Stypendia zagraniczne

[szakal771]

Witam.

Mam pytanie, szczególnie do ludzi odpowiadających za rekrutację w firmach i
doświadczonych inżynierów. Czy doceniacie to, że absolwent politechniki był
kiedyś na wymianie zagranicznej, studiował przez semestr lub rok na
zagranicznej uczelni? Krótko mówiąc, czy warto wyjeżdżać?

Paru moich znajomych już wyjeżdżało i szczerze mówiąc była to raczej tylko
wymiana kulturowa, sporo zobaczyli, podszlifowali język, ale zajęcia,
zaliczenia i egzaminy to pestka , niewiele sie od nich wymagało.

Czy nie lepiej zostać, męczyć sie i uczyć w PL, czy może jednak warto odpuścić
sobie, ale za to przeżyć przygodę? Czy ktoś to doceni?

[magdalena_czerwinska]

Witam,

Wielu kandydatów, z którymi na co dzień rozmawiam brało udział w
tego rodzaju stypendiach. Jeszcze nie spotkałam się z osobą, która
byłaby z tego powodu niezadowolona. Poza wymianą kulturową
niewątpliwym plusem studiów za granicą jest to, że większą wagę
przywiązuje się tam do ćwiczeń, laboratoriów, praktyk, etc. Zatem po
studiowaniu suchej teorii w Polsce na pewno warto zapoznać się z
praktyką w dobrze wyposażonym laboratorium zagranicznej uczelni, czy
uczestniczyć w konkretnym projekcie zleconym przez np. fabrykę,
biuro projektowe, etc.

Decyzję jednak i tak musi Pan podjąć sam!
powodzenia!

[kasiulek_nr1]

Zdecydowanie wyjazd na tak!
Nie zajmuje sie rekrutacja, ale spedzilam rok na wymianie i kazdemu
polecam. W praktyce sie okazuje, ze wykuta teoria nie ma duzego
znaczenia. W pierwszej pracy trzeba i tak sie duzo uczyc i tu ostre
kucie na studiach niewiele pomaga.
Po wymianie w moim przypadku:

*Poznanie innego systemu nauki i pracy.
*Podszlifowanie angielskiego (w tym technicznego)
*Poznanie podstaw innego jezyka
*Otwartosc na swiat i pewnosc siebie
*Prowadzenie projektow w miedzynarodowych grupach (projekt zlecony
przez firme)

I wiele wiele wiecej.

Mysle, ze taka wymiana uczy myslenia "outside the box" i rozwija nas
tachnicznie i interpersonalnie.

[marcek81]

Bylem jeden semestr w Danii. Wszyscy maja tendencje do oczekiwania
wymiernych i natychmiastowych korzysci z takiego wyjazdu. A mnie on
po prostu otworzyl oczy na swiat i innych ludzi. Bylem typowym
tchorzykiem, bojacym sie wychylic. Wolalem czekac az ktos sam
zauwazy i doceni to czego dokonalem. Po wyjezdzie zaczelo sie to
zmieniac. Dzieki temu odwazylem sie wreszcie wyjechac z domu i
szukac swego szczescia w swiecie, na razie zawedrowalem do Warszawy,
ale kto wie gdzie osiade na stale... Tak wiec dla mnie przede
wszystkim byl to rozwoj umiejetnosci interpersonalnych :-)