie
humaniści."

A skoro chcesz wiedziec skad wiem ze socjologia jest beznadziejna w PL to
proponuje ranking prof. Andrzeja K. Wroblewskiego. Obiektywny, oparty na
licznie publikacji.

Przez zaklinanie rzeczywistosci nie zmienisz jej. Może to kiedyś zrozumiesz,
chociaż wątpię.

KONIEC. OVER AND OUT.

[Gość: ckw]

"Odpowiadanie Tobie nie ma sensu, skoro i tak nie czytasz tego co piszę. Więcej
> odpowiadał więcej nie będę, ciemny człowieku. Widzę, że poziom badań z
> Twoich "nauk" wyznacza niestety akurat Twój poziom - czyli okolice Bialorusi i
> Moldawii, nie obrażając tychże."

Raczej ty jestes ciemniakiem, jakich wielu podobnych tobie przez to forum juz
sie przewinelo.. Zly jestes, bo ci nie wyszlo. Pleciesz, pleciesz, ale jak ktos
ci utrze nosa to idziesz z piaskownicy.Jestes beznadziejny.

"Przez zaklinanie rzeczywistosci nie zmienisz jej. Może to kiedyś
zrozumiesz,chociaż wątpię."
Swiete slowa, ale odnosza sie do ciebie. Sypies tutaj rewelacjami z Faktu czy
SuperExpresu, a moze czerpiesz wiadomosci z osiedlowego magla. Tylko potrafisz
klepac te bzdury o Moldawii i Bialorusi. Jako socjolog powiem ci, ze zbadalbym
cie i zaklasyfikowalbym, bo w koncu twoje urojenia moga byc podzielane przez
jakas statystycznie wazaca grupe..:-)

[Gość: Balbinka]

Jestem historykiem sztuki. Nie wiem dlaczego jako humanistka miałabym się czuć
gorzej niż n.p.
mój mąż po FiBie na SGH. Tak naprawdę to przecież nie wyłącznie kierunek
studiów determinuje
nasz los na rynku pracy ale wiele innych rzeczy: doświadczenie,wszechstronne
umiejętności, "cechy osobnicze", zbieg okoliczności itp. Studia to nie szkoła
zawodowa przecież a tylko grunt pod coś co zbudujemy własną pracą i
determinacją. Mój wywód nie jest tylko teoretyzowaniem ale jest poparty
własnymi obserwacjami. Znam historyka zarządzajacego dużą spółką i informatyka
po AGH pracującego jako handlowiec.

[Gość: fifa]

>Studia to nie szkoła
zawodowa przecież a tylko grunt pod coś co zbudujemy własną pracą i
determinacją.

no wlasnie. nie wiem dlaczego ostatnio ,nawet dosc powarzni ludzie nauki glosza
opinie, z ktorych wynika, ze na uczelniach wyzszych to wlasciwie powinnismy
nauczyc sie zawodu. paranoja, uczelnie wyzsze ,a w szczegolnosci uniwerki ,nie
sa szkolami zawodowymi ,a instytucjami ,gdzie poglwbia ,rozwija sie nauka.
ten system obowiazuje juz kilkaset lat i nie wiem dlaczego wlasnie teraz, nagle
mialby przestac byc przydatny. nie przekonuja mnie twierdzenia typu "teraz mamy
inne czasy" , bo czasy maja to do siebie ,ze sa inne. Gdyby tak mialo byc w
rzeczywistosci to z 80% kierunkow studiow powinno byc zlikwidowanych i
zastapionych szkoleniem policealnym ,lub zwykla nauka w technikum. :P

oczywiscie uczelnie techniczne ,czy medyczne w pewnym sensie sa rowniez
miejscem nauki zawodow ,ale nie jest to ichdzialalnosc glowna ,jaka jest rozwoj
i przekazywanie wiedzy.

[Gość: czapski]

jezeli tak patrzysz na studia to nic dziwnego, studia maja dac Ci umiejetnosci
zawodowe, na tyle przydatne ze rynek da Ci prace. Z humanistami dramat jest
taki ze produkowana jest ogromna ilosc absolwentow, rynek pracy ich nie
potrzebuje, a mozliwosc wyjechania zagranice i pracy w zawodzie tez jest
niewielka. PRzykre- zwlaszcza ze sam jestem humanista :(

[Gość: Balbinka]

>jezeli tak patrzysz na studia to nic dziwnego
Nic dziwnego, że co...?

[Gość: czapski]

ze sie ma problemy ze znalezieniem dobrej pracy...

[Gość: Gogas]

HM To wszystko prawda, że w Polsce jest zbyt wielu humanistów. Pewnie dla tego
ze profesorkowie na uczelniach muszą mieć etaty. Z mojej uczelni, znane mi są
przykłady niezbyt budujące - miewałem podobne przedmioty z roku na rok bardzo
do siebie podobne tyle że innymi prowadzacymi. Ale chyba to jest temat na
osobna dyskusje.
Humaniści pewnie powinni znajdować pracę głównie w edukacji na wszystkich jej
poziomach ale nie tylko. Zaś szukanie ofert pracy dla humanistów jest bez
wątpienia trudne. Większość portali w polsce oferuje miejsca pracy związane z
handlem bezpośrenio lub pośrednio. Czasem przekwalifikować się nie jest tak
bardzo trudno.
Swoją drogą jak przypominam sobie czemu ludzie strajkowali i nie zgadzali sie
z "komuną" przecież dla tego, że nie było drug awansu dla większości ludzi
tylko dla wybranych. To zabawne a może raczej straszne że dziś chasło nie
matura lecz chęć szczera zrobi z ciebie oficera jest bardziej aktualne niż 25
lat temu.
Jakąś szansą wydaje się być tzw. sektor NGO. Czyli organizacji pozarządowych
chodź niestety znajduje się on w powijakach tak naprawde w polsce i jego rozwój
jest ograniczony. Czemu tak się dzieje? Pewnie dla tego że rządzącym nie zależy
by się rozwijał.
Ale do rzeczy. Ktoś pisał o ofertach dla filologów polskich pracy w innych
krajach. Jest to możliwe i są takie oferty ale na pewno nie na tradycyjnych
portalach pracy. Polecam biura karier rozmaitych uniwersytetów.
Wracając do sektora NGO to języki i znajomość obsługi komputera to bardzo cenna
tam umiejętność. Szczególnie znajomość obsługi określonych programów. Jesli
chodzi o NGO to polecam www.ngo.pl Pewnie sporo humanistów znajdzie tam coś dla
siebie.
Powodzenia

[Gość: Balbinka]

Trochę źle mnie zrozumiałeś. Chodzi mi o to, że błędem jest oczekiwanie na
jakąś dobrą ofertę pracy, tylko dlatego, ze skończyło się taki a nie inny
kierunek. Wydaje mi się, że podział na rynku pracy na humanistów i umysły
ścisłe nie ma sensu. Moim zdaniem są poprostu bardziej lub mniej rozgarnięci;-)
i elastyczni przyszli pracownicy. Kierunek studiów to sprawa drugorzędna.

[Gość: czapskli]

Bzdura