wspomnienia... różne

[super222]

www.youtube.com/watch?v=6_-Jqxt1-As
Możecie coś dopisać z tego tematu?

[del.wa.57]

Dzięki Super za Niemena
Niemen kojarzy mi się właśnie z tym utworem i z''Dziwny jest ten świat'' a przecież to nie jedyne Jego piosenki,może dlatego,że za Niemena obrywałam ścierką po plecach od Ojca,szczególnie jak słuchałam-a mogłam na okrągło słuchać ''Dziwny jest ten świat''Mój Ojciec nie cierpiał Niemena a ja słuchałam Jego piosenek odtwarzanych na adapterze
''Wspomnienia'' to piękna piosenka o nadchodzącej jesieni,którą lubię i na która czekam.Kwitnące wrzosy i przecudna barwa kolorów i te szeleszczące liście pod stopami.Jesień na dla mnie szczególne znaczenie,może dlatego,że właśnie jesienią poznałam mojego delwiaczka.

[sagittarius954]

Mimozami jesień się zaczyna ....
Spadającym liściem
Wszystkimi barwami
Jeszcze wspomnieniem
Jeszcze miłością do utraty tchu
Pragnieniem ogromnym
I kwiatem wrzosu kołyszącym się
Osnutym nicią białą .
Czyżby już ?
Jesień ...
A myślałem żem młody
Niestety rozpływam się powoli
Aż zniknę.

[del.wa.57]

Liście jesienne

Liście jesienne leżą po brzegach dróg, mieniąc się jedną połową tęczy.
Wyglądają jak rozsypane róże wszelkich barw.
W stawie drżą złote plamy. Rząd drzew odbija się w nim różnie: wierzba - mgłą siwą, czerwona leszczyna - skrzydłem motyla, topole - ciemnymi kolumnami.
Skośne marmurowe schody, prowadzące ku wodzie, odbijają się w gląb i w przeciwną stronę niż prowadzą, tworząc klin.
Zadarte liście wierzby płyną jak dżonki, wiatrem popychane.
Wysoko przelatujące samoloty suną przez głębinę jak czarne płotki, małą gromadą.
Woda żyje, drzewa budzą się dzisiaj.
Wieje bowiem wiatr, który różni się od innych jak chuchnięcie od dmuchnięcia.
Z głębi piersi natury płynie to serdeczne chuchanie: wiatr halny.
Kto jeszcze nie wypowiedział swojej miłości, zdradzi się z nią w taki dzień.
Oto jest niekalendarzowy powrót wiosny.
Wiosna - kaprys, wiosna - łaska.
Możemy się jej wszędzie i zawsze spodziewać, tej Wiosny Niezależnej, zarówno w zimie, jak i w setnym choćby roku życia.

Maria Jasnorzewska Pawlikowska

[misia007]

Erotyk jesienny.

Sad cały ku nam
owoce w gotowości
aż wszystkie krople krwi krzyczą
i czerwone płatki pod powiekami
a liście
liście nad nami jak serca czerwienne
albo jak złote ręce skradzione ikonie.

świat plonie

K.Wrońska

[super222]

Kto nas tak...oddalił?????

[dorota-s2]

Nasze dzieci,ich studniówki i matury ,wszystkie nasze zabiegane
dni,i kolejne święta i strata naszych rodziców i ciągła troska o
tych co najbliżsi.Wracamy duchem do lat nastu słuchajac
Niemena,Czerwonych gitar i wielu innych zespołów i artystów,czasem w
uśmiechu ,minie czy geście naszego wnuka odnajdujemy siebie....

[sagittarius954]

Oj tak, daliśmy cząstkę siebie innym, a sami mamy zamienić się w pył kosmiczny ,
w tą cząstkę , która nigdy nie zniknie .
Czyli jednak Twardowski był na księżycu ....

[natla]

Naprawde nie macie żadnych wspomnień czy po prostu nie chce się Wam
pisać. Chętnie bym coś napisała, ale już tu umieściłam ich bardzo
wiele i nie chcę spamować.

[super222]

*Wyciągnęłam* wątek i mam nadzieję na jego
kontynuowanie, ale i przypomnienie pięknych
refleksji w nim zawartych. Może jednak zdecydujesz
się coś napisać w tym klimacie?
Wątek pojawił się w czołówce wczoraj wieczorem.
Mamy dwa dni bez polityki. No to romansujmy,
wspominajmy, bądźmy dla siebie życzliwi...

Ehhh....wspomnienia... różne

[konwaliaibez]

lampka wina..polmrok...Niemen...i ON !!!...uniesienia ...a teraz tkliwosc na sercu i usmiech na twarzy...

DZIEKUJE za wspomnienia

Dlaczego czasu nie mozna cofnac???

Juz nie wroci to co bylo

[konwaliaibez]

www.youtube.com/watch?v=QpqKZxakdFQ&feature=related

[natla]

Konwalijko, a tę piosenkę dostałam od niego na odchodne.

[natla]

Dobra, rozczuliłam się, idę kupić psu nową smycz, bo wsiąknę

[natla]

No dobra, choć też już o tym pisałam
Ta piosenka, to symbol mojej pierwszej miłości. Miałam 15 lat,
byłam na wakcjach z Mamą w Dusznikach i nagle w świetlicy
wczasowiska pokazał się on......anioł jakiś przecudnej urody i z
fluidami (teraz to wiem). Rany, jak sobie przypomnę mój brak
doświadczenia i związane z tym leki. Po 10-ciu
dniach "przypadkowych" spotkań i wytypowaniu "naszej"
piosenki..."Georgia", która była wtedy puszczana wszędzie z
pocztówek, ostatniego wieczoru przed wyjazdem, on musnął mnie
ustami w usta, a ja?.....wzięłam nogi za pas i nieprzytomna
oblatywałam dom. Jak w końcu mnie dogonił, to nawet na niego za
wstydu nie popatrzyłam i zwiałam do Mamy.
Tydzień po powrocie do domu, za pozwoleniem Rodziców, on przyjechał
do nas z miejscowości oddalonej o 100 km. I tak to sie zaczęło. Do
dziś mam ponad 300 jego listów, na które czekałam tak jak to Niemen
wyśpiewał. Jak tylko mógł sie urwać, przyjeżdżał, chodziliśmy do
naszego cudnego parku w słote, mróz i piękną pogodę. Trwało to 4
lata, ale sie rozleciało. Za daleko byliśmy od siebie, dookoła mnie
widział facetów, a moje zainteresowanie nim też wychłódło.
Spotkaliśmy sie po 18 latach w Zakopanem. Nastąpiło trzydniowe
ponowne zauroczenie, a on żałował, że ma żonę, ja też, choć tym
razem widziałam w nim poza tą przepiękną urodą, trochę wad.
W zauroczeniu na pewno pomógł nam fakt, że gdy poszliśmy na kawę,
to akurat Niemen zaczął śpiewć swoje "Wspomnienie".
Najfajniejsze to chyba to i dla wielu niezrozumiałe, ze "nasz
zwiazek" nigdy nie został skonsumowany
Ponownie znalazł mnie na NK i kontakt mailowy sie utrzymuje, ale
już rzadko i bez wzlotów i upadków.

[super222]

Moje zauroczenie "Wspomnieniem" Niemena pojawiło
się gdy byłam w pełni dojrzałą kobietą...to znaczy
zauroczenie NIM, a później dopiero piosenkarzem.
Wyjeżdżając z Polski do Niemiec, zabrałam stare
radio, które miało wmontowany adapter na czarne płyty.
Tam też spotkałam miłość życia, a przecież byłam już
wcześniej mężatką. Romans, potęgowany także tęsknotą
za najbliższymi, odebrał mi po prostu rozum.
Dla spokoju mojej i jego rodziny zmusiłam się do
brutalnego zerwania, co leczyłam przez następne 10 lat.
Pozostały mi tylko piosenki na tej płycie, której
słuchaliśmy ... gdy już wszystko zostało powiedziane.
Czasami wyobrażam sobie, że zadzwoni do moich drzwi.
Spojrzę przez wizjer i poznam go, chociaż na klatce
schodowej będzie ciemno. Serce będzie biło, że prawie
wyskoczy, drżącymi rękami zwalniam zamki.
Będzie zmęczony podróżą (daleko mieszka), brudny po podróży.
Schylam się i zaczynam całowanie od zakurzonych butów,
powoli zbliżam się do piersi i ust. I tak już zostaję
na długo... Nie przyjedzie, nie dzwonimy do siebie, nie
piszemy listów ... wszystko tak jak chciałam.
Chciałam? - może?

[natla]

A może dzięki temu, że "nie chciałaś", uniknęłaś wielkiego
rozczarowania, a zostały Ci tylko cudne wspomnienia.....

[dorota-s2]

Kilka rzeczy zapadło mi w pamięć i serce,jakoś tak nie układało mi
się życie nastolatki,ogromna miłość w wieku 17 lat i
rozczarowanie,historia banalna jak świat,młodziutka piękna
dziewczyna i facet żonaty i z dwójką dzieci,nie chciałam żyć.Nie
wiem jak skończyłam liceum,jak zdałam maturę.W tym czasie rodzice
wyprowdzili się ja zostałam skończyć szkołę,rok do dyplomu.Nie wiem
do dziś dlaczego mama nie pisała,nie dzwoniła czułam się jak
niepotrzebna ,zapomniana rzecz.Dałam radę ,mieszkałam w swoim dawnym
domu z nowymi lokatorami,za mieszkanie i wyżywienie pomagałam
prowadzić dom a wzasadzie prowadziłam go i zajmowałam się chłopakami
jeden 3 lata drugi 5 lat,ludzie u których mieszkałam bardzo o mnie
dbali,chcieli mi dopłacać ale nie chciałam,dorabiałam sobie
pomagając dwom staruszkom,spotkałam chłopaka,syna przyjaciółki mojej
mamy z dawnych lat,był wtedy studentem weterynarii,patrzył we mnie
jak w obrazek.Na krótko pojechałam do domu rodziców ale nie mogłam
już wejść w rolę małej dziewczynki którą można dyrygowac,sama się
utrzymywałam sama decydowałam o sobie.Po przeprowadzce rodziców
okazało się że nie ma moich rzeczy,i tak naprawdę to nie mam swojego
kąta i nie ma w domu nic mojego,po awnturze ,nic nie mówiąc
spakowałam to co ze sobą przywiozłam i wyjechałam do pracy,tak
zaczęłam swoje oddzielne dorosłe życie nie mając nawet dziewiętnastu
lat.W stczniu skończyłam 20 lat a w lutym urodziłam pierwszą
córkę,zanim zadzwoniliśmy na pogotowie oglądaliśmy z sąsiadami jak
Wojtek Foruna zdobywa złoty medal.Córcia urodziła się następnego
dnia w samo południe i to był punkt zwrotny w moim życiu,poczułam
się silna ,ta kruszyna była naprawdę moja,po raz pierwszy nikt mi
nie mógł jej odebrać i po raz pierwszy uwierzyłam że za moją miłość
odpłaci miłością,że wreszcie ktoś naprawdę będzie mnie kochał,byłam
dorosła,byłam mamą a malutka była bezbronna i tylko blisko mnie
czuła się dobrze,i to chyba był najważniejszy moment w moim życiu

[maladanka]

ale czemu całowanie TY od jego butów, a nie On od Twoich stópek?