Makiawelizm w pracy

[timbwolf3]

Trudno się nie zgodzić z tym artykułem. Sam pilnuję paru zasad -
rzadko mówię o sobie, o moim życiu prywatnym a przede wszystkim o
tym co myślę, w pracy raczej rozmawiam tylko na tematy z nią
związane, nie obgaduję współpracowników z innymi, w rozmowach przez
telefon uważam na słowa, gdyz mogą być nagrywane nawet przez
kolegów. Ludzie są bardzo zawistni i nawet jeśli udają przyjaciół
nie wiesz nigdy czego możesz się po nich spodziewać. Więc praca to
takie specyficzne piekiełko. Oczywiście nei można uogólniać i pewnie
w paru miejscach tak nie jest, jednak w więksozśc radzę się trzymać
tych zasad.

znacząca poprawa

[mobbick]

Pani Izo, jest dużo lepiej, niech sie Pani wstrzyma z przenosinami
do Deseru (Pani chyba preferowała kulinaria) :)

Przy okazji, mam takie wrażenie, że albo w Agorze pracuje się w
ekstremalnych warunkach albo ma Pani "spiskowe" podejście do pracy i
otoczenia w pracy. Pani artykuły poruszają ciekawe, bo sensacyjne
tematy, ale cięzko mi uwierzyć, że dotyczą powszechnie spotykanych
problemów.

[Gość: byly pracownik]

A ja uwazam, ze prawda lezy posrodku. W kazdej firmie sa cwaniaki, ktorzy dobrze
wiedza co robia. Po czesci wynika to z ich charakteru a po czesci z ewidentnej
swiadmosci, ze koledzy w pracy nie spelniaja funkcji towarzyskiej czy
przeznaczonej do wspolpracy - tylko do tego by za ich pomoca w pracy zylo sie
lepiej. Zeby mniej miec na glowie, ponosic mniejsza odpowiedzialnosc, wykonywac
przyjemniejsze prace, wyjsc wczesniej do domu oraz ponosic wspolna a nie
jednostkowa odpowiedzialnosc.
Sa tacy, ktorzy sa rzeczywiscie dobrymi znajomymi z pracy, czasem nawet
przyjaciolmi i jeden za drugim zawsze sie wstawi. Mam takie przyklady z zycia i
wiem, ze uogolniac nie ma co. Ale sa tez tacy, ktorzy ida rowno leb w leb z
awansami, zarobkami z wszystkimi pracusiami a mimo to.... w skrytosci ducha nikt
ich nie lubi a kazdy obawia sie jak tylko ma z nimi nad czyms pracowac. Tacy
mniej lub bardziej jawni "gwiazdorzy" sa w prawie kazdej firmie.
To jest smutne, trudno z tym zyc itd ale nie da sie ukryc jednego - Macchiavelli
mial racje. Wygrywa w zyciu glownie ten kto jest cwaniakiem, umie sobie "radzic"
z zyciem, z ludzmi, taki o ktorym sie mowi, ze "on to nie zginie" itd. Ci,
ktorzy uczciwie haruja na swoje zycie i pieniadze oraz stale staraja sie wierzyc
w szczytne idealy tez czasem odnosza sukcesy. Jak najbardziej. Ale porownac ich
zycie a zycie tych cwaniakow, to jak porownac smak soli i cukru. (No chyba, ze
ktos bardzo lubi sól). Cwaniak zyje sobie dobrze i dlugo a pracus przed 40stka
zacznie regularnie odwiedzac lekarza (okuliste, kardiologa itd) i psychologa bo
nagle poczul, ze sie wypala i zycie sie wokol niego wali.
Chcialbym zeby bylo inaczej, ale jestesmy tylko nieco bardziej rozwinieta wersja
zwierzat. Panuja miedzy nami te same zasady. Silniejszy zwycieza.

[Gość: iza do mobbicka]

Szanowny Panie,
Strasznie Panu dziękuję :). Szczerze mówiąc, chyba lubię wynajdywanie dziwnych
tematów - lepiej mi się pisze o czymś "ciekawym" niż tematy typu "z wizytą u
kadrowej", "czy mam w pracy zmieniać buty" albo "nasze urlopy". Postaram sie
znowu napisać coś dziwnego.

Makiawelizm w pracy

[sem.mes]

Życie Machiavelliego nie potwierdza skuteczności jego metody. Czyżby
nie stosował się do własnych wskazówek, czy po prostu są one
nieefektywne?

x

[Gość: x]

Autorka ewidentnie nie uwzględniła w analizie znaczenia takich elementów jak torsje i biegunka.

[bonnieparker1]

"Cel uświęca środki" to anormalna zasada.Z patologią trzeba walczyć, a nie ją
propagować.Ulubionym miejscem szczura jest kanalizacja.
Nie sprowadzajmy ludzi do tego poziomu.

[Gość: deratyzacja]

Dzięki za ten post, bo zaczynałam się załamywać, że już wszystkim wyrosły
szczurze ogony i małe kaprawe oczka!

Makiawelizm w pracy

[miss_a]

Troche mnie przeraza, ze Wyborcza, ktora zawsze uznawalam za propagatorke
uczciwosci, szczerosci i innych wysokich standardow moralnych, opublikowala taki
artykul. Praktyczne porady, jak kopac dolki pod szefem i wspolpracownikami, i
jeszcze do tego jak zacierac slady, zgroza. Czy naprawde nie wystarczyloby
opisanie makiawelicznych technik z poradnikiem, jak je rozpoznac i sie przed
nimi bronic, a nie jak je stosowac?

Przeciez, aby nie stac sie ofiara manipulacji, nie trzeba od razu samemu
zostawac manipulatorem.

[zawsze_zielona]

A mnie sie wydaje, ze artykul jest po prostu napisany przewrotnie. Autorka w
troche niekonwencjonalny sposob podaje przyklady makiawelicznych technik. Nad
obrona trzeba sie zastanowic samemu...

[chelseaa]

zawsze_zielona napisała:

> A mnie sie wydaje, ze artykul jest po prostu napisany przewrotnie. Autorka w
> troche niekonwencjonalny sposob podaje przyklady makiawelicznych technik. Nad
> obrona trzeba sie zastanowic samemu...


Zupełnie się nie zgadzam.Trzeba efektywnie spędzać czas w pracy, a nie tracić
go i siły na zastanawianiu się, jak w niej przetrwać.

[zawsze_zuberek]

Widzę, że przeczytało się "Księcia" i już można snuć teorię, co by odwalić pracę
i było na pensję.
A może by tak "Rozważania" powyższego przeczytać, albo "Sztukę wojny" Sun Zi?

[Gość: kulamżółwia]

a fe, w dodatku joysa się nie przeczytało, pieska przydrożnego ani
herberta o prouście nie wspominając(heh ileż się naszukałem tych
nazwisk w wikipedii, mam nadzieję że trafiłem:P)
--
po pierwsze wole pić wódkę niż pisać wiersze
po drugie lepsze są krótkie wiersze niż długie...

Makiawelizm w pracy??

[Gość: absolwent]

zdziwił mnie ten artykuł. chyba rzeczywiście jest przewrotny.
Jeśli jednak nie jest, to jest nieprofesjonalny, niekompletny i szkodzi firmie,
o czym zamierzam niezwłocznie powiadomić szefów autorki. zestaw porad jest
wybrakowany. nie uwzględnia zagadnień nakłaniania "nielotnych" współpracowników
do przekazywania nam części swoich poborów, brak kursu podrabiania podpisów, nie
ma w ogóle informacji o tym jak defraudować, wyłudzać, szantażować, szkalować.
Bardziej poważnie: artykuł jest momentami niesmaczny. "cwaniak" nie ma odwagi
zaprezentowania swoich tricków jako takich. nieustannie ukrywa się za naturalną
ludzką potrzebą ZROZUMIENIA mechanizmów ciemnej strony ludzkiej natury, a
przecież nie do zrozumienia zachęca, a do ich stosowania! Jedno jeszcze na co
chciałbym zwrócić uwagę to jakiś proces przewartościowania znaczeń. "cwaniak"
tak już spowszechniał, że w artykule stosowany jest jako synonim wyrazu
"współpracownik". w takim wypadku wypadałoby uczciwie używać zamiast wyrazu
"cwaniak" określenia np. "sku..el". Brakuje odwagi czy to rozmyślny
makiaweliczny zabieg?
Z drugiej strony przyznaję,że artykuł zwraca uwagę na rzeczy, o których nie
wiedziałem. dopiero będę zaczynał przygodę z pracą. na razie nie mam jeszcze za
sobą "makiawelicznych" starć z innymi pracownikami. Być może za rok moje zdanie
będzie zupełnie odmienne, ale na razie zamierzam ubiegać się o pracę i mimo,że
mam ogromnie wiele lęków związanych z tą okolicznością to jednak nadal "idę do
pracy" z wyobrażeniem o wielkiej wadze tej sfery życia. Z wyobrażeniem o pracy
jako o procesie, w którym szacunek dla innych, dla siebie - a jak się szanować
będąc "szczurem"? - dla wspólnie wytwarzanego "dobra", które umożliwia
egzystencję moją, współpracowników, szefów i ich szefów jest zagadnieniem
podstawowym i koniecznym i spycha nieczyste gry na margines. Bronią przed nimi
jest asertywność i roztropność, a nie "sztuka kopania dołków". z ludźmi
nieuczciwymi stykamy się wszędzie, nie tylko w pracy, i dajemy sobie z nimi
radę. Dałem sobie radę w przedszkolu, w szkole i wśród strasznych potworów z
dziekanatu, więc dam sobie radę i w pracy, bo wierzę, że będzie to miejsce, w
którym każdy będzie dbał o swój komfort i starał się stworzyć przestrzeń
dobrych, produktywnych i efektywnych współzależności.

[Gość: Viljar]

Widać, że kolega jeszcze nie pracował w duzej firmie, dlatego
wybaczam takie naiwne podejście

[Gość: absolwent]

:) nie pracował w dużej firmie i nie zamierza, bo w mojej branży dużych firm się
raczej nie spotyka. Ale inni forumowicze i forumowiczki pracowali i ich
wypowiedzi miażdżą ten makiaweliczny pomysł 'makiawelizmu w pracy. być może to
taka przypadłość kraju z niewykształconymi odpowiednimi standardami tzw.
korporacyjnymi. równie dobrze można by napisać artykuł o powszechności korupcji
i konieczności dostosowania się do reguł gry. oczywiście także z praktycznymi
przykładami ;P

Makiawelizm w pracy

[Gość: Kai]

Podziwiam ludzi, którzy całą swoją energię w pracy wykorzystują na wojny
podjazdowe, spiskowanie i oczernianie/wykorzystywanie innych. Ale czemu tu się
dziwić skoro nasi obecni ukochani politycy wiernie hołdują przytoczonym tu
sposobom walki. Przykład dla maluczkich idzie z góry. Tylko to nic dobrego nie
wróży firmie, w której tacy ludzie są zatrudnieni. Efekty mizerne ale liczy się
szum wokół nich i odpowiedni PR by zaspokoić oczekiwania "góry". Później czytamy
w mediach o kreatywnej księgowości lub naciąganych wynikach niektórych
przedsiębiorstw.

Na miejscu szefa wyrzuciłbym z hukiem taką "piątą kolumnę". Chyba, że szefa
cieszą wojenki na dole bo to oznacza, że może być spokojny o swój stołek.

Makiawelizm w pracy

[ildiko_usa]

Kazda profesjonalna firma ma w swoim regulaminie opisane tego typu
zachowania i jasno okresla je jako negatywne i szkodliwe. W USA
kryja sie one pod terminem Harassment(i nie jest to tylko w
znaczeniu "sexuall") po polsku chyba odpowiednikiem jest
slowo "mobbing" ale nie mam pewnosci, czy definicje sie dokladnie
pokrywaja. I jesli jest profesjonalna firma to egzekwuje ten
wewnetrzny przepis, nie trzyma go tylko na papierze. Rowniez kazdy
profesjonalny manager wie, ze nalezy takie zachowania zdusic w
zarodku, bo takie manipulujace otoczeniemi osobniki niszcza
wykwalifikowanych i etycznych pracownikow i prawie zawsze przeklada
sie to na efekt pracy calej grupy.

[agulha]

Każda amerykańska firma ma wiele patetycznych haseł w swojej misji,
sprawiedliwe metody regularnej oceny pracownika i dawania mu szansy,
zasady sprawdzania jakości pracy, współpracy w zespole, planowania
ścieżki kariery...A w praktyce - przynajmniej w Polsce - wszystko to
czysta teoria.

[ildiko_usa]

No i rowniez podkreslilam: ma to by EGZEKWOWANE ani tylko istniec
na papierze. Co z przepisu, jesli sie go nie uzywa. Moge tylko
powiedziec z czym mialam doczynienia w praktyce, i firmach, w
ktorych pracowalam w USA, traktowano tego typu problemy powaznie.
Czy brzmi patetycznie? Moze. A moze brzmi prosto i bezposrednio i
tak tez powinno podchodzic do tego typu zachowan: "nie wolno Ci tak
robic, bo wszyscy na tym traca, i tyle".

[Gość: rebel]

zasady tylko dla słabych obserwatorów otaczającej rzeczywistości
społecznej....

rebel

[Gość: gość]

jak byś wylizł troszke z domku to bys wiedział, że tezy zawarte w
artykule mają zastosowanie w rzeczywistości - słowem - cuś w tym
jest.
i już nie kwękaj, no!

[0tdr0]

Nie zawsze i nie wszedzie sie to sprawdza. Na takim podejsciu tez mozna wiele
stracic. Odsylam do tematu z gruntu nauk spoleczno-biologicznych - "strategia
ewolucyjnie stabilna".