Pytanie do tłumaczy

[toja2]

Czy zdarzyło Wam się współpracować z redakcjami, w których redaktorzy nie
tylko język obcy znają raczej tylko z widzenia /zmieniają znaczenie tekstu i
starają się Wam udowodnić, że o tłumaczeniu nie macie zielonego pojęcia/, ale
także o swoim języku ojczystym /używając sformułowań co najmniej dziwnych/?

A może to teraz norma?

[Gość: Tom]

Norma. Lepiej zacznij sie do tego przyzwyczajac.

[Gość: Johnny]

Oj tak - sam ostatnio sie w ten sposób... Może nie naciąłem, ale przejechałem.
Robiłem ostatnio tłumaczenie, które - biję się w piersi - za dobre z różnych
względów nie było. I pani redaktor/korektor wszystkie "nieprawidłowości"
wychwyciła. Ale oprócz tego na porządku dziennym było poprawianie słów na
zasadzie "a bo tak bedzie lepiej", wykreślanie całych zdań (Bóg jeden wie
dlaczego) i nie zastępowanie ich niczym, czy trzymanie się jednego określonego
słowa (nierzadko w tym samym akapicie)itd... Fakt - kobita rzeczywiście
wykonała niezłą robotę, ale jak mówi stare przysłowie, nadgorliwość jest gorsza
od faszyzmu... Chciała się wykazać - no to się wykazała.
Czytając jej poprawki zauważyłem, że szczególnie nie cierpi ona
słowa "okres"... Wycinała je konsekwentnie i nieubłaganie, wstawiając
słówko "czas". Czyżby jakieś utajone kompleksy (tak, wiem, że jestem trochę
sfrustrowany, ale muszę się jakoś wygadać)?

[Gość: agulha]

toja2 napisał(a):

> Czy zdarzyło Wam się współpracować z redakcjami, w których redaktorzy nie
> tylko język obcy znają raczej tylko z widzenia /zmieniają znaczenie tekstu i
> starają się Wam udowodnić, że o tłumaczeniu nie macie zielonego pojęcia/, ale
> także o swoim języku ojczystym /używając sformułowań co najmniej dziwnych/?
>
> A może to teraz norma?

Pozdrawiam kolegę (koleżankę).
Jeśli chodzi o zmienianie znaczenia tekstu (tutaj przykładów nie podam, bo chodzi
o zagadnienie specjalistyczne - specyficzna dziedzina związana z medycyną) i
używanie sformułowań np. "badanie jest w trakcie trwania", polecam panią
weryfikatorkę (czy jakoś podobnie - taka funkcja wyrywkowej kontroli tłumaczy) z
agencji Maart w Warszawie.
Najechała na mnie jak nie wiem co, tymczasem jedyne, z czym się mogłam 100%
zgodzić, to było pominięcie jednego słowa (tekst na kilka stron) i nie dość
precyzyjne przetłumaczenie jednego pojęcia. Było ponadto parę zmian
stylistycznych - na lepsze lub równorzędne sformułowania.
Plus wiele zman na gorsze, plus merytorycznie sieczka! Jeśli puściła swoją wersję
do klienta podając moje nazwisko, powinnam ją podać do sądu :)
Pozdro

[toja2]

Pisałam te słowa w stanie skrajnego wzburzenia, bo właśnie otrzymałam swój
tekst po redakcji, i nie mogłam uwierzyć własnym oczom, że to jest ten sam ,
który wysłałam.

Sieczka to jest naprawdę najtrafniejsze określenie. Ja odpuściłam sobie
jakiekolwiek protesty dlatego, że w druku na szczęście nie będzie mojego
nazwiska.

Wiem, że mój tekst nie był idealny /ale proszę mi pokazać tekst będący
tłumaczeniem, który jest/. Zostałam zmuszona do zrobienia tego w bardzo krótkim
czasie. W niektórych momentach naprawdę mogłam się bardziej postarać. Ktoś, kto
to redagował zostawił to wszystko jak jest, plus "ulepszył" całą resztę.
Łącznie z terminologią. W którymś momencie to się nawet nieźle uśmiałam, i
uśmiał się też mój znajomy, który mi ten tekst nieoficjalnie pod względem
merytorycznym zweryfikował. Ale był to raczej śmiech nad głupotą ludzką.

Był to tekst specjalistyczny, pokrewny dziedzinie, którą studiowałam. i to nie
było tak, że tłumacz nie wiedział co tłumaczył. Ja włożyłam cholernie dużo
wysiłku raz, żeby ustalić jaki jest mechanizm działania pewnego
urządzenia /autor też się w tym trochę pogubił/, a dwa, żeby mój tekst był
spójny i zrozumiały dla kogoś, kto to będzie czytał, a nie jest specjalistą w
danej dziedzinie.

Efekt końcowy jest taki, że jeśli ktoś do tej pory tego nie rozumiał, to po
przeczytaniu /jeśli mu się uda przebrnąć przez ten chaos/ też tego nie zrozumie.
Co moim zdaniem stawia pod znakiem zapytania sens publikowania takich artykułów
w prasie popularnonaukowej. Ale to już nie jest mój problem.

Dziękuję za odzew, bo już myślałam, że to ze mną jest coś nie tak.