zrobiłem eksperyment...

[Gość: Uzo]

cały czas czytam tu, że nie ma pracy, że trudno dostać, a jak już nie ma
studiów, to w ogóle tylko za 500 zł...
a ja nigdy nie miałem większego kłopotu ze znalezieniem pracy, nawet, gdy
nagle sprzedano firmę, w której pracowałem, znalazłem kolejną prawie
natychmiast...

NIE MAM studiów! nie znam angielskiego! mam tylko doświadczenie i chyba
tupet, bo zawsze wysyłam CVki i LMki na stanowiska, w których firmy wymagają
wyższego wykształecenia i często j. angielskiego.
Nigdy nie podaję niższej stawki niż 2500 - 3000 netto...

i?
Zwykle około miesiąca zajmuje mi znalezienie nowej pracy...

nie chcę nikogo prowokować, nie o to chodzi mi w tym wątku, po prostu
zastanawiam się nad własnym... fenomenem ?! fuksem?!

myślałem, że może rynek pracy zmienił się bardzo od czasu, gdy ja ostatnio
szukałem pracy, więc zrobiłem eksperyment, wysłałem znowu swoje aplikacje do
3 firm, 2 z nich zaprosiły mnie na rozmowę i obie zaproponowały mi pracę...
zupełnie niechcący (miał być tylko eksperyment) w tej chwili jestem w trakcie
zmiany pracy - o jednej propozycji gdzieś tu pisałem, wymaga działalności
gospodarczej, druga to zwykły etat... obie w uprawianym przeze mnie
zawodzie...
dodam, że rzuciłem stawki zaporowe, żeby siebie samegi nie kusić, ale mimo to
obie dostałem...

zaraz mnie tu kilka osób pewnie obrzuci błotem :)
ale może wspólnie dojdziemy do jakiegoś mądrego wniosku, co ja takiego robię,
że te pracę dostaję? co tak działa na pracodawców, że chcieli pracownika z
wyższym wykształceniem, a przyjmują bez? a Ci z wyższym i znajomością języków
odpadają?!

ja obstawiam pewność siebie... a Wy?

Jestem pełna podziwu :)

[Gość: kinia]

A możesz zdradzić czym się zajmujesz? To bardzo ciekawe :)
Pozdrawiam

[helga0]

Nie chwaląc się, mam podobnie, tylko, że ja mam od 5 lat absolutorium (ciągle
łudze się, ze napiszę w końcu pracę magisterską) i pracowałam w swoim - jak się
okazało do tej pory - zawodzie. Po prostu mam taką zaletę, ze dobrze wypadam na
rozmowach kwalifikacyjnych. Myślę, że to jest pewność siebie. Taka na zewnątrz,
bo oczywiście w środku trochę się denerwuję.

[Gość: realista]

Może się poprodukuj co takiego robisz że niby dostajesz pracę. Widziałem takie numery - cv pisane koledze przez doswiadczonego handlowca i klienci-pracodawcy łykali w ciemno ale potem w praniu wychodziło że firma ponosiła straty. Działa to szczególnie na domorosłych biznesmenów myślących o sobie że są najcwańsi na świecie. Minę potem mieli zabójczą jak straty i nie wiadomo skąd bo przeciez taki dobry pracownik i jeszcze kradnie?

p.s. taką stawkę to bez problemu dobry spawacz wyciąga ale raczej to swiadczy o nienormalności rynku pracy. Ja podjąłem decyzję i mimo iż jestem inżynierem wracam do korzeni :-))) - wkrótce zaczynam fizyczną pracą bo lepiej płatna a dużo wiekszy luz w robocie. Zupelnie nieopłacalne jest pracowanie na odpowiedzialnych stanowiskach ( tragiczna relacja: zarobki- obowiązki) Atmosferka zupełnie jak z filmów rodem z zamierzchłego PRL-u. Ludzie nie przyznawali sie do dyplomów bo fizyczny więcej zarabiał. Zemści sie za kilka-kilkanąście lat gdy wszystko trzeba będzie importować za kosmiczne pieniądze bo inwestorzy się wyniosą do Chin a rodzime firmy będą zbyt zacofane aby wyprodukowac produkty współczesnej technologii. Zreszta to już dzisiaj jest dosyć widoczne. Te narzekania na brak wykształconych i doswiadczonych pracowników na stanowiskach w przemyśle to właśnie tego efekt.

typowe podejscie frustrata

[Gość: Adam]

Ktoś ma dobrą pracę więc na pewno miał sfałszowane CV

[jali29]

Gość portalu: Adam napisał(a):

> Ktoś ma dobrą pracę więc na pewno miał sfałszowane CV
Drogi Adamie
Mysle ze sie treoche mylisz ja pracuje od dwoch lat na kontraktach i to w
sektorze ktory ostatnio bardzo podupadl na zdrowiu( telekomunikacja),
znalezienie nowego kontraktu zajmuje mi srednio dwa miesiace.
Tez niemam wyzszego wyksztalcenia ani nie znam tak dobrze jezyka angielskiego
zeby pisac poezje, ale mam doswiadczenie i nigdy jeszcze nie otrzymalem
odmownej decyzji co do mojej pracy.A cv mam jak najbardziej prawdziwe do tego
komplet listow polecajacych z najwiekszych kompanii telekomunikacyjnych.
pozdr

[Gość: Uzo]

Widziałem takie
> numery - cv pisane koledze przez doswiadczonego handlowca i klienci-
pracodawcy
> łykali w ciemno ale potem w praniu wychodziło że firma ponosiła straty.
Działa
> to szczególnie na domorosłych biznesmenów myślących o sobie że są najcwańsi
na
> świecie.

marketing i reklama (wspomaganie sprzedaży w różnych postaciach) - praca, jak
dotąd w działach sporych firm znanych wszystkim lub znanych w branży,
(zaczynałem jednak w małych, lokalnych firmach, ale szybko się "przesiadałem" z
firmy do firmy), branże telekomunikacyjne, informatyczne i pokrewne, jak dotąd
innych w dorobku nie mam... swoje aplikacje piszę sam :)

> p.s. taką stawkę to bez problemu dobry spawacz wyciąga

spawacz powiadasz? jeśli spawacz jest dobrym spawaczem, to dlaczego nie ma
dobrze zarabiać? ponadto... myślisz, że spawacz jest zawodem gwarantującym
pracę? nie ma takiego zawodu, który gwarantowałby zatrudnienie :(

jakie ma znaczenie czy jestem spawaczem, czy marketingowcem, mówimy o pracy w
ogóle... dlaczego ja ją dostaję, a inni nie... to mnie nurtuje...

[Gość: realista]

Spawacz czy "handlowiec" były jedynie przykładem takich zarobków :-))).
Pewność siebie to warunek konieczny u handlowca. Inaczej łatwo go spalić.Dlaczego dostajesz pracę? Chodzi o elastyczność i - NEGATYWNA - umiejetność kłamania.No i robienie dobrego wrazenia na potencjalnym ( ale niedoswiadczonym i podatnym na manipulację) pracodawcy. Ewentualnie drugi model - mamy do sprzedazy badziewie i potrzebujemy zdolnego komika do wciskania towaru klientom. - POZYTYWNA - W przypadku klientow stojących twardo na nogach ( czyli ze mną np ;-))) ) nawet najlepszy handlowiec nie sprzeda towaru którego nie potrzebuję a nawet najgorszy handlowiec z łatwością sprzeda towar o interesujących mnie parametrach. Natomiast często zbieram "efekty pracy" handlowców i potem muszę dyplomatycznie uspokajać wściekłego klienta bo mu handlowiec obiecał a nie ma. Nie ma bo ma być za 3 tygodnie a handlowiec juz obiecał miesiąc temu choć wiedział że to niewykonalne. Bywa całkiem zabawnie... I co fajniejsze to klient się uspokaja i grzecznie czeka na informację o dostawie a hadlowiec nie może sie nadziwić jak udało się uspokoić tego klienta że sie nie piekli i grzecznie poczeka.
Handlowcem zostać łatwo. Dobrych handlowcow jest niewielu.Czy jesteś dobry? Jak wytrwasz w tym zawodzie do emerytury to będziesz mógł powiedzieć że tak.:-)))

p.s. To co napisał Adam że handlowiec to dobra praca... hehehehehe fura laptop i komóra to nie pełnia szczęscia wbrew pozorom choć dla niektórych to szczyt swiata. Mam kolege handlowca ktory na wakacjach chodził dumny ze smyczą ( na wierzchu) pewnej znanej firmy choć "lali" wszyscy wokoło. Teraz jest strasznie dumny bo może pojeździć służbowym autem.To jeździ nim wszędzie. A że nie dostrzega że jest śmieszny? Choroba ktora może minie.

[Gość: Uzo]

ja się nie nadaje na handlowca...
szczerze podziwiam tych, którzy potrafią to robić :)

ja jestem od tego, żeby dawać im narzędzia do pracy i od kilku innych rzeczy,
to mogę robić do końca życia i jeden dzień dłużej :)
lubię swoją pracę!

[Gość: realista]

ja rowniez nie nadaję się do pracy na handlowca ale z powodow moralnych. Wole tworzyć i produkować. I tylko na tym będę się koncentrował. (A ponieważ źle to jest wyceniane w kraju to pozstaje praca fizyczna na obczyźnie.) Choć znam paru prawdziwych handlowcow ( handlujących porządnym towarem) którzy za nic w świecie nie zamienią pracy z klientem.Rezygnowali z szefowania zespołem handlowców bo lubią pracę z klientem.

[Gość: Uzo]

brrr... ja mam ochotę czasem powybijać klientów, więc trzymam się z dala :)

[Gość: realista]

klienci są ok bo mozna zaspokajać ich potrzeby i wymuszają rozwój i postęp.

[Gość: Uzo]

są ok, ale jak są z dala ode mnie... :)

[Gość: realista]

ale nie mając kontaktu z klientem nie poznasz jego potrzeb. A to ma kluczowe dla rozwoju.

[Gość: Uzo]

muszę ich osobiście poznawać?!
nie nie nie...

oczywiście nie wszyscy klienci są be :)
ale podziwiam dobrych handlowców właśnie za ich praktyczną umiejętność
(powściągliwość, cierpliwość, stoicki spokój itd) rozmowy z baranami, a tacy są
wszędzie... do tego trzeba szczególnych predyspozycji, a ja ich nie mam...

ja takiego, co z 10 zł próbuje wytargować jeszcze 10% upustu (przykład
poglądowy), od razu udusiłbym i położył przed firmą w charakterze wycieraczki
ku przestrodze innym...

[walko1969]

Facet piszesz takie duperele że głowa boli.Kitem z daleka czuc,żadnych konkretów!

[Gość: spawacz]

zapewniam cię, że w naszym kraju jeśli ktoś potrafi spawać to pracy mu nigdy
nie braknie, tylko zdrowia szkoda...

U mnie było inaczej

[Gość: Adam]

Ja zacząłem inaczej jako osba bez doświadczenia, przyjąłem się do firmy jako
przedstawiciel handlowy na badziewiastcyh warunkach, gdzie sprzedawałem
badziewiasty produkt. Mieli kłopot ze znalezieniem ludzi i brali nawet bez
doświadczenia. Pracowałem dziennie po 9 godzin a wychodziłem na czysto 500
złotych na miesiąc, ale myślałem tylko o jednym: że zdobywam doświadczenie i to
kiedyś zaprocentuje.

I rzeczywiście po 5 miesiącach udało mi się dostać inną pracę: produkt, który
sprzedawałem też był "badziewny" ale warumki pracy już lepsze. Po roku kolejna
firma - normalny produkt i zadowalające warunki zatrudnienia jak dla mnie w owym
czasie (um. o prace, 2500 podstawy + samochód). Od czasu podjęcia pierwsze pracy
mineło już 5 lat a ja pracuje w innej firmie, czwartej - branża B2B, bardzo
ciekawy produkt, bardzo dobre warunki zatrudnienia i ciekawe stanowisko.

Tak więc jak się chce to można na rynku pracy coś osiągnąć. A jak ktoś pisze, że
skończył studia jedne i drugie, ma 24 lata i nigdzie nie pracował ale chce od
razu menadżerskie stanowisko i 2000 " na łape" bo mu się należy to teraz siedzi
na forum i wylewa żale jacy ci pracodawcy okropni...

[Gość: Uzo]

fakt faktem... mam 30 lat, w sumie 9 lat praktyki w 5 firmach...
no i właśnie zaczynam studia... kiedyś trzeba wreszcie :)

czyli obstawiasz doświadczenie?!

[Gość: alienka]

no to chyba faktycznie ta pewność i wiara w siebie + teraz już doświadczenie

[Gość: Adam]

Co roku wyższe uczelnie "produkują" jakieś 300 000 magistrów (w latach 2004-2010
liczba absolwentów szkół wyższych wyniesie ok. 3,5 mln osób), rynek pracy
zweryfikuje to bezlitośnie.

"Papierek" dziś niewiele znaczy, najwięcej znaczą praktyczne umiejętności i
praktyczna wiedza; a to gwarantuje tylko i wyłącznie doświadczenie.

NIE RYZYKUJ!

[Gość: Marta]

>no i właśnie zaczynam studia... kiedyś trzeba wreszcie :)

Uzo, ty nie ryzykuj, bo sie staniesz bezrobotny po tych studiach!
Na lektoratach z angielskiego lepiej przysypiaj!

[Gość: aga]

tY to jesteś pajac bo nie masz pojęcia że to zależy też i od losu albo masz raz
farta albo go niemasz...CZUBKU

[uzo.borewicz]

bardzo Cię proszę, doczytaj wątek do końca :)

[Gość: Uzo]

ok, powstaje lista:

1. pewność siebie (najwyżej nie odpowiedzą, najwyżej nie przyjmą, ale próbować
warto)
2. tupet (w dobrym znaczeniu tego słowa, wymagają więcej? trudno - patrz pkt 1,
dobrze o sobie mów, szukaj zalet, które kompensują niedobory)
3. doświadczenie (trzeba mieć czym się chwalić, a jak nie ma czym, to trzeba
patrzeć na pkt 1 i 2)

co dalej?

[Gość: znafca]

Dostajesz robote bo masz okrągły łeb!

[Gość: smycha]

buuuuuuuuuuuuuu to ja zycie na studiach zmarnowalam? a co jak sie ma inne
dosiwadczenie zebrane w czasie studiow a po studiach chce sie pracy troche
lepszej? ja np. chce byc dobrym specjalista w jednej dziedzine, nie chce byc
managerem nikim takim, bo nie ten styl charakteru, to co ukrywac takie inne
dosiwadczenie czy jak?

[uzo.borewicz]

> buuuuuuuuuuuuuu to ja zycie na studiach zmarnowalam?

co Ty pleciesz?! :)

[Gość: smycha]

plote z bezrobocia jestem jednym z milionow bezrobotnych magistrow no to plote
bo cel mam wiem jak osiagnac ale ku braku zdziwienia ale rozpaczy brak
mozliwosci zrealizowania celu nie zalezy widze ode mnie jedynie i to mnie
wscieka, sam wiesz jak zycie od nas nie zalezy to jestesmy agresywni a ja plote
wlasnie takie rzeczy.
Powodzenia

[Gość: OLA]

bez sensu - zycia na studiach sie nie marnuje, tylko sie na nich kwalifikacje
podnosi (ostatecznie trzeba korzystac z tego, jak Cie chca uczyc za darmo :)

Jakie miasto?

[krzysztofsf]

Zrob kolejny eksperyment.
Wyslij kilka cv do Szczecina i odpisz na grupie, na ile rozmow kwalifikacycjnych cie zaproszono.

[Gość: Uzo]

nie mam szans ze względu na miejsce zamieszkania :)
w gręwchodzi jedynie Dolny Śląsk, dalej nie ma sensu...

w Szczecinie jest tak ciężko?

[krzysztofsf]

Gość portalu: Uzo napisał(a):

> nie mam szans ze względu na miejsce zamieszkania :)
> w gręwchodzi jedynie Dolny Śląsk, dalej nie ma sensu...
>
> w Szczecinie jest tak ciężko?

Sprobuj, jesli nie szkoda ci kilku groszy na znaczki w celach eksperymentalnych.

[uzo.borewicz]

raczej marne szanse, jak tylko pracodawca zobaczy Wrocław w papierach to z mety
odpadne :)
to nie byłoby obiektywne...

[krzysztofsf]

uzo.borewicz napisał:

> raczej marne szanse, jak tylko pracodawca zobaczy Wrocław w papierach to z mety
>
> odpadne :)
> to nie byłoby obiektywne...

Uwazam, ze duze znaczenie maja czynniki regionalne, oraz inne zwiazane np z wiekiem kandydata itp.
podobnie, jak juz na wstepie "wymiekasz" stwierdzajac, ze czynnik odleglosci (a co na to ludzie szukajacy pracy w regionach o nizszym bezrobociu, rozsylajacy aplikacje do przyszlego miejsca ewentualnego zamieszkania, poniewaz nie stac ich na przeniesienie sie i mieszkanie iles miesiecy bez pracy w innym miescie?) wymiecie twoje zalety jako pracownika.

[uzo.borewicz]

> podobnie, jak juz na wstepie "wymiekasz" stwierdzajac, ze czynnik odleglosci (

to nie tak... miałem wątpliwą przyjemność wyjechać "za pracą" do Warszawy, sami
mnie ściągneli, dałem się, bo mi to zaimponowało, to jeden z moich błędów :)

teraz nie chcę i nie muszę zmieniać miejsca zamieszkania, cieszy mnie to...
a napisałem, że nie ma to sensu wysyłać aplikacji, bo eksperyment musi mieć
jakieś określone ramy, inaczej wynik nie będzie obiektywny... ja zrobiłem go w
swoim otoczeniu... niech w Szczecinie zrobi to ktoś ze Szczecina... poza tym
Twardzielka1 jest chyba właśnie ze Szczecina :) pisała już na ten temat, zmiana
pracy nie sprawiła jej kłopotu...

poza tym chyba nie chodzi o to, żeby mi udowodnić, że gdzieś pracy nie dostanę
(bo taki chwilami odnoszę wrażenie), wielokrotnie mi odmawiano, to nic nowego :)

z tego wątku wynika jasny wniosek, że pracujący mają łatwiej (nie jest to
niczyja wina), jest to wniosek, który sam się nasuwa...
a Burek już nawet podał przepis na sukces :) oj...

[krzysztofsf]

uzo.borewicz napisał:


>
> z tego wątku wynika jasny wniosek, że pracujący mają łatwiej (nie jest to
> niczyja wina), jest to wniosek, który sam się nasuwa...
> a Burek już nawet podał przepis na sukces :) oj...

Nie jest to regula. Przy obecnym bezrobociu, gdy pracownik ma dluzszy okres wypowiedzenia (a czasem i miesieczny juz jest za dlugi) pracodawca wybiera nastepnego z kupki. Takie rachuby maja sens w miejscach o lepszym "rynku pracy" gdzie pracodawcy planuja etaty z wyprzedzeniem a ogloszenia o zatrudnieniu daja w zwiazku z rozwojem firmy a nie w chwili wreczenia wypowiedzenia dotychczasowemu pracownikowi.

[uzo.borewicz]

to prawda... ale można przecież próbować porozmawiać z przyszłym expracodawcą :)

poza tym, zawsze jest kilka wyjść z sytuacji, różnych kompromisów do
zaproponowania obecnej i przyszłej firmie... no i podejście bezkompromisowe w
przypadku bez wyjścia, hmmm....

a ile masz chłopczyku LAT?

[Gość: jakiśktoś]

[elbereth11]

zalezy od branzy...
jest ssanie na specjalistow albo nie ma

[Gość: Aga]

Co ty sie tak pewnie czujesz, glupota przez ciebie przemawia, dostajesz prace bo
nie przeskoczysz innych i tu jest cala tajemnica, gdybys mial zbyt wysokie
kwalifikacje,to kto wie moze bys byl zagrozeniem, a tak to z latwoscia sie
ciebie wymieni, smutne to ale niestety prawdziwe........

[Gość: Uzo]

koleżanko szanowna, to ja wymieniam firmy na coraz lepsze, a nie firmy mnie
(jak dotąd przynajmniej) i zazwyczaj nie mam kogo przeskakiwać, to druga
sprawa...

> Co ty sie tak pewnie czujesz, glupota przez ciebie przemawia

nie bardzo rozumiem, na czym opierasz swoje wnioski, ale chętnie posłucham :)
miało być konstruktywnie, a robi się błotniście, tak jak przypuszczałem...

[Gość: mgrinz]

może Uzo masz rację, że pewność siebie, pewnie masz rację, ale to tylko świadczy źle o pracodawcach, a nie super o tobie,
bo skoro oni zatrudniają kogoś innego niż chcieli, to znaczy, że nie wiedzą kogo chcieli, to trochę tak jakbym przyszedł do salonu samochodowego i chciał kupić wygodną limuzynę do jazdy a facet mi wciska ciężarówkę terenową i zachwala, że ma taaaaaaaaaaaaaaaaaki duży kufer :)
to by świadczylo, że jest się dupkiem bezwolnym, bez własnego zdania i nie wiedzącym, czego się chce, skoro sprzedawca sprzedaje coś innego, niż klient chce...
jeżeli koleś chce kogoś z płynnym angielskim i np. inżyniera, a bierze kolesia bez języka, to tylko świadczy o tym, że jest głupim pracodawcą...
acz gratuluję szczęścia...

[Gość: Uzo]

oj... mgrinz...

> może Uzo masz rację, że pewność siebie, pewnie masz rację, ale to tylko
świadczy źle o pracodawcach, a nie super o tobie,

ja nie szukam tu dowartościowania, jeśliś łaskaw zauważyć :)

wyznaję zasadę, że tylko krowa nie zmienia poglądów
...jeżeli moje doświadczenie jest wystarczające, a studia są wymogiem (bo
uważam, że tak jest w wielu przypadkach) jedynie ego pracodawcy lub HRowca
rozpuszczonego przez bezrobocie, to cenię go za to, że potrafi się do tego
przyznać przyjmując mnie do pracy.

Umiem czytać, a książki z mojej dziedziny nie są tajne, więc z ludzmi po
studiach wyższych (marketing) rozmawiam, jak równy z równym, a nawet często to
oni się ode mnie uczą... oni studia już skończyli, a ja dalej umiem czytać i
czytam :)

> jeżeli koleś chce kogoś z płynnym angielskim i np. inżyniera, a bierze
kolesia
> bez języka, to tylko świadczy o tym, że jest głupim pracodawcą...

jeśli jest wymagany PŁYNNY angielski to nawet nie próbuje, bo nie lubię robić z
siebie kretyna bez powodu :) na wielu stanowiskach angielski nie jest w ogóle
używany, ale przy naborzy jest wymagany bezwzględnie, co jest moim zdaniem
zastanawiające... dość łatwo jest zorientować się po ogłoszeniu i małym
przyglądnięciu firmie, czy rzeczywiście ten angielski to ich potrzeba, czy
fanaberia...

> acz gratuluję szczęścia...
acz dziękuję ;)

[vokulski]

Też mam 30 lat , podobnie do Ciebie doświadczenia , tez wysyłałem dla
sprawdzenia ;-) , koncze teraz studia na SGH ale sam dla siebie ,

Zauważ że jak się ma pracę to całkiem inaczej rozmawiasz z pracodawcą , ja
stawiam na
1.doświadczenie
2.pewność siebie

[Gość: Ewelina]

Wyslij jakies CV do Bolesławca Slaskiego:-) budują nową drukarnię w
Wykrotach..to jest w poblizu, zobaczymy ile Ci zaproponuja, jesli oczywiscie
pojdziesz na rozmowe, jesli Cie zaprosza

[Gość: lotnik]

i właśnie dlatego jestes bezrobotnym mgr

[Gość: haerowiec]

Panie Uzo,
oto moje refleksje:
w dzialce rekrutacyjnej zaczynaja sie ksztaltowac (mowie o Polsce) pewne
prawidlowosci (nie prawa), o ktorych nie mozna przeczytac w ksiazkach:

1. jezeli masz prace, a starasz sie o nastepna, to jestes "atrakcyjny" dla
pracodawcow; dlaczego? odpowiedzi jest kilka: skoro pracujesz, to jestes dobry,
cos wart itp.


2. jezeli cenisz siebie (np. jak mowisz dales stawke zaporowa) to pracodawcy
to imponuje; dlaczego? pracodawcy lubia ludzi pewnych wlasnej wartosci (nie
mylic z odwaga czy tupetem, ci pracy nie dostaja), twoje zachowanie moze
swiadczyc ze jestes dobrym negocjatorem- mowiac jezykiem negocjacji masz
zaplecze, umiesz grac swoimi kartami;

3. zapewne, jak mowisz masz doswiadczenie zawodowe (ono bardzo pomaga znalezc
prace; ostatnio tez to przetestowalam na swoejej skorze: pracy szukalam
miesiac!, ale jestem z duzego miasta..to wazny czynnik i jestem stosunkowo
mloda)

4. cechy psychologiczne i Twoja sytuacja zyciowa: o ktorych razczej na Forum
nie powinnam sie wypowiadac, powiem tylko a raczej zapytam: moze masz charayzme?
5. czynniki spoleczne: o ktorych gdzies juz pisalam, pracownicy nie bardzo
teraz lubia zmieniac prace.

Uklony,

ps. taka dygresja- po stylu pisania az trudno uwierzyc, ze nie masz studiow;
choc w moim otoczeniu tez mam takie "kwiatki"..tylko pogratulowac!

ps2. wlasna dzialalnosc dobrze przemysl...

[Gość: realista]

Gość portalu: haerowiec napisał(a):
> 1. jezeli masz prace, a starasz sie o nastepna, to jestes "atrakcyjny" dla
> pracodawcow; dlaczego? odpowiedzi jest kilka: skoro pracujesz, to jestes
>dobry, cos wart itp.

Czyli jeżeli jesteś bezrobotnym to będziesz nim już zawsze. I pomysleć że mamy tyle narzekań pracodawców ze nie ma wykwalifikowanych a ci co są to chcą kosmiczne pieniądze. A zarazem narzekania że nie ma lojalnych praocwników.

odpwiedz dla Pana Realisty

[Gość: haerowiec]

"Czyli jeżeli jesteś bezrobotnym to będziesz nim już zawsze"...to mocne
stwierdzenie, ale rozumiem ironie; znam z zycia przyklady menedzerow z duza
kasa, ktorzy potracili prace i nie moga dostac nastpenej bo nigdzie nie
pracuja!! niestety w mojej dzialce jest duzo sprzecznych postaw i opini
(czasami sa one bardzo nieracjonalne. Zanm wielu pracodawcow, ktorym do glowy
nie przyjdzie zajrzec do urzwdu pracy i poszukac tam ofert; wrecz unikaja oni
tego przybydku jak zarazy...

[Gość: Burek]

Uzo! gratulacje...

zgadzam się, że startując z pozycji osoby pracującej jest łatwiej, dlatego wiele
osób zatrudnia się fikcyjnie gdziekolwiek, np. w znajomej firmie na stanowisku,
które ich docelowo interesuje, zwraca pracodawcy koszty i dopiero szuka pracy ;)
znam takie przypadki...

pracodawcy oczekują cudów, ale trochę ich rozumiem... to naturalne, że bardziej
cenią tych pracujących niż tych niepracujących w danej chwili, ale jest to
krzywdzące niestety :(

[uzo.borewicz]

Burek! :)
dziękuję!!!

[Gość: realista]

ironiczne bo wskazuje na krotkowzroczność.Z czymś podobnym spotkalem sie przy pisaniu pracy dyplomowej. Opiekun coś tam sobie umyślił bo potrzebowal jakieś opracowania (starych technologii) i opieral się gdy studenci chcieli opracować trochę nowości. Ponieważ uczelnia była prywatna ( czytaj byle jaka bo płatna ;;;-))) ) to nie miał zbyt wiele do gadania. I studenci narzucili nowe tematy. Ciekawe i współczesne. I wszyscy na tym skorzystali. Ciekawe czy może zachodzić analogia?

[Gość: Dilbert]

Opiekun coś tam sobie umyślił bo potrzebowal jakieś op
> racowania (starych technologii)\

Człowieku kika lat (15 lat temu) pracowałem na PG (ETI) . To co robią
studenciny trudno nazwać jakimś cennym opracowaniem, trochę skromności.!

Ponieważ uczelnia była prywatna
A....cha. No tak ,to wiele wyjaśnia.

"studenci narzucili nowe tematy'
może na takich zabawnych uczelniach-
pójdzmy dalej a co !
profesorów do łopat !
klasa raobotnicza do rządów !
zarządzać potrafi byle kucharka !((tak mawiał Lenin:-)

[Gość: realista]

Dyplomówkę robiłem ponad 3 lata temu i temat sam narzuciłem. Był o języku XML. Naprawdę bardzo zacofana technologia. Wręcz przedpotopowa. Opiekun pamiętający jeszcze TeX też się nieco podszkolił w kierunkow rozwoju technik opisu danych.

[Gość: Dilbert]

XML jest dość stary ,to fakt. Ale jednak wciąż niedoceniany, bo wszystko idzie
jednak w tym kierunku, (nawet glupie css-y i cały .net).

Stare ale jare technologie to ja znam ;-() , S/390 ,MVS, DB2 ech, to były
czasy.....

Z drugiej strony , bez obrazy ale potwierdza to niestety zdanie o pryatnych
uczelniach , nawet ja TeX nie tykałem a najmłodszy już nie jestem .

[Gość: realista]

> Z drugiej strony , bez obrazy ale potwierdza to niestety zdanie o pryatnych
> uczelniach , nawet ja TeX nie tykałem a najmłodszy już nie jestem .

tak sie składa że kadra ucząca na prywatnych to kadra z państwowych uczelni. I jeśli "coś" ( np studenci) wymuszają postęp to dobrze. W murach państwowych uczelni mechanizmy rozruszające kadrę naukową mają dużo mniejszą siłę przebicia.

[Gość: Dilbert]

przecież tam nie studiowałeś.To skąd wiesz.

[Gość: realista]

Studiowałem :-))). I znudził mnie olewający stosunek kadry do studentów. Poszedłem sobie na prywatną uczelnię i wreszcie studiowałem. Z przyjemnych :-)))rzeczy mogę dodać że byłem na uroczystym rozpoczęciu roku akademickiego ( z szychami w gronostajach - całkiem fajna impreza - warto zobaczyć ) gdzie na państwowej uczelni raczej cięzko się dopchac na taką imprezę :-(((. Z "ciekawszych" zalet prywatnych to punktualne przychodzenie kadry na zajęcia itd...

[Gość: Dibert]

ZAWSZE ! Docelowo prywatne będzie bardziej efektywne od państwowego - to
oczywistość której do tej pory zaprzeczałeś . Skad taka zmiana ??????

Natomiast nie sądzę abyś studiował na prawdziwej uczelni technicznej typu PWlub
PG ( chyba że to jakaś Zielona Góra czy Koszalin ..) i napisął taki text.
NA ETI w PG chłopcy dostają taki wycisk że mogą sobie pomarzyć o olewackim
stosunku.
Natomiast jak płacisz i chcesz miec papier to wybrałeś słuszną drogę. Tyle że
nie dziw się potem że na dyplomie masz temat z antykwariatu, a i pracodawcy nie
traktują Twojego dyplomu poważnie,.
Ale moze się mylę i może są powoli polskie uczelnie prywatne dobrze kształcące.
Może tak jest , jeśli tak to sorry.

NAtomiast zachodnie u uczelnie ( ale TAM JEST WIĘKSZOŚĆ >>> ITE SĄ Z TRADYCJAMI)
to zupełnie co innego. Są super , a są i korespondencyjne za 49 $..:-))

[Gość: realista]

A Politechnika Łódzka może być? Czy za niski poziom? Rozbawiłeś mnie tym wyciskiem. Wcale nie jest aż tak ciężko...albo jestem jakiś trochę zdolny czy coś takiego? :-))). Fakt, parę razy dostałem opieprz od wykładowców ze się obijam i że nie dostanę 3 bo stać mnie na więcej ]:-|||. A ja chciałem sobie poszukać jedynie ciekawszych zgadnień. A co najzabawniejsze to te ciekawsze zagadnienia już parę razy przydały się w życiu zawodowym.
A tak na poważnie... studia to jedynie możliwośc ukierunkowania i poszerzenia umiejętności. O poziomie studenta świadczy ilość i jakość wykonanej przez niego pracy a nie sam fakt bycia studentem.Bo aby zdobyć wiedzę trzeba się wysilić.
To podobnie jak z szukaniem dobrego i zdolnego pracownika :-))) A ja jak napisałem w innym wątku nie przyznaję się do posiadania dyplomu.Bo ważny jest potencjał, możliwości i doświadczenie a nie jakiś papierek.Choc u nas jest to pojmowane przewrotnie bo brak doświadczenia skreśla mimo dużego potencjału i mozliwości. A potem okazuje się że brak produktów wysokozaawansowanych technicznie rodzimej produkcji. I niesie sie powszechny lament że brak wykwalifikowanych rąk do pracy. A trzeba je sobie wyprodukować albo kupić za duże pieniądze. Brak nakładow zemści się po jakimś czasie.

> ZAWSZE ! Docelowo prywatne będzie bardziej efektywne od państwowego - to
> oczywistość której do tej pory zaprzeczałeś . Skad taka zmiana ??????

A gdzie tak napisałem? Przypisałeś mi "zwolennik Leppera" czy "fan socjalizmu i roszczeniowiec". Jedynie wyśmiewam filozofię szybkiego "zdobycia" majątku uprawianą przez rodzimych biznesmenów... a nie że państwowe bardziej efektywne niz prywatne. Natomiast poziom wszystkich uczelni wyklaruje się gdy wszystkie studia będą odpłatne.

[Gość: Michnik]

Polemizowalbym z punktem, ze posiadajac prace i aplikujac do innej firmy
jestesmy "towarem pozadanym". Pracuje w firmie z branzy informatycznej(5 lat, od
dwoch lat stagnacja), bylem na kilku rozmowach, zeby przerwac ta
rutyne...zauwazylem ze dla niektorych pracodawcow(najczesciej small bussiness
malych prywaciarzy) najwazniejszym kryterium przy wyborze przyszlego pracownika
sa jego ambicje finansowe. Moim zdaniem to jest dobry atut dla bezrobotnych badz
bez doswiadczenia. Pytanie do Uzo: guru jumperow firmowych...Jezeli zostal mi
rok do zakonczenia magisterki i mam plan wyjazdu za granice po obronie to czy
warto zaryzkowac, opuszczajac ciepla, sielankowa firemke, ale nudna i bez
perspektyw...?
P.S ekspresymentalnie, w piatek mam rozmowe w duzym przedsiebiorstwie, obym
wygral ze swieza ekipa absolwentow studiow dziennych :-). Zyczcie mi powodzenia.

[uzo.borewicz]

> rutyne...zauwazylem ze dla niektorych pracodawcow(najczesciej small bussiness
> malych prywaciarzy) najwazniejszym kryterium przy wyborze przyszlego
pracownika
> sa jego ambicje finansowe. Moim zdaniem to jest dobry atut dla bezrobotnych
>badz bez doswiadczenia.

to prawda, dlatego ja staram się wybierać firmy nieco większe od tych
mniejszych ;)

> Pytanie do Uzo: guru jumperow firmowych...

spadłem przez Ciebie z krzesła...

> Jezeli zostal mi
> rok do zakonczenia magisterki i mam plan wyjazdu za granice po obronie to czy
> warto zaryzkowac, opuszczajac ciepla, sielankowa firemke, ale nudna i bez
> perspektyw...?

jestem przekonany, że sam znasz odpowiedź na swoje pytanie :)
powodzenia w piątek! daj znać!

[twardzielka1]

Wychodzi na to że lepiej nie eksperymentować :-). Ja też zrobiłam eksperyment i
jak to się skończyło? (forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=23&w=26641735)
Może nie zarabiam tyle co ty, no i pewnie Ty masz mocniejszy charakter i po
prostu powiedziałeś swojemu Szefowi po prostu "dowidzenia", ale dzisiaj
przechodzę katorgę. Koniec z eksperymentami!!! To był mój ostatni raz. A propo -
jestem ze Szczecina :-)

[uzo.borewicz]

w tych czasach zmiana pracy na lepszą jest zupełnie normalna, ale za pierwszym
razem jest najtrudniej...

zawsze idzie za taką zmianą jakieś ryzyko, na to trzeba być przygotowanym, ale
pamiętaj, że zmieniając pracę rozwijasz się, zdobywasz nowe doświadczenia,
poznajesz ludzi, inny sposób pracy, nowy zakres obowiązków, nowe wyzwania!

im dłużej pracujesz u jednego pracodawcy, tym mniej efektywna jesteś dla firmy i
przede wszystkim mniej elastyczna, a wtedy trudniej będzie Ci się dostosować do
nowej firmy i nowych obowiązków, bo przecież prędzej, czy później pracę zmienisz
(5, 10, 15 lat), czy upadnie firma, czy pracodawca zechce młodszego pracownika,
różnie bywa (oczywiście nie życzę, tylko snuję przypuszczenia możliwych
scenariuszy, więc nie przerażaj się ;)...

Najefektywniej pracuje się w firmie przez pierwsze 3 lata, potem sami czujemy
rutynę, w jaką wpadamy, brak motywacji, niechęć do zmian w firmie itd...

to znak, że trzeba iść dalej, że potrzebujemy boźdźca... zmiany pracy :)
nie bój się tego! tylko zmieniaj pracę mądrze, żeby nie zostać na lodzie ;)

(trochę może być niespójne to moje pisanie, ale ciągle mnie jakieś telefony ścigają)

[twardzielka1]

Pewnie masz rację że zmiana pracy na lepsze jest normalna, tylko widzisz, ja
chciałabym wreszcie popracować gdzieś trochę dłużej. W swoim życiu zawodowym
zmieniałam pracę już kilka razy, z różnych względów. Nigdzie nie pracowałam
dłużej niż rok, poza jedną firmą gdzie wytrzymałam 2 lata. Zawsze zmieniam
pracę przez te cholerne "eksperymenty". Kupowałam gazetkę, o! jest świetne
ogłoszenie, co mi szkodzi wysłać? I tak mnie nie przyjmą... A nawet jak się
odezwą to nic nie szkodzi, bo zawsze mogę odmówić, a będę wiedziała
przynajmniej czy mam szansę na rynku pracy. No i kurde, zwykle przyjmowali.
Zawsze nowa praca była lepsza od poprzedniej, bo lepiej płatna, a czasem nawet
mniej płatna ale za to w wymarzonym zawodzie, albo większe szanse na rozwój
etc. Nigdzie nie mogę zagrzać dłużej miejsca, ledwie się przyzwyczaję do ludzi
i już... koniec. Przecież szkoda zmarnować szansy... Pomijam juz te wszystkie
trudne rozmowy z Szefami o chęci odejścia, nic przyjemnego - a tak
nieprzyjemnej jak ostatnio to nigdy nie miałam... Pomijam też to że każdy nowy
pracodawca pyta czemu tak częśto zmieniam pracę i muszę się nieźle
nagimnastykować żeby to jakoś dobrze uzasadnić. Dlatego podtrzymuję: NIGDY JUŻ
WIĘCEJ EKSPERYMENTÓW!!! Wyślę następną ofertę najwcześniej za 10 lat!!! Albo
wcale!!! Będę wierna mojemu nowemu pracodawcy jak pies!!! - oczywiście w
sprawach zawodowych :-).

[uzo.borewicz]

w pewnym momencie rzeczywiście trzeba się zatrzymać, to fakt...
zgadzam się całkowicie, ale to musi być firma, w której mam szansę pracować już
do ew. emerytury :)

i powinno to być stanowisko, które pozwoli mi powiedzieć, że osiągnąłem cel...
nie wolno niczego żałować... to do niczego nie prowadzi!

jasne, że to wszystko to tylko teoria ;)
ale trzeba dążyć do ideałów... (co za tekst!)
nie zarzekaj się, bo możesz coś ważnego przegapić... bądź czujna :)
pozdrawiam!

[twardzielka1]

Tekst jet ok. Nawet bym powiedziała że super:-).
A cel? A jakże - jest i będę walczyć. Wystarczy że przed tą "księgową" pokaże
się maleńkie słowko "główna"... Chyba masz rację... 10 lat to za długo, ale nie
wcześniej niż za 3, no, może 2...
Pozdrawiam :)))))

[uzo.borewicz]

trzymam kciuki za przyszłą główną księgową!!! :)

[twardzielka1]

Nie, no teraz to się normalnie wzruszyłam ;-))))))))
Dzięki!!!!

realizujmy swoje marzenia

[Gość: haerowiec]

Najwazniejsze to umiec sie przystosowac...wg roznych "mądrych głów" młodzi
ludzie beda zmieniac zawod 7 razy zanim dotra do emerytury..zobaczymy co
bedzie...przeciez przez ostatnie 10 lat powstalo tyle nowych zawodow...Badzmy
czujni i realizujmy swoje marzenia!

[uzo.borewicz]

w imię zasady "coś za coś" - wiele zawodów zniknęło ;/
a szkoda... kiedyś chciałem być kowalem ;)

[krzysztofsf]

uzo.borewicz napisał:

> w imię zasady "coś za coś" - wiele zawodów zniknęło ;/
> a szkoda... kiedyś chciałem być kowalem ;)

Kowalstwo artystyczne to dalej niezly i ciekawy kawalek chleba.

[raj_jar]

kurcze czytam Twój drugi post w tym wątku i muszę stwierdzić, że ciekawie piszesz, proste
słowa aczkolwiek dają dużo do myślenia... jak np. to że nie można niczego żałować,
hhmmm... dlaczego niby nie można niczego żałować?

[uzo.borewicz]

> hhmmm... dlaczego niby nie można niczego żałować?

to bardzo proste...

znajdujesz ogłoszenie, które Cię interesuje, wysyłasz (np. pod wpływem impulsu,
czy z ciekawości, czy konieczności) swoją aplikację.
zakładam scenariusz pozytywny, więc firma odpowiada, zaprasza Cię na rozmowę,
skutkiem czego dostajesz pracę...

teraz jest rozterka... brać, czy nie brać?!

z rachunku sumienia wychodzi, że brać, bo jest lepiej (większa kasa, czy prestiż
firmy, czy stanowiska... nie ważne), więc decydujesz się... odpowiadasz, że
przyjmujesz ofertę...

KLAMKA ZAPADŁA, odciąć, spalić, wyrzucić skrupuły...
decyzja została podjęta, nie ma co spekulować, czy była dobra, czy nie!

trzeba znaleźć się w nowej sytuacji (firma, ludzie, zadania)
i walczyć dalej, bo już jest tylko dalej ;) rozpartywanie, co byłoby gdyby jest
niecelowe, niczego nie wnosi dobrego poza stresem, którego i tak mamy dość w
związku z nowym środowiskiem pracy...

nie jest to łatwe, ale po prostu nie należy patrzeć wstecz i oceniać, czy dobrze
zrobiliśmy (też się poślizgnąłem, wiem, że boli), trzeba to traktować, jako ciąg
dalszy kariery (życia :) i uznać, że raz podjęta decyzja jest już niezmienna, a
dywagacje na jej temat zbędne...

gorzej jest z samym podejmowaniem decyzji (zwłaszcza, gdy firma fajna, ludzie
fajni, a owe "dalej" to przecież niewadoma), czasem trzeba się więc wbrew sobie
przełamać i zaryzykować... po pierwszym razie jest nieco łatwiej, ale tylko nieco ;)

i zawsze z głową, chłodna kalkulacja i dużo wiadomości o przyszłym pracodawcy
(internet bardzo pomaga w znalezieniu informacji o firmie), wleźć w bagno jest
bardzo łatwo, wyleźć trudniej...

generalnie... nie żałować... jeśli zdarzy się zła decyzja (a w życiu ich jest
wiele), to znowu trzeba iść do przodu i szukać kolejnej firmy...
zastanawianie się "rany, po co mi to było" nie przynosi zmian, a stagnację,
utwierdza nas w przekonaniu, że podejmujemy złe decyzje... i dobija...
i utwierdza w przekinaniu, że następnym razem może być jeszcze gorzej...
i zaczyna się blokada, strach, po co?

a każda decyzja gdzieś nas prowadzi :)
więc gaz i do przodu!
był jakiś etap, skończył się, jest następny, potem będzie jeszcze następny...

najważniejsze jest mieć cel w podejmowaniu tych decyzji...
nim się kierować przy ich podejmowaniu...
ale droga do tego nasszego celu nie zawsze jest przecież autostradą ;)
(moja jest polna i kręta, a ile kamieni!!!)

AAA!!! i ważna rzecz, żeby mi ktoś nie zarzucił, że nawołuję tu do wyznawania
zasady "po trupach do celu"....
NIE DEPTAĆ LUDZI!

zmęczyłem się ;)

[uzo.borewicz]

tak przeczytałem te moje wypociny i stwierdzam, że brakuje tu jednej rzeczy...

to, czy dana decyzja była dobra, czy zła można ocenić dopiero z perspektywy
lat... kiedyś zdecydowałem odejśc z pewnej firmy, ta decyzja wydawała mi się
błędna przez bardzo długi czas, męczyłem się z tym, było mi źle, bo wydawało mi
się, że trzeba było zostać w tej firmie... kolejny pracodawca okazał się
szchrajem ostatnim...

dwa lata po odejściu z tej firmy, widząc dokąd mnie to wszystko zaprowadziło,
twierdzę, że była jedną z najlepszych decyzji mojego życia! :)
nauczyłem się wielu rzeczy, których nie miałbym szans poznać w innej firmie,
musiałem walczyć z problemami, z którymi w normalnych firmamch nigdy nie
spotkałbym się - nieocenione doświadczenie! :)

dzięki niemu dostałem świetną pracę, ponieważ wykorzystałem to jako atut na
rozmowie - jaki to ja nie jestem wszechstronny i z jakimi to problemami nie
walczyłem... nie dostałbym tej pracy, gdyby nie moja...

dobra-zła decyzja ;)

[krzysztofsf]

O ile nie zdobedziesz naprawde wysokich kwalifikacji, to w pewnym momencie, gdy data twojej pierwszej czy drugiej pracy zacznie byc zblizona do daty urodzin kontrkandydatow do stanowiska, stwierdzisz, ze odzew na aplikacje zaczyna byc ....raczej slaby.....

[uzo.borewicz]

uwierz mi, że świetnie sobie z tego zdaję sprawę i stale nad tym pracuję :)

[krzysztofsf]

uzo.borewicz napisał:

> uwierz mi, że świetnie sobie z tego zdaję sprawę i stale nad tym pracuję :)

Ja niestety tez pracowalem - ale po 10-12 godzin w ostatnim miejscu pracy - i wyladowalem z "reka w nocniku", gdy moje kwalifikacje okazaly sie zbyt szerokie a nie wyspecjalizowane, a wiek przestal kwalifikowac do "mlodego dynamicznego zespolu".

[uzo.borewicz]

oj... ciężko temu przeciwdziałać... :(

ale dałeś sobie radę, jak mniemam?

[raj_jar]

nie, nie zmęczyłeś mnie, przeczytałem Twój post jednym tchem :)
Dzięki za rozwinięcie wątku.
Tak mnie to zainteresowało bo sam czasami żałuję, że nie podjąłem oferty pracy
w marcu tego roku (duża firma międzynarodowa, stanowisko kierownicze, ale
niższego szczebla) choć mi ją zaproponowano, ale coż później były i są inne
szanse.

[uzo.borewicz]

jaka nie byłaby ta decyzja (dobra - zła), ona już jest "była" :)

a przecież zawsze jest jakieś "dalej"........ kto wie, co przyniesie?!

[adi771]

Uzo, gartuluje ci odwagi.
ja ponad rok temu przeszłam z jednaego dziłu do drugiego,
niby ta sama organizacja, ale zupełny kanał.
Na dodatek gdybym została na starym m-cu to
awansowałabym na to samo stanowisko, za lepsze pieniądze.
trudno chiałam szybciej.

jednak z perspektywy czasu nie żałuje, to co przeszłam,
a był to niezły hardcore, nauczyło mnie wiele.
ostatnio miałam szanse zdystansowac się(2 miesiące temu urodziłam synka)
i doszłam do wniosku, ze zmieniam prace, wysłałam jedno CV,
zostałam zaproszona na assesment.
Teraz czekam na wyniki. Mają za tydzień oddzwonić.
Moze jestem, próżna myslę że mnie przyjmą.

Wiesz na czym polega twój fenomen?
masz prace i tak naprawdę nie potrzebujesz nowej,
na rozmowie jesteś wyluzowany, bo ci nie zależy.
a bezrobotny który chodzi na dziesiątki rozmów wypada blado,
tak bardzo mu zależy na robocie, że nie potrafi
zrobic dobrego wrażenia.

[uzo.borewicz]

myślę, że trafiłaś w sedno!

właściwie na wszystkich moich rozmowach jest sporo śmiechu, zawsze staram się
wprowadzić trochę humoru, po prostu lubię się śmiać... ale zawsze jestem
zdenerwowany, mimo, że nie mam noża na gardle... na szczęście nie widać tego po
mnie :) a moim sposobem na stres, jest właśnie śmiech, więc prowokuję
prowadzącego rozmowę do śmiechu :) oczywiście nie wtedy, gdy mówię o rzeczach
poważnych i samej pracy!

może to jest ten sekret?!

[adi771]

a moim sposobem na stres, jest właśnie śmiech, więc prowokuję
> prowadzącego rozmowę do śmiechu :) oczywiście nie wtedy, gdy mówię o rzeczach
> poważnych i samej pracy!
>
> może to jest ten sekret?!

myslę , że to jest największy sekret.

Wspomniałes równiez o tym, że wysyłasz CV tam
gdzie wymagaja wyższego wykształcenia i znajomości j. angielskiego,
i
mimo braków w tej kwesti jestes zapraszany na rozmowy.
Z tego co wiem pracodawcy celowo podaja takie
wymagania, poniewaz większość kndydatów którzy nie
spełniają tych kryteriów nie prześle swojej aplikacji.
Natomiast tych którzy mimo wszystko wysłali swoje CV
a nie spełniają tych krtteriów, uważa sięza osoby ambitne,
które nie boją się wyzwań.
osobiście twierdzę,że ludzie którzy od razu po szkole sredniej
idą do pracy, a dopiero później zaczynają studia, sa lepszymi
pracownikami niż ci którzy kończą dzienne i wieku 24-25 lat
zauważają ze nikt ich nie chce, a oni tak dużo poptrafią.
I tu posypią się na mnie gromy?!!!
Twoim atutem jest tez dośiadczenie zawodowe.

[uzo.borewicz]

> I tu posypią się na mnie gromy?!!!

;) pewnie tak...

mam wrażenie, że rozwiązaliśmy "zagadkę" :)

nie każdy jest miss internetu

[Gość: zgrzyt]

przeczytałem do połowy ten wątek, i Twój pierwszy post uważam za "niepoważny i
śmieszny", bez obrazy, bo przedstawiłeś się jako ktoś poniekąd zwyczajny lub
nawet gorszy, kto z łatwością zdobywa pracę dzięki "cudownemu podejściu", a tak
naprawdę jest zupełnie inaczej, i "śmieszne" jest to, że pouczasz
innych "zaślepiony" chwlowym, choć może nie tylko, czyli miss poucza emerytki
jak malować się dyskretnie

1. masz super wiek na pracownika, głowny atut
2. jestes kontaktowy, otwarty i umiesz się komunikować
3. "jedziesz" na powodzeniu życiowym (jak dotąd, jeżeli rozumiesz)
4. masz spore doświadczenie w branży
5. masz inne atuty

więc porównywanie się z ludźmi, którzy tego nie mają, jest śmieszne, a
mówienie, że inni mają papierek i języki, więc nieprawda .... to....
masz nad nimi ogromną przewagę to raz,
poza tym wielu ludzi z papierkiem ma przerost ambicji, nie zna realii i szuka
pracy do której jeszcze nie maja kwalifikacji

ale pamiętaj każde pwodzenie może się skończyć i niekoniecznie mając lat 40 czy
powiedzmy 50 (teraz masz 30 haha czyli optimum do pracy i napisałeś jakbyś był
przeciętny pod każdym względem) będziesz śpiewał tym samym głosem,

więcej nie pisze ;) bo nie podałeś czym konkretnie się zajmujesz, więc nie mogę
pospekulować jakie pułapki czekają na Ciebie w przyszłości

[adi771]

Zupełnie się z toba nie zgadzam.
Podejście do rozmowy kwalifikacyjnej jest bardzo wazne,
mozemy to porównać z praca handlowaca - ten który wierzy ,
że jest dobry ma wyniki sprzedażowe, a ten który boi sie
klienta i watpi w swoje umiejetności- nie ma ich.
w tym przypadku nie ważny jest produkt, ale nastawienie,
osoby sprzedającej tzw kontakt niewerbalny.

a co do powodzenia życiowego, to są ludzie -pesymiści -
którzy całe życie go nie mają.
a jeszcze jedno,myśle że nikt tu nikogo nie poucza

[uzo.borewicz]

> przeczytałem do połowy ten wątek, i Twój pierwszy post uważam za "niepoważny
i
> śmieszny", bez obrazy, bo przedstawiłeś się jako ktoś poniekąd zwyczajny lub
> nawet gorszy, kto z łatwością zdobywa pracę dzięki "cudownemu podejściu", a
tak

bo czuję się gorszy :) zawsze miałem kompleks magistra, jeśli można to tak
nazwać, a brak angielskiego (niestety znam tylko niemiecki, który w ogóle mi
się nie przydaje) tylko to pogłębia... ale potrafię sobie dać z tym radę!

> naprawdę jest zupełnie inaczej, i "śmieszne" jest to, że pouczasz
> innych

nie, nie :) nikogo nie pouczam, nie taki był mój cel... mówię to co myślę i
odpowiadam na zadane pytania, mówię tylko o sobie i swoim podejściu do sprawy,
nie widzę nic złego w wymianie poglądów :)

> 1. masz super wiek na pracownika, głowny atut
> 2. jestes kontaktowy, otwarty i umiesz się komunikować
> 3. "jedziesz" na powodzeniu życiowym (jak dotąd, jeżeli rozumiesz)
> 4. masz spore doświadczenie w branży
> 5. masz inne atuty

może i tak jest, ale patrząc na ogłoszenia sam zauważysz... wszędzie jest
wymagane wyższe wykształcenie i j. angielski, przynajmniej w mojej branży...
nie bardzo rozumiem to powodzenie życiowe... co masz na myśli?!! co to jest
powodzenie życiowe, na którym ja jadę, to się jakoś dostaje w prezencie?
człowiek się z tym rodzi? nie rozumiem...

> więc porównywanie się z ludźmi, którzy tego nie mają, jest śmieszne, a
> mówienie, że inni mają papierek i języki, więc nieprawda .... to....
> masz nad nimi ogromną przewagę to raz,
> poza tym wielu ludzi z papierkiem ma przerost ambicji, nie zna realii i szuka
> pracy do której jeszcze nie maja kwalifikacji

z nikim się nie porównuję, nie wiem, dlaczego mnie w ten sposób atakujesz :)
z resztą się zgadzam, doświadczenie to potężny atut... ale brak "papierka" i
angielskiego to potężny minus dla mnie...

> ale pamiętaj każde pwodzenie może się skończyć

to jest taki banał, który nie warto komentować...

> więcej nie pisze ;) bo nie podałeś czym konkretnie się zajmujesz, więc nie
mogę pospekulować jakie pułapki czekają na Ciebie w przyszłości

nie ma takiej potrzeby, nie musisz mnie wdeptywać w ziemię, bardzo twardzo na
niej stoję... skąd u Ciebie to przekonanie o moim hurra!-optymiźmie?!

[adi771]

zgadzam się z uzo, podtrzymuje to co wczesniej napisałam.
szkoda, że są pisza tu ludzie którzy nie potrafia
poprawnie odczytać czyiś intencji.

[Gość: zgrzyt]

no cóż nie wdeptuję, wystąpiłem tylko jako adwokat ;) tych pozostałcyh
niudaczników z papierkiem :))

>co to jest powodzenie życiowe, na którym ja jadę, to się jakoś dostaje w ?
>prezencie? człowiek się z tym rodzi? nie rozumiem...

>> ale pamiętaj każde pwodzenie może się skończyć
>to jest taki banał, który nie warto komentować...

za mało masz jeszcze lat ;) bym Ci to mógł wyjaśnić, szczególnie, że zauważam w
tej kewsti zupełny brak zrozumienia rzeczy, to jest tak jak z jazdą samochodem,
dopóki jezdzisz i wszystko jest ok naciskasz gaz i żegnajcie frajerzy, ale
czasem jest jakieś drobne zdarzenie, i czasem wtedy człowiek się zastanowi, a
gdyby tak ....

[uzo.borewicz]

> za mało masz jeszcze lat ;) bym Ci to mógł wyjaśnić, szczególnie, że zauważam
w
> tej kewsti zupełny brak zrozumienia rzeczy,

skoro jesteś taki doświadczony wiekiem, nauczaj!
ja czekam z niecierpliwością!
chciałbym zrozumieć rzecz, której nie zrozumiałem!
w końcu do tego służy to forum :)

[Gość: zgrzyt]

to życie będzie uczyć, mam nadzieję, że jak dotąd coś Ciebie nauczyło, uwierz,
że może więcej ;)

kończę na dziś internet, ale coś tam o jeździe samochodem napisałem, a w
ciemnościach, to nawet w słońce trudno czasem uwierzyć

[uzo.borewicz]

uwierz mi, życie nie jest w stanie mnie już zaskoczyć,
ani prywatne, ani zawodowe...
mógłbym swoim życiem obdzielić kilku 70-ciolatków i może wtedy byłoby
sprawiedliwie, bo tyle właśnie krzywdy mi wyrządziło i zapewniło
innych "rozrywek"... niektórzy stają się dorośli już w wieku kilku lat, nie
dlatego, że chcą, dlatego, że muszą...

więc nie wchodź w takie tony, bo kiedyś możesz kogoś tym urazić,
takie ogólniki nikomu nie pomagają, nic nowego nie wnoszą, a możesz się bardzo
pomylić, bo nie wiesz z kim rozmawiasz i co ten ktoś przeżył...


tyle nauki z mojej strony...
____________________________



a jednak nauczam... ehh...

[vokulski]

Stary z tym to już chyba przegiąłeś , jestem w Twoim wieku i usamodzilniłem się
wyjeżdzając w ciemno za granicę w wieku 17 lat , i jeszcze 3 lata temu byłem w
stanie prawić teksty jak Ty , natomiast życie pokzało mi że może mnie
zniszczyć psychicznie i fizycznie w ciągu dnia , więc nie mów że cię nie jest w
stanie nic zaskoczyć , bo życie może się zaskczyć i pozytywnie np wygrana w
totka i negatywnie np śmierć dziecka , wypadek ukochanej Ci osoby itp

oczywiście jesteśmy się w stanie podnieść ze wszystkiego , ale nie mogę
powiedzieć że zycie nie jest w stanie mnie zaskoczyć , bo już mnie i
zaskakiwało pozytywnie i negatywnie w różnych momentach życia

[uzo.borewicz]

> Stary z tym to już chyba przegiąłeś , jestem w Twoim wieku i usamodzilniłem
się

nie przegiąłem...

> wyjeżdzając w ciemno za granicę w wieku 17 lat , i jeszcze 3 lata temu byłem
w
> stanie prawić teksty jak Ty , natomiast życie pokzało mi że może mnie
> zniszczyć psychicznie i fizycznie w ciągu dnia

to znaczy, że przez długi czas miałeś w życiu szczęście, ja go nie miałem,
będziemy się licytować?!

> życie może się zaskczyć i pozytywnie np wygrana w
> totka

w to nie wierzę... nawet jeśli się zdarzy, nie mam nic przeciwko...

i negatywnie np śmierć dziecka

to już przeżyłem...

> wypadek ukochanej Ci osoby itp

są jeszcze gorsze rzeczy, które przeżyłem...

> oczywiście jesteśmy się w stanie podnieść ze wszystkiego , ale nie mogę
> powiedzieć że zycie nie jest w stanie mnie zaskoczyć , bo już mnie i
> zaskakiwało pozytywnie i negatywnie w różnych momentach życia

cokolwiek się zdarzy już mnie nie zaskoczy, nie jest to temat na to forum...

[lingusia]

Wiesz co uzo-fajny z ciebie człowiek,oby takich więcej na swiecie!!jestem w
trakcie szukania pracy i mysle sobie ze zaczne eksperymentowac bo czego tu sie
bac?dzieki wielkie ze sie na Ciebie natknełam.Pozdrawiam.

[uzo.borewicz]

pozdrowienia i samych sukcesów! :)

[raj_jar]

heeh to samo stwierdziłem :) i nie to żebym się podlizywał, ale wśród (hmm tak
to się pisze?) gąszczu forumowych oszołomów, zblazowanych, sfrustrowanych ludzi
warto coś mądrego przeczytać

[uzo.borewicz]

przestańcie, bo mi odbije :)

[lingusia]

ha,to niemozliwe.Nawet jesli to Cie to nie powinno zaskoczyć;-)

[uzo.borewicz]

wredna bestia!!!!!

;)

[vokulski]

ok skoro przeszedłeś przez to co najgorsze , oraz twierdzisz ze smiersc
bliskiej osoby , ze sa gorsze rzeczy to jedank chyba sie myliłem co do Ciebie ,
ale i tak nadal twierdzę że nie można powiedzieć że życie nas nie potrafi
zaskoczyć

[uzo.borewicz]

co nas nie zabija, to nas wzmacnia...
zmienia podejście do świata i przygotowuje na przyszłość,

widzę to po sobie...
czasem czuję się, jakbym miał jakieś 60 lat :)

zaskoczenie... to nie jest właścicwe słowo, nie o to chodzi, przecież nie
jestem wróżką :) nie przewiduję przyszłości, ale jestem już przygotowany na
najgorsze ewentualności...
pozdrawiam :)

[adi771]

lingudia,jestes następna fajną osoba na tym forum.
szkoad że mało jest tu ludzi nastawionych optymistycznie.
mysle, ze uzo próbuje zrobic coś fajnego.
no i że wielu ludziom to się przyda.

[Gość: Marek]

Coś zbyt pieknie to wszystko brzmi. Nie wiem jakoś nie wierzę. W dobrej
gospodarce takiej jak np. w USA to ludzie może i tak pracuja ,ale w Polsce. Nie
niemożliwe. To chyba jakieś bajeczki

[adi771]

A ja myslę ze wszystkozalęży od nastawienia.
proponuje przeczytaj sobie książeczkę pt: "Kto zabrał mój ser" autorstwa spencera johnsona.
naprawde gorąco polecam. mam nadziję że nie bedziesz zastałkiem.

[uzo.borewicz]

wątpisz z częste zmiany pracy?!
wiele osób tak robi, wiem, że w tych czasach, jak już ktoś ma pracę, to trzyma
się jej zębami, ale czy to jest konieczne?!

poza tym, zazwyczaj szukamy pracy lepszej pod jakimś względem, lepiej płatnej,
ale i wymagającej więcej doświadczenia...

czyli przenosimy się na stanowisko niedostępne dla kogoś, kto karierę dopiero
zaczyna...
czyli (w pewnym sensie) zwalniamy miejsce pracy, na które ma szanse dostać się
ktoś, kto szuka takiej pracy, a ma mniej doświadczenia niż my i kto (z powodu
tego mniejszego doświadczenia) nie dostałby się tam, gdzie właśnie My się
dostaliśmy...

uknułem niesamowitą filozofię, chyba książkę napiszę ;))))

[Gość: dobre]

Nie wierze. Jakby nie było wyższe wykształcenie to podstawa. Nawet jeśli to ma
być tylko papier. Jest to jeden z istotnych elementów praocesu rekrutacji - nie
mas zpapiera nie masz szansy. Proste. oczywiście podałeś same ogólniki. Chociaż
trzeba ci przyznać że pisac bajki potrafisz:))

[uzo.borewicz]

a co miałem napisać, żeby być wiarygodnym?
firmy, które przyjęły mnie do pracy pomimo braku studiów?
mój adres zamieszkania? postawić parafkę? ;)

poza tym, gdyby mnie to nie dziwiło, tak jak Ciebie dziwi, to nie napisałbym
tego wątku, prawda?
właśnie nad tym się zastanawiam:
dlaczego pomimo tych braków dostaję pracę... i to jakoś w miarę szybko i
bezboleśnie :)

[lingusia]

Moim skromnym zdaniem w zyciu własnie o to chodzi,żeby umieć korzystac z tego co
się ma.Ludzie kończą kilka fakultetów a nie potrafią znaleźć 'odpowiadającej'
ich wymaganiom pracy.Nie rzecz w tym im dłuższy tytuł przed nazwiskiem;-)A Uzo
jest przykładem że papier nie jest podstawą w szukaniu pracy!!!Wiecie co dziś
poniedziałek,a ja nie pracuję więc żegnam się i pędzę szukać dalej.Buzia.

[uzo.borewicz]

życzę powodzenia!!!

[Gość: artur]

Witam
Przysłuchuje się rozmowie i cały czas nie wiem czym kolega Uzo się zajmuje?????
Czy to jest tajemnica mimo anonimowości na forum?

[uzo.borewicz]

kolega Uzo zajmuje się najbardziej wyśmianą na tym forum branżą...
marketing i reklama, czyli utrudnianie sprzedaży głupimi pomysłami :)

[Gość: caro]

Ja też się przyglądam... i wydaje mi się, że kolega uzo pacuje jako zwykły
fizyczny i dlatego dostaje prace, a na takie stanowisko, oczywiście firmy piszą
o wykształceniu wyższym ale zatrudniają bez. Także jeśli chodzi o prace na
najniższym szczeblu to każdy ją może dostać.

[uzo.borewicz]

ehhh.... ludziska....

[Gość: Wik]

Oj, nie umiecie czytać, ludzie...

[Gość: raven]

jakbys mial jakas konkretna wiedze, np. z dzidziny techniki i konkrtene umiejetnosci w robieniu czegos pozytecznego to bym cie cenil, a tak to twoja praca polega na gadaniu o niczym i wciskaniu badziewia.

[uzo.borewicz]

zastanawiające, prawda?
po co ktoś wymyslił coś tak mało użytecznego jak marketingowiec :)

[Gość: asia]

a ja mysle,ze jestes bardzo dobry w tym co robisz..ja akurat jestem w dolku,
jestem raczej przeciwienstwem Ciebie jesli chodzi o sile przebicia, a mam i
papierek i znam angielski hehe....
pozytywna energia bije od tego co mowisz (piszesz) i poniosles mnie troche na
duchu ..mimo wszystko
pozdrawiam

[uzo.borewicz]

im dłużej się nie pracuje, tym trudniej jest wierzyć w siebie...
:(
mam taki pomysł...
może spróbuj zaangażować się w coś, w cokolwiek, w co tylko możesz...
wolontariat? darmowe tłumaczenia stron www chorych dzieci? jakaś fundacja?
wszystko, co sobie wymyślisz, a co może dać Ci poczucie spełnienia,

nie zostawiaj sobie czasu na rozmyślania...

pewność siebie to m. in. poczucie bycia potrzebnym...
działanie dla jakiegoś konkretnego celu, może po prostu spróbuj?

łatwo wyczuć czyjąś rezygnację, poddanie się i niską samoocenę (najczęściej
nieuzasadnioną, spowodowaną własnie tylko brakiem pracy), wielu ludzi może to
źle zinterpretować, pracodawcy także...

taka terapia pracą :)
na mnie to działa... może podziała na Ciebie?

[Gość: smycha]

no to daj male korepetycje z pewnosci bo mnie to zabija znaczy jej brak, niby
wiem czego chce wiem jaka chce prace ale jej nie dostaje, mam poza
doswiadczeniem (ktorego mam 1,5roku co podobno za malo) szkole i generlanie
wsyztsko, no fakt jestem baba podejrzana o rychla ciaze, choc zapieram sie bo
realnie nie mam szansy na takowa.

[uzo.borewicz]

mogę tylko mówić o sobie, nie umiem poradzić, zwłaszcza na odległość :)

znajomym czasem podsuwam jakieś pomysły, ale znam ich od lat i wiem, gdzie są
ich słabsze strony... i jak mogą je tuszować...

a tak ogólnie? co ja mogę powiedzieć?!
zabrzmiałoby to, jak zbiór tekstów z tandetnych podręczników typu "Jak pokochać
siebie"... ;)

co mogę powiedzieć... hmmm...

zawsze padają pytania o moje nietypowe dość umiejętności, które umieszczam w
życiorysie, umiejętności właściwie spoza branży, takie punkciki, które zwracają
na mnie uwagę...
wtedy mogę się wykazać i nawijać pół roku nawet na ten temat, o którym
rekrutujący raczej nie ma pojęcia, zainteresować go... zrobić dobre wrażenie...

moim punktem zaczepienia w CV jest m.in. znajomość nietypowego języka :)

[Gość: *LEXIII]

UZO,POZDRAWIAM CIĘ!:)RZECZYWIŚCIE W TWOIM PRZYPADKU,MOZLIWE,ŻE CHODZI O PEWNOŚĆ
SIEBIE POKRYWAJĄCĄ SIĘ Z DOŚWIADCZENIEM.NIE CHCĘ WYPISYWAĆ ZŁOŚLIWOŚCI,CHOĆ
JESTEM SCEPTYCZNA,CO DO STWIERDZEŃ,ŻE PRACA JEST I TO ZA TAKIE
PIENIĄDZE,JAK ,CO DRUGI POLAK CHCE:) SCEPTYCZNA DLATEGO,ŻE SAMA JESTEM W TAKIEJ
SYTUACJI:) WYŻSZEGO WYKSZTAŁCENIA NIE POSIADAM,JĘZYKÓW OBCYCH TROCHĘ LIZNĘŁAM.Z
WYKSZTAŁCENIA T.ZAJ.,CHOĆ W TYM ZAWODZIE NIE PRZEPRACOWAŁAM ANI JEDNEGO
DNIA,KIEDY JUŻ DORWĘ PRACĘ-TO WYCHODZI NA HANDEL.JEDNAK TERAZ JUŻ OD B.DAWNA
NIE UDAJE MI SIĘ TEJ PRACY NAWET TAM DOSTAĆ.TO TROCHĘ DOŁUJĄCE,BO MOJA PRZERWA
TRWA JUŻ PÓŁTORA ROKU-I JAK TU ŻYĆ???:( PRZY OKAZJI TO ZABAWNE-TERAPEUTA,KTÓRY
MA PROBLEM NIE DO ROZWIĄZANIA.POZDRAWIAM ,WIĘC I LICZĘ,ZE TROCHĘ WSKAZÓWEK MI
PODASZ:)

[uzo.borewicz]

błagam, bez Caps Locka... dostaję oczopląsu :)

pewność siebie można wyćwiczyć, jako dziecko byłem bardzo nieśmiały...
serio!!! ale w pewnym momencie postanowiłem (pamiętam do dziś ten dzień, miałem
wtedy 12 lat), że koniec z bezsensowym strachem przed ludźmi, walczyłem (długo
by pisać na ten temat) sam ze sobą i wygrałem, chwilami mam wrażenie, że
przegiąłem w drugą stronę, ale i tak to lepsze, prawda?

[Gość: Krzyś]

W tym momencie postanowiłem włączyć się w ten ciekawy wątek. Też byłem nieśmiałym dzieckiem. Zmieniało się wraz z kolejnymi szkołami i studiami. Wreszcie praca siedząca, zero własnej inwencji, tylko czekanie, aż ktoś przyjdzie itp. Decyzja zapadła. Zaryzykowałem. Szukałem pracy 2 miesiące. Wyjechałem z rodzinnego miasta jakieś 300 km. I co ?? I dziś CZUJĘ że ŻYJE!!!
Inna praca, bezpośredni kontakt z klientem. Ode mnie zależy jaki będę miał wynik i niejednokrotnie muszę się "przełamywać" z własną obawą wejść czy nie wejść. Nie wchodze dziś idę tam jutro i dopinam swego. Swojej decyzji nie żałuję, być może pracę jeszcze zmienię, ale mam nadzieję, że trafiłem na swoją...."ziemię obiecaną" ;). Pozdrawiam

[Gość: smolica]

a propos eksperymetow zrobil ktos taki: zatrudnil sie w tp sa i dowiedzial sie
ze szef jest baranem i mobbing psychiczny jest tam norma? ja zorbilam tam szef
jakiego mialam przeszedl najczarniejsze moje wyborazenia. Proponuje liste
nienormlanych szefow proponuje pana od inwestycji w tp sa jest swietnym
potencjalnym pacjentem dla wszelkiej masci psychiatrow i psychologow. omijajcie
tp lukiem jesli macie szacunek do siebie i psychike nie skopana jeszcze

[uzo.borewicz]

niech ten ktoś szybko zacznie szukać pracy u konkurencji!
bo go zadepczą!

a ta branża (a raczej może kilka pokrewnych) dośc ostro się rozwija w tej
chwlili...więc szanse spore :)

[Gość: LEXIII]

witaj uzo:)nie dostałam odpowiedzi od ciebie,jeżeli chodzi o to co napisałeś-
też byłam takim dzieckiem,ale nieśmiałość już dawno pokonałam,jestem
b.komunikatywna,myślę że w moim przypadku będzie chodziło o wiek-mam 28 lat,a
na naszym rynku liczysz się tylko do 30-ki.jak mogę z tym wygrać?poproszę o
konkretną radę:)

[uzo.borewicz]

Lexiii, co ja mam Ci napisać?!

nie mam pojęcia... serio... napisz choziaż, czy zapraszają Cię na rozmowy, czy
nawet tego nie udaje się uzyskać.. może problem tkwi w CV? może nie odróżnia
się za bardzo od reszty, nie zwraca uwagi, jeśli zapraszają, to pewnie gdzieś
indziej tkwi tajemnica... trudno mi mówić o ludziach, których nie znam...
miałem nadzieję, że tu właśnie pogadamy i dojdziemy do jakiegoś wniosku :)

i nie twierdzę, że praca jest i to za takie pieniądze... właśnie o to chodzi,
wiem, że jest bardzo cieżko... dlatego ten cały wątek powstał, zadziwia mnie ta
lekkość z jaką mi się udaje... POMIMO MOICH OCZYWISTYCH BRAKÓW...

[lingusia]

uzo, mam pytanie które chyba juz tu padło:dlaczego nie decydujesz sie na
założenie własnej działalności?Nie przeszkadza Ci to,że masz nad sobą(własnie
nie wiem jakiego)szefa?

[uzo.borewicz]

jeśli szef jest w porządku, to nie...

miałem swoją firmę przez ponad 3 lata, ale jak przyszedł moment załamania rynku
nie wytrzymała i padła :(

a skąd takie pytanie?! :)

zatrudnianie

[Gość: Boss]

Podstawowym kryterium zatrudnienia jest dla mnie doświadczenie. Z wiedzą po
studiach bywa różnie (swego czasu rozczarowała mnie pewna panna robiąca
doktorat na SGH-u). Wiedzę weryfikuję bojem - kandydat siada przy kompie i ma
wykonać zadanie. I tu niestety czesto rozczarowanie ... Jeżeli kandydat zna
swoją wartość (nie mylić z tupetem i zarozumiałością) a poza tym ma jakieś
niebanalne zainteresowanie (np ostatnio rozmawiałem z szachistą -
maratończykiem) to taka osoba ma bardzo duże szanse.

[uzo.borewicz]

hmmm... :)
a weryfikacja CV?
niebanalne zainteresowanie wystarcza, żeby zaprosić na rozmowę?
bo to jest chyba najtrudniejszy etap - przejść przez sito papierowe...

[adi771]

mysle, że nie tuzinkowe zainteresowania są atutem w CV.
Czytając CV ludzi o podobnych kwalifikacjach,taki CV to perełka.

[uzo.borewicz]

czyli potwierdza się kolejne moje przypuszczenie :)

poczytaj o zwyczajach godowych mrówek albo o chmurach deszczowych nad Etiopią,
wpisz to jako zainteresowanie i masz większą szansę, że zostaniesz zaproszony
na rozmowę ;)

[lingusia]

Uzo pytałam o własna działalność bo szkoda mi zdolnych ludzi którzy muszą się
męczyć pracując z głupszym od siebie szefem..ale skoro jest ok to rozumiem.
A co do ciekawych zainteresowań to się zgadzam-przyciągają a i
zadziwiają.Ostatnio na rozmowie na PH facet się zdziwił kiedy powiedziałam że
potrafię wymienić koło w samochodzie,wiem gdzie wlać płyn do spryskiwaczy, gdzie
się znajduje pasek rozrządu itd.:-)

[Gość: Stella]

A ja myślę, że Uzo po prostu idealnie apsuje do profilu o jaki się ubiega. Nie
ma tu nic niezwykłego. Jeśli chodzi o wyższe wykształcenie to mnie trochę dziwi
ale pewnie większość pracodawców wymaga go na wyrost. Doświadczenie jest ważne,
ale to też zależy w jakiej branży. Ja np. swego czasu wpadłam na pomysł aby
spróbować pracy agenta nieruchomości. Doświadczenia nie miałam żadnego. Ale tak
pasowałam do profilu idealnego agenta, że po wysłąniu cv w ciągu godziny miałam
telefon! Każda z firm, do których je wysyłałam mi odpowiedziała ( pracy i tak
nie przyjęłam bo nie odpowiadały mi warunki ani zasady na jakich się tą pracę
wykonuje). Co do "dziwnych" zainteresowań to prawda :))) Ja mam takie jedno
nietypowe i bardzo często mnie pracodawcy o nie pytają, zapamietują to, to
sposób na wyróżnienie się z tłumu.

[uzo.borewicz]

> A ja myślę, że Uzo po prostu idealnie apsuje do profilu o jaki się ubiega.

hmmm... czy ja wiem? może i pasuje do profilu, ale czy to widać po CV?

zapomniałem napisać ważną rzecz...
w trakcie tych rozmów w sprawie pracy zapytałem, czy bardzo umniejsza moje
szanse brak studiów.. hehehe... wiecie, co usłyszałem?

- Nie, chcieliśmy odsiać część kandydatów poprzez wyższe wymagania, a i tak
przyszło ponad 200 aplikacji.

Mają trochę racji, ile przyszłoby CVek, gdyby nie wymagali wyższego?!
tej akurat propozycji pracy nie przyjąłem,
a w pracy, którą przyjąłem, jeszcze nie pytałem o to :)

[Gość: Stella]

Czyli miałam rację :) Wymagania na wyrost. Ja np. nie mam jeszcze magistra
(jestem w trakcie pisania), nigdy nie było problemu gdy mówiłam, że jeszcze nie
mam wyższego, nawet tam gdzie wymagali. Pewnie liczą na to ze jednak się obronię ;)

[Gość: zaciekawiony]

taa widze zrobiłeś eksperymant ok, tylko czego on dowodzi?? ze ktos kto ma
doswiadczenie znajdzie prace ? jak tak to ci sie udalo. A zrob taki eksperyment:
napisz w cv ze nie masz zadnego doswiadczenia, nawet napisz ze jestes po
studiach i jestem ciekaw ile dostaniesz odpowiedzi bo ja jak dotad nie dostalem
zadnej a dlaczego ? bo nie mam doswidczenia zawodowego... a jak mam je zdobyc
nie mogac znalezc zadnej pracy odpowiadajacej mojemu wyksztalceniu ?

[uzo.borewicz]

zdaje się, że nie zrozumiałeś sensu tego wątku...

a w kwestii pracy "odpowiadającej Twojemu wykształceniu" -
może zacznij w innym zawodzie? zdobądź doświadczenie w jakiejkolwiek pracy i
szukaj powoli pracy w wyuczonym zawodzie, to nie wchodzi w grę?

[Gość: Stella]

Do zaciekawionego - doświadczenie ważne jest a rynek pracy bardzo trudny w
związku z tym zapobiegliwi studenci juz w trakcie studiów podejmują różne prace
na zlecenia, dorywcze, praktyki, po to właśnie aby to doświadczenie zdobyć.
Skoro Ty to przegapiłeś a właściwie przebimbałeś to faktycznie masz problem.

[uzo.borewicz]

:)

[Gość: zaciekawiony]

nie wciskaj mi kitu takiego ze przebimbalem, bo nie studiowalem na zadnych
zaocznych studiach tylko na dziennych i nie mialem czasu na zadne inne zajecia
poza uczelnia nie mowiac juz o pracy i zleceniach... prosto jest pisac takie
madre slowa jak kogos to nie dotyczy i ma to gdzies prawda ? dokladnie tak samo
jak politycy moze powinienes rozwazyc taka ewentualnosc zeby kandydowac ??
nadajesz sie idealnie...

[uzo.borewicz]

ale kto ma kandydować? ja Czy Stella? :)

[raj_jar]

medycynę studiowałeś czy jak? :P

[uzo.borewicz]

mój kuzyn nawet na medycynie pracował :)
jako sanitariusz-wolontariusz, ale to już chyba skrajny przykład...
za to teraz jest neurochirurgiem :)

[kachax]

Halo Halo,

Przesada rozumu nie dodaje.
Na pewno jest parę fakultetów do studiowania, choćby takie jak medycyna czy
prawo, na których czasu zostaje niewiele....tylko że:
- tu najczęściej praktyki zawodowe są obowiązkowe.
- po skończeniu studiów lub w wakacje trzeba/można odbyć staż.

A na większości 90% fakultetów da sie znaleźć czas na staże, pracę lub
dodatkową specjalizację. Jeśli ktoś twierdzi że nie miał czasu to
prawdopodobnie zwyczajnie nie zarządzał nim efektywnie. I teraz nie z
pretensjami do ludzi, tylko zakasać rękawy i lecieć z pocałowaniem ręki na staż
ze 3 miesięczny za darmo, a potem starać się o pracę.

Cóż twarde realia rynkowe promują przezornych i obrotnych. Z narzekania to nikt
jeszcze etatu nie uszył. ;/

[oremus]

Gość portalu: Uzo napisał(a):

> cały czas czytam tu, że nie ma pracy, że trudno dostać, a jak już nie ma
> studiów, to w ogóle tylko za 500 zł...
> a ja nigdy nie miałem większego kłopotu ze znalezieniem pracy, nawet, gdy
> nagle sprzedano firmę, w której pracowałem, znalazłem kolejną prawie
> natychmiast...
>


========================

Uzo, bardzo ładnie piszesz. I mądrze, po prostu mądrze.

Nigdy nie myślałem o śmiechu jako o sposobie na rozmowe kwalifikacyjną, ale po
przeczytaniu Twoich postów wiem, że to działa.

Akurat marketing jest specyficzną dziedziną, gdzie liczy się i polot i
doświadczenie, to plus pewność siebie sprawiają, że w oczach rozmówców człowiek
staje się tym wymarzonym pracownikiem. Z Twoich postów przebija tez mnóstwo
pozytywnej postawy i optymizmu, fajnie, naprawdę fajnie się je czyta.

Zyczę Ci szczerze powodzenia.

Mam kolegę, który przez 3 czy 4 lata był bezdomny i pracował jako terapeuta
uliczny, a pewnego razu, jak mu to obrzydło, poszedł z ulicy do pewnej
instytucji, którą wszyscy znacie i został tam dyrektorem (przyjęty po pierwszej
rozmowie). Wybitny umysł. Pokazywał mi jak można wszystko w zyciu załatwić –
wystarczy chcieć i iśc za tym. Nawet z ulicy. I to działa, przynajmniej w jego
wypadku.

Wszystko jest możliwe. Jak miałem dosyć uczelni to raz (tyle pamiętam) się
pomodliłem o nowa pracę i poprosiłem, że ta mi już zbrzydła i w niej zginę. W
miesiąc miałem 2 propozycje – w tym jedna po prostu „z powietrza” – prezes firmy
(wszyscy znacie) napisał do mnie czy nie zechciałbym pracować dla niego –
przeczytał mój post na jednym z forów biznesowych. W trzy miesiące zarabiałem
lepiej niż mój rektor, i jeszcze bezczelnie (byłem tam czarną owcą bo miałem
własne zdanie) poszedłem się pochwalić. Miałem telefon, który kosztował więcej,
niż pensja docenta. Na korytarzu spotkałem dyrektora swojego instytutu,
zaproponował żebym miał go w pamięci, jeśli pojawi się coś ciekawego… Ciekawe to
wszystko, jak tak pisze to nie chce mi się wierzyć, że to przezyłem.

Sam nie poszedł bym nigdzie na rozmowę, nie te lata i już nie mam ochoty
pracować dla kogoś, a firmy zmieniam co miesiąc… (ciekawe czy zgadniecie co robię)

Uzo, pisz dalej, jesteś jak łagodny balsam na dusze pośród ogólnej niemocy i
frustracji.

[uzo.borewicz]

oremus... uwierz mi, że po raz pierwszy w życiu mnie zatakało...
no może drugi :) ok, trzeci... ale słowo! więcej mi się to nie zdarzyło!

Twoja historia jest chyba bardziej zaskakująca niż moja :)
ja też powoli dojrzewam do założenia firmy, to będzie moje drugie podejście,
ale z większym bagażem doświadczeń i, mam nadzieję, z większym powodzeniem...

bardzo intensywnie myślę o tym zwłaszcza w tej chwili... dlaczego?
firma, do której właśnie się przeniosłem zdecydowanie mi nie odpowiada...

może strasznie bufonowato to zabrzmi, ale ta firma nie dorosła do moich
oczekiwań, poziom działu marketingu można określić jedynie jako... żaden :(
to jest po prostu dział "dobrej zabawy za duże pieniądze", jestem okrutnie
rozczarowany i jeśli nie nie uda mi się szybko sprowadzić działu na dobrą
drogę, to nie będę nadstawiał głowy, bo mam dużo za do stracenia...

cały problem polega jednak na niereformowalnym zarządzie, taki problem jest w
wielu firmach...

w ogóle ogromnym problemem jest samo postrzeganie marketingu w Polsce :/

[oremus]

Dzięki za odpowiedź. :)

Tak, zarządy i postrzeganie marketingu to są dwa duże problemy. W pierwszym
wypadku „najgorsze” są te z nadania politycznego, tam ani firma się nie liczy,
ani ludzie, co dopiero mówić o jakichś wynikach sprzedażowych.

Drugi problem to postrzeganie marketingu – a to bierze się z wielu przyczyn, od
błędnego systemu kształcenia zaczynając. Marketing jest obecnie zdominowany
przez duże agencje, którym w bardzo małym stopniu zależy na wyniku firmy. To
śmieszne, że liczy się kreatywność a nie pieniądze w kasie klienta. Kotler
(„marketing od A do Z”, nie wiem czy jest polskie wydanie) pisze, że za dużo
mają do powiedzenia ludzie, którzy niczego w życiu nie sprzedali a decydują o
miliardowych budżetach klientów.

A tam gdzie nie zwraca się uwagi na wyniki dzieją się dziwne rzeczy :) I stąd
nic dziwnego, że patrzą na ludzi z marketingu albo jak na cudotwórców albo jak
na oszustów, zdolnych i gotowych „wcisnąć” klientowi każdy kiepski produkt.

Firma i „dział” który nie spełnia oczekiwań? To wcale nie brzmi bufonowato, dla
kogoś, kto miał z tym do czynienia, raczej normalnie, niestety.

Moje podejście do marketingu jest dość proste – jego celem jest krótko i
długofalowe wsparcie sprzedaży. I w marketingu, podobnie jak i w sprzedaży liczy
się jedno (nie tylko ale na pierwszym, drugim i trzecim miejscu) – wynik
sprzedażowy. Stąd już tylko krok do koncepcji marketingu, który pełni role
usługową po pierwsze wobec sprzedaży, po drugie wobec całej firmy.

Wtedy jeśli idziesz do nowego pracodawcy i rozmowa skupia się wokół wyników,
nikt nie patrzy na wykształcenie ani języki, bo kogoś, kto potrafi powiększyć
sprzedaż o 15-20% rocznie nie pyta się o drobiazgi. :)

Gratuluję pomysłu na własną firmę! Niech zgadnę, doradztwo marketingowe?

Ciepło pozdrawiam!

O.

[uzo.borewicz]

hehehe... miło słyszeć kilka dobrych słów o mojej wyszydzanej i niedocenianej
profesji..

cóż... jeśli zdecyduję się na firmę, to pewnie będzie to rzeczywiście
marketing, ale docelowo z pewną wąską specjalizacją...

na razie jednak, daję jeszcze szansę nowemu pracodawcy...
może coś się ruszy? :)
pozdrawiam!!!

[Gość: haerowiec]

Dzien dobry,
przysluchuje sie rozmowie...właśnie jestem w trakcie rekrutacji- poszukuję
osoby z kompetencjami marketingu sprzedażowego i jednocześnie z kompetencjami
kierowniczymi; nie patrzę na wykształcenie i tzw. "drobiazgi"; patrzę na sposób
myślenia strategicznego, na podejście do zadań, jakie osoba ma wykonywać. Nie
patrzę też na autoprezentację osoby. szukam kogoś, kto wie o czym mówi i jest
fachowcem w tym co robi...
Pozdrawiam i życze sukcesow w pracy.

[uzo.borewicz]

Gość portalu: haerowiec napisał(a):

> Dzien dobry,
> przysluchuje sie rozmowie...właśnie jestem w trakcie rekrutacji- poszukuję
> osoby z kompetencjami marketingu sprzedażowego i jednocześnie z kompetencjami
> kierowniczymi; nie patrzę na wykształcenie i tzw. "drobiazgi"; patrzę na
sposób
>
> myślenia strategicznego, na podejście do zadań, jakie osoba ma wykonywać. Nie
> patrzę też na autoprezentację osoby. szukam kogoś, kto wie o czym mówi i jest
> fachowcem w tym co robi...
> Pozdrawiam i życze sukcesow w pracy.

:))) brzmi super ;)
opisz później kandydata, który się dostał do tej firmy, czy miał wyższe, ile
miał doświadczenia, co przeważyło w decyzji itd... to bardzo ciekawe :)

[oremus]

uzo.borewicz napisał:

> hehehe... miło słyszeć kilka dobrych słów o mojej wyszydzanej i niedocenianej
> profesji..

Jest w niej sporo odpowiedzialnych i ciężko pracujących ludzi, poznałem wielu i
bardzo szanuję. Firmy bardzo często krępują im ręce każąc wypełniać niekończące
się tabele i kwestionariusze, które wymyślił jakiś analityk w korporacyjnej
centrali. Szczytem był ‘plan strategiczny” w polskim oddziale jednej z
megakorporacji. Ze strategią nie miał nic wspólnego, określał cztery grupy
docelowe (bez badania w Polsce, kopia z UE) i kwotową sprzedaż do każdego z
segmentów. I to wszystko. Brrrr!!! :)

> cóż... jeśli zdecyduję się na firmę, to pewnie będzie to rzeczywiście
> marketing, ale docelowo z pewną wąską specjalizacją...
>

Hmmm. :) Jasne, zawsze lepiej być wielorybem w małym zbiorniku, niż płotką w
oceanie. Specjalizacja ma swoje wielkie plusy – w ciągu króciutkiego czasu
możesz wygenerować silną znajomość własnej marki i stać się preferowanym
wyborem. Co więcej, mam wrażenie, że w kraju nie ma firm wyspecjalizowanych w
doradztwie marketingowym (zarówno w sensie strategicznym jak i co dziwne
operacyjnym)..

> na razie jednak, daję jeszcze szansę nowemu pracodawcy...
> może coś się ruszy? :)

Może spróbuj na początek czterech rzeczy: :)

1. Znajdź obszar unikalności firmy i zintegruj z każdym komunikatem
marketingowym. To posunięcie daje wyróżnienie w umyśle potencjalnych klientów.
Czyli USP. Często sprawia (mam case), że sprzedaż wzrasta rocznie o 15-20%.
Podstawą dobrego USP jest odpowiedź na pytanie „Dlaczego klienci mieliby
zawierać transakcję właśnie ze mną?” Możesz zrobić z 15-20 i pokazać obecnym
klientom, z pytaniem, które jest najlepsze. USP to chyba jeden z najlepszych
sposobów kreowania „top of mind” nawet (może zwłaszcza) na rynku B2B.

2. Pomyśl o alternatywnych źródłach prospektów i klientów. Firmy zazwyczaj
ograniczają się do jednego, dwóch źródeł. Np. reklamują się tylko w prasie
branżowej i na targach, albo w radio i prasie lokalnej, inne stosują tylko np.
telemarketing. Możliwości jest co najmniej kilkanaście – a z każdego „źródełka”
możesz mieć dodatkowych klientów. Jeśli uruchomisz z 3-4 dodatkowe „źródła” to
wzrost może być rzędu 20-30% w skali roku, oczywiście w zależności od
okoliczności, branży ~~~ :)

3. Niekoniecznie pozyskiwanie nowych klientów jest najlepszym sposobem na wzrost
wyniku sprzedażowego. najszybciej można go uzyskać sprzedając kolejne produkty
do własnej bazy klientów, przeglądając ją z zamysłem zaproponowania upgrade
produktu, bogatszej wersji, wersji wymagającej mniej obsługi (zmniejszanie
kosztów), dodatkowych, nowych, produktów w fazie testów. Można tutaj zastanowić
się również nad możliwością powiększania częstotliwości transakcji z klientem,
zamiany jednorazowej sprzedaży w stałą (możliwe zarówno w przypadku produktów
jak i usług, bardzo szerokiej gamy, najlepsze tu „stały serwis” bilingowany co
miesiąc niezależnie od wydarzeń po stronie klienta).

4. Rozważ proszę również możliwość zastosowania techniki „Złotej Setki” – polega
ona na tym, że zastanawiasz się kto jest Twoim najlepszym klientem (setka
najlepszych) i starasz się poszukać kolejnych o takiej samej charakterystyce.

Mamy cztery podstawowe parametry oceny atrakcyjności kto jest a kto nie jest
„kluczowy” („główny”, „strategiczny”):

a. wielkość aktualnego zysku (uwaga – nie przychodu, obrotu ale wyłącznie
czystego zysku, przychód minus koszty liczone metodą ABC lub controllingu),
b. potencjał klienta (oceniamy przyszłe zyski)
c. ryzyko działalności (zarówno operacyjne – typu kłopoty z płatnościami,
odbiorem, jak i strategiczne: zagrożenie integracją w tył, „utknięcie”
strategiczne etc)
d. inne, w tym referencyjność, dostęp do atrakcyjnych technologii, obiecujące
kierunki rozwoju, dostęp do niedostępnych do tej pory rynków i segmentów.

Taka analiza już wykracza poza dział marketingu i dotyka strategii a więc
zarządu i RN, ale marketing może się niezależnie posługiwać tymi kryteriami z
łatwością.

Pozdrawiam i życzę sukcesów… : )))


Urlop to boska sprawa.... :)))

O kurcze, jestem strategiem.

[aa.aa]

Od kilku lat robię to, co opisał Oremus. Zdobywam klientów i zwiększam zakres
sprzedaży. Przerobiłem to wszystko na własnej skórze. I targi, i pisma
branżowe, telemarketing i kombinowanie, co, komu, gdzie i za ile. Wykraczałem
poza swoją branżę, żeby obsłużyć klienta i zwiększać przychody/dochody, jak to
ładnie napisał Oremus, "możliwością powiększania częstotliwości transakcji z
klientem". I to jest to Uzo, o czym piszesz. Nie mam wykształcenia wyższego i
nie nazywam tego tak ładnie, jak Oremus. A ściśle, to mam wykształcenie wyższe,
tylko techniczne, a nie marketingowe, ekonomiczne, czy handlowe. Ale cóż, czasy
mamy takie, że trzeba sprzedawać. I nawet mi to pasuje. Byłem nawet dyrektorem
kierującym grupą ludzi w firmie, gdzie zarząd i RN nie mieli żadnej strategii,
ani funduszów, poza mglistym celem, żeby zarabiać na informatyce. I nawet udało
mi się to tak rozkręcić, że padli dopiero rok po moim odejściu. Doszedłem do
etapu, w którym rozglądam się za rozsądnym partnerem strategicznym, z którym
mógłbym osiągnąć więcej. I chyba takiego znalazłem. Mamy sezon ogórkowy, a ja
ruszyłem, silnie postawiłem drugą nogę. I to mnie cieszy. I przyznaję Wam, Uzo
Oremus, rację. Doświadczenie jest niezastąpione. Poczułem oddech dekoniunktury,
ale przetrwałem. Patrzę na różne przedsięwzięcia, analizuję je i na ogół
wychodzi mi, że się nie opłaca. Ze zdziwieniem obserwuję ludzi, którzy angażują
się w projekty, które ja szacując w pamięci oceniam, jako wybitnie
nieopłacalne. A potem patrzę na ich rozczarowanie. Do tego nie potrzeba
studiów. Wystarczy trochę wyobraźni, podstaw obserwacji rynku (badanie
marketingowe - jak to się ładnie nazywa), umieć liczyć i zachować dobry
nastrój. Uzo, masz wszystkie te cechy, żeby odnosić sukcesy.
Dorzucę więc jedną cechę, o której jeszcze nikt nie wspomniał, a która ma
związek z Twoim "szczęściem". Wyobraźnia i rozsądek. Czyli wiedzieć, czego chce
pracodawca. Niech rozmowa nie przebiega wg schematu "ja chcę pracować, co mogę
robić?". Jak również zdawać sobie sprawę, co pracodawca może mi zapewnić, a co
nie.

ogólnie o marketingu

[uzo.borewicz]

trochę odbierliśmy od tematu, ale mimo wszystko bardzo się cieszę, bo nic mnie
tak nie wkurza, jak traktowanie marketingu per noga...

nie wiem, skąd się wzięło to przeświadcznie, że to tylko reklama, a i rola
samej reklamy też jest umniejszana i niedoceniana... koronnym argumentem
jest "na mnie nie działa", co śmieszy mnie do łez :)
mam wrażenie, że w tej chwili marketing w Polsce przeciera strasznie zarośnięty
i mało uczęszczany szlak, który w zachodnich państwach jest podstawą
prowadzenia skutecznego biznesu.

Marki polskich firm są kiepsko prowadzone. My Polacy uważamy, że produkty
polskie są gorsze od zachodnich i sami hamujemy w ten sposób rozwój naszej
gospodarki, wynika to głównie właśnie ze złego prowadzenia marki. Nie staramy
się zdobyć lojalności klienta inaczej, jak niską ceną. A to żadna lojalność...
Produkty drogie lub luksusowe produkcji polskiej prawie nie istnieją.

Z tego też powodu wszyscy na hurrra lecimy na przykład w angielskie
nazewnictwo, żeby sugerować związek produktu z zachodem, podnieść w ten sposób
jego prestiż, zaczynam tracić nadzieję, że to się kiedykolwiek zmieni.

rozumiem firmy małe, będące krótko na rynku, ale dlaczego firmy średnie i
często też duże nie stosują się do sprawdzonych przez lata zasad
marketingowych? dlaczego właściciele i szefowie tak ślepo wierzą w swoją
nieomylność, nie przewidują i nie zapobiegają? nie wypracowywują lojalności
klienta? nie nadążają za rozwojem firmy? oszukują klinetów? nie znają przepisów
prawa, w których się poruszają? itd....
np.
nagle okazuje się, że wyhodowany na niskich cenach klient przestaje kupować
produkty, dlaczego? bo firma się rozrosła, wzrosły koszty, kolos na glinianych
nogach nie ma dobrego schematu organizacyjnego, klient się wkurza, bo nie jest
dobrze obsłużony, a tu komunikacja wewnętrzna w firmie na poziomie piwnicznym,
więc na załatwienie najprostszej sprawy klienta graniczy z cudem, zaczyna się
spychologia stosowana, gwarancje bez pokrycia, zwlekanie, sprawy sądowe,
wizerunek firmy sięga dna, i? sprzedaż maleje...
bo świętą zasadą reklamy firmy, było, że jesteśmy super tani za wszelką cenę!!!

no i wszyscy są zakoczeni: o rany! co się stało!? szybkie cięcia kosztów,
zwolnienia, nerwowa wymiana pracowników, spadek jakości produktu i obsługi z
kiepskich do poniżej krytyki, aby tylko utrzymać niskie ceny...

dlaczego nikt nie przewiduje takich sytuacji? przecież do tego powinien firmę
przygotować marketing... ale firmie szkoda było kasy, albo marketing zajmuje
się przeklepywaniem ulotek i robieniem spamu lub podobnymi rzeczami...

w polskich firmach brakuje strategii długofalowej, strategii produktu, marki,
sprzedaży, reklamy, koncepcji rozwoju, zorganizowanego kontaktu z klientem i
wielu zupełnie podstawowych działań...

a teraz napiszę coś, co nie wszystkim się spodoba...

do marketingu trzeba mieć talent, tak jak do rysunku, śpiewu i tańca...
predyspozycje, które nie każdemu są dane, a studia niestety nie mogą talentu
nauczyć... :(

mam w dziale ludzi, którzy ukończyli studia, są teoretycznie dobrze
przygotowani, ale nie mają za grosz wyczucia, nie potrafią przewidywać, są
krótkowzroczni, a przede wszystkim nie myślą kompleksowo, nie ogarniają całości
firmy i nie biorą pod uwagę jej ograniczeń (np. logistycznych, finansowych itp)
i ograniczeń prawnych...

winą mogą być powierzane im przez krótkowzrocznych pracodawców zadania, które
ograniczyły ich, ukróciły zapał, wstrzymały rozwój, zmieniły priorytety.
Jednak zadaniem marketingowca jest też walka z pracodawcą i przełamywanie jego
polskich schematów myślenia, czy wyobrażeń o zadaniach marketingu.
Uświadamianie go ;) Nie dla zasady, ale w imię dobra firmy.

Marketingowiec musi mieć siłę przebicia i dar przekonywania.

ganaralnie:
KAŻDY ZAWÓD wymaga pewnych konkretnych cech, trzeba mierzyć siły na zamiary i
wybierać studia zgodne z naszymi predyspozycjami, niestety nie zawsze to, co
nas interesuje, jest nam zawodowo przeznaczone :(

ufff... znowu mnie poniosło... :)

[oremus]

Z pewnością stworzenie silnej polskiej marki byłoby interesującym wyzwaniem, nie
wiem, czy w gre nie wchodzi tu zmaganie się z polskim kompleksem zaścianka. Stąd
nieustanne odwoływanie się do Zachodu.

Ale z dużym zainteresowaniem przyjrzał bym się pomysłowi na taką strategię.

Być może drugim problemem jest nasz własny, polski stosunek do biznesu oparty na
niskiej (relatywnie) etyce pracy, firma to u nas jest „geszeft”, który ma
zarabiać na zaspokojenie zachcianek właścicieli.

Co nie znaczy, że nie można w sprytny sposób tego obejść i jednak zbudować
silnej i dobrze kojarzącej się marki w Polsce.

Mam wrażenie, że kolega zajmie się doradztwem w zakresie brandingu? :))))) Będę
Ci podsyłał klientów.

Ciekawe pytanie: „dlaczego firmy średnie i
często też duże nie stosują się do sprawdzonych przez lata zasad
marketingowych? dlaczego właściciele i szefowie tak ślepo wierzą w swoją
nieomylność, nie przewidują i nie zapobiegają? nie wypracowywują lojalności
klienta? nie nadążają za rozwojem firmy? oszukują klinetów? nie znają przepisów
prawa, w których się poruszają? itd....”

Wiesz… Dzięki temu doradcy mają z czego żyć. :)))) Odpowiedzią może być ogólnie
niska kultura biznesu, jego upolitycznienie, co pociąga za sobą możliwość
egzystencji bez posiadania odpowiednich kwalifikacji, słaba edukacja – szkoły
wyższe, które w większości nie przygotowują do pracy we współczesnym środowisku
lecz uczą rzeczy teoretycznych i w bardzo dużej części niepotrzebnych), nie uczą
zaś tego co stanowi podstawę: komunikacji z innymi, współpracy, pracy w zespole,
organizacji i zarządzania czasem własnym i informacją, podejmowania dobrych
decyzji. Być może sprawdza się amerykańskie powiedzenie; jeśli nie sprawdzasz
się w biznesie, idź uczyć biznesu innych. :)

Ale z drugiej strony pojawia się nowa kadra, ludzi młodszych, myślących poważnie
o tym co robią, podchodzących pozytywnie do wyzwań, a nie unikających ich, za
chwile zobaczysz, nastąpi zmiana pokoleniowa i polski biznes upodobni się do
zachodniego, bo młodzi, podobni Tobie już są. I to bardzo cieszy.

Młodzi po studiach nie sa przygotowani do pracy, bo często (chyba bardzo często)
studia nie są jakimś świadomym wyborem, pójściem za głosem talentu, ale
konformistycznym wybiegiem – „jeśli skończę popularny kierunek typu marketing i
zarządzanie, zawsze znajdę sobie pracę na kierowniczym stanowisku”. Ale tak jak
powiedziałeś, do tego zawodu trzeba mieć talent, trzeba go „czuć”, rozumieć
rynek i sposób myślenia klientów.

Dodam do tego jeszcze jedną, bardzo ważną dla mnie rzecz – to trzeba lubić!
Lubić akcję, ten dreszcz emocji gdy coś się dzieje, gdy czekamy na wyniki czegoś
co przygotowaliśmy…

Jasne, także jestem zdania, że studia nie nauczą talentu, albo się go ma albo
nie. Dla mnie oznaką, symptomem, że ktoś taki talent może mieć jest gdy lubi to
co robi i wyraźnie się ożywia, gdy wchodzi na ulubiony temat. To taki
menedżerski „wytrych” gdy rozmawiając np. z kandydatami na stanowisko szukasz
kogoś z potencjałem w kierunku. Takiemu zadasz temat i lekko go ukierunkujesz a
poruszy niebo i ziemie a znajdzie rozwiązanie. I taki człowiek zazwyczaj nie
wymaga wiele kontroli. Stąd dobra polityka rekrutacji to podstawa sukcesu w
pracy zespołowej.

Dlatego poszukując kogoś do pracy nie patrzyłem na studia i wykształcenie, to
było drugo lub trzeciorzędne. Ale tez pracowałem w ciekawej firmie - grafikiem
był matematyk, szefową marketingu – chemik, prezes był z zawodu lekarzem, wice –
matematykiem, strategia zajmował się fizyk (czyli ja). I poza obszarem
„socjalnym” – czyli ludźmi, którzy z racji swojej sytuacji życiowej podlegali
ochronie i nie kwalifikowali się do zwolnienia, sytuacja była jasna – albo
pokazałeś co potrafisz albo szukaliśmy następnego, studia i języki nie miały nic
do rzeczy. Ta sytuacja była dość specyficzna, ale można ja zaliczyć do jakichś
„najlepszych praktyk” – ludzie z pasją poszukują sobie podobnych, to jest
instynktowne, po krótkiej rozmowie wiedziałem czy ktoś będzie pasował do zespołu
czy nie. Pasjonaci pracują sami, a my mamy czas, by zajmować się tym co lubimy.
Jedynie nie trzeba ich gasić, nnie przeszkadzać i dbac o motywację.

Miło się rozmawia z Kolegami. Cieszy mnie również wypowiedź haerowca, iskierka
sensu, rozsądku pośród oceanu niezrozumienia rzeczy. Do działu HR tez trzeba
mieć talent.

Pozdrawiam Was wszystkich serdecznie!

[oremus]

A i jeszcze jedno – nigdzie nie uczy się jednej z najważniejszych rzeczy, że
zarządzając innymi, bierzesz na siebie odpowiedzialność za ich los. Firma to cos
znacznie więcej niż maszynka do zarabiania pieniędzy. Dopiero integrując wiedze
zawodową z postawą odpowiedzialności za ludzi i ich przyszłość, wg mnie dopiero
wtedy możemy mówic o sukcesie w zarządzaniu. To jest dla mnie jeden z
podstawowych filarów postawy przywódczej menedżera.

I jeszcze raz pozdrawiam wszystkich czytających ten watek.

[uzo.borewicz]

> Mam wrażenie, że kolega zajmie się doradztwem w zakresie brandingu? :)))))
Będę
> Ci podsyłał klientów.

a tak się kryłem :)))

wypromowanie dobrej i dobrze postrzeganej polskiej marki nie byłoby problemem,
gdyby ktoś tego chciał, a takie firmy można na placach jednej ręki...

szkoda... tak sobie myślałem, że w tej firmie, w której się znalazłem (albowiem
polska ona jest w 100% i spora bardzo), będzie to możliwe, ale znowu oberwałem
młotkiem i nadal pomimo wcześniejszych deklaracji mamy taktykę:

tanie, bo polskie, polskie, bo kiepskie, kiepskie, bo tanie...
ehhh... kółko graniaste :(

szkoda gadać... musimy chyba dorosnąć ;)

[oremus]

Nie martw się, stały pracodawca to taki klient, tyle, że pracuje się z nim
trochę dłużej niż normalnie.. :)

Branding to są spore pieniądze i ciekawy obszar.

Dobry specjalista za projekt logo plus papier firmowy, wizytówki itp. może wziąć
10 tys PLN i więcej.

My zapłaciliśmy 25.

A ileż bardziej wartościowe jest stworzenie strategii marki na wiele lat? I
oczywiście planu wdrożenia bo bez tego strategia jest warta tyle co papier.

Wydaje mi się, że należy poszukać dla Ciebie „gorącego” rynku. Być może są nim
klienci agencji (lub freelancerów) zajmujących się usługami typu tworzenie
oprawy graficznej? To wydaje mi się blisko.

Uderzył bym tez przez direct mail, jakąś większą konferencję (tu znam ludzi),
może także przez Internet. I koniecznie poprzez jakieś duże pismo marketingowe,
od czasu do czasu warto się pojawić. Poza tym kluby przedsiębiorców (darmowy
spicz) stowarzyszenia gospodarcze, kluby biznesu itp. miejsca.

Czytasz po angielsku? Mam kilka ciekawych pozycji w PDF, poza tym jakiegoś
Aakera w papierze, gdzieś miałem ciekawe badania Gallupa nt. siły marek –
analiza podstawowych parametrów, bardzo ciekawe.

Branding interesuje mnie odpryskowo ale chętnie się czegoś dowiem, przede
wszystkim interesuje mnie i specjalizuję się aktualnie w strategiach na wzrost
sprzedaży. Przeczytałem chyba z 500 case studies a jeszcze kilka razy tyle mam w
dokumentacji, zrobię z tego seminarium na temat strategii rozwoju dla szefów
marketingu, nic takiego jeszcze w kraju nie widziałem.

[uzo.borewicz]

> Dobry specjalista za projekt logo plus papier firmowy, wizytówki itp. może
wziąć
> 10 tys PLN i więcej.

wizerunek graficzny to raptem 1/3 całego CI :)
i jak dla mnie to jest najmniej ciekawa część, dużo dłubaniny, niestety na
razie to właśnie ona robi karierę, raptem parę firm udało mi się przekonać do
kontynuacji... i to najczęściej w okrojonej wersji :(
ale satysfakcja za to spora!

> Czytasz po angielsku? Mam kilka ciekawych pozycji w PDF, poza tym jakiegoś
> Aakera w papierze, gdzieś miałem ciekawe badania Gallupa nt. siły marek –
> analiza podstawowych parametrów, bardzo ciekawe

jasne! jeśli możesz podesłać na maila, cokolwiek posiadasz, pozostanę dłużny na
wieki :)
ciekawie nam się zrobiło :D

[adi771]

interesujące jest to oczym piszecie.
oby tak dalej.
ucze się od was czegoś nowego.

[uzo.borewicz]

czyżby zaintrygowały Cię ceny, które podał Oremus?

[Gość: Wik]

Mnie zaintrygowały (trochę). 10 tys. może nie, ale już 25 tak.

[uzo.borewicz]

luuuuzik... wcale nie jest tak różowo ;)

[kachax]

WOW WOW!!!

Hallooo!

Oremus i Uzo,

Jak ja się cieszę że trafiłam na ten wątek! Wybaczcie kolokwializm, ale jak
miło Was poczytać chłopaki! No wreszcie, wreszcie widzę że ktoś myśli z sensem,
HURRA!

No to sobie ulżyłam.

A tak na serio, to ucieszyłam sie tak, ponieważ zgadzam sie z Wami w całe
rozciągłości. Wg mojego doświadczenia zawodowego (8 lat w handlu, głównie IT)
marketing w firmach to jakaś pomyłka. Wypełnianie jakichś chorych zestawień,
podnieta broszurkami potrzebnymi psu na budę, nietrafione tematy organizowanych
konferencji, spamowanie firmy 78 komunikatem jacy to jesteśmy wspaniali (mail
na 2,5 strony)....za to odmowa przygotowania jedej konkretnej broszury
porównanczej, twardego i konkretnego narzędzia do walki z konkurentem na któego
pole włazimy i próbujemy go wykopać. To tylko taka dygresja...

To tak mi się ulało...
Raz nawet stwierdziłam że chcę pracować w marketingu i robić to bardziej
sprzedażowo, zaprosili, a jakże, pogadaliśmy, a jakże...był assessment...no i
doszli wniosku że jestem zbyt konkretna, nastawiona pro sprzedażowo i może chcę
pracować w sprzedaży?
Pracowałam już w 4 firmach, i w żadnej nie widziałam realnego supportu
sprzedaży ze strony marketingu. To było jak państwo w Państwie.

Jeśli gdzies, ktoś wreszcie założy firmę w której marketing będzie od tego by
pomagać planować strategicznie działalność firmy, robić dobry product placement
i wsparcie sprzedaży to ja chętnie za mniejszą kasę niż zarabiam w handlu do
niej pójdę.
Jakby kto chciał wiedzieć po co - to mówię: bo kiedyś chcę mieć własną firmę i
chcę mądrze poprowadzić tą działkę która jest jej dzwignią: mktg i handel. Chcę
świetnych ludzi do tych działów, finansistę i prawnika (umieć wybierać) i
dobrze im płacić, i robić to w tym naszym polskim zaścianku. Bogactwem firmy są
ludzie, szkoda że u nas to jeszcze tylko slogan.

No i Uzo, powiem Ci jedno, sama pryjemność pocztać to co piszesz, bo przebija
przez to co mówisz zdrowy rozsądek i optymizm, taki właśnie który pozwala
przeżyć i ciągle iść do przodu. Nie przyjmuj sie absolutnie bzdurnymi
komentarzami chmurnych ludzi tutaj, to Ty masz rację.
Przypomniałeś mi książkę Dale Carnegiego: "Jak przestać sie martwić i zacząć
żyć", nie wiem czy ją znasz, ale bezbłędnie stosujesz jej zasady i dlatego
powodzenie w długim okresie czasu jest i będzie wpisane w Twój życiorys.
Z przyjemnością bym Cię kiedyś poznała. To tacy ludzie jak Ty dodają innym pary
do życia i pokazują jak się z nim brać za bary kiedy nie jest miło.
Szczerze życzę wszystkiego dobrego! Kasia

[uzo.borewicz]

Kasiu, tak mi się marzy po cichu...
zebrać dobry zespół, taki właśnie, jak parę osób tutaj,
założyć firmę,
zająć się polskimi markami i utrzeć nosa kapitałom zagranicznym ;D

kiedyś tak się stanie...

[Gość: haerowiec]

"ganaralnie:
KAŻDY ZAWÓD wymaga pewnych konkretnych cech, trzeba mierzyć siły na zamiary i
wybierać studia zgodne z naszymi predyspozycjami, niestety nie zawsze to, co
nas interesuje, jest nam zawodowo przeznaczone :("

Do powyzszej wypowiedzi dodalabym jeszcze kilka zmiennych, ale nasze
predyspozycje sa bardzo istotne! Daltego tak trudno uwierzyć niektórym
handlowcom dlaczego nie awansuja na menedzera, kierownika czy tez dyrektora.
Pomijajac inne kwestie a skupiajac sie na predyspozycjach i kompetencjach, nie
posiadaja cech przywodczych czy tez nie maja kompetencji kierowniczych itd.
Trywializując (zaznaczam: trywializując) trochę: szukam teraz człowieka, ktory
opowie mi, ze
w dziecinstwie byl bosem na podworku, wchodzac do sali przedszkolnej mówił "ale
tu głupio, teraz będzie inaczej". To może (choć nie musi) świaczyć o cechach
przywódczych, których nie można się nauczyć.

I wyższe wykształcenie tutaj nie pomoże, czasami jest tak, ze jest to
tylko "kwiatek do kożucha", choć obowiązuje nas nadal krzywa Gausa.

Co do problemów natury organizacyjnej, rozwoju przedsiębiorstw...cóż to co
napisaliście to niestety smutna rzeczywistość, z która spotykam sie na co
dzień. Pracuje w doradztwie gospodarczym i czytam raporty z audytów....ale
z naszymi bosami, prezesami jest tak jak z plemieniem Abrahama:
wszyscy "Starzy" muszą umrzeć w tej wędrówce...dopiero "Nowe pokolenie" wejdzie
do Ziemi Obiecanej....ale może to zbyt optymistyczna wersja.

Pozdrawiam

[uzo.borewicz]

> Trywializując (zaznaczam: trywializując) trochę: szukam teraz człowieka,
> ktory opowie mi, ze w dziecinstwie byl bosem na podworku, wchodzac do sali
> przedszkolnej mówił "ale tu głupio, teraz będzie inaczej". To może (choć nie
> musi) świaczyć o cechach przywódczych, których nie można się nauczyć.

jeśli to branża budowlana lub podobna i rejon dolnośląski, mogę Ci kogoś
takiego polecić... napisz coś więcej o tej pracy, bo ten człowiek powinien Ci
się spodobać :)

[Gość: haerowiec]

Panie Uzo!
wielkie dzieki za okazana pomoc, ale niestety nie ten region i nie ta branza.
Bede pamietac o Slasku! pracuje sie w roznych miejscach. Polecam sie na
przyszlosc.

[aa.aa]

> Do powyzszej wypowiedzi dodalabym jeszcze kilka zmiennych, ale nasze
> predyspozycje sa bardzo istotne! Daltego tak trudno uwierzyć niektórym
> handlowcom dlaczego nie awansuja na menedzera, kierownika czy tez dyrektora.
> Pomijajac inne kwestie a skupiajac sie na predyspozycjach i kompetencjach, nie
> posiadaja cech przywodczych czy tez nie maja kompetencji kierowniczych itd.

Prawda jest bardziej prozaiczna. Dyrektor jest jeden, a handlowców całe stado.
Na pewno jest tam sporo ludzi z predyspozycjami. Na szefa wybiorą jednego. I tu
kłania się drugi powód. Jaki ma być to szef. Bardzo często słyszy: "ma pan
wolną rękę, ale to zrobimy w ten sposób, a tam wynajmniemy tego" etc. Wtedy
wojownik z przedszkola nie jest potrzebny, a pozostali handlowcy z
predyspozycjami szukają spełnienia gdzie indziej, często u siebie.


> Trywializując (zaznaczam: trywializując) trochę: szukam teraz człowieka,
ktory
> opowie mi, ze
> w dziecinstwie byl bosem na podworku, wchodzac do sali przedszkolnej
> mówił "ale tu głupio, teraz będzie inaczej". To może (choć nie musi) świaczyć
> o cechach
> przywódczych, których nie można się nauczyć.

Takich też jest pełno. Trywializując zapytam co dalej? Kiedy przedszkolanka
powie nie. Jeden usłucha, drugi nie, a trzeci ją skopie.

Chyba mało miałeś do czynienia z ludźmi. Generalnie jest to bardziej proste. Ja
wybierałem człowieka/zespół, zadawałem mu cel, zamieniałem się w słuch, a potem
patrzyłem jak idzie realizacja. Kiedy trzeba było, to interweniowałem. Przy
jasno określonych projektach i możliwościach w ogóle nie ma problemu. Gorzej
jest, gdy coś szwankuje, czegoś brakuje, albo jeszcze wyższy dowódca, który
ogarnia tylko pewien wycinek, wprowadza własne koncepcje, psując misternie
poukładaną całość. Wtedy z reguły za drugim razem jest o niebo lepiej niż za
pierwszym. Podwładnym trzeba dedykować uprawnienia, bo wtedy są bardziej
sprawni. Mimo wszystko cały czas muszą być monitorowani. A na przywódców-
indywidualistów trzeba uważać jeszcze bardziej. Potrafią zapultać się we własne
koncepcje, ukrywać błędy powodując jeszcze większe kłopoty, a ich brak pokory
może zepsuć cały zespół. Kto dowodził takimi grupami i bosami, wie o czym
piszę. Dla mnie dobry szef musi wiedzieć, do czego dąży firma/dział, jakimi
środkami może się posłużyć i skutecznie sterować zespołem. Jest świadomy, że
odpowiada za projekt i za ludzi. Predyspozycje, o których piszesz wyżej, to
zdecydowanie za mało. Trywializując każdy dziwak nadawałby się na szefa (dziwak
to taki indywidualista wśród indywidualistów ;-).

[Gość: haerowiec]

Oczywiscie, ze prawda jest prozaiczna i zgadzam sie z toba. Jednakze celem
mojej wypowiedzi nie bylo ukazanie, ze szukam przywodcy-indywidualisty (coz,
nad precyzja jezyka, precyzja wypowiedzi trzeba pracowac). Jest jednak jedna
zasadnicza kwestia: umiejetnosci kierowniczych mozna sie nauczyc, wytrenowac
je...ale z przywodztwem (ktore wymyka sie precyzyjnym definicjom) trzeba sie
urodzic.
Co do problmow organizacyjnych i zarzadczych masz calkowita racje, spotykam sie
z tym na co dzien; teraz juz od innej strony...

Polemizowalabym z jednym stwierdzeniem: czy jest sporo osob z predyspozycjami
do kierowania. Gdyby trzymac sie literatury: jedni podaja kilka procent, inni
mowią nawet o dwudziestu.

Poza tym skupilam sie tutaj tylko na wybranym zagadanieniu i predyspozycje, o
ktorych pisze nie odwierciedlaja pelni zagadnienia, ale nie bylo to moim celem.
Oczywiscie przyznaje racje, ze problem jest zlozony....

Pozdrawiam i zycze sukcesow,

[oremus]

>Jest jednak jedna
> zasadnicza kwestia: umiejetnosci kierowniczych mozna sie nauczyc, wytrenowac
> je...ale z przywodztwem (ktore wymyka sie precyzyjnym definicjom) trzeba sie
> urodzic.

Tu się trudno zgodzić z Kolegą. Są wg literatury trzy źródła przywództwa.
Pierwsze to od urodzenia, ale przykład (przedszkole), który podałeś bardziej mi
się kojarzy z arogancją niż z przywództwem.
Drugie to powstałe na skutek uczestnictwa w różnych trudnych wydarzeniach. Dam
swój, może nie najszczęśliwszy przykład – na zastępstwie miałem poprowadzić
kilkudniową sesje szkoleniową min dla konsultantów w dziedzinie funduszy
europejskich. Cały problem polegał na tym, że o funduszach tyle wiedziałem, że
zaczynają się na literę „f”.
I cóż było robić, MUSIAŁEM sobie poradzić. To doswiadczenie no, bardzo mnie
zmieniło. Myślę, ze własnie było jednym z kształtujących dobrą postawe przywódczą.

Może lepszy przykład to pole walki. Widziałem kiedyś badania – że spośród
„najlepszych” CEO w Stanach (cudzysłów bo nie pamiętam kryteriów) jest aż ponad
50% byłych marines. To nie przypadek, tam wierność zasadom jest ważniejsza niż
własny tyłek. I tu dochodzimy do trzeciego źródła -

Trzecie to nauka, trening. I to jest możliwe. Istnieje kilkanaście takich
podstawowych kompetencji przywódczych i doświadczenie pokazuje, że jeśli tylko
dostatecznie długo powtarza się zachowania (nawet grając) to w końcu wchodzą one
w krew. Popatrzcie na polityków, szczególnie Lech Kaczyński teraz intensywnie
uczy się zachowań przywódczych. Na początku było kiepsko ale jest coraz lepiej.
Tyle, że przywództwo to jeszcze cos więcej, to charakter i zasady zintegrowane
z osobowością , ale od czegoś trzeba zacząć. Zasady i charakter - wypróbowane
i ćwiczone w ogniu. Wtedy stają sie trwałe.

Oczywiście niezbędna jest poprawka na predyspozycje, bo w przypadku niektórych
nie ma sensu pójście w tę stronę.

Nie wiem czy w Polsce ktos dobrze uczy przywództwa (mam tu na myśli kogoś kto ma
doświadczenie „jak to się robi”). Miałem kiedyś pomysł, żeby robić coś takiego z
jednym z byłych dowódców Gromu, myślę, że tu byli byśmy blisko.

Ale z drugiej strony – nie jestem do końca przekonany czy polskie „modele”
zarządzania nadają się do takiego stylu przywództwa i przepraszam, że to powiem
– czy nadają się do ludzi naprawdę dużego formatu, takich, za którymi
poszlibyśmy w ogień, wzorów pod każdym względem. Raczej mam wrażenie, ze nadal
dominuje model „mierny, bierny ale wierny”, a dobry i silny charakter jest
przeszkodą w awansie i karierze. Ale może się myle, chcę wierzyć, że są takie
dobre firmy, w których dobrzy ludzie czują sie po prostu dobrze.

Lubię być naiwny, zycie jest wtedy znacznie prostsze. :))))

[oremus]

Przyszedł mi do głowy taki przykład, żeby nie pozostawic dyskusji na poziomie
teoretycznym:

Zawiniłeś i coś ewidentnie choc nieumyślnie spierniczyłeś. Wpadka.

Dwóch Twoich przełożonych idzie na dywanik do Wielkiego Bossa.

Jeden mówi: to ten nowy sk..syn z mojego działu, nic o tym nie wiedziałem, zaraz
dam mu po bani.

A drugi mówi tak.

To wydarzyło się w moim dziale i dlatego ja jestem za to odpowiedzialny, biorę
na siebie pełną odpowiedzialność.

A ty wiesz, że wiele ryzykuje.
Potem wraca do działu i nawet nie robi Ci awantury, jedynie spokojnie tłumaczy,
żeby mieć pewność, że rozumiesz błąd i unikniesz go w przyszłości. I już wiemy
kto jest u nas gościem dużego formatu. I czyje słowo będzie się dla nas zawsze
liczyło. Zawsze.

Jeśli to wiesz – wiesz jakie decyzje i wybory możesz podejmować, a z czasem
ludzie pójdą za Tobą wszędzie. Rozważając opcje pomyśl jak by wyglądał Twój
przełożony, gdyby tak wobec Ciebie postąpił. I już będziesz wiedział, którą
drogę wybrać. Nie potrzeba heroicznych czynów – wystarczy rozsądek zdominowany
przez przyzwoitość. I Twoje słowo będzie święte dla ludzi, bo będą wiedzieć, że
ich nie zostawisz, że jesteś dowódcą, za którym pójdą wszędzie.

Ta droga jest trudna, ale jeśli chcesz mieć wyniki ponad przeciętność – musisz
być nieprzeciętnym człowiekiem.

[Gość: realista]

to dorzucę soje 3 grosze. Twierdzę żę w polskich firmach bardzo rzadkie jest coś takiego jak praca zespołowa. Niby wszyscy o tym mówią ale praktyka jest taka że dół obija sie bo został wyrolowany a góra cwaniakuje jak dalej kombinować aby mieć dopływ kasy. To powoduje że na stanowiska przywódcze w firmie awansują ludzie o miękkim kręgosłupie moralnym i podatności chorągiewki. I cały ten tekst o przywództwie pozostaje jedynie bełkotem na pokaz i zaciemniaczem.Zawsze mnie zastanawia co powoduje że spora firma ciągle poszukuje ludzi na dowódcze( kluczowe) stanowiska. Czy obiecują co innego i ludzie rezygnują, czy niewłaściwa rekrutacja jedynie?

[Gość: haerowiec]

Do przykładu: dosc czesty przyklad z naszej pracowniczej rzeczywistosci.
"I Twoje słowo będzie święte dla ludzi, bo będą wiedzieć, że
ich nie zostawisz"- jedna z podstaowych cech osobowosci kierownika: branie
odpowiedzialności za swoich ludzi.

Nadal twierdzę, że zarządzanie i przewodzenie to dwa odrębne, lecz
uzupełniające się rodzaje działań. Zarządzanie wymaga radzenia sobie ze
złożonością, przewodzenie zaś ze zmianą.
I jeszcze jedna refleksja: zarządzanie zawsze będzie podstawą, jednakże ze
względu na to, że syndromem współczesnego życia gospodarczego stała się zmiana,
kierownicy, nawet ci średniego szczebla, coraz częściej muszą również pełnić
rolę liderów.
Pozdrawiam,

[oremus]

> Nadal twierdzę, że zarządzanie i przewodzenie to dwa odrębne, lecz
> uzupełniające się rodzaje działań. Zarządzanie wymaga radzenia sobie ze
> złożonością, przewodzenie zaś ze zmianą.

Przewodzenie jako radzenie sobie ze zmianą.... Powiedziałeś niesłychanie
interesującą dla mnie rzecz, nigdy się nie zastanawiałem nad taką typologią,
ale stanowczo w tym coś jest. Muszę nad tym popracować, to myślę bardzo nośny
kierunek.

Jestem, trochę z racji zawodu, zwolennikiem praktycznego przywództwa, to znaczy
takiego, które przejawia się poprzez zachowania. Po pierwsze znając do and
dont's mamy jakis obraz tego co możemy a czego nie powinniśmy robić zarządzając
pracą innych.

Oczyywiście "przywództwo objawowe" nie dociera do samych jego źródeł, jedynie
może pokazać, że pewne zachowania i reakcje da się wyćwiczyć i skutki będa takie
same. A to już jest vardzo dużo i wielu to wystarczy.

Głebsze przemiany mogą przyjść poprzez trudniejsze doświadczenia i radzenie
sobie z nimi - typu sytuacje pola walki, symulowane trudne doświadczenia typu
"ciężki" outdoor. Za skutecznościa tego typu spotkań przemawiają doswiadzcenia
min szkoleń marines, które chyba w większym nawet stopniu iż fizycznością
zajmuja sie kształtowaniem charakteru.

Od pewnego czasu myśle o takim eksperymentalnym cyklu, na razie od czasu do
czasu przygotowuję szkolenie dla kadry z elementami przywództwa (jak raz
aktualnie mam dwa), bo bez tego kazde szkolenie z umiejętności menedżerskich
łatwo zmienić w szkołę manipulacji z czym i sam dyrektor i jego podwładni na
dłuższą metę będą czuli sie źle.

[uzo.borewicz]

kolejna ciekawa dyskusja...

przewodzenie to moim zdaniem po prostu naturalna umiejętność wzbudzania
zaufania w grupie i podejmowania za jej przyzwoleniem i w jej imieniu decyzji.

zarządzanie to po prostu wyuczone techniki panowania i reagowania nad
wyznaczonym sztucznie obszarem.

w dużym skrócie, ale tak ja to widzę...

o zarządzaniu

[Gość: haerowiec]

"Dam
> swój, może nie najszczęśliwszy przykład – na zastępstwie miałem poprowadz
> ić
> kilkudniową sesje szkoleniową min dla konsultantów w dziedzinie funduszy
> europejskich. Cały problem polegał na tym, że o funduszach tyle wiedziałem, że
> zaczynają się na literę „f”.
> I cóż było robić, MUSIAŁEM sobie poradzić. To doswiadczenie no, bardzo mnie
> zmieniło. Myślę, ze własnie było jednym z kształtujących dobrą postawe
przywódczą. "

To bardzo dobry przyklad..ZMIANA jak się patrzy! bo przywódcy mają do czynienia
ze Zmianą. Ale źródlem "radzenia sobie w tej sytuacji" jesteś Ty, dana sytuacja
wyzwoliła tylko te aspekty, ze tak nazwę górnolotnie, Twej osobowosci
odpwiedzialnej za przywodztwo.
Nadal się upieram, ze zarządzania można się nauczyć ale z przywództwem trzeba
się urodzić. Inni nawetby nie podjęli sie "zawalczyć " z tematem, o którym
piszesz.

wracam do pracy (nomen omen do konsultacji o zarządzaniu).

[oremus]

> Nadal się upieram, ze zarządzania można się nauczyć ale z przywództwem trzeba
> się urodzić. Inni nawetby nie podjęli sie "zawalczyć " z tematem, o którym
> piszesz.
>
> wracam do pracy (nomen omen do konsultacji o zarządzaniu).

Po pierwsze witam Kolegę po fachu - a może konkurenta? :))))

Być może masz rację co do ujawniania zdolności przywódczych, jeśli pod ziemią
nie ma wegla możesz kopać ale kopalnia nigdy tam nie powstanie.

Gorąco polecam książkę, która wśród morza literatury o przywództwie otworzyła mi
oczy na jego praktyczną strone -
Bergmann, Hurson i ktos trzeci "Everyone a leader", jest przekład polski i
mozna kupic w Merlinie. Jak znajdę w wersji elektronicznej to Ci podeślę, pewnie
gdzieś ją mam.

[Gość: haerowiec]

Witam równiez Kolege!!

z ksiazki skorzystam, bo jej nie znam. Zawsze warto z kims podyskutowac...
Pozdrawiam i udanego weekendu,

ps. z moich postow nie wynikalo jednoznacznie, ale jestem Kolezanka.

[obserwator55]

winą mogą być powierzane im przez krótkowzrocznych pracodawców zadania, które
ograniczyły ich, ukróciły zapał, wstrzymały rozwój, zmieniły priorytety.
Jednak zadaniem marketingowca jest też walka z pracodawcą i przełamywanie jego
polskich schematów myślenia, czy wyobrażeń o zadaniach marketingu.
Uświadamianie go ;) Nie dla zasady, ale w imię dobra firm."
polscy przedsiębiorcy przeczytajcie to tyle razy , aż padnie wam lewa
półkula , a zacznie pracować prawa ...

[Gość: Dilbert]

winą mogą być powierzane im przez krótkowzrocznych pracodawców zadania, które
ograniczyły ich, ukróciły zapał, wstrzymały rozwój, zmieniły priorytety.
Jednak zadaniem marketingowca jest też walka z pracodawcą i przełamywanie jego
polskich schematów myślenia, czy wyobrażeń o zadaniach marketingu.
Uświadamianie go ;) Nie dla zasady, ale w imię dobra firm."
polscy przedsiębiorcy przeczytajcie to tyle razy , aż padnie wam lewa
półkula , a zacznie pracować prawa ...

Przeczytałem, bez skutku. Nadal liczy się po prostu rentowność.

[uzo.borewicz]

i znów wracamy do polskiego przepisu na sukces...

kup w Chinach, szybko sprzedaj z dużym zyskiem i wyzyskiem pracowników,
zwiń interes, potem załóż nowy, kup w Chinach... ;(

czy marketing to dział kosztorobów?!
ścinać koszty każdy może, ale nie na tym rzecz polega!

[oremus]

> winą mogą być powierzane im przez krótkowzrocznych pracodawców zadania, które
> ograniczyły ich, ukróciły zapał, wstrzymały rozwój, zmieniły priorytety.
> Jednak zadaniem marketingowca jest też walka z pracodawcą i przełamywanie jego
> polskich schematów myślenia, czy wyobrażeń o zadaniach marketingu.
> Uświadamianie go ;) Nie dla zasady, ale w imię dobra firm."

> polscy przedsiębiorcy przeczytajcie to tyle razy , aż padnie wam lewa
> półkula , a zacznie pracować prawa ...
>
> Przeczytałem, bez skutku. Nadal liczy się po prostu rentowność.

Jednak nie. Liczy sie długofalowe utrzymanie rentowności a jak sie uda to jej
powiększenie.

Zasadnicza róznica w podejściu.

[Gość: zuzka]

nie chce mi sie czytac innych odpowiedzi, ale sadzac po ilosci to wywolales
mala rewolucje:) ja mam problem o 180 stopni inny. robote znajduje, ale kurde
za takie marne grosze, ze szkoda gadac. enyłej zazdroszcze:)

[uzo.borewicz]

w takim razie przeczytaj przynajmniej pół tego wątku :)

parę refleksji ( długie)....

[jolie]

Przebrnęłam przez cały wątek i pozwolę sobie na pewną analizę (najpierw z
socjologicznego (systemowego) punktu widzenia):

1. To, że autor wątku może przebierać w ofertach pracy jak w ulęgałkach w dużej
mierze wynika z korzystnego statusu, jaki zajmuje wśród osób starających się o
pracę. Bo:

a) jest mężczyzną
b) ma doświadczenie w swojej branży
c) działa w branży specyficznej (Boże uchroń od lekarza, który nie ma
studiów;),takiemu sam staż w szpitalu naprawdę nie wystarczy;))

Wszelkie techniki autoprezentacji (prawdziwa czy zagrana pewność siebie, pseudo
luz itp.), jakie stosuje w czasie rozmowy, styl listu motywacyjnego są zatem
kwestią drugorzędną. Działa tu bowiem prosty (aczkolwiek smutny) mechanizm
myślowy przyszłego pracodawcy (ktoś już o nim pisał) - "pracuje, ma jakieś
stanowisko - więc jest coś wart". IMHO jest to totalną i krzywdzącą bzdurą i w
wielu przypadkach ma sie nijak do rzeczywistości (nie piszę w tym momencie o
założycielu wątku).

2. Bezrobocie w Polsce jest wielkie i dotyczy:

a) ludzi, którzy nie mają nietypowego bądź techniczno- informatycznego
wykształcenia (patrz "humaniści") i jednocześnie nie mogą liczyć na
tatusia/wujka/męża/dobrego znajomego, ktory pomoże im się gdzieś zaczepić

b) ludzi dobrze wykształconych, którzy nie posiadają doświadczenia zawodowego
oraz tatusia/ wujka/ męża/ dobrego znajomego, który zatrudniłby ich PIERWSZY raz

c) ludzi źle wykształconych z nizin społecznych (z tzw. podklasy)

A teraz przechodzę do punktów, w których będę wylewać jad i swoje
frustracje;)))))

1. Nowoczesne formy niewolnictwa zwane "wolontariatem", "praktyką studencką"
albo "bezpłatnym stażem". Po pierwsze - jaki student studiów dziennych może
sobie pozwolić w trakcie owych studiów na praktykę w wymiarze 8 godzin od
poniedziałku do piątku w dużej korporacji?

a) taki, który olewa ćwiczenie i wykłady,a przed sesją truje dupę znajomym o
notatki albo zawraca głowę w trakcie pisemnych testów (jak mu nie podpowiadzasz
to jesteś niekoleżeńską świnią, żeby nie było wątpliwości;))

b) taki, który nie musi martwić się o dzień dzisiejszy, chałturzyć w fizycznych
pracach dorywczych, które dają kasę na przeżycie w obcym mieście/ walczyć o
stypendium naukowe i przez pięć lat ciągnie kasę od rodziców
punkt b nie wyklucza punktu a;)

Oczywiście po studiach osoba siedząca jakieś 2 lata w dużej firmie (istniejącej
w świadomości ogółu), choćby tylko parzyła tam kawę, robiła zakupy pani
superwizor i co 20 minut wychodziła na papierosa posiada to
mityczne "doświadczenie" (jakoś fakt, że w tym czasie nie chodziła na zajęcia i
nie ma nic w głowie pracodawców nie martwi). Zatem - kolejny paradoks (a
przecież z tego składa się życie...)

2. Kompleksy panów i pań przeprowadzających rekrutację. Gdy jesteś osobą z
ulicy różne rzeczy moga przesądzić o tym, że mają Cię gdzieś. Należą do nich:

- płeć - jeśli jesteś kobietą w wieku 25-30 to na pewno 4 miesiące po
zatrudnieniu zajdziesz w ciążę i pójdziesz na macierzyński; w zapewnienia, że
aktualnie nie masz nawet potencjalnego kandydata na ojca tego enigmatycznego
dziecka i tak nikt nie wierzy
-wykształcenie (nie daj Boże studiujesz dziennie kierunek, na który ktoś sie
nie dostał/ nie mógł go skończyć... na wstępie przepadłeś)
- uroda (jeśli pani, z którą rozmawiasz jest ładna - możesz ją zdetronizować z
pozycji najpiękniejszej w stadzie, jeśli jest stara i brzydka - tym bardziej
pokaże Ci, że jesteś beznadziejna)
- zbyt duże kwalifikacje (możesz mieć za dobre pomysły i za szybko się rozwijać)

3. Zaryzykowałeś utratę stypy i jesteś na "praktyce". Przygotuj się na:

- odwalanie czarnej biurowej roboty
- przygotowywanie projektów z córeczkami tych "równiejszych", które pytają
Cię "a jak wysłać smsa z internetu? ja nie wiem!!!!" (autentyczne)
- (no i najważniejsze) na stwierdzenie na późniejszej rozmowie
kwalifikacyjnej "była pani na 3 miesięcznej praktyce w firmie X i nikt nie
zaproponował pani etatu! Hmmm......chyba nie zrobiła tam pani za dużego
wrażenia" (ha ha ha, niech żyje hipokryzja, w końcu w dzisiejszych czasach nie
ma czegoś takiego jak wyzysk...)

A puenta będzie taka: ja im jeszcze pokażę!!!!!!!;))) Na złość otoczeniu
odniosę sukces!:)

[uzo.borewicz]

> 1. To, że autor wątku może przebierać w ofertach pracy jak w ulęgałkach w
dużej mierze wynika z korzystnego statusu, jaki zajmuje wśród osób starających
się o pracę. Bo:
> a) jest mężczyzną
> b) ma doświadczenie w swojej branży
> c) działa w branży specyficznej (Boże uchroń od lekarza, który nie ma
> studiów;),takiemu sam staż w szpitalu naprawdę nie wystarczy;))

a i b - czy to znaczy, że każdy mężczyzna z doświadczeniem ma pracę?
c - oczywiście, tu się zgadzam, chociaż moim zdaniem to właśnie lekarz jest
zawodem specyficznym, ponieważ potrzebuje specyficznego wykształcenia i
uprawnień, bez których wykonywanie zatego zawodu prowadzi do więzienia :)

> Wszelkie techniki autoprezentacji (prawdziwa czy zagrana pewność siebie,
pseudo luz itp.), jakie stosuje w czasie rozmowy, styl listu motywacyjnego są
zatem kwestią drugorzędną. Działa tu bowiem prosty (aczkolwiek smutny)
mechanizm myślowy przyszłego pracodawcy (ktoś już o nim pisał) - "pracuje, ma
jakieś stanowisko - więc jest coś wart". IMHO jest to totalną i krzywdzącą
bzdurą i w wielu przypadkach ma sie nijak do rzeczywistości (nie piszę w tym
> momencie o założycielu wątku).

niecałkiem się zgadzam, napisałaś: "pracuje, ma jakieś stanowisko - więc jest
coś wart" - nie coś wart, tylko ma właśnie doświadczenie, a ustaliliśmy już, że
to bardzo cenny atut przy poszukiwaniu pracy. Zaprzeczyłaś więc sama sobie :)

[jolie]

uzo.borewicz napisał:

> > 1. To, że autor wątku może przebierać w ofertach pracy jak w ulęgałkach w
>
> dużej mierze wynika z korzystnego statusu, jaki zajmuje wśród osób
starających
> się o pracę. Bo:
> > a) jest mężczyzną
> > b) ma doświadczenie w swojej branży
> > c) działa w branży specyficznej (Boże uchroń od lekarza, który nie ma
> > studiów;),takiemu sam staż w szpitalu naprawdę nie wystarczy;))
>
> a i b - czy to znaczy, że każdy mężczyzna z doświadczeniem ma pracę?

Nie każdy, ale bycie mężczyzną stawia Cię w pozycji uprzywilejowanej w
porównaniu z kobietami w tej samej grupie wiekowej (o młodszych nawet nie
wspomnę; statystyka - wystarczy poczytać choćby dane GUS)


> c - oczywiście, tu się zgadzam, chociaż moim zdaniem to właśnie lekarz jest
> zawodem specyficznym, ponieważ potrzebuje specyficznego wykształcenia i
> uprawnień, bez których wykonywanie zatego zawodu prowadzi do więzienia :)

A archtekta/psychologa/ inzyniera budownictwa bez studiów sobie wyobrażasz? Bo
ja nie...O fizykach, astronomach czy pracownikach instytutów badawczych już
nawet nie wspominam...

> > Wszelkie techniki autoprezentacji (prawdziwa czy zagrana pewność siebie,
> pseudo luz itp.), jakie stosuje w czasie rozmowy, styl listu motywacyjnego są
> zatem kwestią drugorzędną. Działa tu bowiem prosty (aczkolwiek smutny)
> mechanizm myślowy przyszłego pracodawcy (ktoś już o nim pisał) - "pracuje, ma
> jakieś stanowisko - więc jest coś wart". IMHO jest to totalną i krzywdzącą
> bzdurą i w wielu przypadkach ma sie nijak do rzeczywistości (nie piszę w tym
> > momencie o założycielu wątku).

> niecałkiem się zgadzam, napisałaś: "pracuje, ma jakieś stanowisko - więc jest
> coś wart"

to był skrót myślowy (takiego sformułowania użyła osoba, która już to zjawisko
opisywała)

- nie coś wart, tylko ma właśnie doświadczenie, a ustaliliśmy już, że
>
> to bardzo cenny atut przy poszukiwaniu pracy. Zaprzeczyłaś więc sama sobie :)

Akurat z logiką na studiach nie miałam problemu;). Doświadczenie jest
najważniejsze (in general) w opinii pracodawców, ja oczywiście tak nie
uważam;). IMHO osoba, która skończyła trudny kierunek ma potencjał i jak
najbardziej może uczyć się błyskawicznie. Poza tym - może mieć świeższe
spojrzenie niż niejeden stary wyjadacz - rutyniarz. Jak powiedział Einstein -
"wszyscy wiedzą, że nie można czegoś zrobić, a wtedy przychodzi osoba, która
tego nie wie i to robi";)))))). Pomijam w tym momencie specyfikę branży - być
może nie w każdej świeżość spojrzenia ma znaczenie...

[uzo.borewicz]

> Nie każdy, ale bycie mężczyzną stawia Cię w pozycji uprzywilejowanej w
> porównaniu z kobietami w tej samej grupie wiekowej (o młodszych nawet nie
> wspomnę; statystyka - wystarczy poczytać choćby dane GUS)

ok... ok... dziwne, że ten argument wypłynął dopiero teraz...
kobiecie jest trudniej... i z tego też powodu dostaję pracę bez wykształcenia,
tak?

> A archtekta/psychologa/ inzyniera budownictwa bez studiów sobie wyobrażasz?
Bo
> ja nie...O fizykach, astronomach czy pracownikach instytutów badawczych już
> nawet nie wspominam...

podałaś przykład lekarza, więc się nim posłużyłem, to oczywiste, że takich
zawodów jest więcej, nie zrozumiałaś tego, co napisałem :)

> to był skrót myślowy (takiego sformułowania użyła osoba, która już to
zjawisko
> opisywała)

wynik jest ten sam... najpierw twierdzisz, że wygrywam między innymi
doświadczeniem, a potem to negujesz...

> Poza tym - może mieć świeższe
> spojrzenie niż niejeden stary wyjadacz - rutyniarz.

trudno być rutyniarzem w takim zawodzie :) każda firma to nowe wyzwanie, nowe
problemy i zupełnie inne rozwiązania, ponieważ każda firma jest inna, tu nie ma
miejsca na rutynę, nie w tym zawodzie...

> Pomijam w tym momencie specyfikę branży - być
> może nie w każdej świeżość spojrzenia ma znaczenie...

świeżość spojrzenia, jak to ładnie ujęłaś, nie wynika z braku doświadczenia,
każda zmiana firmy powoduje, że patrzymy na nią inaczej, niż pracujący tam od
lat ludzie, zauważamy jej problemy, do których pracownicy tej firmy już
przywykli, opatrzyli się z nimi, bo narastały powoli... nowy pracownik widzi je
ostrzej... każdy... również "stary wyjadacz"...

to dokładnie tak, jak z białą ścianą w domu... dopiero, gdy kładziesz nową
farbę, zauważasz różnicę, wcześniej tak to nie razi :) ale ludzie z zewnątrz od
razu zauważą, że należałoby wreszcie trochę odmalować...

[jolie]

uzo.borewicz napisał:

> > Nie każdy, ale bycie mężczyzną stawia Cię w pozycji uprzywilejowanej w
> > porównaniu z kobietami w tej samej grupie wiekowej (o młodszych nawet nie
>
> > wspomnę; statystyka - wystarczy poczytać choćby dane GUS)
>
> ok... ok... dziwne, że ten argument wypłynął dopiero teraz...
> kobiecie jest trudniej... i z tego też powodu dostaję pracę bez
wykształcenia,
> tak?

Ten argument wcale nie wypłynął "dopiero" teraz. Posiadanie uprzywilejowanego
statusu (ZDANIEM PRACODAWCÓW)w Twoim przypadku dotyczy koniunkcji 3 punktów, o
których napisałam - czyli płci, doświadczenia i specyfiki branży, w jakiej
działasz. Ty maniakalnie czepiasz się każdego punktu z osobna, zatem użyję
przykładu - ani fakt, że jesteś mężczyzną, ani fakt, że na rynku pracy jesteś
aktywny od 9 lat nie miałby żadnego znaczenia gdybyś ubiegał się o stanowisko
chociażby głównego informatyka w jakiejś korporacji. Sorry, ale w taką moc
Twoich zdolności autoprezentacji nie wierzę:). Inny przykład: kobieta w Twoim
wieku, z dziewięcioletnim doświadczeniem w Twojej branży STATYSTYCZNIE ma
mniejsze szanse na stanowisko, o które również Ty się ubiegasz. A tego, czym
jest analiza systemowa, koniunkcja czy też interakcja czynników naprawdę nie
chce mi się już wyjaśniać;)
>
> > A archtekta/psychologa/ inzyniera budownictwa bez studiów sobie wyobrażas
> z?
> Bo
> > ja nie...O fizykach, astronomach czy pracownikach instytutów badawczych j
> uż
> > nawet nie wspominam...
>
> podałaś przykład lekarza, więc się nim posłużyłem, to oczywiste, że takich
> zawodów jest więcej, nie zrozumiałaś tego, co napisałem :)

Jasne..........

>
> > to był skrót myślowy (takiego sformułowania użyła osoba, która już to
> zjawisko
> > opisywała)
>
> wynik jest ten sam... najpierw twierdzisz, że wygrywam między innymi
> doświadczeniem, a potem to negujesz...

????? Wygrywasz doświadczeniem, z ludźmi po studiach, którzy go nie posiadają,
bo taka jest mentalność pracodawców. Moim zdaniem osoba bez doświadczenia, a po
studiach może być równie dobra jak ktoś bez studiów,a z doświadczeniem.

> > Poza tym - może mieć świeższe
> > spojrzenie niż niejeden stary wyjadacz - rutyniarz.
>
> trudno być rutyniarzem w takim zawodzie :) każda firma to nowe wyzwanie, nowe
> problemy i zupełnie inne rozwiązania, ponieważ każda firma jest inna, tu nie
ma
>
> miejsca na rutynę, nie w tym zawodzie...


No zatem specyfika branży, czym od początku się asekuruję i naprawdę nie będę
już tego rozwijać.

> > Pomijam w tym momencie specyfikę branży - być
> > może nie w każdej świeżość spojrzenia ma znaczenie...
>
> świeżość spojrzenia, jak to ładnie ujęłaś, nie wynika z braku doświadczenia

Brak doświadczenia może tej świeżości sprzyjać (paradoks eksperta -
potwierdzone naukowo)

> każda zmiana firmy powoduje, że patrzymy na nią inaczej, niż pracujący tam od
> lat ludzie, zauważamy jej problemy, do których pracownicy tej firmy już
> przywykli, opatrzyli się z nimi, bo narastały powoli... nowy pracownik widzi
je
>
> ostrzej... każdy... również "stary wyjadacz"...
>
> to dokładnie tak, jak z białą ścianą w domu... dopiero, gdy kładziesz nową
> farbę, zauważasz różnicę, wcześniej tak to nie razi :) ale ludzie z zewnątrz
od
>
> razu zauważą, że należałoby wreszcie trochę odmalować...

A tak właściwie, to co mam napisać, żeby Cię zadowolić? Że jesteś fenomenem/
człowiekiem - orkiestrą/ człowiekiem renesansu i każdego bez wyjątku powalasz
swoim urokiem????

[uzo.borewicz]

dyskusja polega na wymianie argumentów: argument - kontrrargument, a Ty?
- bawisz się w dyskusję niedopowiedzeniami,
- odpowiadzasz na te wyrywki moich wypowiedzi, które Ci pasują i pozwalają
błysnąć wiedzą akademicką za wszelką cenę i bez znaczenia dla całości dyskusji,
- próbujesz mnie poniżać i za wszelką cenę udowodnić moją bezdenną głupotę
(analiza systemowa, koniunkcja czy też interakcja czynników - sądzisz, że to
dla mnie jakieś magiczne zaklęcia?!),
- a na koniec brakuje Ci cierpliwości i zachowujesz się, jak małe dziecko,
które nie dostało ciastka...

stwierdzenia typu: "jasne....", "nie będę już tego rozwijać", "naprawdę nie
chce mi się już wyjaśniać" świadczą tylko o Twoim nieuzasadnionym poczuciu
wyższości wobec mnie,
a tekst: "A tak właściwie, to co mam napisać, żeby Cię zadowolić? Że jesteś
fenomenem/człowiekiem - orkiestrą/ człowiekiem renesansu i każdego bez wyjątku
powalasz swoim urokiem????"
jest całkowicie poniżej krytyki i nawet nie wymaga nawet komentarza, sam za
siebie mówi...

dla wszystkich, którzy nadal nie zrozumieją moich intencji:

ten wątek miał być dyskusją na temat pobudek, jakimi kierują się pracodawcy
przy zatrudnianiu nowych pracowników...

Zostało tu postawione pytanie:
DLACZEGO?
a nie:
JAKI ŚWIETNY lub JAKI GŁUPI JEST UZO BOREWICZ?!

howgh!

[jolie]

uzo.borewicz napisał:

> dyskusja polega na wymianie argumentów: argument - kontrrargument, a Ty?

Właśnie w taki sposób Ci odpowiadam.

> - bawisz się w dyskusję niedopowiedzeniami,

Przepraszam, ale myślenie konkretne współwystępuje chyba z myśleniem
abstrakcyjnym?

> - odpowiadzasz na te wyrywki moich wypowiedzi, które Ci pasują

Odpowiadam cytując

i pozwalają
> błysnąć wiedzą akademicką za wszelką cenę i bez znaczenia dla całości dyskusji

Chwileczkę, to Ty uważasz, że ta parasystemowa analiza nie ma znaczenia -
spojrzałam na problem od strony nieosobowościowej i najwyraźniej taka
interpertacja Ci nie odpowiada. Ciekawe dlaczego?

> - próbujesz mnie poniżać i za wszelką cenę udowodnić moją bezdenną głupotę
> (analiza systemowa, koniunkcja czy też interakcja czynników - sądzisz, że to
> dla mnie jakieś magiczne zaklęcia?!),

Aaaa, nadinterpretacja i projekcja, zalecam psychoterapię...

> - a na koniec brakuje Ci cierpliwości i zachowujesz się, jak małe dziecko,
> które nie dostało ciastka...

Nic nie poradzę na to, że boli Cię fakt, że myślę...

> stwierdzenia typu: "jasne....", "nie będę już tego rozwijać", "naprawdę nie
> chce mi się już wyjaśniać" świadczą tylko o Twoim nieuzasadnionym poczuciu
> wyższości wobec mnie

Naditerpretacja po raz drugi, ponownie zalecam przepracowanie pewnych
konfliktów...

> a tekst: "A tak właściwie, to co mam napisać, żeby Cię zadowolić? Że jesteś
> fenomenem/człowiekiem - orkiestrą/ człowiekiem renesansu i każdego bez
wyjątku
> powalasz swoim urokiem????"
> jest całkowicie poniżej krytyki i nawet nie wymaga nawet komentarza, sam za
> siebie mówi...

A ten tekst bardzo dobrze obrazuje to, co najwidoczniej chciałbyś, żeby pisano
o Twojej osobie. Przykro mi, ale jestem szczera i niewazeliniarska:).

> dla wszystkich, którzy nadal nie zrozumieją moich intencji:
>
> ten wątek miał być dyskusją na temat pobudek, jakimi kierują się pracodawcy
> przy zatrudnianiu nowych pracowników...
>
> Zostało tu postawione pytanie:
> DLACZEGO?

Ja podałam wyjśnienie - jesteś w dobrej niszy systemowej, ale najwidoczniej Ci
ono nie odpowiada...

> a nie:
> JAKI ŚWIETNY lub JAKI GŁUPI JEST UZO BOREWICZ?!
>
> howgh!

[uzo.borewicz]

> Ja podałam wyjśnienie - jesteś w dobrej niszy systemowej, ale najwidoczniej
Ci
> ono nie odpowiada...

raczej nie przekonuje mnie...

erystyka.......

[Gość: haerowiec]

Drodzy Panstwo,
a juz myslalam, ze przynajmniej w tym poscie zaczynamy stosowac zasady
erystyki..ludzie! troche dystansu..i mniej zaangazowania emocjonalnego! kady ma
prawo zanegowac czyjas odpowiedz, ale nalezaloby to uargumetowac (logicznie i
precyzyjnie)a nie obrzucac siebie epitetami lub tez wkurzac sie bo cos jest nie
po naszej mysli....oczywiscie mozemy rozmawiac na roznym poziomie
ogolnosci...jezeli to sluzy rozwojowi dyskusji...

Poza tym dyskusja o stereotypach w poszukiwaniu i pozyskiwaniu pracownikow jest
bardzo ciekawa...wszystko to "samo życie"...ja jako rekrutant też kieruje sie
stereotypami czy tez pewnymi postawami w stosunku do ludzi rzeczy,
spraw...grunt to samoswiadomosc wlasnych ograniczen i wlasnego umyslu..

[jolie]

uzo.borewicz napisał:

> > Ja podałam wyjśnienie - jesteś w dobrej niszy systemowej, ale najwidoczni
> ej
> Ci
> > ono nie odpowiada...
>
> raczej nie przekonuje mnie...

A szkoda...

I jeszcze jedno - nie przprowadziłeś żadnego "eksperymentu" (bo gdzie w Twoim
działaniu warunki kontrolne?????). O tym, że to Twoja pewność siebie na
rozmowie kwalifikacyjnej decyduje o powodzeniu mógłbyś powiedzieć wtedy, gdy:

- aplikowałbyś na stanowisko niezgodne z Twoim doświadczeniem (niech będzie ten
informatyk, analityk finansowy czy główny księgowy), a mimo to po pierwsze -
zaproszonoby Cię na rozmowę, po drugie - wygrałbyś z kandydatami o profilu
zgodnym z wymaganiami
- aplikowałbyś na stanowisko (również nie ze swojej branży), gdzie znajomość
języka angielskiego jest bezwzględnie wymagana i weryfikowana na rozmowie (w
tym przypadku mógłbyś nawet skłamać w CV, że język znasz) i właśnie na rozmowie
kwalifikacyjnej sprawiłbyś lepsze wrażenie niż osoby z certyfikatami czy
tłumacze przysięgli;)

IMHO - "eksperyment" jaki przeprowadziłeś niczego nie udowadnia...

[Gość: haerowiec]

Czytam ten post od poczatku, moje wrazenie jest takie, ze slowo "eksperyment"
zostalo tu uzyte w znaczeniu potocznym, a nie naukowym. Z punktu nauki ten
ekpsperyment nie mial do konca cech ekperymentu, ale chyba nie o taki
ekperyment chodziło Autorowi postu.

[jolie]

Z punktu widzenia nauki nie był to w żadnym punkcie eksperyment, czyli
wszystko, co Autor wątku napisał o swoich możliwościach wpływu społecznego i
powodzeniu stosowanych przez niego technik autoprezentacji przedstawia wartość
porównywalną do zapisków z pamiętnika (i dlatego można by wybaczyć skrajny
subiektywizm i ksobną interpretację rzeczywistości). A ja jako osoba uczulona
na wciskanie kitu tego nie kupuję. No i nie lubię w rozmowie z kimś czuć się
jak na wiecu partyjnym. Ale widocznie na niektórych robi to wrażenie.

Dwa centy do dyskusji

[oremus]

Pozwólcie, że i ja dodam swoje dwa centy do dyskusji.

Chcę z pozycji pracodawcy odpowiedziec na fragment jolie, bo ma on istotnie
znaczenie dla dyskusji o pracy i zrozumienia pobudek, którymi kierują się pracodawcy

„????? Wygrywasz doświadczeniem, z ludźmi po studiach, którzy go nie posiadają,
bo taka jest mentalność pracodawców. Moim zdaniem osoba bez doświadczenia, a po
studiach może być równie dobra jak ktoś bez studiów,a z doświadczeniem.”

Jolie jest młoda i bez doświadczenia dlatego może pisac tak dalekie od
rzeczywistości rzeczy. Jako pracodawca bardziej liczy się dla mnie
doświadczenie niż wykształcenie z prostego powodu – ludzie po studiach nic nie
potrafią.

I z całym szacunkiem i sympatia dla młodych nie ma tu ich winy. Po prostu system
kształcenia jest tak zły, że młodego trzeba przez czasem KILKA LAT uczyć
podstaw; współpracy w zespole, współpracy z przełożonym, organizacji czasu i
miejsca pracy, kulturalnej komunikacji z ludźmi w tym z klientami. I nie mówię
tu o analfabetach po egzotycznych kierunkach ale o absolwentach wiodących
uczelni biznesowych w kraju.

Młody człowiek po studiach ma głowę przeładowaną niepotrzebnymi teoriami, które
w 90% sa nieprzydatne – i znów mówie tu o firmie doradczej, w której akurat te
kwalifikacje teoretycznie powinny być bardzo przydatne, bo ma się do czynienia z
wielkim spektrum problemów biznesu i trzeba mieć wyjątkową wiedzę ogólną.

Studia kuszą, że po atrakcyjnym kierunku łatwo znajdziesz pracę. Cóż, chyba
kłamią…. Wole słabsza uczelnię i doświadczenie, niż lepszą i świeżego absolwenta.

Przyznam, że zawsze poszukuję zdolnych ludzi, aktualnie do nowej firmy i po
pierwszej odpowiedzi jolie myślałem nawet czy nie wysłać jej prośby o CV, bo
lubię ludzi ze zdecydowanym charakterem. Ale po przeczytaniu następnych
wypowiedzi … :)
Cóż, są rzeczy, które w moich oczach natychmiast dyskwalifikują pracownika, a
dwie z nich to arogancja i złośliwość – o ile nie są zrównoważone wybitnymi
kwalifikacjami i nieprzeciętną umysłowością (ale i tak wtedy trzeba się liczyć,
że takiego pracownika trzeba odseparować bo zatruje zycie innym).

Praktyka przyjmowania do pracy po stażu w dobrej firmie jest dla mnie jak
najbardziej OK. Przynajmniej mam gwarancję, że pracownik widział z bliska jak
wygląda życie w firmie i czego się od ludzi oczekuje, i taki zawsze będzie miał
większe szanse niż świeżo upieczony student, który w pracy przez wiele miesięcy
będzie wymagał nauki podstaw a bardzo często i wychowania. Kto dziś ma na to
czas i ochotę?

Kochani – więcej pokory wobec realiów.

staż pracy

[Gość: Pegaz]

> Jako pracodawca bardziej liczy się dla mnie doświadczenie niż wykształcenie z
prostego powodu – ludzie po studiach nic nie potrafią.

Czy możesz nam podać strukturę zatrudnia w Twojej firmie ? Na przykład jaki
procent Twoich pracowników ma staż pracy mniejszy rok, jaki ma staż do pieciu
lat, a ilu pracuje powyżej 5-ciu lat ?

[Gość: haerowiec]

Realia wygladaja tak jak mowi Oremus; zasadniczo wiekszosc moich Klientow
(firmy produkcyjne, handlowe, uslugowe) odpowiedzialoby w ten sposob. Poza tym
studenci czy tez absolwenci nie potrafia swojej wiedzy przelozyc na narzedzia w
pracy- to umiejetnosc, ktorej nie ucza polskie uczelenie. Mialam okazje sledzic
zajecia z zarzadzania i psychologii pracy w Szwecji- byly nastawione na
myslenie, rozwiazywanie problemow, podejmowanie decyzji, podazanie za nowymi
trendami w biznesie itp.

[jolie]

oremus napisała:

> Chcę z pozycji pracodawcy odpowiedziec na fragment jolie, bo ma on istotnie
> znaczenie dla dyskusji o pracy i zrozumienia pobudek, którymi kierują się
praco
> dawcy
>
> „????? Wygrywasz doświadczeniem, z ludźmi po studiach, którzy go nie posi
> adają,
> bo taka jest mentalność pracodawców. Moim zdaniem osoba bez doświadczenia, a
po
>
> studiach może być równie dobra jak ktoś bez studiów,a z doświadczeniem.”
>
> Jolie jest młoda i bez doświadczenia dlatego może pisac tak dalekie od
> rzeczywistości rzeczy.

Skąd ten wniosek? Myślę tu o zwrocie "bez doświadczenia"????

Jako pracodawca bardziej liczy się dla mnie
> doświadczenie niż wykształcenie z prostego powodu – ludzie po studiach ni
> c nie
> potrafią.

Aha...

> I z całym szacunkiem i sympatia dla młodych nie ma tu ich winy. Po prostu
syste
> m
> kształcenia jest tak zły, że młodego trzeba przez czasem KILKA LAT uczyć
> podstaw; współpracy w zespole, współpracy z przełożonym, organizacji czasu i
> miejsca pracy, kulturalnej komunikacji z ludźmi w tym z klientami. I nie mówię
> tu o analfabetach po egzotycznych kierunkach ale o absolwentach wiodących
> uczelni biznesowych w kraju.

A rozumiem, wracamy do punktu wyjścia czyli specyfiki branży. Zatem Twoim
zdaniem po kierunkach BIZNESOWYCH ludzie nic nie umieją? Dzięki Bogu ja w tej
branży nie działam:).

> Młody człowiek po studiach ma głowę przeładowaną niepotrzebnymi teoriami,
które
> w 90% sa nieprzydatne – i znów mówie tu o firmie doradczej, w której akur
> at te
> kwalifikacje teoretycznie powinny być bardzo przydatne, bo ma się do
czynienia
> z
> wielkim spektrum problemów biznesu i trzeba mieć wyjątkową wiedzę ogólną.

Stereotyp. Na moich studiach zajęć warsztatowych, obowiązkowych praktyk było
więcej niż zajęć teoretycznych (te obowiązywały tylko przez pierwsze 2 lata, bo
należało zrealizować kanon).

> Studia kuszą, że po atrakcyjnym kierunku łatwo znajdziesz pracę. Cóż, chyba
> kłamią…. Wole słabsza uczelnię i doświadczenie, niż lepszą i świeżego abs
> olwenta.

A ja wolę 2 mgr przed nazwiskiem i wykonywanie pracy, która jest moją pasją.

> Przyznam, że zawsze poszukuję zdolnych ludzi, aktualnie do nowej firmy i po
> pierwszej odpowiedzi jolie myślałem nawet czy nie wysłać jej prośby o CV, bo
> lubię ludzi ze zdecydowanym charakterem.

:)

Ale po przeczytaniu następnych
> wypowiedzi … :)

:)


> Cóż, są rzeczy, które w moich oczach natychmiast dyskwalifikują pracownika, a
> dwie z nich to arogancja i złośliwość

:)

– o ile nie są zrównoważone wybitny
> mi
> kwalifikacjami i nieprzeciętną umysłowością (ale i tak wtedy trzeba się
liczyć,
> że takiego pracownika trzeba odseparować bo zatruje zycie innym)

Bez komentarza.

> Praktyka przyjmowania do pracy po stażu w dobrej firmie jest dla mnie jak
> najbardziej OK. Przynajmniej mam gwarancję, że pracownik widział z bliska jak
> wygląda życie w firmie i czego się od ludzi oczekuje

Na pierwszym w życiu stażu wymaganao oe mnie parzenia kawy, chodzenia po zakupy
i wklepywanie danych do komputera. Faktycznie, wiele się nauczyłam...


> Kochani – więcej pokory wobec realiów

I więcej podlizywania się szefowi? Dziękuję, nie skorzystam. Pozostawiam to
zatrudnionym po znajomości.

[Gość: haerowiec]

Nasza dyskusja poranna podsumuje tak: "ludzie sukcesu potrafia wszystkie,
najmniejsze nawet zdolnosci wykorzystac do osiagniecia lepszych rezultatow" i
tego sie trzymajmy! robmy od czasu do czasu uzytek ze swojej prawej półkuli
mózgowej i z tego ze konczymy dwa kierunki (jak jolie)...

[jolie]

Dwa kierunki na studiach dziennych w moim pokoleniu powoli zaczynają być
standardem (ok. 40% studentów uczelni w mieście, w którym aktualnie mieszkam).
Ale przecież studiowanie na państwowej uczelni w trybie dziennym np. prawa i
psychologii zdaniem niektórych wypowiadających się tu osób NICZEGO NIE UCZY i
do niczego się nie przydaje, więcej - o niczym nie świadczy. Robiąc eksperyment
(he he he) myślowy można by taką argumentację pociągnąć dalej - lepiej zatem
mieć w CV staż w kancelarii prawnej już od 1. roku studiów (absurd,
taki "prawnik" autentycznie nie ma o niczym pojęcia i z definicji adresuje
tylko koperty i lata na pocztę) niż w tym samym czasie siedzieć na zajęciach z
cywila, albo z karnego (gdzie rozwiązuje się przede wszystkim casusy)......
Taką przerysowaną argumetację kończy koronny argument o specyfice branży, ale
jest to tak oczywiste, że rozwodzenie się na ten temat dla mnie nie ma sensu.


I jeszcze jedno - studiowanie w trybie dziennym często wynika z tak prozaicznej
kwestii jak brak pieniędzy. Po maturze ojciec powiedział mi wprost - "albo
zdasz na dzienne, albo zapomnij o studiach, bo na nas w kwestii wieczorowych
czy zaocznych liczyć nie możesz". Jasne, gdybym pochodziła z dużego miasta w
ogóle bym się tym nie przejmowała, bo okazji do chałturzenia i zarabiania w
dużym mieście jest mnóstwo. Ale w mieście prowincjonalnym - niekoniecznie...
Zatem chyba jasne jest, że jeśli ktoś czuje się na siłach, to idzie na
egazaminy wstępne i przeorganizowywuje swoje życie, gdy się dostanie. A
chałturzyć zaczyna w bardziej sprzyjającym środowisku. Ale zdaniem niektórych
to nie jest nic pozytywnego tylko "przerost ambicji" albo "arogancja"...A ja
nigdy nie zgodzę się z tekstami o "bimbaniu" studentów dziennych czy ich
rozczeniowej postawie wobec rzeczywistości. Który normalny świeżo upieczony
absolwent bez ŻADNEGO doświadczenia w swojej dziedzinie chce od razu
kierownicze stanowisko za min 5 tys na miesiąc? Nie wiem, może są tacy ludzie
bez wyobraźni i takie brednie na rozmowach gadają - w każdym razie w moim
środowisku ich nie ma. Natomiast chałturzenie w czasie studiów ma też swoją
ciemną stronę - choć daje pieniądze na przeżycie, zabiera mnóstwo czasu, nerwów
i tak naprawdę lepiej wychodzi się robiąc bezpłatny staż w renomowanej firmie
niż pracując w supermarkecie. No, ale na luksus 2-letniej bezpłatnej praktyki
mogą sobie pozwolić osoby z kasą rodziców. I kółko się zamyka.

No i trzecia kwestia - dokonywane wybory. Ja zawsze wybieram bycie sobą. I w
fundamentalnych kwestiach życiowych takich jak partner czy właśnie praca -
muszę się rozwijać. A rozwijam się, będąc sobą. Dlatego nie mam mentalności
niewolnika i jestem szczera. I jeśli przyszły pracodawca zamiast rozmawiać ze
mną po angielsku czy posadzić mnie przed kompem i dać mi konkretne zadanie do
rozwiązania, gdzie istnieją obiektywne wskaźniki czy sobie poradziłam czy nie,
zaczyna dyskusje typu "kto jest Twoim autorytetem i dlaczego ja", to wiem, że
nigdy się nie dogadamy. I to też jest mój wybór.
Uffffff;)...

[oremus]

Zostałem wywołany do tablicy : ))

Ale przecież studiowanie na państwowej uczelni w trybie dziennym np. prawa i
> psychologii zdaniem niektórych wypowiadających się tu osób NICZEGO NIE UCZY i
> do niczego się nie przydaje, więcej - o niczym nie świadczy.

Do czego sie przydaje trudno powiedzieć, z pewnością uczy - rozwiązywania
problemów teoretycznych.

Świadczy, czy tez może świadczyć o zdolnościach, sprawności umysłowej, biegłości
w myśleniu, o innych cechach napisała nasza koleżanka (haerowiec) poniżej
lepiej ode mnie.

Wygląda na to, ze studiowałas prawo? Nie chcę obrazić czytajacych nas prawników
ale jest to grupa zawodowa o której nie mam dobrego zdania i to z wielu powodów.

Przytoczę tylko przykład z własnego doświadczenia, kiedy 5 dni tłumaczyłem
prawnikowi, że umowa wstępna o współpracy pomiędzy firmami, której pilnie
potrzebowałem, musi się charakterem róznić od pisma procesowego w sprawie o
gwałt. I nie udało się. Dziwne acz prawdziwe.

Wydaje mi się, aczkolwiek moge sie mylić, że arogancja i wredny charakter w tym
zawodzie mogą być atutem, to chyba jedyny taki zawód, gdzie się przydają.

Teraz już Cię rozumiem, każdy z nas ma jakies skrzywienia zawodowe (prosze bez
urazy).

[jolie]

oremus napisała:

> Zostałem wywołany do tablicy : ))

Przez kogo?;)


> Wygląda na to, ze studiowałas prawo?

Pudło:). Nie jestem samobójczynią:). Na dostanie się na jakąkolwiek aplikację
przez rodzinne koneksje miałam zerowe szanse, zatem po co utrudniać sobie
sytuację na wejściu? Osoba, którą bardzo dobrze znam studiowała prawo i
psychologię. Osoba genialna pod wieloma względami. Ale przyznaję, że dla
własnych potrzeb prawem się interesuję.


> Przytoczę tylko przykład z własnego doświadczenia, kiedy 5 dni tłumaczyłem
> prawnikowi, że umowa wstępna o współpracy pomiędzy firmami, której pilnie
> potrzebowałem, musi się charakterem róznić od pisma procesowego w sprawie o
> gwałt. I nie udało się. Dziwne acz prawdziwe.

Faktycznie dziwne, ewidentnie nie trafiłeś na osobę bardzo dobrze mi znajomą;).

> Wydaje mi się, aczkolwiek moge sie mylić, że arogancja i wredny charakter w
tym
> zawodzie mogą być atutem, to chyba jedyny taki zawód, gdzie się przydają

Arogancja i wredny charakter to o mnie czy in general?;)

> Teraz już Cię rozumiem, każdy z nas ma jakies skrzywienia zawodowe (prosze bez
> urazy).

Urazy? Nie żartuj. Mam dystans do siebie i bywam autoironiczna:).

[oremus]

>
> Urazy? Nie żartuj. Mam dystans do siebie i bywam autoironiczna:).

Jolie, nie potraktuj tego co mówię osobiście i proszę dobrze sie nad tym
zastanów. Nie chcę Ci zrobić przykrości, lubię ludzi z charakterem.

Dwie rzeczy w formie porady od kolegi:

Myśl co piszesz a nie pisz co myslisz.

Więcej słuchaj niż mów, więcej zrozumiesz i więcej się nauczysz. Warto.

Przy całej sympatii odbieram Cię jako osóbkę arogancką, która zawsze i wszsytko
wie lepiej na każdy temat. Nie wnikam jaka jesteś i nie porafie tego - jednak
traktujesz ludzi tutaj z góry, starasz się ich poniżyć, trudno powiedziec czy
robisz to świadomie czy nie. To juz Ty sama wiesz.

Zogniskuj swoja energię na jakims pozytecznym kierunku, stawianie na swoim w
dyskusji do nich nie należy.

Po prostu to przemyśl.

I życzę Ci powodzenia.

[jolie]

oremus napisała:

> Jolie, nie potraktuj tego co mówię osobiście i proszę dobrze sie nad tym
> zastanów. Nie chcę Ci zrobić przykrości, lubię ludzi z charakterem

Przecież niczego, co tutaj piszę nie traktuję osobiście - czy naprwdę sprawiam
wrażenie osoby, która ma zerowy wgląd w siebie?


> Dwie rzeczy w formie porady od kolegi:
>
> Myśl co piszesz a nie pisz co myslisz.
>
> Więcej słuchaj niż mów, więcej zrozumiesz i więcej się nauczysz. Warto.

Hmm, ok...

> Przy całej sympatii odbieram Cię jako osóbkę arogancką, która zawsze i
wszsytko
> wie lepiej na każdy temat

A może najzwyczajniej w świecie mam przyjemność z polemiki?

>Nie wnikam jaka jesteś i nie porafie tego - jednak
> traktujesz ludzi tutaj z góry, starasz się ich poniżyć, trudno powiedziec czy
> robisz to świadomie czy nie. To juz Ty sama wiesz

Traktowanie z góry - a co niby mnie do tego uprawnia? Czy w którymkolwiek
miejscu napisałam, że jestem drugim Billem Gatesem? Albo że jestem cudotwórcą/
gazelą biznesu, a źli i wredni pracodawcy dali mi popalić, bo nie dostrzegali
mojego potencjału tuż po studiach? Jeśli już coś miałabym obwiniać to
niekorzystny system...Przecież ja nawet nie jestem handlowcem (jedyne moje
doświadczenie w handlu to chałturzenie jak hostessa....choć nie powiem, nieźle
mi to szło;)). Ja po prostu mam doskonały zmysł obserwacji - tego jestem pewna
na 100%, a przez polemiczno- felietonistyczny styl, jakim piszę, może to
wydawać się kategoryczne. No cóż. Lubię bronić swojego zdania i tyle.

> Zogniskuj swoja energię na jakims pozytecznym kierunku, stawianie na swoim w
> dyskusji do nich nie należy.

Ok, tu powstrzymam się od komentarza;)

> Po prostu to przemyśl

Przemyślę. Ale czy wyobrażasz sobie np. dziennikarza, który nie potrafi
dyskutować?

> I życzę Ci powodzenia

Nawzajem

[oremus]

> Przecież niczego, co tutaj piszę nie traktuję osobiście - czy naprwdę sprawiam
> wrażenie osoby, która ma zerowy wgląd w siebie?

Nie, nie sprawiasz takiego wrażenia, raczej wrażenie kogos wielowymiarowego, kto
wymyka się klasyfikacji, przynajmniej mojej.

> > Dwie rzeczy w formie porady od kolegi:
> >
> > Myśl co piszesz a nie pisz co myslisz.
> >
> > Więcej słuchaj niż mów, więcej zrozumiesz i więcej się nauczysz. Warto.
>
> Hmm, ok...
>
> > Przy całej sympatii odbieram Cię jako osóbkę arogancką, która zawsze i
> wszsytko
> > wie lepiej na każdy temat
>
> A może najzwyczajniej w świecie mam przyjemność z polemiki?
>

>
> Traktowanie z góry - a co niby mnie do tego uprawnia? Czy w którymkolwiek
> miejscu napisałam, że jestem drugim Billem Gatesem? Albo że jestem cudotwórcą/
> gazelą biznesu, a źli i wredni pracodawcy dali mi popalić, bo nie dostrzegali
> mojego potencjału tuż po studiach? Jeśli już coś miałabym obwiniać to
> niekorzystny system...Przecież ja nawet nie jestem handlowcem (jedyne moje
> doświadczenie w handlu to chałturzenie jak hostessa....choć nie powiem, nieźle
> mi to szło;)). Ja po prostu mam doskonały zmysł obserwacji - tego jestem pewna
> na 100%, a przez polemiczno- felietonistyczny styl, jakim piszę, może to
> wydawać się kategoryczne. No cóż. Lubię bronić swojego zdania i tyle.

Lubię Cię. Ładnie piszesz.

Mam wrażenie, że czasami zapędzasz się w dyskusji, przekraczasz pewna
niewidzialną granicę. Za nią jesteś odbierana... chyba niezgodnie z Twoimi
intencjami. A narzędzie masz potężne.

> Przemyślę. Ale czy wyobrażasz sobie np. dziennikarza, który nie potrafi
> dyskutować?

Witam koleżanke po fachu.

Masz lekkość słowa, to sie wyczuwa. Talent.

Powiedz mi jak stoisz z angielskim?

[jolie]

oremus napisała:


> > Przecież niczego, co tutaj piszę nie traktuję osobiście - czy naprwdę
sprawiam wrażenie osoby, która ma zerowy wgląd w siebie?
>
> Nie, nie sprawiasz takiego wrażenia, raczej wrażenie kogos wielowymiarowego,
kto
> wymyka się klasyfikacji, przynajmniej mojej.


Dziękuję, interdyscyplinarne podejście to zdecydowanie moje podejście:).

> > Traktowanie z góry - a co niby mnie do tego uprawnia? Czy w którymkolwiek
>
> > miejscu napisałam, że jestem drugim Billem Gatesem? Albo że jestem
cudotwórcą/
> > gazelą biznesu, a źli i wredni pracodawcy dali mi popalić, bo nie
dostrzegali
> > mojego potencjału tuż po studiach? Jeśli już coś miałabym obwiniać to
> > niekorzystny system...Przecież ja nawet nie jestem handlowcem (jedyne moje
> > doświadczenie w handlu to chałturzenie jak hostessa....choć nie powiem,
nieźle
> > mi to szło;)). Ja po prostu mam doskonały zmysł obserwacji - tego jestem
> pewna
> > na 100%, a przez polemiczno- felietonistyczny styl, jakim piszę, może to
>
> > wydawać się kategoryczne. No cóż. Lubię bronić swojego zdania i tyle.
>

> Lubię Cię. Ładnie piszesz.

Aaaaaa, pierwszy wielbiciel?!!!:)

> Mam wrażenie, że czasami zapędzasz się w dyskusji, przekraczasz pewna
> niewidzialną granicę. Za nią jesteś odbierana... chyba niezgodnie z Twoimi
> intencjami.

Możliwe. To pewnie przez manię tropienia niekonsekwencji w myśleniu i brutalną
szczerość...

>A narzędzie masz potężne.

Efekt uboczny faktu, że myślę;). Plus lekkie pióro (po części wynikające z
bezczelności;))


> > Przemyślę. Ale czy wyobrażasz sobie np. dziennikarza, który nie potrafi
> > dyskutować?
>
> Witam koleżanke po fachu.

Do tego fachu aspiruję.

> Masz lekkość słowa, to sie wyczuwa. Talent.

Talent? Nie przesadzajmy. Nałogowo czytam i obserwuję otoczenie. Choć
faktycznie, ja chyba lubię słowa:)!

> Powiedz mi jak stoisz z angielskim?

Normalnie. Nie mam żadnego certyfikatu (jak dotyczczas nie stać mnie było na
żaden kurs językowy, zatem musiałam polegać na swoim słuchu i nauce w
budżetówce). Dlaczego o to pytasz?

[oremus]

> > Mam wrażenie, że czasami zapędzasz się w dyskusji, przekraczasz pewna
> > niewidzialną granicę. Za nią jesteś odbierana... chyba niezgodnie z Twoim
> i intencjami.
>
> Możliwe. To pewnie przez manię tropienia niekonsekwencji w myśleniu i brutalną
> szczerość...

Zmieniłem się, kiedy usłyszałem że moja szczerość jest jak cyjanek. I to
niestety miało sens.


> >A narzędzie masz potężne.
>
> Efekt uboczny faktu, że myślę;). Plus lekkie pióro (po części wynikające z
> bezczelności;))

Tak, bezczelność daje swobodę, chyba tylko prawdziwa niezalezność mysli jest
jeszcze dalej.

> > > Przemyślę. Ale czy wyobrażasz sobie np. dziennikarza, który nie pot
> rafi dyskutować?
> > Witam koleżanke po fachu.
> Do tego fachu aspiruję.

Zaczynałem chyba z 8-9 lat temu od specjalistycznych miesięczników, efekt
uboczny pasji. Wszystko brali. Pisuję do dziś, choc mam za mało czasu.

> > Masz lekkość słowa, to sie wyczuwa. Talent.
>
> Talent? Nie przesadzajmy. Nałogowo czytam i obserwuję otoczenie. Choć
> faktycznie, ja chyba lubię słowa:)!

Tak, to sie wyczuwa. I z przyjemnością czyta.

> > Powiedz mi jak stoisz z angielskim?
>
> Normalnie. Nie mam żadnego certyfikatu (jak dotyczczas nie stać mnie było na
> żaden kurs językowy, zatem musiałam polegać na swoim słuchu i nauce w
> budżetówce). Dlaczego o to pytasz?

Poszukuję kogoś bardzo biegłego w mowie i piśmie.

[jolie]

oremus napisała:

> Zmieniłem się, kiedy usłyszałem że moja szczerość jest jak cyjanek. I to
> niestety miało sens.

Hmmm, jeśli podłożem szczerości jest złośliwość, to faktycznie można
odpuścić... Ale czasmi brak logiki jest tak ewidentny, że aż boli!!!! Ja wtedy
nie wytrzymuję;) Tak, tak, to utrudnia życie...


> > >A narzędzie masz potężne.
> >
> > Efekt uboczny faktu, że myślę;). Plus lekkie pióro (po części wynikające
> z
> > bezczelności;))
>
> Tak, bezczelność daje swobodę, chyba tylko prawdziwa niezalezność mysli jest
> jeszcze dalej.

Niezależność myśli... Chyba najbliżej jej są filozofowie - pustelnicy. Zatem:
wszystko przede mną!;)

> > > > Przemyślę. Ale czy wyobrażasz sobie np. dziennikarza, który nie
potrafi dyskutować?

> > > Witam koleżanke po fachu.
> > Do tego fachu aspiruję.


> Zaczynałem chyba z 8-9 lat temu od specjalistycznych miesięczników, efekt
> uboczny pasji. Wszystko brali. Pisuję do dziś, choc mam za mało czasu.

Ja najlepiej czuje się w przewrotnych felietonach i ogólnie tam, gdzie mogę
puścić wodze fantazji. I dlatego ubolewam, że moje nazwisko nie jest żadna
marką;(((. Paradoksalnie - mam też sentyment i dryg do stylu naukowego (pewnie
przez empiryczny charakter studiów i wszystkich projektów, które trzeba było
raportować)


> > > Powiedz mi jak stoisz z angielskim?
> >
> > Normalnie. Nie mam żadnego certyfikatu (jak dotyczczas nie stać mnie było
> na
> > żaden kurs językowy, zatem musiałam polegać na swoim słuchu i nauce w
> > budżetówce). Dlaczego o to pytasz?
>
> Poszukuję kogoś bardzo biegłego w mowie i piśmie

BARDZO biegła pewnie nie jestem (kurde, ta moja uczciwość!), choć radzę sobie:)
A co do projektu to mam pytanie: taki wywiad (mniej lub bardziej pogłębiony) to
de facto surowy materiał jakościowy. Kto raportuje całość(jeśli w ogóle)? Ty?
Czy zlecasz opracowanie komuś?

[oremus]

> BARDZO biegła pewnie nie jestem (kurde, ta moja uczciwość!), choć radzę sobie:)
> A co do projektu to mam pytanie: taki wywiad (mniej lub bardziej pogłębiony) to
>
> de facto surowy materiał jakościowy. Kto raportuje całość(jeśli w ogóle)? Ty?
> Czy zlecasz opracowanie komuś?

dzięki, że zapytałaś, materiał może byc w formie surowej, dosłownie słowo w
słowo z rozmowy, widziałem takie rzeczy i to jest do przyjęcia. Klientowi to i
tak obojetne - nie zna sie a pewnie nawet nie interesuje co tam będzie w srodku,
jemu to też będzie albo i nie potrzebne do jego projektu.

Boże! Klienci są czasem dziwni, uswiadamiam sobie ten fakt dopiero gdy opowiadam
innym, normalnie tego nie zauważam. Tutaj mam właśnie taki przypadek...

Mam takiego (ostatni miesiąc) co jedna z pracowniczek zamknął w osobnym pokoju
(oficjalnie aby nie przeszkadzała rozmowami tel pozostałym) - tak naprawdę to po
to by ich nie zaczepiała bo charakter ma paskudny...

Oremus, wyłazi z Ciebie teoretyk

[aa.aa]

Ja też zatrudniałem ludzi i sam byłem zatrudniany. Prawda jest taka, że nie
należy generalizować o 'przeładowaniu głowy', 'doświadczenie kontra studia',
czy 'uczelnia bardziej lub mniej prestiżowa'. Owszem, są sytuacje, kiedy może
to mieć znaczenie. Ale na ogół potrzebna jest osoba, z konkretnymi
predyspozycjami na bardzo konkretne stanowisko. Przysłowiowy diabeł tkwi, jak
zwykle, w szczegółach. To one definiują owe predyspozycje, raz liczy się
doświadczenie, raz wiedza, chociaż najczęściej potrzebne jest i jedno, i
drugie. Kiedyś zatrudniłem człowieka, który jeszcze studiował, a który był
lepszy niż niejeden absolwent i niejeden doświadczony pracownik. Dlaczego?
Ponieważ trafiłem pasjonata, w dodatku odpowiedzialnego. Nie miał
doświadczenia, nie był absolwentem i nie pasuje do żadnej charakterystyki w
całym tym wątku. Miał dopiero 23 lata, a lepszego od niego nie spotkałem nigdy
wcześniej, ani później. Zatrudniłem kiedyś też inną osobę, kobietę. Nie znała
się na komputerze, żadnego języka obcego, nie miała nawet pojęcia o
merytorycznych aspektach naszej branży, w średnim wieku (42 lata), przeciętnej
urody. Pomimo pogodnego usposobienia wszyscy ją spuszczali. Ale miała to coś,
niezdefiniowanego, że klienci dzwonili i chcieli z nią rozmawiać.
Tzw. predyspozycje to szereg cech, które mają różne wagi. Te wagi zmieniają się
w zależności od konkretnej sytuacji, nawet w obrębie tego samego stanowiska, w
tej samej firmie. Prowadzenie polemiki na forum, że to jest lepsze, a to
gorsze, bez znajomości szczegółów mija się z celem. Powinieneś to wiedzieć.
Ja wiem, że w marketingu, PR, czy reklamie często nie padają pytania dotyczące
zwrotu z inwestycji, a jeżeli padają, to są sprawnie zamieniane na 'kwestie
zaistnienia w ...', więc i sprawy szczegółów są drugorzędne. Ale rynek, w tym i
rynek pracy, to nie tylko marketing.

[oremus]

Heh, jasnowidz? :) taka specjalizację mam w dowodzie….

Oprócz predyspozycji i kompetencji jest jeszcze umiejętność współpracy z innymi
i tu dopiero mamy jakis obraz. Uczelnia nie ma takiego znaczenia, podobnie jak
studia. Już wspominałem, w jednej firmie mój prezes był lekarzem, wicek
matematykiem, itd. W 100% ajlepsi są pasjonaci, miałem takiego co przychodził do
pracy o 5, bo nie mógł spać, inni w firmie przychodzili o 2 bo tylko wtedy mieli
spokój dopracy koncepcyjnej - i nie były to przypadki odosobnione. Oczywiście o
2 w nocy.

Dzielimy się ogólnymi opiniami i doświadczeniami, nie jesteśmy w pracy, gdzie na
1 sprawę trzeba spojrzeć z 5 stron więc to daje jakiś komfort rozmowy. :) Ale
masz rację, generalizacje wywołują nieporozumienia.

I żeby dopowiedzieć jeszcze coś, z czego pewnie wielu Czytelników tego forum
będzie niezadowolonych – dla mnie, znów z doświadczenia, dwa fakultety są
przeszkodą i obniżają wartość kandydata na wejściu. To znaczy obniżały, bo teraz
w swojej firmie ma to dla mnie mniejsze znaczenie, liczy się to co wyżej.
Kandydat miał dwa fakultety w tym właśnie wspomniana tu psychologia, jeden z
ludzi od nas mordował się (jego własne słowa) ponad pół roku. Ale wielokrotnie
spotkałem się tez z opinią, że dwójka podobnie jak doktorat raczej przeszkadzają
niż pomagają, i jest to chyba naturalne, biorąc pod uwagę cały ”rynek pracy”. O
i znów nieuprawniona generalizacja :)

A na koniec jedna uwaga: w marketingu ROI ma podstawowe znaczenie inaczej jest
to marketing bez kontroli i w większości bez efektywności…

[jolie]

> I żeby dopowiedzieć jeszcze coś, z czego pewnie wielu Czytelników tego forum
> będzie niezadowolonych

Mnie to bardzo cieszy, bo wynika z tego, że branże, które mnie kompletnie nie
interesują nie będą się o mnie dopominały;PPPP.


– dla mnie, znów z doświadczenia, dwa fakultety są
> przeszkodą i obniżają wartość kandydata na wejściu

Z jakiego (racjonalnego) powodu?

>To znaczy obniżały, bo teraz
> w swojej firmie ma to dla mnie mniejsze znaczenie, liczy się to co wyżej.
> Kandydat miał dwa fakultety w tym właśnie wspomniana tu psychologia, jeden z
> ludzi od nas mordował się (jego własne słowa) ponad pół roku. Ale wielokrotnie
> spotkałem się tez z opinią, że dwójka podobnie jak doktorat raczej
przeszkadzają
> niż pomagają, i jest to chyba naturalne, biorąc pod uwagę cały ”rynek pra
> cy

Nie, nie jest to naturalne... Od kiedy dwa pokrewne fakultety czemukolwiek w
czymkolwiek przeszkadzają.... Moja miłość skończyła matematykę (na uniwerku) i
informatykę (na polibudzie) i jakoś pracodawcy sobie to chwalą (i w firmie
prywatnej i w instytucie naukowym).

do tematu

[Gość: haerowiec]

Żyjemy jednak w swiecie spolecznym: konformizm, postawy i stereotypy,
generalizacje, bez których funkcjonowanie jako- takie nie jest mozliwe.
Istenieja jednak pewne prawidlowosci w swiecie spoleczno- ekonomicznym (dla
jolie: celowo nie uzywam tu pojecia "prawa"). Czy nam sie to podoba czy nie
kompetencje i cechy osobowosciowe tez rozkaldaja sie wg krzywej Gausa i tak
ponad 60 procent pracodawcow na pierwszym miejscu stawia doswiadczenie a mniej
niz 3 % docenia to "cos" co nie poddaje sie definicjom. Wiem,ze o wiele
wygodniej jest przyjac argument o generalizacji..wtedy nie trzeba nic
czynic...czy tez argument o indywidualnym podejsciu do kazdej ze spraw.
Jednakze przyjumujac styl argumentacji ostatniego twierdzenia nie poruszamy sie
na przod, nie wnosimy nic nowego i tracimy szanse na zmiane lub tez zrozumienie
pewnych kwestii.
Przeciez rozumienie swiata nie polega na interpretacji li tylko i wylacznie
pojedynczych doswiadczen....rozumienie to odkrywanie, czy tez jak chca tego
trendy postmodernistyczne "konstruowanie", pewnych mechanizmow i praw.
Proponuje odrobine pokory w stosunku do omawianego tu szeroko "rynku pracy".


Co do dwoch fakultetow: moze to byc plus, moze to byc minus. dla przyklady 2
fakultety moga swiadczyc o :
- ambicji, umilowaniu nauki, pragnieniu poznawania swiata, podnoszeniu swoich
kwalifikacji, wyroznianu sie na tle innych, kryzysie tozsamosci- postudiuje
sobie troche dluzej, braku celu w zyciu, zmianie postawy zawodowej,
tzw. "kujoństwie"-przeteoryzowanie, itp.

[jolie]

Gość portalu: haerowiec napisał(a):

> Żyjemy jednak w swiecie spolecznym: konformizm, postawy i stereotypy,
> generalizacje, bez których funkcjonowanie jako- takie nie jest mozliwe

Zgadzam się. Zresztą problemem maski (która uwiera u siebie i dominuje w
postrzeganiu innych) ponoć zaczyna się większość zaburzeń psychicznych.

> Istenieja jednak pewne prawidlowosci w swiecie spoleczno- ekonomicznym (dla
> jolie: celowo nie uzywam tu pojecia "prawa"

Niech będą prawa w rozumieniu potocznym;))))

>Wiem,ze o wiele wygodniej jest przyjac argument o generalizacji..wtedy nie
trzeba nic czynic...czy tez argument o indywidualnym podejsciu do kazdej ze
spraw.
> Jednakze przyjumujac styl argumentacji ostatniego twierdzenia nie poruszamy
sie na przod, nie wnosimy nic nowego i tracimy szanse na zmiane lub tez
zrozumienie pewnych kwestii.

I tutaj dochodzimy do kwestii wyborów, jakich każdy dokonuje - można biernie
kontestować system i nic nie robić (czyli bieda i pozostawanie na marginesie
życia wzamian za całkowite bycie sobą contra konformizm/ sprzedawanie siebie i
przyjęcie reguł gry obowiązujących w danym systemie - w tym przypadku zyskujesz
to, że w ogóle grasz) Rowiązanie idealne - znalezienie odpowiedniej niszy dla
siebie (opcja dostępna raczej tym 3% w krzywej Gaussa). Normalizacja i
standaryzacja też stwarza pole do nadużyć- vide fikcyjne świadectwa pracy.

A tak w ogóle, abstrahując od podejścia osobowości-kompetencji, warto mieć
świadomość, że przypadek i szereg czynników niezależnych od nas ze skali makro
mają gigantyczny wpływ na mityczny sukces - od tych demograficznych
(przynależność do wyżu demograf. np.), przez polityczne (ludzie po studiach
wchodzący na rynek pracy w Polsce w latach 1990-1993 z czapy dostawali
kierownicze stanowiska, a ponieważ obecnie jeszcze na tych/ bądź analogicznych
stołkach siedzą, to nic dziwnego ze podaż ofert jest mniejsza niż popyt), po
obyczajowo-kulturowe (w Polsce zatrudnianie z klucza partyjnego czy też po
znajomości to norma i naprawdę nikogo nie oburza, bo to takie "oczywiste").

> Przeciez rozumienie swiata nie polega na interpretacji li tylko i wylacznie
> pojedynczych doswiadczen....

Jasne,że nie. Rozumienie świata to uwewnętrznianie norm społ.-kult., które
każdy przedstawia sobie jako swoje własne;) i odtwarza je w zachowaniu.
Przecież manipulacja doskonała polega na poczuciu, że absolutnie nie jest się
manipulowanym - już dawno ci posiadający władzę (wiedzę) dochodzili do wniosku,
że człowiek sam dla siebie jest najsurowszym strażnikiem i sam siebie najlepiej
dyscyplinuje (choćby przez własne chciejstwa). Zresztą moda, reklama i
ukhmm....marketing z tego żyją.

> Proponuje odrobine pokory w stosunku do omawianego tu szeroko "rynku pracy"

No przecież parzyłam tę kawę z pieśnią na ustach;)...

> Co do dwoch fakultetow: moze to byc plus, moze to byc minus. dla przyklady 2
> fakultety moga swiadczyc o:
> - ambicji, umilowaniu nauki, pragnieniu poznawania swiata, podnoszeniu swoich
> kwalifikacji, wyroznianu sie na tle innych,
>kryzysie tozsamosci- postudiuje sobie troche dluzej, braku celu w zyciu,
zmianie postawy zawodowej, tzw. "kujoństwie"-przeteoryzowanie, itp.

Ałć...Tobie bliższa jest opcja na plus czy na minus?

[aa.aa]

oremus napisała:

> A na koniec jedna uwaga: w marketingu ROI ma podstawowe znaczenie inaczej jest
> to marketing bez kontroli i w większości bez efektywności…

Tak sądzisz? Wydaje mi się, że ten bełkot o efektywności, ROI, ekspansji to
tylko teoria (sorry, nie miałem Ciebie na myśli, tak ogólnie to wyszło ;-). Na
moje oko połowa przedsięwzięć wygląda słabo. Czasami zastanawiam się, czy
strategicznych decyzji w niektórych firmach nie podejmują kozy. Z drugiej
strony wiele przedsięwzięć jest przemyślanych i kończy się sukcesem. Są też
branże tak bogate, że żadne cielątko nie jest w stanie popsuć firmy bardziej
niż kilka promili zysku. Budżet badań marketingowych wynosi kilkadziesiąt mln
dolarów. Robi się je, bo się robi, ale nic z nich nie wynika, a ROI dotyczący
zmian to też promile w stosunku do zysku. Efektywność jest tam tylko w radosnej
publikacji setek stron raportu, którego nikt nie czyta, bo i tak wiadomo, że
trzeba robić jak do tej pory, a nie jałowo kombinować. Najwyżej powstaną jakieś
komisje, departamenty, które będą pozorowały prace, czy zmiany. Ale ich budżet
to też tylko promile zysku.

Kompetencja, współpraca, wiedza, etc. to tylko poszczególne parametry całości,
którą określiłem jako predyspozycje. Można to nazwać inaczej. Zauważ, że jeżeli
waga umiejętności współpracy wynosi 60%, to jest to już mowa o konkretnym
stanowisku, gdzie ta cecha jest najistotniejsza. Zgadzam się, że wtedy
potocznie mówimy nie o predyspozycjach, ale o umiejętności współpracy.
Natomiast od tłumacza oczekujemy w 90% znajomości języka. Wracamy więc do
punktu wyjścia, czyli ustalenia szczegółów, czym są predyspozycje, jakie mają
być wagi w konkretnej sytuacji. Trochę jest to zawiłe, ale zrozumienie tego
modelu pozwoli na normalizację potrzeb, co powoduje wyjątkową łatwość w
poszukiwaniu osoby, podjęciu decyzji i oszczędności czasu. Kiedyś moja siostra
w firmie HR dostała plik aplikacji i kartkę z kilkoma terminami. Miała
przeglądać podania (bardzo szybko przeglądać) i wybierać te, których autorzy
umieścili w swoim doświadczeniu zawodowym terminy, które miała na kartce.
Można polemizować, czy parametryzacja i normalizacja prowadzi do optymalnego
wyboru. Ja uważam, że tak, nie tylko w procesie rekrutacji. To jest trochę tak,
jak podzielenie kartki na pół i wypisania za i przeciw.

[oremus]

Po pierwsze chcę Ci podziękować za wartościowy dla mnie wkład w dyskusję.
Przemyślałem to co powiedziałeś (-łaś :) ) i zrozumiałem, że sam niepotrzebnie
walczę z materią i to w czasie, gdy i mnie szykuje się przeprowadzenie
rekrutacji. Jak to mówia szewc bez butów chodzi.

Już po prostu wiem, że muszę bardzo precyzyjnie określić zarówno kryteria jak i
wymagania i Twój drugi post już mnie w tym utwierdził. Nieprecyzyjne wymagania i
pewna uległość i może niechęć do bycia ostrym i niemiłym przez moment mogą się
przełożyć w efekcie na długotrwałą relację, z której obie strony a głównie ja
będziemy niezadowoleni.

Model o którym mówisz jest bardzo dobry i czytelny, z pewnością daję znacznie
większe szanse na tak zwany sukces na stanowisku o co wszystkim przecież chodzi.

Parametryzacja to także ciekawa sprawa – widziałem gdzieś badania Korn Ferry
International – ponad 300 tys managerów – sporządzili bardzo szczegółowe profile
kompetencyjne dl kluczowych stanowisk w firmach – i o ile sobie przypominam
podstawowa charakterystykę kandydata osiagali zadając cztery (!!!) proste
pytania a zależało od tego chyba 60% wyniku.

Mając do przejrzenia 300 podań rzeczywiście myślałbym o łatwym kluczu, mogą nim
być określone słowa. Ciekawy i praktyczny pomysł. Znów się pewnie komuś narażę,
ajk zwykle... :)

A tu o mało nie spadłem z krzesła:

> Czasami zastanawiam się, czy
> strategicznych decyzji w niektórych firmach nie podejmują kozy.

:))))))))) Można smiac się lub płakać, wolę się śmiać.

W różnych gałęziach jest różnie, w spółkach Skarbu z klucza partyjnego a np. w
telekomunikacji – z klucza francuskiego. Jego ciężar odczułem nieraz na własnej
głowie!

> Wydaje mi się, że ten bełkot o efektywności, ROI, ekspansji to
> tylko teoria (sorry, nie miałem Ciebie na myśli, tak ogólnie to wyszło ;-). Na
> moje oko połowa przedsięwzięć wygląda słabo.

Musza tak mówić. :) Ale niektórzy potrafią z upadającej fabryki zrobić cacko i
mieć 33 % rynku w kilka lat.

Pozdrawiam serdecznie!!!

Oremus padres et fratres!

[aa.aa]

Dzięki za dobre słowo. Cieszę się, że mogłem pomóc.


> Parametryzacja to także ciekawa sprawa – widziałem gdzieś badania Korn Fe
> rry International – ponad 300 tys managerów – sporządzili ...
...
> ... zadając cztery (!!!) proste
> pytania a zależało od tego chyba 60% wyniku.

Czy masz dostęp do tej publikacji? Albo podobnej? Chętnie zapoznałbym się z
tymi wynikami.
Również serdecznie pozdrawiam.

+ 1 gosz

[kachax]

Hej Oremus,

Ślę Ci serdeczny uśmiech. Popieram to co napisałeś.

A teraz słówko do jolie: Mam nadzieję że ktoś da Ci szansę, każdemu dobrze
życzę. Mogę zrozumieć Twoje rozgoryczenie że nie możesz łatwo/lub wcale znaleźć
teraz pracy.
Skoro już jednak chcesz błyszczeć charakterem, to zastanów się co robisz.
Buta (zwłaszcza kiepsko uzasadniona) nie dodaje splendoru, a raczej odejmuje
rozsądku.

Mogłabyś powiedzieć że absolwent jest równie dobrym (bardzo wiele określeń
szczegółowych w to wchodzi), gdybyś stweirdziła że po 2-3 latach doświadczenia
zawodowej nie robiłabyś niczego lepiej niż absolwent.
I gdyby to była prawda.
Niestety nie jest.
Przychylam się tylko do tego że absolwent może mieć nowatorskie pomysły i
świeżość spojrzenia. Ale jak już przyjdzie mu wprowadzać te pomysły, układać
współpracę z ludzmi, czy też kompleksowo ogarnąć interakcje wewnątrz
instytucji, to będzie się poruszał bardzo intuicyjnie, próbując przypasować to
co poznał jedynie teoretycznie, a decyzje jakie podejmie mogą być obarczone
sporym ryzykiem.

I mówię Ci to również z własnego doświadczenia. Kiedyś byłam absolwentką z
krótkimi stażami zawodowymi które nie miały w sumie nic wspólnego z tym co
miała w pierwszej pracy robić. Jasnym dla mnie i dla mojej firmy było że muszę
się jej najpierw "nauczyć", tak samo jak tego na czym współpraca zawodowa
polega. Tego w żadnej szkole nie uczą, niestety.

I może jeszcze jedno słowo wobronie studiów wieczorowych czy zaocznych:
subiektywnie uważam, iż są kierunki które lepiej studiować właśnie w takim
trybie pracując zawodowo. Dlaczego? Bo łatwiej zrozumieć pewne sprawy o kórych
tam wykładają, ocenić ich przydatność właśnie gdy można teorie porównać z
praktyką i od razu przesiać ziarno od plew, a nie łykać jak gęś to co tam
serwują.

[jolie]

kachax napisała:

> A teraz słówko do jolie: Mam nadzieję że ktoś da Ci szansę, każdemu dobrze
> życzę.

:)

> Mogę zrozumieć Twoje rozgoryczenie że nie możesz łatwo/lub wcale znaleźć
teraz pracy.
> Skoro już jednak chcesz błyszczeć charakterem, to zastanów się co robisz.

Ja nie błyszczę charakterem. Ja po prostu jestem JAKAŚ. Na forum oczywiście
sobie luzuję - bo niby dlaczego nie? A o swoje możliwości adaptacji się nie
obawiam - życie już dawno nauczyło mnie aktorstwa (co właściwie jest smutne)...

> Buta (zwłaszcza kiepsko uzasadniona) nie dodaje splendoru, a raczej odejmuje
> rozsądku.

Coś za coś - zauważyłam, że jeśli jestem niepokorna, to jestem też bardziej
twórcza:). Rozsądek powoduje, że zaczynam myśleć konwencjonalnie i nudzić;) A
ja tak lubię ułańską fantazję!:)
A na serio - zgadzam się, że samą butą daleko się nie zajdzie. Ale przyznaj -
czasami trzeba powiedzieć, że król jest nagi...

> Mogłabyś powiedzieć że absolwent jest równie dobrym (bardzo wiele określeń
> szczegółowych w to wchodzi), gdybyś stweirdziła że po 2-3 latach
doświadczenia
> zawodowej nie robiłabyś niczego lepiej niż absolwent.
> I gdyby to była prawda.
> Niestety nie jest.

Nie będę się spierać (choć pisałam raczej, ze absolwent może mieć taki sam
potencjał).

> Przychylam się tylko do tego że absolwent może mieć nowatorskie pomysły i
> świeżość spojrzenia. Ale jak już przyjdzie mu wprowadzać te pomysły, układać
> współpracę z ludzmi, czy też kompleksowo ogarnąć interakcje wewnątrz
> instytucji, to będzie się poruszał bardzo intuicyjnie, próbując przypasować
to
> co poznał jedynie teoretycznie, a decyzje jakie podejmie mogą być obarczone
> sporym ryzykiem.


Hmmm, włączam polemiczny komplikator;). Mądrzy i doświadczeni;) trenerzy radzą
bowiem, by w przypadku pracy zespołowej 1. dostosowywać role do temperamentu
pracownika, 2. nie łączyć skrajnie odmiennych kompetencji. Innymi słowy -
pomysłodawca nigdy nie będzie dobrym wykonawcą i vice versa. Monitorowanie
projektu z kolei to działka kogo innego, podejmowanie kluczowych decyzji kogo
innego, itp. Odpowiedni podział pracy sprzyja efektywności działań. Ja
doświadczyłam tego na własnej skórze. Jeśli chodzi o specyfikę branży/procedur
firmy/ instytucji to zgadzam się - tego bezwzględnie trzeba się nauczyć. Ale
czy zajmuje to Bóg wie ile czasu?

> I mówię Ci to również z własnego doświadczenia. Kiedyś byłam absolwentką z
> krótkimi stażami zawodowymi które nie miały w sumie nic wspólnego z tym co
> miała w pierwszej pracy robić. Jasnym dla mnie i dla mojej firmy było że
muszę
> się jej najpierw "nauczyć", tak samo jak tego na czym współpraca zawodowa
> polega. Tego w żadnej szkole nie uczą, niestety.

Bardziej nowoczesne metody do tego zmierzają. I chwała im za to.

> I może jeszcze jedno słowo wobronie studiów wieczorowych czy zaocznych:

Ok, ja o swojej sytuacji już pisałam.

> subiektywnie uważam, iż są kierunki które lepiej studiować właśnie w takim
> trybie pracując zawodowo. Dlaczego? Bo łatwiej zrozumieć pewne sprawy o
kórych
> tam wykładają, ocenić ich przydatność właśnie gdy można teorie porównać z
> praktyką i od razu przesiać ziarno od plew, a nie łykać jak gęś to co tam

Ponieważ już prowadzę tę krucjatę to dla dobra ogółu studentów/ absolwentów
oraz potomności będę polemizować;). Dla świętego spokoju pomijam kwestię
poziomu nauczania na dziennych versus wieczorowych/zaocznych. Ale z mitem o
przeteoretyzowaniu studiów będę walczyć zawsze - studia w dzisiejszych czasach
to nie tylko sama teoria. Ok, na odjechanych kierunkach, które studiuje się ze
snobizmu intelektualnego może tak jest, ale w większości - NIE. Chyba nie
zdajecie sobie sprawy jaką masę chociażby badań społecznych, marketingowych
odwalają studenci. Oczywiście jest to koszmarnie nieuczciwe, bo kasę za tę
harówę dostaje albo uniwerek, albo pan doktor, który ma własną firmę. Na
politechnikach mniej więcej od 3. roku to też same projekty (i z tego, co wiem,
to nieuczciwe przekręty są na porządku dziennym). Zatem (patetyczny akcent na
koniec)- pomyślcie o tym wy wszyscy, którzy czytacie CViki...

[Gość: aB]

Jolie, wspierając Cię w Twojej krucjacie;) chcę dodać, że zgadzam się z Tobą w
całej rozciągłości. I patrzę już teraz nie tylko przez pryzmat osoby, która
studia ukończyła, ale ma ponad 2-letnie doświadczenie zawodowe.

Studia, języki versus doświadczenie: co jest warunkiem koniecznym, aby być
dobrym pracownikiem i który czynnik ma decydującą rolę - określa specyfika
zawodu. Jeśli chodzi o tzw. "pracę umysłową" - śmiem twierdzić, że tych
zawodów, w których wykształcenie jest niezbędne, jest tyle samo, ile tych,
gdzie bez doświadczenia "ani rusz".

Do Pana Uzo - serdeczne gratuluje sukcesów, ale nie rozumiem "goryczy";) i
krytyki w stosunku do osób, które nie piszą "Wow!! super!! niesamowity jestes",
a starają się spojrzeć na kwestię wielostronnie i wnieść swoją opinię do
dyskusji.
Modelu "dlaczego ja" tu nie stworzymy, a nawet jeśli, to modele mają to do
siebie, że zawierają bardzo dużo uproszczeń. I zawsze się może zdarzyć, że ten
konkretny przypadek modelowi się wymyka. Tak więc KAŻDY konstruktywny głos w
tej sprawie jest cenny:) Nie tylko te "pozytywne".

Kachax - nie rozumiem moralizatorskiego tonu w stosunku do Jolie "zastanów się
co robisz" itp. Czytając jej posty, myślę, że ona dobrze wie i przemyślała, co
robi (i mówi):)

Pozdrawiam forumowiczów,
Joanna

dla spekulujących

[Gość: aB]

zapomnialam dodac, ze nie jestem adwokatem;)

Pozdr.

[laleczka17]

a ja mialam podobnie jak autor watku, nie znam biegle jezyka, tylko tak, ze sie
jakos tam dogadam,mam srednie wyksztalcenie i jeszcze nie zaczelam studiow z
wielu powodow,a prace dostawalam. Mi tez sie wydaje ze tu chodzi o pewnosc
siebie,Uzo mial farta i tyle.I pewnie taki osobisty urok, no wiecie,takie
cos ,ze woleli jego niz tych studentow i tych po studiach, a poza tym kto
powiedzial ze studia cos daja, ze dadza dobra prace, teraz wielu studiuje zeby
za kilka lat w sklepie robic za 700-800 zl. Tylko ambitni, zawzieci i pewni
siebie znajda dobre posady. Takie jest moje zdanie

[kaganowski]

Na internecie kazdy moze napisac takie, a nwet i wieksze bzdury. Podaj swe
prawdziwe nazwisko, imie, PESEL itp. aby mozna bylo zweryfikowac twe
oswiadczenie. Inaczej to je w bajki wloze...

[uzo.borewicz]

kaganowski napisał:
> Na internecie kazdy moze napisac takie, a nwet i wieksze bzdury. Podaj swe
> prawdziwe nazwisko, imie, PESEL itp. aby mozna bylo zweryfikowac twe
> oswiadczenie. Inaczej to je w bajki wloze...

włóż, ja nie zamierzam zostać osobą publiczną, więc (wybacz) nie będę podawać
namiarów na siebie :)
żeby było smieszniej... nie napisałem wszystkiego, co mógłbym napisać, aby
uniknąć takich właśnie reakcji...


a tak w ogóle... to niesprawiedliwe!
taka dyskusja mnie ominęła!!!! grr... ;(

UZO!!!!

[oremus]

Jeszcze raz przeczytałem pierwszy Twój post, jak mogłem przeoczyc tak podstawową
rzecz?

Cytuję:

>> NIE MAM studiów! nie znam angielskiego! mam tylko doświadczenie i chyba
>> tupet, bo zawsze wysyłam CVki i LMki na stanowiska, w których firmy wymagają
>> wyższego wykształecenia i często j. angielskiego.
>> Nigdy nie podaję niższej stawki niż 2500 - 3000 netto...

Sekret jest bardzo prosty: CHOLERNIE MAŁO BIERZESZ.

[uzo.borewicz]

nie podaję niższej... nie napisałem, jaką podaję...

nie chcę bawić sięw prowokatora, a i tak już mnie się o to oskarża :)

[oremus]

Jeśli dostajesz poniżej piatki na rekę - to raczej cię okradają. :)

[aa47]

wszystko zależy od osobowości i doświadczenia oraz szefa.
Kiedyś wysłałam głupiego emaila z propozycja zatrudnienia do radia i zaprosili
mnie na rozmowe. Dostałam propozycje prowadzenia audycji, byłam w szoku- nie
miałam doświadczenia. Jednak sprawy rodznne nie pozwoliły mi przyjąć takiego
stanowiaska.
Teraz kiedy siedze w usługach (projekty) i nie mam nawet zaczetych studiow
dobrze się z tym czuje, bo została ostatnio przyjęta tuaj osoba po studiach ze
stażem i wiecie co? ja nie wiem czego ona tutaj szuka, miała problem z
włączeniem kompa. Napewno nie zagrzeje tutaj długo...
A ja planuje zalozyc wlasną firme... mam 21 lat.
dodaje że ambitnym trzeba być, i umieć odnajdować się w różnych sytuacjach.
no i tuszować własne nie doskonałości- ja robie błędy ortograficzne i z tym
walcze umiem się do tego przyznać nawet na rozmowie o prace ale zaraz znajde
pare powodów- że dobrze mieć pracownika z dysortografia:)
I jeżeli chodzi o szukanie pracy dobrze jest najpierw zadzwonić a po tem wyslać
cv.
Jednak ja wole orginalnie, najpierw email bez cv
jak odpiszą to jest duza szansa:)
dodaje-orginalność