złość....

[malwina52]

Złość składa się z trzech elementów.
Na początku jest myśl, bardzo szczególna myśl: „Zno-wu się mnie czepia(ją)”.
Często wydarzenia tak szybko wydobywają się spod kontroli, że możesz w ogóle
nie uświadomić sobie, że tak myślisz. Możesz po prostu zareagować, ale myśl o
tym, że ktoś się ciebie czepia, niezawodnie kryje się za tą reakcją.

Potem następuje reakcja fizjologiczna. Twój układ współczulny (część układu
nerwowego) i mięśniowy mobilizują się, przygotowują do ataku. Mięśnie
napinają się. Gwałtownie wzrasta ciśnienie krwi i rytm pracy serca. Przestaje
pracować układ trawienny. Zostają pobudzone odpowiednie ośrodki w mózgu, a
zachodzące w nim procesy biochemiczne przygotowują wszystkie układy twojego
ciała do ataku.
Na koniec atakujesz, czyli robisz to, do czego przygotowały cię pierwsze dwie
fazy. Atak ten ma położyć kres działaniu innej osoby, które interpretujesz
jako skierowaną przeciwko tobie akcję zaczepną. To, co robisz, nie jest
niczym innym jak próbą zranienia czy zabicia zaczepiającej cię oso-by. Jeśli
jesteś dobrze zsocjalizowany (przestrzegasz norm życia społecznego), to
zaatakujesz werbal-nie, nie fizycznie; jeśli jesteś bardzo dobrze wychowany,
to zazwyczaj potrafisz w jakimś stopniu kontrolować swój atak. Możesz stłumić
swą złość, odkładając atak na bardziej odpowiednią chwilę. Może nawet
nadstawisz drugi policzek. /.../
Czy wyrażanie złości świadczy o naszej szczerości? Czy jest dążeniem do
sprawiedliwości? Czy przynosi pożądane skutki?

www.alkoholizm.com.pl/pliki/Martin%20E%20Seligman%20-%20zlosc.doc

[malwina52]

troche zrozumialm po przeczytaniu
zlosliwych ludzi

[natla]

Eeee, złosć a złośliwosć, to dwie różne sprawy.
Złośliwosć języka, to przejaw inteligencji, złosć to właśnie bardziej odruch
fizjologiczno-przychiczny. Obie formy "współżyją" czasem ze sobą bdb.
Osobiście wolę złosników niż ludzi złośliwych. Złośliwość moze zrobić wiele
krzywdy, choć czasem bywa użyteczna, zlość działa jak piorunochron, jest
autentycznym odruchem i wyjaśnia problem. Złośliwosć często działa jak
narzedzie złosci i to jest zrozumiałe, gorzej, kiedy jest złośliwością samą w
sobie.

(alem sie nafilozowaaaałaaa...)

[hanka93]

Złości uczymy się od matki bardzo wcześnie i tak może to trwać całe zycie
dorosłe. Jeszcze niektórzy robią z tego cnotę .
Wygodniej złościć się i niszczyć dialog niż rozwiązać problem za pomocą rozmowy.

[mania1119]

A czego uczymy sie od ojca?

[mania1119]

A jak ze złościa na samego siebie?
Choć,jeśli przyjąć te wszystkie prawidłowosci-to tlumaczyloby to część
przypadkow autoagresji (CZĘŚĆ oczywiście).No i nasze klepanie sie we własne
czółko!Nieraz tego doświadczam,przy komputerze ( i nie tylko...)---

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

mania1119 napisała:

> A czego uczymy sie od ojca?
No coś ty ? ? nie wiesz, że zawsze wszystkiemu MATKA winna ? ))
Szczególnie w percepcji "prosto myślacych",...żeby już dosadniej ich nie
określić.

[natla]

Myślałaś o "inaczej" Padalcu? )
Maniucha, myśle, ze złosć na siebie jest tą najczęściaj występującą
i.....dobrze, bo to znaczy, że nie uważamy się za chodzące ideały, od których
wolę sie uchować )Bo przecież mozna sie nie złościć na siebie, tylko wszystko
zwalać na innych....np. potknęłam się o psią zabawkę....to nie moja nieuwaga,
tylko pies ja tu "specjalnie " położył '))))

płeć a złośc

[malwina52]

wydaje mi sie,ze panie są bardziej ekspresyjne
w wyrażaniu swoich uczuć niż panowie,
są bardziej wylewne, wyraziste i przez to mogą być
postrzegane jako agresywne i złe lub złosliwe
panowie potrafia swoje napięcie rozładowac
przez ruch i sport, panie tylko poprzez słowo i gesty
i trafnie sie je "jedzami" czasami nazywa

[hanka93]

Od ojca też się uczymy chociaż ojciec zawsze emocjonalnie jest dalej od dziecka