CHYBA DOPADA MNIE DEPRESJA?...

[Gość: mathias_almeida_27]

mam 27 lat, wiem, ze wiele wiem, interesuje sie mnostwem tematow, to jednak
nie pomaga mi w znalezieniu pracy. cos mnie dopadlo, jakis marazm totalny, nie
potrafie nawet nigdzie pojsc po prace, wmawiam sobie, ze wszystko oparte jest
na nepotyzmie i koneksjach, ze mi sie na pewno nie uda. wole siedziec w domu i
nic nie robic. koszmar! wiem, ze zycie ucieka mi przez palce, ze inni mi
uciekaja:( mam swiadomosc, ze cos soba reprezentuje, ale nie potrafie tego
zwalczyc. ostatnio czytalem o depresji i cos mi sie wydaje, ze mam wiele jej
objawow. ktos ma podobne klopoty jak ja?

[Gość: www]

a umnie mimo dobrze płatnej pracy (pow 6k brutto na m-c)- nie w-wa;)-dopadło
mnie ogólne zniechęcenie - chyba depresja - mam tej roboty naprawdę dość -
szukam coć niekoniecznie lepiej płatnego ale bardziej rozwojowego, ciekawego -
i co ty na to to też problem...

[Gość: mathias_almeida_27]

ja skonczylem studia ekonomiczne, potem dostalem sie na profesjonalny (po moim
kierunku) staż w jednym z najpopularniejszych panstwowych urzedow, bylem tam rok
czasu, staralem sie, tyralem jak wół i po roku pozegnano sie ze mna bez żalu.
potem popracowalem w jednym z bankow jako przedstawiciel handlowy, musialem
zalozyc wlasna dzialnosc, nie wyrabialem sie, samego zusu musialem sam sobie
odprowadzac 700 co miesiac. zrezygnowalem. aha. w miedzyczasie ukonczylem z
wynikiem bdb kurs ksiegowosc:) i po tym wszystkim nic nie moge dostac. te oferty
gazetowe irytuja mnie, nie ma tam niczego poza "przedstawicielem", "doradca"
etc. to wszystko to w/g mnie ukryte formy akwizycji. nie rajcuje juz mnie to.
chcialbym czegos powaznego. wyjezdzalem nawet kilka razy za granice, zeby
dorobic na jakis czas. mam roczne dziecko, jestem zdruzgotany, nic mi sie nie
chce, a wiem, ze moj synek pozniej bedzie na mnie patrzyl jak na swojego idola.
co ja mu przekaze? czym zaimponuje? niczym:( jesli nic sie ze mna nie zmieni to
sam skazuje sie na niebyt, na dno, na marazm, na takie lelum polelum. zyc z dnia
na dzien? bez sensu. zastanawialiscie sie po co my w ogole zyjemy? jesli mnie
nic nie cieszy, nie mam na nic checi. tragedia. po prostu chodzi o to aby miec
pelen brzuch i wyspac sie. nic poza tym. spac, jesc, spac, jesc... to ma byc
zycie?:) koszmar. mam nadzieje, ze sobie z nim poradze.

[Gość: Inka]

Boże, czuję sie tak samo jak Ty, tylko, że ja nie mam dziecka. I nie wiem co
robić. To znaczy wiem - szukać pracy i się nie poddawać ale mi się normalnie
nie chce bo ja nie wierzę, że znajdę porządną pracę. Teraz pójdę w śr do tego
Generali i co? To już się chyba okazało, że to akwizycja. No cóż, zobaczymy.

[Gość: Olimpia]

serdecznie Ci współczuję ale moim zdaniem wypowiedzi frustrujących się osób
utwierdzą cię jedynie w przkonaniu o beznadziejności całej sytuacji. Na pewno w
aspekcie małego dziecka i poczucia odpowiedzialności ciężko jest ci zdobyć się na
dystans ale inaczej chyba ciężko będzie wyjść z opresji. W każdym razie, Twoje
obecne podejście nie ułatwi Ci sprawy. Nie myśl o sobie negatywnie i nie obwiniaj
się.Gorąco polecam Ci eksperyment;) forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?
f=23&w=26764257, na początek zapoznać się z opiniami, na pewno wyciągniesz
wnioski:)powodzenia

[Gość: mathias_almeida_27]

zapomnialem jeszcze dodać, że mam otworzona dzialalnosc gospodarcza, ktora musze
prowadzic minimum przez rok (minely 4 m-ce), odprowadzac zus przez rok, a w
gruncie rzeczy nie prowadze nic. mialem wspolnika, ktory mnie przekrecil na
spora kase, zniknal, podalem go do prokuratury, ale co z tego... kasy brak,
oplaty trzeba placic, i na dodatek nie moge sie na nic zdecydowac:( wiem, ze
nawet na sklepie spozywczym mozna zarobic a brak mi checi czy odwagi, zeby cos z
tym zrobic.

Idz do psychiatry stary, on ci da tabletki.

[Gość: Bil]

A może sobie nawet rentke załatwisz.

[Gość: Bil]

Sorry jak to zabrzmiało tak jakoś kpiąco, mówię poważnie, takie depresje to
normalna sprawa i po prosytu psychiatra pomaga nawet rozmową. Sam kiedyś miałem
takie problemy. Można też spróbować uprawiać jakiś sport w klubie, to też
pomaga odzyskać pewną sprawność psychiczną, tyle, że musi to być regularny
wysiłek fizyczny.

[Gość: mathias_almeida_27]

o psychiatrze już myslalem. co do sportu. uprawiam go caly czas, od roku mam
skrecone kolano i narazie przerwa na cokolwiek. zalatwilem sie na hali podczas
gry w halówke.

[Gość: Inka]

Mam to samo co Ty :(

[Gość: Inka]

Skończyłam studia, obroniłam się w czerwcu i też mi się nic nie chce. W pt
byłam na rozmowie w Generali i powiedzieli, że jeśli zadzwonią i jeszcze raz
zaproszą mnie na rozmowę to będzie znak, że ta rozmowa będzie już dotyczyć
warunków pracy, no i...zadzwonili dziś i zaprosili na środę...tylko ja nie
wierzę, że to taka zwykła praca, wydaje mi się, że będzie to akwizycja bo
gdzież by tak łatwo udało mi się znaleźć pracę?

[margola2]

byłam na takiej rozmowie - rzeczywiście okazało się, że jest to praca w
charakterze agenta ubezpieczeniowego, z prowadzeniem własnej działalności
gospodarczej itd...
wysyłam po kilka, - kilkanaście e-maili z cv i listami mot. tygodniowo i na
taką ilość zadzwoniono do mnie z jednej firmy... praca jak praca (mają dać odp.
do końca października - bo do tego dnia jest ważna oferta), jestem już na takim
etapie, że chyba przyjmę każdą - pod warunkiem, że oczywiście ktoś będzie
chciał mnie zatrudnić:(((

[Gość: Inka]

To zajebiście, ja żadnej działalności gospodarczej nie założę bo mnie po prostu
na to nie stać. Chcę godnie pracować jak człowiek i dostawać pensję co miesiąc
i ewentualnie wynagrodzenie prowizyjne uzależnione od efektów pracy. A Ty
margola kiedy byłaś na tej rozowie w Generali? Możesz powiedzieć coś więcej?

[Gość: Inka]

Po za tym nie wiem czy będą mówili o założeniu własnej dział. gosp. bo chyba by
zapytali na pierwszej rozmowie czy ktoś jest gotowy na taki krok a chyba osoba
bezrobotna bez pieniędzy nie założy dział. gosp.

[margola2]

Na rozmowie kwalifikacyjnej byłam we wrześniu, ale jak zorientowałam się
dokładnie w czym rzecz to nie podjęłam "stojącego przede mną wyzwania". Uważam,
że nie nadaję się do tego rodzaju pracy. Jestem z wykształcenia i praktyki
bankowcem, pracowałam z klientami itd., nie mam więc żadnych oporów przed
kontaktem z ludźmi, ale myslę, że taka forma pracy nie jest dla mnie.
Taka działalność ma swoje plusy: przez pierwsze 2 lata płacisz b.mały ZUS tzn.
gdzieś ok. 250 zł, później ta kwota zwiększa się. Firma na początku daje
szkolenie i opiekę kierownika/managera grupy. Trzeba przygotować projekt 100 -
czyli listę ok. 50-100 osób z kręgu Twoich znajomych, którzy potencjalnie
byliby zainteresowani np. ubezpieczeniem domu czy chętni założyć dla dziecka
polisę na życie itp. itd. Wcześniej jest też krótki test.

[Gość: www]

no to aplikuj do banku (a nie do zu na agenta)...ofert pracy w bakach jest
naprawdę sporo dla osób z różnym doswiadczeniem

[margola2]

myślisz, że nie aplikuję? wysłałam już mnóstwo ofert, ale najczęściej chcą
przyjmować na doradców klienta pod płaszczykiem ładnie brzmiacej nazwy kryje
się akwizycja! W ogłoszeniu jakie przeczytałam w gazecie i dotyczącym Generali,
była mowa o doradcy klienta! Wtedy (we wrześniu) nie miałam pojęcia, że jest to
tylko chwyt, żeby przyciągnąć na spotkanie potencjalnych agentów. Poza tym nie
jest nigdzie powiedziane, że bankowiec może aplikować tylko do banku!

[Gość: www]

doradca klienta w każdym banku nie znaczy to samo - owszem trzeba zdobywać
klientów ale jak ich już masz to jest większy luzik...

[Gość: Inka]

Ale czy oby na pewno starałaś się o stanowisko doradcy ds. klienta?
Ja i tak pójdę na tą rozmowę a jeśli okaże się rzeczywiście, że trzeba założyc
własną dział. gosp. to powiem im wprost co o tym myślę a mianowicie, że powinni
mnie o tym od razu uprzedzić a najlepiej napisać w ogłoszeniu, że trzeba
założyć dział. gosp. bo to trochę nie fair bo jak poszłam na rozmowę to
doskanale wiedzieli, że jestem świeżo po studiach i nie mam pieniędzy na żadne
dział. gosp. na samym starcie.

[Gość: mathias_almeida_27]

teraz masz chociaz na 1 dzialnosci spore ulatwienia, zus na poziomie 200 zl. ja
przyjalem sie do banku, oczywiscie na wlasnej dzialnosci, bylem mlody, glupi,
chetny na wszystko, cieszylem sie, ze w koncu ktos sie odezwal, zaprosil na
jedna rozmowe, potem druga, a pozniej okazalo sie, ze kazdy rezygnowal z tych
warunkow, ja wraz z kolega sie zgodzilismy i juz obaj tam nie pracujemy:) dawali
stala 1000zl, ale pod warunkiem, ze zrobi sie 10 umow miesiecznie. reszta to
prowizja. a moge wam uswiadomic, ze nie jest latwo zrealizowac 10 umow, np. o
wydanie karty kredytowej, kazdy kto ma ja miec to juz ja ma:) i jeszcze ten
obciach kiedy wchodzisz do gabinetu dyrektorka, jako zwykly akwizytor, a on
patrzy na ciebie jak na szmate i jeszcze ironicznie, qwasi inteligentnie robi
sobie z ciebie jaja, kim jestes dla niego?... nikim. naciagaczem. od niego
dobrej woli zalezy czy da ci zarobic na ten zus:) to nie praca dla mnie.
wlazenie w dupe wielkim panom, od wielu z nich jestem z pewnoscia lepiej
wyksztalcony, ale nie nalezalem do partii:) takze zastanow sie nad tym bankiem,
nie ma tam rewelacji i pamnietaj, ze kto ma miec karte kredytowa juz dawno ma
kilka w portfelu, a kto chce kredyt to sam po niego przyjdzie a nie bedzie
czekal na pana akwizytora:))) rynek jest juz zapchany do granic mozliwosci.
pozdrawiam

[ewelinasss]

Masz rację, ja też się nie nadaję do takiej roboty, do łażenia do innych,
wciskania im kitu i proszenia żeby podpisali umowę, robienia z siebie idioty.
To upkorzające. Chcę mieć dobrą pracę z miesięczną pensją żebym nie musiała
drżeć czy w danym miesiącu się wyrobię czy nie. Skończyłam mi.in studia
podyplomowe z public relations i w tej branzy mogłabym pracować. Kto mi da
pracę na początek za 1000 zł? A potem np. za 3000 zł? :) Bo tyle chciałabym
docelowo zarabiać. Mam szansę?
A Ty mathias gdzie mieszkasz? I ile tygodniow wysyłasz ofert? Ja wiem, że to
łatwo mówić bo sama się zachowuję tak jak Ty ale nie można się poddawać bo w
końcu się zdobędzie tą wymarzoną pracę (chyba). Ja też nic nie robię bo mi się
nic nie chce. Jestem załamana, nie mam ani grosza bo rodzice nie chcą mi już
nic dawać :(

[Gość: mathias_almeida_27]

mieszkam w 20 tysiecznym miescie w centrum polski, 50% bezrobocia, zero
perspektyw, jest kilka prywatnych firm, ale i tak oszukuja ludzi, nie wyplacaja
na czas, nie daja umow na czas nieokreslony, ciagle przedluzaja z miesiaca na
miesiac. beznadzieja. o pracy w ktoryms z urzedow panstwowych nie ma co marzyc.
jest kilka rodzin, ktore poobstawialy swoimi najbardziej intratne stolki. staram
sie od dawna tam dostac ale niestety, ciagle slysze "prosze zostawic cv, list
motywacyjny, odezwiemy sie do pana jak tylko cos bedzie":))) nigdy sie nie
odezwali. nigdy nic nie ma dla takich jak ja. sku..synstwo! a ile wysylam
ofert? np dzis wyslalem 3 przez neta, a wczesniej przez 2 tygodnie nic, a
jeszcze wczesniej ze 150 jednego dnia. jak mnie napada odrobina nadziei niczym
nie popartej to wysylam gdzie sie da. potem przychodzi okres ciszy, zamkniecia
sie w sobie, nie wysylam nic:( mam to po prostu w dupie, nie interesuje mnie w
takicj momentach przyszlosc moja i mojej rodziny, chociaz wiem, ze to tragiczne.
moze powinienem sie udac do jakiegos psychologa? czy oni potrafia pomoc czy
tylko ciagna kase od idiotow?...

[Gość: Inka]

Wiesz co - dziwię się, że ktoś wysyła 150 cv jednego dnia. To przecież
nierealne żebyś na te 150 ofert odpowiadał wszystkim wymaganiom firmy. Bezesens
tak wysyłać oferty gdzie popadnie. Specjaliści mówią, że to jeden z błędów przy
szukaniu pracy - wysyłanie gdzie popadnie, czyli tak naprawdę nigdzie.
Najważniejszy jest cel, kt óry trzeba jasno określić w swoim cv a na pewno nie
chciał byś pracować w każdej z tych 150 firm. Swoje oferty powinno się wysyłać
tam, gdzie by się chciało pracować. Bo jakoś nie wierzę, że na każdą z tych 150
ofert stworzyłeś 150 różnych cv i listów motywacyjnych bo chyba nie wysyłasz
wszędzie jednego wzoru cv i listu motywacyjnego.

[Gość: mathias_almeida_27]

wysylalem samo cv, ten sam wzor, po co mialbym zmieniac wzor cv. jesli firma
jest zainteresowana powinno na poczatek wystarczyc samo cv. reszta pozniej. a
poza tym, jak juz mowilem dopada mnie depresja, wiec czlowiek popada pasjami w
stany euforii a za chwile potem w stan niebytu.

[Gość: Inka]

Otóż nie, bo cv to same fakty a list motywacyjny mówi już trochę kim jesteś i
dlatego powinno się wysyłać również l.m. Po za tym w liście piszesz o jakie
stanowisko chciałbyś się ubiegać. Uwierz, że inaczej patrzą na takie oferty niż
na samo cv.

[Gość: mathias_almeida_27]

zgadzam sie z toba, chodzi mi tylko o to, ze ja wysylam do roznych firm nie na
ogloszenia o prace lecz na chybil-trafil, a noz komus jest ktos potrzebny. i co
wtedy napiszesz, skoro nie masz pojecia na jakie stanowisko chcesz sie ubiegac?
w mojej sytuacji zadowole sie czymkolwiek na poczatek.

[Gość: gość]

Ja od około 6 miesięcy szukam pracy i też już zaczynam odczuwać tę beznadzieję.
Czytam o osobach które szukają rok, półtora i nawet nikt się do nich nie
odzywa, więc moja sytuacja chyba nie jest jeszcze taka tragiczna, bo mnie
chociaż czasem zapraszają na rozmowę. Tylko co z tego!!!!!!!! Świetnie Was
wszystkich rozumiem, bo też już mi zaczyna brakować siły, czasami już
zwyczajnie nie wierzę, że wysłanie kolejnego CV coś da. Wiem, to moja wina że
zamiast na ekonomicznej studiowałam na pedagogicznej, ale tak jakoś wyszlo,że
na ekonomistę czy też bankowca zwyczajnie się nie nadaję( nie ten mózg)
Staram sie nie załamywać i ocalić jeszcze jakąś czastkę wiary, że będzie
dobrze, ale to sie staje coraz trudniejsze.
Mathias wiem, że to bardzi trudne, ale ja trzymam za Ciebie kciuki. Pomyśl masz
synka, czyli coś najpiękniejszego co czlowiek może otrzymać od losu. Dziecko.
Wierze, że to własnie ono da Ci siły do dalszego życia, ale wizyta u
specjalisty też nie zaszkodzi.
Pozdrawiam naprawde szczerze.

[Gość: se]

a ja ide w pon na rozmowe !!!

nie można się poddawać, naprawdę
trzymam za siebie i za wszystkich w cięzkiej sytuacji kciuki

[Gość: mathias_almeida_27]

dzieki za dobre słowo. tobie rowniez zycze wszystkiego dobrego.

[Gość: Olimpia]

ja..czuję się dokładnie tak samo. Po obronie wyjechałam na rok na stupendium,
myślałam że po powrocie otworzą się przede mną liczne drzwi, z pogardą splunęłam
na proponowany mi staż za 450zł...uznałam to za upokarzające. Od czterech
miesięcy toczę nierówną walkę, nawet nie o samą pracę ale o godne
wynagrodzenie, co dla mnie stanowi 1700 netto...jak na razie jest jakieś 20 do zera
dla nich, ciekawe ile wytrzymam;) szczerze mówiąc jestem trochę załamana, ale
nie poddaję się. Co do poczucia to chyba utożsamiam się z tym co napisałeś, bo
wszyscy znajomi jakoś toczą ten kamień Syzyfa i choć nie mają kwalifikacji nawet
w połowie takich jak moje, to życie pokazało że to oni jak na razie są do przodu(z
czego się oczywiście cieszę)....a w moim przypadku narasta frustracja:(codzienni
jednak budze sie z nadzieją że wszystko się ułoży, staram się nie porównywać do
nikogo, bo to dobrze nie robi na psychikę....codziennie też wysyłam nowe oferty,
co i Tobie polecam....bo taka bierność nie przyniesie ci nic dobrego. nie daj się,
pozdrawiam!;)

[Gość: Inka]

A gdzie byłaś na tym sypendium?
I jak to sobie załatwiłaś?
I dlaczego tam nie zostałaś?

[Gość: www]

sorry ale wg mnie czasami jest tak że praca jest ale prawie kazdy po studiach
chciałby zamiast pracowac w front-office mieć ciepłą posadkę w back-office...

[Gość: Olimpia]

we Włoszech, praktyka w kancelarii prawnej(3,5 mc w ramach LdV+6mc kontarkt),
nigdy nie wiązałam swojej przyszłości z zagranicą, jestem bardzo mocno związana z
rodziną

[Gość: Inka]

Czyli umiesz włoski? Bo właśnie mam zamiar zapisać się na włoski bo kocham
Włochy! Długo się uczyłaś tego języka?

[Gość: Olimpia]

około 2 lat z przerwami i ciągle się uczę:)nie wiem dlaczego, szczególnie pośród
Polaków, panuje błędne moim zdaniem przekonanie, że to łatwy język?...dla mnie o
wiele trudniejszy od angielskiego, nie mówimy oczywiście o komunikacyjnej
znajomości. Zgadzam się że to piękny język i jak nabardziej zachęcam cię do nauki:)
powodzenia!

[Gość: Inka]

Dla jednego łatwy dla innego nie. Każdy się języka uczy inaczej. Jeden może
sam, drugi nie. Myślisz, że można się samemu nauczyć włoskiego?

[Gość: Olimpia]

ciężko mi powiedzieć....zależy do czego ma Ci później służyć?jeśli do codziennej
komunikacji, to podstw nauczysz się sama,jeśli w celach zawodowych(praca z
dokumentami, tłumaczenia) to polecam konwersacje i fachową pomoc.

[Gość: nitka]

Mam ten sam problem.
Pomimo, ze mam magistra z zarzadzania i przez pol roku po obronie szukalam
pracy, nikt nie chcial mnie zatrudnic. Jesli staralam sie o dobre stanowisko
odsylano mnie z kwitkiem mowiac, ze nie mam doswadczenia..Jesli ubiegalam sie o
gorsze(aby w ogole miec jakakolwiek prace) dziekowano mi i pytano dlaczego
staram sie o ta pozycja majac dyplom? I tak w kolko... Jakaz ja bylam
zmeczona.I te ciagle rozmowy kwalifikacyjne z beznadziejnymi pytaniami, na
ktore osoby rekrutujace same nie znalyby dobrej odpowiedzi.
Postanowilam wyjechac do Stanow. Obawialam sie tego kroku, gdyz mial byc to moj
pierwszy wyjazd za granice, ale dzieki znajomosci jezyka i podporze ze strony
przyjaciol, zaryzkowalam. Jestem tu od prawie rok i niedlugo konczy sie moj
kontrakt. Oczywiscie moja praca w zupelnosci odbiega od tego co mi zaoferowano
w planie treningowym. Przyjechalam tu aby poszerzac moja wiedze na temat
finansow i zarzadzania, a przez 7 miesiecy pracowalam jako serwerka na florze
kasyna. Od pewnego czasu jest pracownikiem Human Resources, ale czy czegos sie
nauczylam? Nie duzo...Spotkalam sie ze ogolna zawiscia i rasizmem. Ludzi z poza
USA traktuje sie jak smieci.
Zawsze chcialam tu przyjechac, a teraz marze o powrocie..
Ale co na mnie czeka w naszym kraju? Znow ta szara,polska rzeczywistosc...Zero
szans na rozwoj, zero szans na lepszy byt.
Jestem zalamana. Wracam do tego co zostawilam za soba rok temu, od czego tak
naprawde ucieklam. Boje sie, bo wiem ze nie jestem na tyle silna, aby stawic
czola swiatu, w ktorym tak ciezko zyc....

Pozdrawiam. Nie jestescie sami. Dolaczam sie do grona ludzi ktorych dopadla
depresja.
Trzymajcie sie.
Nitka

[Gość: mathias_almeida_27]

"nie licze godzin i lat
to zycie mija nijak"
to moje motto zyciowe, chociaz ktos mi je narzucił, ja tak nie chce:(

[Gość: remek]

Czyli wszędzie żle ???
Spróbuj na księzycu

[Gość: starycynik]

Spotkalam sie ze ogolna zawiscia i rasizmem. Ludzi z poza
> USA traktuje sie jak smieci.

Nie masz racji, smiecie to cenny surowiec wtorny. A jaki z ciebie pozytek?

[Gość: se]

Gdy szłam na studia były naprawdę świetne, nadal wydaje się, że to zajęcie przyszłości
Całe studia wolontariaty, szkolenia, dokształcanie, literatura
po studiach chwila załamania (pół etatu w oświacie, 504 brutto przez rok)
i sprzedawałam książki żeby mieć na bilet miesięczny. Nie przedłużono
mi umowy - gmina obcięła godziny.

rodzice pomagali mi całe studia, teraz (słusznie) uważają, że cokolwiek
będzie się działo, muszę radzić sobie sama

facet z którym mieszkam jest utalentowanym artystą, ale kto teraz kupuje sztukę?

nie mamy ogrzewania, telefonu, telewizora, zachowuję komputer z netem
żeby móc wyszukiwac oferty pracy. Pracuję kilka miesięcy - potem znów nie -
w zawodzie łapię "fuchy" ciągle licząc na to, że ktoś mnie zatrzyma u siebie.

Jestem w trakcie oceny mojego biznesplanu - pozyskanie funduszy pomogłoby mi
założyć firmę - bez nich nie mam szans. Czekam na decyzję fundacji, konkurencja jest dramatycznie duża.

Mam 27 lat, wiem już, że nie będe miała dzieci. Bo musiałabym mieć ogrzewanie,
dobrze, że choć mieszkanie po rodzicach (wprawdzie zawsze mogą zdecydować się
wrócić), bo facet nie chce słyszeć o takiej odpowiedzialności.

Trochę piszę, pomagam znajomym za grosze, łapię prace czasowe, w CV nie wygląda to najlepiej, ale muszę robić co popadnie żeby przeżyć. Potem nie wiem czy wycinać te pozycje które nie przystają do stanowiska, czy oddawać prawie czyste kartki?

... mamy długi i pomysły, to wszystko.

Chciałabym nauczyć się trzeciego języka - ale nie stac mne na kurs.
Chciałabym zacząć studia podyplomowe - gdyby tylko była mozliwość
odpracowania ich na danej uczelni.

Wady? nie jestem mobilna, boję się wyjazdu, wciąż wierzę, że tutaj może się udać.

Ale jesienne wieczory są coraz gorsze. "Jesteś o wiele smutniejsza niż dawniej" - mówią znajomi. Wiem. Przestaję sobie radzić.

[Gość: mathias_almeida_27]

ja "radze sobie" tylko dlatego, ze jestem na czyims utrzymaniu. ciagle ktos
pomaga, nie odrzuca, łudzi sie, ze mi sie powiedzie, ze to sytuacja przejsciowa.
ale wiem, ze zanurzam sie w tej beznadziei coraz bardziej, coraz ciezej z tego
wyjsc. wszystko urasta w moich oczach do rangi megaproblemu, nawet umalowanie
jednej sciany, zeby bylo ladniej w domu. nie chce mi sie nic, dostalem tyle razy
po dupie, wszedzie mnie odrzucano z powodu braku koneksji mysle, ze dostalem
solidna porcje prania mozgu, nierobstwa. skonczylem kierunek samorzadowy na
ekonomii, banalnym wadaje sie fakt, ze powinienem "gdziekolwiek" w administracji
publicznej znalezc byle etat, ale niestety. to jest niemozliwe. nasze kochane
panstwo nie daje szans absolwentom studiow. zaluje calej tej nauki. trzeba bylo
po sredniej szkole wyjechac gdzies na zachod i dzis mialbym "cos".
tak na marginesie bylem przed chwila na poczcie, przeszedlem sie po miescie i
nie dziwie sie, ze David Lynch chce filmowac Polakow mowiac, ze maja
najsmutniejsze twarze na swiecie:) mial zupelna racje, ci wszyscy ludzie
wygladaja jak karykatury, podkrazane zaplakane oczy, licho ubrani, ledwo wiazacy
koniec z koncem... kilka razy bylem w europie, tak to nie do pomyslenia,
radosne, optymistyczne, usmiechniete twarze, bije z tych ludzi radosc zycia. u
nas jest zupelnie odwrotnie. sam zreszta jestem tego przykladem. kiedys "dusza
towarzystwa", dowcipny, umiejacy sie zachowac w kazdej sytuacji... a teraz?
smutek, smutek, smutek. nawet sex mniej mnie cieszy...

[janciowodnik]

wiecie co wam powiem?
Nawet ja jakbym zarabiał tak z 3000 zł netto na miesiąc miałbym
depresje.Przecież człowiek nie wyżyje za 800 euro miesięcznie!!!
Jednak ja zarabiam około 18 000 zł netto na miesiąc i jak patrze na twarze
ludzi na ulicy , to sobie tak myśle , że ci ludzie urodzili się tylko po to,
aby umrzeć.
Teraz ludzie zaczynają wkładać swoje zniszczone, szare, paroletnie kurtki.Jak
czasami , w ramach obserwacji ide np.do Biedronki i widze te zmęczone twarze ,
wiem, że jesteśmy narodem wybranym.
Ale pamietajcie szaraki:
kiedy nie mamy oczekiwań i żadnych wyobrażeń o przyszłości , egzystencja staje
się przeżyciem glęboko duchownym czy magicznym. Kiedy przestaje sie myśleć o
sobie , łatwiej zauważyć , jakim cudem jest życie....





tzn. moje życie.....
p.s.
wyjde dzisiaj nie o 15.00, ale o 14.40, może wspomoge jakąś biedną babińke....
albo nie, kupie sobie pralinki

[Gość: mathias_almeida_27]

ile masz lat i gdzie zarabiasz te swoje 18 tys?
i nie przesadzaj z tymi pralinkami, bo losy ludzkie bywaja zgubne, nie wolno sie
nasmiewac i cwaniakowac z nikogo, bo i tak pozniej cie "ktos" rozliczy z tego
wszystkiego, czy sie z tym zgadzasz czy nie.

[Gość: Inka]

Zarabiasz 18 tys. zł i chodzisz do Biedronki?

[Gość: fan barcy]

przeciez napisal ze "w ramach obserwacji" tam chodzi...

A tak na marginesie - dzieki takim jak "janciowodnik" nie nawiedzaja mnie mysli
o powrocie do kraju. To zachowanie ludzi zarabiajacych po kilkanascie tys. (a
nie tych co zarabiaja kilkaset) pokazuje, jak blisko Polsce do Bialorusi i jak
daleko do cywilizowanej Europy.

[Gość: mathias_almeida_27]

tak na marginesie tez jestem fanem barcy:) bylem na camp nou, bylo wspaniale:)
ty tam jestes?

[Gość: fan barcy]

Jestem blizej bayernu monachium, ktorego nota bene nie lubie. A na camp nou
bylem rowniez, niestety na treningu tylko, teraz czas na mecz.

Pzdr

[Gość: d]

Powiem Ci jedno, jestes strasznym burakiem,
idz i walnij sie w leb mlotkiem to Ci moze przejdzie
tak nawiasem mowiac ludzie ktorzy zarabiajz duza kase nie chwala sie tym

[Gość: Inka]

Czyż mnie wzrok nie myli i to jest właśnie ten oszołom?

"czy dobrze mi płacą za prezesowanie???????????????
Autor: janciowodnik
Data: 12.10.05, 09:55 + dodaj do ulubionych wątków

skasujcie post

+ odpowiedz

--------------------------------------------------------------------------------
jestem prezesem średniej firmy.Zarabiam 28 000 zł + około 10 000zł(bonus za
dobrą pracę - raz na kwartał) + opieka medyczna + samochód( czarne Volvo
S80).Praktycznie cały dzień siedzie w necie, czytam prase , pije kawkę ,
rozmawiam z gościmi/kontrachentami, czasami coś podpiszę. Czy uważacie , że z
moimi zarobkami jest wszystko ok??? A tak na marginesie jestem jeszcze przed
30 -stką."

To już zarabiasz 28 tys. +10 tys. jako bonus, tylko 18 tys. zł? Obnizyli Ci
pensję oszołomie?
Co za DEBIL!

[Gość: remek]

Katolicyzm wyłazi oczamoi !

[Gość: KOT]

To faktycznie moze być depresja:| Lepiej udaj się do lekarza, on stwierdzi,czy
naprawde cos Ci dolega,czy tylko tak z jesienią przyszło. Choć miałam kiedys
cos podobnego,tylko że nie chodziło o prace,ale też jedyne na co miałam ochote
to nie wychodzic z łóżka,o domu nie wspomianajc:/ Ale u mnie szybko przeszło
(około m-c) Jak potrwa dłuzej mknij do psychologa. A co do wieku,to za 20 lat
bedziesz myslał jaki ja wtedy młody byłem...;)