Mam 53 lata i szukam bratniej duszy do przyjazni..

[daisy2005]

Kiedys juz do Was pisałam, ze zostałam samotna, ale nie chce się juz
roztkliwiac nad sobą, bo to nic nie da. Nie mam w swoim otoczeniu
jednak nikogo, z kim mogłabym tak na codzień pogadać, pożalic sie,
czy nawet pojechac na kilka dni do mojego ukochanego Zakopanego.
Jestem sama jak palec i dlatego szukam pani w moim wieku, która
mogłaby zostac moja przyjaciółką na dłużej a może na zawsze? Jestem
z Mazowsza i jestem sympatyczna osoba o młodym wygladzie, lubie
ksiązki, historie, turystykę, przyrodę, zwierzeta i dobrych i
madrych ludzi... Może ktos do mnie napisze lub pogada na g-g:
10899713. Pozdrawiam serdecznie wszystkich.

[ovaka]

miła duszo , z przyjaźnia to jest niezupełnie tak jak kieyś w
szkole jak sie kogos pytało "czy chcesz ze mna chodzić?" Tutaj
przerózne przyjaźnie sie zawiazały tak same z siebie ..cczyta sie
czyjes wątki, ktos nas zainteresuje , jakos nas przyciagnie ,
napisze sie cos do niego , on jak tez czuje to samo , cos
odpisze..musi byc cos wspólnego jakies przyciaganie ..itd...no i
wtedy powolutku ..tak jakos "samo sie robi".Do wspólnego chodzenia
na spacery mozna poszukac wokół siebie ,sasiadke czy co ..najlepiej
miec pieska ..bo to ludzi łaczy i razem sie spaceruje i roztrzasa
pieskowe sprawy (moja jedna prawie przyjaźń jest własnie pieskowa),
a tu na forum wykaz troche aktywności , pokaz sie , daj sie
polubić...bąź osoba ciekawa ..albo miła..albo ..no i wszystko
bedzie dobrze!!!!

[ovaka]

twój "gazetowy adres ' sobie zapisałam .Jak bede miała cosik miłego
do wysłania podeśle .

[natla]

Daisy, pamiętam Cię. Posłuchaj Ovakiej, ma 100 % racji. Jestem
przekonana, że u nas znajdziesz przyjaźń, ale faktycznie, daj się
poznać. Co do wyskoku do Zakopanego, to pilnyj nas, bo sie na mur
wybierzemy, a Ty z nami. Wszystko zależy od pogody.

[daisy2005]

Dzięki serdeczne, postaram się bywać częsciej,ale to nie jest tak do
końca jak piszecie.Przyjażni do pieska czy dla pieska nie chcę,chce
dla siebie, bo sasiadki to ja mam i znajomych tez, chodzi o to, aby
ktos kiedys zadzwonił, napisał, chocby emaila, czy spotkał się ze
mna. Wirtualne znajomości sa fajne, ale nie całkiem na serio, bo tez
pisząc nie wiesz, jak kto wyglada, jaki jest tam w środku, o czym
myśli kiedy jest mu smutno albo kiedy wesoło. Człowieka poznaje się
widząc go czy słuchając jak mówi. Nie zawsze tez ma się czas na
komputer a telefon jest zawsze pod ręka. Szukam , tak jak juz
pisałam, kogoś sympatycznego, bo taka sama jestem. Wiem, że przyjazn
to nie rzecz, to coś o co czasem długo trzeba walczyc, ale moje
drogie-od od czegos trzeba zaczac, prawda? Czasem człowiek spotka
się i juz wie, ze ten ktoś da się lubic, a czasem mozna i beczke
soli zjeśc i za diabła się kogos nie rozgryzie, tak to juz w zyciu
bywa. Pozdrawiam Was bardzo goraco.

[natla]

Nie do końca masz rację. Myśmy właśnie odkryli, że łatwiej
zaprzyjaźnić się tu na forum niż w realu, bo tu poznajesz duszę, nie
ciało i wszystkie odczucia przeniesione później do realu,
potwierdzają się. A na maile mozesz liczyć.

[daisy2005]

Miła Natlo,

wirtualny świat wszystko przyjmie, czyjejś duszy nie odkryjesz na
odległośc, to wprost niemożliwe. Odkryjesz ja w rozmowie, w sposobie
bycia, w czyjejś serdeczności.. Na forum tego nie ma, niestety. Jest
tylko lub jej nie ma,bo i tak bywa, zwykła ludzka zyczliwośc; pewnie
że to i tak dużo, ale to wszystko przez komputer i takie jednak
dalekie, choc odpowiedz przychodzi czasem w bardzo krótkim czasie.
Serdecznie Cie pozdrawiam.

[ovaka]

Daisy..masz duze wymagania ..albo prawdziwa głeboka przyjaźń ..albo
nic.I gdzie zaszłas z takimi wymaganiami?.Przyjaźni sie nie
planuje , kazdy którego poznajemy moze byc lub nie byc
przyjacielem.Trzeba byc otwartym i cierpliwym ,a ty juz z góry
wiesz ze cos sie nie da.A moze ja mieszkam w twoim mieście i
najpierw bym zobaczyła czy mi sie spodobasz, czy bedzie o czym z
toba rozmawiac , czy masz jakies zainteresowania które mnie za soba
pociągna .A moze warto sie zastanowic jak to jest ze jestes jak
mówisz sympatyczna i masz znajomych i sasiadów a nikt nie jest
twoim przyjacielem ,ani ty nie jestes czyjąś przyjaciółka .Rozumiem
to ,jeżeli tam mieszkasz od niedawna ..ale jeżeli nie...??
Moze trzeba czasem byc innym niz dotychczas?.

[daisy2005]

O nie, mylisz się, o zadnej głębokiej przyjazni nie pisalam, o czyms
takim mozna mówic po latach znajomości i wcale nie mam zbyt wielkich
wymagań. Przykro, jesli tak to odebrałaś,niepotrzebnie chyba
napisałam o poznaniu jakiejś bratniej duszy, sorry. Takich zwykłych
znajomosci mam sporo, tylko przeciez nie z kazdym mozesz pogadać o
tym, co Cie boli, czy sprawia Ci przykrośc. Myslałam o osobie, która
jest w podobnej sytuacji do mnie i mogłybysmy powymieniac się
uwagami, czy nawet czasem się pocieszyc. Pisanie na forum jest
fajne, ale przeciez nie o wszystkim możesz na forum napisać, tak
przynajmniej mysle. Swoje prywatne sprawy na pewno oddzielasz od
tych z forum i nie dzielisz się z nimi publicznie.Na forum to sa
takie zwykłe pogaduszki,rzeczy które interesuja wiele osób,ale nie
koniecznie Ciebie czy mnie w danej chwili. Byc może Ty masz
prawdziwa przyjaciółke, i to jest super, bo mozna Ci tylko
pozazdroscic, ale nie kazdy ma to szczescie. Jednym się udaje a
drugim nie, mnie się jak na razie nie udało, ale nie rozpaczam z
tego powodu, nie wszystko jeszcze stracone. Pozdrawiam serdecznie.

[del.wa.57]

Witaj Daisy,zgadzam się z Ovaką z przyjażnia różnie bywa to
sie ''wyczuwa'' z czasem ..czy druga osoba ma w sobie to''coś''co
sprawia,ze mam ochotę z Nia pisać.Nawet w realu bywa,ze znamy kogoś
lata i pewni jesteśmy przyjazni drugiej osoby i wystarczy jeden
gest,słowo i....z przyjażni nici,zastanawiamy się wtedy czy to byłą
przyjażń?
Myślę,że tutaj znajdziesz bratnią duszyczkę,czego Ci serdecznie
zyczę.
Do mnie możesz zawsze napisać,odpowiem napewno.

daisy

[skrzydlate]

dla mnie skupianie się wyłącznie na internetowym forum jest dobre dla osób które
nie mogą z jakiego powodu opuścić mieszkania czy pracy i są przykute do
komputera, inaczej to nałóg, co może być miłe, bo nałogi są dla przyjemności,
ale ja jestem zdecydowanie za poznawaniem ludzi realnie, nawet jeśli miałoby to
przynieść czasem rozczarowania, na sto spotkań zawsze sie może trafić to jedno
cudowne, mam takie znajomości z netu i jest bosko

natia!!

[skrzydlate]

no toś mnie zastrzeliła, jak można się zaprzyjaźnić tylko wirtualnie? dla mnie
to jest absolutnie niemożliwe, bo w necie za duża rolę odgrywa wyobraźnia, poza
tym można grac! bardzo wiele osób przedstawia sie zupelnie innymi niż są w
rzeczywistości, głównie dlatego że tu porozumiewamy się tylko szczątkami naszych
intelektów, nie ma mowy ciała, nie ma wyrazu oczu, nie ma konkretnych
przyjacielskich materialnie odczuwalnych działań.... real to coś co daje również
zmysłowe odczucia, niezależnie od płci to jest ważne, jak odbieramy druga osobę
po całości, to ja się w pełni nie zgadzam

Miałam takie doświadczenia, ze ktoś z kim się doskonale bawiłam w necie, pisząc
zresztą wiersze tzn rozmawiając przy pomocy tekstów poetyckich... okazał się
kompletnie niedojrzałym osobnikiem w życiu prawdziwym.. okazało się że ta
nwyjątkowa samorealizacja netowa była jedynie wyrazem braków w praktycznych
życiowych sprawach... można mnożyć przykłady, tu się jest zaledwie cząstką
siebie.. chyba że komuś ta cząstka odpowiada!
pstryk
wyłączam się
ale się rozpisałam

[graga211]

Hmmmm... dla mnie Twoj post, skrzydlate, jest nieco dziwny, gdyz np.
ja znalazlam tu przyjazn, choc wcale jej nie szukalam ani nawet nie
liczylam na takowa. W ogole nie podchodze do forumowiczow jako osob,
ktore udaja kogos innego, niz sa, bowiem co za sens grac wlasnie
tu??? Grac musze w realu, szczegolnie, gdy staje przed audytorium,
ktore najpierw mnie 'rozklada' na czynniki pierwsze oczami, a
dopiero potem zaczyna sluchac, co i o czym ta zgreda gada. Dopiero
tam zaczyna sie teatr! A jak jest na przyjeciach i in. towarzyskich
spotkaniach? Nie tylko teatr, ale wrecz cyrk! I ja mam tam znalezc
bratnia dusze? Ciekawe, jak, skoro tam dopiero zaden nie jest soba.
Tutaj jestem taka, jaka jestem i albo mnie przyjma, albo nie, ale z
tego powodu pracy nie strace. Nie musze grac.
Jak napisalam wyzej, znalazlam przyjazn, ktora bardzo sobie cenie.
Poznalysmy sie tez w realu i nie obnizylo to mojej oceny tej osoby,
nadal ja sobie cenie.
Moim zdaniem, z przyjaznia jest troche jak z miloscia - musi
zaiskrzyc i nie moze opierac sie na "ty mnie, to ja tobie", bo cos
za cos.
Eh, to nie jest temat na szybkie pisanie "na kolanie"...
Pozdrawiam!

[waleria-1]

Natomiast mnie się wydaje,ze w tym, co pisze skrzydlate jest sporo
racji. Wspaniałe są spotkania w necie, ale nie oddają one w pełni
osobowości człowieka. Łatwiej się tu ukryć, wykreować na zupełnie
inna osobę niż jest się w rzeczywistości.
Poznałam w necie bardzo dużo osób, z którymi spotkałam się póżniej w
realu. I okazało się, ze to zupełnie nie to...I to zapewne z dwóch
stron- ja również okazałam się osobą zupełnie inną, niż ta wirtualna
Waleria.Takie rozczarowanie naprawdę jest bardzo stresujące.
Ale tez co najmniej 2 osoby okazały się wspanialsze, niż wydawały mi
się wirtulnie. Utrzymujemy bardzo intensywny kontakt, znajomość z
nimi wiele mi dała.
Więc czasem się zastanawiam, jaki jest sens znajomości wirtualnej.
Osoba, którą zaczynamy darzyć w necie olbrzymim zaufaniem (i jest to
przecież zupełnie naturalne po kilku miesiącach znajomości), może
się okazać tego zaufania niegodna. My się możemy komuś okazać
zaufania niegodni.
Ale przecież tak bywa i ze znajomościami w realu.
Czy warto? Myśle wtedy o tych 2 osobach.
I nadal piszę w necie. I jak już kogoś poznam, kto wydaje mi się
interesujacy- staram się z nim spotkać w realu.

[goskaa.l]

waleria-1 napisałalekko skróciłam)
> w necie się łatwiej ukryć, wykreować na zupełnie
> inna osobę niż jest się w rzeczywistości.

To prawda, i to jest największe niebezpieczeństwo netu, którw czyha
na osoby prostolinijne, łatwowierne i prawdomówne.

Ale też prawdą jest, że spośród osób znajomych z netu, a spotkanych
(niekoniecznie "twarzą w twarz" - często w długich rozmowach
telefonicznych), jedynie dwa razy "nie zaiskrzyło" i netowa
znajomość zakończyła sie po jednorazowym kontakcie w realu. Nie
powiem, że mam z netu wziętych przyjaciół. Ale powiem, że mam
dobrych znajomych, niektórych wręcz lepszych, niż poznanych w sposób
tradycyjny. I to są osoby, które nie stwarzały sztucznego wizerunku
w necie, a po prostu były sobą.

I tak i siak

[ovaka]

jak to w zyciu!I w realu sie rozczarowujemy , i w necie tez to sie
moze zdarzyc .I tam i tu mozna udawac kogos innego , a nawet
uwazam ,ze net jest po to aby ktos sobie wreszcie pobył chociaz na
niby tą osoba która chciałby byc.Gdyby ktos łatwowierny na tym
ucierpiał ,raczej bym winiła łatwowiernego , no bo rtoche rozsadku
i rozumu to trzeba miec nawet w necie.Tak samo mnie dziwi gdy ktos
na przypadkowych schodach kupje okazyjnie brylantowa kolie za 100
zł, a potem czuje sie pokrzywdzony ,jak i ktos kto lekkomyslnie w
necie opowiada o swoich bardzo osobistych sprawach z konkretami,
nazwiskami itd.a potem sie dziwi.Net jest dobrym wstepem do
przyjażni, tak samo jak podróz pociagiem w tym samym przedziale
(tez sie zaprzyjaźniłam kiedys i twa to juz wiele lat!) a co sie
dzieje potem no to róznie i od nas zalezy i od tej innej osoby.Ale
jak nie jestesmy "kontaktowi " to ani w realu ani w necie nic z
tego nie wyjdzie, w takich sytuacjach trzeba byc jednak
aktywnym.Kto aktywny nie bywa, ma do wyboru tylko kolezanki z
pracy, rodzine , kolezanki ze szkoły,studiów gdzie dłuższy kontakt
ułatwia narastanie przyjaźni.Tak wiec -jak kto woli...nigdy nic nie
wiadomo!

[graga211]

Podpisuję się pod Twoim postem, ovaka.
Też tak uważam. Real zwykle weryfikuje netowe wyobrażenia i jeśli
nie rozczaruje, wówczas może być właśnie TO.
A ostrożnym trzeba być zawsze. Nie tylko w necie.

waleria

[skrzydlate]

No właśnie chyba o to mi chodziło.

No i zupełnie nie umiem przywiązywać się uczuciowo do osób które są
niewidzialne, no nie umiem, nie potrafię godzinami klikać na giegie, czy
mailować miesiącami... a znam dziewczę, które poznało mężczyznę z Kanady i
właśnie są po ślubie, pierwszy rok tylko klikali, to dla mnie niewyobrażalne
wyrzeczenie nie móc popatrzeć, powąchać, usłyszeć. Nie potrafię sobie wyobrazić
uczuciowej relacji z kimś takim i pogłębiać znajomości tylko w ten sposób.
Szczerze powiedziawszy przyznam się wam, ze przelatując oczkiem wpisy tu na
forum nie kojarzę wszystkich nicków z jakimiś określonymi osobowościami, nawet
nie chcę.... odbieram te przebierankę w nicki jak rodzaj balu maskowego. "Kim
jesteś piękna maseczko?"... Wiem tylko że natia jest kojąco uspakajająca ponad
miarę, kojarzę osoby od ładnych fotek, które dostawałam na skrzynkę kiedyś... i
tę od pokrzykiwania na forum, nawet nie pamiętam jej nicku, chyba pożegnała się
już na dobre.... resztę kojarzę tylko wtedy, jeśli widziałam na żywo: Padalczyk,
Goskaa, Krista, Sagitarius.... no a dalej kicha... WIELKIE SORRY../ ślę wam
uśmiech pojednawczy

Podpisuje sie pod Ovaką......jak zawsze ;)))

[natla]

Po kilkumiesięcznym klikaniu na naszym forum, wreszcie doszło do
pierwszego spotkania w Krakowie. Byłam straszliwie ciekawa, jak to
będzie. Pozanłam wtedy najpierw Kristę, z którą jechałam z Chorzowa
do Krakowa. Weszło toto do auta, a ja juz wiedziałam, ze znamy się
100 lat. W Krakowei spotkanie z Małądanką i Klarą i wrazenia te
same. Dziewczyny były takie jak w necie, a ponieważ wszystkie
kontaktowe, co z netu też wynikało, więc nie było ani odrobiny
rozczarowania. Potem były kolejne spotkania i zawsze sie zgadzało z
wrazeniami z netu, nawet tymi nienajlepszymi. Tak więc albo na
naszym forum zebrali się ludzie, którzy są tu sobą, albo potrafimy
wyczuć fałsz w pisaniu. Nie wiem. Pewnie, że trudno mówić juz o
przyjaźni, bo na to sie pracuje latami, ale uważam, że ze spotkanymi
w rzeczywistości osobami mogłabym się zaprzyjaźnić, gdyby mieszkały
blizej.
A poza tym chyba istnieje przyjaźń tylko netowa. Pewnie, że jest
inna od tej realnej, ale jest. Dla mnie bez dwóch zdań.
Nie wiem jak Wy, ale ja tu potrafię wyczuć bratnią duszę, a jak
jeszcze poklacham przez telefon, to się upewniam. Mam wśrósd Was
kilka takich duszyczek i....tylko dlatego jeszcze klikam na forum.

graga

[skrzydlate]

nie jest wykluczone ze mój post jest dziwny, jest też możliwe że jest dziwny dla
Ciebie, zwiń proszę nieco tę swoją myśl, bo nastąpiła nadinterpretacja: nie
pisałam, że wszyscy ludzie udają kogoś innego, po prostu biorę to pod uwagę.
Podobnie jest z powierzchownymi kontaktami w świecie realnym (chociaż nie lubię
tego słowa, dla mnie pisanie tu tez jest realne, ale to tylko pisanie, brzmienie
głosu ma dla mnie niebagatelne znaczenie).
Jeśli idzie o ścisłość poznałam w necie największa przyjaźń, jaką miałam w życiu
i wiele innych "mniejszych" przyjaźni, mam znajomości które są trwałe i na
zawsze, tak myślę, po tych 6 latach buszowania. Internet odegrał tu role czegoś
w rodzaju przystanku autobusowego, czy innej prywatki - gdzie można zagadać i
kogoś poznać. Tylko tyle, reszta była potwierdzona przez głębsze kontakty.

Nie namawiaj tak...

[graga211]

...do tych maili, bo co niektorzy moga potwierdzic, ze jak ja
zacznynam mailowac, to konca nie ma.
Uwazaj wiec i miej sie na bacznosci!

[natla]

No nie przesadzaj, moze i zaczynasz, ale później, to nawet nie
odpowiesz ))

[inka-1]

mysle ze mozna trafic na bratnia dusze i tu ..moze w realu tez sie
sprawdzimy jakos..pozdrawiam

[daisy2005]

Dzieki. Musze teraz wyjśc z domu, ale jeśli mozesz, zostaw wiadomość
na poczcie, odezwe się do Ciebie. Pozdrowienia.

Zmiłuj się

[graga211]

i nie zaczynaj od poczty! Zacznij tutaj, a pocztę zostaw na później.
Natla, nie wiem, czy jestem tą Grażyną. Muszę się temu przyjrzeć
bliżej. Odpiszę, jak tylko brydżowcy sobie pójdą, a myślę, że nie
będą się długo odgrywać wobec perspektywy jutrzejszego poniedziałku.
:-]

myslalam ze to annons:))))

[malwina52]

zanim nie wczytalam sie w tresc
wydaje mi sie, ze jesli istnieje na świecie jakieś nadużywane pojęcie, to jest
nim właśnie: "bratnia dusza"
Troche poteoretyzuje
Bóg po stworzeniu świata , stworzył Adama.
Potem wyjął mu żebro i stworzył Ewę.
W wolnej interpretacji można byłoby powiedzieć,
że tak powstały "pierwsze dusze".
Podział jednego ducha na pół dał duszę męską i kobiecą.
Według tej teorii, bratnia dusza jest czyimś idealnym partnerem. Człowiek może
być szczęśliwy z innymi ludźmi, ale nie tak bardzo , jak z tym jednym jedynym
człowiekiem.
Bratnia dusza jest czyimś "duchowym dopełnieniem"

i znow mam dylemat: czy to jest przyjażń czy to jest kochanie?

pozdrawiam serdecznie, napewno tu spotkasz wielu przyjaciól

[del.wa.57]

Toś sobie poteor...wała,rany! można język połać hihihihihihi
Malwinko,tak się mówi..ja tak mówie,tak czasem witam nowych
jako''nowe duszyczki''
A znasz inna teorie tą od małpy?)))
Teoria-teorią a ja i tak Ciebie lubię Malwinko bratnia Ty duszyczko
moja))))))))))

[malwina52]

moze masz racje, a ja za duzo zagladam na portale
randkowegdzie bratnie dusze szukaja tych samych wibracji
wiec chodz w moje zreumatyzowane ramiona nich Cie uscisne
duszyczko siostrzyczkoza to lubienie

[malwina52]

mysle, ze od małpy byloby tak)))))
małpiszon szuka malpiszonki z którą będzie
mu lepiej niż kiedykolwiek z kimkolwiek czyli bratniej duszy
małpiszonka ta bratnia, jest lepsza od innych,
i jej ofiaruje całe swoje uczucie, zaufanie i kase
a jak one z uczuciem sie iskaja

[del.wa.57]

I to było nasze iskanie Malwinko,zaraz nas Natla na odpowiedni watek
przepędzi))))))

przepraszam daisy...

[malwina52]

masz racje musze przeprosic daisy za ten balagan na watku,
ale tak to bywa z mowa pisana,
jeden zrozumie ja tak, drugi opacznie,
mysle, ze nie bedziesz ciskala slowami w moj nick
ale to tez jest sposob na poznawanie siebie
milo poznac nowa duszyczke

Pardon Daisy, to do Delwy

[natla]

O nie moja kochana, ja tu sprzątać nie będę i przeganiać też nie
bedę. Ja tu jestem od rządzenia.....w końcu muszę się napawać
swoją "WŁADZĄ"
Dziś Matka Przełożona odpoczywa. W końcu niedziela jest, nie? Nie
poustawiam Was pod ścianą....ale tylko dziś.

[del.wa.57]

O władczyni Ty nasza!! grzech straszny sprzątać w niedziele,wszak
odpoczynku to czas.....ale pośmiecic można co? hihihihi
O ja szczęsliwa,że smiecie w niedziele
W tygodniu ważyć bym się nie śmiała...
ło,matulenko tych śmieci niewiele
potulić ino sie chciałam.
)))))))

[del.wa.57]

Pobiegłabym ,gdybym bliżej do Twych ramion miała Malwinko i witaj w
klubie ''zreumatozywanych'' dobrana z nas para u mnie nogi hihihihi.
I mimo wszystko Cię lubię jak w Humorkowej sygnaturce.
)))

[skrzydlate]

cześć, chyba znajdziesz, jest wiele takich osób