Powiedz mi gdzie pracujesz a powiem ci kim jesteś

[Gość: KAŚKA]

czy zdarza się wam oceniac ludzi na podstawie tego, gdzie pracują?
Mieć niskie mniemanie o ludziach, który zarabiają mało lub mają
mniej prestiżowy zawód? czy sami spotkaliście się z takim
potraktowaniem? Ja jestem nauczycielką, wielokrotnie zostałam
potraktowana z góry. Moi rozmówcy z góry zakładali, że wybór zawodu
był spowodowany tym, że nie dostałam się nigdzie indziej, że jestem
skwaszoną starą panną (co nie jest prawdą). Spotkałam się z tym, że
prawnik zaczął źle traktować chłopaka, który okazął się być
kucharzem. Bo to nie towarzystwo dla niego. Wcześniej temu panu to
nie przeszkadzało. Co o tym sądzicie?

[takasobie_ja]

Olej to !!
Ja osobiście mam znajomych którzy wykonują naprawdę różne prace. Jedni zarabiają
mniej inni więcej (ba nawet duuzo więcej) no i c z tego ??
Mam też koleżankę nauczycielkę i jest to najfajniejsza kumpela jaka mam...
szkoda tylko, że mieszkamy tak daleko od siebie :(

A tak na marginesie ....co roku wypominam swojej kumpeli, że została
nauczycielką żeby mieć te wszystkie ferie, dni wolne no i wakacje (!!)
i co roku się z tego śmiejemy.... ona jak wakacje się zaczynają a ja jak się
kończą :) hehehe

Zgadnijcie kim jestem ! [konkurs]

[mlody-inwestor]

Pracowalem w restauracjach na zlewozmywaku.
Czasami nie majac pieniedzy jadlem resztki jedzenia po klientach.
Potem pracowalem w fabryce manekinow, ale zwolnili mnie bo bylem zbyt powolny. Do pracy czest chodzilem te 8km pieszo bo nie mialem na autobus. Pracowalem tez jako "recepcjonista" na basenie - ale jako ze robota byla nudna to w czasie pracy zazwyczaj wychodzilem do pobliskiej biblioteki.

Zadwowoleni ? Kim wg. was jest powyzsza osoba ?

[mlody-inwestor]

Ten czlowiek to nikt inny jak jeden ze slawniejszych inwestorow swiata George Soros.

en.wikipedia.org/wiki/George_Soros
Jak wiec widac trzeba olewac opinie innych i robic swoje.

[Gość: Gość]

Soros był asystentem Karla Poppera. Jako młody naukowiec był uznawany za jednego
z najlepiej zapowiadających się. Wróżono mu wielką karierę naukową. Tylko on
wybrał biznes (czego oczywiście nie potępiam). Porównywanie Sorosa do kogoś kto
w wieku 40 - 50 lat dalej "robi" na zmywaku czy na budowie jest troszkę nie na
miejscu...

[cienkalufa8]

MIT BIEDAKA STAJACEGO SIE BOGACZEM...
TACY SA NAJGORSI BO TYM KTORZY SPOKOJNIE ZYJA NARZUCAJA SWOJE PARCIE
NA SUKCES.....
OKUPIONY NIEJEDNA ZDRADA ZASAD MORALNYCH.


ich motto "SKORO JA MOGLEM PRZEJSC PRZEZ GEHENNE TO I INNI MOGĄ"
A PÓŹNIEJ LUDZIE ODBIERAJA SOBIE ZYCIE BO NIE SĄ W STANIE PODOŁAĆ
OBCIĄŻENIOM...


SOROS TO MASON

[eclectric]

jako komentarz polecam tę opowieść:

Pewien niezwykle bogaty biznesmen jeżdżąc do pracy swoją limuzyną,
codziennie mijał mostek na niewielkiej rzeczce. Zawsze kiedy tamtędy
przejeżdżał, widział bardzo skromnie ubranego Indianina, który łowił
ryby. Przedsiębiorca był człowiekiem wrażliwym i bardzo żal było mu
biedaka. Pewnego razu nie wytrzymał, zaparkował limuzynę obok mostu
i zszedł do Indianina.


— Dlaczego tak się męczysz tą wędką — zagaił. — Przecież mógłbyś
pożyczyć sieć.

— Ale po co? — spokojnie zapytał Indianin, nie odrywając oczu od
spławika.

— Bo wtedy nałowiłbyś więcej ryb i mógłbyś je sprzedać.

— Ale po co? — dopytywał się Indianin.

— Bo za zarobione pieniądze mógłbyś kupić trzy własne sieci.

— Aha. — Pokiwał głową wędkarz. — Ale po co?

— Bo jakbyś miał trzy sieci — tłumaczył biznesmen — mógłbyś zacząć
łowić w morzu.

— Ale po co?

— Bo w morzu jest więcej ryb. I gdybyś ciężko pracował, po jakimś
czasie stać by cię było kupić własny trawler.

— Ale po co? — nie dawał za wygraną Indianin.

— Bo ten trawler w krótkim czasie zarobiłby na następne trzy statki
i ani byś się obejrzał, a byłbyś właścicielem całej flotylli.

— Ale po co?

— Bo dzięki zyskom mógłbyś kupić bank, wybudować hotel, otworzyć
kasyno, uruchomić linię lotniczą, wejść na giełdę — biznesmen był w
swoim żywiole.

— Pewnie tak, ale po co? — powtarzał jak papuga Indianin.

— Bo wtedy nareszcie miałbyś już tyle kasy, że mógłbyś robić to, co
chcesz.

Indianin leniwie oderwał wzrok od spławika, spojrzał na biznesmena i
z niezmąconym spokojem powiedział:

— Ja właśnie robię to, co chcę.

[p26]

Następny!!
Jak biedy to dobry, jak bogaty to zły....pieniędzy na pewno uczciwie nie
zarobił..ech..mentalność polaczków..

[Gość: kruz]

to ze byles czlonkiem najnizszej kasty spolecznej jeszcze o niczmy
nie swiadczy, jak dla mnie cenny jest potencjal ktory tkwi w
czlowieku. Moze i ty masz wielki w sobie. Glodu tez zaznalem w swoim
zyciu, smaku zwyciestwa i duzych pieniedzy oraz goryczy porazki i
bankructwa. Ale to zes zarl po klientach to swinia jestes bez dumy i
honoru, no ale moze dzieki temu zaoszczedziles nieco i polepszysz
swoje zycie, tyle ze w glebi juz zawsze bedziesz dziadem.
powodzenia

[bromba_bez_glusia]

Ale to zes zarl po klientach to swinia jestes bez dumy i
> honoru, no ale moze dzieki temu zaoszczedziles nieco i polepszysz
> swoje zycie, tyle ze w glebi juz zawsze bedziesz dziadem.
> powodzenia

------------
Myslisz ze Soros to przeczyta i zrobi sie mu przykro?:)

Swoja droga, czy lepiej byc dziadem czy kretynem?:)

[sokrates22]

idiotą?

[blackforever]

Byłam nauczycielką, rzeczywiście osoby wykonujące ten zawód nie są
szanowane, jak każdy inny kto mało zarabia. W Polsce jest niska
kultura pracy dlatego ludzi dzieli się na lepszych i gorszych z
racji wykonywanej profesji i zarabianych pieniędzy. Co do
potraktowania - odczuwałam i odczuwam na własnej skórze. Mimo
wyższego wykształcenia chciałam iść na kurs fryzjerski - mój
ówczesny sympatia próbował mnie od tego odwieść mówiąc, że on jest
inżynierem i związek z fryzjerką godzi w jego prestiż. Były czasy,
kiedy zawodowo byłam ,,pod wozem" - moi świetnie zarabiający znajomi
doprowadzili mnie do tego, że z tematu ,,moja kariera zawodowa"
zrobiłam temat tabu. Ludzie którzy mają kompleksy uwielbiają
dowartościowywać się kosztem innych. Teraz nikomu nie mówię ile
zarabiam i gdzie pracuję - mam spokój.

[Gość: Asia]

Ja nie spotykam sie z takimi ludżmi .Ja traktuje ludzi równo czy to sprataczka
czy sedzia .Ważne jaki ten czlowiek jest .czasem czlowiek po studiach a debil i
zarozumialec no ale trzeba go tolerowac szczegolnie w pracy na codzien .Zawód
wyksztalcenie ? cóz to świadczy o czlowieku jaki on jest .A jakby zgubił
dokumenty i znalazł sie na wyspie bezludnej ?To bylby nikim

to jest racja

[blackforever]

człowiek na poziomie nie ocenia innych po wykonywanym zawodzie, ani
po dochodach

[Gość: Catbert HRM]

Z wyjątkiem kobiet oceniających kandydata na męża.

[Gość: panna]

Było powiedziane wyraźnie: człowiek na poziomie. :)

[Gość: beza]

można przejechać się na ocenianiu kandydata na męża tylko po tym, jak radzie sobie zawodowo - mam kolegę, błyskotliwa kariera, żona, dwójka dzieci - z pozoru pięknie, tylko, że jest alkoholikiem...poza tym, że zarabia pieniądze, nic nie wnosi do swojej rodziny jako mąż i ojciec...

[kawa_inka1]

blackforever napisała:

> człowiek na poziomie nie ocenia innych po wykonywanym zawodzie,
ani
> po dochodach

Dodam że człowiek po kopach od życia (nawet w młodym wieku) i
siniakach na tyłku mimo "awansu" też nikogo źle nie oceni bo wie jak
to było byc pod wozem.

[Gość: blackforever]

właśnie Inko. A co do kandydatów na męża, najważniejszy jest
człowiek, a pieniądze raz są raz ich nie ma. Przyznam jednakze
wstydem , że kiedyś jak byłam młoda, niedoświadczona i samotna
zgodziłam się na związek z chłopakiem, który miał wysokie zarobki.
Później zrozumiałam, że nie tędy droga kiedy odczułam, że wszystko
jest tylko uczucia i zrozumienia brak.

[Gość: kontestator]

miesiąc temu nie wytrzymałam w korporacji, w której pracowałam dwa lata, złożyłam wymówienie. Od razu poczułam się człowiekiem gorszej kategorii - bo nie pracuję i nie zarabiam. Mój własmy facet spytał się mnie, co właściwie robię po całych dniach...mimo, że wiedział, że piszę pracę magisterską i szukam pracy...

[Gość: doti]

znam to....mam niby wszystko,tylko nie mam miłości
,szacunku,spokoju,radości......więc nie mam nic...prócz alkoholika na którego
nie mogę patrzeć

[Gość: doti]

zapomniałam dodać,ze prawie koniec i będę mieć wszystko..odzyskam marzenia !!
Nie ważne kim jesteś ,lecz jakim jesteś człowiekiem ...

[80c51]

Gdyby tak było, w wojsku nie istniałaby fala. Nie, nie- taki, co dostał po d.pie
często sam również po niej bije.

Powiedzcie o równości zawodów w bankach, zwłaszcza

[Gość: man35]

gdy chodzi o kredyt hipoteczny. Kilka lat temu pracownik budżetówki był "za
biedny", by dostać 100.000 na trzypokojowe mieszkanie. Dzisiaj nagle jest
"odpowiednio zamożny", by przy dwóch pracujących osobach w rodzinie, dostać
300.000 zł na... kawalerkę.

[Gość: mimi do Mana 35]

Bardzo trafne spostrzeżenie

[Gość: kica]

nie ocenia - owszem. Jednak jest jakaś korelacja pomiędzy dochodami,
wykonywanym zwodem, wykształceniem, a poziomem rozumianym szeroko.
Rzadko człowiek bez wykształcenia potrafi być logizny... . :-(

[Gość: Maciek S.]

Gość portalu: kica napisał(a):

> Rzadko człowiek bez wykształcenia potrafi być logizny... . :-(

Jako redaktor, który musi się z tym męczyć na co dzień, stwierdzam, że logiki brakuje na studiach najbardziej.

[majaa]

W Polsce jest niska
> kultura pracy dlatego ludzi dzieli się na lepszych i gorszych z
> racji wykonywanej profesji i zarabianych pieniędzy.

W Polsce jest niska nie tylko kultura pracy, niestety.
A wartościowanie ludzi ze względu na zawód, jaki wykonują, to brak
jakiejkolwiek kultury.

Taki np. zawód posła.

[80c51]

Rzeczywiście- nie ma się czego wstydzić?

Jak dobry poseł, to czego ma się wstydzić?

[Gość: xxx]

A, że nie ma takich? Są, tylko o nich nie słychać, bo nie są
interesujący dla mediów.

[Gość: kania]

Pracuje na linach i uszczelniam ludziom domy. Świetnie płatna praca i bardzo
przyjemna, bo na świeżym powietrzu i ja to lubię bo nigdy nie ma rutyny. Ale
przyznaje, że mimo że mam na sobie sprzęt za kilkaset złotych to i tak wyglądam
brudno (kto pracował w kicie ten wie) i bardzo często ludzie patrzą na mnie z
pogardą. Odzywają się z wyższością. Nie dość, że sprawiam, że im nie
cieknie/wieje to jeszcze myślą, że są nie wiadomo kim. Szczególnie mnie wkurzają
tacy co myślą, że są moimi szefami. I mogą mnie krytykować albo coś mi kazać.
Właśnie skończyłem matematykę i zrezygnowałem z porządnej pracy w banku na rzecz
własnej firmy alpinistycznej. Stać mnie na mieszkanie w porządnej dzielnicy w
Gdańsku (Wrzeszcz), a nie na jakimś blokowisku gdzie wieje, cieknie lub sąsiedzi
głośno się zachowują. Stać mnie na dobrą szkołę dla dzieci. Stać mnie na długie
ferie zimowe na nartach( moja żona jest nauczycielką ). I stać mnie na to żeby
pogadać z panią sprzątaczką lub ze sprzedawczynią lodów, która nie umiała
policzyć reszty. Stać mnie na to, żeby pożyczyć dychę sąsiadom pijakom na wódę
(zawsze oddają) i zawsze się im ukłonić, lub za sponsorować bal seniora na
osiedlu gdzie pracuję. Więc w czym jestem gorszy?

Apropo matematyki, to kiedy wybierałem specjalność na studiach to chciałem iść
na nauczycielską, która mi się zawsze marzyła. Ale przyszła(wtedy) teściowa
przekonała moją żonę, że dwoje nauczycieli się nie utrzymasz. I poszedłem na
finansową. Niestety...

dziękujemy, że nie pracujesz w banku :)

[Gość: lcc]

dlaczego?
a/ Stać mnie na mieszkanie w porządnej dzielnicy w Gdańsku
(Wrzeszcz), a nie na jakimś blokowisku gdzie wieje, cieknie lub
sąsiedz i głośno się zachowują.
b/ Stać mnie na to, żeby pożyczyć dychę sąsiadom pijakom na wódę.

dziękuję. nic więcej nie trzeba dodawać :)

[xiv]

bo widzisz - to była matematyka finansowa, a nie logika :)

[Gość: croyance]

Bardzo fajny post :-) Pozdrawiam Cie serdecznie!

[Gość: aga]

a może drodzy nauczyciele nie bierzecie pod uwagę jednej- istotnej kwestii,
mianowicie: jako nauczyciel/ka czujecie wyższość tylko nad swoimi podopiecznymi
dzieciakami, tudzież traktując ich (...) a kiedy te dzieci dorastają mają oto
pogardę i poniżają ludzi pracujących w tym zawodzie- ot z doświadczenia
własnego. przemyślcie to sobie.
a z drugiej strony żadna praca nie hańbi. po trzecie- czy lepiej pracować na
prestiżowym stanowisku ale mieć najniżesz krajowe wynagrodzenie czy lepiej
zarabiać kokosy jako sprzątaczka?

[ewica313]

W jakim toarzystwie Ty sie obracasz?Jestem nauczycielke dobrych parę
lat i jak dotej pory to kazdy z kim się spotkam, to podziwia mnie za
ten zawód i czasami zazdrości. Lepiej zmień środowisko lub ludzi ,z
którymi przebywasz nie nazywaj przyjaciółmi,a nawet
znajomymi.Pokochaj siebie i swój zawód, a reszta sama się dopasuje
do Ciebie. A moze Ty nie kochasz nawet siebie?

[masssa1]

o matko boska.... mega podejście do innych ludzi. Brawo nauczycielko!

[Gość: Wiedźmin]

Ja też coś dodam: mam wyższe wykształcenie ( mgr inż. ), do tego studia MBA. Nie
jestem też najmłodszy ( zwłaszcza dla pracodawców ) i po bezskutecznych
poszukiwaniach pracy zdecydowałem się przekwalifikować - na spawacza. Reakcje
znajomych i nie tylko - różne: od "ty, inżynier, spawaczem ?" aż po "to bardzo
dobry zawód, byle dobrze płacili". wiek i wykształcenie reagujących nie ma tu
żadnego znaczenia, ale też nie odczułem żadnego towarzyskiego ostracyzmu.

[Gość: gość]

Tez namawiam swojego narzeczonego (prawnika z wykształcenia) na kurs
spawacza ;). Tylko nie bardzo wiem gdzie taki znaleść.
Sama się spotkałam, ze niektore osoby traktują mnie z gory. Bo
jestem tuz przed trzydziestką, mam skonczone dwie uczelnie a pracuje
własnie jako księgowa w państwowej wyzszej uczelni. Znajomi się
dziwią, że z takim wykształceniem pracuje w takim miejscu. A ja nie
mysle na razie o zmianie pracy. Poszłam tam do pracy bo chcialam
miec spokojną prace aby moc oplacic sobie wymarzone studie :))).
Praca od 8.00 do 16.00 i po pracy mam jeszcze czas aby się pouczyc.
Udało mi się trafic do dzialu gdzie są niezwykle sympatyczne osoby.
Zarobki na poczatku tragiczne teraz idą systematycznie w góre. Jest
mi tam po prostu dobrze.

[Gość: Gość]

A ja jestem policjantem. Wśród moich znajomych nie budzę negatywnych
reakcji bo to ludzie na poziomie. Niestety znajomi mojej narzeczonej
mówią o mnie pogardliwie pies i skreślili mnie z góry nie zdąrzywszy
mnie poznać.

[lucusia3]

Strasznie dziwni ci znajomi, może to takie szemrane towarzystwo. ja nigdy nie słyszałam, żeby ktoś o policjancie tak mówił. Mamy jednego sąsiada, który pracuje na policji i jest bardzo szanowany. Co prawda między innymi za to, że ma niezwykły talent do prądu i jak coś jest z instalacją nie tak to wiadomo, że on sobie poradzi.

[nchyb]

> Strasznie dziwni ci znajomi, może to takie szemrane towarzystwo.
ja nigdy nie s
> łyszałam, żeby ktoś o policjancie tak mówił.

nie wierzę w to. Chyba, że nie dosłyszysz.
Znajomi mi policjanci niejednokrotnie sami siebie psami nazywali. To
było żartobliwe, niepogardliwe, śmiali się że jak psy wywęszą każdy
szwindel. Nazwanie na poważnie policjanta psem, nie jest na pewno
eleganckie i kulturalne, ale na pewno nie jest gorsze od zazywania
gliną...
Nie wierzę, ze nie słyszałaś tego określenia...

[Gość: xxx]

> Nie wierzę, ze nie słyszałaś tego określenia...

Na pewno słyszała, ale niekoniecznie od swoich znajomych. Nie każdy
zadaje się z żulami i gównażerią.

[Gość: mikki]

Trafna uwaga!

[Gość: Mirek plonski]

tak to jest ... ludzie, ktorzy pracuja w zawodach mundurowych maja specyficznie
spaczona psychike, zajmuja sie rzeczami najpodlejszymi i niehonorowymi -
dlaczego sie wiec dziwisz, ze Ludzie cie nie szanuja? a ty? Szanujesz kapusiow,
notorycznych klamcow i zawodowych zabojcow? To sa dokladnie cechy ludzi w
mundurach.

[Gość: Tre]

Niech zgadne, w razie potrzeby potrafisz walnac elaborat o etosie
bandyty albo honorze hoolsa? Bzdura, bzdura, bzdura... Masz chore
spojrzenie na swiat...

[Gość: xd]

chore to ty masz spojrzenie.Ciekawe gdzie ty wygłaszasz elaboraty o etosie ?przy
piwie z kolesiami ?takimi dupkami jak ty hihihih...

[Gość: mikki]

Jak w tej Polsce ma być dobrze, skoro idioci mają dostęp do komputera? Nikt, kto
nie szanuje policjantów, nie jest dobrym obywatelem.

[Gość: Sopel]

Wybaczcie, ale z tego co mówicie wnioskuję, że nigdy nie mieliście do czynienia
z oddziałem prewencji w sytuacji, w której mógłby was o coś podejrzewać
(oczywiście bezsasadnie). Np. mnie i mojego brata wyzwano od ćpunów (chociaż to
kompletna bzdura nie znajdująca żadnego empirycznego uzasadnienia), a mój kumpel
na dzień dobry dostał kopa w brzuch, za to, że nieładnie trzymał ręce w górze.
Oczywiście nieparlamentarne określenia pod naszym adresem były normą. Pominę też
fakt, że panowie w ogóle się nie wylegitymowali, a "interwencję" zaczęli od "co
wy tu k... robicie? wpier... byście nie chcieli?". Oczywiście po 30 min.
dokładnego trzepania naszych kieszeni, sprawdzania numerów Imei telefonów,
czytania sms-ów itp. oddalili się, zostawiając nas w spokoju, bo kompletnie
niczego nie mogli nam zarzucić. Są policjanci i policjanci, ale brak szacunku
dla człowieka innego niż mundurowy jest chyba w tej instytucji normą. Zobaczcie,
jak pracuje policja w UK, a jak w Polsce, a potem zastanówcie się, skąd takie
różnice w społecznym odbiorze.

Naprodukowaliscie magistrów, to macie za swoje!

[Gość: wykształciuchy]

Studia muszą wynikac z pasji i ponadprzeciętnej osobowości, a nie z
kompleksów i pogoni za karierą. Wiecie, jak wygląda rekrutacja na
prestiżowe uczelnie w USA? Wiedza z przedmiotów ma tam najmniejsze
znaczenie- liczy się osobowośc kandydata, jego osiągnięcia
pozaszkolne, praca społeczna, zainteresowania i sukcesy z nimi
związane. A u nas? Matura, egzaminy, kucie i papierek, z którym na
zachodzie można co najwyżej piwo w pubie nalewać :)

Krowe mozna tez prowadzac pare lat na studia, a n

[Gość: totalizator]

Krowe mozna tez prowadzac pare lat na studia, a na koniec powiesic
dyplom na jej rogu. Efect bedzie taki sam, nie zrobi rowniez zadnego
wynalazku liczacego sie w swiecie.

[Gość: spawacz]

Jak chcesz chłopa wykonczyc to go namawiaj:
Wiesz ile spawacz "dostaje w płuca" codziennie , bardzo
rakotwórczych substancji, do tego dochodzi promieniowanie cieplne i
elekromagnetyczne, praca w wilgoci na przeciągach , na mrozie, a
przede wszystkim po kilku latach twałe uszkodzenie wzroku...
Tak płaca dobrze płatna ale tak jakos w zyciu jest że nie ma nic za
darmo.... Na zachodzie nikt juz w tym fachu nie chce pracować z
powyższych powodów.
Lepiej ,żeby został konrolerem lotów , lub stewardem...

[angel_karolcia]

Czytając wasze wypowiedzi przypomnialam sobie historie mojego
znajomego.
jest neurochirurgiem dzieciecym i pewnego razu znajoma prawniczka
zaprosila go na jakies przyjecie zastrzegajac, zeby nie mowil, ze
jest lekarzem, bo to wstyd, bo malo zarabia itp.
na owym przyjeciu na pytanie, kim jest, odparl, ze rzeznikiem.
podobno zapanowala cisza a panna, ktora mu towarzyszyla, smiertelnie
sie obrazila.
dziwne, co? facet ratuje dzieciom zycie a jakas laska uwaza, ze to
powod do wstydu...
chyba nikt normalny nie patrzy na zawod jako na kryterium oceny
czlowieka

[Gość: rybka Nemo]

Dobry przypadek.
W Polsce Sluzba Zdrowia, jest chyba jednym z najgorzej odbieranych
przez otoczenie.
Coz, przyznac sie do tego, ze jest sie pielegniarka, jest powodem
do:
- stwierdzenia niskiego IQ ( hehe na medycyne sie nie dostalo ).
Malo komu przyjdzie do glowy, ze pielegniarstwo to wolny wybor 5
letnich studiow magisterskich i dyplomu od reki sie nie dostaje.
- snucia opowiastek o "nicnierobieniu" na dyzurach
- serwowaniu oblesnych dowcipow w scenariuszu pielegniarka plus
lekarz, ewentualnie pacjent

No i co z tego ??? Nalezy to poprostu ignorowac, lekarstwa na
chamstwo i glupote nie wynaleziono.

Przy "znajomej prawniczce" powiedzialabym, ze pracuje w agencji
towarzyskiej hehe

[Gość: Dawid]

Wiekszosc prawnikow tez nie zarabia kroci, a juz na pewno nie wiecej od
neurochirurga, ktory dzieki pracy na kilku etatach, moze spokojnie zarobic
wiecej niz 90% prawnikow. Wiem, bo sam jestem prawnikiem i mam znajomych lekarzy.

Że osoby niewychowane są nimi zawsze.

[naprawdetrzezwy]

Nie wiedziałaś tego?

[lukrecja34]

wiem coś o tym.moje życie tak się potoczyło,że pracuję jako sprzątaczka.nie
narzekam,dochód nienajgorszy,świetny pracodawca,warunki socjalne doskonałe,praca
popołudniami więc dużo czasu dla rodziny.
i tylko jak w nowym towarzystwie mówię jak pracuję to zapada taka krępująca cisza...
uważam się za osobę inteligentną,mam szeroki zakres zainteresowań(nie są to
seriale),dużo czytam(wszystko oprócz harlekinów i tego typu literatury)a jednak
uważana jestem za osobę głupszą od pań na stanowiskach,po których
sprzątam.tymczasem powiem tyle-im kto wyżej siedzi tym gorszy z niego
prymityw(oczywiście nie każdy,żeby nie było)pod wieloma względami.dbanie o
czystość to jeden z nich

[Gość: Myszka]

Moja teściowa jest dozorczynią w bloku. Szły dwie sąsiadki. Jedna
zamieniła z teściową słowo, a druga do niej ,,Chodź już" a potem
trochę ciszej ,,co będziesz z cieciówą rozmawiać". Niestety ten
szept był na tyle teatralny, że teściowa wszystko słyszała.

[lucusia3]

Moja mama zawsze powtarza - jak zrobisz z chama pana, nie ma gorszego gałgana. I wiele razy mi się już sprawdziło, że osoby, które wychodzą z jakiegoś środowiska, potem się go bardzo wstydzą i szykanują.
Ja tam szanuje bardzo pewnego profesora, który pochodzi naprawdę z malutkiej wsi daleko daleko od cywilizacji, ma tam dom i co kawałek opowiada dowcipy zasłyszane w tamtej miejscowości, "jego wsi", jak mawia.

[echtom]

Też miałam profesora "z awansu", który nie wstydził się swojego
pochodzenia i w ogóle był uroczym człowiekiem. Pamiętam jeden fajny
tekst: "My dzieciaki na wsi nie lubiliśmy, jak przyjeżdżał taki z
miasta i próbował gwarą gadać - bo pan to musiał być pan."

Mnie to w sumie bawi

[Gość: rzeznik]

Prace mam dosc porzadna, zarabiam niezle.

Ubieram sie w powiedzmy to "niewyszukanie" i buty nosze "robocze".
W wiekszosci sytuacji pytany o to czym sie zajmuje odpowiadam, ze
morduje kurczaki.

Troche konsternacja, zwykle widoczne poczucie wyzszosci rozmowcow.

Zabawne to jest.

Szczegolnie jak zaczynaja kojarzyc fakty i zdaja sobie sprawe, ze
nozem czy taskiem to ja w pracy nie operuje.

[Gość: eva]

albo: "nie pomogą doktoraty, kiedy człowiek chamowaty"

[Gość: jota]

"kto rodzi się prostakiem prostakiem przemija, choćby słoma w butach ze złota
była" (Kasia Nosowska)

[Gość: Ania]

Powiem Wam, że takie ocenianie ludzi po wykształceniu, czy
wykonywanej profesji działa w obie strony. Ja pracuję naukowo, wielu
moich sąsiadów o tym wie. Kiedy obroniłam doktorat niektórzy doszli
do wniosku, że z Panią Doktor to oni już sobie nie porozmawiają.
Sąsiadka - sprzedawczyni w sklepie zapytała po co mi te tytuły :),
lepiej bym się jakąś pracą zajęła :). Tak też znajomych i przyjaciół
mam wśród osób o podobnym do mojego wykształceniu.

[mamuciamama1]

To wszystko świadczy tylko o tych ludziach. Gdyby nie sprzątaczka to
nie mielibyśmy posprzątanych biur, gdyby nie śmieciarz to nie byłoby
wywiezionych śmieci.... i tak rozumując jak przedszkolak można
pociągnąć parę stron tekstu. Skoro przedszkolak to wie to czemu są
tacy ludzie? Bo tak naprawdę to im nie wyszło w życiu tak jak
chcieli i się wartościują właśnie poniżając innych!!!! Szkoda słów
na taką "dulszczyznę".

Życie jest brutalne, ale...

[bede.prezydentem.w.2035]

Oczywiście macie rację, że nie dobrze oceniać ludzi za to co robią. Zdarzają się
zarówno bardzo mądrzy ludzie sprzątający po świniach jak i kretyni na wysokich
stanowiskach. Jednak z drugiej strony jednak pewną regułą jest, że status pracy
odzwierciedla to co ma się w głowie. Statystycznie rzecz biorąc więcej
półgłówków wśród pracujących fizycznie niż wśród dyrektorów banku. A człowiek
jest na tyle inteligentną kreaturą, że uczy się obserwowanych schematów,
zapamiętuje i działa tak jak mu podpowiadają... Powiedzcie sobie tak uczciwie,
czy nie zdarzyło się wam NIGDY wyrobić zdanie o jakiejś grupie ze względu na
takie same doświadczenia z różnymi przedstawicielami tej grupy?
Niemiec-dokładny; Włoch-Romantyczny; Rumun-brudny; Polak-zawistny - to wszystko
stereotypy, które siedzą w naszych głowach...

[Gość: zuzia]

prowadze własny bar blisko dworca PKP. Oczywiście wielokrotnie
spotkałam sie z próba obrazenia mnie. A poniewaz sama "perę ksiazek
przeczytałam" skończyło sie marnie dla 'yntelygenta" co to niby
lepszą prace ma. Nie dociera do takiego, ze do prawadzenia własnego
interesu w Polsce też trzeba troche w głowie mieć.
A odnosnie wykształcenia i pochodzenia w moim loaklu - Nikt nie
zostawi takiego syfu po sobie jak student i wielkomiastowy
(najczesciej warszawiak). Uwielbiam klientów ze wsi, którzy
poptrafią po sobie posprzatac, podziekowac i miło sie pożegnać:)

[Gość: >.<]

Moje życie też się tak potoczyło, że pracuję jako sprzątaczka. Czy się tego
wstydzę.. ano trochę, zwłaszcza, gdy rodzina i znajomi zaczynają nade mna
płakać.. i twierdzą, że w moim zawodzie wyuczonym i z wyższym wykształceniem
powinnam nie mieć żadnych problemów ze znalezieniem pracy [a jednak takie
problemy mam, a jakże..].
Tylko że.. praca sprzątaczki w tej firmie, w której teraz pracuję, jest jedną z
wielu rzeczy, jakie robię. Zapewnia mi niewielki - ale stały - dochód.. i stałe
zatrudnienie. I szefa tez mam bardzo w porządku, tylko z urlopem gorzej;)

A jednak nie lubie się do tego przyznawać. A jednak nie lubię o tym mówić.. może
dlatego, że krępującą ciszę zapadającą w nowym towarzystwie, o której pisała
lukrecja34, znam dośc dobrze.. więc - siedze cicho, albo mówię o szkoleniach,
wolontariatach, kolejnych zleceniach... i nie odpowiadam na pytanie "a gdzie Ty
właściwie pracujesz..?".

Kiedyś pewnie zmienię pracę. Na razie.. jeszcze parę miesięcy tam pobędę, ciągle
szukam czegoś w zawodzie.. w sumie mam dość zwracania się do mnie w bezosobowej
formie, pogardliwych spojrzeń.. zupełnie, jakby każda z osób, jakie oceniają
mnie negatywnie po miejscu stałej pracy [i w miejscu stałej pracy, dodam..]
nigdy nie była zmuszona podjąć pracy "jakiejkolwiek" - po prostu, aby przeżyć
[ok - pewnie nigdy nie byli zmuszeni..]

Wybaczcie długą wypowiedź, ale rzadko na ten temat mówię cokolwiek, za często
się nade mną litują, albo mną gardzą... i też uważają mnie za głupszą [cóż.. to
już chyba jednak ich problem i kwestia stereotypu sprzątaczki]. Staram się tym
nie przejmować.. ale czasem cos pęka we mnie jak dziś;/

Mam kupę forsy, ale wg mojej matki jestem głupi!

[Gość: przedsiębiorca]

Bo nie mam skończonych studiów, tak jak ona. Choć to ja muszę
wspierać ją finansowo, bo ona nigdy nie umiała gospodarować
pieniędzmi (w zawodzie wyuczonym nie pracuje, bo "wypadła z obiegu"
wiele lat temu i nie jest na bieżąco ze stosowaną w nim technologią).

pieniadze to tylko srodek

[klip-klap]

Zeby w ogole w towarzystwie chwalic sie sposobem zarabiania pieniedzy ?
Przeciez to nudne, rozmawia sie o zaintersowaniach i pasjach. Praca to tylko
srodek zdobywania pieniedzy, pieniadze to tylko srodek do rozwijania swoich hobby.
Poza tym w Polsce panuje jakas chora wyksztalcenio-mania w opozycji do
praktycznych umiejetnosci i efektywnosci dzialania.

[Gość: Malgorzata]

Milo i ciekawie bylo przeczytac pozytywna wypowiedz od ciebie, bo ja mam w
zasadzie odwrotna sytuacje. Ewidentnie widze, ze pani sprzatajaca w mojej
kamienicy mnie nie znosi i zawsze zwraca sie do mnie z pogarda.
Jestem informatykiem, zawod teraz raczej pozytywnie oceniany, ale zaczelo sie to
jeszcze na studiach. Studia byly bardzo ciezkie i wielokrotnie musialam zarywac
noce, zeby zdazyc ze wszyskimi projektami. Przez to przemeczenia bylam
roztargniona i zdazalo mi sie czasami o czyms zapomniec. Pani kilka razy musia
zwrocic mi uwage, ze zastawilam samochodem smietnik w dni wywozu smieci itp, do
tego zdazalo sie, ze w poludnie zastawala mnie w pizamie (no, bo jak sie pracuje
do 5:00 nad ranem). Od tego czasu mam wrazenie, ze ma mnie za rozpieszczona
trzpiotke, ktora nic nie robi (przeciez spi do poludnia, balagan ma w mieszkaniu
i nawet nie mozna sie jej doprosic, zeby pamietala przestawiac ten swoj
samochod), a w wieku 24 lat ma juz swoje mieszkanie i samochod i to takie
niesprawiedliwe, ze ona nie ma w zyciu tak dobrze jak ja. I musze ci powiedziec,
ze tak samo byloby mi przykro gdyby w ten sposob traktowal mnie jakis profesor z
mojej uczelni, czy manager z mojej firmy.

[xiv]

czasami, a praktycznie zawsze, niezaparkowanie samochodu w
odpowiednim miejscu jest odebrane jako lekceważenie pracy dozorcy i
utrudnianie mu/jej życia

więc może jednak ma (swoje, bardzo prywatne) powody?

[Gość: mmena]

Zmien towarzystwo, w ktorym sie obracasz.

[Gość: katinkova]

Zadna uczciwa praca nie hanbi i nie "wyklucza" człowieka.
Sprzątaczki czy spawacze są tak samo potrzebni jak architekci czy inzynierowie.
Spoleczenstwo zlozone z samych wybitnych intelektualistów umarłoby z głodu, bo
nie miałby kto uprawiać pól i wytwarzać żywności. Mi osobiscie byłby obojętny
zawód mojego ewentualnego wybranka - byle była to praca wystarczajaca na
utrzymanie (w polowie) rodziny i pozostawiajaca mu czas dla tej rodziny.

A ludzi oceniam najczesciej po tym, co mowia i jak mowia.

[13.13m]

Prowadzę sklep z odzieżą używaną.Wiele razy córka była wyśmiewana
przez rówieśników z tego powodu.Niejeden raz moje klientki mówiły
mi, że diwią się że taka dziewczyna marnuje się w takim sklepie,a ja
myśle sobie wtedy.........gdzie ja zarobię więcej niż 5000pl i
jeszcze super ciuchy dla mnie i mojej rodziny w premi.:))))

[Gość: asd]

> Sprzątaczki czy spawacze są tak samo potrzebni...

Nie porównuj spawacza do sprzątaczki (oczywiście nie ujmując sprzątaczkom). Nawet nie wiesz ile zawdzięczasz spawaczom...

[listekklonu]

> Nie porównuj spawacza do sprzątaczki (oczywiście nie ujmując sprzątaczkom). Naw
> et nie wiesz ile zawdzięczasz spawaczom...

Z dwojga złego wolałabym żyć w świecie bez spawaczy, niż bez sprzątaczek ;)

Tzn, że mało wiesz o świecie ;)

[Gość: listek figowy]

> Z dwojga złego wolałabym żyć w świecie bez spawaczy, niż bez
sprzątaczek ;)

Sprzątnąć każdy, kto nie jest ciężko niepełnosprawny, może sobie
sam. Natomiast zespawać balustradę, zeby nie spaść,
samochód/autobus/tramwaj, żeby nim jeździć, most, żeby pojechać na
Stadion Narodowy (zespawany ze stali!) i rury, żeby mieć wodę do
sprzątania, już nie każdy...

[Gość: asd]

Jemu pewnie "spawanie" kojarzy się z rzyganiem po wódce....

[listekklonu]

> Jemu pewnie "spawanie" kojarzy się z rzyganiem po wódce....

W ogóle nie wiem o czym mówisz. Rozumiem, że jesteś spawaczem i jakieś
kompleksiki się odezwały? :D

[Gość: krętek blady]

e-tam, jak sie nie da zespawać to można skręcić na śrubki, a krętaczy w polsce
jest dużo

[listekklonu]

> Sprzątnąć każdy, kto nie jest ciężko niepełnosprawny, może sobie
> sam.

O Boże, ja tak bardzo nienawidzę sprzątać, że już wolałabym zrobić kurs spawacza
i spawać, gdybym musiała :P Tym większy mój szacunek dla sprzątaczek, bo robią
rzeczy których ja nie znoszę i nie umiem.

[kaaarolinkaa]

Wszyscy maja racje. Sadze jednak, ze jesli ktos pogradliwie mysli o
sprzataczce czy nauczycielce, to dlatego, ze w 99% ludzie pracujacy
na tych stanowiskach nie maja ochoty robic kariery. Nie maja ochoty
zarabiac duzo, obejmowac wysokich stanowisk itd., a to kojarzone
jest z brakiem ambicji, marnowaniem swoich talentów. I IMO w 99% tak
jest. Oczywiscie, na pewno sa sprzataczki, które maja mnostwo
zainteresowan, sa inteligentne, wykształcone, ale to raczej
margines. Jednakze kazdemu człowiekowi nalezy sie szacunek, co
jednak nie równa sie podziwianiu takiej osoby i zachwytowi nad tym,
jak sobie super radzi w zyciu.

[Gość: klara gunarova]

zauważyłam że źle mówi się o przedstawicielach handlowych. Tymczasem to bardzo
ciężka, stresująca i potrzebna praca.

[Gość: tomeczek]

Gość portalu: klara gunarova napisał(a):

> źle mówi się o przedstawicielach handlowych. Tymczasem to bardzo
> ciężka, stresująca i potrzebna praca.

Ciężka i stresująca, to prawda. Ale czy potrzebna?!

[Gość: vivian]

Dzisiaj posiadanie dobrej pracy jest nioedzownym elementem pozycji
spolecznej. Trudno dziwic sie prawnikowi, ze wybiera te osoby, z
ktorych spodziewa sie osiagnac najwieksze zyski. W koncu jest
przedsiebiorca. Z reszta te dwa swiaty sie otaczają murem.
Zauważcie, że pracownicy fizyczni nie wymieniaja sie doswiadczeniam,
nie zyją swoją pracą. A biznes? Ludzie tym zyja zwroccie uwage na
nowe serwisy dla profesjonalistow jak www.profeo.pl Wyobrazacie
sobie cos podobnego dla ciesli, sprzataczek? Raczej nie...

[Gość: Piotr]

Gość portalu: vivian napisał(a):

> Dzisiaj posiadanie dobrej pracy jest nioedzownym elementem pozycji
> spolecznej.
> Zauważcie, że pracownicy fizyczni nie wymieniaja sie
doswiadczeniam,
> nie zyją swoją pracą.

Czy jedynym aspektem życia jest praca? Piszesz tak , jakby praca
była jedynym celem życia. Pracuje się aby żyć, a nie żyje się po to
aby pracować. Ja akurat mam dobrą pracę, jestem inżynierem, awansuję
w pracy, ale po to aby zarabiać na chleb, za to żyję wspaniałym
hobby jakim jest kynologia. Poza tym jest wiele osób, które nie mogą
dostać pracy w zawodzie i chęci rozwoju nie maja tu nic do rzeczy.
Znam wielu pracowników fizycznych, którzy wymieniają się
doświadczeniami związanymi ze swoją pracą - chociażby fryzjerzy,
rolnicy. Ci ludzie również się szkolą i rozwijają swoje
umiejętności.
Co do wspomnianych wcześniej przez kogos nauczycieli równiez nie
zgadzam się, że nie mają ambicji. ten kto to pisał nie ma pojęcia o
tym zawodzie. To ciężka praca, są stopnie awansu zawodowego, na
które równiez trzeba cięzko pracować. Nauczyciele często się
dokształcają, rozwijają, tyle, że zarabiają niewiele. Nie oszukujmy
się, ambicja i profesjonalizm tu nie ma nic do rzeczy. Szanuje się
ludzi, którzy mają kasę!

[malina_ja]

Pracując na stanowisku sprzątaczki trudno uzyskać awans na inne
stanowisko poozstając w tym zawodzie (no bo na co, na starszą
sprzątaczkę?). Oczywiście z całym szacunkiem dla sprzątaczek, praca
dobra, jak każda inna, jeśli tylko uczciwa.

A obowiązkiem wpisanym w zawód nauczyciela jest awans - od stażysty
do nauczyciela mianowanego.

Złe przykłady wybrałaś.

A ludzie, którzy pogardliwie wyrażają się o innych zawodach tylko ze
względu na wysokość zarobków czy miejesce pracy, zazwyczaj mówią też
wiele innych głupt na inne tematy i od razu wiadomo, że nie warto
się z nimi zadawać :)

Nie każdy jest inteligentny i utalentowany.

[Gość: xxx]

Sadze jednak, ze jesli ktos pogradliwie mysli o
> sprzataczce czy nauczycielce

Nie stawiałbym tych zawodów w jednej linii. Nauczycielka musi miec
wyższe wykształcenie, sprzątaczka może być analfabetką.

ludzie pracujacy
> na tych stanowiskach nie maja ochoty robic kariery. Nie maja
ochoty
> zarabiac duzo, obejmowac wysokich stanowisk itd

No i dobrze! Przymus jakiś jest? Zwłaszcza, że nie każdy się do tego
nadaje. Nawet wśród tych, co te stanowiska zajmują.

a to kojarzone
> jest z brakiem ambicji, marnowaniem swoich talentów.

Jak w temacie. Nie każdy ma co marnować.

Oczywiscie, na pewno sa sprzataczki, które maja mnostwo
> zainteresowan, sa inteligentne, wykształcone, ale to raczej
> margines

Jesli ktos wykształcony i inteligentny pracuje jako sprzątaczka,
tzn, ze albo musi (czyli coś nie tak z jego wykształceniem lub
inteligencją), albo chce (bo ma taki kaprys i nie nasza to sprawa).

>Jednakze kazdemu człowiekowi nalezy sie szacunek

Pełna zgoda.

co
> jednak nie równa sie podziwianiu takiej osoby i zachwytowi nad
tym,
> jak sobie super radzi w zyciu.

A na to, to w ogóle mało kto zasługuje. Wykonywany zawód nie ma tu
nic do rzeczy.

[Gość: lavinka z nielogu]

> czy zdarza się wam oceniać ludzi na podstawie tego, gdzie pracują?

Tak,ale nie pod kątem fajny/niefajny.

Mieć niskie mniemanie o ludziach, który zarabiają mało lub mają
> mniej prestiżowy zawód?

Nie, nawet zauważyłam tendencję odwrotną.

czy sami spotkaliście się z takim
> potraktowaniem?

Czasami.

Złym traktowaniem nauczycieli się nie dziwie, zazwyczaj jest to wynik traumy
wyniesionej ze szkoły. 90% moich licealnych nauczycieli to albo sadyści,albo
niedowartościowani idioci. Choć nie przydarzyło mi się nigdy źle odnosić do
nauczyciela. Prędzej współczułam.
Czasem oceniamy ludzi używając stereotypów.

Jesteśmy społeczeństwem konsumpcyjnym i sporo osób ulegną manii wartościowania
innych pod kątem zamożności. Nie pochwalam tego rodzaju zachowań,ale je rozumiem.

Spróbuj się lepiej zastanowić czy gdybyś była żoną śmieciarza, to chwaliłabyś
się jego zawodem przy koleżankach? Czy niekoniecznie? ;-)

[nessie-jp]

> Złym traktowaniem nauczycieli się nie dziwie, zazwyczaj jest to wynik traumy
> wyniesionej ze szkoły.

O, to to! :) To samo chciałam napisać. Zawsze dostaję lekkich dreszczy w
towarzystwie nauczycieli, tzn. takich starszych ode mnie. Osoby w moim wieku
będące nauczycielami nie budzą dreszczyku :))

Co do oceniania innych ludzi przez pryzmat ich pracy, to oczywiście, że się ich
ocenia. Hipokryzją byłoby twierdzić co innego. Kiedy ktoś mi mówi "Jestem z
zawodu psychologiem" i przypatruje mi się uważnie zza szkieł, odruchowo się
wiercę :) Kiedy ktoś mówi "Jestem lekarzem/naukowcem" odruchowo czuję podziw.

Natomiast ta ocena nie polega na prostym kryterium pieniężnym. Niektóre zawody
szanuje się bardziej od innych zupełnie bez względu na zarobki. Osoba, która
przygotowuje zwłoki do pogrzebu, może zarabiać dużo lepiej, niż lekarz. Ale
lekarz będzie jednak podświadomie szanowany bardziej.

potwierdzasz moją teorię o stereotypach...

[Gość: lavinka z nielogu]

Czyli potwierdzasz moją teorię o stereotypach :) Im mniej kogoś znamy tym
bardziej szufladkujemy go ogólnymi kryteriami popularnymi w społeczeństwie. Im
znamy go lepiej, tym bardziej zwracamy uwagę na jego prawdziwe wady i przymioty.

[Gość: maszkaron]

hehe a ja daje prawnikom do rozwiązania jakis problem niematematyczny a np na
myslenie abstrakcyjne, kojarzenie faktow itp i wszyscy odpadaja bo mysla
szablonowo...


dzis liczy sie myslenie a nie wyksztalcenie ! :)

można by zapytać:

[Gość: kik]

"powiedz mi jakim samochodem jeździsz, a powiem ci kim jesteś".
Pracuję jako sprzedawca części zamiennych do samochodów, w 95% bywa
tak, że im lepszy samochód, tym większy cham, prostak i burak.

[bede.prezydentem.w.2035]

A może po prostu się od Ciebie bardzo różnią? nie rozumiesz ich i oceniasz jako
buraków? Zastanowiłeś się jak można ocenić ludzi po krótkiej rozmowie? Może to
np. tak, że ludzie mający dobre samochody bardziej się irytują jak im się
zepsuje samochód bo drogi, na dużym kredycie... ot co, a ty od razu oceniasz...

[Gość: kik]

ej chłopie niewiele kapujesz, chodzi o kulturę, styl bycia,
inteligencję, traktowanie innego człowieka itp itd. A propos, w 2035
r. zagłosuję na Ciebie w wyborach. Nadajesz się.

[nessie-jp]

Gość portalu: kik napisał(a):

> Pracuję jako sprzedawca części zamiennych do samochodów, w 95% bywa
> tak, że im lepszy samochód, tym większy cham, prostak i burak.

:)) Mam zamiar kupić używanego Matiza albo Pandę, czy to czyni ze mnie osobę
wyrafinowaną i kulturalną? ;) Mam nadzieję, że tak...

Swoją drogą, faktycznie istnieje pewien 'stygmat marki'

[Gość: Bea]

jak wam sie kojarzy zawód księgowej?

[Gość: Mimi]

A ja mam nieco inny problem. Jestem po studiach prawniczych, pracuję w pewnej
instytucji, perspektywy zrobienia kariery w niedalekiej przyszłości są (może nie
za wielkie ale są). Jest jedno ale - mam męża "fizola", który pracuje w firmie
budowlanej. Żebyście widzieli te dziwne miny jak nowo poznanej osobie mówię, że
mój ukochany mąż wykańcza mieszkania!(malowanie, tapetowanie itp.) A żeby było
ciekawiej mój mąż jest bardzo inteligentny, oczytany, interesuje się wieloma
gałęziami wiedzy, itd. (ma też ogromne poczucie humoru i jest bardzo czuły dla
mnie i naszych dzieci). Po prostu nie lubi biurowej pracy (próbował, jest po
technikum i ma doświadczenia z dawniejszych czasów, dlatego tez nie poszedł
dalej na studia, bo stwierdził ,że to bez sensu). Nie ma też predyspozycji do
kierowania innymi, do sprzedaży(jako przedstawiciel), uwielbia za to
majsterkowanie, budowanie, naprawianie. I właśnie w tym się realizuje. I jeszcze
żeby było śmieszniej zarabia więcej ode mnie. Ale to wszystko dla wielu ludzi z
mego otoczenia (szczególnie w pracy) nie ma znaczenia - według nich popełniłam
mezalians i tyle. Oczywiście nic sobie z tego nie robimy ale i tak to czasami
boli. Dodam, że jesteśmy już ze sobą 11 lat, w tym 9 lat małżeństwa (a więc nie
ma mowy o pomyłce, czy jakimś krótkim zauroczeniu). A mimo upływu czasu zawsze
jeszcze znajdzie sie ktoś, kto sie cholernie mi dziwi. Najlepsze jest to, jak
się dziwią ile nasze dzieci mają lat (pierwsze dopiero 6 lat po ślubie). Bo
większość po prostu uważa, że zwyczajnie "wpadłam" z robolem. Były także
zapytania, czy zaraz po ślubie poroniłam... i stąd ten ślub... To wszystko
byłoby śmieszne, gdyby nie było takie żałosne.

[skoczek_25]

ja troche z innej beczki.po krutce moja historia.pracowalem kiedys jako
budowlaniec .taki najprostrzy malowalem kulem sciany ,gruz i wogole cala czarna
robota.jak jadalismy sniadania to jakos kazdy pomimo zarabiajac ok 8zl na
godzine jadl jak czlowiek wedline zielenine ,slodycze i jak przystalo na
budowlanca piwko.potem jakos sie zycie potoczylo zaczolem prace w finansach na
stanowisku kierowniczym.ludzie jak zobaczylem co jedza na sniadanie to szok.im
wyzsze stanowisko zarobek ok 8 ale tys na reke to na sniadanie 2 bulki kaszanka
lub pasztet czasem chinska zupka .maksymalnie 4zl za sniadanie.wiem ze nie ze
smaku to kupuja bo jak jeden drugiemu raz nie oddal reszty z 10zl to go scigal 2
tyg.kto mi wyjasni dlaczego wraz z wzrostem zarabkow ludzie sie robia coraz
bardziej pazerni??,bo nie nazwe ich oszczedni,bo kto sie zapycha zamiast najada
to inaczej go nie nazwe.

[Gość: Katka]

Gość portalu: Mimi napisał(a):

Bo
> większość po prostu uważa, że zwyczajnie "wpadłam" z robolem. Były
także
> zapytania, czy zaraz po ślubie poroniłam... i stąd ten ślub... To
wszystko
> byłoby śmieszne, gdyby nie było takie żałosne.


Ja znam z kolei związek wykształconej i mądrej pani laryngolog z
muzykiem rockowym, który poprzestał na podstawówce (to nie żart).
Wszyscy z otoczenia tego muzyka uważają, że on popełnił
mezalians...Wydaje mi się, że rzeczywiście w Polsce im więcej
zarabiasz tym więcej jesteś wart.

[Gość: Adomas]

szukam wykonawcy do całości mojej łazienki 11m2 (Warszawa),
proszę o kontakt [e-mail]

[Gość: Wirka]

Mimi - mam tak samo. Sama skończyłam studia, pracuję w sporej firmie
itd. Mój mąż ma wykształcenie zawodowe i pracuje jako kierowca. Dla
niektórych moich znajomych jest to nie do przyjęcia. Mezalians -
często to słyszę. Mój mąż jest wspaniałym mądrym i dobrym
człowiekiem, ale dla niektórych znaczenie ma tylko to, że nie
posiada dyplomu. Miny niektórych na wiadomość, że mój mężczyna
jeździ ciężarówką - bezcenne.

[p26]

Ja mam jeszcze inny problem..mam pracę biurową, jestem urzędnikiem, nie zarabiam
najgorzej (nie jest to te przysłowiowe 1000 na rękę); jedni mi współczują,
drudzy nie wiedzieć czemu zazdroszczą.. ja sam wstydzę się przyznawać gdzie
pracuje..dla mnie to obciach..urząd i biurokracja kojarzą mi się jak
najgorzej..w dodatku nie do końca bezpodstawnie.
A nikt kurcze nie chce mnie zatrudnić jako PH! :-)

Garść stereotypów z domieszką kompleksów.

[Gość: autorytet]

Ocenianie ludzi po tym, jaki zawód wykonują to głupota. Każdy zawód
jest potrzebny, żadna praca nie hańbi i każdy uczciwie pracujący
człowiek zasługuje na szacunek. W krajach zachodnich rożważanie o
prestiżu czy też jego braku w odniesieniu do zawodów w zasadnzie nie
istnieje (za wyjątkiem pewnych środowisk). Wynika to z faktu, że
nieznany był tam etos inteligenta, który był domeną właściwie
wyłącznie PRL i ZSRR. A jednoczesnie to właśnie w krajach zachodnich
(zwłaszcza USA) istnieje tzw. efekt wykształcenia (wyższe
wykształcenie = wyższe zarobki), wynikający z faktycznej elitarności
wykształcenia uniwersyteckiego. U nas takie zjawisko nie występuje,
ponieważ mamy za dużo ludzi z wyższym wykształceniem w stosunku do
potrzeb rynkowych (ludzie studiują żeby się dowartościować, bo taka
jest moda, bo im się wydaje, że po studiach będą lepiej zarabiac, bo
chcą sobie przedłuzyć młodość, bo ich rodzice mają tylko podstawówkę
itd.), jednocześnie państwo utrzymuje skostniały system "bezpłatnych
studiów dla każdego", zamiast zreformować system edukacyjny już od
poziomu przedszkola, a studia zachowac dla rzeczywiście wybitnych
pasjonatów, a nie "dla każdego".

Jestem kierowcą PKS

[Gość: Piotr]

każda poznana dziewczyna jak sie o tym dowiaduje to sobie drwi ze
mnie... Myślę ze jestem miły... Pasażerowie mnie lubią.

Cokolwiek robisz, rób to dobrze.

[Gość: xxx]

To jest najważniejsze, jak robisz, a nie co. W każdym zawodzie można
i trzeba być profesjonalistą. A miły kierowca autobusu to faktycznie
rzadkość :)

[Gość: translator]

Jestem tłumaczem przysięgłym języka angielskiego i nie jestem sobie
w stanie wyrobić opinii jak mój zawód jest odbierany przez innych w
tym przez moich klientów. Często się zdarza, że przychodzą klienci
czy przedstawiciele firm i traktują mnie gorzej niż sekretarkę.
Nikt nie zastanawia się, że bardzo dobra znajomość języka wymaga lat
pracy i poświęceń. Poza tym często się zdarza klientom wprost
powiedzieć, że z nich zdzieram mimo, iż wiem, że moje stawki nie są
wygórowane w porównianiu z konkurencją.

[Gość: ted]

Owszem ludzie niestety oceniaja po stanowisku i zarobkach.
Mysle ze to wynosi sie z domu i z jakichs ukrytych kompleksow.
Mam taki przyklad. Do niedawna pracowalem z kolega ktory pochodzi z
malej wsi, przeprowadzil sie w warszawy z zona, w jakis sposob im
sie powiodlo. Dopoki pracowal z nami bylo calkiem OK, poszedl do
wiekszej i jego zdaniem bardziej prestizowej firmy.
Od tego czasu kilka razy sie z nim widzialem i zaczal z nas drwic,
ze tkwimy w takim miejscu, ze teraz on to dopiero zarabia, ze robi
to albo tamto. Opowiadajac oczywiscie rzuca spore sumy ktore
to "kosi". Ze zmarnowal ten czas pracujac w "naszej" firmie itd itp.
Podkresla z duma ze zona ma sluzbowe auto...
pogniewal sie jak zaczalem z nim dyskutowac. Smutne to. Mysle ze w
nim wlasnie siedzi kompleks malej wsi (czego ja nie rozumiem) i
czuje sie lepszy, bo on robi kariere (jego zdaniem) Dlugo by
opowiadac ale zrobil sie zalosny.
A ja z domu wynioslem wychowanie ze kazda prace trzeba szanowac, i
dopiero jak przekonam sie ze ktos jest zwyklym chamem, to bede tak o
nim myslal a nie dlatego ze sprzata rano klatke.
Witam sie z kazdym i na kazdym stanowisku i nie uwazam ze dozorczymi
albo pan z parkingu jest gorszy. Kto wie co ich zmusilo do takiej
pracy, co prwatnie soba reprezentuja.
Niestety, jak mowia inni, u nas kultura pracy jest bardzo niska i
ludzie postawieni wyzej czesto lubia przykopac.
Ja sie swojej pracy nie wstydze, robie co lubie i jakos sobie radze.
Oczywiscie, chcialbym miec dom pod miastem, super samochod i wakacje
za granica, ale nie kosztem innych i nie wejsc wyzej po czyjchs
plecach.
Pozdrawiam wszystkich ludzi normalnych ;)

[Gość: ze wsi]

Pochodzę z małej, zapomnianej wsi. Dzięki ciężkiej pracy (mojej i
Rodziców) skończyłam dobre studia, potem drugie. Sama kiedyś
pracowałam i jako sprzątaczka i jako sprzedawczyni i w kilku tym
podobnych miejscach. Teraz pracuję na kierowniczym stanowisku w
dużej firmie. Jednak nigdy przez myśl mi nie przeszło żeby kogoś kto
ma niższe wykształcenie potraktować gorzej. U mnie w firmie tak
jest, że biada, gdyby tak się działo. Zresztą na wizytówce nie
napisałam sobie mgr... mgr... kierownik... bo i po co? Kolejny
order? A ludzi oceniam po tym, co mają w głowie, a nie ile literek
przed nazwiskiem... Moi przyjaciele mają różne wykształcenie, ale
jakie to ma znaczenie? Ważny jest człowiek.
p.s. przypomniał mi się dowcip "z brodą": dziadek mówi do wnuka na
widok chłopaka zamiatajacego ulicę: jak się nie będziesz uczył to
tak skończysz. A chłopak zarabia właśnie na studia...

[magdalaena1977]

IMHO jest to dość istotny kąt oceniania ludzi i wcale nie uważam tego za coś złego.

Informacja o pracy danej osobie daje nam jakieś pojęcie o jej inteligencji,
wykształceniu, pracowitości, ambicjach, moralności ...
Zwykle jest mniej lub bardziej wynikiem wyborów życiowych dokonanych przez tę
osobę. Nie jest to metoda idealna, ale na pierwszy rzut oka daje nam jakąś
statystyczną wiedzę na temat tej osoby.

Wszystkie sprzątaczki, jakie przewinęły się przez moje biuro były niezbyt lotne
umysłowo. Były tępe uprzejmie i tępe opryskliwie. Ergo gdybym poznała jakąś
sprzątaczkę, miałabym powody przypuszczać, że robi to, bo z braku inteligencji i
wykształcenia nie jest w stanie dostać lepszej pracy. Starałabym się być dla
niej uprzejma, ale np. mówiłabym prostym językiem i nie odwoływałabym się w
rozmowie do szczególnie intelektualnych rozrywek.
Mogłabym to zweryfikować po poznaniu tej osoby czy po usłyszeniu okoliczności
jakie sprawiły, że wykonuje tę pracę (prześladowania polityczne, opieka nad
dzieckiem, działalność artystyczna)

W pokoleniu moich dziadków mało kto miał możliwości kształcenia się, i nawet w
śród prostych starszych ludzi zdarzało mi się spotkać osoby inteligentne,
oczytane i na poziomie.
Ale nigdy nie spotkałam kogoś z mojego pokolenia, kto nie miałby wyższego
wykształcenia i byłby chociaż trochę inteligentny. Wręcz wszyscy moi kuzyni,
nawet ci niezbyt lotni jakieś studia pokończyli.
Więc jeśli spotykam kogoś, kto ma tylko maturę, albo co gorsza zawodówkę, to
zakładam, że zabrakło mu wystarczających zdolności.
Tak samo nie znam nikogo, kto mając intelektualne możliwości dostania się na
bezpłatne studia na uniwersytecie, wybrałby prywatną szkołę w miejscu bez
tradycji. Ergo ...

[Gość: Dawid]

Ale to jest wlasnie myslenie stereotypowe, ktore imho nie przystaje osobie z
wyzszym wyksztalceniem. To, ze tak sytuacja wyglada w Twoim srodowisku
(rodzinie, miejscu pracy), nie stanowi jeszcze wystarczajacej przeslanki do
wniosku, ze systuacja wyglada w skali kraju czy nawet regionu.

[magdalaena1977]

Gość portalu: Dawid napisał(a):

> Ale to jest wlasnie myslenie stereotypowe, ktore imho nie przystaje osobie z
> wyzszym wyksztalceniem.
To na jakiej podstawie mam formułować pierwsze sądy o ludziach ?
Czy jeśli wiem, że ktoś siedział w więzieniu, mam nie traktować go z
podejrzliwością ? Czy jeśli ktoś pije nałogowo alkohol, mam pozytywnie oceniać
szansę na to, że przestanie pić po ślubie ?

IMHO stereotypy to dobra i sensowna podstawa oceny. A tym bardziej, jeśli opiera
się na moich doświadczeniach

W dobie bezrobocia

[Gość: MGR Sprzątający]

W dobie bezrobocia wykonywany zawód nie świadczy o inteligencji.
Skończenie studiów nie gwarantuje dostania pracy w tym zawodzie. Ile
osób po studiach dorabia sobie po godzinach nasprzataniu, albo
sprzata, bo to im się bardziej opłaca? Ilu naszych inteligentów
zasuwa fizycznie na Wyspach? Poza tym wiele osób z różnych przyczyn
nie decyduje się na zamieszkanie w dużych miastach, gdzie o pracę
est łatwiej. Zostając w swoich miasteczkach i wioskach chwytają się
często pracy poniżej swoich kwalifikacji aby miec na chleb. W moim
rodzinnym miasteczku koleżanki, które skończyły lepsze kierunki niż
ja (a nie zdecydowały się na wyjazd do W-wy lub emigrację) pracują
jako sprzedawczynie w sklepie czy na bazarku bo nie miały znajomości
aby dostać pracę w zawodzie :(

[racheela]

oj magdaleno, jakże to smutne...... potwierdziłas, że wykształcenie
nie idzie w parze z inteligencją i rozumem.

[Gość: DOTI]

zgadzam się z Tobą ,panna Magdalena zadufana z siebie pannica...i pokochaj taką
...czy to możliwe? ciekawe czy ma przyjaciół,pewnie tak,takich jak ona sama
,którzy znikną jak kamfora gdy będą potrzebni....miej serce i patrzaj w
serce....nie w indeksy ,portfele.... :)

[Gość: Malgorzata]

Ja ciagle spotykam sie z innym typem stereotypu: tak sie sklada, ze jestem
kobieta - intomatykiem :) Wiadomo, skonczyc informatyke na dobrej uczelni,
pracowac w miedzynarodowej korporacji, nie byle co.
Jednak od razu ludzie zaczynaja traktowac mnie podejrzliwie, bo wiadomo kobieta
- informatyk jest jak swinka morska: ani swinka, ani morska :(
To dopiero bywa niemile :(

[Gość: Elo]

Stereotyp jest taki, że informatyczki zatrudnia się tylko po to, aby pracowały
razem z mężczyznami, tj. były w swego rodzaju stróżem. Mężczyźni w towarzystwie
kobiety nie rozmawiają o d***ch, nie oglądają śmiesznych filmików o d***ch, nie
opowiadają sobie dowcipów o d***ch, itp.. a zamiast tego - takie założenie -
skupiają się bardziej na pracy :)
Zatem Twój podstawowy atut to płeć. Czy jest w Twojej grupie jakaś inna
informatyczka? Pewnie nie ma, pracujesz z mężczyznami, więc sama widzisz :)

[Gość: marta]

Jeżeli uważasz, że kobieta w zespole informatyków sprawia, że są grzeczniejsi to
się mylisoz ;-)
Sama jestem taką informatyczką. Owszem, jak mnie przesadzili do innego pokoju to
panowie przez jakiś czas pilnowali języka, ale ten jakiś czas nie był wybitnie
długi. Potem wszystko wróciło do "normy"

Zresztą... jest pewien stereotyp, że kobieta nie nadaje się na informatyka. A
jak już ładna i nie chodzi w wyciągniętych t-shirtach to już w ogóle. Szczerze
to sama mam stereotypowo większe zaufanie do facetów. Choć nie jednokrotnie sama
szybciej wpadałam na rozwiązania, myslałam bardziej kreatywnie i skuteczniej
wyłapywałam błędy. Nie mówiąc już o tym, że nie raz zdarzało mi się czekać aż
taki jeden z drugim przetrawi coś i zrozumie. Nie mówiąc o tym, że mam jeszcze
lepsze ode mnie koleżanki po fachu ;)

Wojny płci wywoływać nie chcę, ale kobieta w zawodzie technicznym jest
postrzegana jako pewnego rodzaju ewenement. Główna reakcja jak mówię jaki mam
zawód: "naprawdę?!?"

[Gość: baba]

oj moj drogi/a to rzeczywiscie stereotyp - jakos w moim przypadku siedzenie w
pokoju z chlopami nie poskutkowalo oslabieniem meskich hormonow, ostatnio wrecz
usylszalam, ze chyba mam jadra - niestety knle jak szewc, sa mi podsylanie
filmiki o d..ch, dowcipy o d...ch i nie stalo sie to z powodu zatrudnienia w
firmie - to ja wybralam studiowanie informatyki, bo lepiej sie dogaduje z
chlopami ;)

[Gość: m]

Informatyka to szerokie pojęcie i jest w nim miejsce dla Panów i Pań,np.:Panie
sprawdzają się,jako pilnujące testerów,są po prostu dokładne:)

do Małgosi

[Gość: Arkadiusz]

Cześć Małgosiu. Jestem miłym, bardzo nieśmiałym informatykiem i powiem Ci że bardzo wysoko sobie cenie kobiety z umyłami analitycznymi. Pozdrawiam ciepło.

[Gość: Sprzatacz]

Pracuje w Wielkiej Brytanii jak sprzatacz w Osrodku Kultury.
sam wybralem te prace, z wielu wzgledow, choc oczywisice takze z
pewnego ogranicznonego zasobu ( spodowanego glownie nie do konca
perfekcyjna znajomoscia jezyka).
Jednak wybierajac te prace, kierowalem sie tym, ze jest blisko domu,
jest lekka, nie odbiera mi zycia prywatnego- wiec mam czas na hobby.
Oczywsciei, w kraju takim jak Anglia zarobki sa odpowiednio wyzsze,
choc oczywiscie wzglednie niewielkie.
Zrezygnowalem z innej pracy, ciezszej i za wieksze pieniadze-
wlasnie dla czasu wolnego oraz tego, ze mam okazje byc blisko
kultury- moja firma ogranizuje koncerty muzyczne ( takze wswiatowych
gwiazd), konferencje itp.

Mam studia wyzsze z Polski, ale w Polsce bylem szeregowym
pracownikiem korporacji bez perspektyw, i musze przyznac- choc
pracowalem "biurowo", to przezylem wiecej sytuacji typu upokorzenie.

Tutaj nawet przy przyjmowaniu mnie do pracy menedzer podkreslajac
moj intelektualny poziom ( no coz, tak powiedzial:)) i pytajac, czy
na pewno chce te prace,
nie mowil nic o tym, ze bede "gorszy"- tylko ze praca jest
monotonna, wiec moge sie czuc niespelniony.

Oczyiscie, czasem czuje sie jakos tam sfrystrowany- ale raczej nie
tym, ze wykonuje prace "niska" w hierarchii, bardziej tym, ze
wolalbym sie utrzymywac z czegos, co lubie robic, np. z muzyki, a to
dosyc trudne:)

Czy bylbym bardziej szczesliwy jako prestizowo stojacy wyzej
nauczyciel przedmiotu, ktory mnie nie interesuje, albo inzynier w
branzy, ktora mnie nie pociaga?
Watpie.

Choc oczywiscie i tutaj jest wielu snobow i chamow, to jednak
Anglosasi maja te wg. mnie dobra ceche, jaka jest pragmatyzm, i w
pracy szukaja pieniedzy oraz wyzwan i spelnienia, a nie
dowartosciowania i narzedzia ponizania innych.

W koncu jak ktos napisal- ktos musi nie tylko leczyc, ale i sprzatac.
Oczywiscie, o swoim "teamie" nie moge powiedziec, ze to zbior
hobbystow, dominuja tzw prosci ludzie, ale z drugiej strony- kazdy
robi co umie, wg mnie wiekszym szacunkiem powinien sie cieszyc
prosty czlowiek ktory sprzata niz taki, ktory cudem wepchnal sie na
jakies wysokie stanowisko.

Jeszcze taka dygresja- przyznam, ze sam kiedys myslalem o tzw
prostych pracach jako takich, ktore kazdy moze wykonac.
Naba;lem pokory, gdy jako "yntelygent" kompletnie nie sprawdzilem
sie w roli pomocnika w pizzerii.

Ciezko wiec o generalna ocene, ale na pewno nie prowadzi do nikad
ocenianie tylko po rodzaju wykonywanej pracy.

[aagnes]

A ja napisze prosto i wyraznie - nigdy nie mialam zbyt dobrego
mniemania o osobach pracujacych w agencjach reklamowych dla ktorych
kampania reklamowa dajmy na to plynu do zmywania naczyn staje sie
sprawa najwazniejsza na swiecie. takie troche darmozjady.

[Gość: czesiek]

Pracuję w agencji reklamowej i zgadzam się w 100% :D

[Gość: abc]

A czy nie powinno się patrzeć na człowieka jego walory i po tym oceniać? Praca bywa dziełem przypadku,

A jak pracuję w Agorze?

[psikuta.bezs]

A jak by mnie ktoś ocenił, jakbym powiedział, że pracuję w Agorze? ;>

[Gość: Dawid]

Na pewno masz ostrugany olowek! ;-)))))

Nie wazne gdzie pracujesz ale wazne jaki jestes

[Gość: Dziekuje]

Dzien Dobry,
Dziekuje, prosze , przepraszam. Zwroty grzecznosciowe ktorych to nie
slychac na polskich ulicach. A mowi sie ze polskie spoleczenstwo to
wykrztalcone. Pieniadze to nie wszystko. Lekarz = Sprzataczka.
Dziekuje i pozdrawiam wszystkich.

[radzap]

Rany boskie tez mi problem kto i gdzie pracuje. Mamy w Polsce jakies
kompleksy i straszna mode na pseudo kariery. Nawet w tych
wypowiedziach na forum da sie wyczuc pewien falsz w stylu"nie mam
nic do sprzatczki..ale jestem informatykiem i duzo zarabiam" O jej i
co z tego? Ja jestem len patentowany. Nie jestem mobilny, ani
przedsiebiorczy. Ucze sie powoli. Nie potrafie sobie dobrze
zorganizowac miejsca pracy ani niczego innego. Nie mam zdolnosci
interpersonalnych, analitycznych, manualnych ani technicznych. Nie
wiem czy jestem odporny na stres, bo zyje bezstresowo, beztrosko i
na lekkim alkoholowym zamroczeniu. Nie jestem ambitny, nie chce sie
realizowac, ani tym bardziej resocjalizowac. Jakby tego bylo malo
prowadze zycie w spoleczenstwie konsumpcyjnym, ktore wciaz wyludza i
marnotrawi malenkie czastki pragnien, tak ze czlowiek nie moze
zgromadzic w sobie dosc pasji na poswiecenie sie jakiejs jednej,
konkretnej rzeczy.

Wciaz nie moge znalezc odpowiedzi na leninowskie pytanie "co robic?"
wiec na wszelki wypadek robie wszystkiego po trochu, a w sytacjach
kryzysowych rzucam moneta.

I tak sobie zyje. Ma w nosie tych w krawatach i tych za biurkiem.
Robie co chce. Zarabiam malo, ale na wakacje we Florencji mi
wystarcza. Utzrymuje sie z wierszowki, funkconuje dzieki kofeinie.
Pozdrawiam wszystkich przejmujacych sie praca!

No nie kompleksy

[Gość: Dawid]

Zadne kompleksy, po prostu czlowiek, zwlaszcza prosty czlowiek, ma silna
tendencje do myslenia stereotypowego. Stereotypy daja czlowiekowi poczucie
bezpieczenstwa (przynajmniej intelektualnego), w tym niebezpiecznym i ciagle
zmieniajacym sie swiecie, a jednoczesnie odciazaja szare komorki od zbytniego
wysilku.

[Gość: bartek]

Na twoje pytanie nie mozna odpowiedziec i sadzic ludzi na podstawie
wykonywanego zawodu. Nie raz ten prosty piekaz moze miec wiecej
wiadomosci i byc bardziej oczytany niz ten ktory ma skonczone
studia. Mam wielu znajomych ktorzy ukonczyli studia a sa glupcy ale
ukonczyli studia poniewaz mieli uklady. Sa rozne losy zyciowe gdzie
naprzyklad zamkniecie zakladu powoduje ustrate pracy totez mam fakty
na codzien ze bylo sie na wysokim stanowisku i z powodu utraty pracy
trzeba bylo podjac inna prace, zeby dalej moc zyc. Ja jestem z
zawodu tehnikiem obstetrykiem. Nie osadzaj ludzi za wygladu bo z
ladnej miski sie nie najesz.

[Gość: Blackforever]

Gość portalu: bartek napisał(a):

> Na twoje pytanie nie mozna odpowiedziec i sadzic ludzi na
podstawie
> wykonywanego zawodu. Nie raz ten prosty piekaz moze miec wiecej
> wiadomosci i byc bardziej oczytany niz ten ktory ma skonczone
> studia. Mam wielu znajomych ktorzy ukonczyli studia a sa glupcy
ale
> ukonczyli studia poniewaz mieli uklady.

No właśnie, moja znajoma, która w LO zimowała po 2 lata w jednej
klasie dzięki silnym koneksjom na uniwersytecie (romans z jednym z
wykładowców) skończyła studia, egzaminy jakoś się załatwiło, pracę
magisterską jej napisano i jest teraz mgr prawa. A na prawie się nie
zna :) Inny mój kolega, syn lekarzy składał papiery na medycynę i
biologię. Na biologię (na gorszą uczelnię) się nie dostał, ale na
akademie medyczną po starej znajomości jak najbardziej.

[Gość: Dawid]

Ja po skonczonych studiach (dzienne prawo) pracowalem w hipermarkecie. Krotko,
ale znajomi byli i tak patrzyli na mnie z politowaniem. ;) Ale spoleczny
ostracyzm mnie nie spotkal. Wrecz przeciwnie. Znajomi byli dla mnie bardzo mili,
niczym dla inwalidy. :P Po dwoch tygodniach znalazlem prace zgodna z moim
wyksztalceniem i wszystko wrocilo do normy.

[Gość: zuzia]

a podkreslając w nawiasie ze studiowałes prawo na studiach
dziennych, udowodniłes wlasnie ze jestes jednym z tych wielu
zarozumialców, o których tu mowa. A jesli, którys z twoich kolegów
(np. z podstawówki) bedzie pracował w hipermarkecie (nie daj boże
nie skonczy studiów) i ty sie znajdziesz przez przypadek przy jego
kasie to bedziesz na niego patrzył z takim samym politowaniem jak
niegdys twoi znajomi na ciebie. No i jeszcze dojdzie mała pogarda i
poczucie wyzszosci bo przeciez ty wykształcony a on nie.

[magdalaena1977]

Gość portalu: zuzia napisał(a):

> A jesli, którys z twoich kolegów
> (np. z podstawówki) bedzie pracował w hipermarkecie (nie daj boże
> nie skonczy studiów) i ty sie znajdziesz przez przypadek przy jego
> kasie to bedziesz na niego patrzył z takim samym politowaniem jak
> niegdys twoi znajomi na ciebie.
W biedronce , gdzie czasami robię zakupy, pracuje kobieta, która chodziła ze mną
do zerówki i równolegle do pierwszej klasy. Jako dziewczynka była po prostu
głupia - nie jakoś opóźniona w rozwoju, ale wyraźnie mniej inteligentna . Nie
zdała do drugiej klasy szkoły podstawowej. Pewnie skończyła jakąś zawodówkę. W
pełni potwierdza to moje najgorsze stereotypy o pracownikach marketów.

[racheela]

Proponowałabym ci przeczytanie książki "Inteligencja emocjonalna".
Sposób w jaki postrzegasz innych ludzi jest bardzo żenujący i jesli
miałabym patrzeć na wykształcenie poprzez twoja osobę, byłby to
marny obraz.

[Gość: DOTI]

po raz drugi mam przyjemność zgodzić się z Tobą ...strzeż nas LOSIE od takich
snobów jak panna Magdalenka ...widzą tylko czubek swego nosa ,a myślą ,ze
zdobyli Mont Everest .... :)

[Gość: DOTI]

HA , myślisz,ze zrozumie sens tej książki ,do tego potrzeba inteligencji ,nie
obkucia w szkole :)

[Gość: Dawid]

Nie wiem jak to wyglada w Biedronkach, ale w hipermarkecie w ktorym pracowalem,
spora czesc zalogi stanowili studenci, nierzadko studenci dzienni, renomowanych
uczelni albo osoby swiezo po studiach (tacy jak ja), wiec... Fakt jest faktem,
ze rotacja wsrod takich osob byla ogromna (malo kto z nas wytrzymawal pelne 3
miesiace okresu probnego), co nie zmienia faktu, ze na okrago sie tacy zglaszali
i zglaszaja...

[alma32]

Jesteś wredną zadufaną w sobie babą, o takich jak ty pracownicy
marketów, w tym i ja mówią wredna. Przychodzisz na zakupy i
zadzierasz nosa jak wielka dama. A tymczasem ani z ciebie dama ani
wielka ot kobieta z pretensjami do wszystkich i o wszystko.

[Gość: Dawid]

Napisalem co ukonczylem, aby pokazac kontrast miedzy wyksztalceniem, a
wykonywana praca. Mysle, ze kluczowa role w odbiorze tej sytuacji przez mich
znajomych odgrywal owy kontrast, a nie sama wykonywana praca.

[kloozkha]

ja na ten przykład dzielę ludzi na takich, którzy mnie interesują,
albo takich, którzy nie. a zawód nie ma tu NIC do rzeczy.

[Gość: avik]

Nigdy nie skończyłem żadnej uczelni. Ciągle coś zaczynałem i najczęściej po roku
nudziło mnie to. Zmieniałem miasta i pracę. Od samego początku miałem szacunek
dla ludzi. Ten wyniosłem z domu. Robiłem różne rzeczy w życiu. Nie wstydzę się
tego. Nigdy nie wstydziłem. Zawsze mówiłem, że i tak będę pracował dla siebie.
Pierwsza firma zbankrutowała po półtora roku. Straciłem dużo więcej niż
pieniądze. Straciłem znajomych, z którymi, tak mi się wydawało, dobrze się
bawiłem. Kilka lat pracowałem wszędzie gdzie się dało i za ile się dało, aby
podnieść się z długów. Przez ten okres nie miałem wielu znajomych, gdyż praca
nie dawała mi szansy na ich poznanie. Od trzech lat prowadzę drugą firmę.
Bogatszy w doświadczenia, staranniej dobieram znajomych. Unikam tych, których
znałem z poprzedniej mej firmy. Ciągle mam szacunek dla ludzi. Nie wyzbyłem się
go. Pomimo, że nie muszę, odwiedzam swoją budowę domu. Przebieram się w drelichy
i wraz z innymi pracuję. Rozmawiam z pracownikami. Nie traktuję ich jako
gorszych tylko dlatego, że jestem w stanie sam zarobić miesięcznie na utrzymanie
4 pracowników. Oni też mają swoją historię i naprawdę lubię z nimi przebywać.
Nie interesuje mnie to kto jaki zawód uprawia, interesuje mnie człowiek, zawsze
tak było i mam nadzieję, że tak zostanie.

[Gość: jaca]

Witam. Przeczytałem kilkadziesięt postów powyżej i nie mogę uwierzyć w jakim
fajnym towarzystwie mam szczęście przebywać. Wśród "mojej paczki" czy rodziny są
osoby "na różnym poziomie wykształcenia", jednak wszyscy bardzo fajni,
inteligentni i uczciwi. Są wśród nas elektromonter, nauczycielka, lekarz, dr na
politechnice, oficer policji, robotnik budowlany i wielu innych. Tylko żeby się
nad tym zastanawiać, musiałem przeczytać ten temat na forum. Nigdy wcześniej nie
przyszło mi to do głowy. Pozdrawiam

[Gość: agrafka111]

pozwolę sobie podzielić się swoją refleksją, otóż według mnie to jak traktuje
się ludzi ma mało wspólnego z wykonywaną pracą i wykształceniem. Owszem bardziej
prawdopodobne jest że spotkam się z agresywnym traktowaniem ze strony ogolonych
na łyso rezydentów bloku którzy pracą swych rak nie kalają (mijam takich w
drodze na swą uczelnię), ale przykrość może mnie spotkać także ze strony
profesora wykładającego na mej "Alma Mater". Wszystko zależy od tego kim jest
dany człowiek, jaki ma charakter, usposobienie, jaka jest jego kultura. Ja nie
oceniam po wykształceniu, po pracy bo wiem że to nie odzwierciedla rzeczywistej
"wartości" człowieka, chociaż przyznam że jeśli słyszę o kimś że ma wyższe
wykształcenie lub jest w trakcie jego zdobywania spodziewam się "wiecęj" od
takiej osoby, tzn. spodziewam się że powinna to być osoba kulturalna i uprzejma
z założenia (nie muszę chyba pisać ile razy sie zawiodłam). Niestety w naszych
czasach wykształcenie nie równa się byciem kulturalnym jak to bywało dawniej.
Ocenianie innych i budowanie swojego poczucia wartości na podstawie zarobków
jest jednym z przejawów braku kultury, zadufania i chamstwa. Od środowisk i osób
przejawiących takie tendencje trzymam się z daleka.

[Gość: wentyl]

Radzap, twój wpis mnie zastrzelił ;)

Być może styl życia, który preferujesz, jest mi pisany, ale będąc w
mojej sytuacji po prostu nie mogę odpuścić, a tym bardziej robić
tego, do czego jestem przeznaczony.

Mam wyższe wykształcenie, szerokie zainteresowania, twórczy umysł,
lecz pracuję jako sprzedawca i wcale nie jest mi z tym dobrze.
Kończyłem studia z nadzieją na przyszłość i cichym, wewnętrznym
przekonaniem, że ten "papierek" zapewni mi jakąś stabilizację. Od
razu zaznaczę, że nie mam wielkich ambicji; wiem, że nie nadaję się
na szefa, maklera, rekina biznesu. Skończyłem dziennikarstwo. Umiem
pisać i na tym chciałem budować swą egzystencję na naszym rynku
pracy.

Z ulgą zakończyłem pracę w markecie, gdzie pracownicy potrafili
szydzić ze mnie w stylu "te, studencik...". Teraz będzie normalniej,
myślałem, starając się podjąć pracę w jakimś biurze lub redakcji.
Trafiłem do prywatnej uczelni do działu reklamy i pr. Moim
bezpośrednim szefem została koleżanka (!) z tej samej grupy. Z
powodu rozmycia kompetencji i fatalnej organizacji (właścicielka
uczelni zajmowała się wszystkim po trochu, od ingerowania w programy
po projektowanie plakatów), praca okazała się nudna i chaotyczna.
Jeden dzień wyglądał tak, że ciągle siedziałem przed minitorem, w
drugim nie mogłem nadążyć z obowiązkami (np. dni otwarte). Była
koleżanka gnębiła mnie i mobbingowała, okazała się neurotyczką bez
moralności. Donosiła na mnie i robiła awantury. Moje wypracowane i
wypieszczone teksty kroiła, plagiatowała i podpisywała się pod
artykułami, które kopiowały mój styl i powielały moje zdania.
Wkrótce uczelnia rozwiązała ze mną umowę o dzieło (byłem zatrudniony
na okres próbny) nie podając przyczyn.

Następnie dostałem się do szkoły zawodowej i zostałem nauczycielem w
dziedzinie, z której byłem dobry (dziennikarstwo). Mała grupka,
zajęcia co 2 tygodnie, lecz 20 zł za godzinę. Mimo dorywczego
charakteru pracy byłem zadowolony. Nareszcie coś dla mnie, myślałem,
to prawie tyle co nic, lecz przecież od czegoś trzeba zaczynać. W
tym czasie uczelnia, w której pracowałem, rozkwitła, zwiększając
prawie o 1/3 pulę rekrutacji. Po dwóch semestrach dowiedziałem się
od "pań z sekretariatu", że na następny rok grupa dziennikarska nie
zebrała się, muszę czekać. Przestałem czekać już kilka miesięcy
temu.

Lecz z czegoś muszę żyć, mam do spłacania kredyt z okresu studiów.
Przełamałem się i zostałem sprzedawcą w galerii handlowej wielkiego
supermarketu. Sklep ma 3 oddziały. Moim szefem jest kobieta.
Zauważyłem, że do mojego oddziału trafia głównie towar, który nie
sprzedaje się w głównym punkcie firmy. Jakiś czas temu koleżanka
pokazuje mi maila, który szefowa zapomniała wykasować z komputera.
Pisała do menadżera odpowiedzialnego za wynajem powierzchni. "Na
zakończenie jeszcze raz proszę o rekomercjalizację zajmowanego
lokalu..."

[radzap]

Hej Wentyl!
Cisze sie ze zastrzelil... Styl zycia ktory preferuje jest pisany
wszystkim. Bede sie upieral, ze w Polsce panuje jakis dziwny kult
kariery i pracy. Ciagle mowi sie o podnoszeniu wydajnosci,
doksztalcaniu, spelnieniu zawodowym zapominajac o jednej podstawowej
rzeczy. Praca istnieje tylko po to zeby zarabiac, a zarabia sie po
to zeby wydawac. Polacy maja z tym problem. Zapominamy o "jakosci"
zycia, skupiajac sie na jakis bezsensownych statystykach
pracowniczych.

Pojezdzilem sobie troche po swiecie i nigdzie nie ma tak jak u nas.
W wiekszosci krajow(o Francji czy Hiszpanii nie wspominajac) ludzie
NIE ROZMAWIAJA o tym gdzie pracuja. Gada sie o wakacjach, poleca
restauracje, galerie, ksiazki czy filmy... Pamietam kiedy z moja
nazeczona bylismy w jakiejs milej knajpce w N.Y. i obslugiwala nas
kelnerka Polka. Zagadalismy. Zaraz nam powiedziala, ze pracuje takze
w hotelu i szefowa "przyucza" ja na menadzera, a to kelnerowanie to
tylko takie hobby. Nie wiem czego sie wstydzila, ale sadze ze to
przez ta cala polska mentalnosc i propagande sukcesu...

Miesiac temu wpadlismy na weekend do Gdanska. Na lotnisko zawozil
nas typowy polski taksowkarz("panie kradna tylko i tyle") Opowiadal
o swojej 30letniej corce ktora w Warszawie robi kariere psychologa.
Zarabia 20tys. miesiecznie i na nic nie ma czasu, ale 20 tys.! Jak
to taksowkarz nazekal ze on zarabia niewiele i wogole "zle sie
dzieje w panstwie polskim panie"A potem mowil ze jak tylko nas
odwiezie idzie z kumplami nad zalew lowic ryby "wodka juz sie
chlodzi szefie" a potem z zona na dzialke. Zapytalem go kto
ma "relatywnie lepsze zycie on, ktory ma czas na hobby i lenistwo,
czy tez jego corka, ktora ma nowiutkiego Iphona, laptopika i
mieszkanie. Puste do 22" Mimo ze zarabia mniej jakosc jego zycia
jest lepsza. Po prostu. Zastanowil sie gleboko i chyba dalej tak
mysli intensywnie. Nie wiem.

Wydaje mi sie ze w tych kwestiach duzo maja do powiedzenia media. To
one ksztaltuja postawy i myslenie ludzi, a teraz w Polsce nasila sie
propaganda kariery. Napisalem felieton "Zgorzkniala polska geba"
mowiacy o tym, ze Polacy za duzo pracuja. W redakcji tytul zmienili
na "Badzmy leniami"!!!!! Kompletnie niezrozumienie tematu i ideii.
Przykro.

Cos musi sie jednak zmienic. glownie w polskiej mentalnosci, zeby
praca nie byla glownym tematem rozmow i oceniania innych.

Smiac mi sie chcialo, kiedy moi znajomi zaraz po studiach siedzac w
pubie przezucali sie podnieceni ktory to z nich ma najwiecej roboty.
Chwalili sie tym ze musza papiery zabrac po pracy do domu. Ba! Dumni
z tego byli. Zenua. Siedzialem tam saczac drinka i czekalem kiedy
skoncza zebysmy mogli przejsc do tematow konkretnych czyli: pilki
noznej, cyckow i globalnego ocieplenia. W koncu sie doczekalem. Po
dwoch godzinach i 6 drinkach. Mimo wszystko warto bylo. Wciaz jest
nadzieja.

Dla tych wszystkich ktorzy sie nie przemeczaja wielka graba!