Po co mi ten język?

[Gość: student]

W moim przypadk od pewnego poziomu (FCE) to jak głową w mur :-). Nic nie idzie. zero efektów.

samouctwo

[Gość: Munia]

niestety, nie ma Pani racji, jestem samoukiem, opanowalam sama 3
języki i we wszystkich trzech potrafię się porozumieć - na pewno z
masą błędów, ale w podróżach mi wystarcza, tak, jak Pani mówi, każdy
ma swoją metodę, mnie uczenie się na kursach nudzi, nauka jest za
mało dynamiczna, a każdy kurs jest robiony pod 15-18 latków, nawet w
Empiku.

[Gość: jęzor]

nie zgadzam się z Munią.. Każdy kurs językowy ma sens i jest pomocny.. o ile się
regularnie chodzi na zajęcia i odrabia zadania. Może się wydawać głupie i nie
potrzebne ćwiczenie na pozór bezsensownych zdań i zwrotów ale po jakimś czasie
łapiemy się na tym że pod te "wzorcowe zwroty" wstawiamy nowe słówka i (surprise
surprise!) całkiem płynnie się porozumiewamy i nie tylko potrafimy zapytać o to
jak dojść do poczty ;)

[bez_portek]

niestety ale nie każdy kurs ma sens i jest pomocny. chodziłam w
zyciu na dwa kursy. po pierwszym juz byłam znudzona, ale chciałam
dać sobie szanse i spróbowac w innej szkole i znowu to samo. po
prostu nie nadaje sie na zajecia grupowe, lepiej idzie mi nauka
indywidualna. w grupie jest ok 15 osób i mimo że niby poziom ten
sam, to stan wiedzy bywa różny, jedni szybciej łapia inni wolniej, a
nauczyciel jest w kropce, czekac na słabszych uczniów czy isc z
materiałem dalej. dla mnie 1,5h poświecone na tłumaczenie jednego
zagadnienia to strata czasu, bo wiem że sama zrobiłabym w tym czasie
wiecej. mysle że osób tak myslących jak ja jest wiecej, dlatego nie
zawsze kurs jest pomocny.
kazdy kto chce sie uczyc efektywnie języka powinien znaleźć dla
siebie najlepsza metode. dla mnie jest to nauka w samotności plus
konwersacje z nauczycielem. gwarantuje ze można sie naprawde wiele
nauczyć. cel tez jest wazny. moim celem jest cpe.

[krycha_z_gazowni]

Jest wiele sposobów na naukę języka - wystarczy poświęcić rok,
wypróbować każdy z nich i wybrać ten, który najbardziej odpowiada.

[Gość: nana]

to wlasnie zalezy jaki chce sie cel osiagnac. jesli po to tylko by
gadac i sie dogadac, to ok, a jak chce sie znac perfekt to tez ok,
ale to zupelnie inna bajka. potrafie sie dogadac w 5 jezykach, ale
by powiedziec, ze jakis umiem to niestety zostaje mi tylko jeden-
angielski.

[Gość: Kuba]

100% prawdy

[Gość: Polo]

Nie martw się. To jest typowe dla osób, które osiągają już pewny poziom.
Wystarczy zastanowić się nad językiem polskim w takim przypadku. Profesor Miodek
mówi, że on sam do końca nie poznał i nie pozna języka polskiego. To jest
niemożliwe.

Po co mi ten język?

[reklama-bolek5]

Uczę się hiszpańskiego. Zaczynam już coś rozumieć oglądając TVE, ale to nie wystarcza. Mieszkam w Olsztynie. Czy mam szansę nawiązać w tym mieście kontakt z innymi, samodzielnie, z "komputra" uczącymi się, w celu doskonalenia nauki przez konwersację? Przyznaję, że na pewnym etapie nauki języka, konwersacja jest niezbędna.

[Gość: ma]

Hej, zobacz ogłoszenia na gumtree, jest tam mnostwo osob, ktore szukaja partnera
do rozmow w obcych jezykach np za pomoca skype'a

[Gość: gość]

Bardzo ważne jest używanie wyuczanego języka. We Francji poznałem Polaka, który
prawie całkiem zapomniał, jak mówi się po polsku.

Po co mi ten język?

[Gość: mi]

ale te 15minut dziennie mowcie co chcecie,zawsze pcha mnie o kroczek
do przodu.Problem w tym ,ze nawet 15znalezc na nauke czasem jest
trudno:) pozdrawiam

[Gość: ;)]

trudno jak sie nie chce, a przynajmy szczerze, ze nie zawsze sie
chce.;)

[Gość: terri]

Mysle, ze wiele osob chcialoby sie nauczyc jez. obcego (chcialoby
umiec)- ale nie jest na tyle wazny w ich zyciu, zeby poswiecic 15
minut na dzien. Jak cos NIE jest AZ TAK wazne, to nie mamy na to
czasu.

Po co mi ten język?

[Gość: mm]

A ja jestem prawie samoukiem. Prawie, bo na początku chodziłem na kursy, ale na szczęście bardzo szybko zauważyłem, że nieświadomie utrwalają mi się błędy wypowiadane przez innych kursantów. Zamiast kursów wybrałem ksiązki, TV i gadanie z samym sobą. Najwiekszym komplementem było zdziwienie Anglików, z którymi pracowałem swego czasu w LOndynie, że jestem Polakiem :-)

Wiem po co - i co z tego

[Gość: janna]

Angielskiego uczyłam się w podstawówce, w szkole średniej na kursach, na
podyplomówce. I nic. Ciągle, jak mam coś powiedzieć to wpadam w taki popłoch, że
nic nie mogę z siebie wydobyć (czasami mam to i w polskim...), jak ktoś do mnie
coś mówi to nagle czuję się jak za szkłem. Patrze się na niego, widzę ruch ust,
trochę i nawet słyszę - ale nie rozumiem. To samo dzieje się z tekstem innym niż
z podręcznika, gdzie nagle wyrazy zdradziecko upodabniają się do siebie i jestem
to w stanie czytać tylko ze słownikiem w ręku.
To jest moja największa porażka życiowa, mój kompleks - czuję się gorsza od
innych - i choć jestem oczytana, mam dużą wiedzę i bardzo wysokie IQ - czuję się
z tym beznadziejnie. Nie mam odwagi startować do lepszej pracy w obawie, że będę
musiała się przyznać "angielski - znajomość podstawowa".
To jest naprawdę straszne odczucie. Jest mi wstyd i smutno, że moje życie
zawodowe jest przegrane - bo kto chce takiego pracownika?
Co z tego że jestem inżynierem, mam dwie podyplomówki, dużą wiedzę - a taką
ułomność.

Nie potrafię znaleźć w sobie siły by jeszcze się z tym zmagać.
I wiem, że zaraz różni tacy zaczną po mnie jechać, że jestem ograniczona
umysłowo - wiem, słyszałam to na angielskim od podstawówki. (Dopiero na
prywatnych kursach dali mi szansę i się nie śmiali - przynajmniej wykładowcy).

Jak poprawić swój język obcy - uczyć się!

[pensioner63]

Gość portalu: janna napisał(a):
> Angielskiego uczyłam się w podstawówce, w szkole średniej na
> kursach, na podyplomówce. I nic.

Też rosyjskiego uczyłem się w szkole podstawowej, średnie i rok na studiach. Gdy
musiałem go użyć, to przeczytanie pół strony zajęło mi 4 godziny. Zezłościłem
się, kupiłem ciekawą książkę w języku rosyjskim, 300 stron, i całą przeczytałem
tłumacząc ze słownika każde słowo. Zajęło mi to wiele tygodni. Ale potem gdy
poszedłem do księgarni i wzięłem inną książkę rosyjską do ręki to ze zdziwieniem
zobaczyłem, że rozumiem co w niej jest napisane!

Z angielskim podobnie - przez miesiąc się męczyłem czytając ze słownikiem,
tłumacząc słowo po słowie i z trudem składając słowa w sensowne zdanie. Mówić
nauczyłem się najpierw biorąc indywidualne lekcje i rozmawiając z nauczycielką,
a potem wyjechawszy do Anglii i do Stanów do pracy. Bez pracy nie ma kołaczy!

Lekturki w języku ułatwionym

[canisparvus]

I tak Cię podziwiam, że przebrnąłeś przez 300 stron "dorosłej
książki" w ciągu kilku tygodni.

Jako praktyk (abstrahując od rezultatów, które są różne w przypadku
różnych języków) mam kilka rad:

Wymowę i konwersację należy ćwiczyć w grupie, a więc w szkole, jeśli
jest w niej przyzwoity poziom, albo - na kursach. Podobnie
gramatykę, która jest dla większości ludzi po prostu nudna, a
uczestnictwo w grupie i system oceniania przez prowadzącego stanowią
pozytywny bodziec do przezwyciężania nudy.

Dobrze jest słuchać języka mówionego - z tym mam największe
problemy - potrafię w miarę płynnie i względnie poprawnie mówić, ale
z rozumieniem jest znacznie gorzej. Tu nie jestem ekspertem.

Ale uważam się za eksperta w przyswajaniu sobie słówek. Najlepszą
metodą dla mnie jest CZYTANIE LEKTUREK W JĘZYKU UŁATWIONYM. Są
wydawnictwa, które wydaję takie lekturki - najlepiej wygląda to dla
języka angielskiego i bardzo dobrze - dla francuskiego. Nie wiem,
jak w tej chwili wygląda dostępność lekturek rosyjskich, ale za
komuny też były łatwo dostępne, tanie i dobre lekturki z AKCENTAMI
(to jest konieczne w przypadku początków i średniego
zaawansowania!). Lekturki hiszpańskie i włoskie nie wydają mi się na
przyzwoitym poziomie - są drętwe i trudne, przynajmniej sam na takie
trafiałem. Zupełne dno to były lekturki niemieckie, zarówno wydawane
przez Niemców, jak i przez Polaków (w ogóle, nasze lekturki były na
raczej kiepskim poziomie metodycznym, a już zupełnym
nieporozumieniem były lekturki rosyjskie bez akcentów), ale od lat
nie mam kontaktu z takim poziomem niemieckiego, więc nie wiem, jak
jest teraz. Wspaniałe były (na ogół, bo były wyjątki) lekturki w
językach obcych wydawane w ZSRR (oddaję im sprawiedliwość, a na
pewno nioe jestem stronniczy, bo jestem i byłem zawsze
antykomunistą).

Lekturki umożliwiają stopniowe nabywanie słownictwa - należy
rozpocząć od najłatwiejszych - w angielskim są już od poziomu 250,
300 lub 400 słów, we francuskim spotkałem się z poziomem 500 słów.
Łatwe lekturki pozwalają na rzadkie zaglądanie do słównika, a więc
mniejsze znudzenie lekturą. Stopniowo należy przechodzić do poziomów
coraz trudniejszych. Niestety - zarównow angielskim jak i francuskim
najbardziej zaawansowane lekturki kończą się na poziomie 3000 słów.
Wtedy następuje moment krytyczny.

Dobrze jest wtedy szukać lektur normalnych, ale przeznaczonych dla
młodzieży - często są one pisane językiem łatwiejszym, ale nie jest
to regułą. Jeżeli trudno jest przebrnąć przez jakąś książkę, nie
należy silić się na jej skończenie za wszelką cenę, żeby np.
udowodnić sobie, że się jest w stanie to zrobić. Przecież nie o to
chodzi - chodzi o w miarę przyjemny kontakt z językiem. Należy
szukać swojego ulubionego gatunku literackiego. Ja uczyłem się
angielskiego na romansach historycznych i na kryminałach, a
francuskiego - głównie na Simenonie. Kilka lat takich lektur pozwala
na opanowanie słownictwa na poziomie ok. 10000 słów, a to już jest
poziom ptrzyzwoity.

Co dziwniejsze, w jakiś cudowny sposób słówka opanowane przez
czytanie ułatwiają także mówienie i rozumienie mowy!

W większych miastach są księgarnie obcojęzyczne lub obcojęzyczne
działy w niektórych większych księgarniach ogólnych. Są także
biblioteki wypożyczające książki obcojęzyczne. A więc - do roboty!

addendum

[canisparvus]

I jeszcze jedna uwaga:

Dobrze jest wypisywać sobie słowka (wraz z wymową) na małych
karteczkach i odczytywać je, starając się je zapamiętać, przy każdej
okazji, gdy mamy poczucie marnotrawienia czasu, np. na przystankach,
w autobusie lub tramwaju, w kolejkach. Takie karteczki można
wykorzystać nawet w tłoku.

Wyobrażam sobie, że dobrą metodą może być słuchanie tekstów z
odtwarzaczy, np. z odtwarzacza mp3 lub telefonu komórkowego, ale sam
nigdy jeszcze tego nie robiłem.

[Gość: ada]

canisparvus z nieba mi spadłeś. Czy mógłbyś mi podać jakieś przykładowe
wydawnictwa lekturek w jezyku francuskim? niekoniecznie z polskiego rynku. Nigdy
takiej rzeczy w ręku nie miałam i nie wiem jak się do szukania zabrać, tym
bardziej że ty prawdopodobnie jesteś w stanie polecić sprawdzone. Poziom
początkujący.
Dziękuje za inspiracje.

[canisparvus]

Zetknąłem się z lekturkami wydawanymi przez wydawnictwa Hatier oraz
Hachette (Textes en francais facile - c w wyrazie fancais oczywiście
z haczykiem). Ale ja to kupowałem chyba z 30 lat temu. Wydawnictwa
nie splajtowały i chyba wydają nadal. Szukaj po większych
księgarniach, zwłaszcza specjalizujących się w literaturze
obcojęzycznej, może w antykwariatach, a także w większych
bibliotekach - w moim Poznaniu są w filii 28 Biblioteki Raczyńskich
na Pl. Wolności, ale muślę, że w większych miastach powinny być z 1 -
2 takie biblioteki.

Nie próbowałem w internecie, ale pewnie na Alegro można by coś
znaleźć. Albo spróbuj w wyszukiwarkach.

Książęczki mają wygodny format zeszyciku A5 i dobór lekturek jest na
ogół bardzo ciekawy.

[Gość: ada]

dziekuje bardzo :). Moze dzieki Tobie wreszcie zaczne z radoscia
myslec o nauce tego jezyka :).

[Gość: Reedukacja.pl]

Witam,

Po zapoznaniu się z treścią Pani wypowiedzi chciałbym poinformować, że Redakcja internetowego serwisu pedagogicznego Reedukacja.pl (www.reedukacja.pl) deklaruje swoją pomoc w dotarciu do odpowiedniego Specjalisty, który doskonale zna problemy, o których wspomina Pani na forum Gazeta.pl.

Jeżeli byłaby Pani zainteresowana nawiązaniem kontaktu z takim Specjalistą prosimy o kontakt z naszą Redakcją pod adresem e-mail: [e-mail]

[Gość: nieznawca]

Pewnie najpierw pomysleli, ze jestes z Rosji ;-)
Zartuje oczywiscie!
Chociaz duzo prawdy w tym jest. A bedac samoukiem (ktorym tez
jestem) bardzo latwo nabrac nawykow 'innej' wymowy niz oryginalna.
Szczegolnie jak sie pierwszy raz spotykamy z nowymi slowkami w
tekstach i jestesmy je w stanie zrozumiec z kontekstu (a wtedy nie
zawsze chce sie jeszcze sprawdzac wymowe)
Zreszta z konwersacji z obcokrajowcami tez mozna nabrac ich akcentu.
Np. porozumiewajac sie po angielsku w Hiszpanii lub Francji (jak sie
wogole znajdzie kogos, kto bedzie z nami chcial rozmawiac po
angielsku ;-)), Holandii, etc.
Nie zapominajac o akcentach samych 'nativow', jak szkocki,
irlandzki, australijski, itp, itd.

Najwazniejsze w nauce kazdego jezyka to zaczac w nim mowic. Na
poczatku bedzie w tym wiecej bledow i gestykulacji, ale od czegos
trzeba zaczac :-)

[Gość: mm]

Chodziło mi o nabranie akcentu od współkursantów, który często jest daleki od oryginalnego brytyjskiego, którym mówi się na wyspach. A Polaka na wyspach dość łatwo jest poznać po akcencie właśnie.
A dla mnie wystarczy jak ktoś coś pare razy powtórzy i już pamiętam, więc żeby nie uczyć się z błędami wolę gadać sobie z telewizorem niż z ludźmi na kursach.

Poza tym, kursy i lekcje jezyków w szkole są potwooornie nudne. Zajęcie dla masochistów, powiedziałbym

[Gość: ada]

A o co chodzi z tym brytyjskim akcentem? istnieje taki w ogóle w naturze ?;) bo
pod niektórymi anglikami to powinni napisy i w brytyjskiej bbc wprowadzić. dla
mnie szczególnie z liverpoolu:). Ja jeżyków uczę się cholernie wolno, muszę
powtórzyć coś możne i ze 100 razy żeby zapamiętać, za kursami z reguły nie
nadążałam, po jakimś czasie gubiłam się i to był koniec. Po prostu mój mozg tak
ma ze 50 słówek dziennie to dla niego za dużo. Teraz uczę się samodzielnie w
swoim tempie i nie narzekam. A ze słoń mi nadepnął na ucho z akcentem już nawet
nie staram się walczyć :) Ważne że mnie wszyscy rozumieją i ja jestem w stanie
zrozumieć ich.
Teraz uczę się francuskiego od podstaw to dopiero są jaja jak próbuje moje nowe
słówka i zdania na tubylcach :D. Ale za pomocą rąk jestem w stanie wiele
wytłumaczyć.
Strasznie zazdroszczę wszystkim tym którzy nowe słówka i zwroty chwytają za
pierwszym, drugim czy choćby 10 razem.

[Gość: a]

a po co ten "brytyjski" akcent? szkoda zycia na takie fanaberie, no chyba, ze traktowac to jako rozrywke i sposob na spedzanie wolnego czasu, takie hobby bo rozwijajace to nie jest

ba! lektorzy, absolwenci anglistyki tez maja zazwyczaj akcent daleki od "brytyjskiego"

jesli umiesz sie porozumiec, swobodnie rozmawiac, pisac to niczego wiecej nie trzeba

[canisparvus]

Niby prawda, ale nie do końca.

Wykształceni Brytyjczycy odczuwają podświadomą sympatię do osób
mówiących oxfordzką angielszczyzną i darzą ich zaufaniem na wyrost
(może nie wszyscy, ale jest to dość częste). Czyli w pewnych kręgach
dobra wymowa zwyczajnie się opłaca.

Natomiast Amerykanów taka wymowa irytuje.

[Gość: aa]

ale z chinczykami robia biznesy miamo braku ekcentu, naukowcow zatrudniaja gdy sa dobrzy

forma nad tresc? ;)

[Gość: mm]

Gość portalu: a napisał(a):

> a po co ten "brytyjski" akcent? szkoda zycia na takie fanaberie

nie lubię bylejakości

[Gość: ;)]

nie lubisz? a Twoja wiedza o wspolczesnej chemii? matematyce? fizyce? zatrzymala sie na poziomie 17 wieku? rozumiesz zjawiska kwantowe? to jest wiedza, jezyk to tylko narzedzie, pomijajac grupke zapalencow

a dobrze sie odzywiasz? masz odpowiednia diete? uprawiasz regularnie sport? czytasz? masz wiedze z zakresu psychologii? komunikacji miedzyludzkiej? a moze nie znasz metod zapamietywania i uczysz sie 4x za wolno?

jest tyle ciekawych, potrzebnych, wartosciowych rzeczy do zrobienia, starcza Ci czasu na szlifowanie akcentu? ;)

[Gość: mm]

> jest tyle ciekawych, potrzebnych, wartosciowych rzeczy do zrobienia, starcza Ci czasu na szlifowanie akcentu? ;)

starcza, bo mam naturalny dar i nie widzę powodu aby go nie wykorzystywać. Zgadzam się, że język to tylko narzędzie, nigdzie nie powiedziałem, że jest to moja główna specjalność (jestem lekarzem) i nie rozumiem po co ta złośliwość

[...]

[wybitniemadry]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

Po co mi ten język?

[Gość: Jacek]

Ciekawy artykuł. Jak uczyć się skutecznie, można dowiedzieć się z serwisu
www.isel.edu.pl

Po co mi ten język?

[funstein]

kluczem do poznania jezyka nie jest uczenie sie go a sluchanie i staranie sie go
zrozumiec.

Sprzedawcy kursow i podrecznikow beda promowac swoje produkty, a potrzebny jest
tylko slownikk i TV kanalem, ktory da sie ogladac
w wybranym jezyku.

Stek bzdur!!! Każdy lingwista mówi, że:

[Gość: gość]

pół roku podstaw, a potem TYLKO zagranica !!!!

Po co mi ten język?

[Gość: polak]

Polacy znają rosyjski:))) dobre, większość Polaków nie ma pojęcia o tym
języku, conajwyżej duka byle jak parę słów zapamiętanych ze szkoły podstawowej.

[Gość: Miriam]

znam kilkuset Rosjan, ktorzy mysla, ze mowia swietnie po polsku.
Zwykle po kilku zdaniach wiadomo, ze to osoba rosyjskojęzyczna.
Co ciekawe znam jedna Amerykankę, która mówi po Polsku lepiej niż
Polacy. Nie do odróżnienia.
Tam gdzie nie ma historycznych konfliktów języki nie implementują pułapek ;)

Jest smiesznie bo w niuansach jezykowych widac nasza historie
i genialne metody natychmiastowego odrozniania swojego od wroga.

Z logicznego punktu widzenia roznice czesto nie maja zadnego sensu
oprocz wlasnie natychmiastowego odrozniania kto swoj a kto obcy.

Po co mi ten język?

[Gość: *]

"można kupić lub wypożyczyć takie DVD z ułatwieniami dla uczących się."

Co to za DVD? Na czym polegają te ułatwienia, jakieś konkrety, jak tego szukać?

wymowa

[tbernard]

W angielskim, to sporym problemem jest praktycznie podwójna nauka: wymowa i
pisownia. Jeśli napisane słowo znamy tylko znaczeniowo lecz nie znamy wymowy, to
próbując je wypowiedzieć uruchamiamy loterię ze sporym prawdopodobieństwem
błędu. W języku polskim już pojedyncze litery kodują w dużym stopniu brzmienie
(co pozwala poprawnie odczytać słowo którego nawet nie znamy a nawet takie które
nie istnieje w słownikach). W angielskim dla odmiany tylko cały ciąg liter
składających się na słowo można odwzorować na poprawną wymowę (po uprzednim
odkodowaniu znaczenia często z uwzględnieniem kontekstu).

[Gość: hoga]

nieprawda - mozna podac zasady tak samo jak w polskim i czytac a
wlasciwie odcyfrowywac...
kazdy jezyk ma jakies zasady pisowni i czytania

[tbernard]

Gość portalu: hoga napisał(a):

> nieprawda - mozna podac zasady tak samo jak w polskim i czytac a
> wlasciwie odcyfrowywac...

read

Odcyfruj, bez kontekstu (np czasu), tylko opierając się na tych zaobserwowanych
4 literkach

[Gość: Tomek]

Sa dwa sposoby na walke z tym problemem. 1. w dobrym slowniku obok slowa
znajduje sie rowniez wymoma pisana w transkrypcji fonetycznej. nawet jesli sie
tego nie rozumie, probowac, przeciez nic sie nie stanie. a taki tongue twister
jest akurat pomocny 2. sa slowniki internetowe ktore posiadaja wymowe glosowa.
Kazdy musi znalezc ten zloty srodek.

[tbernard]

Te sposoby co proponujesz, to właśnie podwójna nauka: raz obrazek jako słowo
napisane a potem jak ten obrazek się wymawia.
Nie ma się co oszukiwać, to jest podwójna nauka (no może za wyjątkiem tych
którzy jeszcze pismem się nie posługują i mają świetną pamięć słuchową, na
przykład małe dzieci) ale oczywiście warto.

[Gość: Marek_Gawlik]

Polecam Panu stronę: www.zompist.com/spell.html
Tu jest jej polskie tłumaczenie: http://translate.google.pl/translate?hl=pl&sl=en&u=http://www.zompist.com/spell.html&sa=X&oi=translate&resnum=1&ct=result&prev=/search%3Fq%3D%2522Hou%2Btu%2Bpranownse%2BInglish%2522%26hl%3Dpl%26lr%3D%26client%3Dfirefox-a%26channel%3Ds%26rls%3Dorg.mozilla:pl:official%26hs%3DXRh%26sa%3DG

Po co mi ten język?

[Gość: a]

"Tomek, 32 lata, fotograf, twierdzi na podstawie własnych doświadczeń: - Jak
nie wyjedziesz za granicę, to się nie nauczysz. To pani zdaniem prawda?"

Nie. Przecież wielu Polaków mieszka za granicą tyle lat i nie umie powiedzieć
ani słowa."

Na umyśle słabujesz babo

Po co mi ten język?

[elbrunetto]

Nauka angielskiego nie przysporzyla mi wiekszych trudnosci. Teraz nawet uczę innych i mam własnego bloga z ćwiczeniami.
Gorzej było z niemieckim, co prawdopodobnie było kwestia motywacji... Podswiadomie czulem, ze i tak sa bardzo male szanse, ze bede musial dogadac sie z kims po niemiecku, bo tamta osoba zupelnie nie bedzie znala angielskiego.
A jakie sa Wasze doswiadczenia z niemieckim?

[Gość: ige]

Ja mam lepsze doświadczenia z niemieckim niż angielskim. Po pierwsze jasne,
logiczne reguły, których wiadomo jak się uczyć. Po drugie wymowa - dużo bardziej
zbliżona do pisowni (kilka prostych zasad).
Angielski jest dla mnie zbiorem kazusów językowych i idiomów (każde słowo w
nowym kontekście może znaczyć coś innego; wystarczy porównać słownik angielski z
niemieckim. W angielskim po słowie następuje litania znaczeń, w dodatku z
rozróżnieniem dziedzin - inaczej w prawie, inaczej na ulicy, inaczej w urzędzie,
inaczej w literaturze, inaczej w języku naukowym - ludzie ileż można! w
niemieckim są co najwyżej dwa, trzy znaczenia, z niewielką ilością wyjątków
mających liczne znaczenia). W dodatku angielskie czasy mnie wymiatają - ile już
razy próbowałam się tego nauczyć...
Zdania w angielskim są dla mnie jakby za proste, brakuje mi form gramatycznych
(przypadków, odmiany przez osoby, zaimków). W angielskim do szału mnie
doprowadza zgadywanie kto, kogo i czym! W niemieckim ten problem prawie nie
występuje bo jeśli nie wynika to z przypadku to wynika z szyku zdania i alles klar!
Nie darmo angielski to język kupców, a niemiecki - filozofów ;)

[canisparvus]

Dla mnie prostota angielskiego jest zaletą. Prawda, że wymowa jest w
dużym stopniu oderwana od pisowni, ale można się tego mauczyć
(przynajmniej w dużym przybliżeniu - dobra wymowa niemiecka też ma
swoje pułapki). I tak, nawet jeśli każdego wyrazu trzeba się uczyć
podwójnie (a jak ktoś chce być ścisły, to poczwórnie: wymowa,
pisownia, znaczenie, związki wyrazowe, a czasem jeszcze - reguły
dzielenia), to rekompensuje to fakt, że ta sama postać wyrazowa może
być rzeczownikiem, przymiotnikiem (czasen także przysłówkiem,
zresztą przysłówek tworzy się raczej regularnie i łatwo), a nawet -
czasownikiem, że poza kilkoma zaimkami nic nie odmienia się przez
przypadki (wyjąwszy szczątkowy i regularny Saxon Genetive), odmiana
czasowników przez osoby jest szczątkowa, tworzenie liczby mnogiej
jest na ogół bardzo łatwe, a większość wyjątków też ma pewne reguły
łatwe zwłaszcza dla osób, które chociaż liznęły trochę języków
klasycznych. Reguł stosowania czasów można się nauczyć, a okresy
warunkowe i tak są łatwiejsze od niemieckich trybów
przypuszczających; subjunctive jest szczątkowy.

To, co Polakowi sprawia najwięcej trudności, to użycie (lub nie)
przedimków, i tak łatwiejsze od użycia rodzajników niemieckich
(trzeba się nauczyć rodzajów, czego nie ma w angielskim) oraz użycie
przyimków, które jest dokładnie tak samo trudne w niemieckim.

Najbardziej mnie irytuje długość zdań niemieckich, zwłaszcza ze
złożonymi orzeczeniami - zanim rozmówca dojdzie do znaczeniowej
części orzeczenia, zrozumienie sensu zdania może ulec zwichrowaniu,
że tak to określę. W tekście pisanym łatwiej nad tym zapanować, ale
mimo wszystko jest to dla mnie mało przyjemne.

Podsumowując, angielski jest dla mnie o niebo łatwiejszy do
nauczenia się i mocno łatwiejszy do zrozumienia, łatwiej też budować
w miarę poprawne zdania w mowie i łatwiej je zrozumieć mimo
bełkotliwej wymowy.

Może dużo zależy od tego, którego języka człowiek nauczy się
najpierw? Ale ja najpierw otarłem się o niemiecki, ale po 6 latach
nauki umiałem mniej więcej tyle, co po 2 - 3 latach angielskiego.
Może w moim przypadku też pewną rolę odgrywa nastawienie psychiczne
(jestem z pokolenia tuż powojennego i wychowałem się w cieniu
wojny)?

[Gość: Just]

Ja niemieckiego nauczyłam się bez problemu, po 4 latach nauki w szkole( z klasie z poszerzonym niemieckim), nie musiałam dodatkowo chodzić na żadne kursy, żeby bez problemu zdać ZMP. Na studiach zaś zrobiłam dalsze stopnie z niemieckiego, już uczęszczając na kursy do Instytutu austriackiego. Gorzej było z nauką angielskiego- szczególnie z dwutorowością nauki-pisownia i wymowa( nakładała mi się od początku niemiecka- twarda wymowa, niektóre wyrazy wręcz wymawiam po niemiecku, lektorzy zawsze pytali- "uczy się pani niemieckiego?". Musiałam się strasznie namęczyć, żeby złapać odpowiedni akcent i w miarę poprawnie się komunikować. W niemieckim jakoś bardziej idzie w parze wymowa z pisownią, może dlatego łatwiej mi było się nauczyć tego języka. Nigdy się nie zastanawiałam jak dany wyraz poprawnie wymówić, bardziej koncentrowałam się na konstrukcjach gramatycznych.

Po co mi ten język?

[Gość: Kinky]

No cóż, pytanie jest zasadne. Dziś znajomość jednego języka zachodniego nie jest niczym szczególnym. Przynajmniej niczego nie gwarantuje, jeśli chodzi o rynek pracy. Dziś pracodawca stawia znacznie więcej wymagań odnośnie doświadczenia, najlepiej na podobnym lub identycznym stanowisku, czasami znajomości dwóch języków zachodnich w stopniu co najmniej komunikatywnym.
Osoby nie znające języków mają bardzo ograniczone możliwości znalezienia dobrej pracy.
Aby się nauczyć języka trzeba rozmawiać i słuchać a także pisać i czytać w danym języku. Zaniedbanie któregokolwiek z tych sprawności prowadzi do regresji i stopniowo zapominamy czego się już nauczyliśmy. Ideałem jest praca w firmie, w której używa się tego języka na co dzień. Np. ma się szefa, który słabo mówi po polsku. Wtedy nabieramy pewności, odwagi i używamy języka obcego na zasadach podobnych do języka ojczystego. Życzę sukcesów w nauce języków.

[Gość: menita]

Ciekawe ilu z was rzeczywiście wykorzystuje język obcy w pracy? Najczęściej
pracodawcy wpisują to do wymagań zupełnie bez związku z danym stanowiskiem. W
praktyce i tak okazuje się,ze w pracy ten język nie jest przydatny.
Najlepsze są ogłoszenia: wymagana znajomość języka obcego. I nie ma wskazania o
jaki język chodzi. Od razu widać,że pracownik nie będzie musiał używać języka
obcego. Bo co to za stanowisko, na którym nie ma znaczenia czy zna się
angielski, rosyjski, czeski czy może wietnamski?:)
Ja języków obcych nie znam i w pracy sobie radzę:)

[Gość: nieznawca]

"genialny" komentarz! :D
pracujac z miotla tez nie trzeba znac jezykow :D

Zreszta tu nie chodzi o jezyk obcy potrzebny w pracy. Ale z takim
swiatopogladem rozumiem, ze i tak nie wyjezdzasz za granice, jak cie
obcokrajowiec spyta w Polsce o droge to pukasz sie w glowe, bo
przeciez jak jest w Polsce to powinien mowic po Polsku (podobne
podejscie maja panie kasjerki na Dworcu Centralnym w Warszawie) albo
uciekasz w druga strone, w internecie przegladasz tylko polskie
strony i masz znajomych na takim samym poziomie, bo tym co znaja
jezyki (chociaz troszke) narobilbys obciachu.
Sam sie ograniczasz nie znajac jezykow, ale to nie dziwi skoro
jestes dumny z tego faktu.

[Gość: menita]

1. nie jestem z tego faktu dumna, tylko go stwierdzam. Nie będę udawać,że umiem
więcej niż w rzeczywistości, choć większość osób na forach tak robi, stad mamy
tu wypowiedzi dwudziestolatków z pięcioletnim doświadczeniem, znajomością 5
języków i zarobkami kwalifikującymi do listy stu najbogatszych. Klawiatura jest
cierpliwa, wszystko zniesie:)

2. mylisz dwie rzeczy - przydatność języka obcego i przydatność języka obcego w
pracy. Zauważyłam tylko, że na większość stanowisk wpisuje się znajomość języka
obcego w wymagania zupełnie bezmyślnie, automatycznie. Dowodem na to są
ogłoszenia, w których zaznaczono: wymagana znajomość języka obcego. Zrozum, że
jak pracuje się np z kontrahentami niemieckimi, to zaznacza się, że wymagana
jest znajomość niemieckiego. Jak obsługuje się rynki wschodnie, to trzeba znać
rosyjski. Jrśli pracodawca nie zaznacza, jaki język jest potrzebny to znaczy,że
tak naprawdę nie będzie się w pracy używać języków obcych.

3. Masz rację, obcokrajowiec w Polsce powinien zadbać chociaż o opanowanie
podstawowych zwrotów. Podróżując staram się zawsze załatwiać podstawowe sprawy w
języku miejscowym, to dla mnie oczywiste. Wystarczy miesiąc przed wyjazdem
posiedzieć nad rozmówkami i zapytać o drogę zawsze można. A jesli tak dobrze
znasz języki, to może pojedź do Francji i tam zacznij pouczać, że należy się
dostosować do obcokrajowca:)

4. Nie wiem jak ty, ale ja ze znajomymi z Polski rozmawiam po polsku. Moja
przyjaciółka zna biegle 2 języki, w 2 kolejnych umie się dość dobrze porozumieć
i zupełnie nie przeszkadza nam to w przyjaźni. Jakie to ma znaczenie? Wyobraź
sobie,że w gronie moich znajomych są też tłumacze i absolwenci filologii.

5. Pisząc, że nie znam żadnego języka obcego nie twierdziłam,ze jest to stan
docelowy. Uczę się dwóch języków, ale na razie nie mogę powiedzieć,że je znam.
Ale to nie oznacza,że nie jestem w stanie z zagranicznej strony uzyskać
potrzebnych mi informacji.

6. Moją wypowiedzią chciałam przede wszystkim zwrócić uwagę na pewną
fetyszyzację języków obcych.To tworzenie mitów - po pierwsze, w wielu miejscach
pracy ( w moim przypadku - marketing) znajomość języków w ogóle nie jest
potrzebna. Po drugie - mitem jest to,że większość Polaków zna języki obce i jest
to oczywistość, a jak ktoś nie zna, to jest jakimś wyjątkiem. Ja znam sporo
takich osób. I nie znaczy,że są mniej inteligentne czy interesujące. Nie
wystarczy wiedzieć jak - trzeba też mieć coś do powiedzenia.

7. Dużo podróżuję i doskonale radzę sobie bez perfekcyjnej znajomości języków
obcych.

[Gość: kowianeczka]

To, że język obcy faktycznie nie będzie przydatny w pracy, nie zmienia faktu, że nadgorliwi rekruterzy nie będą sprawdzali jego znajomości u kandydatów.

Po co mi ten język?

[Gość: AK]

Nauka jezyka obcego w polsce jeste nieskuteczna. Dzieci nie sa
motywowane i kilka lekcji w tygodniu na niewiele sie zdaja. Rzad i
KRRT bardzo polepszyliby sytuacje, gdyby zmienili emisje filmow w
TVP. Nalerzy zamienic ten okropny glos pana czytajacego bez emocji
film po polsku i wprowadzic polskie napisy do oryginalnego filmu
(tak jak w kinie). Z doswiadczenia wiem, ze to swietna pomoc. Mam
wielu przyjaciol z Danii, gdzie ten system jest od lat i musze
przyznac, ze Dunczycy mowia po angielsku perfekcyjnie ze swietnym
akcentem. Jak widac dziala!!! Szkoda, ze nie w Polsce...

Po co mi ten język?

[Gość: Ktoś]

Jak masz rodziców co dobrze zarabiają to Cię na kurs wyślą. A jak nie to
zgłupiej biedaku.Niestety ja tak mam.Korepetycje by mi się przydały a kasy
brak.I po co ja się w ogóle rodziłem :[ Ludzi to nie obchodzi bo to nie ich
problem.

No tylko bez takich...

[Gość: hej hej]

Obchodzi! Chodzisz do szkoły, zawsze możesz poprosić kogoś o pomoc. Nie jest
łatwo, ale wierz mi, że się da! Moja przyjaciółka, u której przychód na jedną
osobę w rodzinie to było ok. 600zł i na żadne korepetycje jej stać nie było, zna
3 języki i jest na studiach filologicznych.
Mój kolega jest jeszcze biedniejszy- tak biedny, że otrzymuje (groszowe...)
stypendium socjalne, nie stać go czasami na jedzie ni i buty... I angielski zna
na poziomie FCE mniej więcej.
Kolejny kolega żyje skromnie, może nie jest biedny, ale tez na żadne drogie
kursy nie chodził, raczej do organizacji, które je fundują za półdarmo. I za...
4 języki! A nigdy na więcej niż 1 kurs nie chodził.
A ile sam znasz osób, które mimo korepetycji i kursów są debilami?:)

Nie załamuj się, angielskiego tak naprawdę da się nauczyć samemu. Po prostu
musisz zrobić bardzo dużo ćwiczeń i załapać zasadę, jaka rządzi tym językiem-
przesunięcia czasów itd. Przyzwyczaić się do tego. W końcu to, co wydaje się
dziwne- będzie po prostu logiczne.

Po co mi ten język?

[Gość: Ashin]

Najlepszą, najbardziej skuteczną metodą nauki języka angielskiego w
mowie jak i w piśmie jest metoda Callana. Gorąco wszystkim
polecam ;)

[redspecial]

:)

jezyk a praca

[Gość: zuzanna]

mam znajomego z pewnego duzego kraju w europie,firma przyslala go wraz kilkomo innymi osobami do Polski do swojego nowego ale głownego oddzialu.Nie mowili nic po polsku po angielsku krotko mowiac dukali.Kierują grupą polakow.Na poczatku mieli tlumacza-osobe sporzadzajaca wszystkie umowy w formie dwujęzycznej.Dzis mowia po polsku, po angielsku troche lepiej ,papierkow na to nie maj. Kiedys w rozmowie kiedy powiedziałam ze u nas zatrudnia sie kogos z max angielskim do obsugi ksero to otzrymałam odpowiedz ze u nich zatrudnia sie max specjaliste na dane stanowisko a nie jezykowca.I to jest niestety prawda!To ze sie nie ma papierka FC albo slabo sie zna angielski to nie znaczy ze sie nic nie umie.90% obsadzanych stanowisko w polsce wogole nie wymaga rzeczywistej znajomosci j.angielskiego.Znajomosc jezyka nie jest żadnym wyznacznikiem.

[Gość: Gość]

Całkowita zgoda. W firmach na terenie naszego kraju, występuje jakaś
mania związana z wymogiem znajomości języka obcego,nawet na
najbardziej podrzędne stanowiska.A w rzeczywistości jest on zupełnie
niepotrzebny w codziennych obowiązkach.

[Gość: gość]

Ja się nie zgadzam, wszędzie gdzie aplikowałam znajomość języka angielskiego
była wymogiem koniecznym. W moim mieście łatwiej znaleźć pracę osobie, która zna
języki obce( pełno takich ofert pracy!) niż tej, która ukończyła najbardziej
przyszłościowe studia, a nie zna żadnego języka obcego.

[Gość: pracek]

no własnie o tym mowa ze wszedzie wymagaja angielskieo i itp a nie specjalistow w konkretnej dziedzinie, i oczywiscie masz racje ludze o mniejsze znajosci jezyka maja utrudnione zadanie bo czesto rozmowy przeprowadzano sa po angielsku i niskie umiejetnosciw konkretnym jezyku przekreslaja juz na starcie.Na szcescie znam kilka firm ale niewiele jednocznie dla ktorych ważni sa specjalisci - z przykroscia musze stwierdzic ze nie sa to firmy z kapitalem polskim.
cóż taki kraj...