Artyłuł

[makaveli31]

W najbliższy poniedziałek tj. 27 listopada br w Dużym Formacie (Gazeta
Wyborcza) będzie artykuł o rozwodach. Zachęcam do lekturki.......
pozdrawiam,
miłego weekendu

[misbaskerwill]

Szybko piszą
Nie tak dawno pytali tu o chętnych do wzięcia na tapetę, a już rozsmarowali

[makaveli31]

Bo to chłopaki z polotem i jak się za robotę biorą to i coś szybko zawsze
nasmolą, a jest w czym wybierać

[grzanka23]

ja juz mam to za soba,ale chetnie przeczytam.

[kasiar74]

przeczytane
kilka smutnych historii, przykre że musielismy przez to przejść, ten bardzo
wymowny rusynek kobiety z niemowlęciem i mężem gdzieś w tle patrzącym w monitor
ta historia w której kobieta ucieka z własnego domu pod eskortą policji bo : on
tej nocy panią zabije, az ciarki przechodza
najważniejsze że można wyjść nawet z takich klimatów, że każda historia ma
swoje dobre zakończenie

[makaveli31]

Po rozwodzie nie liczy się WCZORAJ, ważne jest tylko DZIŚ I JUTRO ( z większym
naciskiem na JURTO),
pozdrawiam, miłego poniedziałku ))

[13monique_n]

Własnie - bo najwazniejsze, że w którymś momencie w końcu odzyskujemy wiarę, że
rzutem na taśmę to od nas zależy, jakie jest nasze "dziś", które zamienimy na
"wczoraj" (wreszcie spokojne) i to w naszych rękach jest "jutro"... i że "jutro"
może po prostu oznaczać życie.

[kasiar74]

niestety trzeba "swoje" przejść żeby zrozumieć takie proste prawdy, żeby wstac
rano i się uśmiechnąć, żeby pojść spać spokojnie patrząc na uśmiechnięte
zadowolne dziecko

[13monique_n]

Wiesz, Kasia - z tym pójściem spać patrząc na "usmiechnięte i zadowolone"
dziec/i to od wczoraj nie wiem - hahhaa! Moi wczoraj sie pożarli, pobili -
chłopiec i dziewczynka, "wczesne" nastolatki. Ale - żyją co uważam za swój
wielki sukces, bo miałam ochote zamordować gady!
(poważnie - masz rację, są spokojniejsi, ten rok mimmo trudności róznych jednak
nas wszystkich wyciszył).

[pudeleczko_75]

dla mnie za "płaski" ten artykuł - opis historii trochę w nich prawdy trochę
nie. Oczywiscie nie wymagam tego - ale dziennikarz miał proste zadanie -
napisał po prostu to co mu poopowiadały osoby, które zechciały z nim
porozmawiac. Nic więcej...
chociaż może mam tak bo jestem uczestnikiem forum i te historie trochę znamy
wiemy też, ze niektóre z nich się dobrze kończą, że rozwod to nie koniec
świata. Mi trochę zabrakło analizy. ale ja jak zwyklesię czepiam, a poza tym
mam oststsnio podly krytykancki nastrój.
pudło.

[z_mazur]

Jak dla mnei to jednak zabrakło przynajmniej próby skontaktowania się z drugimi
stronami. Jestem bardzo ciekaw jaki byłby ich opis sytuacji. Po prostu z
czystej ciekawości.
Wiem, że u mnie gdyby posłuchać mojej i żony wersji to byłyby dwie zupełnie
różne historie. Może trochę zbieżne, ale z zupełnie inaczej rozłożonymi
akcentami.

[mja-1]

Cieszmy się (albo i nie cieszmy się), ze dożyliśmy czasów, kiedy rozwody są
powszechne i dostępne dla wszystkich. Kiedyś były po prostu niemożliwe z
przyczyn ekonomicznych i zarezerwowane tylko dla wyższych sfer, czyli naprawdę
bogatych ludzi.

[13monique_n]

mja-1 napisała:

> Cieszmy się (albo i nie cieszmy się), ze dożyliśmy czasów, kiedy rozwody są
> powszechne i dostępne dla wszystkich.
Cos w tym jest, bo przeczytałam sobie wczoraj, ze mogłam sie urodzic w bardziej
niełatwym otoczeniu:
"Rozwód w judaizmie przeprowadzany jest przez sąd rabinacki.

Jeżeli z powództwem występuje mąż, orzeczenie sądu skutkuje rozwodem. Jeżeli z
powództwem występuje żona - orzeczenie rozwodu nie jest ważne dotąd, aż nie
zgodzi się na to mąż.

Dawniej w przypadku odmowy zgody na rozwiązanie małżeństwa stosowano wobec
opornego męża bicie. Bito go dopóty, dopóki nie wyraził zgody na rozwód
(aczkolwiek bicie było ostatecznością i było rzadko stosowane, na ogół
wystarczała sama świadomość tego, iż zastosowana będzie wobec niego przemoc, by
uparty małżonek zmienił zdanie). Obecnie nie stosuje się tego, natomiast w
Izraelu istnieje możliwość zamknięcia takiego opornego męża w więzieniu do czasu
wyrażenia zgody na rozstanie. Kilka lat temu zmarł w tym kraju człowiek, który
przez 27 lat odmawiał żonie zgody na rozwód, cały ten czas będąc pozbawionym
wolności. W innych krajach żona, której mąż odmawia zgody na rozwód, nie ma
żadnych możliwości formalnego rozwiązania małżeństwa religijnego. Ma to istotne
znaczenie, gdyż gdyby kobieta taka zawarła związek cywilny zgodnie z prawem
kraju zamieszkania (nie mając rozwodu, małżeństwa religijnego zawrzeć nie może),
jej ewentualne dzieci traktowane są jako dzieci pozamałżeńskie, co w judaizmie
ma dla nich bardzo istotne, negatywne konsekwencje. Istnieje kilka organizacji
pomagających kobietom w takiej sytuacji- szukają one męża (nawet jeśli mieszka
on w innym kraju lub ukrywa się) i nakłaniają go do podpisania dokumentów
rozwodowych (czasem przy użyciu środków finansowych)."

I tak sobie myśle, że chociaż obiektywnie to jest porażką, to jednak kiedy się
zastanowię, że moge skorzystac po prostu z sądu cywilnego, co mi gwarantuje
wolność wyboru, to jednak mi troche lżej.

[weekenda]

popatrz popatrz... to ja tego nie wiedziałam... no tego, że jak mąż domaga się
to ma a jak żona to niekoniecznie... tiaaaaaaaa... to co ja się jeszcze
dziwuję...

Ale i tak dziękuję naturze, że stworzyła mnie kobietą )) I to właśnie taką
kobietą. Tak dobrze mi w swojej skórze, że nie będę już malowała fryzury. Już
prawie sprało się to co było i tak już zostanie

[notting_hill]

Ha, nie było mi trudno poznać przynajmniej niektórych z Was w tym artykule. Tym
bardziej chylę czoła przed dystansem jaki udało Wam się osiągnąć już po.

Reportaż o obu stronach

[west]

Cześć, tu autor reportażu z DF. Dziękuję wszystkim, którzy mi zaufali i
zgodzili się na rozmowę.
Chciałbym wrócić do tego tematu w trochę innej formie. Porozmawiać z oboma
stronami. Porównać, jak była żona z byłym mężem widzą przyczyny rozpadu
małżeństwa.
Mam nadzieję, że powstanie w ten sposób nie tylko efektowny tekst. Ale że
kobiety więcej dowiedzą się dzięki temu o mężczyznach i ich sposobach myślenia,
a mężczyźni o kobietach.
Wiem, że to trudne. Sam (jako rozwiedziony) nie wiem, czy zdecydowałbym się na
taką rozmowę. Ale może są wśród was osoby, które rozwiodły się w taki sposób,
że teraz mogą spytać swojego byłego/byłą, czy nie zgodziłyby się na udział w
takim reportażu?
Będę wdzięczny za kontakt. Gwarantuję anonimowość. Niezdecydowanym mogę
doprecyzować, jak sobie to wyobrażam. Przypominam moje namiary:
mail: [e-mail]
numer gadu gadu 2553788

[phokara]

Ten artylul jest koszmarnie niesprawiedliwy. To zapewne kwestia jednostronnosci ale nie zmienia
faktu. Ja nie chcialam nikogo stad rozpoznac po tym artykule. Tak sie stalo choc wolalabym nie.

[notting_hill]

Pho, pod jakim względem nieprawiedliwy? Jednostronny, to fakt. No ale to taki
urok gazetowych reportaży- wyrazistość, nawet jeśli kosztem pewnych
podkolorowań. Taki urok, że nie da się niuansów zawrzeć na tych kilku
szpaltach. Cóż, dobrze się czyta, choć zapewne osoby które się do niego
wypowiadały nie do końca mogą znaleźć w tym swoją historię, tak to sobie
wyobrażam.

[phokara]

No tak, masz racje, artykuly sa w sumie po to, zeby sie je dobrze czytalo. Najlepiej zas sie
zawsze czyta cos z wyboldowana teza, zeby sie czlowiek za bardzo nie zmeczyl mysleniem i
wyciaganiem wnioskow. Ja to rozumiem. Tylko szkoda, ze historie, ktore tutaj sa tak wyraziste
(nie mylic z jednowymiarowe) zostaly oszlifowane do czarno-bialej papki i bajkowo
zarysowanych postaci.
W tym artykule sa niuanse - ale wylacznie te, ktore ilustruja teze. Normalnie sie pewnie tego nie
zauwaza - ale jak sie WIE to sie tego wcale tak dobrze nie czyta.
Nie wiem czy ktos sie zdecyduje na ponowna wypowiedz - tym razem z Exem, bo taka padla
propozycja. To jest dopiero wyzwanie - podkolorowac obrazek z dwoch stron.

Do pho;)

[misbaskerwill]

> faktu. Ja nie chcialam nikogo stad rozpoznac po tym artykule. Tak sie stalo cho
> c wolalabym nie.

Miś jest pełen podziwu dla Twojego intelektu))
Ja na razie rozpoznałem pewną Panią, która kocha góry, ale musiałby mi Giewont
spaść na głowę, żebym jej nie "rozpoznał". Wezmę artykuł na spotkanie, to mi
objaśnisz jak misiowi na palcach.
Z poważnego artykułu wyszła kiepska łamigłówka. "Haha".

Co do samego artykułu - spodziewałem się czegoś więcej, bardziej hmm...
"głębokiego", ale skoro to tekst pisany dla ogółu ludności, to pewnie inaczej
nie mógł wyglądać.

W końcu Ci, którzy "głęboko" przeżywają rozwód, piszą potem epopeje, czyż nie,
Pho? )

[phokara]

> Mis´ jest pe?en podziwu dla Twojego intelektu))
Zatem to musi byc mis o bardzo malym rozumku... mniejszym niz moj. Nie, nie ma juz
mniejszych rozmiarow. Ja mam xxxxs. haha...

[marek_gazeta]

> Co do samego artykułu - spodziewałem się czegoś więcej, bardziej hmm...
> "głębokiego"
No właśnie, to mnie wkurzyło - anioł (4:1 dla kobiet-aniołów) spotyka na swej drodze życiowej potwora; stara się nadludzko, walczy ponad siły, niestety... Potwór jest nieugięty. Zimny drań; zdradza, nie pomaga, obraża, pije, bije. Podobał mi się zwłaszcza "sympatyczny Jacek", ten z samochodem. Panie Jacku, głowa do góry!

Płyciutkie to jak sitcomy.

Jesteście gotowi na szokujące wyznanie?

[marek_gazeta]

Jacek z artykułu w "Wysokich Obcasach" - to ja.

[marek_gazeta]

A nie, prostuję, autor nic nie wspomina o skopaniu żony w 6-tym miesiącu ciąży, eks-żona by na pewno o tym wspomniała, to jednak nie ja.

[phokara]

zielonych, zamszowych.