Rok Chopinowski

[super222]

Koncertem Symfonicznym w Filharmonii Narodowej
w Warszawie zaingurowane zostaną obchody
Międzynarodowego Roku Chopinowskiego.
Data: 7 stycznia br. Transmisja telewizyjna
w programie drugim.
Gwiazdą będzie chiński pianista Lang Lang.
Mówią, że fenomen. Niestety, bez udziału naszych
wybitnych pianistów. Stąd moje zniesmaczenie.
Jakoś nie widzę Chińczyka w muzyce Chopina,
powiem więcej, nie widzę przy pianinie.

[eurytka]

Et tam, Chińczyk czy Japończyk wszystko potrafi.
A Chopin to bardziej Francuzem był niż Polakiem.
Uprzedzenia.

[eurytka]

A może Frédéric Chopin?
www.wiadomosci24.pl/artykul/157_lat_temu_zmarl_fryderyk_szopen_a_moze_fr_d_ric_chopin_9256.html

[sagittarius954]

Do tej pory można było zobaczyć Chińczyka taszczącego fortepian a nie
wydobywającego z niego dźwięki. I to jest właśnie wpływ tv na społeczeństwo . Do
momentu wysłuchiwania etiud i mazurków w radiu , społeczeństwo ( całe) jakby
chętniej przebywało w pobliżu chociaż tego konkursu . A teraz ... to konkurs dla
koneserów .
Super naprawdę będziesz śledziła przebieg ?
A swoją drogą ciekawym by było usłyszeć jak grał je( mazurki itp) sam Fryderyk .
A chińczyk - czemu nie , potęga ludzi daje zawsze potęgę gospodarczą a za nią
kulturalną , nie wspomnę o wojskowej , choć z fortepianem na korpusie czołgu
jakoś stolic europejskich trudno jest zdobywać .

[dwa-filary]

Na Krak. Przedm. zainstalowano 15 ławek z czarnego marmuru, z krótkimi wzmiankami o Chopinie i małą mapką wyrytą w nim.Każda ławka gra inny utwór. Fajnie

[eurytka]

Mnie tam bardziej ploteczki interesują niż muzyka Chopina.
Czytałam książkę o George Sand to i o Fryderyku tam sporo było.
A taki np Ivo Pogorelicz nie wygrał konkursu,
ożenił się z o 20 lat starsza nauczycielka muzyki,
światowej sławy pianista,
to jest ciekawe.

[sagittarius954]

Zawsze byłem pewien , że starsze nauczycielki są niesamowite i grzechu
warte

[eurytka]

sagittarius954 napisał:

> Zawsze byłem pewien , że starsze nauczycielki są niesamowite i grzechu
> warte
No widzisz, że niesamowite!
Ona już nie żyje.
Część jej pamięci- Alizy Kezeradze.
Co miłość z ludźmi wyprawia.
Oh!
Kochać bardzo w życiu, to jest to!
Byli małżeństwem od roku 1980 aż do jej śmierci w 1996 roku.
Zmarła na raka.
Dla młodszego o 20 lat Ivo,
zostawiła męża i dzieci.

[super222]

Sagittariusie - miło ciebie czytać

Muzyka Szopena działa na mnie jak afrodyzjak.
Zatracam się zupełnie i całkowicie, czyli taki
ma na mnie wpływ. Zakochałam się podczas koncertu
na żywo, który grał znakomity polski pianista
Olejniczak (imię? nie pamiętam...Janusz?).
Przeżycie było tak ogromne, że pozostało na zawsze.
Naturalnie, jeżeli będzie transmisja na żywo
koncertu w dniu 7 stycznia, to będę *wbita w fotel*.
Nie mam szans na wysłuchanie Chińczyka na żywo,
ale jeżeli zagra poludzku, to czemu nie?...
---
sagi napisał: >Super naprawdę będziesz śledziła
przebieg?

Powrót serca Chopina

[goskaa.l]

WARSZAWA, (R) - Na posiedzeniu Instytutu Fryderyka Chopina, które odbyło
się w poniedziałek. dnia 10 hm. w Zarządzie Miejskim M. st. Warszawy. pod
przewodnictwem dyr. A. Wieniawskiego. w obecności prezydenta miasta.
Tołwińskiego oraz szefa Resortu Kultury. Sztuki i Propagandy Zarządu Miejskiego
R. ł..adotiza (nazwisko nieczytelne). powzięto uchwałę przeniesienia urny z
sercem Chopina na poprzednie jego miejsce, w kościele św. Krzyża.
Serce Chopina, zamurowane, jak wiadomo, w jednym z filarów nawy kościelnej,
zostało w październiku ub. roku zabrane na przechowanie przez Arcybiskupa
Szlagowskiego i od tej pory znajdowało się pod Jego opieką w Milanówku.
Jako termin uroczystości przeniesienia i zamurowania relikwii narodowej,
przewidziano dzień 17 października, w którym przypada 96 rocznica śmierci
genialnego kompozytora.
Aktowi temu nadane będą formuły szczególnie uroczyste.
Tegoż dnia odbędzie się .. _Ii Roma uroczysty koncert Chopinowski. połączony z
akademią. W koncercie który ma mieć charakter ...
(brak reszty tekstu)
(Dziennik Powszechny, 1945, nr 120)

tmm.net.pl/index.php?cmd=art&id=27
Rok 1945. 18 września w Warszawie powstaje Komitet[24] Wykonawczy Uroczystości
Narodowych Powrotu Serca Chopina do Warszawy. Komitet i Instytut Fryderyka
Chopina kierują do mieszkańców stolicy odezwę (…
Urna składała się z zewnętrznej skrzynki dębowej, gładkiej, na ciemno
bajcowanej, w której znajduje się druga skrzynka mahoniowa polerowana intarsją
(porte linie) upiększona. W wieko jest wpuszczona srebrna blaszka w formie
serca, z napisem wyrytym zawierającym daty urodzenia i zgonu Fryderyka Chopina.
Skrzynka ta dla ochrony przed wilgocią jest otoczona płytami ołowianymi.
Wewnątrz tej skrzynki znajduje się duży słój kryształowy hermetycznie zamknięty,
w którym, w przezroczystym alkoholu znajduje się doskonale zachowane serce
Chopina. Rzuca się w oczy wielkość serca, jak na postać średniego wzrostu jest
ono niepomiernie wielkie. Przypuszczalnie pod wpływem sercowej choroby, która
przede wszystkim przyczyniła się do wczesnej śmierci Chopina, obok gruźlicy."
Opracowano szczegółowy scenariusz uroczystości powrotu urny do Warszawy. Chciał
to m.in. wygrać propagandowo na swoją korzyść ówczesny przewodniczący Krajowej
Rady Narodowej, Bolesław Bierut¸ nie zdecydował się jednak przyjechać do
Milanówka, aby tu z rąk ks. biskupa Antoniego Szlagowskiego przejąć ją, zawieźć
do Warszawy i przekazać proboszczowi parafii św. Krzyża, wybrał inny wariant z
Żelazową Wolą po drodze. I tylko na tym pozakościelnym gruncie się pojawił. (...)
Przekazując urnę proboszczowi ks. Leopoldowi Petrzykowi na dziedzińscu kościoła
św. Jadwigi w Milanówku - bezpośrednio po mszy św. - arcybiskup Szlagowski
powiedział:
"Rok temu z płonącej Warszawy wywiozłem to serce Wielkiego Polaka i przez cały
rok byłem stróżem tego skarbu narodowego, dziś oddaję go Tobie, Czcigodny Księże
Rektorze kościoła Świętego Krzyża w Warszawie, odwieź go na miejsce swoje. Niech
ten wzniosły zadatek lepszej przyszłości znowu będzie wyobrażeniem górnych
wzlotów Stolicy, niech będzie symbolem niepożytego ducha narodu naszego. Dixi".
Samochód z delegacją wiozącą urnę wyruszył z Milanówka do Żelazowej Woli przez
Grodzisk Maz. i Błonie, a następnie szosą Warszawa-Sochaczew w kierunku Paprotni
i Żelazowej Woli. (… Na całej trasie domy udekorowane biało-czerwonymi flagami,
a wzdłuż ulic, w miastach, przez które przejeżdżał samochód z urną, ludzie
tworzyli szpaler - uroczysty i milczący. W milczeniu odkrywały się i chyliły
głowy, od czasu do czasu ktoś wybiegał z tłumu i do kwiatów, jakimi przybrany
był wóz z narodową relikwią dorzucał swój bukiecik. (…
Przez małe pokoiki o niskich, belkowanych pułapach uczestnicy uroczystości
przechodzą do większej salki, gdzie w ramach kwietnej dekoracji, na tle portretu
Fryderyka Chopina ustawiono już na postumencie urnę z sercem Wielkiego
Kompozytora."
Proboszcz parafii św. Krzyża, ks. Leopold Petrzyk, przekazuje urnę Bolesławowi
Bierutowi, który następnie wręcza ją prezydentowi Warszawy Stanisławowi
Tołwińskiemu, a ten - delegacji studentów Konserwatorium Muzycznego i
Warszawskiej Szkoły Muzycznej. (…
Samochody zatrzymują się na dawnej rogatce na Woli, przy rogu Chłodnej i
Okopowej, gdzie w 1830 roku wyjeżdżającego z Warszawy Chopina żegnało grono
przyjaciół, Józef Elsner i chór Konserwatorium wykonujący specjalnie dlań
skomponowaną kantatę pożegnalną[30] i gdzie na drogę, z której nigdy już nie
wrócił, wręczono mu grudkę warszawskiej ziemi. W miejscu powitania urny
podniosły nastrój, wszędzie flagi narodowe, sztandary organizacji społecznych,
związków i stowarzyszeń. (…
Kawalkada samochodów rusza w kierunku kościoła św. Krzyża. Tłumy wokół trasy
przejazdu gęstnieją. Samochód z urną zatrzymuje się na Krakowskim Przedmieściu
przed kościołem św. Krzyża. Po chwili powitania urna znajduje swoje miejsce w
kościele i rozpoczyna się uroczysta msza św. Podniosłe kazanie - wg informacji
ks. Alojzego Niedzieli - wygłasza misjonarz ks. Hieronim Feicht, profesor
muzykologii (wykładał w KUL-u i kilku innych wyższych uczelniach Warszawy i
Poznania). Ks. Feicht przypomniał, iż serce wielkiego artysty wraz z innymi
pamiątkami przywiozła z Paryża do Warszawy jego siostra, Ludwika
Jedrzejewiczowa. I w murach tej szacownej świątyni, pod opieką księży
Misjonarzy, przetrwało aż do września 1944 r(…
Po kazaniu młodzież szkół muzycznych przeniosła urnę pod filar w nawie głównej,
gdzie - przy pełnym milczeniu zgromadzonych w świątyni tłumów - nastąpiło
wmurowanie urny pod pamiątkową tablicą z wyrytym wersetem biblijnym: "Gdzie
skarb Twój, tam serce Twoje", gdzie znajduje się popiersie F. Chopina dłuta
artysty rzeźbiarza Andrzeja Pruszyńskiego. (…
Na tym nie zakończyły się uroczystości powrotu serca Chopina z Milanówka do
Warszawy. Tego samego dnia w godzinach popołudniowych w sali "Roma" przy ul.
Nowogrodzkiej odbyła Akademia Chopinowska z udziałem przedstawicieli ówczesnych
władz, przywódców partii politycznych i świata artystycznego. W części
artystycznej ceniony aktor Henryk Ładosz wyrecytował wiersz Cypriana Norwida
"Fortepian Chopina", a w części koncertowej najwybitniejsi wówczas
interpretatorzy muzyki Chopina - Wojtowicz, Rabcewiczowa, Żurawiew i Ekier
wykonali kilka utworów kompozytora. W Muzeum Narodowym otwarto wystawę "Chopin i
jego Warszawa". W Paryżu na grobie wielkiego kompozytora złożono wieniec od
narodu polskiego.
Wymieniono tu nazwisko mojej prababci, Zofii Rabcewiczowej. Była ona uczennicą
Antoniego Rubinsteina, który z kolei był jednym z uczniów Chopina. Niestety, nie
było mi dane usłyszeć jej gry. Co prawda zachowały się jakieś nagrania, ale
osoba, która je posiada nie chce ich udostępnić nawet rodzinie (próbowała tego
moja ciotka, pianistki wnuczka). Myślę, że Jej gra musiała zawierać sporo z cech
gry Chopina.

wiesz goska

[skrzydlate]

jak slysze te opowieści o sercach i innych organach, robi mi sie niedobrze.. przypomina mi się ilośc kości i kawałków świętych rozsiana po cąłym świecie.. jakby je pozbierać, wyszłaby neizła armia.... właściwie to jakies kanibalskie czy inne nekrofliskie obyczaje mnie nie gorszą, ludzkośc zawsze lubiła dokuczać zwłokom ludzkim, im kto wazniejszy tym bardziej nim poniewierano po smierci, ale osobiście nie mam przekonania do tych obyczajów, zostawili by te zwłoki w spokoju, przecież ususzony kawałek człowieka nijak się ma do jego tórczości, największą pamiątką po nim jest muzyka

[goskaa.l]

Tak, ale takie było jego życzenie.

a wietnamczyka???- tez nie widzisz ? ;-)

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

Super222 napisała :
(...) Jakoś nie widzę Chińczyka w muzyce Chopina,
> powiem więcej, nie widzę przy pianinie.


pl.chopin.nifc.pl/chopin/persons/detail/id/2881

[goskaa.l]

Tak się złożyło, że słuchałam rzeczonego Chińczyka podczas jednego z pierwszych
etapów Konkursu w 1980 roku. Grał przepięknie, i spośród pianistów którzy wtedy
wystąpili, był zdecydowanie najlepszy. Bardzo mnie ucieszyło, że został
laureatem Konkursu. Chińczyk naprawdę potrafi!!!

[super222]

www.youtube.com/watch?v=rYlmX2Sqv4M

[eurytka]

Serce w Polsce a reszta w Paryżu na cmentarzu Pere Lachaise.

[super222]

Zostałam źle zrozumiana, bo źle się wyraziłam.

Lang Lang - chiński pianista jest wybitnym artystą,
na youtube sporo na jego temat, można posłuchać.
Ja jednak trwam w swoim przekonaniu, że otwarcie
tak ważnego dla naszej kultury wydarzenia, jakim
jest Międzynarodowy Rok Szopenowski
powinno odbyć się z udziałem polskiego
pianisty. Twórczość naszego Wielkiego Polaka widzę
tak, jak w utworze wykazanym w poście wyżej.

Niech muzykę Szopena grają wszyscy, na wszystkich
kontynentach, lepiej lub gorzej. Słuchacze niech
się zachwycają wirtuozerią, ale - wiem to- nikt
nie zagra tak pięknie jak polski wykonawca.
Bo tu trzeba czuć klimat.
---
Przykro mi z powodu tego *wietnamczyka*.
Nie to miałam na myśli. Przepraszam.

[goskaa.l]

super222 napisała:

> Niech muzykę Szopena grają wszyscy, na wszystkich
> kontynentach, lepiej lub gorzej. Słuchacze niech
> się zachwycają wirtuozerią, ale - wiem to- nikt
> nie zagra tak pięknie jak polski wykonawca.
> Bo tu trzeba czuć klimat.

A skąd to przeświadczenie, że tylko Polacy ten klimat czują? Gdyby tak było,
laureatami Konkursów Chopinowskich byliby tylko Polacy, a przecież tak nie jest.
Są to ludzie z bardzo różnych krajów i kultur.

[skrzydlate]

no to dużo tracisz, że nie widzisz

[super222]

Ale zobaczę, zobaczę.
To będzie prawdziwa uczta.

TVP, program II.
czwartek, godzina 19,00
Uroczysta inauguracja
Roku chopinowskiego.
Lang Lang w Filharmonii Narodowej.

[polnaro]

Forum zamarło, rozumiem, że słuchacie przeżywając emocje "Uroczystej inauguracji
roku Chopinowskiego". Lang Lang gra jak marzenie.

[super222]

N i e s a m o w i t e ...

Wysłuchałam i obejrzałam w zupełnym oderwaniu się
od rzeczywistości. Zapaliłam światełka na choince
i podziwiałam. Ręce...i to, że bez nut.
Widzieć i słyszeć pełny skład Orkiestry Filharmonii
Narodowej... nie potrafię zebrać myśli.
Może jutro...)))

[anoagata]

Tak,bez nut i z pamięci a ja zasłuchałam się bez pamięci.

[ama.pola]

Pięknie grał, ale irytował mnie
sposób gry. W uniesieniu dziwacznie
wyrażał ekspresję. Chwilami wygladał
jakgdyby za chwilę miał splatać figla.
Azjaci są raczej powściągliwi w
mimice, a Lang Lang przywodził
na myśl artystę z monologu Gajosa.

[misia007]

A wiesz że mnie właśnie to się podobało.Grał całym sobą, duszą i ciałem.

[sagittarius954]

No , proszę . Ileż to mamy melomanek brzdąkania w klawisze

[misia007]

Ja to tak przy okazji ,Misiek meloman jest.!!!

[super222]

Ja się lubi *takie brząkanie* (pozdrawiam),
to się wysłucha np. Koncertu Filharmoników
Wiedeńskich z Wiednia w każdym pierwszym dniu
nowego roku. W roku bieżącym gwiazdą pierwszego
formatu był 85-letni dyrygent, Francuz.
Czar, elegancja, wyczucie muzyki Strausów.
Patrzyłam na tego dżentelmena z ... no...

Jeżeli wczorajszy koncert w Filharmonii Narodowej
w Warszawie zapamietamy jako wydarzenie godne takiego
pianisty, jakim jest Lang Lang, to cel ministra kultury
został osiągnięty. Grał przepięknie, z wyczuciem
atmosfery utworów szopenowskich. Jak to możliwe?
A pewnie z powodu fenomenalnego talentu, kktóry
ujawnia sie raz na sto lat. Byłam pod urokiem, jestem
pod wrażeniem i niech mi nikt nie wytyka, że lubię
brząkanie.

[sagittarius954]

A właśnie wytknąć trzeba , bo gdzie indziej można poczytać o waszych odczuciach
tego co zobaczyłyście i usłyszałyście , chcąc nie chcąc stałyście się
popularyzatorami muzyki Chopina .
Oczywiście w 1962 roku jedna pani na oboju całą lekcję dmuchała w patyczek
wydobywając niesamowite dźwięki a z drugą na pianinie, dały pokaz jakich mało
było wtedy . Dziś to co innego pstryczek i Lang-Lang klawiszami objęty . To nic
wielkiego dla znakomitego wykonawcy zapamiętać cały koncert , przecież nie gra
się rękoma, ale duszą .

[super222]

Nie wiem kto będzie solistą dzisiejszego
Koncertu Chopinowskiego w Sejmie.

Transmisja o godz. 19-tej w programie II TVP.

[sagittarius954]

To jakieś posiedzenie na siłę ?

[super222]

To będzie gala.

[sagittarius954]

A Ty chlipiesz ,że nie będzie Ciebie tam ?? I żadnej transmisji nie będzie ??
Widziszszsz.... toć chcieliśmy takiego zróżnicowanego kraju , dla jednego kijek
dla drugiego kiełbasa
Nie chlip , możesz sobie wyszukać rózne cuda w kompie

[super222]

Sagi -
ty mnie nie strasz.
Mam w programie TV; program II, godz. 19,00.
Za godzinkę wszystko będzie widome.

Różne cuda moga sobie wyszukiwać ci,
co to potrafią. Nauczyć - cholerka - też
nikt się nie kwapi.OcH! Życie...

[sagittarius954]

To może i ja deczko posłucham choć o tej porze ćwiczę dzienniki, ale da się
zrobić - z jednego pokoju podkład z koncertem a z drugiego obraz z dziennika ,
jednym pilotem obsłużę dwa tv
Superku ,ależ rzeknij słowo a Cię nauczymy zresztą sama tu puszczałaś linki więc
chyba kłopotu mieć nie będziesz ze znajdowaniem , acha masz jeszcze kurs
komputerowy - taki u nas wątek tam wiele rzeczy jest wytłumaczone - tyle tylko
że trzeba wiele postów odczytać

[super222]

Świadomość, że słuchasz także tego
koncertu, będzie dla mnie podwyższeniem
wartości odbioru o co najmniej taką ilość
ilu będzie posłów i oficjeli w fotelach
sejmowych.
Jak gala to gala. Przerywam pisanie i idę
się przygotować.

[sagittarius954]

Dawno nie widziałem Piotra Palecznego ,ani nie słyszałem , spoglądałem na jego
ciężkie dłonie i myślałem sobie skąd on wydobywa tą lekkość
a prezydent znów zapinał marynarkę i rozglądał się za wyjściem a jeszcze artyści
na schodach stali i kwiatami machali

[anoagata]

Maestro grał a pan Prezydent spał.

[super222]

>Dawno nie widziałem Piotra Palecznego,
ani nie słyszałem<...
---
Więcej czasu poświęca - tak myślę - działalności
dydaktycznej. Mniej koncertuje, ale gdy już...to
łzy napływają do oczu ze wzruszenia.
Zawsze jest to wydarzenie...cieszmy się więc, że
wczorajszy wieczór dostarczył nam tej radości.
---
Wystawienie wątku *przed szereg* do wyróżnienie
czy rodzaj banicji(?????). Mam się cieszyć?

[sagittarius954]

A znalazł(a)się taki(a)co Ciebie zadowolił(a) ?

Masz swój wątek na czele , mnie się to nigdy nie udało

[sagittarius954]

Super napisała
Sagi wydawał mi sie oburzony moim pytaniem, ale ja szczerze
mówię, że nie wiem jakie z tego tytułu spadają na mnie
obowiązki żeby on w tym miejscu był i był...długo.


Sagi zupełnie nie był oburzony a nawet wesoły i myslał że przesunięcie tego
wątku na czołówkę zrobi Ci wielką frajdę . Jak stawiam uśmieszki to naprawdę
się uśmiecham

Jakie spadają na Ciebie obowiązki ?- musisz przez cały rok być dziennikarzem
wydarzeń związanych z rokiem Chopina , informować , zachęcać , krytykować pisać
recenzje , ba wypada wpaść z raz na jakiś koncert i go opisac, oczywiście
wszystko w pobliżu twojego domu . Czy musisz o tym pisać tutaj - niekoniecznie ,
możesz zakładać nowe wątki a później je się przeniesie do tego . Wszystkiego
dobrego , pilnuj swojego wątku , powodzenia

[super222]

Sagi napisał:
- ja odpisuję
należało mnie zapytać, czy chcę.

Papatki.
Chciałeś - masz.

[cortyzol]

Droga Super,jak już jesteś w temacie ,to przy okazji może mnie oświecisz ,czy
jakiś Żyd też wygrał taki konkurs.Przecież kto jak kto ,ale nasi powinni czuć
Chopina.

[super222]

Drogi cortyzolu, jakże miło widzieć cię w tym wątku.
Lista laureatów jest tak długa, że nie podejmuję się
prześledzić całej historii Konkursów Chopinowskich.
Mam do dyspozycji Google, ty zreszta także.
Poniżej dotychczasowi polscy laureaci:
- konkurs IV rok 1949 - Halina Czerny Stefańska - polska pianistka
- konkurs v rok 1955 - Adam Harasiewicz - polski pianista
- konkurs IX rok 1975 - Krystian Zimerman - polski pianista
- konkurs XV rok 2005 - Rafał Blechacz - polski pianista.

Artur Rubinstein polski pianista pochodzenia żydowskiego
w roku 1946 otrzymał obywatelstwo USA.
---
PS. Jeżeli w swoich *wędrówkach* netowych natrafisz na jakieś
ciekawe wydarzenia lub plany związane z obchodami Roku
Chopinowskiego 2010 to zapraszam.

[super222]

Drogi cortyzolu,
intensywnie poszukuje się pamiątki czczącej Chopina,
w związku z trwającym rokiem chopinowskim.
Warszawa kieruje swoje konkursy (były już trzy)do młodych
projektantów z ASP. Niestety, niewielki z tego pożytek, bo
projekty można co najwyżej obejrzeć na szybą wystawową.
Do produkcji - niestety - nie trafiają.

Miastu (Warszawie)szczególnie zależy dziś na pamiątkach
z Chopinem, by w roku 2010 przypomnieć odwiedzającym, że
tu kompozytor spędził połowę życia. Oryginalnych projektów
nie brakuje - wśród nich jest nawet ceramiczny nos
kompozytora (projektu Mariusza Lewczyka) - ale
czy to sie pojawi na rynku, można wątpić.Skończy się zapewne
jak zwykle: na pomniku Chopina w szklanej kuli i magnesach
na lodówkę (oczywiście z Chin).
---
Opracowanie na podstawie: POLITYKA nr 51/52, 19-26.12.2009

[sagittarius954]

Skwer ul Krakowskie Przedmieście 60a.Warszawa .
W dodatku to zabawa karnawałowa . Co ma wspólnego z Fryderykiem Chopinem . Na
tej zabawie zabrzmią wiejskie skrzypce , basy,harmonia trzyrzędowa szałamaja i
pod batutą wiejskich orkiestr . Jest to zabawa Mazurek Reaktywacja , projekt pod
tytułem "Wszystkie Mazurki świata " propozycji Janusza Prusinowskiego i
Stowarzyszenia Dom Tańca na Rok Chopinowski . Skąd ta forma , nie muszę chyba
dodawać skąd czerpał Chopin do swoich utworów i pod jakimi tonami tańczono
właśnie wtedy .
Szkoda że nie mogę być ani usłyszeć . Ale na dalszą część tego programu chętnie
się zapiszę bo nawet mnie ciekawi jak Chopin zawędrował do Republiki Zielonego
Przylądka .

[super222]

Historię miłości Chopina i Pani Sand będziemy rozpatrywać
przy udziale - mam nadzieję - forumowiczek i forumowiczów.
Jedni mówią, że *tam* miłość dobiegała kresu.

Zgodnie z tytułem postu, pragnę wymienić tutaj wspaniałą
wokalistkę Cesarię Evora, która urodziła się na Sao Vincente,
jednej z wysp Zielonego Przylądka.
Jej kariera rozpoczęła się w roku 1986 (po bardzo
chudych latach), kiedy to w jej życiu pojawił się Verde Jose.
Zaprosił do Paryża, gdzie zaczęła nagrywać płyty cieszące
się powodzeniem, aż do nagrody Grammy włącznie.
Obecnie jest gwiazdą światowego formatu.
Pani Cesaria będzie gwiazdą Smooth Festival, który
odbędzie się w Bydgoszczy 22 maja bieżącego roku.
I to jest ten akcent Zielonego Przylądka, w naszych
czasach, w naszym kraju.

W następnym poście moja ulubiona melodia
w wykonaniu Cesarii. Ciacho...!!!

[super222]

www.youtube.com/watch?v=Esdl_3kKSBk

[sagittarius954]

Proszę , proszę , Chopin i Sand na wyspach
Rok Chopinowski odświeży wiele faktów z życia artysty , chociaż ...powiem co
niezbyt się spodoba , ale chyba Chopin nie był najlepszym partnerem do bycia ,
do takiego normalnego bycia kobiety i mężczyzny . Pewnie te jego mazurki pędziły
go w tony , gdy dama w tym momencie Sand , próbowała z nim tak normalnie po
kobiecemu i o tym i o owym pogadać

[super222]

Atrakcyjnie mówiący mężczyzna działa na kobiety.
Ładna mowa może być afrodyzjakiem.
Tak pięknie wypowiada się na ten temat Profesor
Jan Miodek w wywiadzie dla GW w dniu 22.bm.

Kilka dni wcześniej, w tym wątku, napisałam o podobnym
działaniu na mnie (o skromności kobieca...)muzyki Chopina.

W związku z twoimi wątpliwościami wyrażonymi w poście j.w.
pragnę zapewnić, że ja uważam, iż braki tężyzny fizycznej,
uzupełniał pięknymi utworami. Kochało go przecież kobiet
wiele. Polecam przeczytanie wywiadu, bardzo ciekawy...,

[super222]

Kochane Maleństwo! LIEBES KLEINCHEN
Naprawdę nie będę pisał po niemiecku, chyba że coś
się wymknie. MOJA!Muzyka Chopina, już późno a ja
zastanawiam się co Ty teraz robisz...Taki dzień wczasowy?
Już prawie północ; na stoliku szklanka mleka, na
kuchence *nasz* czajnik. A...rok wcześniej była
niedziela i byliśmy po spacerze "Z dala od reszty
obcego nam świata".
Po północy to chyba będę "ganz sentimental" (skoro
ten stan tak lubię!).
Prawie od trzech tygodni niewiele o sobie wiemy.
Im allgemeinen - szarpanina ciągła z pracą.
List nosi datę: październik 1990 r. - 23,oo UHR
----
W roku 1990 w Konkursie Chopinowskim nie przyznano
pierwszej nagrody.

[sagittarius954]

Pięknie
Ale , może byś ułożyła zasady dobrego wychowania w czasie koncertu ?
Zanim pobiegniemy słuchac Chopina powinniśmy wiedzieć jak mamy się zachować ?
Dobrego wychowania nigdy za wiele

[super222]

Według Akademii Dobrych Manier (znalazłam w googlach).
Otóż: W Filharmonii zachowujemy się tak jakbyśmy uczestniczyli
na dworze monarszym. Z gracją, elegancją, a przede wszystkim CICHO!.
Nie szeleścimy papierkami, nie rozmawiamy, nie wiercimy w fotelach.
Wychodząc ze swego rzędu, przechodzimy odwróceni twarzą do widzów.
Obowiązuje *ruch prawostronny* - na schodach i innych przejściach.

Wyłączamy telefony komórkowe!

Jak się ubrać!
Stosownie do ubioru partnera!
Na nagie ramiona zarzucamy szal, żeby siedzący obok
mężczyzna nie dotykał nagich ramion (?1?)

Teatr, Filharmonia, Opera - to miejsca szczególne (napisałam
dużą literą - z szacunku). Strojem akcentujemy nasz stosunek
do występujących. Czyli: jeżeli na scenie orkiestra i soliści
w strojach wieczorowych, to na widowni podobnie.

Dalszy ciąg nastąpi.

[sagittarius954]

Ach te nagie ramiona , to ja chyba czmychnę na koncert

[super222]

ludzi, miejsc, dzieł oraz zjawisk,
którymi Polacy mogą się pochwalić przed światem.
Wybrałam jedynie te, które związane są
z tytułem wątku:

Rafał Blechacz (Kujawsko-Pomorskie)
pianista. Zdobywca I miejsca w Konkursie
Chopinowskim w roku 2005.

Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny
im.F. Chopina (Mazowieckie).
---
Pełną listę można przeczytać na Onet.pl
w dniu dzisiejszym. Bardzo ciekawe!.

[super222]

101 godzin, 8 minut, 3 sekundy -
takim wynikiem pobił rekord Gunessa,
pianista Romuald Koperski.

"Ja bym mógłgrać do połowy marca, ale właściciel
instrumentu powiedział, że jest mu on
potrzebny."

Aby koncert mógł uzyskać wpis do księgi rekordów
musi spełniać wymogi, m.in. że repertuar składać
się musi z muzyki klasycznej. filmowej. musicali
oraz standardów jazzowych.
---
wpisałam w tym wątku, bo nie zginie prędko.

www.youtube.com/watch?v=0G336qCbiqc

[super222]

www.youtube.com/watch?v=WPS-aaXUeqo

[super222]

...to Międzynarodowe Forum Pianistyczne. Odbywa się w dniach
30.01. do 7.02.2010 w Sanoku. InauguracjaV MFP nastąpiła
jednocześnie w 3 stolicach: Bratysławie, Warszawie i Kijowie.
Forum jest przeznaczone dla młodych, utalentowanych pianistów.

W 2010 roku Forum uczci rocznicę 200-lecia urodzin
Fryderyka Chopina, inaugurując Rok Chopinowski
w Sanoku. Krośnie, Stalowej Woli, Mielcu,
w Humenne na Słowacji i we Lwowie na Ukrainie.

*Bieszczady bez granic* to projekt unikatowy w skali światowej.

Symboliczne zakończenie Forum nastąpi 19 lutego o godz. 19,oo
na Jasnej Górze, kiedy to młodzi laureaci Forum w roku 2008
i 2009 zagrają z orkiestrą Filharmonii Częstochowskiej.

W dniu dzisiejszym uczestnicy Forum wysłuchają "Improwizacji
fortepianowych" w wykonaniu pianisty (...uwielbiam!)
Waldemara Malickiego.

[super222]

To piękne nagranie.
W www.youtube.com/watch?v=5FUIdLszMP8następnym poście
uzasadnię
dlaczego znalazło się w tym
wątku.

[super222]

Kosmicznej.
Prom Endeavour, który wystartuje 7 lutego z przylądka
Canaveral na Florydzie, dostarczy na Międzynarodową
Stację Kosmiczną m. in. kopię rękopisu Chopina i płytę
z jego muzyką.Przesyłka składa się z rękopisu preludium
A-dur op.28 nr 7 i płytę ze specjalnym koncertem utworów
Chopina w wykonaniu Konrada Radziwinowicza i Orkiestry
Sinfonia Viva, utworzonej przez studentów i absolwentów
Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie.

Tegoroczna misja promu zbiega się w czasie z obchodami
dwusetnej rocznicy urodzin F.Chopina.
---
Żródło: PAP

[super222]

Wyszło, jak wyszło.
Nie wiem skąd to się wzięło.
Bardzo potrzebne nożyce!!!

*Celowałam* w Orkiestrę Sinfonia Viva
z pięknym nagraniem...bardzo mi wstyd.

[sagittarius954]

Zaraz musi ci być wstyd .... spokojnie .

[super222]

Tysiąc pianistów przez cały tydzień grać będzie utwory
Fryderyka Chopina, by uczcić jego 200 urodziny.
Start maratonu chopinowskiego zaplanowano na 22 lutego na
godz. 19. Wtedy przy fortepianie stojącym w sali Wspólnoty
Polskiej przy Krakowskim Przedmieściu 64 w Warszawie usiądzie
jeden ze znanych polskich pianistów. Potem przez kolejnych
siedem nocy i dni rozbrzmiewać będa utwory Chopina.
Organizatorzy przewidują udział ok. tysiąca pianistów - gwiazd,
studentów i uczniów szkół muzycznych z Polski, a także okolicznych
państw. Ukoronowaniem każdego dnia będzie wieczorny recital
znanego pianisty, na który organizatorzy spodziewają się
ściągnąć tłumy. Nocą będą mogli wystąpić tylko pianiści pełnoletni.
---
(POLITYKA nr 6 -2742-
6 lutego 2010

[super222]

Konstancja Gładkowska
była jedną z najlepszych śpiewaczek swego czasu i podobnie
jak Chopin wstąpiła do warszawskiego Konserwatorium, gdzie mieli
okazję sie spotkać. Był rok 1826.
Otoczona tłumem wielbicieli w osobach oficerów kawalerii, którzy
stanowili absolutnie nierówną konkurencję dla Chopina, była dla
niego jedynie obiektem skrytego uwielbienia.
Natomiast Chopin "był bez pamięci zakochany" (z listu do
przyjaciela). Śpiewaczka najwyraźniej nie odwzajemniała, a nawet
nie wiedziała o tym uczuciu. W późniejszym okresie życia, po
śmierci Chopina, ze zdziwieniem przeczytała o jego miłości do niej.
Wszystko co miała na ten temat do powiedzenia, to, że "był
kapryśny, marzycielski i nie można było na nim polegać."
Zanim poprosił o rękę Marię Wodzińską, skomponował pieśń
z myślą o Konstancji:

[...]
a ja już kochałem,
na lewy palec mały
srebrny pierścień dałem.

Pobrali dziewczęta drudzy,
ja wiernie kochałem,
przyszedł młody chłopiec cudzy,
choć ja pierścień dałem.

Muzykantów zaproszono,
na godach śpiewałem!
Innego zostałaś żoną,
ja zawsze kochałem.

Dziś dziewczęta mnie wyśmiały,
gorzko zapłakałem:
próżnom wierny był i stały,
próżno pierścień dałem.

Następnego dnia o zmierzchu poprosił o rękę Marię,
która oświadczyny przyjęła.
---
Dziwne. Konstancja utrzymuje, że nie wiedziała
o miłości Chopina do niej, on natomiast wspomina
o danym jej srebrnym pierścieniu...?

Ciekawe na ile ta podobizna wiernie oddaje

[sagittarius954]

rysy prawdziwej Konstancji .



Jednak moja opinia o Fryderyku została poparta przez sympatię z lat młodości .
Oj , tak , z takimi ludźmi raczej szczęścia kobieta nie zaznaje , chyba że to
wrodzona pielęgniarka

[super222]

Maria Wodzińska


Rodzinę Wodzińskich znał jeszcze z Warszawy. Jako dziecko przyjaźnił
się z ich synami. Wodzińscy mieli również córkę Marię.
Opuścili Polskę podczas Powstania Listopadowego i zamieszkali
w Genewie. Maria w tym czasie wyrosła na piękną, atrakcyjną kobietę
o rzadkiej urodzie. Rodzice Marii zapraszają Chopina do Marienbadu
gdzie przebywają na wakacjach. Młodzi spędzają cudowne chwile,
Chopin jest pod dużym urokiem Marii, pomimo, że po doświadczeniach
z Konstancją w sprawach uczuciowych, długo zachowywał rezerwę.
Nawet wówczas gdy zamierzał oświadczyć się Marii, pełen smutku
i zadumy wraca myślą do Konstancji.
Ale...oświadcza się i zostaje przyjęty przez pannę, natomiast rodzina
poddała go próbie dobrego zachowania. W szczególności miał unikać
przesiadywania w paryskich salonach i miał się zachowywać zdrowo.
W Paryżu kompozytor zapomniał o zaleceniach i powrócił do życia
towarzyskiego. Zachorował na grypę, czego przyszła teściowa nie
mogła tolerować. Rodzice Marii postanowili, że nie może ona poślubić
Chopina i dali temu wyraz w korespondencji - według nich nie zdał
*okresu próbnego*.
Pogodził się z losem; listy i pamiątki zawinął w papier i napisał
"Moja bieda". Zawiniątko zachował do końca swego życia i przechowywał
wśród rzeczy osobistych.
---
W roku 1837 Chopin przebywa w Paryżu, gdzie poznaje jedną
z najbardziej niezwykłych i barwnych postaci. Kobietę, której
wpływ na niego miał stać się czymś w rodzaju kataklizmu.
Kobietą tą była George Sand.

[sagittarius954]

Prawdziwy wamp.

[super222]

Dla uczczenia 200 rocznicy urodzin Fryderyka Chopina
dom winiarski Vizar wyprodukował na cześć kompozytora krótką
serię ekskluzywnych win o nazwie: "Preludium", "Sonata",
i "Scherzo". Pierwszy toast wzniesiono w piwnicach winiarskich
Vizar koło Valladolid w Hiszpanii.
Uroczystość zainicjował ambasador RP, a uświetnił hiszpański
pianista wykonując kilka utworów Fryderyka Chopina.
"Muzyka to uniwersalny język, który rozumiemy niezależnie
od naszego pochodzenia" - powiedział ambasador RP.

[super222]

George Sand, z domu Aurora Dupin. W wieku 18 lat
wyszła za mąż za Casimira Dudevanta, człowieka nieciekawego
i prozaicznego. Pomimo nakazanej sobie uległości małżeńskiej,
a także podejmowanych próbach przypodobania się mężowi,
w końcu stało się małżeństwem z rozsądku. Po dziewięciu latach
pożycia w wiejskim dworku w Nohant, George zbuntowała się, zabrała
dwoje dzieci i przybyła do Paryża.
Rok 1831 był nie tylko rokiem przyjazdu G.S do Paryża (a także
oczywiście Chopina), lecz także wyznaczał początek jej kariery
jako pisarki i autorki sztuk scenicznych. Napisała około 80 książek,
niektóre o charakterze autobiograficznym.
Do spotkania tych dwojga doszło na wieczorze wydanym przez ówczesną
kochankę Liszta, który był przyjacielem George Sand.
Na wieczór zaproszony był również Chopin. Osoba George wywarła na
kompozytorze - o sześć lat od niej młodszym i dopiero co zaręczonym
z Marią Wodzińską - raczej odpychające wrażenie.
Dochodzi jednak do nastęnych spotkań i to z inicjatywy Chopina.

Chopin zaczął coraz bardziej ulegać urokowi George, podobne
uczucie ogarnęło ją w stosunku do kompozytora.
Latem 1838 roku, Chopin zaczął częściej widywać George Sand.
Jego zaręczyny z Marią Wodzińską były już wówczas zerwane (a mówili
że z powodu grypy!)i od tej pory stała się ona jego powiernicą.
Wkrótce jednak plotki sprawiły, że uznali iż Paryż stał się miejscem
niezbyt pożądanym. Oboje pragnęli swobody, z dala od wścibskich
oczu i złośliwych uwag.
Dopełnieniem skandalu był list od jednego z byłych kochanków,
do którego autor dołączył utwór poetycki dla Chopina jako
dowód uczuć i współczucia dla bohaterskiej ojczyzny.
Kiedy dowiedział się, że Chopin jest jego rywalem, zakochanym
groził jeszcze większy ostracyzm. Chopin uznał,że muszą opuścić
Paryż i wyjechać do na wakacje w cieplejszy klimat - na Majorce.
Wyjechała 18 października (pod pretekstem leczenia syna)zabierając
również 8-letnią
wówczas córkę Solange. Pod koniec października dołączył do niej
Fyderyk Chopin.

----

Ciekawa opinia Mickiewicza o romansie Chopina
i GeorgeSand, wyrażona w następujących słowach:
"Chopin jest złym duchem, jej moralnym wampirem,
jej utrapieniem". Taki układ sił utrzymywał się
przez cały niemal czas trwania ich związku.

[sagittarius954]

proszę I



tak z ręką na sercu , to chyba pierwszy wybór fryderykowy był najtrafniejszy ,

[cortyzol]

O tak!

[super222]

...o gustach się nie dyskutuje.
Ale czytają historię Fryderyka Chopina
i... to mnie cieszy.
Celowo zaczęłam od kobiet.

Czekam na dalsze posty pań i panów.

[super222]

Po odbyciu podróży z Perpignan do Barcelony, 7 listopada wsiedli na
statek "El Mallorquin", który miał ich zawieźć do Palmy na Majorce.
Na liście pasażerów widnieli jako:
- pani Dudevant (George Sand) meżatka,
- pan Maurice, jej nieletni syn,
- panna Solange, jej nieletnia córka,
i pan Federic Chopin, artysta.
Palma była miejscem spokojnym i romantycznym, ale miejscowa ludność
niezbyt gościnnie przyjmowała obcych - o czym wkrótce przekonali
się przybysze. Wynajęli kilka pokoi nad warsztatem bednarza.
Było to w jaskrawej sprzeczności z dotychcasowymi warunkami
życia w Paryżu. Jenakże poczucie swobody i wzajemne zaangażowanie
emocjonalne sprawiły, iz oboje nie zwracali uwagi na warunki,
w jakich przyszło im żyć. George Sand była w wesołym nastroju
a Chopin zadowolony i szczęśliwy. "Niebo jak turkus, morze
jak lazur, góry jak szmaragd, powietrze jak w niebie - pisze
do wydawcy Fontany.

Wkrótce przenoszą się do willi w wiosce położonej w pobliżu
Palmy. Dom nosił nazwę "Willa Son Vent"; prostokątny z żaluzjami
w oknach i rozpadającymi sie schodami. Był prymitywnie umeblowany
ale nikomu to nie przeszkadzało.mimo, że był listopad, panowała
tu pięna i słoneczna pogoda, jak w Paryżu latem, co okazało sie
korzstne dla zdrowia Chopina. Pewnego dnia wybrali się na odludne
miejsca od wybrzeża. Gdy wracali, od morza wiał porywisty wiatr,
co zaszkodziło Chopinowi, który od kilku lat miał problemy
z płucami. W pewnym sensie był to jakiś punkt zwrotny w jego życiu,
ponieważ odtąd nigdy już nie był w pełni zdrów. Ostry bronchit,
jaki się wywiązał, a także kiepskie warunki życia w domu - coraz
bardziej zaczęły dawać się we znaki. Skończył się *lazur nieba*
zaczęła pora ulewnych deszczów. Ulewne deszcze omal nie zatopiły
willi, nagie gipsowe ściany nasiąkały coraz bardziej wilgocią
i w domu zapanowało przejmujące zimno. Jedyną ochroną przed
szalejącymi żywiołami był piec opalany węglem drzewnym,z którego
wydobywał się gryzący dym. Chopin coraz gorzej kaszlał.

[super222]

Sukces Krystiana Zimermana we Florencji.

Owacją na stojąco zakończył się recital pianisty w Teatro della
Pergola. Z miejsca poderwał publiczność słynny tenor Andrea
Bocelli, który siedział w pierwszym rzędzie i po ostatnim
akordzie wstał z fotela.

Zimerman i Rafał Blechacz zaingurowali włoskie obchody
Roku Chopina w Sali Akademii Narodowej Santa Cecilia
w rzymskim Auditorium Parco della Musica i mediolańskiej
La Scali. Koncerty Polaków układają się w cykl *Trzech zwycięzców
Konkursu Chopinowskiego trzech pokoleń*.
Trzecim pianistą jest Maurizio Pollini, zdobywca pierwszej
nagrody w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym
im. Fryderyka Chopina, w roku 1960. Jest pianistą włoskiego
pochodzenia. (GW)

[sagittarius954]

A jakby nie wstał Bocelli ?

[super222]

Rozeszła się we wsi pogłoska, że kompozytor chory jest na
gruźlicę, co natychmiast dało podstawę właścicielowi, do podwyższenia
czynszu. Sytuacja George i Chopina stała się naraz rozpaczliwa.
George zarezerwowała trzy pokoje i ogród w klasztorze Valdemosie.
Sand jest pod urokiem ogromnego i wspaniałego konwentu w górach.
Ogród usłany jest pomarańczami i cytrynami. Jedynymi mieszkańcami
tego miejsca jest zarządca i służąca.
Zamieszkali w klasztorze 15 grudnia. Chopin był nadal bardzo chory,
a jednak zaledwie dzień wcześniej pani Sand pisała, że kompozytor
wraca do zdrowia i ma nadzieję na dalszą poprawę. Niestety...
Klasztor wystawiony był na działanie silnych wiatrów i fatalnej
pogody. Wilgotne, lepkie, deszczem podszyte mgły napływały od
morza, a słońce nieczęsto ukazywało się zza zimowych chmur,
z wyjątkiem sporadycznych przypadków. Mimo braku wygód i
odpowiedniego jedzenia, Chopin wydawał się jednak podniesiony na
duchu dzięki nowemu otoczeniu. W tym czasie *Chopin był namiętnie
zakochany i opętany zazdrością* - choć pani Sand określała swoje
uczucie wobec niego jako "macierzyńskie". Głównie zajmowała sie
pisaniem książki "Spiridion" i uczyła dzieci, które żyły swobodnie,
rozkoszując się nowym otoczeniem. Chopin natomiast komponował,
spokojny w poczuciu jej bliskości. Z czasem jednak sielanka była
już tylko wspomnieniem, bo niegościnność ludzi, izolacja w jakiej
się znaleźli - szczególnie kompozytor - a także wpływ fatalnej
pogody, stały sie przyczyną obsesyjnego rozważania swego położenia.
Oboje zdecydowali się wreszcie zakończyć niefortunne wakacje
i poczynili przygotowania do opuszczenia wyspy.
Po bardzo trudnej podróży do Palmy, wsiedli na statek do Barcelony,
skąd zabrał ich statek francuski, gdzie zapewniono Chopinowi
dobrą opiekę lekarską. Następnie udali się do Marsylii, gdzie
bardzo szybko odzyskał siły. Skoro tylko poczuł się lepiej,
Chopin starał się dzielić życie z George w sposób pełniejszy.
Zachęcał ją do zainteresowani sie literaturą polską, a nawet
tłumaczył dzieła Mickiewicza, którymi była zachwycona.
Następnie udali się w krótką podróż do Genui, która dla Sand
była podróżą wspomnień ze związku z poetą Alfredem de Musset.

Z Genui udali się w podróż do domu pisarki w Nohant, by znaleźć
się w otoczeniu przyjaciół i cieszyć się sielankowym życiem
wiejskim. Lata spędzone przez Chopina w Nohant okazały się
kulminacyjne dla jego rozwoju jako kompozytora.


'

[super222]

Z początku Chopin był oczarowany posiadłością i domem George Sand
utrzymanym w stylu Ludwika XVI. Była to zwyczajna, bezpretensjonalna,
lecz piękna rezydencja. W ogrodzie bzy, krzewy w skrzynkach na
tarasie, trawniki i winorośla, śpiew słowików - stanowiły
urozmaicenie po koszmarnym pobycie na Majorce.
George Sand tak kiedyś zauważyła: "Prowadzimy wciąż takie samo
monotonne, spokojne życie. Jadamy pod gołym niebem, palimy i
rozmawiamy, a wieczorem Chopin gra dla mnie o zmierzchu, po czym
kładzie się spać jak dziecko, o tej samej porze co Maurycy
i Solange. Jesienią, Chopin i Sand zlecili wyszukanie mieszkań
w Paryżu odzielnie dla niej i dla niego. W Paryżu zależało im na
zachowaniu wizerunku artystycznych przyjaciół, aniżeli kochanków
pozostających w intymnym związku. Niewielu obcych ludzi zgłębiło
ich tajemnicę. W październiku zamieszkali w wynajętych mieszkaniach
(!) w najelegantszej części miasta i wkrótce porwał ich wir życia
towarzyskiego arystokracji. Sztuka George Sand pt. "Cosima"
wystawiona w Comedie Francaise poniosła klęskę i pisarki nie było
stać na opłacenie kostów pobytu w Nohant. Z tego też względu
Chopin spędził w Paryżu cały rok 1840.
W roku 1840 pisarka zaczęła publikować w odcinkach powieść, której
treść była zbieżna z jej życiem. Z kart książki wyraźnie można
było odczytać jak w ciągu tego okresu w początkowym idyllicznym
szczęściu pojawiać sie zaczęły chłód i obcość.
Również nieporozumienia wywołane przez dorosłe już dzieci pisarki
nie pozostały bez wpływu na wzajemne konflikty kochanków.
W okresie od marca 1846 do lata 1847 w domu pisarki miało miejsce
kilka nieprawdopodobnych scen, przez co charakter pierwszych lat
miłości został bezpowrotnie stracony. Lato 1847 było ostatnim
w domu George Sand w Nohant.
Ich ostatnie spotkanie miało miejsce w marcu 1848 roku.
Było to spotkanie pełne kurtuazji, uprzejmości, lecz żadna
ze stron nie zainicjowała próby puszczenia w niepamięć przyczyny
zerwania. A jednak pomimo wszystko, Chopin nigdy nie zapomniał
George Sand i aż do końca swych dni przechowywał pukiel jej włosów
w swoim pamiętniku.

[sagittarius954]

I dziś dzieci są niejednokrotnie powodem kłótni w życiu dwóch kochających się osób.
Czyli w "przyrodzie" nic specjalnie się nie zmienia .
A miłośc staje się powodem niezwykłej twórczości . Czy cos innego dałoby taki
urodzaj ? Czyli kochajcie , zawsze stanie się to powodem urodzenia nie tylko
kochanych osób

[super222]

...córka George Sand z małżeństwa z Casimirem
Dudevantem, po rozpadzie małżeństwa rodziców
pozostała przy matce.

Osiemnastoletnia Solange zaręczyła się z Fernandem de Preaulx -
młodym człowiekiem o dobrych manierach i charakterze. Po kilku
miesiącach narzeczeństwa Solange zrezygnowała z małżeństwa, co
w kręgach towarzyskich Paryża wywołało skandal. Powodem zerwania
zaręczyn, był *ten drugi* w postaci Auguste-Jean-Baptiste
Clesinger, były żołnierz, a aktualnie rzeźbiarz bez grosza
w kieszeni. Miał on okazję poznać - kilka miesięcy wcześniej -
George, a gdy poznał uderzająco pięknej Solange, zapragnął ją
mieć dla siebie. Rodzina George Sand schroniła się do Nohant,
a za nią podążył Auguste. Tam, uwiódł Solange i próbował z nią
uciec. Skończyło się na pośpiesznie zawartym małżeństwie.
Jeśli nawet Chopin był wytrącony z równowagi z powodu małżeństwa
Solange - która była zawsze jego ulubienicą - z takim nierobem
jak Clesinger, to nie pokazywał tego po sobie, a w każdym razie
był zbyt chory, by angażować sie w te sprawy.
[/i]Solange zawsze była egoistką, ale ta cecha rozwinęła się u niej
w znacznym stopniu, gdy okazało sie iż mąż nie był tak idalnym
mężem, jakiego się spodziewała. Rozpętała cały wir zdarzeń,
rodzinnych utarczek, kłamstw, które miały zaspokoić jej dwa uczucia
- nienawiści i mściwości. Osobą, która najbardziej w tym ucierpiała
była jej daleka kuzynka zaręczona i z wzajemnością zakochana
w przyjacielu Maurycego. Solange po prostu nie mogła pogodzić się
z myślą, że ktoś może być tak szczęśliwy, gdy jej związek okazał
się porażką życiową. Pani Sand upomniała ją za to, lecz Solange
z miejsca oskarżyła matkę o romans z innym przyjacielem Maurycego.
W kłotni rodzinnej, kiedy to Maurycy chciał strzelać do szwagra,
pani Sand, nie chcąc mieć na sumieniu morderstwa, szarpiąc sie
z zięciem, uderzyła go a on oddał ten cios.
Po takim zachowaniu Solange wraz z mężem zostali wyrzuceni
z domu w Nohant. Solange natychmiast przedstawiła Chopinowi w liście
fałszywy przebieg (jak to już miała we krwi) wydarzeń.
Chopin uwierzył jej i udzielił pomocy, o którą go prosiła.
Napisał o tym do ukochanej, pragnąc pewnie zaskarbić sobie jej
uznanie, a nie wiedział, że w sercu George rozpęta prawdziwą
furię na myśl, że Chopin - w znacznym stopniu bezradna ofiara
okoliczności - okazał się przeciwnikiem i sprzymierzeńcem Solange.
Napisała do Chopina ostry w tonie list, po otrzymaniu którego
stosunki uległy dalszemu pogorszeniu.
.Szkoda jaką te zajścia wyrządziły zarówno Chopinowi, jak
i pani Sand, była nie do naprawienia.--------------------------

[sagittarius954]

Solange - pyle marny ....

[cortyzol]

super222 napisała:

[i]>
> [b]Atrakcyjnie mówiący mężczyzna działa na kobiety.
> Ładna mowa może być afrodyzjakiem.

> Prątki gruźlicy powodują nadmierne wydzielanie podtlenku azotu a tym samym
bardzo dużą nadpobudliwość seksualną.Coś a la viagra.
> Kilka dni wcześniej, w tym wątku, napisałam o podobnym
> działaniu na mnie (o skromności kobieca...)muzyki Chopina.
>
> W związku z twoimi wątpliwościami wyrażonymi w poście j.w.
> pragnę zapewnić, że ja uważam, iż braki tężyzny fizycznej,
> uzupełniał pięknymi utworami. Kochało go przecież kobiet
> wiele. Polecam przeczytanie wywiadu, bardzo ciekawy...,

[cortyzol]

Przepraszam Super222 w poprzednim poście coś z kursywą nie zadziałało a
powinno być tak;
> [b]Atrakcyjnie mówiący mężczyzna działa na kobiety.
> > Ładna mowa może być afrodyzjakiem.
>
> > Prątki gruźlicy powodują nadmierne wydzielanie podtlenku azotu a tym
samy jest takim naturalnym afrodyzjakiem
> z
> bardzo dużą nadpobudliwość seksualną.Coś a la viagra.
> > Kilka dni wcześniej, w tym wątku, napisałam o podobnym
> > działaniu na mnie (o skromności kobieca...)muzyki Chopina.
> >
> > W związku z twoimi wątpliwościami wyrażonymi w poście j.w.
> > pragnę zapewnić, że ja uważam, iż braki tężyzny fizycznej,
> > uzupełniał pięknymi utworami. Kochało go przecież kobiet
> > wiele.
[b]
Myślę ,że teraz będzie ok.[/b]

[super222]

Prawo dziobania
to nic innego jak reguły rządzące zwierzętami.
Lepszy jest ten, kto potrafi zapewnić poczucie
bezpieczeństwa oraz ten kto przewodzi w stadzie.
Afrodyzjak władzy najsilniej działa
na kobiety - tłumaczy prof. Zbigniew Starowicz.
---
PS. wyjaśnienia dla młodomyślących
- prof. Zbigniew Starowicz - Autorytet w dziedzinie
seksuologii. Przystojny, zupełnie siwy pan.
Nie wiem ile ma lat.

- wypowiedź profesora znalazłam w necie kilka dni
temu, kiedy to poproszono go o skomentowanie
objawów pękającej miłości pewnego polskiego
małżeństwa zamieszkującego w Londynie, a które
było sławne w roku 2009.

[sagittarius954]

Rok się zamknął już ?, Tylko dlaczego zegary północy jeszcze nie wybiły ?
A może nutki się rozbiegły ?

[super222]

Przecież tego nikt nie czyta, a zebranie materiału
kosztuje sporo czasu (biblioteka, przeczytać, streścić,
w końcu napisać na forum). Dużo muzyki Chopina w radio,
słucham i jest mi żal, że nie mam z kim podzielić się
zachwytem.
Już pewnie transmisja z Zimowej Stolicy Świata.
Może będzie medal?
Cieszę się, że się odezwałeś (wiadomo - romantyk) w tym
wątku. Przemyślę, prześpię, postaram się podjąć jakąś
decyzję. Uważam, że jest kusząca.
Dobrej nocy.

[super222]

Starsza pani potraktowała ławkę jak mapę i busolę
w jednym. Otóż turystka, idąc na północ Traktem Królewskim
w stronę Starego Miasta, sprawdza marszrutę na meblu ulicznym,
wczytuje się w schemat i, o zgrozo, odkrywa, że choć w oddali
majaczy już Kolumna Zygmunta, to tam ma sie spodziewać pomnika
Chopina w Łazienkach.
Na szczęście jest na to rada.

Musimy ławki obrócić o 180 stopni - mówi urzędniczka
z biura promocji miasta. Przetarg organizował Zarząd Oczyszczania
Miasta.
Z 14 ławek obrócić trzeba cztery, ale teraz nie można tego
zrobić, bo stoją w zaspach. Trzeba więc czekać, aż śnieg
stopnieje.O *grających* ławeczkach można przeczytać w tym
wątku, w jednym z pierwszych postów.

[sagittarius954]

Się wydało 100 mln na walkę ze śniegiem , to znaczy na zasypanie części jezdni i
chodników a teraz nie ma na odkopanie tego co jest wizerunkiem miasta . Readni
czy Wy jesteście bezradni ?? Żeby Krakowskiego Przedmieścia nie odkopać z
grającymi ławeczkami?? Wstyd ... Tak prawdę powiedziawszy to ja też ich nie
widziałem
Ale za to wypożyczyłęm sobie z biblioteki grającą książeczkę pt: Chopin Walce
Zoltan Kocsis . Gram sobie i czytam o Delfinie Potockiej , ech ładna babeczka
była , nie dziwię się panu Szopę że walc e-moll dla niej napisał , jak to dobrze
być kobietą ...ach ach

Delfina Potocka

[sagittarius954]

No czyż nie urocza istota ? Ja bym dla niej nie tylko e-moll ....

[super222]

Justyna, jesteś Szopenką śniegu!

...do Justyny Kowalczyk-
komentator Polskiego Radia Tomasz Zimoch.

[super222]

W roku 1825 została żoną Mieczysława Potockiego, syna
jednego z twórców konfederacji targowickiej. Młodziutkiej
dziewczynie spodobał się jako mężczyzna i również z powodu
nazwiska *Potocki*. Delfina przeżywała koszmar w tym małżeństwie.
Potocki był skąpy, bezwzględny, mściwy i okrutny. Pięciokrotnie
rodziła dzieci, z których nie przeżyło ani jedno. Była bita,
więziona, głodzona. Pod pretekstem poddania się operacji
ginekologicznej, wyjechała do Paryża, gdzie nawiązała romans
z Karolem Augustem hrabią d la Billardevie. Podbojów erotycznych
tego hrabiego opisywać nie będę, bo lista jest tak długa i z tak
znakomitymi nazwiskami kobiet, że nie mam odwagi.
Świeża Polka, stawiająca pierwsze kroki na towarzyskim gruncie
ówczesnego Paryża, była kąskiem nie lada dla takiego birbanta.
Pod wpływem kochanka, Delfina stała się *największą grzesznicą*
przy oficjalnie demonstrowanej pobożności. Taki sposób życia
ostro potępiał Mickiewicz, który bywał w tych samych kręgach
towarzyskich.
Pod koniec roku 1830 Delfina poznała Fryderyka Chopina.
Początkowa *nić sympatii pod pozorem udzielania jej lekcji gry
na fortepianie, przerodziła się w gorący romans*.
Związek przetrwał cztery lata, ale przyjaciółmi zostali całe
życie.
W roku 1837 Fryderyk Chopin poznał George Sand.
---
Sagi szukałam e-moll, bez rezultatu.

[sagittarius954]

Birbant, kokietka i walc Chopina
Ale dozgonnymi przyjaciółmi byli to jest to

[kocurzak]

Dzieki wielkie super222!za ten watek,to nie prawda,ze nikt nie czyta,moja wiedza
na temat Chopina jest tak nikla,ze nie osmielalam sie zabierac glosu.Nie jestem
wielka fanka muzyki powaznej,ale rowniez nie jest mi do konca obojetna,natomiast
biografie "WIELKICH"kompozytorow sa moja pasja od dawna.

kocurzak mówi wielki tak więc super musisz ...

[sagittarius954]

znaleźć w swoich przepastnych księgach, ile miał wzrostu Chopin i czy mu na
krzesło nakładki nie instalowali podczas klikania w klawisze jakiegoś
instrumentu
A teraz spać , spać spać z mazurkiem ?lepiej iść czy z walcem ?

[super222]

Kocurzaku...
dzięki za słowa uznania.
Przecież ten wątek założyłam dla wszystkich,
którzy muzyką Chopina nie interesowali się.
Popatrz na pierwsze posty: Sagi mi napisał
- na początku tego wątku - że tą muzyką moga
sie interesować tylko *koneserzy*.
A teraz - zastanawia się czy zasnąć
lepiej przy mazurku, czy walcu. Powiem - tylko
nokturn...jakiś.
Nie trzeba mieć dużej wiedzy (myślisz, że ja mam?)
żeby włączyć się emocjonalnie w ROK CHOPINOWSKI.
Pod koniec roku może sie okazać, że dysponujemy
sporą wiedzą na temat Wielkiego Artysty.

Był średniego wzrostu

[sagittarius954]

W wieku 30 lat kompozytor miał 170 cm wzrostu i 44 kg masy ciała. ...

Tak , tak , do olbrzymów nie należał , zapewne w objęciach kobiet niczym puszek
był o który trzeba było dbać .

[konwaliaibez]

czyta, czyta..ja zaczęłam , chociaż jestem w temacie straszną
dyletantką , to klasyka koi moje serce i dusze...

dopiero pod wpływem Twoich Super tekstów , stwierdzam ,że zaganiani
nie wiemy co się dzieje dookoła ...a tu w całej Polsce dzieje się i
będzie dziać sporo, chyba każdy z nas w swoim fyrtlu ()znajdzie
dla siebie coś interesującego tylko hmm...trzeba się zainteresować
Rokiem Chopinowskim........ ;

chopin2010.pl/=files/attachment/5/244/wnioski_pozytywnie_rozpatrzone.pdf

Rok Chopinowski 2010 to ogromna szansa na promocję polskiej kultury
i sztuki.

Jak powiedział Ignacy Jan Paderewski w setną rocznicę narodzin
Fryderyka Chopina: „Zabraniano nam Słowackiego, Krasickiego,
Mickiewicza. Nie zabroniono nam Chopina. A jednak w Chopinie tkwi
wszystko, czego nam wzbraniano: barwne kontusze, pasy złotem lite,
posępne czamarki, krakowskie rogatywki, szlacheckich brzęk szabel,
naszych kos chłopskich połyski, jęk piersi zranionej, bunt spętanego
ducha, krzyże cmentarne, przydrożne wiejskie kościółki, modlitwy
serc stroskanych, niewoli ból, wolności żal, tyranów przekleństwo i
zwycięstwa radosna pieśń (...).” ....

pięknie powiedziane..

Piramida Chopina

[konwaliaibez]

"Piramida Chopina w Poznaniu
To niezwykły projekt edukacyjno – kulturalny realizowany w ciągu
całego Roku Chopinowskiego. Ambicją projektu jest popularyzacja
arcydzieł wielkiego kompozytora oraz poszerzenie kręgu odbiorców
muzyki klasycznej o młodych ludzi, którzy coraz rzadziej odwiedzają
sale koncertowe. Wyjątkowe walory projektu dostrzeżone zostały przez
Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, które zdecydowało się
go poprzeć i dofinansować........"

m.in. 22 lutego odbył się już "Z Żelazowej Woli do Paryża"
"Specjalny koncert poświęcony Fryderykowi Chopinowi.
W programie padną odpowiedzi na wiele pytań, m.in.
· Czy Chopin był egoistą?
· Dlaczego nie chciał pomóc Mickiewiczowi?
· Do czego potrzebował George Sand?
· Kiedy nie wolno jeździć na Majorkę?

Postać Fryderyka Chopina zostanie w pewnym stopniu „odbrązowiona”,
co nie wyklucza, że zostanie potraktowana z należnym jej szacunkiem
i podziwem. .

Wykonane zostaną najważniejsze utwory na fortepian solo oraz z
towarzyszeniem orkiestry. Poznań – Aula UAM – 22.02.2010 - godz.
19:00 "...

Zna ktoś może odpowiedzi lub był na koncercie?

[super222]

Dziękuję za piękne słowa.
Wszystko, co dostrzeżemy w środkach masowego
przekazu (wybaczcie ten żargon), będzie nam
pomagać w zrozumieniu wielkości Chopina.

[super222]

W Filharmonii Narodowej w połowie urodzinowego tygodnia,
emocje wzbudził recital Piotra Andruszewskiego, który
w środowy wieczór (24 bm.)zagrał: Bacha, Schumanna i Betovena.
Ten artysta nie włączł się do programu muzyki jubilata.

We wtorek natomiast (23 bm.) grał Pogorelic, który nie
potrafi grać Chopina. To, co grał było *parodią Chopina*,
czym wyrządzono krzywdę słuchaczom i Chopinowi.

(Gazeta Wyborcza)
----
Żeby chociaż fragmenty tych koncertów w TVP.
Może ten brak z powodu relacji sportowych?

[super222]

Piotr Anderszewski - i mam nadzieję, że
to jest poprawnie napisane.

KONKURS

[nephilim.pl]

Słuchajcie, zachęcam do wzięcia udziału w konkursie Lotniska Chopina "Kultura
najwyższych lotów". Konkurs jest prowadzony na Facebooku, w którym do wygrania
są podwójne zaproszenia na koncerty odbywające się w ramach Roku Chopinowskiego.

Link do konkursu: www.facebook.com/LotniskoChop...app_4949752878
;]

[sagittarius954]

Ba, ale Chopinowi i tak to ...hm .... wisi, sorki, leży . Każdy artysta ma prawo
interpretować muzykę jak chce . A Pogorelić nie pierwszy raz jest
kontrowersyjnym wydarzeniem .

Chopin Fryderyk...

[konwaliaibez]

"Nie z powodu gruźlicy zmarł Fryderyk Chopin, ale mukowiscydozy,
genetycznej choroby prowadzącej często do zapalenia płuc i oskrzeli.
Takie wnioski, jak podaje "Wprost", płyną z najnowszych analiz
Akademii Medycznej w Poznaniu."

A w TVNie Stwierdzono,że gdyby Chopin żył obecnie to zdiagnozowano
by u niego ADHD ---Zespół nadpobudliwości psychoruchowej.

Jaki był Fryderyk...

[konwaliaibez]

" Staranności w ubiorze nauczyła Fryderyka matka. Kiedy
siedmioletniego Frycka zapytano po koncercie, co najbardziej
podobało się publiczności, odparł bez namysłu: mój koronkowy
kołnierzyk
Dzień rozpoczynał, jeszcze przed śniadaniem, od fryzjera, który go
golił i czesał. Frak zamawiał u najlepszego paryskiego krawca,
zawsze w stonowanych kolorach. W grę wchodziły czerń, szarości,
granat i dyskretny fiolet. Na czarnej kamizelce dopuszczał dyskretny
wzór. Pod spodem koszula z białej batysty, na niej szeroki krawat z
brylantową spinką. Na nogach buty robione na zamówienie. W zimie
płaszcz i białe rękawiczki. Koniecznie kapelusz.

Młody dandys
Nie da się ukryć, Fryderyk Chopin był dandysem. I to już od lat
najmłodszych. Na każdy z koncertów, które grywał, będąc dzieckiem,
mama Tekla Justyna Krzyżanowska ubierała go w wyjściową białą
koszulę. Gdy po jednym z takich występów zapytano małego Frycka, co
publiczności podobało się najbardziej, odparł niedbale: "Mój
koronkowy kołnierzyk".

Miał siedem lat i wiedział, jak brylować w towarzystwie, brylował w
nim zresztą chętnie.
Do tego wręcz stopnia, że jego ojciec Mikołaj trzymający pieczę nad
talentem syna obawiał się, czy nadmierna liczba koncertów nie
doprowadzi do przepracowania małego geniusza.

A mali geniusze byli wówczas w modzie. Tak bardzo, że księżna
Pelagia Sapieżyna zaproponowała ponoć, aby "położyć na afiszach, że
małego Chopinka niańka przyniesie na ręku". Później na rękach nosił
go cały świat.
...............
Dusza towarzystwa
Był wprost stworzony do salonowego życia. Dowcipny, obyty, doskonale
znający języki obce (angielski, niemiecki, włoski i francuski), do
tego całkiem przystojny. Musiał być rozchwytywany w towarzystwie. A
towarzystwo wybierał najlepsze.

Bywał u hrabiny Delfiny Potockiej, w salonach Czartoryskich i
Platerów. Nie lubił dużej publiczności, lepiej się czuł w kameralnym
gronie. Mógł sobie na to pozwolić. Udzielał prywatnych lekcji gry na
fortepianie. Za godzinę pracy zarabiał pięć razy tyle co francuski
robotnik za cały dzień pracy.

Był obdarzony nie tylko talentem pianistycznym i ogromnym poczuciem
humoru, ale także niezwykłymi zdolnościami aktorskimi. Chętnie i z
talentem parodiował znajomych. Lubił wypić, a gdy wypił, potrafił
grać łokciami na fortepianie.
Poeta Juliusz Słowacki wspominał: "Było nudno, ale w końcu Chopin
się upił i zaczął grać. Bawiliśmy się do rana". Grał chętnie, rzadko
odmawiał. Po pierwszym publicznym wystąpieniu w Paryżu w roku 1832
Robert Schumann orzeka: "Panowie, czapki z głów, oto geniusz...

Firmy wydawnicze od razu zauważyły interes do zrobienia, podpisując
z nim kontrakty.
Chopin został twarzą firmy Pleyel, grał na jej instrumentach,
koncertował w jej salonach i zgodnie z umową otrzymywał prowizję od
sprzedanych fortepianów.

Furiat
Do fortepianu był tak przywiązany, że nie potrafił bez niego
komponować. W liście z Majorki, na którą pojechał, aby pielęgnować
związek z George Sand, pisał: "Fortepian jeszcze nie nadszedł. - Jak
go Pan wysłał? Przez Marsylię czy przez Perpignan? Marzę o muzyce,
lecz nie gram - bo tu nie ma fortepianów... jest to dziki kraj pod
tym względem".

Nie był łatwym we współżyciu człowiekiem, gdy tworzył. Salonowa
dusza towarzystwa potrafiła przemienić się w pełnego pasji
bezkompromisowego artystę przy pracy. Nie był wówczas miły dla
bliskich. Przebywanie pod jednym dachem z Chopinem w szale twórczym
wystawiało uczucia na ciężką próbę.

Popadał wówczas w skrajne stany - od euforii do furii. Potrafił
zrobić awanturę o udziec kurczaka.
George Sand, kobieta, która mu w tych chwilach towarzyszyła,
pisała: "Pomysły muzyczne przychodziły nagle, niespodziewanie, i to
w kształtach już zaokrąglonych, wykończonych, gotowych, wspaniałych.
Czasami, gdy siedział przy fortepianie, czasem znowu na spacerze.

W tym ostatnim razie niecierpliwie oczekiwał końca przechadzki, żeby
jak najprędzej mógł dostać się do fortepianu i usłyszeć zachowane w
pamięci pomysły muzyczne". Ciężkie chwile, pełne gorączkowej pracy,
wahania się, opracowywania szczegółów nachodziły go, gdy siadał już
przed klawiaturą. "To, co stworzył w myśli jako całość gotową i
wykończoną, gdy miał przelać na papier, analizował aż do przesady; a
gdy dane szczegóły nie okazywały się odpowiednimi, wpadał w
prawdziwą rozpacz.
Zamykał się w swym gabinecie, ślęczał całymi dniami nad swą pracą,
płakał, rzucał się jak opętany, łamał pióra, często jeden takt po
sto razy przekreślał i przerabiał. Na drugi dzień rozpoczynał tę
samą historię z godną współczucia wytrwałością. Nieraz nad jedną
stronicą siedział sześć tygodni, a w końcu napisał swój utwór tak,
jak za pierwszym razem przelał go na papier" - kontynuuje Sand. "
cd.

[konwaliaibez]

..." Co za piękno
Chopin lubił się portretować. Swoje portrety chętnie rozdawał
znajomym, rodzinie. Zachwycał się tymi dobrze namalowanymi, nie
szczędził słów krytyki tym, które mu się nie podobały.
W liście do Juliana Fontany pisał: "Biuściku mego do domu nie
posyłaj, tylko w szafie zostaw, boby się przelękli".

Pod koniec życia schorowany Fryderyk Chopin przy wzroście 170 cm
ważył tylko 44 kg. Po dawnym dandysie pozostał jedynie jego cień.
Kilka godzin po zgonie Chopina Clesinger zdjął dwie formy z twarzy
muzyka, aby wykonać pośmiertne maski. Z pierwszej formy odlał maskę,
którą zatrzymał dla siebie. Zachowała ona włoski wyrwane z brody
zmarłego kompozytora. Drugą podretuszował, aby wyidealizować twarz
zniekształconą przez śmierć i długotrwałą chorobę.

Jane Stirling, wieloletnia i oddana uczennica Chopina, była obecna w
atelier artysty, gdy powstawała jego pośmiertna maska. Dzieląc się
wrażeniami, napisała: "Co za piękno". I to właśnie takiego Chopina,
pięknego muzyka, pamiętamy do dziś.

Przystojny i dobrze ubrany młody geniusz z Polski na paryskich
salonach był wręcz rozrywany. Jego popularność zadecydowała o tym,
że – jak byśmy dziś powiedzieli – został twarzą fortepianów marki
Pleyel. Dostawał prowizję od sprzedaży ".....(© Materiały prasowe)

[super222]

Jak już byliśmy przy masce kompozytora,
to...
fragment o sercu:

Ludwika siostra Fryderyka, wraz z córką, towarzyszyła
kompozytorowi w chwili jego śmierci 17.10.1849 roku.
O przyjazd do umierającego prosiła George Sand, która
pisała w liście z Paryża *Jesteś najlepszym lekarzem,
jakiego Fryderyk miał kiedykolwiek, gdyż wystarczy mówić
o Tobie aby wrócić mu chęć do życia*.
Gdy Chopin zmarł Ludwika zajęła się likwidowaniem jego
mieszkania. Do Warszawy wróciła na początku stycznia 1850 r.
Przwiozła ze sobą słój z sercem brata, który
trzymała w domu na Podwalu. Dopiero później przeniesiono
je do kościoła św. Krzyża.

Dom na Podwalu nie został zbombardowany podczas
oblężenia Warszawy we wrześniu 1939 r., dopiero w czasie
Powstania Warszawskiego został spalony. Biuro Odbudowy
Stolicy w roku 1946 podjęło decyzję o całkowitym rozebraniu
murów. Konserwatorzy postanowili odsłonić średniowieczne
mury obronne starej Warszawy, a tylne ściany budynku
przyklejone były do zewnętrznego muru obronnego.

[super222]

W poniedziałek 1 marca,
transmisja w TVP.
Szczegóły w poniedziałek rano.

[marii51]

e moll
pl.chopin.nifc.pl/chopin/composition/detail/id/197

[marii51]

e moll
"Preludium e–moll należy do kategorii preludiów elegijnych, wraca w
sferę barw ciemnych, nawet posępnych i do brzmień o dużym ciężarze
właściwym. Ze szczególną wyrazistością dochodzi w nim do głosu
uporczywie powtarzany motyw sekundowy (tutaj: mało–sekundowy),
znamienny dla cyklu jako całości. Operuje wolnym tempem, jest
niezwykle lapidarne, w ściszonej aurze dynamicznej"


a gdyby tak nieba przybliżyć

[marii51]

Chopin w yutube
pl.chopin.nifc.pl/chopin/youtube/search

[super222]

Transmisja Koncertu rozpocznie sie o godzinie 20,20
w programie I TVP, z Teatru Wielkiego.
Wystąpia:
- Garrick Ohlsson (USA)
laureat I nagrody w MKCh. w roku 1970

- Dang Thai Son(Wietnam)
I nagroda w MKCh, w roku 1980

- Yundi Li - chiński wirtuoz.

Solistom towarzyszyć będą:
- Orkiestra Fransa Brueggena (zespół muzyki dawnej)
oraz
- Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej
pod dyrekcją Antoniego Wita.
---

[super222]

Telewizyjny jest dzisiejszy wieczór.
Za kilkanaście minut wydarzenie muzyczne
najwyższej wagi.
Później *ORŁY* - polskie nagrody filmowe.
I tak do północy.
Miłego wieczoru wszystkim życzę i mam nadzieję,
że dotrzymacie mi towarzystwa.

[bosco.ewa]

Ja sluchalam tego koncertu na kanale Arte. Po nim program z
Alexseiem Volodinem, ktory gral 24 preludia op.28 Fr.Chopina.Obaj
pianisci grali wspaniale...ale ja nie bylam dostatecznie skupiona,bo
moje mysli krazyly wokol tematu...zostaniesz babcia!!!! Syn moj na
trzy godziny przed koncertem przekazal mi ta wiadomosc!!!! Mam czas
do wrzesnia ,by sie do tego przyzwyczaic.

[super222]

Paryż, 29 maja 1844

Jedyną chyba pociechą, jaką przynieść mogę Najlepszej Matce mojego
drogiego Fryderyka, jest zapewnienie jej o męstwie tego niezwykłego
dziecka i pogodzeniu się z losem. Pani wie, jak głęboka jest jego
boleść i jak zgnębiona dusza, ale dzięki Bogu nie jest chory i za
kilka godzin wyjeżdżamy na wieś, gdzie będzie mógł odpocząć po tym
okrutnym wstrząsie.1)
Myśli jego są wyłącznie przy Pani i siostrach, przy wszystkich
bliskich, których tak gorąco kocha i których strapienie zaprząta
go i niepokoi na równi z własnymi. Proszę więc nie trwożyć się
przynajmniej o jego sytuację zewnętrzną. Nie mogę ulżyć mu w jego tak
głębokim, tak zrozumiałym i tak trudnum do ukojenia bólu, ale
mogę bodaj zadbać o jego zdrowie i otoczyć go taką czułością
i staraniem, jakby to Pani sama uczyniła. Wdzięczny ten obowiązek
biorę na siebie z ochotą i nigdy mu nie uchybię. Obiecuję to Pani
i spodziewam się, że ufa Pani w moje oddanie dla niego.
Nieszczęście Pani odczułabym z pewnością jeszcze dotkliwiej, gdybym
znała wspaniałego człowieka, którego Pani opłakuje.
Najprawdziwsze moje współczucie niezdolne jest złagodzić tego
strasznego ciosu, ale mówiąc Pani, że poświęcę moje dni Jej synowi
i że traktuję go jak własne dziecko, wierzę, że choć od tej strony
zapewniam Jej nieco spokoju ducha. Dlatego też ośmieliłam się
napisać do Pani, i dać wyraz głębokiemu oddaniu dla uwielbianej
matki mego najdroższego przyjaciela.
George Sand
---
1) Była nim wiadomość o śmierci ojca,
który zmarł w Warszawie 3 maja 1844r.

[sagittarius954]

Podobno więcej daje opieka życzliwej osoby od opieki i tuzina nieczułych lekarzy
. Ciekawe czy i w tamtych czasach karetki jeździły wożąc ludzi od szpitala do
szpitala . Ale to tak na marginesie . Super musisz mi wybaczyć ten wkręt może i
nie do tego wątku .
A co matka na ten list ? Ostatecznie w chrześcijańskim kraju nie do przyjęcia
chyba była postawa - o b c a kobieta zajmuje się jej synem . Ja tam bym nie
dał ani paznokcia do utulenia przez obcą babę , zamężną babę , co mówić o
reszcie ....

[super222]

Jutro będzie odpowiedź madame Chopin
do George Sand.

Uważałam, że dla dobra czytelników forum,
lepiej będzie przepisywać po jednym.
Żeby wzbudzić zainteresowanie...co mi się
pewnie udało. Moim skromnym zdaniem
ta reszta jest najważniejsza.

Chopin zagra na giełdzie

[konwaliaibez]

Przepraszam, Super ,że się wcinam ...ale jak donoszą(Nowy
Jork)...obchody rocznicy Chopina dotarły na nowojorską Wall Street.
Przez cały tydzień dla maklerów pianiści grać będą muzykę naszego
wielkiego Fryderyczka. Finasiści podczas przerw w pracy będą mogli
słuchać walców, mazurków, sonat, nokturnów wykonywanych przez
pianistów na 4 pianinach wystawionych w holach budynków Światowego
Centrum Finansowego

wzbudzasz zainteresowanie...

[super222]

Warszawa 13 czerwca 1844

dziękuję Pani za wzruszające słowa, z jakimi zwróciłaś się do
mnie: przyniosły one trochę spokoju mojej biednej duszy,
skołatanej bółlem i niepokojem. - W nieszczęściu moim jedyną
pociechą są mi łzy i niezatarte wspomnienie o przykładnym
życiu mego szlachetnego przyjaciela; niepokoiłam się bezgranicznie o
Fryderyka. - Odkąd dotknęło mnie nieszczęście, nie przestawałam
myśleć o tym biednym dziecku, które samo, na dalekiej ziemi,
ze swym wątłym zdrowiem i ogromną uczuciowością, załamać się
może pod straszną nowiną. - Otoczona resztą dzieci cierpiałam, że
w tej bolesnej chwili nie dane mi było wziąć w ramiona ukochanego
syna i pomóc mu się dźwignąć z rozpaczy; trapiłam sie nim i myśli
moje nie zaznawały chwili spokoju. - Zrozumieła Pani dobrze mój
stan, trzeba było serca matki, aby to odgadnąć i przynieść mojemu
sercu prawdziwą pociechę, toteż matka Fryderyka dziękuje Pani
najszczerzej i powierza to drogie dziecko Jej macierzyńskiej
trosce. Bądź jego aniołem opiekuńczym, jak byłaś moim aniołem
pocieszenia, i wierzaj mi, że nasz szacunek i wdzięczność dla
Pani dorównują Jej nieocenionemu oddaniu.

J. Chopin

[sagittarius954]

Jednak zmowa kobiet sięga daleko w wieki .
a ile ten synek wtedy miał lat?

34 - ładny wiek zawsze się można utulić w jakiejś piersi

[super222]

Ciekawa jest historia listów, które do Polski przwiozła siostra
Chopina Ludwika Jędrzejewiczowa. Listy towarzyszyły jej w podróży
przez Wiedeń, Wrocław, Opole, Gliwice, Zabrze, Katowice, aż do
Mysłowic. Tutaj zdeponowała je u przyjaciela rodziny S. Kuźnickiego.
Obwiała się kontroli celnej na granicy obydwu zaborów i liczyła, że
w odpowiednim momencie pan Kuźnicki będzie mógł listy przekazać do
Warszawy (prowadził przedsiębiorstwo spedycyjne).
Niestety w ciągu roku taka okazja się nie nadarzyła, albo też została
zapomniana prośba. W maju 1851 r. w Mysłowicach zatrzymał się
przejazdem (okoliczności bardzo romantyczne) Aleksander Dumas syn.
Miał nadzieję na spotkanie z ukochaną kobietą, a czas oczekiwania
skracał sobie czytając listy George i Fryderyka, które dał mu do
przeczytania pan Kuźnicki. Tenże nie miał bladego pojęcia czyje
to są listy i jaka jest ich treść.
Aleksander Dumas był zachwycony i zaskoczony *znaleziskiem*
i czym prędzej pisze list do ojca:
- Podczas gdy Ty Ojcze, obiadowałeś z Panią Sand, ja też
się nią zajmowałem. I jak tu zaprzeczać pokrewieństwu!
Wyobraź sobie, że trzymam w ręku całą jej dziesięcioletnią
korespondencję z Chopinem. Pozostawiam to Twej domyślności, czy
skopiowałem te listy, .... Przywiozę Ci tego cały zeszyt -
niestety listy te zostały mi tylko pożyczone. Jak to się dzieje,
że w głębi Śląska, w Mysłowicach, znajduję podobną korespondencję,
zrodzoną w samy środku Berry? To bardzo proste. Chopin, jak
wiesz albo nie wiesz, był Polakiem. Kiedy umarł, siostra jego
znalazła w pozostałych po nim papierach wszystkie jego listy,
zachowane, posegregowane, włożone do kopert z całym szacunkiem
należnym miłości. Zabrała je i w chwili powrotu do Polski, gdzie
wszystko, co miała z sobą, zostałoby bez litości przeczytane
przez policję, powierzyła je jednemu ze swych przyjaciół,
mieszkającemu w Mysłowicach. Profanacja miała jednak miejsce,
ponieważ ja pozwoliłem sobie na wtajemniczenie, ale przynajmniej
stało sie to w imie podziwu, a nie nakazu policji.
Wierz mi, nie ma nic smutniejszego i bardziej wzruszającego
od tych listów, pisanych pożółkłym dziś atramentem, które
z radością były przyjmowane i dotykane przez istotę dziś już
nie żyjącą.
----
Jak zareagowali: Aleksander Dumas ojciec
i George Sand, po otrzymaniu wiadomości
o *odkryciu* w Mysłowicach, w następnym poście.

[sagittarius954]

zapewne domagali się zwrotu ichnich .
Trzeba przyznać ,że wiedzieli kto i do kogo je pisał i co mogą znaczyć .
Przyznam się ,że jako młody szczawik zakochany po uszy w młodej pannie też
takowe pisałem , wiele i z opisem nie tylko uczucia zawładniętego przez serce
,ale i z opisami przyrody otaczającej młodego żołnierza stojącego na warcie
pośród pół mazurskich . Oczywiście listy zaanektował szwagier po kilku latach i
stał się ich właścicielem . Ani groźbą ani prośbą ich już nie odzyskałem . To
samo pewnie spotkało listy Chopina do Sandówny .
Druga sprawa której dowiaduję się ,że Dumas odwiedził Śląsk , to miłe odkrycie .

[super222]

Ludzkość poniosła ogromne straty, bo jak sobie tak
pomarzę o opisach nie tylko uczucia zawładniętego
przez serce, ale i opisami przyrody otaczającej młodego
żołnierza stojącego na warcie,to ten szwagier okrutnikiem
był. Szwagier ,to jest brat młodej panny,
albo inne znaczenie - następca lub współkochający tę

szczęśliwą pannę?????? W twoim opisie, kto zacz?

Pewien żołnierz (z Poznania)pisał do mnie każdego dnia.
Listonosz cierpliwie te listy doręczał, a ja - już wówczas
zajęta całym sercem przygotowaniami do ślubu, zapomniałam
o ich istnieniu. Jakież było moje zdziwienie, gdy ujrzałam
mojego przyszłego męża zatopionego w czytaniu tych listów.
Były w takiej już nie do noszenia torebce z paskiem na ramię.
Torebka była pełna...Panowie nosili identyczne imiona,
Mało brakowało a do ślubu by nie doszło. Co ja się musiałam
nagimnastykować i musiałam pozwolić na *jego osobiste*
spalenie całej tej korespondencji. Szkoda, bo też ładnie
pisał...

[sagittarius954]

Potocznie szwagier, bo to mąż siostry żony .
I nie przesadzaj z tą ludzkością Ostatecznie Sagittarius954 nie zdobył
literackiej nagrody nobla ani żadnej innej , choćby forumowej
Za to Szwagier czytał przed miłością fizyczną te listy swojej zonie i do dzisiaj
nie przyszło mi głowy zapytać ją, jak już tak się kochała i przymykała oczy ,
kogo widzi ?
Męża czy mnie ?

To miałaś zazdrośnika męża Osobiście leczyłbym go swoimi decyzjami , gdybym
był tobą , wybieraj ja albo listy dupku . Oczywiście mam nadzieję, że naruszam
czułego miejsca, ale superku z góry ślę przeprosiny .
Do głowy przychodzi mi i taka myśl czy sobie Chopin pewnych rzeczy też nie
wyobrażał, czego odzwierciedleniem były jego utwory , a były ?

[super222]

Wyraźnie odbiegamy od głównego tematu wątku.
Czy utwory kompozytora były odzwierciedleniem
jego obrazów z wyobraźni?
Naturalnie, były. Bo jak wytłumaczyć, że
działają na mnie w sposób...hm,hm,...
jednym słowem był ON romantykiem...no, co?..
---

Aleksander Dumas syn
znalazł się w Mysłowicach, odesłany pod jakimś pretekstem
przez strażników granicznych. Do takiej sytuacji doprowadziła go
miłość do Lidii hr. Nesselrode, młodziutkiej żonie Dymitra - bogacza.
Intryga osnuta wokół tej miłości zmusiła hrabiego do postarania
się o zakaz wpuszczania uwodzicila w granice Rosji.
Nieświadom tego Aleksander Dumas syn, w oczekiwaniu na wieści od
ukochanej skracał sobie czas czytaniem listów George Sand i Chopina.

Cała ta historia jest prawie nieznana.
Niewiele osób słyszało o pobcie A.D. w Mysłowicach
i o odnalezionych listach.

[super222]

Po otrzymaniu listu od syna, Aleksander Dumas ojciec od razu
napisał list do George Sand. Oto interesujący fragment:

"...proszę mi pozwolić przesłać sobie fragment listu Aleksandra,
który miał właśnie okazję mówienia o pani w Mysłowicach.
Proszę spróbować odczytać jego pismo. Być może chciałaby Pani
wrócić do tych listów, o których pisze; z tego, co mówi, wynika,
że nie byłoby to zby trudne."
W następnym liście pisze do niej (jej odpowiedź na pierwszy list
jest nieznana).
"Droga i sławna,
List Pani głęboko mnie zasmucił. Dlaczego doprawdy chce Pani,
by serce się zestarzało, i cóż na to pragnienie, żebym je widział
całe w zmarszczkach? O nie, serce Pani jest takie jak serce
Indiany, Walentyny, Klaudii, a bynajmniej nie takie jak Lelii.
SercePani jest młode, dobre, jest wielkie, i to, że krwawi przy
najlżejszym draśnięciu, jest tego najokazalszym dowodem.
...
Jeżeli Aleksander przyśle lub przywiezie listy (zostanie tam jeszcze
dwa tygodnie), natychmiast wyruszam do Nohant, ściskam Panią
i wracam.

Proszę być silną i dzielną jak geniusz, który Panią przepełnia.
Z całym szacunkiem serca - A. Dumas ojciec"
----
Ach...!!!!

[sagittarius954]

To "ach" jest wiele mówiące .
Nie ma istoty żeńskiej , która nie podda się słowu miłości , dodaj tylko w
zdaniu , zaznacz je i otocz specjalną aurą a słowo "serce" nabierze nie tylko
medycznego wyrazu . Dodaj wiele poetyckich stwierdzeń, wymyśl sam porównania
swego uczucia do tego położonego centralnie w ciele człowieka narządu , wreszcie
wlej weń niesamowite ciepło udowodnienia drugiemu odmiennemu człowiekowi o
podobieństwie istniejącym między nimi i masz przyjaciela po drugiej stronie
wypowiedzianych słów zapisanych , które nabierają z wiekiem i każdym czytającym
człowiekiem specjalnego znaczenia i łączą ich w niewidocznym kręgu .Ale tak jak
łatwo ludzie ulegają miłości tak łatwo ogarnia ich nienawiść .
A Pani serce ,superko, z takim zadowoleniem przyjmuje ten wątek choć właśnie ono
wie o jednej tajemnicy . Nigdy nie zostanie powleczone zmarszczkami . Gorzka
tajemnica życia nie dotrze do jego wnętrza a ono młode wciąż, będzie biło
napędzając nie tylko postać tajemniczej kobiety ukrytej pod nickiem . Odda część
swego istnienia założonemu wątkowi i podążającemu w ślad za postami każdej
istocie pragnącej zaznać niezwykłego ciepła wydobytego kiedyś przez niezwykłego
twórcę i zwykłego człowieka jakim był Chopin .

[sagittarius954]

Naprawdę tak myślisz superku ,że odbiegamy od tematu? A może Chopin właśnie chce
nam pokazać siebie , swą zwyczajną twarz poprzez swe życie . Był zwykłym
człowiekiem i jedynie rys muzyczny , niebywały talent odróżnia go od nas .
Dlatego odnajdujemy w swoich życiorysach wiele podobnych fragmentów do jego .
Każdy z nas jest utalentowany , pewne talenty zostają dostrzeżone inne nie i
nigdy nie zostaną wydobyte na powierzchnię .Ba , gdyby uznać każdego człowieka
za wyjątkową istotę , a ja tak uznaję , musiałaby się zmienić ocena i
dostrzeżenie tych niesamowitych cech . Oprócz jeszcze samego niezwykłego talentu
potrzebna jest presja na uwypuklenie jego , poddanie się niemal właśnie
talentowi i pragnienie pokazania go za wszelką cenę .

[super222]

Tak pięknie podsumowałeś moje skromne
wysiłki... dziękuję.
---
Dumas syn, taki oto list wystosował do pani Sand,
będąc jeszcze w Mysłowicach.
"Pani,
Jestem jeszcze na Śląsku i bardzo mnie to cieszy, gdyż da
mi to sposobność być Pani użytecznym.
Za kilka dni będę we Francji i czy pani Jędrzejewiczowa mnie do
tego upoważni, czy nie, przywiozę Pani te listy, które pragnie
Pani mieć z powrotem. Istnieją sprawy tak słuszne, że zbędne
są dla nich jakiekolwiek pełnomocnictwa. Rozumie się, że kopia
korespondencji zostanie Pani zwrócona jednocześnie i taki będzie
szczęśłiwy koniec wszystkich niedyskrecji.
Proszę mi jednak wierzyć, że nie było profanacji. Serce, które
z tak daleka i tak bardzo niedyskretnie stało sie powiernikiem
serca Pani, należało do Pani już od dawna, a do rozmiarów i dawności
tego uwielbienia trzeba przyłożyć miarę największą.
Proszę w to uwierzyć i przebaczyć.
Przyjmij, Pani, wyrazy najgłębszego poważania".
....
... podała je swemu młodemu gościowi, a gdy na nie rzucił okiem,
gdy się przekonał, iż w pakiecie znajdowały się i listy Chopina
do niej, i gdy je z powrotem oddał ich właścicielce z zapytaniem,
co zamierza uczynić z tą całą korespondencją - ona, zamiast
odpowiedzi na to pytanie, podeszła do kominka, którego rozpalony
węgiel ogrzewał cały pokój, i w tejże chwili, zanim ją Dumas
zdołał powstrzymać od tego postanowienia, cały zbiór listów
zawierających tajemne dzieje dwu wielkich serc, dwu genialnych
istot, zajął się płomieniem...".

[sagittarius954]

I cały żar miłości wyparował w prawdziwym niszczycielskim ogniu .
A jednak to co w miłości najwspanialsze przetrwało . Żyje w pamięci ludzi
kochających i potrafiących docenić wspaniałe uczucie .Poniekąd tamta miłość
staje się wzorem do naśladowania , czyż nie ma w dzisiejszych czasach Julii i
Romeów , Chopinów potrafiących dla wybranek stworzyć choćby skrawek miłosnego
lądu? Póki istnieje miłość, póki istnieje na ziemi kobieta i mężczyzna, póty
amorki ze strzałami dalej fruwać będą łączyć w miłosnym uniesieniu dwie wybrane
dusze . Warto nieraz przeżyć i 76 lat bez miłości by dowiedzieć się jak ona jest
wspaniała , gdy dosięgnie swym wybraniem nawet starca . A cóż mówić i
kilkunastolatkach . ??Jakież wspaniałe jest to uczucie całkowicie dziewicze i
niepoznane , ileż prostych błędów jest do popełnienia , ileż kwiatów do
wręczenia, ileż żarliwych zapewnień i goryczy rozstania . Dzięki superku za
listy ,ale mam nadzieję że jeszcze coś wyskubiesz z tej księgi miłości twórcy i
kochającej go kobiety .

[super222]

Jego Królewska Wysokość Karol, książę Walii,
następca brytyjśkiego tronu, wraz z małżonką,
księżną Kornwalii Camillą Parker-Bowles wybierają
się do Polski, Czech i Węgier.
W Warszawie książęca para wyląduje w poniedziałek
15 marca. Książę - na prośbę matki, królowej Elżbiety II,
która z kolei została o to poproszona przez rząd - spotka
się z prezydentem i premierem RP, z młodymi muzykami
z okazji dwusetnej rocznicy urodzin Fryderyka Chopina.
---
S.

[sagittarius954]

Gdzieś czytałem ,że przyjeżdżają tutaj zakupić zamek na letnie wakacje , a tak
przy okazji dopiero te spotkania . Jakby by nie było , spotkania prezydentem i
premierem to nudy , za to na spotkaniu z młodymi muzykami lody stopnieją .
Chociaż czy Karol lubi taką muzykę ? A jego super Bowles ? Zadać można
pytanie, Karol zamienił Dianę na Bowles , jednak pierwszej nie kochał a drugą
zdaję się że tak , na swój książęcy sposób .

[super222]

Dawno już tak się nie uśmiałam.
Bez miłości 76 lat?
To długo będziesz musiał jeszcze czekać?

Podczas pisania niniejszego postu, pojawił się
twój o wizycie pary książęcej. Czyż Oni nie są
przykładem na to, że gdy sie kocha, to wszystko
można pokonać. Warunek: muszą być pieniądze na
kwiaty i inne brylanty, które to akcesoria skutecznie
przekonują wybrankę o miłości największej.
A swoją drogą, kochać starszą, mniej urodziwą super
Bowles, mężatkę i nie kochać Diany, ślicznej, młodej
i matki swoich dzieci. To już najdziwniejszy dziw
nam współczesny.

Jasne, że będę pisała nadal wspomnienia z życia tutułowej
pary w wątku. Nie wyobrażasz sobie jak ja się *rozwijam
intelektualnie* czytając różne różności, których normalnie
bym nie wzięła do ręki. Wciąga, interesuje, a w RMFclassic
koncerowe wykonania utworów.
Zawitała ponownie zima, jest biało. Dobrze, że napisałeś
bo zrobiło się cieplej.

[sagittarius954]

Te 76 lat to był przykład , zwykle siebie za przykład nie podaję

Oni , czyli Karol i super Bowles są przykładem ,że bogatemu wiatr w oczy nie
wieje i wiele, jak nie wszystko, zależy od urodzenia . Oczywiście , przyjemnym
być musi kupowanie zamku albo kolii dla wybranki za marne kilkaset tysięcy dolców .
Cóż Karol zrobił to co każdy mężczyzna by uczynił , przeleciał młodą niewiastę i
zobaczywszy ,że ta ma swoje zdanie , w każdej dziedzinie życia tak długo się
modlił, że wymodlił wdowieństwo . Trach ciach spełniło się marzenie , bo za
jednym zamachem rozwiązał poprzednie i w skutek dobrej prasy mógł przystąpić bez
żadnego uszczerbku na honorze do następnego. Już z tą kótra nie wychodzi przed
szereg.
Morał z tego taki panowie - módlcie się a będzie wam dane a jak nie to macie
przechlapane , biedaczki . dla kobiet też jest oczywiście ale to może
następnym razem .

I o to mi chodziło - zainteresować ( nie tylko Ciebie) jakimś tematem i ciągnąć
go z korzyścią dla czytających Czy Ty w górach mieszkasz ? U nas w stolicy
szaro buro koty dwa aaaa
Słowa dotrzymuję a osobiście jestem przekonany iż wątek trafił we właściwe ręce
, czego dowodem jestem ja , nadal tu siedzę czytając Ciebie super chyba wyjdę
na balkon troszkę się ochłodzić bom dostał rumieńców

[super222]

Od czasu, gdy Solange zerwała zaręczyny z *dobrze ustawionym*
kandydatem na męża i wyszła za średniej klasy artystę rzeźbiarza,
stosunki na linii George i Solange były bardzo zimne.
Natomiast Chopin utrzymywał korespondencję z Solange, a z panią
George - nie. W takich to warunkach przyszedł czas rozwiązania
dla młodziutkiej mężatki.

Chopin do Solange
Paryż, piątek 3 marca 1848
Śpieszno mi, by napisać Pani od razu, jak jestem szczęśliwy,
że została Pani matką i czuje się dobrze. Przyjście na świat
córeczki Pani więcej mi przysporzyło radości, co Panią wcale nie
zdziwi, niż narodziny Republiki. Bogu Dzięki, że cierpienia Pani
minęły. Nowy świat się przed Panią otwiera. Niech Pani będzie
szczęśliwa. Dbajcie o siebie wszyscy. Czekałem niecierpliwie na
dobre wieści od Pani.
.....
Chopin do Solange
5 marzec 1848
...spotkałem w drzwiach przedpokoju matkę Pani.
- Powiedziałem jej dzień dobry i z miejsca zapytałem, kiedy
miała wiadomość od Pani. "Przed tygodniem" - odpowiedziała.
"Nie miała ich Pani wczoraj, przedwczoraj/" - "Nie".
- "Więc powiadamiam Panią, że została Pani babką, Solange ma
córeczkę - i ciesze się, że pierwszy mogę oznajmić Pani tę
nowinę". Ukłoniłem sie i zszedłem na dół.

[super222]

Solange do Chopina
Guillery, 7 marca 1848
Biedny Chopinie, Pański list z gratulacjami nadszedł
w chwili, kiedy moja droga cółreczka wydawała ostatnie tchnienie.
...Jestem bardzo nieszczęśliwa, zbyt nieszczęśliwa.
Gdzie znajdę siłę na zniesienie tylu prób?
Proszę do mnie napisać, ale nie wspominać o niej.
To zbyt bolesne. Pogrzebią ją dziś wieczór.

Solange do Chopina
Guillery, 13 maja 1849
Mój Chopinku, chciałam wcześniej podzielić się z Panem
moją radością, ale byłam zbyt osłabiona, że nie mogłam tego
zrobić. Mam tłustą córeczkę, tak dużą jak tamta była malutka.
Nie potrafię Panu powiedzieć, czy jest brzydka czy ładna;
dla mnie jest zachwycająca; nie może być inaczej. Na pewno jednak
nie jest ani garbata, ani kulawa i miewa się świetnie.
Jest mniej ładna niż pierwsza. Tamta była zbyt ładna, żeby żyć.


Chopin do Solange
Paryż, 18 lub 19 maja 1849
Bardzo nieszczęśliwy przyjaciel błogosławi Panią i Jej
dziecko.Miejmy nadzieję, że przyszłość przysporzy Pani jeszcze
niejednej pociechy i niejednego dobrodzijstwa. Młodość zobowiązuje.
To znaczy, że powinna Pani koniecznie być szczęśliwa i zachować
dobre wspomnienie o tym, który Panią kocha.

---
Druga córka Solange, zwana Nini, stała się z czasem ukochaną
wnuczką George Sand. Zmarła na szkarlatynę w 7 roku życia.

[eurytka]

200 Chińczyków i 200 grających fortepianów
na wiosnę ma być gdzieś w Polsce.
Nie dosłyszałam,
nie szukałam w necie

[super222]

Eurytko! Ty mnie nie strasz!!!

[irsila]

A czymże to mam cię straszyć?
To jest prawda, tych 200 Chińczyków
Fortepiany wiem, jakoś przeżyjesz,
Włączyłabym się do dyskusji o Sand i Chopinie,
jeszcze z 5 lat temu.
Taka ciekawą książkę wówczas o nich czytałam,
jedyne co pamiętam to, to,
że miała żółte zęby od papierosów,
chodziła w spodniach
opiekowała się Szopenem,
była nawet w Polsce.
Gdzieś nawet był opis polskiej wyboistej drogi,
jak to się kolebali do naszego kraju przez Ukrainę,
czy coś,
tak z dziwnej strony
nawet to ludziom czytałam o tych drogach,
i chatach słomą krytych.
Zdaje mi się, że to było w:
Leila czyli życie George Sand- Andre Maurois

p.s.eurytka to moje drugie imię.

[sagittarius954]

Mam nadzieję ,że szkarlatyna znów nie wróci jako główne źródło chorób dzieci .
Co prawda, dawniej kobieta była raczej workiem macicznym bardziej niż kochanką ,
przyjaciółką .Zamążpójście zobowiązywało ,ale tylko kobietę do rychłego wydania
na świat potomka , zapewne najlepiej płci męskiej .
Choć i przyjaźń między kobietą i mężczyzna też inaczej traktowano , bardziej
prawdziwie i wrażliwie . A może trzeba było mieć w sobie upór nie przekraczający
granic intymności . W ten sposób stawał się człowiek przyjacielem zamężnej
kobiety .
Co by nie powiedzieć, szczęśliwy ten Chopin był .

[sagittarius954]

Ileż to rzeczy można się dowiedzieć o epoce , czytając te listy .
Ukłoniłem się i zszedłem na dół

[super222]

Tak nieraz trzeba Mości Sagittariusie.
Ukłonić się i odejść.
(Spotkanie miało miejsce w przejściu do
salonu usytuowanego w górnych partiach zamku.
Skutkiem tego Chopin mógł odejść i zejść na dół.)
Zapętliłam się jak pewna posłanka
z korytarzami pionowymi i poziomymi.

Śnieg z deszczem padał już nad ranem
i nadal sobie siąpi. Jak dobrze, że się nie musi
nigdzie wychodzić. Nie mieszkam w górach.
Stolica zawsze uprzywilejowana.

[super222]

Delacroix Eugene
(1798-1863) - malarz francuski, najwybitniejszy przedstawiciel
romantyzmu w sztuce. Łączyła go z Chopinem wielka, niepowtarzalna
przyjaźń. Malarz nie miał w zasadzie innego przyjaciela jak Chopina.
George Sand znał wcześniej, ale dopiero dzięki Chopinowi nawiązał
z nią bliższe kontakty i też głównie dzięi niemu był trzy razy
w Nohant. Był nauczycielem syna George.

Dla Chopina był jednym z najbliższych przyjaciół, a być może
jedynym, który go w pełni rozumiał i doceniał.
Dla George Sand kto wie, czy nie kimś więcej, niż wspólnym
przyjacielem. W jednym z listów napisała do malarza:"Pan jest
jednym z wielkich uczuć mego życia".
Już po śmierci Chopina kilkakrotnie - ale bezowocnie - zapraszała
Delacroix do Nohant, pisząc listy nad wyraz serdeczne.
Malarz jednakże - niezależnie od dobrze mu znanych powodów
i przeżyć Chopina związanych z rozstaniem z powieściopisarką -
w swej wiernej przyjaźni dla Chopina nie widział dla siebie miejsca
w Nohant.
Delacroix często odwiedzał Chopina, a zwłaszcza po rozstaniu
z George Sand i w czasie ostatniej choroby.
Był jednym z najszlachetniejszych ludzi tego czasu.
W "Dziennikach" pozostawił liczne wzmianki o swoim anielskim
przyjacielu", którego "niebo pozazdrościło ziemi".
---
S.

[sagittarius954]

Z podziwem patrzę na twoje biblioteczne szperanie
Odkryłaś następną kartę, mało znaną przyjaźni męskiej . I zainteresowałaś mnie ,
dlatego poczytam o tym przyjacielu Chopina i spytam się pracującej osoby w
Muzeum Narodowym m.st.Warszawy, czy aby przypadkiem jakiegoś obrazu nie mają
wystawionego . Z chęcią pobiegłbym zobaczyć ,obejrzeć i podumać nad nim . Może
kiedyś dobre duszki obu panów, natchnęłyby te chwile spojrzeń na widoki malowane
ręką przyjaciela i usłyszałbym - wydobytą z siebie , z oprawy obrazu, choć kilka
rytmów jakiegoś mazurka . Ciekawe czy Polacy mogliby zanucić jakiś skrawek
melodii Chopina ? Tak z pamięci ... jeszcze nikt nie wpadł na pomysł nucenia
mazurków ? Dlaczego nie ? Tak na 200-stulecie To byłby ciekawy pomysł
zobaczyć, ilu młodych i starszych osób, potrafi wydobyć z siebie słowiańską
muzykę wspaniałego twórcy .

Super , nie ma co czekać , czas ucieka a ludzie odchodzą ,jakby nie było .
Chciałbym zostać Twoim wirtualnym przyjacielem . Ja wiem że to brzmi głupio ,
możemy się nigdy nie zobaczyć , ale zawsze możemy przyjaźnie na siebie klikać
... i bardzo Ci dziękuję za ten wątek i nie tylko . Bardzo Dziękuję .

[sagittarius954]

Czyli z przyjaźni nici . To może chociaż pakt o nieagresji . Więcej propozycji
już nie mam . No ...ewentualnie cóś tam ,cóś tam - jak to z samcami bywa
A dagerotyp Chopina był ? A przecież jest jedynym zdjęciem tego twórcy . Warto
go zobaczyć i opisać swoimi słowami .

[super222]

W sytuacji obowiązującej na forum, szanse
*związku dusz* mają nikłe szanse
na przetrwanie. Musiałam się przespać z tematem.
W kłopotliwych momentach mówię do siebie:
jutro o tym pomyślę.Wczoraj wszystko czego
chciałam, to móc powiedzieć NIE, NIE, NIE...

Post, na który odpowiadam nie jest już tak
zdecydowanie *negatywny*, co budzi nadzieję.
----
PS. Czy mam pisać dalej?

[sagittarius954]

O Zeusie gromowładny, Ona się jeszcze pyta
A SPRÓBOWAŁABYŚ NIE ! wtedy Byłaby wojna , ale jak na razie błogi pokój - spokój
samo utrapienie z tymi kobietkami od narodzin, aż do zejścia

Dagerotyp

[sagittarius954]

I co widzicie w tym zdjęciu hm? a właściwie co widzisz supereczku

[super222]

Siewodnia nie rabotajemy.
U nas siewodnia prazdnik...

[super222]

...unikalny obraz fotograficzny wykonany metodą
Luisa Mande Dagnerre-a. Polega na zastosowaniu warstewki
jodu srebra na powierzchni płytki miedzianej, a obraz
wywoływany jest w parach rtęci.
Otrzymany obraz stanowił jednocześnie negatyw i pozytyw,
który uzyskiwano przez oglądanie go pod odpowiednim kątem
- kiedy w odbiciu widoczna była czerń.
---
I co widzisz na tym zdjęciu?....supereczku
odpowiadam:
Jedyny dagerotyp Chopina z roku 1846.
75 x 57 mm, zaginął w czasie II wojny światowej.
Autor nieznany.
Widoczna, zupełnie wyraźnie, warstwa jodu srebra ew. par rtęci.
Googelki informują, że ... to jest Chopin.
Ja tam podobieństwa dużego nie widzę, może przez tę czerń?.
---
Skoro autor nieznany, to mam jeszcze czegoś szukać?

[sagittarius954]

Skoro jesteś kobietą myślałem ,że wydedukujesz coś . Ot choćby oczy . Popatrz
gdzie się patrzy . I ma zmęczone . Niewyspane . Poza tym wargi . Namiętny
kochanek, aż pulsują czerwienią
Autor autorem ale w zasadzie to i na co mi on ważne jest odbicie tego
najważniejszego, czyli Chopina .

[sagittarius954]

a w ogóle to ja takie włosy nosiłem w młodości no i wołali na mnie "szopen "
i "czarny " ze względu na kolor

o podobieństwie

[super222]

Ludzie to mają szczęście. Dziecko ładne i zdolne.
W starszym wieku jako nastolatek odpędzić się od
koleżanek nie mógł...i tak już zostało...

chwilo...trwaj...

[super222]

www.youtube.com/watch?v=bcxjAyPJ0rw

[sagittarius954]

Znany utwór W szkole średniej muzycznej mój brat już ćwiczył na pianinie
tylko w jego wykonaniu jakoś inaczej brzmiało

[super222]

No...tak
przywrócono mnie do rzeczywistości.
Przez te wszystkie uroczystości i dzisiejszy dzień
wiosenny zupełnie oddaliłam sie od głównego tematu
wątku. Jestem w posiadaniu bogatego zbioru listów,
z których czerpię natchnienie i wiedzę o Chopinie.
Aktualnie interesują nas przyjaciele artysty, tak?...

Fontana Julian (1810-1869
pianista, kompozytor, pedagog i publicysta.
Od dzieciństwa przyjaźnił się z Chopinem, z którym uczęszczał
do Liceum Warszawskiego.Razem też studiowali pod kierunkiem
Józefa Elsnera. W roku 1828 wstąpił na Wydział Prawny Uniwersytetu
Warszawskiego. W roku 1837 zamieszkał we Francji i zajmował się
m.in. sprawami wydawniczymi Chopina. Na kilka lat przed śmiercią,
dotknięty głuchotą, pracował już tylko na niwie literackiej.
Przeżył jakieś tragedie rodzinne, chory, samotny i całkowicie
załamany psychicznie - popełnił samobójstwo w Wigilię Bożego
Narodzenia. Spoczywa na cmentarzu Montmartre w Paryżu, we wspólnym
polskim grobie.

George Sand nie darzyła Fontany sympatią.
W jednym z listów Chopin pisze:
Ona Cię ma za mojego najlogiczniejszego, najlepszego
przyjaciela.

A mimo to Fontana nie zapomniał o niej, gdy realizował jako
redaktor pośmiertne wydanie utworów Chopina, m.in. ofiarował
jej egzemplarz tej publikacji ze swoją dedykacją.

[sagittarius954]

Nieszczęśliwy facet . Co by nie powiedzieć nieszczęśliwy .Ale elegancki w
stosunku do Sand .

Musze powiedzieć ,że to oddalenie zrobiłaś z wdziękiem , mnie nie przeszkadza ,
a nawet możesz sobie tak zbaczać co chwila , o ile zobaczysz na widnokręgu
jakieś niebieskie róże

Superko :)

[sagittarius954]

Po nocnej hulance liczyłem ,że przywita mnie jakiś utwór który wieczorem utulił
cie do snu . Nic to , wysłucham znów tego wiosennego i chrapnę śniąc ... o czym
by tu śnic

[super222]

W wierszu kilka razy pojawiały się
niebieskie okna, w głębi twoja postać, miła ma.

Obudziłam się, była 6-ta. Nacisnęłam klawisz radia,
mojej stacji, która od wczoraj tkwiła na tym samym miejscu,
bo wczorajszy koncert chopinowski trwał bardzo długo i mnie
uśpiło. No więc, gdy nacisnęłam, to muzyczka sączyła się
leniwie, a ja myślałam z jakiej racji deszcz stuka w szyby...
przecież miała być wiosna. I nagle w leniwą muzyczkę i
ten deszcz, włączył się męski głos i śpiewał o tych niebieskich
oknach. *Moja* stacja radiowa *nigdy* nie emituje poezji
śpiewanej. Głos nie należał do żadnego znanego mi wykonawcy.
Ani przed, ani po... nie podano nazwisk: autora, wykonawcy,
tytułu także nie. Wywarł na mnie takie wrażenie, że cały
dzień będę miała zmarnowany. Gdy ta piosenka się skończyła,
na zegarku była godzina 6,30.
Znacznie później włączyłam kompa. Pierwszy twój wpis w *moim*
wątku o godzinie 6,36.
Dałam te znaczki, ale do śmiechu mi nie jest...

[super222]

Twój wpis o 6,32, a nie o 6,36 jak podałam.
---
to te szóstki...

[sagittarius954]

Punkt szósta - wracam z hulanki , w głowie mi się kołuje od pierwszego papierosa
, jak dziecko zataczam się od krawężnika do brzegu trawnika ( własnie wtedy,
przypomniałem sobie swój pierwszy papieros zrobił na mnie takie samo wrażenie ,
było mi niedobrze i kołowało mi się w głowie ). Dobrze ,że moralistki jeszcze
śpią inaczej posądzony o pijaństwo spędziłbym resztę życia w więzieniu tychże
nadludzi .
Całą noc musiałem wysłuchiwać nadzwyczaj brzęczącego instrumentarium ułożonego
bez ładu i składu . Podrygujące postacie wesołe wspomaganiem alkoholu i zapewne
innych ulepszaczy, też po kilku melodiach stawały otępiałe . Pomyślałem sobie ,
dlaczego nie puszczą Chopina , cichej, spokojnej, kojącej melodii , tak żeby
można było wtulić się w ramiona tej którą się kocha a może pożąda , sycić się
jej zapachem i po prostu płynąć w spokojnym rytmie . Dalej już nie myslałem .
Postanowiłem przeczekać do rana .

Generalnie rzecz ujmując - byłoby bardzo źle gdybyś obudziła się bez żadnych
odczuć . Wydaje mi się , że tkwią w tobie jeszcze głębokie pokłady dzieciństwa ,
bo wtedy własnie człowiek budzi się w przedziwnych nastrojach . Stąd to
powiedzenie wstałeś lewą nogą .
Wymagac możemy oczywiście od poranku od pierwszego promienia lub zachmurzonego
nieba ,aby ułożył w nas nastrój i dostosował go do siebie . Tyle że w życiu ,
jak to w życiu, to my się dostosowujemy . Stąd ci co zaznaczają swoją inność po
prostu tworzą . Jak Chopin . Ileż on musiał mieć takich poranków jak Ty . Nie
mógł nacisnąć klawisza radia i właśnie dlatego cisza zalegająca wokół, była
powodem do usłyszenia tego co chciał napisać, tworzyć .
Mysle sobie ,że Ty jesteś takim Chopinem , tyle że nie przyznasz się do tego i
nie pokażesz nam swojej twórczości . Ale od czasu do czasu potrafisz opisać w
kilku zdaniach klimat w jakim się obracasz i każdą jego składnię ułożyć na
odpowiedniej półce nastroju .
Ot i cała tajemnica twórczości . Nieskomplikowane . Jednakże wiele trzeba
szczęścia aby wielu odnalazło tę półkę . I uznało tą część życia za coś
nadzwyczajnego .
Wyspany sobie popisałem Ciekawe jak z Twoim nastrojem ?A ciasto zjadłaś na
deser po obiedzie . Podobno tylko deser gwarantuje pogodny wieczór niedzielnego
dnia Rozweseliłem Cię ??????

[super222]

Ty już wyspany, *trzeźwo* oceniasz mój poranny nastrój.
Ja wyczatuję ten wiersz, jeszcze będzie nadany
bo na pewno utrwalony został na taśmie, a stacja co jakiś
czas powtarza programy. Może uda mi się zanotować chociaż
jedną zwrotkę. To jest coś bardzo cennego, rzeczywistego.
Nie...nie było to marzenie.

Wróciłam właśnie z obiadu, który *bez przerw* trwał od
godziny 14 do 17,30. Wydzielony pokój bankietowy, sporo
gości i tyyyyyyle pyszności. Jestem prawie *zawiana*, ale
w dobrym zdrowiu i z radościa czytałam twój post.
Wieczór spędzę pod telewizorem i pod radiem.
PS.
Jak można palić papierosa po wyjściu z takiej balangi?

[sagittarius954]

Czyli wreszcie od dłuższego czasu, oboje wpatrujemy się w ekran kompa czekając,
aż wyskoczą na nim czarodziejskie literki .
Uff... fajnie że z małej chmurki porannego odczucia nie wytworzyła się duża
chmura gradowa siekająca na swojej drodze wszystko co napotka .
A niechże cię tylko nie przygniotą media ja wczoraj wynudziłem się setnie do
północy , choć komedia -40 letni prawiczek- przypomniała mi o cierpieniach wieku
młodzieńczego
Papierosa zapalam właśnie po to - poczuć swoją bezradność wobec zwiniętych
listków tytoniowego kruszonu i z tym większą przyjemnością wyrzucam go w górę a
on porwany podmuchem leci jakiś czas rozpryskując małe iskierki swojej siły .
Nawet nie zauważyłem ,że dzień jest już tak długi . 5,15 do 18,15 to ponad już
12 godzin dnia , lecz dopóki nie będzie ciepło dzień niczym mi nie zaimponuje .

[super222]

W siedzibie Zespołu "Śląsk" Koszęcinie odbyła
się premiera widowiska:"Fryderyk Chopin.
Niezatarte ślady".
Artyści pokazali, że polonezy, mazurki
i pieśni - mogą być pełną wyrazu muzyką życia
i humoru.

[sagittarius954]

zdaje mi się , że muzykę Chopina traktuje się bardzo , bardzo poważnie i do tego
rodzaju muzyki powszechnie się ją zalicza . Chyba niesłusznie .

[super222]

A...ludowość?

www.youtube.com/watch?v=eGPPDV8wBOQ

[sagittarius954]

Specjalistą nie jestem , raczej powielaczem popularnych opinii
O ludowości słyszałem, ale mnie chodzi o popularność . Muzyka popularna , taka
powinna być muzyka Chopina w naszym kraju . Oczywiście przegra z rockiem , popem
, hard rockiem i innymi odgałęzieniami muzyki . To nie znaczy żeby nie
powstawały przeróbki , poeci wiersze pisali otoczeni aurą Chopina , reżyserzy
wątków filmów nie przetykali jego muzyką i wiele innych jeszcze sposobów wyrazu
artystycznego żebyśmy nie poznawali . Nie ma powodów odstawiać jego muzyki do
muzeum ,ale chyba po to jest ten rok by tony jego nokturnów, jak teraz kiedy go
przytoczyłaś, rozbrzmiewały wszędzie .

[super222]

Przyjaźnie - dalszy ciąg
Grzymała Wojciech(1793-1870).
Jeden z najczynniejszych członków Towarzystwa Patriotycznego.
Aresztowany, w trakcie przesłuchań nie wykazał poważnego
stosunku do spraw politycznych, ani siły charakteru.
Uczestnik powstania listopadowego, wysłany był z delegacją
na Zachód w celu uzyskania pomocy dla powstania, a po upadku
tegoż osiadł w Paryżu.
W Paryżu zaprzyjaźnił się serdecznie z Chopinem, a później
i George Sand, która darzyła go szczególną sympatią i zaufaniem.
Po zerwaniu tej pary stanął zdecydowanie po stronie Chopina.
Od początku tego związku nie pochwalał. Zachował się spory blok
listów obojga do Drzymały.
W roku 1870 zamieszkał w Szwajcarii, gdzie zmarł.
W trzydzieści pięć lat po śmierci został ekshumowany i pochowany
w kościele św. Franciszka Salezego w Genewie. W pobliżu wejścia
do kościoła wmurowana została pamiątkowa
tablica z białego marmuru,
ze złoconymi literami i tekstem w języku polskim i francuskim
Tu spoczywa ś.p. Wojciech Grzymała ur. 1793 - 1870.
Bogu wierny, zasłużony Ojczyźnie.
Rodaku! Westchnij do Boga za spokój Jego duszy.

[super222]

Króciutki list Chopina pisany w Londynie
w listopadzie 1848 roku, do Wojciecha Grzymały.

"Nie przeklinałem nigdy nikogo, ale tak mi jest
już nieznośnie teraz, że zdaje mi się, żeby mi lżej
było, żebym mógł przeklnąć Lukrecją 1/...
Ależ i tam cierpią zapewne, cierpią tym bardziej,
że się zapewne starzeją w złości.
Soli mi wiecznie szkoda.
---
Bohaterka powieści G. Sand.
Niektórzy utożsamiali z nią samą pisarkę.

[sagittarius954]

Ciekawe czy Filomena odwiedziła Wojciecha Grzymałę w tym kościółku .
Jak wpadnie na forum to ją spytam a może damy jej rozkaz wyjazdu w celu
odbycia pielgrzymki co ?

Ta Lukrecja była bohaterka powieści G Sand?Tak ?
Szefowo jesteś wspaniała , po prostu biuty

[super222]

Nie rozumiem ...

"W tamtym czasie George Sand pisała
Lukrezię Floriani, uważaną dzisiaj za jej
najbardziej autobiograficzna powieść...".
(Źródło: google, 23.03.2010)

PS. ...po prostu biuty...
To coś ma jakieś szczególne znaczenie?

[sagittarius954]

Oczywiście opieram się przeważnie na tym co podajesz , w tym poście za wiele
informacji nie było , więc pytałem Niestety ty możesz juz startować w
wielkiej grze a ja tylko mogę zasiąść na widowni

Szczególne? Znaczenie... no bym tak powiedział Oczywiście że ma

[super222]

www.youtube.com/watch?v=UgFe3wPWtd8

[sagittarius954]

Bo nie słuchaliśmy Chopina ? Tak masz rację , to nie powinno się powtórzyć w
Jego roku . Zaczynajmy zawsze dzień właśnie tak jak dziś , ileż tutaj ludowych
nutek ....

[super222]

Paryż, wrzesień 1838
George Sand do Eugeniusza Delacroix
([i]malarz, wielki przyjaciel pary kochanków,
przedstawiłam w dniu 16.03. post. godz.9,46)

"Masz serce dobre i wielkie, Drogi Przyjacielu, a oczy bardzo
czarne, bardzo żywe i przejmujące. Wiesz, że szalałabym za Tobą,
gdyby nie ktoś inny(ma na myśli Chopina)i być może Ty
również kochałbyś mnie nade wszystko, gdyby inne widma w spódnicach
nie tańczyły w sposób tak wdzięczny i pełen kokieterii nocą
pod altaną w Twojej alei.
Ale ja nie umiem tańczyć. A zresztą nic nie daje takiej
omdlałości w kostkach jak rozkoszne zmęczenie płynące ze szczęśliwej
miłości. Trwam nadal w upojeniu, a jakim mnie Pan widział ostatni
raz. Ani jednej chmurki na tym czystym niebie, najmniejszego
ziarenka piasku w tym jeziorze. Zaczynam wierzyć, że bywają anioły
przebrane za mężczyzn, przebywające jakiś czas na ziemi, aby
pocieszyć i pociągnąć za sobą ku niebu biedne, zmęczone i strapione
dusze, bliskie zatraty. Wszystko to są szaleństwa, których nie
zwierzyłabym nikomu więcej poza Panem i Grzymałą.
...dalej
Kiedy szukam odpowiedzi w logice i wspomnieniach, widzę jakie to
nietrwałe. Kiedy pytam o to w tej chwili moje serce i moją poezję,
wydaje mi sie, że się to nigdy nie skończy. Ale jakież to ma
znaczenie? Gdyby Bóg zesłal mi za godzinę śmierć, nie skarżyłabym
się, bo mijają już trzy miesiące nie zakłóconego niczym upojenia,
podczas gdy w przeszłości nie widzę trzech dni, które nie byłyby
mieszaniną zgryzoty i odrobiną tylko radości i nadziei.
.... dalej
Wszyscy wokół mnie kochają Pana czule. Dosłownie.
Dzisiaj, kiedy przekazywałam zebranym Pańskie pozdrowienia,
podniosły sie jednogłośne wołania wychwalające najbardziej
czarownego pod słońcem człowieka. Tego właśnie wyrażenia użyto.
Ktoś bardzo zbladł widząc Pański list w moich rękach. Musiałam
go pokazać (ot...rozkaz to był...hm).(to był Chopin).

Moje spostrzeżenia:

Widzimy, że Chopin był bardzo czułym wielbicielem, skoro
potrafił *postawić do kąta* tak niezwykle czarownego człowieka,
jakim był przyjaciel - malarz.
Nie wiem czemu to przypisać: talentowi pisarskiemu czy wręcz
uwodzicielskiemu, że autorka listu pisze bez żadnego skrępowania.
Mówi, że gdyby nie Chopin i te tańczące widma w spódnicach, ona
byłaby skłonna kochać adresata. Ciekawe. Można tak kochać na
zawołanie????

[sagittarius954]

Nim odpowiem na zadanie pytanie na końcu Twojego postu sam chętnie postawię
pytanie . Czy dziś pisze się takie listy , czy kobiety i mężczyźni otrzymują je
, czy też w krótkim esemesowym skrócie nie ma nic nad pożądanie ( nie mylić z
seksualnym ).
Dziś wydrukuję sobie Twój post oczywiście odpowiem na niego ale zapewne już
jutro . A teraz hulaka wraca na z góry upatrzone tory życia Pa

[super222]

www.youtube.com/watch?v=EEE-CWg0p0c

[sagittarius954]

Napisałaś Superko ,był bardzo czułym wielbicielem ,skoro postawił do kąta swego
przyjaciela . Myślę, że nie tyle czułym wielbicielem, ile artystą z potrzebą
miłości siebie . To narcystyczne podejście pozwalało mu na wciąż kochać nie
tylko osobę, ale i to co robił . Każda interwencja z zewnątrz godząca w jego
uwielbienie musiała spotkać się z jego ripostą . Stąd taka a nie inna reakcja.
Co zaś do charakteru kobiety .... No mam problem , ostatecznie to Ty powinnaś
wiedzieć, jak reaguje kobiecy instynkt na widok mężczyzny , jak reaguje serce
kobiety w zetknięciu z niemniej ujmującym mężczyzną , którego dusza też hula,
tyle, że po innych szczytach artystycznego istnienia . A będąc kochanką
wiedziała co może otrzymać z rąk każdego czułego artysty . Uwielbienie . Nie
tylko ciała , ale i zaspokojenie potrzeb duchowych , psychiczny spokój . Ten
nieziszczalny łut szczęścia wydobyty z głębi artystycznej duszy i przeniesiony
fizyczną obecnością . Rozlewisko miłości spełnione przez jednego artystę, daje
jej mgiełkę niewidocznego pożądania mamiącego ją do spełnienia jeszcze większego
szczęścia . Tyle ,że ona wie iż jest to miraż . O tyle nierealny i w tamtych
czasach nie do pogodzenia przez społeczeństwo . Kocha więc jednego a głębia
instynktu podpowiada jej jeszcze , że i z drugim byłaby szczęśliwa . I dziś i
wtedy ludzie mieli świadomość utraty tego szczęścia , pozostania z w samotności
z resztkami miłości kołaczącej się już nie tylko w sercu ,ale w każdej
cząsteczce jej ciała .
A eros stzrelający z łuku trafia w różne osobniki ludzkie , widocznie raz
strzały są przejmująco ostre powodując nagły przypływ miłości i pożądania a
innym razem na tyle tępe by długo pozostawać w ciele osobnika i powoli rozwijać
w nim możliwość rozpoznania tego niebywałego uczucia . Myślę też ,że każda z
kobiet dla flirtu choćby tylko, potrafi tak zatańczyć przed mężczyzną ,aż ten
którego wybrała dla miłosnego żartu pozwolił uwierzyć w wirowanie tej która się
obraca . I wszystko, choć może nie zawsze trafnie myślę

[super222]

Znalazłam! Eureka!
To jest ta piosenka,śpiewana przez
Grzegorza Turnau-a !
tylko, że tamtejszego ranka śpiewał
to ktoś inny...a może mi sie tylko
zdawało?

www.youtube.com/watch?v=0UHU1EEfXmE

[sagittarius954]

hmmm...poetycko nam się zrobiło . W życiu, nigdy bym nie poznał cię, gdybyś tego
wątku nie zainicjowała, nie raz trzeba, nie tylko beczkę soli zjeść, ale i
postów mnogość napisać . mnie pasuje taki rodzaj zakończenia dnia , puszki
słów rzucone na delikatną oprawę muzyczną .
no , no

[polnaro]

Fryderyk nie był dla jemu współczesnych taką jasną postacią.
Nieatrakcyjny fizycznie, wręcz szpetny, musiał jako mężczyzna z krwi i kości
mieć kompleks wyglądu, bo bardzo był dbającym o to jak go widzą - zawsze
elegancki, modnie ubrany wg. najnowszych kanonów - chyba stąd wzięła się u niego
w pewnym okresie chęć bycia pogromcą serc kobiecych /tak, tak/. Wielu miało mu
za złe, że trwoni swój talent, bo co do tego wątpliwości nie było.
Głębia różnorakich przeżyć, bo jak każdy na jego miejscu, musiał cierpieć z
powodu swoich fizycznych niedomogów, czy niespełnionych do końca miłości,
wybuchała przecież energią, nostalgią, radością, smutkiem i tysiącem innych
uczuć w jego dziełach.
Tak więc jeśli nawet chcemy go widzieć "z mgły, wiatru i muzyki", to jego
anielskość i ulotność jest iluzją, był człowiekiem, tyle, że genialnym
kompozytorem i wykonawcą swoich dzieł.

[sagittarius954]

Nieatrakcyjny fizycznie, wręcz szpetny, - napisała polnaro.
Naprawdę był szpetny ?? Może po prostu patrzysz na niego okiem dzisiejszej
wielbicielki LAtosi typ urody mężczyzny to anielskie połączenie kobiety z
Włochem O męskiej urodzie nie będę się wypowiadał ,ale jeszcze raz zwrócę
uwagę na jego dolne wargi, szerokie , właściciel takowych niechybnie po jednym
pocałunku, każdą kobietę zamieniał w słup soli, z sercem trzepoczącym
Ciekawy jestem jeszcze innych opinii kobiet , tylko żebyście wzięły pod uwagę
ponad sto lat różnicy czasowej , oczywiście Dorianem Grayem nie był nasz
Chopin , może to i lepiej

[polnaro]

Teraz to tylko jego muzyka ma znaczenie. Prawdziwą wartość człowieka najlepiej
weryfikuje czas.
Tylko tak na marginesie tej jego świetlistej wizji wspomniałam o urodzie, bo
znany nam jego portret był jednym z dwu "udanych". Pozostałe niech pozostaną
zakryte.
A znany mit o przekazaniu serca do Polski z pobudek patriotycznych też już padł,
Fryderyka męczyły wizje, że budzi się w grobie i męczy okrutnie, dlatego prosił
siostrę żeby zaraz po jego śmierci serce z ciała wyjąć poleciła.
Był nasz Fryderyk człowiekiem z całkiem ludzkimi przypadłościami i za to go kocham.

[super222]

W poście z 30.03. g. 22,01 zawarłeś kilka refleksyjnych
uwag, które nie do końca są dla mnie zrozumiałe.
Największą niewiadomą jest >no, no<.
Po przeczytaniu tego postu, odeszła mi chęć

kontynuowania całego tematu zawartego w tym wątku.
Może zręczniej będzie napisać o tym na @ ?

[sagittarius954]

Przyznasz ,że nasza znajomość internetowa zaczęła się kiedyś od kilku dosyć
niemiłych postów , jeśli wziąć pod uwagę tamte czasy i porównać je z tymi teraz
a szczególnie z tym wątkiem , to jest mi bardzo , Bardzo przyjemnie, że możemy
teraz gadać wysyłając posty .
Oczywiście musimy uważać na temat wątku , ale gdy nie ma jakowychś wtrąceń
zupełnie nie związanych z wątkiem to i on sam wydaje się jak przepieczony kawał
mięsa . Dlatego od czasu do czasu warto pogadać i na inne tematy . Nie za
dużo , aby pieczeni nie zepsuć ale i nie za mało aby czytający z tym większym
zainteresowaniem wpadał na Twoje lub moje lub innych posty .
A no , no - to zwykłe zdziwienie jak może rozwinąc się coś zupełnie wirtualnego

Superko gdzie jesteś ?Ckni mi się bez Ciebie n/t

[sagittarius954]

[sagittarius954]

.... albo marsz pogrzebowy Ostatecznie też wysłucham .

[super222]

Miłej Wyjątkowej Niedzieli Palmowej.

www.youtube.com/watch?v=5CMCy2kLIS4

Umieranie przy placu Vendome

[sagittarius954]

Przeczytałem z zainteresowaniem artykuł w sobotnich " Wysokich Obcasach " o tym
tytule w wątku a jest on na stronie 47 . Kilka szczegółów z życia Chopina między
innymi dlaczego wycięto mu serce , czy pojednał się z Bogiem przed śmiercią ,
czy jednak z Delfiną nie doszło do krótkotrwałego, ale połączenia w miłosnym
uniesieniu i kilka innych .
Taka ciekawostka bardzo fajnie napisana mająca pewne podstawy do zakotwiczenia
się w pamięci na dłużej . Jeszcze raz powtórzę , warto przeczytać bo o Chopinie
jako rodacy powinniśmy więcej wiedzieć niż to ,że się urodził, tworzył i umarł .

Zanim super mnie przygniecie opiniami znawców

[sagittarius954]

W wątku o Małej Moskwie napisałaś :

> W wątku chopinowskim panuje chwilowa stagnacja i nie
> z powodu mojego lenistwa. Twoja ocena postaci artysty
> wbiła mnie w fotel. Szukałam jakiegoś potwierdzenia
> (lub zaprzeczenia) w listach. Znalazłam b. ciekawy list,
> ale muszę sie staranniej przygotować i jeżeli czas pozwoli,
> może dzisiejszego wieczoru znajdzie się moje
> uzasadnienie. Pozdrawiam...

Znajduję się w tak dogodnej sytuacji ,że pozwalam sobie pisać o odczuciach
dotyczących tego wielkiego twórcy . Nie wypowiem się na temat szczegółów
dotyczących muzyki, ciekawym jest czym mnie przygnieciesz, może odpowiem albo
polegnę zanim zdołam odpowiedzieć
Nie spiesz się , poczekam

[super222]

Nasze zbiory są o całe niebo bogatsze od tych
w "Wysokich obcasach*, a będą się jeszcze *ubogacać*.

>Nie spiesz się, poczekam<
I nie będzie Ci się...cknić?

[sagittarius954]

hm ... może będzie się cknic ,ale jak sie tak zawezmę w sobie to uhhh...

Re Zakończenie wielkiego romansu.

[super222]

Sagi, nie przygniotę Ciebie opiniami znawców.
Również i ja nie jestem znawczynią muzyki poważnej
a już Chopina w szczególności i nie pragnę tutaj
wymądrzać się. Skoro ten wątek znalazł się na pierwszym
miejscu forum, to poczuwam się do obowiązku wpisania
na nim wyjątkowych, często omijanych szerokim łukiem,
informacji z JEGO życia oraz ludzi, którzy żyli w jego
otoczeniu i tyworzyli klimat (w pozytywnym znaczeniu)
dla twórczości. Do takich osób należy przede wszystkim
George Sand i nie powinno się traktować tej kobiety jako
*jednej z wielu* przedstawicielek płci pięknej, które
lśniły w salonach paryskich i uświetniały koncerty .

W poście dotyczącym *początków romansu* określiłeś Chopina
jako >artystkę z potrzebą miłości siebie>, a dalej
>narcyzm, który pozwalał mu kochać nie tylko osobę, ale
i to co robił.

Zaskoczona zostałam szczególnie *narcyzmem*.
Zaczęłam szukać potwierdzenia w listach George do jej
przyjaciół pisanych już po zerwaniu i oddaleniu się
kochanków na taką odległość, że sprawiało jej to ból.
I wiesz Sagi? masz rację. Charakterek - to on miał!!!
Fragmenty listu przepiszę w nastęnym poście.

[super222]

Do Emanuela Arago, (z listu George Sand)

Oto jedyny pomyślny dla mnie rezultat tego, co sie stało.
Okaże sie on pomyślny również dla niego; rozpieszczany dotąd,
wychwalany i p r z y z w y c z a j o n y do miłych słówek,
uwolniony od namietności do mnie, które w zetknięciu z Solange
i jej kalumniami przemienia się w wyraźną odrazę, poczuje się
pewno szczęśłiwy i mniej chory - mogę to przewidzieć już dziś -
niż w beznadziejnej walce jaką podjął ze mną, domagając się,
bym dzieliła jego ch o r o b l i w e niechęci i zamknęła
się wraz z nim we wrogiej samotności. Cóż to za ulga dla mnie!
Jak uciążliwe więzy uległy zerwaniu!


Ona (to o Solange), mimo całej kokieterii, na jaką może sobie
teraz wobec niego pozwolić dla pozyskania sobie żywego
świadectwa, że występowała w roli ofiary - z pewnością nie
traktuje go jako mężczyznę i nie myślała o nim nigdy inaczej
jak o kimś w rodzaju papy. Ale jeśli on, rozpłomieniony ta
wielką, wyłączną i niezniszczalną namiętnością, którą
przypisują mu przyjaciele i którą on sam przyzwyczaił sie
o d g r y w a ć, robi teraz ten nagły zwrot, to chyba powoduje nim
namiętność do innej, albo ja nie mam w tych sprawach pojęcia.
Zresztą już od dwóch lat uprzytamniam sobie i widzę jasno, że
jego domniemana miłość do mnie to w gruncie rzeczy nienawiść.

List jest długi, nie sposób cytować go w całości.
Z treści listu wynika, że powodem zerwania była miłość Chopina
do Solange. Tego nie wiedziałam...
Sagi! Twoja ocena artysty jako mężczyzny jest trafna...niestety.
Współczuję George z powodu *takiej córki* i *takiego ukochanego*.

[sagittarius954]

Ktoś kto tworzy i nie lubi tego co robi , ba, nie kocha, nie przedostanie się na
pierwsze miejsca najwybitniejszych artystów . Dalej pomyślałem sobi, że taki
Chopin traktował kobiety jak część swej partytury , o ile były przy nim tworzył
dla nich najwspanialsze utwory, jak ich brakowało, zasklepiał się w sobie i w
swojej chorobie. Nie znaczy że ich nie kochał , ależ kochał je najwspanialej jak
tylko umiał i okazywał im swą miłość, właśnie poprzez tworzenie genialnej muzyki
. A jaki był na co dzień , kto to wie , historia i listy nie zawsze potrafią
oddać jego charakter. Części możemy się domyślać , chociaż większość postawiła
by go na pomniku ( należy mu się jak nic ). Próbuję go zobaczyć jako normalnego
człowieka , choć zaprawdę , czy może być ktoś normalnym kto tworzył te
wspaniałości . Był nadzwyczajnym kompozytorem , czułym kochankiem i czego chcieć
więcej . To przecież kobiety wydobywały z niego tę iskrę wspaniałości a że
pewnie mógł je zostawić dla innych ?

[super222]

>A jaki był na codzień, kto to wie, historia i listy
nie zawsze potrafią oddać jego charakter<
pisze zatroskany sagittarius

Głównym źródłem utrzymania artysty było udzielanie lekcji gry
na fortepianie różnym paniom i pannom. Znana była powszechnie
jego niechęć do dawania koncertów.

Pisze George Sand do swojej znajomej: Ostatnio słuchaliśmy
go po raz pierwszy od ośmiu lat. Być może minie osiem następnych,
nim pojawi się przed publicznością, do której ma niechęć nie
do przezwyciężenia.
...Przyjaciele znają go tak dobrze, że nie próbują nawet tego stanu
naruszać. Wszyscy zresztą, z którymi styka się na codzień,
powiedzieliby Pani, że Jego koncert w ubiegłym miesiącu był być może
jedną z tych chwil, które się nie powtarzają [...].

Pisze również o tym koncercie do przyjaciela:
[...] Chopin dał koncert, który pozwoli mu teraz próżnować
całe lato. W dwie godziny i dwoma uderzeniami zgarnął do kieszeni
sześć tysięcy kilkaset franków, pośród braw, bisów i tupotu
najpiękniejszych kobiet Paryża [...]

Znany jest też zabawny list Stefana Witwickiego do Bohdana
Zaleskiego na temat honorarium, jakie Chopin otrzymał za ten występ:
"W przeszły poniedziałek dawał Chopin koncert, który mu jak
najszczęśłiwiej sie powiódł, byliśmy z Adamem (Mickiewiczem).
Publiczność była najświetniejsza i przyjęła Szopenka, jak nie
można lepiej, i zostawiając mu podobno sześć tysięcy franków.
Deklamujże swoje wiersze przez trzy kwadranse, bo pewno dłużej
nie grał, i niech ci złożą za to 6000 franków".

...ale...czy może być ktoś normalnym kto tworzył te wspaniałości,
pytam - podobnie jak sagittarius ????

[sagittarius954]

A ja odpowiadam
Był najnormalniejszym człowiekiem , tylko ,że innym o innym poczuciu szczęścia .
Tyle czułości potrafił oddać w swych utworach, ile otrzymywał . Każda chwila
przynosząca uczucie miłości, potrafiła w nim wyzwolić pokłady twórcze . I w ten
sposób stał się nieśmiertelny . Pozostanie jeszcze długo na ustach i w uszach
słuchaczy muzyki. Coraz to nowe pokolenia muszą odkrywać go i fascynować się
jego talentem . Od czasu do czasu, następni melomani kolejne lata nazywać będą
jego nazwiskiem . Spotykać się choćby i na wirtualnych forach , chyba ,że
internet szybciej zniknie, niz pogłos wiatru unoszący muzykę Chopina w grzywach
wierzby .

[super222]

Coraz to nowe pokolenia muszą odkrywać
go i fascynować się jego talentem.(To o Chopinie)

Nie jest to muzyka, którą fascynują się miliony.
Ale w każdym pokoleniu znajdzie się jakaś ilość wielbicieli
talentu artysty i piękna jego utworów.
I zapewniam, że są młodzi - więcej lub mniej zdolni - dla
których wykonawcy muzyki Chopina są autorytetami do
naśladowania. Na przełomie czerwca i lipca każdego roku odbywa
się w Busku Zdroju festiwal muzyki poważnej im. Krystyny Jamroz
(urodzonej w Busku Zdroju w 1923, zmarłej w Warszawie w 1986
śpiewaczki operowej), której postać w Busku jest czczona, pamiętana
i z jej imieniem kojarzą się właśnie te festiwale. Przyjeżdżają
z Warszawy znani wokaliści i muzycy, a postacią zauważaną jest
pan Bogusław Kaczyński, który czaruje tłumy pań
w parku i konferansjerką na estradzie. W roku 1997 miałam szczęście
być w Busku
właśnie w dniach festiwalowych, lecz - niestety - nie miałam już
żadnych szans na nabycie biletów. Tylko mnie wiadomymi *krętymi
ale ze szlachetnych pobudek* podjętymi działaniami znalazłam się
nad salą widowiskową sanat. "Marconi", na małej galeryjce, gdzie
umieszczono kilkoro młodych dziewcząt i chłopców ze średniej szkoły
muzycznej. Oczywiście oni nie płacili...ja również. W nabożnym
skupieniu oczekiwało się na wejście Janusza Olejniczaka...
Zagadnęłam siedzącą obok dziewczynę i dowiedziałam się, że jest
to grupa wytypowana za najlepsze wyniki w nauce.
A na dzisiejszym koncercie mistrza, nasza koleżanka będzie
odwracała strony nut...powiedziała z takim przejęciem na
buzi, że nie śmiałam dalej pytać, co takiego ważnego może się podczas
takiego odwracania kart wydarzyć, że w napięciu czeka co najmniej
połowa jej klasy. Wyszedł mistrz, skłonił się, za nim młodziutka
uczennica w białej bluzeczce i granatowej spódniczce. Stanęła po
lewej stronie instrumentu, zapłoniona, z tremą i podobnym przejęciem
na twarzy, jak dziewczyny i chłopcy siedzący obok mnie.
To była autentyczna fascynacja, którą ci młodzi ludzie już odkryli.
Byłam wzruszona.

PS. Zaprosili mnie na koncert w następnym dniu, i następnym i...
cały festiwal zaliczyłam bez biletów, bo pilnujący porządku
zapamiętali mnie w grupie młodzieży i myśleli, że jestem ich
opiekunką szkolną. Nie wyprowadzaliśmy z błędu... do końca

[sagittarius954]

Też słyszałem o tych koncertach. Szkoda ,że nie mogłaś w pierwszym rzędzie ....
Ale wspomnienia są i tego nikt Ci nie zabierze.

[marcepanna]

Znielubiłam tego reżysera po idiotycznym filmie o Witkacym. Boję się że
coś równie głupiego powstanie w odniesieniu do Chopina

[sagittarius954]

Bardziej na bezczelne czasy, zrzuciłbym chęć zaimponowania publiczności przez
zrobienie takiego filmu . Nie każdy musi najpierw przeczytać o jakimś artyście a
dopiero obejrzeć film . choć może to doprowadzić do sytuacji odwrotnej . Myslisz
marcepanno ,że powierzano by pieniądze na realizację filmu komuś zupełnie nie
wiarygodnemu?

[super222]

Z programu Warszawy ubiegającej się o tytuł Europejskiej Stolicy
Kultury 2016 wybrałam te działania, które związane są z postacią
Fryderyka Chopina. Europejską Stolicą Kultury będą w 2016 roku
jedno miasto Polski i jedno Hiszpanii. Wymierna korzyść z tutułu,
to m.in. 60-procentowe dotacje na finansowanie projektów.

Tak więc wydarzenia, jakimi Warszawa pragnie zainteresować Europę,
są również związane z Chopinem;

- kompozytor Jan A.P. Kaczmarek - na zamówienie Warszawy napisze
w tym roku operę o Chopinie. Premiera odbędzie się w Teatrze Wielkim,
a następnie opera ruszy na światowe turnee. Część dzieła będzie
w języku polskim, a część we francuskim,

- europejczyków przekonywać się będzie, że Warszawa to miasto
Chopina (m.in. koncerty chopinowskie na paryskim Placu
Vendome).

- Warszawa promować się będzie jako miasto festiwali,
wśród wielu innych wymienia się festiwal "Chopin i Jego Europa".


.....
Plac Vendome w Paryżu.
W domu pod numerem 12 znajduje się tablica informująca,
że tutaj swoje oczy zamknął na zawsze Fryderyk Chopin.

Re pogrzeb

[super222]

Pogrzeb nastręczał pewne trudności. Skoro miało być wykonane
Requiem Mozarta, trzeba było otrzymać specjalną dyspensę arcybiskupa
Paryża zezwalającą kobietom śpiewać u św. Magdaleny. Spodziewane
były tłumy na pogrzebie - trzeba było wydrukować zaproszenia.
Usłyszano Requiem Mozarta w najznakomitszym wykonaniu. Grała
orkiestra Św. Magdaleny, a śpiewał chór Konserwatorium - najlepszy
w Europie. Podczas oratorium organista zagrał dwa preludia Chopina.
Wiadomość o śmierci kompozytora rozeszła się szeroko, pojawiły się
nekrologi znakomitych ludzi, lecz niewiele było tak wzruszających
jak ten, napisany przez Norwida, gdzie czytamy między innymi:

Umiał on najtrudniejsze sztuki zadanie rozwiązywać
z tajemniczą biegłością - umiał bowiem zbierać kwiaty polne,
rosy z nich ani puchu nie otrząsając najlżejszego.
I umiał je w gwiazdy, w meteory, że nie powiem w komety, całej
świecące Europie, ideału sztukę przepromieniać. Przezeń ludu
polskiego porozrzucane łzy po polach w diademie ludzkości sie
zebrały na diament piękna, kryształami harmonii osobliwej.

Z kościoła św. Magdaleny trumna została przewieziona
na cmentarz Pere Lachaise. Na czele konduktu postępował książę
Adam Czartoryski. W kondukcie postępowała cała elita paryskich
wirtuozów i tysiące przyjaciół.
Na cmentarzu spuszczono trumnę do grobu bez przemówień i tłum
powoli odszedł. Rok później odbyła się skromna ceremonia, podczas
której odsłonięto nagrobek i wmurowano urnę z ziemią z Polski.
.....
(Na podstawie Biografie Sławnych Ludzi
CHOPIN, autor Adam Zamoyski, PIW 1985)

[sagittarius954]

Już chowamy Chopina ?
Chciałbym zauważyć że do końca roku jeszcze daleko
Smutna to musiała być uroczystość bez żadnych przemówień. Za to może to
oratorium warto by było usłyszeć , musiało brzmieć niesamowicie .

[super222]

Wielbicielką muzyki Mozarta
jest na tym forum eurytka.
Może coś napisze na ten temat?
Np. które sławne kobiety śpiewały
u św. Magdaleny podczas nabożeństwa
żałobnego, a na ich udział w koncercie
musiała być uzyskana specjalna
dyspensa. To są ciekawe karty historii
związane z pierwszymi próbami wyrównania
szans kobiet w życiu społeczeństwa.

Post o pochowaniu Chopina wybrałam jako
przykład niezwykłej skromności ludzi, którzy
organizowali ten pogrzeb, m.in. książę,
w którego żyłach płynęła *błękitna krew*
od pokoleń.
Gdy nasze uroczystości żałobne dobiegną końca,
wrócą koncerty, przypomniany zostanie ROK Chopinowski,
wówczas może jeszcze będziemy chcieli coś napisać
i w tym wątku.

[sagittarius954]

Może warto i nawet w czasie żałoby o skromności mówić głośno.

[super222]

"Wśród solistów była Paulina Viradot i Luigi Lablache.

Paulina Viradot - pochodzenia hiszpańskiego, była jedną
z najbardziej znanych postaci ówczesnego Paryża.
Kompozytorka,śpiewaczka
, aktorka i pianistka. Chopina poznała w rezydencji
G.Sand w Nohant. Twórczyni wokalnych aranżacji mazurków F.Ch.
do słów pety Luisa Pomey.

Luigi Lamblache - wspaniały włoski bas, śpiewak operowy.
Na pogrzebie Beethovena w 1827 roku śpiewał Requiem Mozarta,
a później również na pogrzebie Fryderyka Chopina.

Requiem d-moll (msza żałobna) powstała w 1791 roku
jest jednym z największych utworów sakralnych Volfganga Amadeusza
Mozarta.Zlecenie napisania dzieła autor otrzymał od
anonimowego zleceniodawcy wraz z wypłaconym z góry honorarium,
w takiej wysokości, jakiej zażądał. Pisał utwór będąc już bardzo
chorym i w przekonaniu, że pisze na własną śmierć.
Z takim przekonaniem zmarł, nie dokończywszy dzieła.

[super222]

W sobotę, 17 kwietnia 2010 r. Requiem Mozarta zabrzmi
dwa razy w Krakowie.
W dotychczasowej historii tego dzieła, dla Znanych Polaków
grane było: na pogrzebie Fryderyka Chopina, Tadeusza Kościuszko
i Jana Pawła II.

- O godzinie 20-tej na Rynku Głównym.
w partiach solowych wystąpią artyści rosyjscy: Julia Lezhneva
(sopran) i Daniil Shtoda (tenor). Z polskich artystów: Anna
Lubańska (alt) i Wojciech Gierlach (bas).

- 0 20,30 ten sam utwór wykonany zostanie w kościele
o.o.Franciszkanów. Orkiestra i Chór Filharmonii Krakowskiej.

Mam nadzieję, że przynajmniej jeden z tych koncertów będzie
transmitowany w całości przez TV.

[sagittarius954]

Pewnie będzie, bo i co mają pokazać ?

[eurytka]

super222 napisała:

> Wielbicielką muzyki Mozarta
> jest na tym forum eurytka.
> Może coś napisze na ten temat?
> Np. które sławne kobiety śpiewały
Superko,ja tylko słucham Mozarta,
jako podkład muzyczny sobie robię,
kiedy siedzę przy komputerze.
wyczytałam, że jego muzyka pozytywnie wpływa na intelekt
Mam za mało czasu by się tak mocniej zainteresować.
Ostatnio opera rockowa Mozart w wydaniu francuskim,
zainteresowała mnie na tyle,
żeby doczytać o jego życiu.
Żył tylko 35 lat,
stworzył arcydzieła,
był geniuszem,
umarł w nędzy,
pochowano go w zbiorowej mogile.
Miał wielu wrogów,którzy mu zazdrościli.
jego życiorys przedstawia ta opera rock Mozart.


Przetłumaczyłam fragment tej opery:

www.youtube.com/watch?v=ZvYR7kjlu9A&feature=related
Salieri, wróg nr 1 Mozarta, zazdrości mu geniuszu
i ta zazdrość tak go rozdziera:

"Ideał, który powoduje cierpienie"
Skąd się bierze dziwne uczucie
Które tak samo mnie fascynuje jak rozstraja
Drżę ściśnięty pięknem
To tak jak
W duszy nóż
rana przechodzi przez moje serce
I mam radość
W cierpieniu
Upajam się ta trucizną
Aż do utraty rozumu
To ideał powoduje cierpienie
Kiedy kochasz całkiem normalnie
Twoja nienawiść ma przyjemność
tak dobrze cierpieć
Podtrzymywać urok
To daje łzy
To ideał powoduje cierpienie
kiedy kochasz całkowicie banalnie
To ideał, który powoduje cierpienie
Twoja wina
Prawdziwe rozkosze
Doznają tortur
Opuszczają broń
Wywołują łzy
Odczuwam nagle pożądanie
Mam wrażenie
Wchodzenia w głąb
Nie ważne skąd idzie ten bicz
Uwielbiam go mieć na skórze
Oczarowany szalonymi pomysłami
Nagle moje chęci uciekają
Pragnienie staje się moim więzieniem
Aż do utraty rozumu
To ideał, który powoduje cierpienie
Kiedy kochasz całkiem banalnie
Twoja nienawiść
Czerpie przyjemność
Tak dobrze jest cierpieć
pokonany urokiem puszczasz łzy
To ideał, który powoduje cierpienie
Dyskutowałam o tej operze z jakiś forumowiczem tu
można doczytać:
forum.gazeta.pl/forum/w,384,107281277,107520782,Re_le_bien_qui_fait_mal.html
Jego requiem nie zostało dokończone przez autora.
Fascynuje mnie Mozart grany przez młodych ludzi na gitarach elektrycznych i klasycznych.
Na czasie może być "dni gniewu:
www.youtube.com/watch?v=6qDhaY-PZ_8&feature=related

[eurytka]

Klasyczne Requiem są tu:
www.youtube.com/watch?v=Zi8vJ_lMxQI&feature=related
Ludzie dopisują komentarze za Smoleńsk jak słuchają.
Merkel ma przybyć z orkiestra symfoniczną.

[super222]

Serdecznie witam wszystkich odwiedzających ten wątek.
Mamy zarejestrowanych sporo utworów Fryderyka Chopina,
które w sposób szczególny odbierałam w dniach żałoby
narodowej w związku z katastrofą samolotu pod Smoleńskiem.
Pozwolę sobie dzisiaj przerwać ciszę panującą w wątku
i powrócić do jego kontynuowania. Rok Chopinowski 2010
będzie również zapamiętany, jako rok, w którym wydarzyła
się największa katastrofa w polskim lotnictwie.
W ostatnim tygodniu, nasze serca i myśli oddane były
ofiarom i rodzinom katastrofy. Wspólnie przeżywaliśmy ich
ból, jakże trudno dla nas wyobrażalny.

[super222]

*Fryderyk 2010* to specjalny koncert artystów
dla ofiar katastrofy samolotu w Smoleńsku.
Koncert odbędzie się w dniu dzisiejszym zamiast
gali wręczenia FRYDERYKÓW, w Bazylice
o.o. Salezjanów. Wystąpią znani wokaliści
i muzycy, wykonujący również kompozycje
Fryderyka Chopina.

Transmisja tego wyjątkowego Koncertu w TVP, pr. 1
w dniu dzisiejszym, o godzinie 20,20.

Poza Koncertem odbędzie się również symboliczne
ogłoszenie laureatów tegorocznych FRYDERYKÓW.
W kategorii muzyka poważna nominowana jest płyta
Rafała Blechacza z muzyką Fryderyka Chopina.

Dzieki superko żeś mnie powitała

[sagittarius954]

Naprawdę bardzo dziękuję

[super222]

Dla Ciebie zawsze jest
miejsce w pierwszym rzędzie.

[sagittarius954]

Dlatego wygodnie się rozeprę i o godz 20.00 posłucham sobie , mam nadzieję ,że w
Twoim towarzystwie

[super222]

Dopiero 7 maja nastąpi otwarcie po rewitalizacji
domu urodzin Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli
które miało nastąpić dzisiaj. Dzisiaj, to jest w 200-setną
rocznicę chrztu kompozytora.

Poślizg nastąpił w związku z ogłoszoną 10.IV. tygodniową
żałobą narodową. Nastąpiło *spowolnienie* prac i rozłożenie
ich wykonanie na dłuższy czas.
------
Rewitalizacja jest to kompleksowy program remontów,
modernizacji zabudowy i przestrzeni publicznych.
Rewitalizacja to połączenie działań technicznch - jak np.
remonty - z programem ożywienia gospodarczego i działania
na rzecz rozwiązywania problemów społecznych, występujących
na tych obszarach np. bezrobocie.Niewłaściwym jest więc mówić
o ,<rewitalizacji > jednego
budynku, czy placu miejskiego, jeśli te działania dotyczą
jedynie modrnizacji budynków czy ewentualnie <rewaloryzacji
zabytków>. (prof. Krzysztof Skalski)

---
Superka się zamyśliła...co właściwie
spowodowało opóżnienia?

[sagittarius954]

Na początku lat 80-tych bawiłem się w knajpce w Żelazowej Woli . Zabawa była
szampańska . I tak naprawdę do dzisiaj, moje drogi omijały to miejsce . Lecz gdy
tylko nabędę rower poszusuje do parku , może nawet w lecie na jakiś koncert
trafię

[super222]

Lecz gdy tylko nabędę rower poszusuje do parku,
może nawet w lecie na jakiś koncert trafię

A może tak? "Kij na ramię i na piechotkę proszę".
A samochodem nie możesz?

Rower, to jednak znaczący wydatek i pedałować trzeba,
a do samochodu wsiadasz i jedziesz. Miłej niedzieli
życzy superka.

[super222]

EXPO w Szanghaju - od 1 maja 2010.
Piękny pawilon , atmosfera.
Wiem, że Polska to kraj europejski.
Chopin był Polakiem- powiedziała
23-letnia studentka z Pekinu.

Zarumieniłam się, bo nie potrafię wymienić nazwiska
ani jednego artysty chińskiego. Wypowiedź młodej
chińskiej dziewczyny musiała znaleźć się
w tym wątku.

[super222]

<W tym roku obchodzimy 200 lat od urodzin
Fryderyka Chopina. Co mógłby nam dzisiaj
powiedzieć? Na pewno powiedziałby, że warto
być tradycyjnie nowoczesnym. Pamiętać,inspirować się
tradycją, ale równocześnie ciągle szukać i wprowadzać
innowacjyjne rozwiązania.

Napisał w swoim blogu Waldemar Pawlak - kandydat
na prezydenta RP.

[sagittarius954]

to on myslał o nowoczesnych fortepianach czy etiudach ?

[sagittarius954]

A Mao Tse Tung?

[super222]

Sagi - muszę *to przespać*.

Chopin grany w Ciechocinku

[konwaliaibez]

Superku prosiłaś - oto moje refleksje z koncertu w Ciechocinku...
uczestniczyłam w koncercie granym przez zespół klasyczny z Włocławka Camerata Vladislavia(sopran, skrzypceI,II, puzon, gitara basowa i oczywiście fortepian na którym wspaniale partie koncertu e-moll i f-moll wykonywał Michał Ziobrowski.
Nie było tradycyjnych mazurków, polonezów czy nokturnów, wybór padł na wspomniane 2 koncerty i cykl pieśni na głos z fortepianem.
"...Chopin nie interesował się pieśnią tak bardzo, komponując swoje utwory raczej od czasu do czasu, koncentrując się zdecydowanie na muzyce fortepianowej. Mimo to prawdopodobnie nosił się z zamiarem ich opublikowania, do czego jednak doszło dopiero po jego śmierci pod redakcją Juliana Fontany (1859)."

Szerszej publiczności pieśni Chopina też nie są znane, więc z większą przyjemnością je słuchałam .

Ale wysłuchanie tych 2 koncertów to już była prawdziwa uczta duchowa, kiedy to serce czasami podchodziło mi pod gardło, do tego specyficzna atmosfera tegoż Teatru Letniego dopełniała wszystkiego..., że wracając do Sanatorium nie zauważałam na ulicy ryczących podrasowanymi tłumikami motorów goniących się po uliczkach Ciechocinka, czy też rąbanki discopolowej dobiegającej ze wszystkich okolicznych knajp.

Jak po kolacji spacerowałam wokół tężni to w uszach jeszcze miałam tony takich perełek...gdzie fortepian góruje nad resztą instrumentów.

"...Koncert Chopina jest napisany w stylu brillant, który święcił triumfy na początku XIX w. i polegał na wirtuozerskich popisach. Obecnie koncerty brillant są w pogardzie, ale dzieła Chopina się obroniły.."

Podobno nie ma liczącego się pianisty, który nie grałby tych koncertów.

No cóż, nie znam się... ale dusza ma ukojona była

pl.chopin.nifc.pl/chopin/composition/detail/id/47


oj...chyba źle się wpisałam...

[sagittarius954]

Najważniejsze, że byłaś i troszkę ducha i ciało zadowoliłaś

[polnaro]

Nabrałam apetytu, leje, to sobie koncert zrobię domowy...
Teraz. Jednak nic molowego, dury wezmę.

[super222]

Nigdy tutaj nie zaglądałaś?
Dopiero teraz tak Cię *wciągnęło*?,
a może *wcięło*?

Muzyka łagodzi obyczaje, co warto
zapamiętać. Łagodne są właśnie mole,
taki np. e-mol.

Witaj w wątku, ale nie wprowadzaj doń
żadnych kąśliwych uwag, bo prowadzenie tego tematu
kosztowało mnie sporo czasu. Żaden z zamieszczonych
tutaj postów nie powstał po przeczytaniu w googlach.
Każdy był opracowany na podstawie wydawnictw
książkowych, co - mam nadzieję - docenisz.

Lądek Zdrój

[sagittarius954]

Czy to aby nie tam, jakoweś arie w lecie się nie wyspiewuje ?

[super222]

Poczekam jeśli pozwolisz.
Ale gdy komp już wystygnie, to bardzo
proszę wpisz tutaj te trzy uśmiechnięte
buźki, z życzeniem dobrej nocy...

[super222]

Bez życzenia dobrej nocy - też dobrze spałam.
To może zechciej wpisać mi tutaj te trzy
uśmiechnięte buźki na dzień dobry.
[/i]Bardzo proszę...

[sagittarius954]

Masz szczęście że wirtualnie lubię się uśmiechać .





Będzie dobrze ?

[marii51]

a mi tęskno do wątkÓw ... TU
Superciu - gdzie ty się podziewasz?????

[sagittarius954]

No widzisz marii, w tym wątku możemy mówić o nokturnie pozostawionym nam
bywalcom przez super Widocznie w Lądku zajęła miejsce w amfiteatrze i czeka
na pierwsze akordy koncertu

[super222]

Nie tamże ja wojażowałam.
Skąd sagiemu ten Ladek się skojarzył?
Było tam coś ciekawego?

Marii - całuski ślę za pamięć i dobre słowo.

Mazurki i Polonezy

[super222]

Panuje powszechne przekonanie, że twórcą mazurków jest jedynie
Fryderyk Chopin. Mazurki chopinowskie wywodzą się z trzech form
tanecznych: mazura, kujawiaka i oberka.
Są więc nasączone ludowością i zawierają naiwną dzikość pełną czaru.
A więc uwodzą, ściskają za serce, a przede wszystkim wywołują dziwną
tęsknotę za czymś, czego nie można wyrazić słowami.
R. Schumann napisał w *Neue Zeitschrift fur Musik*:
Gdyby potężny monarcha samodzierżca Północy wiedział, jak
niebezpieczy wróg zagraża mu w dziełach Chopina, w prostych
melodiach jego Mazurków, zakazałby tej muzyki. Dzieła Chopina
to armaty ukryte w kwiatach.

Legenda nieszczęść Polski: trwanie w rozbiorach, klęski powstań,
emigracje najlepszych synów narodu, były dla eleganckiej zachodniej
Europy synonimami walki o wolność.
Długa jest lista twórców mazurków i polonezów w Europie, ale
i w Rosji pisali je Piotr Czajkowski, Modest Musogorski, Aleksander
Borodin... że wymienię tylko najbardziej znanych.

A np. na Antylach:
kult Chopina z powodu jego mazurków jest niesamowity.
"Jedenastu Antylczyków klęczało przed sercem Chopina"
- napisał Holender Jan Brokken, opisujący popularność Chopina
na Karaibach. Pisze, że Chopin najlepiej pasował do mentalności
karaibskiej, tej mieszanki wulkanicznego ognia i przyćmiewającej
melancholii, delikatności i rytmiczności melodii i tańca.

W kwietniu w Warszawie z okazji Roku Chopinowskiego odbył się
nowy festiwal "Wszystkie Mazurki Świata".
Obecni byli na njm muzycy z Wysp Zielonego Przylądka, Szwecji,
Bretanii, Estonii i Polski; klasyczni, wiejscy, folkowi.
Festiwal składał się nie tylko z koncertów, ale także z warsztatów
tanecznych i śpiewaczych.

[super222]

Pierwszy Konkurs Chopinowski w powojennej Polsce odbył się w roku
1949. Udział wzięło 54 pianistów z 14 krajów.

Warszawa była jeszcze w gruzach, lecz dzięki wysiłkom zapaleńców, w
ocalałej
"Romie" przy ul.Nowogrodzkiej mógł odbyć się ten Konkurs.
Rok 1949 był setnym rokiem od śmierci Fryderyka Chopina,
a Konkurs już imprezą o zasięgu ogólnoświatowym. Zadbano
więc o to, by był szczególnie uroczyście zorganizowany.
Ściągnięto do Poznania wszystkie ówczesne sławy polskie, które
zrobiły *żywe* wydanie dzieł Chopina, co było jednym z największych
wydarzeń artystycznych tamtego okresu. Występowali wszyscy
najważniejsi pianiści i wyjeżdżali *w teren*, gdzie przeważnie
po raz pierwszy słyszano w ogóle prawdziwy recital chopinowski,
w tak świetnych wykonaniach.

W Łagowie - niezwykle pięknej miejscowości - zorganizowano w roku
1948 obóz szkoleniowy dla Filharmonii Poznańskiej. W tymże Łagowie
w roku 1949 umieszczono całą ekipę i jury przygotowujące sie do
Konkursu. Organizatorzy *stawali na głowach* żeby z powojennego
Poznania *wyciągnąć* 26 fortepianów. Najczęściej były to fortepiany
z prywatnych domów, a ich właściciele byli szczęśliwi, że mogą je
wypożyczyć dla tak szczytnego celu. Z Poznania do odległego o 140 km
Łagowa fortepiany odbyły podróż w kawalkadzie ogromnych samochodów
(również zdobytych z wielkim trudem). Specjalna ekipa poznańskich
fachowców (przedwojennych!) umieściła fortepiany na podkładach,
a samochody poruszały sie wolniutko, żeby ani jeden drogocenny
instrument się *nie zatrząsł*.
W Łagowie instrumenty zostały umieszczone w pokojach jurorów
i kandydatów do Konkursu. Wszyscy grali!... Jurorzy utwory
konkursowe, zawodnicy ćwiczyli, a dźwięki muzyki słychać było
w promieniu kilku kilometrów od Łagowa. Tutaj nastąpiły eliminacje
i włoniona została ekipa, która następnie wyjechała do Warszawy.
---

[super222]

c.d.
W tym Konkursie górna granica wieku kandydatów - z uwagi na wojnę -
okreśłona została na 35 lat. Był tez ten Konkurs jedynym, w którym
uczestnicy występowali nie pod swoimi nazwiskami, ale pod numerami
wylosowanymi w przeddzień każdego etapu. Ich nazwiska znane były
jedynie mężom zaufania , jurorom - nie.
W I i II etapie jury słuchało za zasłoną, etap III był jawny.
Chodziło o pełny obiektywizm, ale jurorów to bardzo frustrowało,
szczególnie, że nie mogli widzieć elementów technicznych gry
poszczególnych zawodników.

Lauretkami tego Konkursu były:
I nagroda - Halina Czerny Stefańska (Polska)
......... - Bella Dawidowicz (ZSRR)

II nagroda- Barbara Hesse-Bukowska (Polska)
---

[sagittarius954]

Słowo daję nie wpadłbym na przypomnienie , ale Superku wielkie brawa Ja
czekam na dalsze opisy

[super222]

Łaskawco...!!!
Będą, oczywiście będą.

[super222]

Warszawa wzbogaciła się o oddany do użytku, odbudowany gmach
Filharmonii przy ul. Jasnej. I w tym gmachu przygotowywano się do
V Konkursu Chopinowskiego. Próby orkiestry, wykańczanie budynku,
a nawet...pożar, który wybuchł na dwie i pół doby przed planowanym
otwarciem. Witold Rowicki, który prawie nie wychodził z gmachu,
wykonując prace od dyrygentury, aż po porządkowanie, poważnie się
zaziębił i był chory podczas inauguracji i całego Konkursu.
Podobno...przyczyną pożaru był pech, jaki przynoszą w teatrach,
operach i filharmoiach...pawie-ptaki. Materiał obiciowy w górnym
foyer był właśnie zdobiony pawiami o rozłożystych ogonach.
Dyrektor Rowicki śmiał się z tej przepowiedni, a pożar - niestety -
pojawił się, i to na kilkadziesiąt godzin przed otwarciem.

W tamtych czasach determinacja ludzi była ogromna; jeśli coś miało
się udać, to się udawało. Pożar ugaszono, skutki usunięto.
Rozpoczęła się wielka gala.
W V Konkursie nie było już losowania, pianiści występowali
w alfabetycznej kolejności nazwisk. Losowano tylko numer pierwszy
i od nazwiska kandydata, który ten numer wyciągnął, zaczynała się
kolejka do końca alfabetu, a potem od początku - aż do ostatniego
nazwiska przed tym, które zostało wylosowane jako pierwsze.
Konkurs był trzyetapowy i jawny.Odbywał się w dniach od 22 lutego
do 21 marca 1955 roku.

[super222]

c.d.
Konkurs był wspaniały !
Grali w odbudowanej Filharmonii i nawet kiepska akustyka
z powodu mokrych jeszcze ścian (wysychały kilka lat) nie powodowała
zakłócenia podniosłej atmosfery uczestników i radości mieszkańców
Warszawy. Konkurs wyzwolił w ludziach nieoczekiwane wprost zasoby
uprzejmości, gotowości do jak najlepszego obsłużenia imprezy
i ludzi z nią związanych. Potrzeba uprzejmości wypływała z potrzeby
serca, z głębokiego szacunku i zrozumienia ważności całego
przedsięwzięcia.

Wydarzeniem na skalę światową była obecność królowej Elżbiety
belgijskiej - wielkiej entuzjastki i znawczyni muzyki Fryderyka
Chopina. Jej obecność na koncertach konkursowych potwierdzała
ogólnoświatowy charakter imprezy. Pamiętajmy, że w roku 1955
królowe i królowie byli znani polskiemu społeczeństwu tylko
z historii...Na psychikę biednego, umęczonego społeczeństwa
warszawskiego i wogóle polskiego, wizyta taka miała ogromne znaczenie
moralne i prestiżowe.

Również wyniki Konkursu były dla Polski rewelecyjne:

I nagroda-----Adam Harasiewicz (Polska)
IInagroda-----Władimir Aszkenazi (ZSRR)
IIInagroda----Fu T Sung (Ch.R.L)
Nagroda Polskiego Radia za najlepsze wkonanie mazurków przypadła
zdobywcy III miejsca z Chin (tego to już superka zrozumieć nie
potafi).
W polskiej ekpie - obok Harasiewicza - zauważony został wielki
talent Lidii Grychtołówny.


Odnotowano również, po tym Konkursie, niezadowolenie jurora
radzieckiego z systemu obliczania wyników i wywołało dyskusję
nad stylem interpretacji Chopina.
"...Ale praktyka naszych radzieckich konkursów wykazała, że
obliczenia te powinny być wstępnym "materiałem roboczym" do
dalszej dyskusji. Nie można twórczej dyskusji zastąpić obliczeniami
arytmetycznymi - pisał Jakow Zak - członek jury.

[super222]

VI Konkurs zorganizowany został przez Towarzystwo
im. F. Chopina, pod protektoratem przewodniczącego Rady Państwa
Aleksandra Zawadzkiego i UNESCO.

Był to konkurs, który zapoczątkował zarówno wystrój sali, jak i cały
rytuał rozpoczynania przesłuchań: defiladę estradową kandydatów,
wygaszanie świateł, reflektor oświetlający stojące na estradzie
popiersie Chopina, a nad nim wmontowane między piszczałki organów,
zwisające flagi państ, których kandydaci biorą udział w konkursie.
Wciąż świeże kwiaty w wazonie. Cisza na pół minuty, a potem
zapalające sie światła, prezentacja kolejnego *delikwenta* oraz
informacja, co wykona i na jakim instrumencie (były do wyboru).

Był to konkurs najbardziej reprezentacyjny. Gościm honorowym
i jurorem honorowym był Artur Rubinstein. Chopin stawał się coraz
bardziej uniwersalny i corac mniej zarezerwowany dla Polaków
wyłącznie. W pierwszej szóstce nie było żadnego Polaka.

Konkurs należał do Maurizio Polliniego (Włochy).
Ogromnie nerwowy - we wszystkim, co robił, a przy tym bardzo
młodzieńczy, był osobowością fascynującą. Posiadał wiele cech
charakterystycznych samego Chopina: żywość, nerwowość, romantyzm
i zamiłowanie do perfekcji w pracy.

Na konkurs zgłosiło się 140 kandydatów, grało tylko 77.
*Odsiew* następował z różnych przyczyn, od braku kwalifikacji, po
najróżniejsze przypadki losowe...nawet nietrafienie do Filharnonii.

Wyniki:
I miejsce....Maurizio Pollini (Włochy)
II miejsce...Irina Zarickaja (ZSRR)
IIImiejsce...Tania Achot (Iran)

Irina Zarickaja zdobyła również nagrody za najlepsze
wykonanie poloneza i mazurków.

Były także wyróżnienia pozaregulaminowe:
- Maurizio Pollini - nagroda Komitetu UNESCO dla najmłodszego
laureata-cudzoziemca,
- Jerzy Godziszewski (Polska) - nagroda Witolda Małcużyńskiego
- Michel Block (Meksyk) - nagroda ufundowana
przez Artura Rubinsteina.

[super222]

Wielki przegrany.
Michel Block - bardzo przeżywał niepowodzenie u jury i
konsekwencje z tego wynikające. On chciał mieć *otwarcie* na świat
przez wygranie tego konkursu. Pomimo otrzymania nagrody specjalnej
ufundowanej przez Artura Rubienstina, bez jednej z głównych nagród
nie mógł liczyć na zdobycie światowych estrad.
W Warszawie był *na wielkiej fali* w sensie popularności
nagrywał w radio, gdzie zapamiętany został jako targujący sie
o każdy grosz i o każdą minutę nagrania.

A jak grał?
W pierwszym etapie, grający nie zdołali wzruszyć i zafascynować
sali; było nudnawo. I nagle zjawił się Michel. Jak mały książę,
w doskonale skrojonym fraku. Mały, ryży, wyprostowany jak struna.
Wejście na estadę opanowane miał do perfekcji, trochę teatralne
ale pełne godności.
"...I kiedy zagrał, nastąpiło właśnie to, co jest marzeniem
każdego muzyka: owo zasłuchanie spowodowane fascynacją tym, co
pianista czyni z instrumentem, jak za pomocą tegoż instrumentu
ożywia tę genialną muzykę, nadaje jej wielowymiarowość,
wielopłaszczyznowość, czyni ją pożądaną przez nas, chcianą -
i od razu - ale wciąż na nowo, wciąż od teraz - kochaną.
Były oklaski, oklaski, oklaski...

W tłumie wielkiego świata muzycznego zaginął *mały*
Michel Block. Nie miał bowiem tego, co nazywa się *wejściem*,
a co mógł zdobyć w konkursie. gdyby miał bodaj trzecie miejsce...
Ci dalsi giną w coraz większej liczbie znakomitych młodych
pianistów.

[sagittarius954]

Jakbyś tam była

[super222]

Ten konkurs nie przeszedł do historii jako impreza wielkich
indywidualności, poza Marthą Argerich - Argentynką.
To był jej konkurs. Wspaniała młoda osoba, nie tylko znakomita
interpretatorka, która oprócz I nagrody otrzymała także nagrodę
za najlepsze wykonanie mazurków (Polskie Radio).
Kobieta o tak wielkim wdzięku, że zauroczyła wszystkich.
Była po prostu najlepsza i to najlepsza bezkonkurencyjnie.
Jako juror X konkursu okazała znakomity charakter, opuszczając
jury na znak protestu przeciw - jej zdaniem - niesprawiedliwemu
werdyktowi (więcej na ten temat przy X konkursie).

Po upływie kilkunastu lat od pierwszego powojennego konkursu,
zaczęły się pojawiać głosy na temat zmiany w repertuarze.
Chciano m.in. iżby w konkursie wykonywana była także muzyka
innych kompozytorów (Bach, Bethoven), przy założeniu, że Chopin
powinien być elementem pierwszoplanowym i zasadniczym.
Były jednak sprzeciwy, bo istotą konkursów jest odrębność tej
muzyki i wielka siła atrakcyjna. Gdyby dodać utwory innych
kompozytorów, to stałby się ten konkurs w przyszłości jedynie
pianistycznym. Pięknie w obronie zachowania dotychczasowej formy
pisał Stefan Kisielewski: "...Gdzie usłyszał Chopin i przyłapał
na gorącym uczynku pełne żałosnej gracji melodie kujawiaków,
ogniste rytmy mazura czy zawrotne arabeski oberka? W jaki sposób
wywiózł je z Polski, niczym ową symboliczną grudkę ojczystej
ziemi? Jak przechował je niezatarte i nieskażone na rynku Swiata
- w dalekim Paryżu?"
---

[super222]

c.d. Wyniki konkursuU

I nagroda.........Martha Argerich (Argentyna)
II nagroda........Arturo Moreira-Lima (Brazylia)
III nagroda.......Marta Sosińska (Polska)

Nagroda za najlepsze wykonanie mazurków - Martha Argerich
Nagroda za najlepsze wykonanie poloneza - Marta Sosińska
-----
Wydarzenie zakulisowe.
Dopuszczona do II etapu Angielka Janice Williams zachorowała
na grypę, która nie ustępowała pomimo dostarczanych leków
i opiece organizatorów.Leżała w *Hotelu Sobieski* i z przerażeniem
liczyła godziny dzielące ją od występu w II etapie.
W dniu swojego występu przyszła do Filharmonii osłabiona i nadal
z gorączką. Odrzuciła propozycję odłożenia występu, przy zapewnieniu,
że jury sie zgodzi. Powiedziała jednak : nie!
No i wyszła. Program grała bardzo dobrze, a w każdym razie bardzo
dobrze jak na jej stan zdrowia i nerwów. Ale kiedy wracała - wśród
oklasków - przez estradę, w stronę wyjścia, zaczęła się chwiać.
Złapano ją w momencie, kiedy padała. Oklaski trwały. Na chwilę
oprzytomniała i wyrwała się na estadę. Ale stać nie mogła.
Trzymano ją za zza kulis za szeroki pas sukni i pozwalano na ruchy
imitujące ukłony. A potem zemdlała na dobre.
Przed końcem konkursu odleciała do domu.
---

[sagittarius954]

Ten konkurs pamiętam , miałem napisać cosik na jego temat z polaka , ponieważ
byłem leniem patentowanym wolałem oglądać w niedzielę wojnę domową i przyjmować
ciocię z Pragi Płd. gotować jej herbatę, aż cały czajnik spaliłem Oczywiście
w poniedziałek z rana pod kioskiem na kolanie napisałem streszczenie konkursu,
chyba z Trybuny i wmaszerowałem na lekcje . Na szczęście polaczka zupełnie inny
miała cel tamtego dnia i oglądaliśmy jakiś program w tv dotyczący właśnie języka
polskiego . Dlatego zupełnie naturalnie czekałem na Pegaz i jakieś wiadomości .

[super222]

>ten konkurs pamiętam< - napisał Sagittarius.

Zbliżamy sie zatem do czasów nam współczesnych,
czyli do *ery nowożytnej*. Coś sobie przypomnimy...
coś przeczytamy, o czym nie mieliśmy dotychczas
pojęcia. Przynajmniej ja... nie miałam takiej
wiedzy. Zafascynował mnie temat, to go sobie
kontynuuję, Twój udział w wątku jest inspiracją.

[super222]

VIII Konkurs.
Po wieloletniej dominacji pianistów radzieckich i...polskich,
nastąpił zasadniczy przełom w interpretacji na korzyść tzw. szkoły
amerykańskiej, z której wyszli m.in. dwaj utalentowani uczestnicy
konkursu: Jeffrey Swann i Emanuel Ax.
Wśród wyróżniających się uczestników byli Polacy: Piotr Paleczny,
Janusz Olejniczak i Karol Nicze. Różnice w ocenach pierwszej
dziesiątki były bardzo minimalne i nie spowodowały większych
protestów publiczności i znawców...no, może jedynie w odniesieniu
do Swanna i Axa, którzy powinni być sklasyfikowani wyżej.
Krytycy nie pozostawili suchej nitki na jury za niedoskonałość
w ocenach, szczególnie w odniesieniu do Swanna, któremu poświęcę
odrębny post. Jak wspomniałam wyżej, rej wiodła pianistyka
amerykańska,
tym większą radość sprawił Piotr Paleczny, zajmując III lokatę.
Początkowo grał *po chopinowsku* i nie potrafił nawiązać *kontaktu*
ze słuchaczami. Dopiero w II etapie wykonał rewelacjnie mazurki
i Koncert e-mol, co dału mu ostatecznie doskonałą ocenę jury.
Piotr Paleczny przełamał pogląd, iż tylko I miejsce daje *otwarcie*.
Ten uczeń prof. Ekiera dzięki niezwykłej pracy, wytrwałości
i ambicji, ale też i dzięki - przede wszystkim - autentycznemu
talentowi, po ósmym konkursie stał się znaczącym nazwiskiem
w pianistyce światowej.

Wyniki;
- I miejsce ......Garrick Ohlsson (USA)
- II miejsce......Mitsuko Uchida (Japonia)
- III miejsce.....Piotr Paleczny (Polska)
.
.
-VI miejsce.......Janusz Olejniczak (Polska)

Za najlepsze wykonanie mazurków - Garrick Ohlsson
Za najlepsze wykonanie poloneza - Piotr Paleczny

Specjalną nagrodę za najlepsze wykonanie konceru
z orkiestrą otrzymał Garrick Ohlson.
---

[super222]

Piotr Paleczny

Odświeżającą,oryginalną i odkrywczą interpretację muzyki
Chopina na Konkursie VIII zaprezentowali przede wszystkim Swann
i Ohlsson. Polscy pianiści *zaczynają dopiero* wzorować się na
szkole amerykańskiej, w tym Piotr Paleczny odchodzi od *polskiego
wzorca* i go stopniowo przełamuje (w tamtych latach rzecz jasna).
Urodził się w Rybniku 10 maja 1946 roku. Studia odbył w PWSM
w Katowicach i Warszawie.
W roku 1968 otrzymał złoty medal na Międzyn. Konkursie Pianist.
w Sofii, a w 1969 III nagrodę w Monachium.
"... - Wydaje się teraz, po tylu latach, że bardzo głęboko
to przeżywałem. Cały zresztą konkurs. Przed konkursem nie byłem
przecież faworytem, nawet w naszej ekipie, a po drugim etapie
już wiedziałem, że jest dobrze i że mogę, mówiąc po sportowemu,
zawalczyć - bo czemu by i nie? - nawt o czołowe lokaty.
To nie były już tylko nerwy - doszło do tego głębokie poczucie
odpowiedzialności za to, co teraz, w następnym etapie zrobię.
Najmniej się obawiałem właśnie etapu trzeciego, tego z orkiestrą.
Wiedziałem, że to będzie chwila decydująca nie o moim miejscu
w konkursie, ale o mojej karierze, praktycznie - o moim życiu".

Polska ekipa przygotowywała się dwa lata do udziału w konkursie,
po eliminacjach ogólnopolskich. Po otrzymaniu stypendium
chopinowskiego, wyłoniona ekpia stała się grupą wiodącą, z której
wybierano uczestników konkursu VIII. Ta ekipa miała okazję do
częstego koncertowania w kraju, w różnych ośrodkach, miała już
zapewne swoich słuchaczy.
---

[super222]

Jeffrey Swann

Niedopuszczenie Jeffreya Swanna do finałowego etapu było
prawdziwm szokiem dla obserwatorów, melomanów i samych uczestników.
Jeden z najlepszych polskich kandydatów oświadczył wobec świadków;
"Wstyd będzie grać w finale, w którym nie ma Swanna".
Był on jednym z najpoważniejszych kandydatów do głównych nagród,
jako zjawisko wybijające sie ponad przeciętność. Grupa krytyków
ufundowała specjalną nagrodę dla tego pianisty.
Jakimże cudem nie dostrzegło tego talentu konkursowe jury?

Zachwiana została opinia o nieomylności oceny, bo za - jak w
przypadku Swanna - niefortunny *wyskok* jednego lub dwóch jurorów,
winę ponosiło całe jury.
Obniżył się poziom całego konkursu, bowiem III etap nie mógł być
interesujący, skoro połowa wybitnych uczestników nie brała w nim
udziału - w tym po II etapie wyeliminowany Swann.
Winą obarczono jury, albo niedoskonałość systmu punktowania.
Rozważano tzw. *polski wzorzec* interpretacji muzyki Chopina,
który nie dopuszczał zbytniej ekstrawagancji, a który nie mógł
być uważany jako ogólnie obowiązującyy i jedyny. Zaczęto dostrzegać
Chopina nie jako jedynie polską prywatną własność, ale własność
całego świata i ocenianie wykonania jego utworów powinno się
odbywać wg. światowych kryteriów.

Jeden z punktów Regulaminu Jury VIII Konkursu głosi:
"Wszystkie decyzje jury są nieodwołalne i nie wymagają
umotywowania".

Po ogłoszeniu wyników II etapu, odbyła się konferencja prasowa
z udziałem jury. W historii konkursów była to pierwsza konferencja
prasowa, sławna m.in. z tego powodu, że wykluczono zadawanie
pytań na temat wyników, bowiem "Decyzje jury są poufne".
Nikt z jury nie chciał, lub nie potrafił w sposób rzeczowy
odpowiedziewć na istotne pytania nt. regulaminu o oceny.
---

[super222]

IX Konkurs
w dniach 7 - 28 października.Udział
wzięło 84 pianistów z 30 krajów.

A był to konkurs, na którym narodziła sie gwiazda pierwszej
wielkości. Z punktu widzenia poziomu artystycznego, pianistyki
i osobowości, był to konkurs Krystiana Zimermana.
Z punktu widzenia sensacji, krzywdy i skandalu -
Johna Hendricksona i Elżbiety Tarnawskiej.

Laureat tego konkursu Krystian Zimerman był zjawiskiem wyjątkowym.
Wygrał ten konkurs jednogłośnie i na fali ogólnego zachwytu.
Zdobył wiele nagród pozakonkursowych i zaczął życie artysty.
Gdy stał się już artystą o znanym nazwisku, to swoim fanom
zrobił sporą niespodziankę. Po prostu zniknął na rok z publicznego
życia koncertowego. aby - jak powiedział - rozszerzyć repertuar,
nagrać płytę. Jednakże pojawia się sporadycznie, przy szczególnych
okazjach, jak tej, gdy w czasie Dni Muzyki Polskiej w Lucernie
w roku 1980, gra z samym Karajanem, zachwyconym kunsztem młodego
pianisty. Zimerman niby wycofał się ze sceny, ale nie pozwolił
o sobie zapomnieć. Pojawiał się na takich koncertach, gdzie jego
nazwisko było postrzegane jako wyjątkowe. On i Paleczny
rozsławili imię Polski w świecie.

Wyniki:
I nagroda i złoty medal...... - Krystian Zimerman
II nagroda i srebrny medal... - Dina Joffie (ZSRR)
III nagroda i brązowy medal.. - Tatiana Fiedkina (ZSRR)

Nagrody za najlepsze wykonanie mazurków
i poloneza - Krystian Zimerman.
---

[polnaro]

Doceniamy, doceniamy.

[super222]

.>
Doceniamy, doceniamy<

Oooo! Dzięki !
Taki to ROK 2010.
A *młodzież może nie wiedzieć*.
Warto przypomnieć sobie i innym, ... jest to
tylko odskocznia od tematów: powodzi, wyborów,
mistrzostw świata w piłce nożnej, gotowania,
...dla tych, którzy *z różnych względów* nie
mogą lecieć...hen, np. do Californi, czy innych
krain o egzotycznych nazwach. Czymś trzeba się
podpierać miła Polnaro. TAką możliwość mi dano.
PS. Uodporniłam się na drobne złośliwości.

[super222]

W konkursie nazwanym "Zimermana" od nazwiska naszego wspaniałego
pianisty, grał John Hendrickson (Kanadyjczyk). Niezależnie od faktu,
że grał świetnie, zdobył sympatię publiczności i tym, że podczas
konkursu złamał nogę i miał ją w gipsie. Stał się nie tylko
ulubieńcem, ale i osobą, którą należało chronić, troszczyć się
i pozwolić na wykazanie pełni umiejętności interpretacji naszego
(również nieszczęśliwego) wspaniałego Chopina.
Niestety - nie został on dopuszczony do finałowego występu, co
spotkało się z krytyką pod adresem jury.
Nigdy jeszcze w dotychczasowych konkursach nie udało się jury,
jednym pociągnięciem, wyeliminować dwóch największych
indywidualności:Hendricksona i Wolframa. Odpierając zarzuty, jury
motywowało swoją decyzję *młodością tego pianisty*, co z kolei
zaowocowało ironicznymi uwagami w związku z *młodością* osadzonego
na tronie Zimermana. Członek jury Witold Małcużyński złożył
oświadczenie, uzasadniające werdykt. Wynikało z tego oświadczenia,
że wg. jego punktacji pianista był na drugim miejscu po Zimermanie,
lecz decydujące znaczenie ma wynik sumaryczny wszystkich jurorów,
których było 23, o różnch kulturach, tradycjach i...uszach.

Skoro do finału nie został dopuszczony Hendrickson, to z *wyliczenia*
jury wynikało, że zagra w nim polska pianistka Elżbieta Tarnawska.
Jej gra była dobra, ale nie tak odkrywcza jak jej konkurenta do
finału. Dopuszczenie *przeciętnej* pianistki zamiast rewelecyjnego
Hendricksona wywołało falę ogromnej niechęci do jury i samej
Tarnawskiej. Nękano ja listami anonimowymi, telefonami w domu,
w dzień i w nocy, telegramami w rodzaju: "popamiętasz...jeżeli
wystąpisz. W dniu występu, zdenerwowanie pianistki było tak ogromne,
że nie miała siły wyjść na scenę i zagrać trudny utwór Chopina.
Zrezygnowała z występu...
----

[polnaro]

Złośliwości???

[super222]

X Konkurs
w dniach 2 - 19. X.

Jury składało sie z samych sław pianistyki, w tym: Marthy Argerich,
Haliny Czerny-Stefańskiej, Andrzeja Jasińskiego, Reginy Smendzianki,
Janem Ekiertem, pod przewodnictwem Kazimierza Korda, dyrektora
Filharmonii Narodowej i muzyka o sławie miedzynarodowej.
X Konkurs rejestrowany był dźwiękiem i obrazem, jak nigdy dotąd.
w I etapie słuchano 150 pianistów, w II etapie już tylko 42,
a w III 15 osób, które były już rozpoznawalne i lubiane przez
publiczność.
W trzecim etapie na estradzie pojawił się Ivo Pogorelic, jeden
z najbardziej kontroweryjnych wykonawców utworów Chopina. Miał
*stoczyć pojedynek* o pierwsze miejsce z Dang Thai Son-em,
ewentualnie zająć jedno z czołowych miejsc w pierwszej szóstce.
Ivo zagrał zupełnie innego Chopina, czym wzbudził u publiczności
wzruszenie, zachwyt i wręcz fascynację. Owacje były spontaniczne.
Jednakże jego gra nie znalazła uznania w ocenach jury - nie
wszystkich
członków - bo Martha Argerich i Nikita Magaloff na znak protestu
opuścili jury. Ostatecznie Ivo otrzymał zaledwie dyplom honorowy.

Wyniki:
I miejsce........ Dang Thai Son (Wietnam)
II miejsce....... Tatiana Szebanowa (ZSRR)
III miejsce...... Arutiun Papazjan (ZSRR)
IV miejsce....... nie przyznano
V miejsce........ Akiko Ebi (Japonia)
VI miejsce....... Erik Berchot (Francja)
Były jeszcze dyplomy i wyróżnienia, ale nie będę ich wymieniać.
---

Profesor Jerzy Żurawlew.

[super222]

Zmarł 4.X.1980 roku. Wybitny pianista, inicjator
Konkursu Chopinowskiego, honorowy przewodniczący
X Konkursu im. F. Chopina.
Postawił sobie pomnik o nieograniczonej trwałości i o zasięgu
oddziaływania w skali światowej. Skromny, nieśmiały, erudyta
w sprawach pianistyki i muzyki w ogóle. Pozostawił światu ideę
wciąż żywą, opartą na współzawodnictwie w temacie muzyka, do tego
muzyka Chopina, kompozytora najwięcej granego dla słuchających
muzyki.
Urodził się 21.01.1887 roku w Rostowie nad Donem.
Po ukończeniu studiów w Warszawskim Konserwatorium, koncertował
w Polsce i w Rosji. Był profesorem Wyższej Szkoły Muzycznej
im. Fryderyka Chopina w W-wie do roku 1939, a od 1949 Państwowej
wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie.

Myśl o zorganizowaniu Konkursu Chopinowskiego powstała w roku 1923,
a więc w czasie niezbyt odległym po pierwszej wojnie światowej.
Wówczas uważano muzykę tego kompozytora za zbyt romantyczną,
roztkliwiającą i rozbrajającą psychicznie.
Jednakże następne dziesięciolecia pokazały, że wykonawstwo
muzyki tego kompozytora jest podstawą pianistyki w ogóle,
"bo kiedy ktoś gra dobrze Chopina, zagra dobrze wszystko"
- pisał prof. Jerzy Żurawlew.

Ten twórca Konkursu, zmarły w dniach dziesiątego jubileuszowego,
nie mógł sobie wymarzyć piękniejszego czasu swojej śmierci.
Miał lat 93.
---
--
-

[super222]

Od jutra (25.VI.br) turyści odwiedzający Warszawę będą mogli
podziwiać nową atrakcję. Na Tamce, na pow. ponad 600m2 powstaje
artystyczna strefa poświęcona Fryderykowi Chopinowi.
W tym dniu o godzinie 18-tej odbędzie się huczne powitanie
kompozytora w Warszawie. Artyści młodego pokolenia wykonali
wielkoformatowe malowidła ścienne, które mają za zadanie odmienić
oblicze Tamki, a jednocześnie są hołdem dla F. Chopina.
wydarzenie jest częścią kampanii wpisującej się oficjalnie
w obchody Roku Chopinowskiego.
---
PS. Odnotowałam...ale? grafitti, komiksy i Fryderyk Chopin?

[sagittarius954]

A przechodziłem Krakowskim i skręcałem w Świętokrzyską , byłem o krok , gdybym
wiedział to bym zajrzał , a tak ... ale może jakoś tam doczłapię kiedyś

[ba-7]

Na głównej scenie Opener Festiwalu dziś o !6.00 najprawdziwszy
koncert muzyki Chopina.
Zapraszamy.
O wrażeniach może jutro.

[super222]

Na Opener Festiwalu????
Koniecznie!, proszę, kto grał?

Mieszkam daleko...niestety.

[super222]

Zawisł nowy neon na Lotnisku Okęcie.
Od tego momentu oficjalna nazwa to "Lotnisko Chopina".
Od roku 1934 lotnisko zawsze było Okęciem, ale
zarejestrowana w styczniu nowa nazwa zaczęła obowiązywać
i trzeba będzie się przyzwyczaić. Pełną parą ruszyła akcja
promująca nową nazwę": w środkach masowego przekazu i internecie.

Z obowiązku forumowego odnotowałam ten fakt
w wątku chopinowskim. Ale opinie Warszawiaków w tej sprawie
będą bardzo mile widziane. Czy potrzebna była ta zmiana?

[sagittarius954]

Wydaje mi się ,że jeszcze długo odlatywać będziemy z Okęcia a nie z Lotniska
Szopena .

[super222]

NAM...bliżej do Pyrzowic w Katowicach
albo Balic w Krakowie.

[super222]

Muzyk

Szopenie (Chopinie)
romantyczny "menie"
czy odnalazłeś superbrzmienie
w kosmicznej czasoprzestrzeni?
Czy też ukryty w fałdach
sukien gipiury, podbijasz serca
niewieście bladym oblicza wejrzeniem?
Czy geniusz muzycznyczy bawidamek
czy chory chłowiek?
Kim stałeś się w nowym wymiarze.
Nie wiem.
Lecz będziesz w mej wyobraźni tym, kim
ja ci każę.

Napisała: Małgorzata Jasińska z Koszalina,
a ja przepisałam, bo ładnie komponuje się
w naszym forumowym wątku.

[sagittarius954]

Ładne
Wpadnę jeszcze o 22.00 , musze kończyć , komp nie wytrzymuje

[super222]

George Sand

Jest tylko jedno szczęście w życiu -
kochać i być kochanym.
---

[sagittarius954]

Do tego tygodniowo jedno pieczone prosię , beczka wina , piwa i gorzałki
I się można kochać

[super222]

65. Międzynarodowy Festiwal Chopinowski

W sierpniu 1826 roku z polecenia lekarzy warszawskich
i profesora Józefa Elsnera do Dusznik przyjechał Fryderyk Chopin.
Kurort mu się podobał. "Dwa dni już piję serwatkę i wody
tutejsze - napisał do kolegi .

Najprawdopodobniej pobyt Chopina w Dusznikach byłby niezauważony,
gdyby nie koncert, z którego dochód przeznaczony był dla sierot
po ojcu, który zmarł podczas pobytu na kuracji.
Chopin dał 2 koncerty, co jemu wiele chwały, a sierotom wsparcie
przyniosło.
Są więc Festiwale Chopinowskie w Dusznikach hołdem składanym
każdego roku Chopinowi za jego piękny czyn. To najstarszy i nadłużej
funkcjonujący festiwal muzyczny na Swiecie. od dwudziestu lat jego
dyrektorem artystycznym jest znakomity pianista polski,
prof. Piotr Paleczny, a dyrektorem organizacyjnym Andrzej Merkur.

Tak więc 6 sierpnia 2010 odbędzie się koncert inauguracyjny
o godzinie 20,00. W programie: Piotr Paleczny oraz
Orkiestra Filharmonii Wrocławskiej pod dyrekcją Marka Pijarowskiego.

[super222]

W dniu 8 sierpnia (niedziela) o godzinie 12,30
w Kościele Parafialnym odprawiona zostanie Msza św.
w intencji Fryderyka Chopina.
Podczas liturgii, której będzie przewodniczył
Ordynariusz Diecezji Świdnickiej Ks. Biskup
Ignacy Dec, wykonana zostanie Msza Józefa Elsnera
---
Obowiązek forumowy nakazuje o tym napisać.

[super222]

Dziękuję za informację.
Zaszczyt to dla nas, że zauważony został
wątek na forum 50-latek, obok innych,
z założenia interesujących się muzyką
klasyczną. Pozdrawiam serdecznie.

PS. Będę szczęśliwa jeżeli ktoś się
zgłosi do konkursu.

[super222]

...w holu hotelu Amber Baltic, na piasku wśród muszli,
ulokowano małą atrapę fortepianu, czym podkreślono, że
mamy Rok Chopinowski.
Wybitny kompozytor był obecny w Międzyzdrojach na każdym
kroku, zapewne za sprawą animatora kultury i działań
z nią związanych - Waldemara Dąbrowskiego.

Na Wakacyjnym Festiwalu Artystów w Międzyzdrojach *obecna*
była także kultura wyższa. Utwory Fryderyka Chopina grał
pianista Janusz Olejniczak. Był to koncert kameralny.

O tym, jak trudne są utwory Chopina przekonała się Natalia
Kukulska , występująca w drugiej części koncertu
"Chopin, jazz, pop". Nie udała się jej próba
zaśpiewania pieśni kompozytora w rytmie popu.
Wraz z kolejną piosenką wykonywaną przez Natalię, słuchacze
opuszczali amfiteatr. Ja też bym wyszła...po pierwszej.

Wszyscy się starali żeby Wakacyjny Festiwal Artystów
nie stał się zwykłymi wakacjami bez wielkich wartości.

---
Na podstawie obserwacji Bohdana Gadomskiego.

[sagittarius954]

Własnie teraz są tam moi A ja leże w stolicy

[super222]

Altruistycznie - nie chciałeś pojechać,?

czy


egoistycznie - nie chcieli Cię zabrać ?
---

[super222]

Urodził się 17 maja 1851 roku w Kamieńcu Podolskim.
Do 12-tego roku życia gry uczyła go matka, a potem już sam ćwiczył
i to tak skutecznie, że mając zaledwie 9 lat wykonywał trudne utwory
Webera. Trzy lata później "Kurier Warszawski podał, że
na Podolu jest jedenastoletni fortepianista
Oleś Michałowski, który zadziwia wszystkich swoimi nadzwyczajnymi
zdolnościami muzycznymi.

Studia wyższe odbył w Konserwatorium Lipskim, a następnie
został rekomendowany Lisztowi w Weimarze.
Liszt przyjął Michałowskiego początkowo niechętnie, zważywszy, że
Polak był wychowankiem konserwatorium, którego nie cenił.
Jednakże po wysłuchaniu jednego z utworów Chopina, Liszt powiedział
do swoich uczniów: - "Tak trzeba grać Chopina, ale tak może grać
Chopina - tylko Polak." A do Michałowskiego:
- "Ucz sie u siebie samego" oraz "Nie chcę i nie mam prawa
wpływać na pańską indywidualność".
Bo Michałowski grał Chopina wspaniale, dzięki swemu talentowi
oraz wpływowi znakomitych mistrzów, m.in. uczniów samego Chopina:
Mikulego i Czartoryskiej. Natomiast uczniem Michałowskiego był
znany nam z poprzednich postów Jerzy Żurawlew.

Michałowski całe życie marzył, aby odejść z tego świata w dniu
śmierci Chopina. Tak się stało. 17 października 1938 roku
wielki pianista już nie wystąił z recitalem chopinowskim, jak
zwykł był to robić od kilku dziesięcioleci.
Jego dzieło kontynuowali uczniowie...

Pamiętają o Roku Chopinowskim

[super222]

miejscy urzędnicy.

"Każde urodzone w tym roku w Warszawie dziecko otrzymuje
śpioszki (według oficjalnej nomenklatury "pamiątkowe body
niemowlęce), opatrzone z przodu napisem "Rodem warszawianin,
sercem Polak, a talentem świata obwatel".
---

[sagittarius954]

Przechodziłem Krakowskim Przedmieściem koło tych sławetnych grających ławeczek .
I każda była już obstawiona przez jakiegoś turystę a muzyka płynęła spokojnie .
Naprawde dziwię się że na takie bzdury są pieniądze . Wystarczy zaś pojawić się
na przedmieściach Warszawy żeby zobaczyć wiaty przystankowe liczące sobie 30 lat
, chodniki z lat 60-tych i odrapane budynki z prawie walącymi się balkonami .
Dlatego całe to zarządzanie pieniędzmi w gruncie rzeczy naszymi jest kantem o
pewna część ciała . No ale trudno , ostatecznie , warszawianin , sercem Polak z
talentem obywatela świata może siusiać w takie urocze body .

[super222]

...pierwsza wzmianka o ławeczkach pojawiła się 13 stycznia
w tym wątku. Autorka Dwa Filary oceniła je jako FAJNE.

24 lutego pisałam ja o problemach pewnej pani, która
potraktowała ławeczkę jako mapę i busolę...i gdzie ją
to zaprowadziło

Przy okazji przypomniałam sobie różne posty umieszczone w tym
wątku przez liczne grono forumowiczów. Szkoda, że zapał do
tematu wygasł, a JEGO ROK 2010 nadal trwa. Szkoda.

Wracając do Twojego ostatniego postu - Sagi - godne najwyższych
słów uznania dla twórców tej *maszynerii*, dzięki której słychać
muzykę i że nie popsuło się to jeszcze. Nikt nie usiłował wydłubać
tych guziczków??? To świadczy o wielkości muzyki kompozytora.
Ona wzrusza i budzi szacunek. Zgromadziliśmy sporo wiadomości,
co mnie bardzo cieszy i jeżeli warunki będą ku temu - trwajmy.

Jeżeli zechcesz coś napisać - to będzie już 300 post.
---

[super222]

Będzie 280...280...

[sagittarius954]

Tak , czy siak my ciągniemy ten wątek do końca roku A później go natla
spuści i będziemy mogli zacząć zajmować się następnym tematem

[super222]

www.youtube.com/watch?v=tNG0IH369dE&feature=related


Umieściłam jeden z utworów Chopina w wykonaniu
Leszka Możdżera. Niech i tutaj będzie nowoczesne wykonanie.

Leszek Możdżer - młody pianista (ur. w 1971 roku),
po ukończeniu Akademii Muzycznej w Gdańsku, jest jednym
z najwybitniejszych polskich artystów młodego pokolenia.
Od roku 1993, kiedy to otrzymał wyróżnienie na Jazz Juniors,
zasypywany jest nagrodami za oryginalność i własny język
w twórczości. Jako czytelniczka POLITYKI z zadowoleniem przyjęłam
informację, że w roku 2004 otrzymał od tego tygodnika Paszport
Polityki, co dla młodego artysty jest wyróżnieniem ogromnej wagi.
Jego dorobek artystyczny to ponad 100 nagranych albumów.
---
S

[super222]

Mieszkańcy Krakowskiego Przedmieścia mają powyżej uszu
muzyki Chopina dobiegającej dzień i noc z kamiennych ławeczek,
które ustawiło miejskie biuro promocji.

Zadowoleni są *obrońcy krzyża*, koczujący przed Pałacem
Prezydenckim. Słuchają mazurków dzień i noc i im to wcale
nie przeszkadza, bo wiedzą, że Chopin wielkim Polakiem był.

Tak więc radość z ławeczek mija, a one grać będą *Na zawsze*,
co przekazała Warszawiakom szefowa biura promocji.
---

[super222]

Uczę się...

[super222]

Do końca lata, albo i do pierwszych śniegów
codziennie o godzinie 19 restauracja
"Akademia Smaku" w Warszawie (a gdzieżby)
zaprasza
na mini recitale studentów Akademii Muzycznej
oraz znanych warszawskich pianistów, którzy
prezentować będą swoje interpretacje utworów
Fryderyka Chopina.
Wstęp na wszystkie koncerty jest wolny.

Inauguracja cyklu koncertów odbyła się dzisiaj
- w sobotę, 28. 08. Właściciele restauracji
włączyli się w ten sposób do obchodów Roku Chopinowskiego.
---

[super222]

PS. To białe cudo, to
fortepian calisia.

[filip505]

...jak by byl czarny,to by nie byl fortepianem????.
...super ,gdzie ty sie podziewasz,stesknilem sie.

[super222]

www.youtube.com/watch?v=BOWTVyiw834&feature=related

Piękne słowa, piękna muzyka... chce się żyć.

Filip napisał: ...super, gdzie ty sie podziewasz,
steskniłem sie.

PS. Gdyby fortepian był czarny...to też by był fortepianem,
ale nie tak pięknym jak biały, bo to jest cudeńko.

[pan666]

Re:
super222 11.09.10, 08:58

dzieki za zaproszenie szustko

Rok Chopin´owski to rowniez Rok R.Schuman`a
czasami jednak wole dziela Klary-wiecej zaskakujacych
pasage i ta "wirujaca" muzyka

teraz do mnie,mam wielki problem,probuje od kilku
miesiecy i jeszcze nieznalazlem w netcie

dowolna transcrypcja z luta na cello Marin Marais

w wykonaniu P.Casals i J.du Pre

do pelnego szczescia z okresu wegierskiego Pabla
i bosego okresu Jacqueline

zapewniam ze niechodz mi o porownania,o to ktore z nich lepsze ...
chce miec te dwa wykonania najlepszych cellistow XX wieku

.. puki co swiat muzyki niema nowego im rownego cellisy

podaje link z M.Maris dagamba

www.youtube.com/watch?v=2nlq69pmADo
piekna muzyka ..,a moze ja urodzilem sie ~300 lat zapuzno ?

entuzjasta muzyki dawnej

[super222]

Znalazłeś nasz wątek, cieszę się Panie 666. Otworzyłam załączonego linka
i ze wstydem muszę się przyznać, że muzyka dawna mnie nie interesuje.
Słusznie zauważyłeś, że trzeba by żyć w wieku XVI lub XVII.
Żebyś nie pomyślał, że Twoje szukanie było bezcelowe, informuję, że
przeczytałam trochę o Marinie Marais...ale to nie ta epoka i ta muzyka,
może interesować wyłącznie koneserów, do których i Ty zapewne
zaliczasz się. W tym wątku piszemy wyłącznie o Chopinie
i roku 2010 Jemu poświęconym. Natomiast gdybyś chciał pogawędzic
na różne inne tematy, to może zerknij to
wątków na tym forum.Tematów mamy do wyboru, do koloru.
Serdecznie pozdrawiam. superka.

[pan666]

200 urodziny Fryderyka

ogladalem ongis program mistrza dotyczacy,od Warszawy przez Wieden do Paryza
dosc dokladne
w jednej z notatek Fryderyk napisal "... ach znowu ten Wolf"
po jakims czasie na innym kanale nieco wiecej o wspolczesnym Fryderykowi
E.Wolf ponoc pochodzil z Poznania i pisal ludzaco do tworczosci Fryderyka
mazurki , w tym samym programie jakas nieznana mi francuzka pianistka
wykonala pare utworow E.Wolfa ,gdybym niewidzial/slyszal calego programu
glowa bym swiadczyl ze to utwory F.Chopina , ponoc ta pianistka wydala
(za wlasne pieniadze?) plyte z utworami Wolfa - w polskich mediach cicho o Wolfie
szukalem na youtube i tez nic

zastanawiam sie jaka mysl przyswiecala producentom (niemiecka telewizja) tego
programu ?
ponoc w tym samym czasie,w Paryzu dwuch kompozytorow kaponuje bardzo do siebie
podobne utwory

moze jest tu milosnik romantyzmu z Poznania ?
moze zechcial/a by pogrzebac glebiej w temacie ?

Pzdr.

[super222]

konkurs.chopin.pl/pl

[super222]

Nie, nie można teraz...
www.youtube.com/watch?v=uxe2P5BgRFk&feature=related

[super222]

wyborcza.pl/1,75475,8443530,Chopin_na_81_fortepianow.html

[sagittarius954]

Powiem Ci że od niedzieli chcąc nie chcąc, znów staniesz się głównym dziennikarzem forum . I proszę , rok znika i niedługo trzeba spuścić wątek , a czy już zastanawiasz się nad następnym na to miejsce ?

[super222]

Powiem Ci że od niedzieli chcąc nie chcąc...

Z dotychczasowych doniesień wynika, że wszystkie przesłuchania
XVI Konkursu chopinowskiego (oraz koncert Argerich i Freirego) można będzie
śledzić w transmisjach radiowej *Dwójki* i TVP Kultura.

Kanał TVP Kultura jest mało popularny wśród mieszkańców miasteczek
i wsi, a to za sprawą podwyższonego abonamentu w kablówkach. *Pod strzechy*
najczęściej trafiają programy TvP I i II oraz Info.Kanał I TVP w swoim
programie nie uwzględnił roli misyjnej, na którą sie powołuje od pewnego
czasu. W ten sposób słuchanie pianistów z całego świata zawężone zostało
do bardzo wąskiego audytorium, ludzi na świecznikach i wydawców płyt.

Bo jak rozumieć takie stwierdzenie?: ...finał i koncert leureatów będą
dostępne nie tylko w bezpośrednich transmisjach.
Zupełnie tego nie rozumiem, albo...nie chcę rozumieć.

Gdy ucichną koncerty laureatów, zupełnie zgaśnie zainteresowanie Rokiem,
bo będzie powiedziane, zagrane, ocenione, pokazane...wszystko.
Może jeszcze Możdżer ustawi fortepian na tle Muru Chińskiego.
Ale to już będą ostatnie akordy Roku Chopinowskiego.

Za docenienie przez Ciebie mojego wkładu pracy w tym wątku, serdeczne
najserdeczniejsze dzięki.

Poszedłbym z Tobą na kawkę Superko :D

[sagittarius954]

Ogromne dzięki , za ten wątek , potrafiłaś jak nikt inny podtrzymać przez cały rok .
Wiem, życie to nie bajka . Gusty też się zmieniają jak i my coraz bardziej przychyleni.
Bardzo Bardzo Ci Dziękuję , choć może za wcześnie, do końca roku jeszcze sporo czasu . Jeszcze wiele Twoich postów mam nadzieję przeczytać i dopiero wtedy obdarzyć Ciebie nie tylko słowem, ale i czynem, ale o tym kiedyś już na poczcie

Początek konkursu na cztery ręce i dwa fortepiany

[sagittarius954]

Oczywiście nie jestem miłośnikiem ani Chopina , ani muzyki poważnej bo amatorsko do takiej zaliczam utwory Chopina . Dlatego zupełnie po ludzku siadając przed telewizorem , zaopatrzony byłem w talerzyk z porcją chałwy za 4,38 pln-ków . Pierwsze akordy duetu pianistów zupełnie mnie wyizolowały z takiego typu muzyki i moja koncentracja biegała gdzieś w oddali na tyle daleko, żeby nie słyszeć a bardziej trwać przy dźwięcznym obrazie tv. Dobrze że i utwory były nie za długie a przerwy robione między nimi sprawiały ,że wracałem z oddali z pamięci i wspomnień . Kilka razy zdawało mi się że ręce kobiety i mężczyzny były na tyle niewprawne że znalazłem się w małym pokoiku na poddaszu praskiej kamienicy , gdzie młody chłopak ćwiczył wprawki na pianinie , wszystkie przejścia , uderzenia palcami o klawisze często pomylone sprawiały ,że zdawałem się być znów małym chłopcem słuchającym swojego brata ćwiczącego aż do znudzenia .
Móje konkursy rozpoczęły się kiedy Martha Argerich była młoda i piękna i z wiekszą świeżością wydobywała akordy, ale teraz zdawało mi się że jej spokój i doświadczenie zdobyte wieloletnim wysiłkiem i rozumieniem każdej nuty jest na tyle mistrzowskie ,że dawniej delikatne dłonie dziś opatrzone znamionami starości wydobywają dla mej duszy nie tylko wspomnienia ,ale i godzinę spotkania z najprawdziwszą kulturą . Wielce nudną ,a jednak cudownie balsamującą wszystkie zadrapania , rysy zdobyte ostatnimi czasy w codziennym życiu . Kiedy wydawało mi się że mój stan okraszony już nie zostanie , ostatni utwór Brahmsa doprowadził mnie wrzenia , ręce kobiety i mężczyzny znalazły się we właściwym miejscu i czasie i choć wzrokiem biegały po kartkach z zapisem nutowym były jednością muzyki .
Mogłem jak we śnie ,odbyć podróż do swojego wnętrza przypominając sobie pierwsze październikowe spacery z dziewczyną i przekonywanie ja do melodii wydobytych z pamięci , a kawałęk który mi został chałwy przestał smakować . Jego miejsce zajęła muzyka nie odtwarzana ,a le tworzona cudownymi rękami , wszystkie tony ułożone w kolory barwiły i mnie , zamykałem oczy i wrastałem w nastrój sali . Tak muzyka szczęścia zupełnego nie daje ale muzyka poważna uwiedzie każdego choć na godzinkę i ze zniknięciem obrazu i akordów pozostało mi spoglądać w gwiazdy a księżyc wyszedł długo długo później i przypominał rogalik , doświadczony rogalik pełzający tak już tyle milionów lat po tym rozgwieżdżonym niebie .

[super222]

www.youtube.com/watch?v=RQSw61zcIw0&feature=related


Pierwszej damy światowej pianistyki nie może tutaj zabraknąć.
Specjalnie dla Sagiego wklejam *na zawsze* tę, która czarowała
na wszystkich kontynentach, a wczoraj dała nam okazję do podziwiania
mistrzostwa na najwyższym poziomie. Mamy ja w roku 2010
w Polsce, w Warszawie i będzie jurorem XVI Konkursu Chopinowskiego.
Wszystkim uczestnikom życzymy pięknych wspomnień, możliwości
zaistnienia na estradach światowych, co stanie się łatwiejsze po
udziale w tym konkursie. Polskim uczestnikom miejsc w pierwszej
dziesiątce, a nawet jeszcze wyżej. *Porażona* wirusem nie jestem
w stanie sklecić porządnie jakiegoś podsumowania, ale zrobił to
pięknie Sagi. Do oceny wczorajszego koncertu nic dodac już nie mam
prawa...
---

Oglądanie konkursu w tym roku sprawia mi niemało

[sagittarius954]

kłopotów .

Ciągle coś mnie dekoncentruje . chyba odpuszczę sobie pierwszą część konkursu .

[super222]

www.youtube.com/watch?v=4LJpTnUWNj8
Nie tylko Ty masz trudności z odbiorem przesłuchań.
Żeby odejść od bardzo poważnych tematów...

[super222]

Dzisiejszej nocy przed pierwszą ogłoszono nazwiska zakwalifikowanych
do II etapu Konkursu Chopinowskiego (noc z 7 na 8 . 10. )
Z polskich uczestników zakwalifikowano:
- Marka Bracha
- Jacka Kortusa
- Marcina Koziaka
- Pawła Wakarecego
Jedna z uczestniczek - Japonka Yuma Osaki - zakwalifikowana i rewelacyjna.

www.youtube.com/watch?v=0CS2bwTw0Jg&translated=1

[irsila]

Myślę nad limerykiem o Chopinie.
Bardzo trudna sprawa. Jeden tylko wymyśliłam, koryguję.
chopinium.pl/

[super222]

Wymyśl i wpisz.
Ale tylko o Chopinie...OK?
Musisz się pośpieszyć, bo jesteśmy
już w IV kwartale TEGO ROKU.
Pozdrawiam.

[irsila]

Wizerunkowa rewolucja Chopina.
Czaisz coś super?

Limeryk powinien być błyskotliwy, zabawny i zaskakujący. Jury konkursu weźmie pod uwagę treść oraz walory poetyckie utworu. Treść powinna się wpisać w wizerunkową rewolucję kompozytora i przyczynić się do powstania mody na Chopina. Prace indywidualne lub zespołowe należy wysyłać na adres konkurs(at)efkm.eu do 11 października 2010 roku.
chopin2010.pl/pl/wiadomosci/entry/5175-konkurs-na-limeryk-o-chopinie.html
Przesłuchałam to :
www.youtube.com/watch?v=44rdKMZJtGQ&feature=related
i tradycyjne nagrania i troche innych i wymyślam,
czasu mało, o konkursie dowiedziałam się niedawno.
Opublikuje pierwsze miejsca po rozstrzygnięciu konkursu, po 25 X
co tam ludziska wymyślą w temacie.

[irsila]

Albo coś takiego w tej chwili odsłuchałam, by do tematu sie zbliżyć,
dwie wersje
tradycyjna
www.youtube.com/watch?v=sQHomB-s3rc&p=F65692FE95786228&playnext=1&index=5
rockowa:
www.youtube.com/watch?v=uqhHyOEgxmQ&feature=related

[super222]

Druga wersja - rokowa, to tak jak oprawienie brylantu w żelazo.
Irsila ... muzykę Chopina musi się wyczuwać każdym nerwem,
każdym tonem, który trafia w sam środek serducha...
Każda próba wykonywania utworów tego kompozytora bez udziału
fortepianu jest zniekształceniem twórczości.
Czy zespoły rokowe *muszą* grać muzykę, której nie czują?
---
Myślałam, że zechcesz napisać jakiś limeryk lub kilka limeryków
i umieścić je TUTAJ. O tym pomyśl. Wklejanie linków do odsłuchania
mija się z intencją tego wątku. Wklejamy *wyjątkowości*.

[sagittarius954]

Raz Chopinek jako dziecię
Bębił w toto o czym wiecie
I tak mamę zdenerwował
Że w Dusznikach wylądował

[irsila]

Sagi, to nie jest limeryk. Popracuj jeszcze troszkę a będzie ok
Super, szacun, że dla ciebie Chopin musi byc tradycyjny,
ale rozejrzyj sie wokoło i zobacz co sie z jego muzyka robi i to na całym świecie.
Czy tylko w związku z jego 200 rocznicą urodzin ?
Napisałam trzy limeryki, na razie tu nie wpisze, bo wysyłam na konkurs
i trzymam w tajemnicy.

[super222]

Wśród 20 zakwalifikowanych do III etapu znaleźli się dwaj Polacy:
Marcin Koziak i Paweł Wakarecy.
Najwięcej, bo aż sześcioro, reprezentantów Rosji i innych krajów
walczyć będzie o zagranie w finale. Przesłuchania trwać będą od dnia
dzisiejszego (czwatek) do soboty i wówczas ogłoszona zostanie
dziesiątka szczęśliwców. Moje zdziwienie wzbudził brak pianistów
japońskich...odpadła moja faworytkado punktowanego miejsca.
Posłuchajmy Marcina Koziaka. Zasłuchałam się raniutko i w myślach
widziałam cichutko otwierające się drzwi do kariery dla tego młodziutkiego
pianisty.
www.youtube.com/watch?v=S2Go2dqwJYo

[super222]

A tutaj Paweł Wakarecy.

www.youtube.com/watch?v=bsyH1fQ-re0&translated=1

[super222]

Gratulacje dla naszych pianistów i życzenia
by znaleźli się obaj w szczęśliwej dziesiątce.

---

[super222]

W finale Polak Paweł Wakarecy.
Gratulacje !!!
---

[a000000]

ostania nutka w f-moll wybrzmiała... zagrał pięknie!!! nasz kolega z forum "muzyka klasyczna" - Pafcio!!!

[super222]

Dla Pafcia - Waszego Kolegi z Forum
życzenia
najpiękniejszego występu w Finale.

Miło, że odnalazłaś nasz wątek dotyczący Fryderyka Chopina.
Nie mogę powiedzieć, że jest on prowadzony tak profesjonalnie
jak Wasz, ale przecież :
Nie o to chodzi,
jak co komu wychodzi.
Czasami człowiek musi
inaczej sie udusi...

Serdecznie pozdrawiam.

[super222]

Jeszcze tylko jeden koncert w dniu dzisiejszym.
W nocy ogłoszony zostanie werdykt jury XVI KCH.

[super222]

wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80269,8544452,Julianna_Awdiejewa_zwyciezczynia_Konkursu_Chopinowskiego.html

[super222]

www.youtube.com/watch?v=iHlt1X-ywQc

[sagittarius954]

Cóż to byłby za konkurs , gdyby pierwszych skrzypiec nie zagrali jurorzy

[super222]

był moim pupilkiem, niestety, nie wszedł nawet do finału.
Widziałam cichutko otwierające się drzwi do kariery, ale
ktoś je brutalnie popchnął i się zamknęły.

W tej sytuacji pierwsze miejsce dla Julianny Awdiejewej ()
zaakceptowałam. Ten konkurs nie zgromadził wybitnych indywidualności,
talentów tej miary jak to bywało w innych konkursach, więc nie
wybrzydzajmy. Jury dostrzegło w grze tej pianistki jakieś wyjątkowe
walory, których ja/my nie słyszymy z powodu braku wykształcenia
muzycznego. Oni to mają i należy decyzję jurorów ładnie przyjąć.

[sagittarius954]

No może nie aż tak ładnie Ostatecznie nasze nadzieje z niektórymi kandydatami do pierwszego miejsca nie zostały ziszczone
Oczywiście też nie jestem muzykiem , ale przyznaję, pochodzę z rodziny uzdolnionej muzycznie która gra śpiewa i takie tam Muzyke Chopina odbiera się nie tylko uchem ,ale w identycznym stopniu sercem , i przyznaję w ten oto sposób Awdiejewa a Afdiejewa ma fory i to spore . Kobieta ma pierwszeństwo nawet w dążeniu do fotela przy fortepianie

[super222]

Nadejdzie dzień, kiedy zorkiestruje się jego muzykę, nie zmieniając nic
w partyturze fortepianu, i wtedy cały świat dowie się, że ów geniusz tak rozległy,
tak pełny i tak mądry jak geniusz największych mistrzów, których sobie
przyswoił, zachował indywidualność jeszcze bardziej finezyjną niż
Sebastian Bach, jeszcze potężniejszą niż Bethoven, jeszcze dramatyczniejszą
niż Weber. (George Sand).

Jeżeli laureat/laureatka ma za zadanie *przenosić* muzykę FCh na cały
świat przez najbliższych pięć lat, to Julianna była jedyną z finałowej dziesiątki,
która zdolna jest unieść ten ciężar odpowiedzialności.
Reprezentacyjna, piękna kobieta, doskonale zachowująca się na estradzie.

[super222]

W tym fragmencie wszystko jest piękne.
Posłuchajmy jeszcze raz...

www.youtube.com/watch?v=hbBM9fatMwI

[sagittarius954]

Sama widzisz , a jak jeszcze dłużej poczekamy i posłuchamy dojdziemy do tAkiego samego wniosku jak jury
Rok chopinowski jeszcze się nie zakończył , ale możemy poprosić natlę o odlepienie tego wątku , tylko czy rozstaniesz się z nim bez żadnych sentymentów ?
I o czym będziemy pisać ? Choćby taki temat: dumki emeryta , albo, z podwórka zwykłego użytkownika życia .
następny jaki jest rok ? Kto na tapecie ? Już posłowie wybrali ?

[super222]

Dziękuję.
Każda z wersji jest interesująca.
Sam to wymyśliłeś??

[sagittarius954]

no skąd ja , to mój kot , prawdę powiedziawszy

[super222]

[super222]

wyborcza.pl/1,75475,8556686,Awdiejewa__Chopina_wciaz_odkrywam.html

[irsila]

chopinium.pl/chopinium_blog/index.php/2010/10/najlepsze-limeryki-komentujcie-vlepki-do-wygrania/
I miejsce. Magdalena Basta:


Monsieur Chopin z Paryża przedmieści
tylko swoje klawisze chciał pieścić.
Przy gorącej zaś George
bywał zimny jak dorsz,
czym jej sprawiał niemało boleści.

Mistrz Fryderyk, co mieszkał w Ż. Woli,
wciąż z pianinem sam na sam swawolił.
„Frycku, powiedzże mi no,
któż to jest, ten Pianino?”-
raz mu George wycedziła powoli.


II miejsce. Małgorzata Czech:

Ambitny artysta z Kanady
chciał pójść we Fryderyka ślady
Pisał mazurki,
łykał pigułki.
Lecz ciągle był zbyt mało blady.

Znany pianista z Osaki,
grywał Chopina dla klaki.
Lecz w jego grze,
mało krwi wrze,
bo wiśnie to nie są maki.

III miejsce. Magdalena Jędrusiak

Pewien dizajner z Pragi,
miał w sieci okropne lagi.
Trafił na Szopena,
opadła mu szczena,
nie słucha już Lady Gagi.
--------------
Oto moje:

Koncert Chopina w Egipcie,
faraonów wskrzesił w krypcie.
Od preludium A-dur
piramid aż pękł mur
i uciekali jak najszybciej.

*
Prom Endeavour poleciał w kosmos,
Chopina dostarczył do niebios.
Wzięła galaktyka,
muzę Fryderyka,
nie odda, gdyż twierdzi, że to jej głos.
*
Raz gajowy w wielkim mieście,
fortepianów ujrzał dwieście.
strzelał do nich z dwururki,
aż zagrały mazurki
i Chopina pokochał wreszcie.

[sagittarius954]

Ach mój Boże komuś Żeś dał ten talencik
do bębnienia w klawiszy ten smęcik
Dziś chce wielu Chopinowi dorównać
A niektórzy limerykiem smagają
I do Paryża po swą Georginę się nie pchają .

[sagittarius954]

Raz Chopinek jako dziecię
Bębnił w toto o czym wiecie
I tak mamę zdenerwował
Ze w Dusznikach wylądował
Zaraz potem w szpony kobiet wpadł i ...przepadł

[super222]

Prawidłowo zbudowany limeryk:
w pierwszym wierszu powinna pojawiac
się jakaś nazwa miejscowości

Bez zachowania tej reguły, jest tylko sympatyczny
wierszyk. Czyli zacznij może od umieszczenia
w pierwszym wierszu nazwy Duszniki, a reszta
sama Ci się ułoży.
PS. Myślisz, że już jako chłopiec z mlekiem pod nosem
ON już...? Oglądał się za paniami?

[sagittarius954]

Raz Chopinek z Żelazowej Woli
Z pierwszym utworem zaczął sobie swawolić
I czyniłby chętnie tak przez całe życie
Gdyby nie doszedł do wniosku że uda się to tylko w Madrycie
Lecz już w Paryżu poznał smak zepsucia i został .

Do Dusznik raz przyjechało wychudłe pachole
Co z klawiaturą fortepianu wyczyniało bemole
I każda dama chciała zaczarować mistrza
Który na nazwisko Chopin miał oczywista
Zdaje się że młodzieniec bardziej od kobiety potrzebował innej artystycznej podniety .

[sagittarius954]

Raz Super z forum gazeta sprawiła watek
Sobie dla podniety i na klawiszach kompa grała
Ileż wiadomości o Chopinie podała
Oj wiem że ją bardzo interesowało
Dlaczego Chopin propagował jednak ciało .

[super222]

[super222]

Nic się nie zmieniło,
Poza biegiem rzek,
linią lasów, wybrzeży, pustyń i lodowców.
Wśród tych pejzaży duszyczka się snuje,
znika, powraca, zbliża się, oddala,
sama dla siebie obca, nieuchwytna,
raz pewna, raz niepewna swojego istnienia,
podczas gdy ciało jest i jest i jest
i nie ma się gdzie podziać.

Wisława Szymborska
fragment wiersza TORTURY.

[super222]

www.youtube.com/watch?v=edpuJzbDjcI&feature=related

(1915 - 1997)
Syn znakomitego muzyka niemieckiego, na stałe zamieszkałego w Odessie i pracującego
w tamtejszym Konserwatorium. Mieszane pochodzenie niemiecko-rosyjskie było dla
młodego muzyka źródłem kłopotów, bowiem władze sowieckie widziały w nim element
*podejrzany*. Nie ukończył żadnej szkoły muzycznej, a jego sława była pochodną
niezwykłego talentu, który rozwijał - jak mówił - dzięki ojcu i Wagnerowi, którym był
zafascynowany przez całe życie.
Ale oprócz gry na fortepianie, mógł byc podobno: dyrygentem, kompozytorem, malarzem.

Świat mógł go poznać od roku 1950 kiedy to odbył swą pierwszą podróż zagraniczną
do Czechosłowacji, a Praga stała się jego ulubionym miastem.
Do Stanów Zjednoczonych pojechał dopiero w roku 1961, gdzie poprzedzony legendą,
był serdecznie przyjmowany przez publiczność, a nawet zapronowano mu pozostanie
i nagrywanie z tamtejszymi orkiestrami. Nie zgodził się, a swoje występy tam określał
jako mierne. Wędrowcem był, lubił grać w małych miejscowościach, nie lubił wielkich
sal, co zresztą datowało sie od najwcześniejszych lat. Zaczynał muzykowanie w klubach,
akompaniowaniem. Gdy był już sławny grał utwory Chopina, Prokofiewa,
Bethovena i własne, lecz przede wszystkim Schumanna.
"Najgorzej z tym Chopinem, bo co chcę go złapać, to mi ucieka..." powiedział.

Jak bardzo Chopin uciekał() ...posłuchajmy Ballady no.3.w jego wykonaniu.

[super222]

(1927 - 2007)
...ale także pianista, kompozytor, dyrygent.

Ze strony ojca miał polskie korzenie, talent niezwykły zaowocował przyjaźnią z polskimi
twórcami: Witoldem Lutosławskim i krzysztofem Pendereckim, a w roku 1997 prezydent
Aleksandr Kwaśniewski udekorował artystę Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi RP.
Tyle o osobistych i zawodowych kontaktach z Polską.

Urodził się w rodzinie muzyków, co miało duży wpływ na wczesne zauważenie talentu
i ukierunkowanie wykształcenia muzycznego zarówno w grze na wiolonczeli jak również
na pianinie. W ówczesnym ZSRR pławił się w zaszczytach zawodowych i w życiu
osobistym. Poślubił piękną, utalentowaną primadonnę teatru Bolszoj, stali się rodzicami
dwóch córek. Byli na szczycie powodzenia zawodowego, odznaczani wszelkiego rodzaju
nagrodami państwowymi i innymi orderami.
Przypadek zrządził, że na swej drodze życia, artysta spotkał innego wielkiego Rosjanina,
który był wówczas szykanowany, przymierał głodem i nie miał gdzie mieszkać.
Był to Aleksander Sołżenicyn, który w osobie muzyka znalazł na pewien czas opiekuna
i obrońcę. Zamieszkał w domku ogrodnika na działce Rostropowiczów, a kiedy otrzymał
literacką Nagrodę Nobla i został usuniety ze Związku Pisarzy, co wówczas oznaczało
śmierć w twórczości, wówczas to muzyk napisał protest w obronie pisarza.
Ten szlachetny czyn spowodował, że Rostropowiczowie postanowili opuścić ZSRR, bo
znaleźli sie w sytuacji uniemożliwiającej koncertowanie. Wcześniej deportowany został
pisarz. Po okresie przystosowywania sie do nowych warunków, artyści stali się ozdobami
sal koncertowych w Europie i na świecie. Wracał do pianistyki dla wspólnych występów
z żoną. Nie był odtwórcą muzyki Chopina, był natomiast bliskim przyjacielem Światosława
Richtera (o którym napisała w poprzednim poście) i pomimo ogromnych różnic w usposobieniach stanowili wspaniały duet.

Mnie urzekła historia kompozytora i pisarza - dwóch wielkich postaci rosyjskiej kultury
i postanowiłam umieścić M. Rostropowicza w tym wątku, w gronie wybitnych.

Posłuchajmy...Galina Wiszniewska:
---
www.youtube.com/watch?v=8iOlPgrXlTo&feature=related

[super222]

Baaaaaardzoooooo okrężną drogą...tak bardzo okrężną, że
uniemożliwiającą odpowiedź, zwrócono mi uwagę, że zaniedbuję wątek
chopinowski, a już szczególnie zaniedbałam historię romansuFryderyka
Chopina i Marii Wodzińskiej, który trwać miał w miejscowości Kłóbka.

Młodzi poznali się w roku 1835, a w 1836 zaręczyli. Jak wiemy, zaręczyny
zostały zerwane na żądanie rodziców Marii, którzy uważali, że Fryderyk jest
słabego zdrowia i nie gwarantuje stabilizacji życziowej i małżeńskiej.
Na tym mój opis narzeczeństwa skończył się, bo nie sposób opisywać
wszystkiego co związane jest z życiem kompozytora.

Aliści...wróciłam do historii tego związku i czytam:
- 24.VII.1841 Maria poślubiła hrabiego Józefa Skarbka, a po siedmiu latach rozwiodła
się z nim i w roku 1848 wyszła za Władysława Orpiszewskiego, który był dzierżawcą
majątku jej pierwszego męża.
Po śmierci męża zamieszkała w Kłóbce u swojej siostrzenicy.
Mieszkała tam 15 lat, aż do swojej śmierci i została pochowana w grobowcu
swojego drugiego męża.

Wydaje mi się, że romans w Kłóbce zakwitł długo, długo po zerwanych
zaręczynach z Fryderykiem Chopinem.
Jeżeli ktoś wie coś na temat tego romansu - proszę napisać.

[sagittarius954]

Instytucja rozwodu jak widać miała się dobrze i w tamtych czasach ale dla tych co im pogoda sprzyjała

Jeżeli ktoś wie coś na temat tego romansu - proszę napisać.Napisała super .
Oczywiście , choć jeszcze nie było tych no fotoreporterów i prasy kolorowej opisującej to i owo to jednak rubryki w lokalnych gazetach istniały .
Pech po prostu pech nas dosiągł , my tu a oni tam , przydałby się jakiś pojazd ponad czasowy , ale znając ród kobiecy i tak wina leżała po stronie mężczyzn . I basta .

[super222]

www.youtube.com/watch?v=DVqNvgWXlfY&feature=related


Maurizio Pollini - laureat Konkursu Chopinowskiego z roku 1960, był
rekomendującym zakup fortepianu Steinweya model B, jednego z ośmiu
kolekcjonerkich egzemplarzy, dla Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina w W-wie.
Dyrektor NIFCH odebrał czek na 50 tys. euro podczas konceru w Ludwigshafen,
na którym grali laureaci tegorocznego XVI Konkursu Chopinowskiego: Julianna
Awdiejewna i Ingolf Wunder (II miejsce - "Bo ja z Chopinem będę związany
do końca życia. Dla mnie to najważniejszy kompozytor" - powiedział w wywiadzie
po konkursie).
Fortepian kosztuje 80 tys. euro. Brakujące 30 tys. pokryje firma Steinwey i Sons
z Hamburga.
Niemiecki Koncern BASF postanowił w ten sposób uczcić 200-lecie urodzin
Fryderyka Chopina.

Kompozytor Henryk Mikołaj Górecki

[super222]

www.youtube.com/watch?v=brotY-aMCBE&feature=related


zmarł w piątek 12.11.2010 w Katowicach.

"Nim umrę, chciałbym się dowiedzieć,
co to jest muzyka" - powiedział ten wybitny polski kompozytor.
Zaistniał na rynku muzycznym za sprawą III Symfonii pieśni żałosnych.

Jest Honorowym Obywatelem kilku miast poskich, posiada tytuły
honoris causa wielu uczelni muzycznych, a w październiku otrzymał
najwyższe polskie odznaczenie państwowe Order Orła Białego.

Wśród wielu postaci świata muzycznego, w tym wątku pragnę również
pozostawić wspomnienie o Wybitnym Polskim Muzyku...

[super222]

Po seriach Czarnej i Białej, w grudniu ukaże się w sprzedaży seria Błękitna
dzieł Chopina, wszystkich finalistów XVI Konkursu Pianistycznego
im. Fryderyka Chopina.
Będą to płyty z nagraniami Julianny Awdiejewej, Ingolfa Wundera, Lukasa Geniusasa,
Daniła Trifonowa i Ewgeni Bożanowa. W dziesięciopłytowym cyklu zarejestrowano
na żywo wykonania wszystkich finalistów.
A więc: w grudniu 5 płyt, a nastęnych 5 nagrań w połowie lutego 2011 roku.
---
Julianna Awdiejewa

[super222]

Bardzo zaniedbaliśmy ten wątek. Jeszcze parę dni i pozostaniemy daleko
w tyle za podstawowym wątkiem "przeboje".
Znużenie tematem?, ależ skąd? To Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka
Chopina - XVI już, odwrócił moją uwagę od samego kompozytora, żeby
śledzić to, co się działo wokół Konkursu. A działo się dużo i głośno.
Jeszcze tylko jeden miesiąc JEGO ROKU...trzeba mi więc dopowiedzieć
jakieś fakty z życia tak krótkiego i tak bogatego w wydarzenia.
Od dłuższego czasu jestem w tym wątku absolutnie sama, co daje mi
namiastkę odczuć pisania bloga. A niech i tak będzie...
Trzeba mi wrócić do fascynacji Fryderyka...kobietami, bo wciąż czytam,
wciąż odkrywam nowe fakty.

[super222]

Aby wieniec sławy w niezwykły zamienić,
Rzucasz lubych przyjaciół i rodzinę drogą;
Mogą Cię obcy lepiej nagrodzić, ocenić,
Lecz od nas kochać mocniej pewno Cię nie mogą.




Ten wiersz Konstancja starannie wykaligrafowała w albumie Fryderyka
kiedy to jego wyjazd do Wiednia został postanowiony.
Na kilka dni przed ustalonym na 2 listopada 1830 roku wyjazdem, Fryderyk
po raz ostatni spotka się z Konstancją. Wybrali Ogród Saski.
Podczas spaceru darowuje dziewczynie staromodny pierścionek,
brylancik oprawiony w srebro. Konstancja zachowa go do śmierci,

W miarę zbliżania się daty wyjazdu, Chopin pochmurnieje.
Już w Wiedniu dochodzą go pogłoski o staraniach Józefa Grabowskiego
o rękę Konstancji i ewentualnym małżeństwie.
Kiedy małżeństwo stało się faktem, napisał do przyjaciela:
Panna Gładkowska poszła za Grabowskiego, ale to nie przeszkadza
aktom platonicznym.
Konstancja pod koniec życia straciła wzrok...z przejrzystych mimo
ślepoty oczu Konstancji płynęły rzęsiste łzy, gdy siadała do fortepianu
i zaczynała śpiewać pieśń, którą śpiewała na koncercie pożegnalnym.
---
PS. O Konstancji Gładkowskiej pisałam w poście w dniu 6.o2.br.
w części pierwszej.

[sagittarius954]

Ej miłości , wiecznie jesteś żywa
A pamięć po tobie delikatnie spływa
Kojąc czasy trudne dajesz nam marzenia
Byśmy w sercach naszych uczcili wspomnienia .

[super222]

2 listopada 1830 roku Fryderyk Chopin opuszcza Polskę na zawsze.
Z rodziną żegna się w domu, natomiast prof. Elsner i przyjaciele z Konserwatorium
odprowadzają go aż do ulubionej przez nas Woli.
Z Warszawy wyjeżdża samotnie, dopiero w Kaliszu ma do niego dołączyć przyjaciel
Tytus Wojciechowski. Na pożegnanie przyjaciele śpiewają kantatę, skomponowaną
przez Elsnera w hołdzie dla talentu ulubionego ucznia, przeczuwa również, że Chopin
będzie miał do spełnienia *historyczną misję*.
Prosili go rodacy: "Fryderyku, bądź naszym krzykiem, żebyśmy nie pomarli zagłuszeni!
Bądź naszym krzykiem i niech świat wie, że Polska wciąż żyje, jaśnieje..."

Mając zaledwi 20 lat wybiera się w podróż, której stacji docelowej nie zna, gdzie nikt
go nie czeka, a obarczono go tak ogromną misą *Być głosem wołającej Polski*.
Zerwał z wszystkim co kochał, w przeczuciu, że z obranej drogi powrotu już być
nie może. W Polsce Powstanie Listopadowe. Tytus wraca, by włączyć się do walki.
Chopin otrzymuje od ojca formalny zakaz powrotu do Polski i żeby wybił sobie z głowy
heroiczne projekty. Odtąd Fryderyk oddzielony od swoich zazna samotności, która
będzie coraz trudniejsza do zniesienia.
---

[marii51]

Super zamieściła informację "Chopin otrzymuje od ojca formalny zakaz powrotu do Polski i żeby wybił sobie z głowy
heroiczne projekty. Odtąd Fryderyk oddzielony od swoich zazna samotności, która
będzie coraz trudniejsza do zniesienia.
Wiedeń tak wynagradza Fryderyka Chopina ...


Pomnik Fryderyka Chopina „La note bleue" w wiedeńskim Schweizergarten

www.wien.polemb.net/index.php?document=666

[super222]

Przekazanie pomnika Fryderyka Chopina dla miasta Wiednia nastąpiło
w czwartek 25.11.2010 roku. Nazwa pomnika "Niebiańska nuta" nawiązuje
do takiego określenia geniuszu artysty, użytego przez George Sand.
Chopin w Wiedniu był dwa razy: w lipcu 1879 na kilka tygodni, oraz
na kilka miesięcy zatrzymał się w tym mieście w drodze na podbój Europy.

Wiedeń nie jest łaskawy dla artysty. Na wieść o tym, że młody muzyk myśli o płatnych
występach, stygnie zainteresowanie ... ale nie tylko to, również narodowość polska
- w związku ze zrywem narodowo-wyzwoleńczym w listopadzie - nie rokują sławy.
Chopin doświadcza, jak trudno byc Polakiem w Austrii, w napiętej i wybuchowej
atmosferze. Boże Narodzenie 1830 roku jest dla Chopina wypełnione tęsknotą
za najbliższymi - rodzicami i rodzeństwem - a także za dawnym czasem.
Rodziców zapewnia najspokojniej,że dobrze się czuje, ale w listach do przyjaciół
przebija smutek: Dziwno mi, smutno mi - rady sobie nie wiem - czemuż ja sam?.
Po kilku miesiącach udręki i szarpaniny, pakuje swoje manatki i rękopisy
i wyjeżdża sam do Paryża. Otwiera się przed nim nowe życie. Błyskotliwe, bolesne...
---
PS. Marii - dziękuję.

[super222]

Oczwiście: Chopin w Wiedniu był pierwszy raz w roku 1829.
Skąd taka data? Spojrzałam nie na tę stronę notatek.

[marii51]

Super i zaglądających... do bardzo interesującego wątku stworzonego przez założycielkę -powinnam przeprosić za niepoprawny obrazek pomnika- po prostu ujęłam nie to opracowane pomniejszenie --
teraz już zamieszczam właściwe

[super222]

Mam syna, którego wrodzona zdolność do muzyki do ukształcenia
w tej sztuce powołuje. ... Potrzeba mu tylko teraz aby mógł zwiedzić zagraniczne
kraje, zwłaszcza Niemcy, Włochy i Francję, ażeby się na dobrych wzorach
dostatecznie mógł ukształcić. Tak przedstawił prośbę o stypendium
ojciec Fryderyka. Niestety minister spraw wewnętrznych pomocy nie udzielił.

Jesienią 1830 roku podjęta została decyzja o wyjeździe, ma to być podróż na dwa
lub trzy lata. Rodzina pragnęła wysłać Fryderyka jak najszybciej w drogę, bowiem
spodziewano się niebezpiecznego rozwoju wydarzeń w kraju.

Od jego wyjazdu upłynęło już 5 lat, kiedy otrzymuje wiadomość, że rodzice
wybierają się do Karlsbadu (Karlowe Vary) na kurację, zaleconą ojcu.
Natychmiast wyjeżdża na spotkanie z rodzicami, spędzając w podróży kilka dni
i nocy...podróży dyliżansem. Tak więc 15 sierpnia przybywają tam prawie
równocześnie, oni z Polski, a on z Paryża. Również razem zamieszkali w
pensjonacie "Pod Złotą Różą".
Pijemy, jemy razem. Darujcie mi, że niepodobna zebrać myśli i o czym innym
pisać, jak o tym żeśmy szczęśliwi w ten moment, co przeszczęśliwy Fryderyk
donosi siostrom i szwagrom w liście do Polski. Tak spędzili prawie miesiąc.
Rozstanie następuje 14 września w pobliżu granicy pruskiej, gdzie z ciężkimi
sercami pożegnali się. Matka nie kryła łez, a Fryderyk zapewniał, że dołoży
wszelkich starań by następne spotkanie nastąpiło prędzej czy później.
Ale, choć wtedy tego nie wiedział, oglądał ich po raz ostatni.

[super222]

Była najmłodszą siostrą Fryderyka, dziewczynką o wyjątkowej inteligencji i wyobraźni,
nadzwyczaj utalentowaną literacko. Była autorką komedii, dramatów, poezji, pisanych
po polsku i po francusku. Uchodziła za drugie genialne dziecko Chopinów.
Pomimo najstaranniejszej opieki nie udało się Emilki uratować.
"Losem moim jest umrzeć:
nie boję się wcale śmierci,
ale boję się umrzeć w waszej pamięci'
- napisała w jednym z pamiętników.

Fryderyk jest świadkiem cierpień i umierania ukochanej siostry.
Zmarła 10 kwietnia 1827 roku.
Na warszawskich Powązkach można przeczytać zachowany napis:
Emilja Chopin
zmarła w 14-tej
wiośnie życia
jak kwiat
w którym piękna
owocu kwitła
nadzieja.
~~~~~~~~~~~~

[sagittarius954]

Prawie jak Urszulka

[super222]

Gdy przeczytałam Urszulka to zauważyłam,
że jest błąd w tytule ...
co dwie głowy to nie jedna...
-

Chopin w Wenezueli

[super222]

muzyka.onet.pl/10180,1631974,0,3,wywiady.html


Czy podobają Wam się malowidła na płotach, murach, ścianach domów,
drewnianych albo murowanych straszydłach ?
Czy to aby dobry sposób, żeby rozsławiać nazwiska Polaków ?
Mam wątpliwości ...

[super222]

Pisaliśmy o niej 7.02.2010 r. - część pierwsza.
Brunetka, czarnooka, zupełne przeciwieństwo Konstancji Gładkowskiej - niebieskookiej
blondynki. Z poprzedniego postu możemy dowiedzieć sie jedynie, że Fryderyk i Maria
spotkali się, zakochali, zaręczyli, a potem zaręczyny zostały zerwane.
Przyczyny? Prozaiczne...matka Wodzińska zaczęła mieć coraz większe wątpliwości,
czy Chopin jest odpowiednim kandydatem na męża dla jej córki. Oboje z mężem postanowili
wycofać się z całej sprawy. Również Maria zachowuje się coraz obojętniej, aż napisze,
że ma dla niego "przywiązanie, które żywi do niego cała jej rodzina*.

Zrywając zaręczyny, rodzice Marii w gruncie rzeczy wyrządzili Chopinowi ogromną
przysługę. Trudno sobie wyobrazić, by tak utalentowany młody człowiek mógł być
statecznym ziemianinem...co było podobno marzeniem artysty..
Po tym zerwaniu powstało wiele przepięknych utworów bo *jego łzy były
tak piękne*, również Francja skorzystała, bo w dziedzinie literatury George Sand
miała spory wkład. Chopin to zerwanie przeżył bardzo boleśnie.
Listy od Wodzińskich związał niebieską wstążeczką w mały pakiecik, dołączył
otrzymaną kiedyś od Marii różę o napisał: "Moja bieda".

A Maria? W roku 1840 wyszła za hrabiego Józefa Skarbka, przy którym życie
było bezbarwne i pełne rozczarowań. Małżeństwo zostało rozwiązane przez
Trybunał Rzymski. Nie zaznała też wiele szczęścia w drugim małżeństwie
z Władysławem Orpiszewskim. ich pierworodny syn zmarł, a ona sama owdowiała.
~~~~~ ~~~~

[sagittarius954]

I umarła biedaczka ?

Redaktorka pilnie poszukiwana :)

[sagittarius954]

o supereczku, gdzie jesteś?

[super222]

>o supereczku, gdzie jesteś?<
zapytał się Sagittarius, bo chciał wiedzieć.

Tiu, tiu, tiu .... ale ręce bolą od sprzątania, palce stywne
nie chcą sprawnie klikać, a długopis się redaktorce
wziąl i wypisał. Może jutro będzie lepiej.
Za to okna i firanki czyściutkie - syćkie !!!

[sagittarius954]

Czyli porządki przedświateczne były powodem Twojej nieobecności
Długopisy teraz tanie, niedługo i one przestaną być potrzebne . Ale z oknami to przesadziłaś , zaraz śnieg albo deszcz znów ci je umorusają

[super222]

Ależ skądże...oprócz porządków czyli sprzątania,
są jeszcze inne zajęcia w realu, bo tylko w nim
istnieje prawdziwe życie.
Ten *mały* wielki artysta oczarował mnie
Ale to juz inna bajka.

[super222]

www.youtube.com/watch?v=kZJm2155yg8&feature=related

[super222]

Lukas Geniusas
zdobywaca II nagrody ex equo z Ingolfem Wunderem XVI Międzynarodowego
Konkursu Chopinowskiego w Warszawie, oraz nagrody specjalnej Towarzystwa
im.F. Chopina za najlepsze wykonanie poloneza w II etapie.

Urodził się 1 lipca 1990 r. w Moskwie w rodzinie muzyków. Naukę gry na fortepianie
rozpoczął jako pięciolatek. Uczył się w Szkole Muzycznej im. F. Chopina w Moskwie,
która ukończył z najwyższym wyrożnieniem w 2008 roku. Obecnie student
Konserwatorium im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie w klasie Very Gronostaevej,
prywatnie swojej babci, która stała się jego pierwszym mentorem. Laureat wielu
młodzieżowych konkursów pianistycznych. Występował z wieloma orkiestrami
zagranicznymi i współpracuje z dyrygentami o znaczących nazwiskach.

W małym mieście, w małej słabo ogrzanej salce, z towarzyszeniem orkiestry
dał koncert w zastępstwie swego chorego konkurenta do pierwszej nagrody.
Kiedy na 48 godzin przed koncertem dowiedziano się, że Ingolf Wunder nie
przyjedzie z powodu choroby, a bilety rozprowadzone, to nikt nie wierzył, że
dla ratowania prestiżu organizatorów koncertu, znajdzie się ktoś, kto zastąpi
chorego artystę.
ON przyleciał samolotem prosto z Moskwy i dał taki popis gry, że widownia
doznała amoku. Bisował...bisował....bisował. Zgromadzonym melomanom
puchły rece od oklasków. Wspaniała postać, wspaniały artysta.
*Babcia* może być dumna, że wychowała takie *cudo* - o czym postanowiła
Wam napisać wzruszona do łez - superka.

[filip505]

...niewatpliwie to wielki pianista,
super,dlaczego przestalas pisac ,stesknilem
sie za toba,wracaj jak najszybciej,PA.

[super222]

Filipie... .
Miło mi.

[super222]

...to światowa premiera, którą na finał Roku Chopinowskiego,
przygotowuje Teatr Wielki w Łodzi.
Libretto do przedstawienia emocjonalnego związku

Fryderyka Chopina i George Sand jest
oparte na dramacie z roku 1973.
Wklejam cały materiał na ten temat.

wyborcza.pl/1,75475,8823745,Kochanek_Chopin.html

O pobycie Fryderyka Chopina i Geogre Sand w klasztorze Valldemosa,
pisaliśmy w tym wątku w dniu 11 lutego br. w poście pod tytułem
"...z George Sand na Majorce". Zapraszam do przeczytania.

[super222]

www.youtube.com/watch?v=C9_UVSrEbZ4

[super222]

www.youtube.com/watch?v=vXWVygxlo90&feature=related
Dinu Lipatti
zmarły w roku 1950 w 33 roku życia, uznany został za najlepszego
w dziejach fonografii wykonawcę muzyki Chopina.

W styczniu na targach Midem wprowadzono dodatkową kategorię
mającą na celu wyłonić najlepszą płytę z muzyką Chopina.
Konkurencja była duża, ale ostatecznie zwyciężył Dinu Lipatti.
Urodził się w Bukareszcie, jego ojcem chrzestnym był George Enescu
największa muzyczna sława Rumunii. Pianista w wieku 16 lat otrzymał
II nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Wiedniu,
a potem studiował w Paryżu pianistykę i komponowanie.
Od roku 1943 zamieszkał w Szwajcarii, gdzie pozostał do końca życia.
Postrzegany był jako postać uduchowiona o niezwykłej uczciwości
artystycznej. Był ogólnie kochany i żegnany z wielkim żalem.
Zmarł na jedną z odmian białaczki. Pozostało po nim niewiele nagrań.
W ostatnim swoim koncercie wykonał na bis chorał Bacha
"Jezu, tyś radością moją". W trzy miesiące później już nie żył.

[super222]

Życzę ... wszystkiego najlepszego !

www.youtube.com/watch?v=N9ggQnbGOjU

[super222]

związane z Rokiem Chopinowskim;

*Konkurs Chopinowski.
Mniejsze jury złożone głównie z wybitnych pianistów, Wysoki poziom,
silna ekpia rosyjska łącznie ze zwyciężczynią Julianną Awdiejewą.

*Festiwal Chopin i jego Europa oraz koncerty na urodziny
Chopina,organizowane przez przez NIFC (Narodowy Instytut
Fryderyka Chopina).Prawdziwe fajerwerki przez tydzień marcowy
oraz cały sierpień; gwiazd nie sposób wprost wyliczyć.

*Chopin Open - La Folle Journee de Varsowie.
Po raz pierwszy w Warszawie mutacja słynnego francuskiego festiwalu.
Trzy dni muzyki (120 koncertów) w salach Opery Narodowej.

*Otwarcie Muzeum Chopina i Żelazowej Woli.
Tłumy zwiedzających z całego świata.

*Warszawska Jesień pod hasłem 'klawiatura"
Ciekawy sposób uczczenia Roku Chopinowskiego wykonaniem
utworów z udziałem instrumentów klawiszowych.

[super222]

Rok życia minął jak jakaś nowela lub jakaś część noweli. Trudno jest pisać i trudno
jest być sprawiedliwą w sądach, gdy nie zna się adresatów...spróbuję jednak.
W Roku Chopinowskim, na skutek kaprysu...nie wiem, może drwiny, ten wątek
znalazł się *pod pinezką*, co dało mu pozycję uprzywilejowaną. Skoro już tam się
znalazł nie wypadało pozostawić go samotnie wiszącego nad reklamowanymi sklepami,
które dokładnie 2 lata nawet nie drgnęły, by wreszcie ustąpić miejsca *przebojom*.
Nie żałuję czasu jaki musiałam poświęcić żeby zdobyć unikatowe prawie wydania
o Chopinie, w kilku zdaniach streścić i zamieścić w tym wątku. Nauczyłam się wklejać
zdjęcia, czego nie potrafiłam. Gdu Sagittarius wklejał kolejne kobiety w życiu Fryderyka,
pojęcia nie miałam skąd on to bierze i jak nanosi na forum. Nauczyłam się...to moje
Przeczytałam ogromną ilość ciekawostek z epoki, przypomniałam lekcje historii,
tego mi nikt nie odbierze. Nigdy jeszcze tak jak w tym roku nie śledziłam rywalizacji
młodych utalentowanych pianistów o pierwsze miejsce w Konkursie Chopinowskim.
Wypada jakoś zakończyć kontynuację Roku Chopinowskiego i po bardzo długich
przemyśleniach, postanowiłam wpisać fragment pewnej recenzji, bo całość jest w moich
*ulubionych*, dla przypomnienia. Nikt tak pięknie nie potrafi pisać o muzyce:

"Miejsce zajęła muzyka nie odtwarzana, ale tworzona cudownymi rękami, wszystkie
tony ułożone w kolory barwiły i mnie, zamknąłem oczy i wrastałem w nastrój sali.
Tak, muzyka szczęścia zupełnego nie daje, ale muzyka poważna uwiedzie każdego
choć na godzinkę i ze zniknięciem obrazu i akordów pozostało mi spoglądać w gwiazdy..."

Tak pięknie napisał Sagi po wysłuchaniu koncertu Marthy Argerich i jej partnera
który transmitowała TVP na inaugurację XVI Konkursu Chopinowskiego.
Natychmiast wkleiłam do *ulubionych* i mam na każde zawołanie...mam?
zawsze będę miała. Dzięki Sagittariusie za to, że trwałeś przy mnie, raz drwiący,
raz zachęcający i na koniec bardzo liryczny, co widać w cytowanym fragmencie.
-------- --------

[sagittarius954]

I rok zleciał , nie wiadomo kiedy .

Dziś żegnamy wątek superku Ale to tylko słowa zamienione na wyrazy i pokazane na białej stronie internetu . Dziękuję Ci bardzo za ten trud , pokazałas inną siebie . Jeszce raz bardzo Ci dziękuję . A ponieważ tak dobrze Ci poszło mam nadzieję na dalszą współpracę , wydaje się że pani Skłodowska też wymaga wątku i to nie byle jakiego i może bret zajrzałby wtedy na te strony
Wczoraj w nocy pisałem już pożegnanie z tym wątkiem i niestety komp odmówił posłuszeństwa wszystko znikło . Czarująca chwila uciekła ,ale nawet jak nie przeniosę tego co pisałem zawsze jest we mnie to co czuję . a czuję wiele - od podziękowań po przyjaźń , po podziw że jednak jesteś wspaniałą kobietą . dlatego pozwalam sobie pochylić się przed Tobą , ująć dłoń Twpją i pozwól że złoże na niej delikatny pocałunek jako wyraz mojego uszanowania , na tyle jednak wyraźny byś go zapamietała

A teraz Natlo możesz pozwolić zagłębić się temu wątkowi w otchłani forum, i jeszcze może super zdąży przedrukować sobie wszystkie posty, aby mogła opracować małą książkę o rozmowach Kilkorga osób o Chopinie , a może to jest rozmowa muzyki Chopina z nami ?

[marii51]

Super222
ująć w prawie 4oo postach na forum tak interesujące obszerne wiadomości
o Fryderyku Chopinie,które dzięki TOBIE poznawałam...
--gratulacje.
Od pewnego czasu pomyślałam tak, jak dziś zasugerował Sagi -
skopiuj lub wydrukuj - coś mi podpowiada ,że wynalazłabyś jeszcze sporo ciekawostek -które dopisałabyś
Póki jeszcze nie uciekł ten wątek daleko pozwól, że przeniosę do mojego schowka- bo ja jeszcze dokładnie chcę wszystko poczytać--pozdrawiam .



a gdyby tak nieba przybliżyć

[drugi.super222]

Wyrok sądu na Majorce zakończył niemal 80-letni spór o to, w której
celi klasztoru Valdemossie mieszkał Fryderyk Chopin i George Sand, podczas
pobytu na wyspie. Rozstrzygające było pianino, do tej pory eksponowane przez:

- rodzinę Capllonch Ferra - właścicieli celi nr 2
oraz
- Gabriela Quetglas - właściciela celi nr 4, który dowiódł przed sądem,
że pianino, na którym rzekomo miał grać Chopin (w celi nr 2) wyprodukowane
zostało już po śmierci kompozytora. Natomiast instrument, który uświetnia jego
muzeum, zrobiony został na zamówienie mistrza i wysłany na wyspę z Paryża.
Dochodząc swoich praw, Quetglas przez lata zbierał dowody, że to jego cela
jest właściwą, a sąd przyznał mu rację.

Wyrok zakazuje rodzinie Capollonch Ferra reklamowania posiadanego instrumentu
z celi nr 2, w którym zakochana para artystów spędziła zimę 1839 roku.
Rossa Capllonch Ferra ma medal od polskiej minister kultury Izabelli Cywińskiej.
Jej matka Margarida w 1898 r. została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Zasługi
za pracę poświęconą propagowaniu kultury polskiej na świecie.

Nie podważa tych zasług zwycięzca sporu, ale - jak zaznacza - jego celem było
przedstawienie prawdy historycznej. Zarówno Capollonch Ferra jak i Quetglas
są posiadaczami muzeów w Valdemossie.
----
....dawniej super222....

[drugi.super222]

Powinno byc:
...Margarida w 1989 r.została pośmiertnie odznaczona.
Za tzw. *czeski błąd* przepraszam.

[eurytka]

A to was nie interesuje?
Zapewne nie,
ale wiedziec o tym warto


wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80276,9149028,MSZ__Komiks_o_Chopinie_musi_zostac_zniszczony.html

[eurytka]

Już zdążyli skomentowac i wystawic na allegro:
forum.gazeta.pl/forum/w,358,122512454,,Komiks_o_Chopinie_mozna_kupic_na_Allegro_.html?v=2&wv.x=2

[natla]

Okropna wpadka i znak czasów. Propagowanie chamstwa i brzydoty, bo młodzi już nie wiedzą co to estetyka zachowania i tylko chamstwem można do niej dotrzeć?

[drugi.super222]

wyborcza.pl/1,95892,9168834,Chopin_i_brzydkie_wyrazy___listy.html

Fryderyk Chopin wiecznie żywy - chce się wołać i wyć!
Chopin jako bohater komiksu? Czego my jeszcze doczekamy?

Nie było w TVP koncertów, bo koszt transmisji
był ponad możliwości finansowe TVP2.
----
...dawniej super222...

[drugi.super222]

Trwa medialna histeria w związku z komiksem "Chopin New Romantic".

Wypowiadają się również dwaj ważni ministrowie RP. -
Sikorski i Zdrojewski.
Minister Zdrojewski powiedział w wywiadzie dla Onet.pl (dzisiaj), że w sprawie
komiksu o Chopinie postąpiłby inaczej niż Sikorski.
Dla przypomnienia: podobno decyzją Sikorskiego komiks ma być zniszczony.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego sugeruje,
że wolałby inne rozwiązanie.

Jakie?, No jakie?
------

[eurytka]

cos dla ciebie super, ustosunkuj się :
forum.gazeta.pl/forum/w,904,122529356,,Polscy_koltuni_miela_komiksy.html?v=2&wv.x=2

[goskaa.l]

Zmarła Tatian Szebanowa [*]
www.culture.pl/pl/culture/artykuly/wy_in_pozegnanie_szebanowa_tatiana_2011

[amityr]

Rok Chopinowski jeszcze się nie skończył
Szczegółowy program obchodów znajdziemy na ww. kujawsko-pomorskie.pl.

Wczoraj urząd marszałkowski podsumował też obchody Roku Chopinowskiego. Nie bez znaczenia jest fakt, że właśnie ukazała się publikacja "Region Chopina|” oraz płyta z muzyką kompozytora w wykonaniu muzyków jazzowych. Na płycie zagrali m.in. Jan Ptaszyn Wróblewski, Henryk Miśkiewicz, Grzegorz Nadolny. - Na początku mówiliśmy, że na 200-setną rocznicę urodzin mistrza przygotujemy 200 imprez, ale w rzeczywistości było ich znacznie więcej - przekonuje Jerzy Janczarski, z departamentu kultury i dziedzictwa narodowego.