Odchodząc z pracy dbaj o styl

[Gość: czejan]

LUdziska ,do czego to doszło.A tak Wam było źle w komuniźmie.Ja
nigdy nie musiałem przełożonych całować po d...e.I nigdy nie
będę tego robił.Ludzie,czy Wy nie widzicie,że tych rad "jak nie
dać się zwolnić" udzielają sługusy pracodawców.Widzicie,szef Was
olewa,ma Was głęboko...a Wy macie być grzeczni,układni i mili w
pracy...Moja rada-gdy cię szefo wkurzy daj mu w mordę,ale tak
aby nie było świadków.W innym wypadku będziesz wkurzony i
zrobisz to w domu, a co winna jest rodzina???

[Gość: nemo]

O, widzę kolega z tych, co uważają, że NAM SIĘ NALEŻY, a jak nie
to w mordę? A świadomość, że często trzeba kogoś zwolnić, bo tak
nakazuje rachunek ekonomiczny, jeszcze go główki nie dotarła?

[Gość: czejan]

naucz sie nie tylko rachunku ekonomicznego ale również
człowieczeństwa.

[Gość: db]

Nemo sam jest pewnie pracodawcą i zwalnia ludzi jak popadnie. Z
takimi jak on i jemu podobni, to powinno się żegnać w ciemnej
uliczce. Może wtedy nauczą się traktować przyzwoicie
pracowników.

[jacus2]

Gość portalu: db napisał(a):

> Może wtedy nauczą się traktować przyzwoicie pracowników.

Drogi Panie,
Zaden pracodawca (za wyjatkiem nielicznych zwyrodnialcow, badz firm
wymagajacych osob z niskimi kwalifikacjami czy oszustow) nie zwalnia
pracownika dla przyjemnosci, bo zna jego wartosc wynikajaca z wiedzy czy
doswiadczenia. Pracownika zwalnia sie wtedy, gdy sytuacja ekonomiczna firmy
nie pozwala na hodowanie danej jednostki, gdy dana jednostka zawiodla
zaufanie, nie wywiazuje sie z obowiazkow itp.

Pewne jest to, ze gdyby pracownik zaczal mi grozic, bylo by to ostatnie jego
grozenie w tej pracy.

pozdrawiam,
Jacek

[Gość: Paweł Z.]

Myślę, że nie ma sensu konstruowanie równie kosmicznych uogólnień.
Jeden pracodawca potrafi zwolnić z pracy sekretarkę, bo ta nie chce zrobić mu
laski, ale inny tak nie postąpi.
A rachunek ekonomiczny? Jest bezrobocie. Na dane stanowisko zawsze znajdzie się
400 chętnych. Z tego 10 będzie nawet niezłych.

[jacus2]

> A rachunek ekonomiczny? Jest bezrobocie. Na dane stanowisko zawsze znajdzie
się
>
> 400 chętnych. Z tego 10 będzie nawet niezłych.

To nie do konca tak. Owszem, machajacego miłą mozna wymienic z dnia na dzien.
Ksiegowa trudniej, a osobe na nizszym-kierowniczym stanowisku jeszcze
trudniej. Nie chodzi o brak kompetentych kandydatow, ale o czas potrzebny do
wgryzienia sie w daną dzialke, poznania regul firmy itp.

W ramach ciekawostki - moj szef z EX firmy, wlasciciel, wyszedl z zalozenia,
ze po co zatrudniac informatyka za 3K PLN, skoro mozna 2 po 1,5K PLN, a po
przemysleniach zatrudnil 3 po 1,2K PLN. Efekt zaki, ze teraz zwija manatki.

pozdrawiam,
Jacek

[Gość: Paweł Z.]

A to już jest inna kwestia - taka, że niektórzy pracownicy są mniej a inni
bardziej zastępowalni. I niekiedy pracodawca musi zagryźć zęby i tolerować
pracownika, którego z przyjemnością by pognał.
Generalnie jednak obecnie zawsze znajdą się chętni do pracy. Może nawet
znajdzie się taka zdesperowana sekretarka, która zgodzi się prócz innych rzeczy
obciągać druta pracodawcy. W końcu żyjemy w wolnym kraju.
Ja w swoim życiu miałem już chyba kilkunastu szefów. Niektórzy z nich byli nie
lada dupkami, zwalniającymi ludzi bez wyraźnego powodu. Jednak ich firmy jakoś
funkcjonują na rynku. Dzięki układom można bowiem zarobić większe pieniądze niż
dzięki podręcznikowemu działaniu na wolnym rynku. W tym przypadku jakość siły
roboczej nie ma już tak wielkiego znaczenia. Ważne, że są znajomi w
odpowiednich miejscach.

[Gość: zly]

Coz ja pracuje w firmie gdzie "kierowniczka" poprzyjmowala swoja
rodzinke (czyt. synow, synowa) ktora za grosz nie ma
kwalifikacji w tym zawodzie. Chodzi do prezesa i d... mu lize
lub daje, czego efektem sa zwolnienia wysokowykwalifikowanych
pracownikow a nie jej rodziny. Co z takim kierownictwem zrobic ??
Ja proponuje taczke i do sciekow !!!

[Gość: Kram]

Gość portalu: czejan napisał(a):

> naucz sie nie tylko rachunku ekonomicznego ale również
> człowieczeństwa.
> naucz się olewać w sposób inteligentny półmózgi ktore nie
doceniają twojej osoby

[Gość: Lewiatan]

Pamiętaj sytuacja ta jeżeli nie teraz to w niedalekiej
przyszłości przyniesie Ci pozytywny efekt.Odejdź z godnością a
koledzy i koleżanki będą w końcu zazdrościć Ci takiego
rozwiązania sprawy.

[Gość: AC]

Nie rozumiem dlaczego odejscie z pracy musi wiazac sie z tak
wieloma negatywnymi odczuciami i reakcjami. Zmiana pracy to
przeciez kolejny etap - nowe wyzwanie. Sytuacja w ktorej
jestesmy zwalniani przez "niedobrego i bezdusznego szefa" jest
typowa dla ludzi o pasywnym nastawieniu do zycia. A wiec nie
czekajcie az ktos Was zwolni - zwolnijcie sie wczesniej,
zaskoczcie swojego szefa i zacznijcie nowa prace, ktora
przyniesie Wam wiecej radosci niz poprzednia. Kto powiedzial ze
musicie pracowac u jednego pracodawcy przez cale zycie ...

[Gość: nazwa6]

Gość portalu: AC napisał(a):

> Nie rozumiem dlaczego odejscie z pracy musi wiazac sie z tak
> wieloma negatywnymi odczuciami i reakcjami. Zmiana pracy to
> przeciez kolejny etap - nowe wyzwanie. Sytuacja w ktorej
> jestesmy zwalniani przez "niedobrego i bezdusznego szefa" jest
> typowa dla ludzi o pasywnym nastawieniu do zycia. A wiec nie
> czekajcie az ktos Was zwolni - zwolnijcie sie wczesniej,
> zaskoczcie swojego szefa i zacznijcie nowa prace, ktora
> przyniesie Wam wiecej radosci niz poprzednia. Kto powiedzial ze
> musicie pracowac u jednego pracodawcy przez cale zycie ...


zydoska pissda

[Gość: ONKA]

nO DOBRZE A CO W TAKIM WYPADKU GDZIE SZEF CIE PONIŻA, NIE WYPŁACA CI POBORÓW BO
MA AKURAT ZŁY DZIEŃ A TY NAWET NIE MOŻESZ PINĄC BO RAZ NIE MASZ PRACY A DWA
KUPE DŁUGÓW?

[Gość: [e-mail].p]

Jestem Dyrektorem Oddziału Banku, czasem musze kogoś zwolnić.
Najczęściej osoby te odchodzą z godnością , jednak zdarzają się
szkodniki. Staram się aby każdy , nawet ten kto na nią nie
zasługuje dostał odprawę ale działa tu zasada : Daj mu palec a
odgryzą ci rękę. Jeżeli mnie mój Bank podziękuję za
pracę,chciałbym odejść z fasonem , z podniesionym czołem. Być
może napisać mojemu przełożonemu ,że dziękuję mu za współpracę i
przekać parę pomysłów których nie udało mi się zrealizować.
Zawsze trzeba trzymać głowę wysoko, nie użalać się nad sobą i
szukać winy w otoczeniu. Myślę że po zwolnieniu trzeba szybko
otrząsnąć się i poszukać "swojego nowego sera "

Taki styl, jaki pracodawca i jaki pracownik

[rampampam_]

Osobiście zmieniłem parcę wiele razy, bo pracuję "od projektu do projektu".
I mam kilka obserwacji:

1. Zawodowy świat każdego z nas jest stosunkowo mały, nawet jeżeli pracuje
się "worldwide" i prawdopodobieństwo trafienia na kogoś, z kim się już
współpracowało w kolejnym miejscu pracy jest zadziwiająco duże. Mając 30 lat i
5 projektów za sobą już tego doświadczyłem. Miło jest patrześ, jak starsi
koledzy z wieloletnim doświadczeniem witają się po latach na nowym projekcie.
Chyba najgorszą rzeczą jest znaleźć się w takim gronie i być "źle
wspominanym".

2. Są pracodawcy, którym się "należy" złośliwy list pożegnalny. To tacy
pracodawcy, co do których jesteśmy pewni i przekonani, że nigdy w przyszłości
nie będziemy dla nich pracować. W takim razie warto taki list napisać (i
powinien to być list otwarrty). Kto inny w obecnej sytuacji szalejącego
bezrobocia im tego nie powie, tylkom osoba odchodząca z pracy.
Współpracownikom cierpiącym pod butem takiego szefa należy się satysfakcja,
że ktoś mógł w ich imieniu powiedzieć prawdę, a i pracodawca może się
zastanowi, co robi...

3. Generalnie w Polsce mamy tragiczne bezrobocie i pracodawcy są głęboko
przekonani, że MOGĄ WSZYSTKO. I na ogół mają rację. Jednakże kryzysy mają to
do siebie, że się kończą. Za parę lat pokaźna rzesza najlepszych fachowców
będzie mogła wyjechać do Europy w poszukiwaniu lepszej i lepiej płatnej
pracy. Podobnie za parę lat liczba absolwentów uczelni i szkół średnich
zacznie spadać. Rocznik staystyczny powiada, że w 20 lat spadnie do połowy,a
to jest dużo. I wtedy ci kapitaliści bez sumienia mogą zostać bez ludzi do
roboty, albo z takimi ludźmi, których nikt inny już nie zechce. To tak pro
memoria...

Ram pam pam...

[Gość: Piotron]

napisz list ale go nie wysyłaj - :)))
och, żeby czasem nie urazić, nie wychylac sie, nie palić mostów,
nie bądź sobą, nie mów co myslisz, właź w d_upę itd . Bedziesz
fajnym i lubianym. Powodzenia ;)

Właź w dupę i całuj po rękach

[zbuntowana]

Podobno żle dziś spojrzałam na klienta i dostałam przez to naganę od
kierownika. To nic że większość klientów jest ze mnie zadowolona, mówią że
lubią do mnie przychodzić bo jest taka miła obsługa itp. Dowiedziałam się że
ponoć oceniam ludzi po wyglądzie . Klient może mną pomiatać i ja nie mam prawa
nawet krzywo spojrzeć. Klient nasz pan a pracownik gówno wart. Taka jest
prawda. Tak cenią pracownika który nie chodzi na zwolnienia, dba o to by
klienci byli zadowoleni. Przyjdzie jeden taki który swoją skargą może zrujnować
całe twoje życie.

[Gość: Mari0]

Tę wypowiedź skieruj do klienta, a nie pracodawcy....
Dziś tylko obsługa klienta i sprzedaż się liczy.... Kto nie dba
o klienta, ten nie spredaje, a kto nie sprzedaje, nie zarabia.
Masz odpowiedzialną pracę, jesteś wizytówką firmy, kreujesz jej
wizerunek w oczach klienta... Czy słyszałaś kiedyś o mowie
ciała? Czasem starasz się, a jest to niewłaściwie odebrane? MOWA
CIAŁA!!!! poczytaj trochę o tym- przydaje się także w kontaktach
z szefostwem.... Jeżeli z kolei zamierzałaś obrazić klienta, to
zmień pracę, bo niedługo zrobisz to znowu i znowu i wyleją Cię.

[Gość: Mari0]

Widzę że kolega Czejan do pracy używa mięśni. Ja też. Ten
mięsień, to mózg. Teraz wiem, dlaczego to ja siedzę po drugiej
stronie biurka. Ale żeby nienawidzieć szefa dlatego , że jest
szefem?... Przyjacielu, Firma, to nie fundacja charytatywna. Nic
z nikąd się nie bierze. Twoją pracę lub nieróbstwo bardzo dobrze
widać... niech nie wydajee się Tobie, że możesz przez jeden
dzień w pracy prezmknąć nie zauważony przez szefa. Swoją drogą
kto przyczynił sie do tego, że tak nas nienawidzisz? Przecież my
nie jesteśmy z kosmosu... Jesteśmy ludźmi, którzy też mają
szefów... Mój szef jest moim kolegą odkąd razem pracujemy łazimy
razem na yffko itd, ale ja wiem gdzie jest moje miejsce w
organizacji i potrafię oddzielić yffko z szefem po pracy od
rozmowy u niego lub u mnie w biurze na tematy dotyczące pracy.
Jak znam Kolegę, to po yffku przylałby w mordę... najłatwiej
ugryźć rękę, która karmi... Zgodzę się z Jackiem, że próba
podniesienia ręki na szefa (zgodnie z prawem znieważenie
przełożonego albo niezachowanie zasad podległości służbowej albo
po prostu wykroczenie przeciwko nietykalności osobistej lub
wszystkie trzy razem wzięte ze świadkami czy bez dają
dyscyplinarne zwolnienie i jeszcze ładny proces w sądzie
cywilnym).
Chciałbym Tobie przypomnieć, że każdy zarabia tyle, ile jest w
stanie dla siebie wynegocjować z pracodawcą, nikt nie karze Ci
pracować za 1000 złotych... Ktoś zmusił Cię do podpisania umowy?
Skoro więc podpisałeś, to godzisz się na warunki....

[Gość: Flatron]

Nawet się z Tobą zgadzam.

[Gość: ana]

Może Twoja reakcja na wrednego szefa jest bardzo agresywna, ale zgadzam się z
Tobą, żeby zawsze zachoweać SWOJĄ twarz i nie pozwolić sobą manipulować,
cokolwiek by to miało znaczyc!

[Gość: kot_33]

Ja sobie tak myślę (po kilkunastu latach pracy) że rachunek ekonomiczny trzeba
przykładać nie tylko do firmy ale też do własnych zachowań. Każda organizacja
wytwarza pewną kulturę. Relacje szef-podwładny wcale nie są łatwiejsze niż
relacje między równorzędnymi pracownikami .Kalulacja polega na tym, że musimy
ciągle określać ile jesteśmy w stanie "zapłacić" za poprawne funkcjonowanie w
organizacji. U mnie akurat poprawne relacje z moim szefem nie kosztują mnie ani
połowy tego co poprawne relacje z kierowniczką równoległego działu, ale staram
się - per saldo się opłaca.
I druga sprawa - ktoś kto myśli, że może zmieniać pracowników jak rękawiczki
jest ostatnim osłem. Nie ma nic lepszego jak doświadczony i zaangażowany
zespół, dzięki któremu nie muszę się zajmować drobiazgami (choć też ważnymi dla
całości) ani drżeć ciąglr że coś spieprzyli a mogę się skupić na rzeczach
strategicznych.

[Gość: kicia]

Gość portalu: kot_33 napisał(a):

> Ja sobie tak myślę (po kilkunastu latach pracy) że rachunek
ekonomiczny trzeba
> przykładać nie tylko do firmy ale też do własnych zachowań.
Każda organizacja
> wytwarza pewną kulturę. Relacje szef-podwładny wcale nie są
łatwiejsze niż
> relacje między równorzędnymi pracownikami .Kalulacja polega na
tym, że musimy
> ciągle określać ile jesteśmy w stanie "zapłacić" za poprawne
funkcjonowanie w
> organizacji. U mnie akurat poprawne relacje z moim szefem nie
kosztują mnie ani
>
> połowy tego co poprawne relacje z kierowniczką równoległego
działu, ale staram
> się - per saldo się opłaca.
> I druga sprawa - ktoś kto myśli, że może zmieniać pracowników
jak rękawiczki
> jest ostatnim osłem. Nie ma nic lepszego jak doświadczony i
zaangażowany
> zespół, dzięki któremu nie muszę się zajmować drobiazgami
(choć też ważnymi dla
>
> całości) ani drżeć ciąglr że coś spieprzyli a mogę się skupić
na rzeczach
> strategicznych.

CHYBA ŻE PRACUJE W DUŻYM KONCERNIE I SZUKA ROBOTY DLA SZWAGRA,
POCIOTA ITD, A FIRMĘ MA W DUPIE

[Gość: kicia]

w 100% zgadzam się z artykułem. Pracowałem w dużym koncernie
FMCG gdzie przez ostatnie dwa lata średnia kadra kierownicza
zrobiła z firmy prywatny folwark i proces ten się pogłębia.
Zarząd firmy nie dostrzega tego faktu ( lub ich to nie
interesuje). Przedstawiciele i ich bezpośredni przełożeni są
zmuszani do fałszowania dokumentów, a często na ich miejsce są
przyjmowani rodzina lub znajomi. Moie odejście wyglądało jak w
Artykule i kolesie do dziś są zaskoczeni. Jak trafisz na Bagno
to odchodząc w ten sposób boli mocniej niż klepniesz kolesia w
Łeb, jak co niektórzy sugerują na tym forum