Horror co tydzień, czyli poniedziałek w pracy

[Gość: Chłop miejscowy]

Skoro stoicie w korkach, przyjezdniaki, to po psi ogon jeździcie 'do siebie' na weekendy? Ja mieszkam niedaleko firmy, chodzę naście minut pieszo i w nosie mam olbrzymie sznury samochodów z przyjezdnymi w środku, którzy niczym bezwarunkowym odruchem Pawłowa, wyjeżdżają w piątek i wracają w poniedziałkowy poranek. Nie możecie dać sobie siana i zdecydować się? Albo mieszkacie tu i tu jesteście, albo wracajcie 'do siebie' i nie przyjeżdżajcie tutaj w każdy poniedziałek z wałówą żarcia.

Korki

[Gość: trooper]

Bzdura z tymi korkami, wg mnie największe tworzą się w piątki po południu.

M. z Trójmiasta

[zuzur]

Warszawa. Uważam, że w poniedziałki jest więcej samochodów. Czuję to
po tym, że dojeżdżam 15min, zamiast 10 oraz trudniej jest zaparkować
pod firmą. Potem przez tydzień jest spoko, aż do piątku. Wtedy rano
znowu podjeżdża więcej samochodów. A po pracy od razu poza Warszawę.

[krycha_z_gazowni]

Poniedziałek z definicji musi być ciężki...

Horror co tydzień, czyli poniedziałek w pracy

[Gość: przecyk]

Poniedziałek to dzien, w któym można sie tylko powiesić. Już na
samym początku gdy wstaje przypomina mi sie piosenka Jonasza
Kofty "Radośnie wstać skoro świt"... faceta bym karnie wykastrował.
Potem przemiarzam standardowa droge do pracy i patrze na tych ludzi
z myślą, ze oni maja tak samo jak ja. Mijam sie z nimi niemal
zawsze. oczywiście z dnia na dzien uśmiech wraca na te posępniałe
twarze... heh... na moją zresztą tez.
W każdym bądź razie zgadzam sie z tym artykułem w 100% i nie ważne
jaka by to była praca, poniedziałek zawsze będzie nie udany.
P.S. Przed chwilą miałem telefon i usłyszałem w słuchawce "MIłego
dnia"... żartowniś

[holyfido]

Nie rozumiem przesłania tego artykułu.

Wstałem o siódmej. Przed dziewiątą pojadę do dwóch klientów oddalonych od mojego
domu o jakieś 130 kilometrów. Popracuje u każdego ze dwie godziny (pewnie ze
trzy, ale zakładam optymistycznie) i wrócę do domu.
Wiem co mam zrobić u klienta, klient wie, że ja wiem co mam zrobić i nie
będziemy sobie nawzajem przeszkadzać. Co najwyżej pobajeruje się trochę, bo
dyrektorka bardzo atrakcyjna i do tego jeszcze z dużym poczuciem humoru.

A i jeszcze dodam,że mieszkam 7 kilometrów od autostrady i z tych 130 km 100
jadę autostradą więc drogę mam lekką, przyjemną i szybką. Jadę swoim samochodem
a nie jakimś służbowym pikaczento. Jest git.
Pracuję w serwisie, zupełnie fizyczna praca przy komputerach, sieciach itp.
sprzęcie elektronicznym. Oczywiście zawsze może się zdarzyć, że wystąpi
niespodziewana awaria, którą być może trzeba będzie dziś naprawić, ale kierownik
już dziś dzwonił i wie, że dziś na mnie nie ma co liczyć.

I jeszcze słońce za oknem, piękna pogoda się zapowiada :-)
O co Wam chodzi z tym poniedziałkiem? :>

Horror co tydzień, czyli poniedziałek w pracy

[Gość: agnitz]

heheh - ja też nie wiem o co chodzi. Własnie załatwiłam pilną sprawę
z bardzo miłą panią tłumacz. Moi współpracownicy pija kawę - więc
zaraz do nich dołaczę. Po kawie popracuję - do 16, może nawet
dłużej, bo mąż wyjechał i nie muszę się spieszyć. Może po prostu
więcej usmiechu na co dzień :)). A może trzeba zmienic pracę? A może
to takie typowe narzekactwo, żeby inni mi współczuli ?:))))
M I Ł E G O P O N I E D Z I A Ł K U I RESZTY TYGODNIA!!!!

[Gość: kapitan_statku]

U mnie poniedzialke jest koszmarny przewaznie w porach od 7.00 do
9.00. Głównie za sprawa tego, ze po 2 dniach byczenia sie i olewania
porannego wstawania muszę ruszyc dupe z CIEPLEGO wyrka i wstac by
odrobic panszczyzne :) Nie wazne w jakiej pracy pracowalem czy bede
pracowal, ale wstawanie w poniedzialek nalezy do najokropniejszych.
Nie ze wzgledu na fakt, ze to poniedzialek, tylko na fakt, ze
ostatnie 2 dni spalem ile chcialem i sie rozleniwilem przez to. A tu
znowu budzik 7.05 i do roboty. Sam poniedzialek mnie jakos nie boli,
ale irytuja mnie ludzie ktorzy popadaja w manie poniedzialku, bo
faktycznie potrafia skopac czlowiekowi dzien.

Bardziej niz poniedzialek denerwuja mnie wszystkie inne 1 dniowe
swieta. Np. swieto zmarlych. To, co sie wtedy w miastach dzieje
przechodzi ludzkie pojecie. Tak, jakby cmentarze byly otwarte tylko
tego dnia. Ludzi ogarnia glupawka...

Zebrania, spotkania, pisma - kto tak pracuje?

[Gość: PW]

Ciekawe postrzeganie pracy przez dziennikarza. 90% ludzi ma konkretną robotę do
zrobienia: głowy do ostrzyżenia, obiady do ugotowania, śrubki do wkręcenia,
beton do wylania, samochód do naprawienia, dzieci do nauczenia, dom/most do
zaprojektowania itd.
A tu w każdym artykule jakieś pi-ary czy menedżery, ludzie, którzy nic nie
wytwarzają. Nie tylko tacy was czytają...

[super_stokrotka]

Przylaczam sie do mysli PW. Masz racje.

[Gość: amp]

właśnie tylko tacy. reszta w tym czasie pracuje ;)

Horror co tydzień, czyli poniedziałek w pracy

[Gość: sianko]

nie zgadzam się stwierdzeniem, że w poniedizałek są większe korki.
w poniedziałki i piątki korki są właśnie mniejsze, im bliżej środka tygodnia tym
masakryczniej.

Horror co tydzień, czyli poniedziałek w pracy

[Gość: no ja!]

Mnie najbardziej dobija świadomość że przez pięć dni będę musiała patrzeć na te
wredne ryje, użerać się z kompletnymi debilami, odpowiadać na chamskie zaczepki
wrednego paszczura pana A.S....eh, liczę dni do piątku. kazdy poniedziałek to
dla mnie poraża:-((

[leszlong]

Ciekawe czy gdyby w Polsce była inna mentalność, to poniedziałki byłyby tak samo
straszne? Mniej agresji, pretensji, więcej zrozumienia dla innych. Grzeczność to
podstawa. Niestety w Polsce trudno ją znaleźć.

Nie ma obowiązku pracować w Warszawie

[mlotek.paramonova]

Wypad na swoje wsie i korków nie robić, meneżerowie za dychę.

A kto chce twoja Warszawe, babe?

[super_stokrotka]

To zakompleksione, aroganckie prostactwo. Petite bourgeoisie
spedzajaca czas w supermarketach i na lekcjach katechezy.
A ty w ogole lapiesz co to takiego: petite bourgeoisie?
Nieeee, nie sadze, ty, francuski???

Nieeee. Skarbie, zegnam sie.

[Gość: Bibi]

Zabolała prawda, oj zabolała, skoro chwalimy się znajomością
francuskiego...

[mlotek.paramonova]

Moja francuski bardziej niż twoja polski, babo.

Horror co tydzień, czyli poniedziałek w pracy

[Gość: weekender]

Fajna fotka przy tym tekście - kwintesencja stoku.
Na poniedziałek: koloryt.blox.pl/html

Horror co tydzień, czyli poniedziałek w pracy

[Gość: misia]

o co chodzi z tym poniedziałkiem? dzień jak inny. jednak jeśli sami będziemy się
nakręcali to jasne, że nie będzie różowo. ja 5 dni w tyg. siedzę w biurze
wykonuję niezbyt pasjonującą pracę, nie do końca zgodną z moimi kwalifikacjami i
marzeniami ale innej nie było, wstaje codziennie o 7:00 i nie mam problemów z
poniedziałkiem. nie myślę o tym po prostu. i wam skwaszeni i niezadowoleni
współobywatele tego radzę. nie psujcie sobie weekendów myśleniem o poniedziałku
i o tym jak jest okropny. to nie jego wina. jakby nazywał się wtorek też byście
go nie lubili.
Miłego poniedziałku!

Horror co tydzień, czyli poniedziałek w pracy

[drakaina]

I znowu to samo w kolejnym artykule: praca = praca w firmie.

Gazeto, w Polsce są ludzie, którzy pracują też w innych zawodach, innych
instytucjach, a takie traktowanie sprawia, że wszystkie inne zajęcia (w tym
lekarza, nauczyciela, wykładowcy akademickiego, pielęgniarki itd.) wydają się
jakąs fanaberią niezasługującą na poważne traktowanie - co zresztą widać w
sposobie, w jaki te zawody są traktowane przez polityków.

--
ferengis.blox.pl
antiquitates.blox.pl

[Gość: kelebek]

No fakt... zapomnieli, że praca nauczyciela wykracza poza wszelkie
normy czasowe.

Horror co tydzień, czyli poniedziałek w pracy

[Gość: Joy]

Nie sądziłam, że będę tęsknić za takimi poniedziałkami...To już dwa miesiące
bezowocnych poszukiwań pracy :(

kryzys

[Gość: kryzys]

to kryzys, przygotuj sie jeszcze na kilka miesiecy

mnie pewnie tez wywala bo klientow nie ma

Pani z poczty poprawiła mi humor w poniedziałek :)

[mikrobyznesmen]

"A tu poczta jest, szacowna instytucja..."

Dobrze, że powiedziała to "z przymrużeniem oka". I już poniedziałek stał się przyjemniejszy :)

[Gość: kelebek]

Taaaa... szacowna instytucja... bo jak mam iść na pocztę to na dzień
dobry (bez względu na dzień tygodnia) chora jestem. Nigdy nie
zrozumiem jak można mieć takie tempo w obsługiwaniu klientów... jak
można szukać listu przez 15 min...? Toż to SKANDAL!!!

A ja lubię poniedziałek ;)

[Gość: ja]

Ja tam lubię poniedziałek. Po całym tygodniu i pracowitym weekendzie efekt
mojej pracy jest już w kiosku, a ja mogę dłużej pospać, wypocząć i przygotować
się do kolejnego "dziennikarskiego" tygodnia. Miłego dnia wszystkim życzę :)

Horror co tydzień, czyli poniedziałek w pracy

[Gość: gosc]

bzdura, poniedzialek niczym nie rozni sie od innych dni tygodnia, poprostu po
weekendzie jestesmy troche rozleniwieni i tyle.

Poniedziałek jest "szewski" tylko dla

[dorsai68]

korporacyjnych ściemniaczy.

W poniedziałek wbiega taki do pracy, wbiega właśnie, bo musi pokazać szefom, że mu zależy, że jest "aktywnym i ambitnym członkiem zespołu".
Miast jak biały człowiek, skoro ma jeszcze 10-15 minut czasu, zrobić sobie kawę i pogadać z kolegami o dupie maryni, siada w swoim "boksie", włącza komputer, łapie jakieś papiery i ściemnia, że od rana jest w ogniu walki. Cały czas ustawia się oczywiście tak, by szef siedzący w "akwarium" na końcu biura widział jego "szczere zaangażowanie".
O godz. 12.00 zebranie zespołu. Wychodzi na nim, że "ściemniacz" jest do tyłu z postępem prac nad powierzonymi projektami, więc zaraz po zebraniu łapie ponownie za papiery i gdy inni wychodzą na "lunch" on biegnie do klienta. U każdego klienta postępuje tak, jakby to klient był szefem z akwarium, zamiast więc rzeczywiście popychać projekty i rozwiązywać problemy, spowalnia je, rozsyłając tysiące emaili do podwykonawców i klientów. Ściemniacz boi się bowiem odpowiedzialności i stosuje spychotechnikę.

We wtorerk i środę wpada do biura na kilka godzin, bo większość czasu spędza "u klientów, popychając projekty" (czyli znów spychotechnika i ściemnianie).

Czwartek: ściemniacz przyjeżdza do biura tuż po lunchu - wprost od klienta - siada w swoim "boksie" i rozpoczyna pisanie tygodniowego raportu z postępów prac. Słabo mu idzie, bo nie bardzo ma co napisać w raporcie.

Piątek: ściemniacz cieszy się, to ostatni dzień pracy w tym tygodniu. Przyjeżdza przed czasem i siada do raportu. Walczy z nim do 12-13, gdy postanawia, że "wali szefa i robotę", a raport skończy w poniedziałek rano. Pod pretekstem wizyty u ważnego klienta wychodzi z biura i jedzie na siłownię czy basen - musi się ściemniacz odstresować po tygodniu ciężkiej pracy.

W piątkowe popołudnie i sobotę ściemniacz odpoczywa. Jednak w niedzielę rano zaczyna czuć stres...
Jutro (już jutro!!!), musi jechać do firmy, a tam czeka na niego raport z projektów, którego przez "nawał pracy", nie mógł skończyć w narzuconym przez szefostwo terminie.

Horror co tydzień, czyli poniedziałek w pracy

[Gość: kromka]

a ja lubie poniedzialek... zawsze przychodze godzine pozniej (bo akurat moge sobie na to pozwolic) i pracuje w swoim tempie. wszyscy sa troche ospali. atmosfera jest w porzadku, bo wszyscy maja poniedzialek. i wszystkim forumowiczom tego zycze...

Horror co tydzień, czyli poniedziałek w pracy

[Gość: macio]

a ja nie pracuje w poniedziałki, tylko od wtorku do soboty :)
ale fatum poniedzialku i tak jest nade mna, tego nie da sie pozbyc, to juz
chyba podswiadome...

Krakus z poczatku artykulu to jakis "idiota"

[motylanoga71]

Sam pochodze z tego pieknego miasta, od paru lat pracuje i mieszkam w Warszawie
i jakos nie mam syndromu "poniedzialkowego".
Jakim cudem ten "pan" jedzie pol nocy zeby byc na 9 w pracy ?
Juz sam wyjazd do Warszawy moze lepiej przeniesc na popoludnie/wieczor
niedzielny? Z rodzina za dlugo sie nie pobedzie ( te 2,3 godziny wiecej, bo
przeciez trzeba jadac "pol nocy" wczesniej polozyc sie spac). Pociagi z Krakowa
jezdza czesto, wystarczy zapkaowac sie w ktorys po 18 i jest sie o normalnej
godzinie w Stolicy, czlowiek sie wyspi i szlus.
Jak widac "bohaterowi" - fikcyjnemu mam nadzieje - myslenie przychodzi ciezko.

Horror co tydzień, czyli poniedziałek w pracy

[Gość: Lubię poniedziałki]

Poniedziałek to dzień, jak każdy inny i nie ważne czy ide do pracy
na 7 rano czy jestem w domu. To wszystko kwestia nastawienia do
życia. Ja stosuje kilka prostych sposobów aby dzień był dobry i to
działa. Np. kładąc się spać w niedzielę mówię sobie, że rano jest
nowy wspaniały dzień na zrobienie dobrych rzeczy, że zadania zostaną
tak zrealizowane abym Ja i druga strona były zadowolone. Działa.
Polecam ksiązkę, która o tym traktuje : tinyurl.com/6xkwnw
Można najpierw sciągnąc sobie darmowy fragment.
Życzę wszystkim miłego dnia
______________________________________
Ksiązki, które zmieniły moje zycie:
tinyurl.com/3fsh28

ja chetnie bym poszła dzis do pracy

[Gość: gosia]

niestety jestem na l-4 do piatku .Prace lubie,mimo że z srednia kase, załuje ze sie tak poważnie rozchorowałam i bede tydzien siedziec w domu,

Czy tez macie takie wrazenie!

[Gość: marian]

Czy macie wrazenie ze odpowiednikiem komunistycznej klasy
robotniczej dzisiaj jest klasa ludzi pracujacych w biurach?

Ze mlodzi/srednio-mlodzi pracownicy biurowi to obecna klasa
robotnicza. Zarabiaja malo i beda miec slabe emerytury jak obecni
emeryci wywodzacy sie z komunistycznej klasy robotniczej.

pozdr,

[Gość: najemny]

Każdy pracownik najemny był, jest i będzie klasą robotniczą bez względu na ustrój.

Narzekacze i dorobkiewicze

[Gość: paja]

A ja sobie chwale zmiany dwunastogodzinne (7-19, 19-7) w systemie "dniowka,
nocka, dwa dni wolne". Moze czas na "panuf menedzeruf"?

Pracuje w nocy

[Gość: mateusz]

W systemie 4 razy po 10h, 23-9 i 4 dni wolnego. Weekendowe lenistwo mam na
tygodniu, w korkach nie stoje, i nawet w sklepach nie ma az takich kolejek,
gdy wracam z pracy.

Bzdura

[Gość: nuna]

Nie sami biurowi pracownicy w Polsce droga GW ! A całe masy ludzi pracujących w wolnych zawodach?? Jak ktoś tak strasznie nie lubi poniedziałków, to czemu zorganizował sobie życie w ten sposób, że musi do tej "fabryki" na 8 godzin? Nie każdy zawód tego wymaga, nie w każdym zawodzie ma się szefową bądź szefa.
Oczywiście - wolny zawód wiąże się z tym, ze pracuje się wtrdy, kiedy jest praca i wtedy godzin się nie liczy. Często wychodzi po 20 na dobę. Ale potem można wysypiać się do woli i nie pytać nikogo o pozwolenie na urlop.
Tak więc - nie narzekać, bo praca jaką macie, to Wasz wybór.

Narzekanie - to takie polskie

[krakowianka84]

Nie rozumiem ani sensu tego artykułu, ani większości komentarzy.... jak ktoś
chce mieć źle w życiu, to nic trudnego - wystarczy pobiadolić, ponarzekać i od
razu robi się gorzej. Tylko po co