Chemia

[Gość: me]

Jeśli ktoś studiuje chemię to może podzieli się z tegorocznym kandydatem
swoimi przemyśleniami dot. samego kierunku/uczelni na której studiuje...?

[mamalgosia]

Bardzo trudne studia, niestety zakuwanie przez całe 5 lat. Do tego laboratoria
nie są obojętne dla zdrowia (np. chemia organiczna wykańcza zęby)

[Gość: YaBasta]

taaa... trzeba pamiętać o tym, żeby nie pić odczynników.

[Gość: Ewa]

Koleżanka studiuje chemię materiałową, co prawda zaledwie kilka tygodni, ale
już jest zachwycona. Kierunek jest zdecydowanie ciekawy- jeśli jesteś
pasjonatem to zdecydowanie warto

[Gość: Richelieu*]

Moja z kolei koleżanka, wielbicielka chemii, kiedy poszła na ten kierunek na
każdym kroku spotykała się z oczami jak spodki wielkimi ze zdziwienia, że taka
zdolna i wylądowała na chemii. Dziś, kilka lat po studiach, ona za to nie robi
oczu jak spodki na widok koleżanek po prawie i zarządzaniach na bezrobociu,
podczas gdy ona niemal kokosy

[Gość: me]

Jestem zakochany w chemii od co najmniej 7 lat:) i nie wyobrażam sobie się na
jakichkolwiek innych studiach... Kilka objawów mojej, jak to określają
kumple "choroby";) :
-najchętniej przeprowadziłbym się do laboratorium,
-kupuje każdą książkę do chemii jaka mi wpadnie w ręce (mam ich około 40)
-na moich dłoniach co tydzień można znaleźć nowe ślady po kolejnych
odczynnikach (kto by tam nosił rękawiczki;)
-jeżdże na większość konkursów chemicznych w Polsce (a co, pochwalę się trochę:
w LO mam indywid. nauczanie z chemii;P, chociaż niestety z nauczycielką, która
ma o 1/2 mniejszą wiedzę ode mnie;()
-za ciekawy odczynnik duszę bym zaprzedał...
-ostatnio kumpel podsumował mnie: "normalny 18-latek idąc w sobotni wieczór po
mieście, trzyma w ręce browar, a Ty: w jednej perhydrol a w drugiej wodę
destylowaną ;))))

Dzięki za odpowiedzi a jak możecie to napiszcie coś jeszcze

[tak_zwany]

Jeżeli tak sprawy stoją, to jedyną rzeczą, której powineneś się dowiedzieć, jest
gdzie najlepiej będziesz mógł rozwijać swoją pasję. Poprzeglądaj strony różnych
politechnik, zorientuj się w ich poziomie i wybierz najlepszą dla Ciebie.

To piękne, że trafiają się czasem ludzie z pasją, a nie tylko kombinujący skąd
tu magisterkę przepisać, co by ich Plagiat nie wychwycił...

[Gość: ddr]

moja dziewczyna studiuje chemie, jest zachwycona, działa w kole, pisze jakies
artykuly i wogole bajer... ale fakt ze zakuwa bardzo duzo.. mysle ze jak ktos to
lubi to w sam raz :D (odkrywcza mysl:P

[Gość: me]

a na jakiej uczelni??

[Gość: ddr]

AŚ ale mozliwe ze przeniesie sie na stypendium na UW :)

[Gość: matka chemika]

Gościu Me! Czyżbym miała dwóch synów? Mój już prawie mieszka w laboratorium, a
jako "pamiątkę" z wycieczki przywiózł kolejny "Zbiór zadań z chemii".

[Gość: Me]

Mamo... ;P

me

[mamalgosia]

Jeśli tak się sprawy mają, żeś wielki pasjonat, to doradzam studia
politechniczne, na uniwersyteckich się zanudzisz

[Gość: me]

A dlaczego?
Szczerze to wolałbym uniwerek, bo jakoś mam wrażenie, że na politechnice
rysował bym tylko ciągle reaktory, a matma i fiza ciągnęłyby się za mną przez
całe pięć lat:( (nie mam z nimi problemów, ale nudzą mnie;P). Poza tym
chciałbym po studiach zostać na uczelni, a nie iść pracować do jakiejś fabryki.

[Gość: Rune]

Nie chcę Cię straszyć ani zniechęcać, ale na chemii uniwersyteckiej też
będziesz miał tego sporo... w końcu chemia w dużej mierze opiera się jednak na
fizyce, a ta z kolei na matmie. Np. chemia kwantowa to sama matma i w ogóle
teoretyczne działy typu chemia fizyczna, termodynamika chemiczna... już same
nazwy na to wskazują. Ale zobaczysz, że to może też być ciekawe... fizyka i
matma na uniwerku to zupełnie inna bajka niż w szkole, choć oczywiście dużo
zależy od wykładowców. A wszelakie laborki i tak Cię nie ominą, ani tu ani tu,
więc się nie martw. Natomiast chodzi też o ewentualną przyszłą pracę... chyba
łatwiej jest ją jednak znaleźć po chemii politechnicznej i dlatego pewnie inne
osoby zachęcały Cię byś rozważył taką opcję. Powodzenia!

[Gość: me]

Wiem, że matma i fiza mnie nie ominą, i wcale tego nie chcę, bo wiem, że chemik
który nie posiada pewnego zasobu wiedzy z matmy i fizy, nie będzie potrafił
poradzić sobie z określonymi problemami, tj. określenie szybkości reakcji czy
jej samorzutności. Piszesz, że termodynamika i ogólnie ch. fizyczna moze byc
ciekawa?, mam nadzieje ze bedzie tak jak mowisz, bo jak do tej pory to akurat
TE dzialy nie cieszyly sie moja sympatia, co innego ORGANIKA: to uwielbiam.
Jezeli chodzi o prace: to najchetniej pracowalbym na uczelni (moze po
magisterce bedzie doktorat...?;P) albo w jakims instytucie naukowym.

Pozdrawiam

P.S. Czy mozesz napisac jaka jest roznica m.id. matma i fiza w szkole a tymi
samymi na studiach (oprocz tego ze sa trudniejsze zapewne;)

[Gość: Rune]

Trochę późno odpisuję, ale lepiej późno niż wcale:-) Na wstępie zaznaczę, że
jeśli chodzi o chemię to jest to mój drugi kierunek i jestem dopiero na
pierwszym roku więc nie będę się za dużo wymądrzał, natomiast na moim
pierwotnym kierunku za to fizyka (i w sumie matma też) to chleb powszedni, a
niektórym działom fizyki jest dość blisko do chemii, bo w końcu to pokrewne
dziedziny. Na czym polega różnica między matmą i fizą w szkole, a na studiach?
Poza tym, że są trudniejsze, to są też ciekawiej wykładane - przy odrobinie
szczęścia trafisz na pasjonatów swej dziedziny, zamiast znudzonej pani w
liceum. Do tego jest większy nacisk na zrozumienie i pokazanie skąd się to
wszystko bierze, a nie wypisywanie wzorków na zasadzie "prawdy objawionej".
Dzięki temu później widzisz, że to faktycznie logicznie wynika jedno z
drugiego, tak samo też na przykładach fizycznych często widać jak funkcjonują
pewne narzędzia matem. i do czego się je stosuje.
Termodynamika i ch.fizyczna... sądzę , że owszem mogą być ciekawe, natomiast
wszystko zależy od tego, jak konkretnie ukształtują się Twoje zainteresowania
(a może już ukształtowały skoro piszesz o ch.organicznej?), bo nawet w ramach
jednej dyscypliny naukowej pewne jej dziedziny mogą być dla kogoś bardziej
interesujące a inne mniej, wiadomo.
Życzę udanego wyboru studiów i uczelni, pozdrawiam.

[Gość: Me]

Jak zaczynałem ten wątek to liczyłem jedynie na kilka postów a proszę...
Naprawdę jestem Wam bardzo wdzięczny za wszelkie odpowiedz i z utęsknieniem
będę czekał na kolejne posty.
Co do moich zainteresowań, to ich ogólny zarys już jest widoczny : chemia
organiczna, a wnikliwiej to chemia naturalnych związków organicznych typu
enzymy, hormony, alkaloidy, jady trucizny itp., choć to nadal dość szerokie
pasmo tematów.
W wyniku chronicznego przekonywania przez kumpa z UWr zdecydowałem się na
tamtejszą chemię biologiczną i mam nadzieję , nie - wiem że będę się tam
realizował :D

Me

[eirenne]

może ta strona Cię zainteresuje, będziesz miał jakies pojecie:-)
www.p.lodz.pl/chemia/

[Gość: tatamta]

hmm a jak rozpoznać która politechnika jest lepsza a która lepsiejsza... w kwestii chemii właśnie.

[mamalgosia]

tego to ja nie wiem.
Co do uniwerków, to doradzam Un. Wrocławski (cały czas mówię o chemii), a
ZDECYDOWANIE odradzam Un. Śląski, tam to jest tragedia

[Gość: ddr]

a jak jest na UW? nikt z Chemii nie ma neta??

[Gość: me]

Jak do tej pory to myślałem poważnie o Krakowie i Poznaniu.
Może jest ktoś stamtąd??

[Gość: student uj]

O Poznaniu nic nie wiem.
Krakow pod wzgledem chemii organicznej odradzam - zaklad jest stosunkowo maly w
porownaniu z innymi uczelniami, nie ma pieniedzy. Jedyne dobre rzeczy, ktore
mozna zrobic w kierunku chemii organicznej (a wlasciwie chemii substancji
naturalnych) sa na innych wydzialach (specjalizajca z chemii biologicznej,
mozna np. bawic sie w biochemie na wydziale biotechnologii - ale najlepsze
miejsca zajmuja studenci biotechnologii, dlatego zostaja glownie badania nad
chlorofilem, mozna tez robic cos w rodzaju proteomiki i neurochemii w ŚLAFiBS).
W ogole caly wydzial chemii ma wg KBN kategorie II (patrz 'uniwersytet w
liczbach' na stronie UJ), dobre sa moze niektore zespoly na chemii fizycznej.
Jesli chodzi o czysta organike, sugeruje Warszawe (PW albo UW).

[Gość: Tawananna*]

Jeśli uda mi się skontaktować z moim kolegą studiującym chemię na UAM, postaram
się coś napisać. Niestety, jedyne, co pamiętam z jego opowieści (jestem
kompletnie antychemiczna:)) to to, że jest zadowolony :).

Myślę, że jeśli myślisz o studiach doktoranckich i rozwijaniu się naukowo,
uniwersytet to lepszy pomysł niż politechnika.

A przy okazji, jak już ktoś napisał, miło poznać osobę, która myśli o studiach
jak o czasie rozwijania swych pasji :). Niestety, to coraz rzadsze...

[Gość: Me]

Hej,
na wstępie chce Wam wszystkim naprawdę ogromnie podziękować za zaintweresowanie
(zawsze słyszałem o otwartości i przyjaznym nastawieniu studentów ale teraz
wiem już o tym z autopsji;), i za obiektywne opinie.
Oczywiście to nie żaden koniec wątku, więc jeśli macie jeszcze jakieś
rady/opinie etc. to piszcie.

[eirenne]

> Myślę, że jeśli myślisz o studiach doktoranckich i rozwijaniu się naukowo,
> uniwersytet to lepszy pomysł niż politechnika.

Hmmm, może nie jestem obiektywna, bo akurat studiuję na politechnice:-DDD no i
nie wiem, skąd taka myśl, że na polibudzie nie można sie rozwinąć naukowo tak,
jak na uniwerku? Przecież polibuda nie polega na tym, ze się wypuszcza
wykształconych robotników, ale osoby zdolne do samodzielnych badań i
nowatorskich rozwiązań... absolwent polibudy zaczyna naprawdę fascynującą drogę,
jesli tylko chce dalej poświęcić się swojej dziedzinie. Nie wiem, jak na innych
politechnikach, ale na mojej łódzkiej taka osoba, jak autor wątku, byłaby
hołubiona, bo nic tak się u nas nie docenia, jak pasję i ciekawość. Istnieją
studia doktoranckie, no i na polibudę płyną pieniądze od firm, z którymi można
współpracować nad jakimś projektem...
Gwoli sprawiedliwości dodam, że nie bardzo orientuję się w chemii
uniwersyteckiej, ale wiem, jak wyglądają inne kierunki uniwersyteckie i jakoś to
do mnie nie przemawia... sto razy bardziej wolę polibudę. I wcale nie dlatego,
ze jestem ścisłowcem (hehe), ale dlatego, ze moja wolność i ciekawość nie jest w
żaden sposób ograniczana.

> A przy okazji, jak już ktoś napisał, miło poznać osobę, która myśli o studiach
> jak o czasie rozwijania swych pasji :). Niestety, to coraz rzadsze...

Właśnie. Z kazdym postem coraz bardziej lubię tego człowieka:-DDD Chemię też
lubię:-DDD

[Gość: Tawananna*]

> no i
> nie wiem, skąd taka myśl, że na polibudzie nie można sie rozwinąć naukowo tak,
> jak na uniwerku?

Z wypowiedzi autora wątku wywnioskowałam - nie wiem, czy słusznie - że wolałby
pracę naukową niż typowo praktyczne zastosowania chemii. Wydaje mi się, że pod
tym względem uniwersytet mógłby być lepszy, ale mogę się tu mylić - interesuje
mnie zdecydowanie inna branża :). Poza tym kołaczą mi się po głowie opowieści
mojej koleżanki z polibudy, z których wynikało, że spora część jej wykładowców
kończyła studia na zbliżonym kierunku na uniwersytecie.

Przecież polibuda nie polega na tym, ze się wypuszcza
> wykształconych robotników, ale osoby zdolne do samodzielnych badań i
> nowatorskich rozwiązań...

W żadnym wypadku nie twierdzę, że polibuda wypuszcza wykształconych
robotników :).

> Gwoli sprawiedliwości dodam, że nie bardzo orientuję się w chemii
> uniwersyteckiej, ale wiem, jak wyglądają inne kierunki uniwersyteckie i jakoś
to do mnie nie przemawia... sto razy bardziej wolę polibudę. I wcale nie
dlatego, ze jestem ścisłowcem (hehe), ale dlatego, ze moja wolność i ciekawość
nie jest w żaden sposób ograniczana.

To ciekawe, co piszesz. Tylko nie do końca Cię rozumiem - na przykładach jakich
kierunków uniwersyteckich się opierasz i co pozwala Ci sądzić, że tam byłaby
ograniczona Twoja "wolność i ciekawość"? Studiuję na uniwersytecie (w związku z
czym politechnikę znam tylko z relacji znajomych i nie pokusiłabym się o tak
dalego idące wnioski) i nie miałam do tej pory wrażenia, że coś mnie ogranicza
w stopniu większym, niż to konieczne (=> program studiów np.). Co różni w tej
materii politechnikę od uniwersytetu?

> Właśnie. Z kazdym postem coraz bardziej lubię tego człowieka:-DDD

Ja też :).

Chemię też
> lubię:-DDD

A to już nie :)

[Gość: Richelieu*]

Zastanawia mnie bardzo skąd u osoby o tak szerokich zainteresowaniach, otwartej
głowie i solidnych podstawach przeświadczenie, że politechniki nie dają
pracowników naukowych. Skąd więc na politechnicznej chemii st.dr. lub czy na
politechnicznej chemii uczą wyłącznie absolwenci chemii uniwersyteckich?

[Gość: Tawananna*]

Najpierw jedno pytanie - czy to było do mnie?

Jeśli tak: bardzo miło było mi przeczytać taką pozytywną charakterystykę
własnej osoby. :) Szkoda, że udało mi się już ją zburzyć ;).

Nie, w żadnym wypadku nie uważam, że politechniki nie dają pracowników
naukowych. Nie uważam też, że na politechnicznej chemii uczą wyłącznie
absolwenci chemii uniwersyteckich :). Odnoszę tylko wrażenie, że BYĆ MOŻE na
uniwersyteckim kierunku szanse rozwoju naukowego mogą być NIECO większe. To, że
sformułowałam mój sąd w sposób odrobinę bardziej kategoryczny nie znaczy, że
roszczę sobie prawo do wyłączności na rację :). Jednocześnie zaznaczam, że nie
będę bronić tego sądu do utraty sił ani specjalnie argumentować, bo opiera się
głównie na zasłyszanych opiniach znajomych mi osób studiujących na kierunkach
ścisłych na uniwersytecie i na politechnice.

A poza tym uważam - i pod tym sądem już podpisuję się oburącz, obunóż i jak się
tam jeszcze da - że decyzja o kierunku studiów (zwłaszcza w wypadku dokonywania
wyboru pomiędzy relatywnie zbliżonymi kierunkami) powinna być poprzedzona
wnikliwą lekturą programu studiów wszystkich kierunków, jakie bierze się pod
uwagę.

[eirenne]

> Z wypowiedzi autora wątku wywnioskowałam - nie wiem, czy słusznie - że wolałby
> pracę naukową niż typowo praktyczne zastosowania chemii. Wydaje mi się, że pod
> tym względem uniwersytet mógłby być lepszy, ale mogę się tu mylić - interesuje
> mnie zdecydowanie inna branża :). Poza tym kołaczą mi się po głowie opowieści
> mojej koleżanki z polibudy, z których wynikało, że spora część jej wykładowców
> kończyła studia na zbliżonym kierunku na uniwersytecie.

Hmmm:) Ja z kolei mam wrażenie, ze jeśli ktoś chce zajmować się jedynie
praktycznym zastosowaniem chemii, to pozostaje na inżynierze, bo im wyżej
(magister, doktor), tym więcej musi się zajmować sprawami teoretycznymi:-DDD
Praca naukowa to praca naukowa, wszędzie pewnie wygląda tak samo:)
A propos drugiej części wypowiedzi: gdyby faktycznie wykładowcy polibudy musieli
się rekrutować z grona absolwentów uniwerku, to chyba byłoby coś nie tak...
Politechniki są samodzielnymi uczelniami i nie zależą od innych:-) Specjalnie
sprawdzałam na swoim wydziale, żeby nie byc gołosłowną- nie zauważyłam takich
związków... a też mam wiele wspólnego z chemią. No i fizyką...

> W żadnym wypadku nie twierdzę, że polibuda wypuszcza wykształconych
> robotników :).

Ty nie, ale niektórzy studenci uniwersytetu zadzierają nosa i faktycznie
traktują polibudę jako fabrykę "roboli" :-)))

> To ciekawe, co piszesz. Tylko nie do końca Cię rozumiem - na przykładach jakich
>
> kierunków uniwersyteckich się opierasz i co pozwala Ci sądzić, że tam byłaby
> ograniczona Twoja "wolność i ciekawość"?

MAm siostrę, która już zdążyła obronić pracę doktorską, właśnie na
uniwersytecie, i z jej relacji, a także z relacji jej znajomych wnioskuję, że
chyba lepiej jest studiować na polibudzie:-) Mam bezpośrednie relacje z UŁ, a
ostatnio z UW, poza tym czytam posty na forum:-) Wiem, że moje opinie są
subiektywne i jednak za mało mam danych, żeby generalizować... ale np mnóstwo
razy słyszałam, że jakiś profesor uniwerku traktuje siebie jako szczyt piramidy
pokarmowej a studentów jak pokarm dla rybek- na polibudzie im ktoś ważniejszy,
tym łatwiej się z nim dogadać... nawet przerażający prof. matematyki potrafi
pójść studentowi na rękę:-) Albo znów: na uniwerku szaleje chyba papierkomania-
wciąż trzeba miec coś na piśmie i coś składać i takie tam... na polibudzie
formalności ograniczają się do minimum... hmmm, długo by tłumaczyć te niuanse...
Aaa, i ja naprawdę nie jestem typowym ścisłowcem, który z definicji woli
polibudę:) Raczej jestem renesansowym typem, w klasycznym rozumieniu- taki
Leonardo (zajmuję się i mechaniką i malarstwem, hehe, no i swego czasu zdałam
nawet na filozofię, a w planach miałam historię sztuki i filologię klasyczną).

[Gość: Tawananna*]

> A propos drugiej części wypowiedzi: gdyby faktycznie wykładowcy polibudy
musiel
> i
> się rekrutować z grona absolwentów uniwerku, to chyba byłoby coś nie tak...
> Politechniki są samodzielnymi uczelniami i nie zależą od innych:-) Specjalnie
> sprawdzałam na swoim wydziale, żeby nie byc gołosłowną- nie zauważyłam takich
> związków... a też mam wiele wspólnego z chemią. No i fizyką...
Ależ nie pisałam, że MUSZĄ. Napisałam tylko, że słyszałam, że takie sytuacje
się zdarzają. Ale przypuszczam, że bywa tak i w drugą stronę - trzeba by to
sprawdzić ;).

Wiem, że moje opinie są
> subiektywne i jednak za mało mam danych, żeby generalizować...
Myślę sobie, że obie mamy ten sam problem :) (ja - w drugą stronę, co do
politechniki :)).

ale np mnóstwo
> razy słyszałam, że jakiś profesor uniwerku traktuje siebie jako szczyt
piramidy
> pokarmowej a studentów jak pokarm dla rybek
Na szczęście mam zupełnie inne doświadczenia :), z sytuacją, o jakiej mówisz,
miałam do czynienia tylko raz (i wtedy ów wykładowca miał naprawdę zły
humor:)), zazwyczaj wszyscy są bardzo mili, aż się czasem zdziwić można, kiedy
ci "przerażający" idą studentom na rękę :).

Albo znów: na uniwerku szaleje chyba papierkomania-
> wciąż trzeba miec coś na piśmie i coś składać i takie tam
Z tym się niestety muszę zgodzić. Nie mam pojęcia, skąd to się bierze, może to
zależy od wielkości uczelni (uniwersytety są zwykle dużo większe od politechnik
i innych uczelni wyższych), może z rekrutacji na stanowiska pracy w
dziekanacie :), ale ogólny zamęt organizacyjny panuje. Nie czuję się jednak
przez niego "ograniczana" czy coś takiego, tyle że czasem zabierze człowiekowi
to trochę więcej czasu i na nerwy działa.

> Aaa, i ja naprawdę nie jestem typowym ścisłowcem, który z definicji woli
> polibudę:)
To ja się zdradzę, że nie jestem zdeklarowaną humanistką (z tych, którzy
to "humanistami" zaczęli się mianować od czasu, gdy pojawiły się problemy z
matmą ;)), mam zainteresowania raczej "z pogranicza", na moje humanistyczne
studia zdawałam matematykę, a w mojej ostatniej lekturze jest prawie tyle
wzorów co tekstu :).

[Gość: Me]

eirenne napisała:

>Nie wiem, jak na innych
>politechnikach, ale na mojej łódzkiej taka osoba, jak autor wątku, byłaby
>hołubiona,

Tak się zastanawiam, czy przez koleżanki też byłbym tak hołubiony...;D

>Z kazdym postem coraz bardziej lubię tego człowieka:-DDD Chemię też
> lubię:-DDD

Również z każdym postem lubię Was coraz bardziej, a chemię też lubię;P

[eirenne]

> Tak się zastanawiam, czy przez koleżanki też byłbym tak hołubiony...;D

Hehe, a czemu nie?

[wensuela_suerte]

A ja zdecydowanie odradzam Uniwerek Wroclawski....gnoic ludzi to oni
umieje.Lpiej jest na polibudzie.

Ja studiuje chemie na RWTH Aachen i jestem najszczesliwsza pod sloncem. Ciezko
jest cholernie, calkiem inny model studiow niz w Polsce, ale przynajmniej od
samego poczatku spedzasz ponad 15 godzin tygodniowo w laboratorium:D Fakt, nogi
troche bola hehe ale jest swietnie. I przynajmniej Cie taktuja jak czlowieka a
nie jak pasozyta!!!

Pozdrawiam:)

[Gość: Me]

wensuela_suerte napisała:

> A ja zdecydowanie odradzam Uniwerek Wroclawski....gnoic ludzi to oni
> umieje.Lpiej jest na polibudzie.

Możesz rozwinąć myśl...?

[wensuela_suerte]

jak cos to na maila:)

[Gość: Me]

Napisałem na maila i nic... :(
Jak by co to chodziło mi o to, żebyś napisała co Ci się we Wrocku nie podobało.

Pozdrawiam

[Gość: Me]

Hej, wysłałem Ci maila i czekam już dość długo, czyżby poczta elektroniczna
zawiodła...?

[Gość: Me]

A tak mi zależy, żebyś coś napisała, bo chyba zdecyduję się właśnie na Wrocław.

[Gość: kielk]

witam przyszlego adepta chemii :)
jesli przebolejesz studia na troche starszych aparatach ;) to polecam Ci
Uniwerek w Poznaniu. Jest tutaj swietny sprzet (ostatnio np. ICP-MS), baaaardzo
bogata biblioteka i duze mozliwosci ale to wszystko raczej dostepne juz po
obronie pracy magisterskiej. Wczesniej tez pracujemy na troche nowszej
aparaturze (nowe HPLC, GC) ale tak naprawde dostep do wszystkich 'bajerow' jest
dopiero na doktoracie.
Pozdrawiam i zapraszam do nas :))

[Gość: Me]

Pozwoliłem sobie reaktywować wątek bo mam do Was jeszcze kilka pytań ;P
Zanim jednak zacznę to warto byłoby dodać, że zdecydowałem się na ch.
biologiczną na UWr. I tu pytania głównie do studentów z Wrocławia i tak
właściwie to o kwestie techniczne.
Czy moglibyście napisać (wiem, że był o tym długi wątek ale nie znalazłem nic o
Wrocku) na jaki średnio koszt należałoby się nastawić (miesięcznie) w związku z
mieszkaniem we Wrocławiu? Dodam, że mieszkam jeszcze na drugim końcu Polski
więc kwestia cotygodniowych wyjazdów do domu odpada.

A co do kwestii nauki - chemia biologiczna - może ktoś ma jakieś doświadczenia?
Co warto byłoby wiedzieć z biologii? Sprawa jest dość dziwna, bo za biologią
nieszczególnie przepadam ale już za biochemią (el. fizjologii i genetyki)jak
najbardziej. Może ktoś poleci jakiś dobry podręcznik do biologii dzięki któremu
mógłbym nadrobić braki?

Wybaczcie błędy (jeżeli takowe są) bo od jakiegoś roku "siedzę" mon-stop tylko
w liczbach i zauważyłem, że z moją ortografią i gramatyką coraz gorzej :(

Pozdrawiam,

[Gość: zed]

cóz, ja studiuje chemie na uwr, tylko moze nie powinienem sie za bardzo
wypowiadać bo pasjonatem chemii nie jestem :P (zasadniczo to ja nie wiem co tam
robie :P ale jesli chodzi ci o wrocław to za 500 zł da się spokojnie utrzymać.
Wiem po sobie :) Jesli chodzi o chemie to cóż jestem na innej specjalnosci ale
z tego co widze chemia biologiczna ma chyba najwiecej zajęc w tym instytucie.
Jednakże ludzie sobie chwalą ten kierunek, uczyć się nie trzeba za wiele ;)
chyba że chcesz mieć stype, a z biologi to na pierwszym roku wystarczą książki
z liceum :) no to tyle :P

[annabell8]

Witam bardzo serdecznie :)

Mam nadzieję, że troszkę pomogę, bo właśnie od tego roku studiuję chemię
biologiczną na UWr. Szczerze powiem, że pasjonatką chemii jestem i jak na razie
te studia mnie wprost zachwycają :) No ale do rzeczy...
Jeśli chodzi o utrzymanie we Wrocławiu to moge jedynie dać swój przykład. Za
750 zł miesięcznie mam miejsce w kawalerce, dojazdy, jedzonko i nawet trochę na
rozrywkę :) Nie narzekam, spokojnie człowiek daje radę, a jak jeszcze trochę
pomyśli to i zaoszczędzić może :) Oczywiście sporo zależy od człowieka (moja
współlokatorka szaleje z 1200 zł, ale jak kto woli i przede wszystkim ile ma).

Natknęłam się w wątku na aspekt "gnojenia" na UWr. Dziwne, ja tak tego nie
odbieram, ba, nie spotkałam się osobiście z tego typu zabiegiem któregokolwiek
z prowadzących czy wykładowców. Wręcz przeciwnie, mam głupie wrażenie, że nam
starają się pomagać, właśnie w sensie duchowo-psychicznym. Mimo, że świadomość
tego, iż kierunek jest trudny i zostaną najwytrwalsi mamy, to jednak spotykam
się z sympatią prowadzących i całkiem w porządku podejściem.

Teraz trochę o studiach. Program pierwszego roku to przede wszystkim podstawy.
Trzeba przebrnąć przez fizykę i matematykę, ale spokojnie, jest to wykonalne i
właściwie bardzo przydatne w późniejszych zmaganiach. Laborki z fizyki w drugim
semestrze też są naprawdę fajne. Tylko niefajne są sprawozdania ;)
Jeśli chodzi o chemię to tylko i wyłącznie chemia ogólna, czyli podwaliny pod
późniejsze działania ;) Na koniec roku jest z tego kobylasty egzamin, ale
trzeba myślec pozytywnie. Laborki z chemii z kolei są świetne, człowiek od
pierwszego tygodnia już ląduje w białym fartuchu i okularach na nosie
destylując itp. 4 godziny w tygodniu to może nie tak znowu wiele, ale na
początek, kiedy jest trochę zamieszania jeszcze z typowo niechemicznymi
przedmiotami, wystarczające. Za to od 3 semestru zaczyna się miodzio :) Chemia
siaka i owaka oraz mnóstwo laborek.

Kierunek chemia biologiczna na UWr jest dopiero od dwóch lat. Cała specjalnośc
jest właściwie dość nowa i stanowi pewien rodzaj innowacji. Z tego co mówiła mi
profesor, która sprawuje nad nami pieczę, wszystko pięknie się rozwija i
planowane przedmioty budzą naprawdę spory zachwyt :)

Jeśli masz pytania pisz śmiało na maila, postaram się w chwilach kiedy dopadnę
neta odpowiedzieć.
Mam nadzieję, ze moja wypowiedź cos wniosła do wątku ;)
Pozdrawiam.

[Gość: Me]

Oj wnosiła i to bardzo dużo :) Co prawda jestem totalnie zdeterminowany żeby
tam studiować ale trochę niepokoiło mnie to "gnojenie" o którym wspomniałaś.
Byłem na Wydziale jak na razie 2 razy (moje obecne miejsce zamieszkania nie
pozwala mi na zbyt częste wizyty;p) ale odniosłem wrażenie, że jeżeli chodzi o
kontakty mistrz-uczeń to jest raczej w porządku.
Co do te matmy to zdaję z niej maturkę (uczę się dużo i to raczej pod kątem
studiów niż matury), a moja znajoma nauczycielka obiecała mi wytłumaczyć trochę
trudniejsze rzeczy już po maturze.
Trochę mi tylko szkoda, że na pierwszym roku jest tak mało chemii, ale tak
sobie myślę, że zawsze można chodzić na jakieś wykłady nie ze swojego roku...

Jeżeli jeszcze Wam się chcę to skrobnijcie o tym jak się kształtują ceny
mieszkań (2 pokoje) bo z tego co wiem to akademik to kwestia 260(?) zł ale że
jadę do Wrocławia z kumplem, który na bank nie dostanie akademika (szkoła
prywatna ) to sensownie byłoby coś wynająć w dwóch i poszukać współlokatora/ki .

Pozdrawiam bardzo serdecznie,

[Gość: anna]

witam... wtrącę się do tego wątku studiowania na chemii... miałam okazje
studiować ją zarówno na politechnice, jak i na uniwerku... moje odczucia...
uniwerek to miejsce dla totalnych lezerów... juz na samą wieść, że jestem po
politechnice wszyscy składali mi "szacuneczek"-włącznie z wykładowcami, chociaz
i też więcej przez to ode mnie wymagali... dwa- zdecydowanie uważam, że jeśli
chodzi o prace, to łatwiej ją będzie znaleźć po politechnice... na uczelniach
technicznych nikt nie zajmuje się literaturą, ani poprawianiem przecinków w
raportach, jak to miało miejsce na uniwerku.. zresztą gadanie o ptaszkach,
robaczkach w wowdzie itp. zupelnie mi nie odpowiadało... pozdrawiam, i radze
się zastanowić, czy chemia jest dobrym wyjsciem na uniwerku... dla tych co by
się jeszcze zastanawiali

[Gość: była studentka UG]

No to ja troche z innej beczki! Każdy tak zachwyca tą chemie.. Ja studiowałam
na UG wydział chemii - wielkie dzięki - nigdy więcej!!! Jaka jest statystyka
studentów po pierwszym semestrze? - z 170 zostało ok. 70. Totalna przesiewka..
zakuwania masa, a nie musze już dodawać że wykładowcy traktują studentów jak
GÓWNO - dosłownie! I wcale nie ukrywają tego, wręcz przeciwnie.

[Gość: Me]

Wrocław z wielu powodów, m.in. : po pierwsze to:
serwisy.gazeta.pl/nauka/1,34148,2059663.html
Po drugie mam tam kumpla więc opinie nt. wydziału mam z pierwszej ręki i nie są
to na pewno opinie przesłodzone bo i narzekania były.
Poza tym Wrocław to świetne miasto a i to się liczy.

[Gość: anna]

hmmm, w sumie racja, Wrocław to świetne miasto... jednakże ilością
samodzielnych pracowników niekoniecznie bym się sugerowała. Będąc na
Uniwersytecie zauważyłam jedną rzecz... choć uczyli nas ludzie młodzi itd,
myślę, że więszkość z nich była bardziej oczytana i chętna do współpracy niż ci
starsi... Na Polibudzie nie wiem, bo tam dużo starszych uczy, więc nie mam
porównia. Widzę jednak, że decyzja już podjęta, więc nie wychodzi mi nic
innego, niż życzyć Ci powodzenia i zapału w nauce! Aaaaa... jedno tylko, nie
wiem czy pójście na studia, bo "kolega tam idzie" jest dobrym wyjściem;) W
końcu to sam będziesz prowadził swoje życie, a uwież mi na studiach poznasz
fuuuure superanckich ludzi. Powodzenia- Anna

[Gość: Me]

Ale ja nie idę tam bo kolega TAM idzie, tylko kolega tam idzie, bo ja tam idę :P
Dzięki za życzenia :)

[Gość: była studentka UG]

Taaa z pewnością się z zgadzam! Na studia nie można iść dlatego - że kumpel
idzie jednakże musi wynikać to z zainteresowań i pasji. Musisz być przekonana,
że "kochasz" chemie, inaczej zrezygnuj!

[Gość: anna]

hehe, no to dobrze, bo już myślałam, że decyzja była podjęta ze względu na
kolege;) Powodzenia i miłej zabawy, laborki z chemii i innych powiązanych ze
studiami przedmiotów są na prawde fajną zabawą.

[Gość: adrija]

ja tez w tym roku wybieram sie na chemie z inf. na UMK. Slyszlama,ze kierunek
dosyc trudny(ja jestem pasjonatka,wiec mam nadzieje,ze sobie poradze :) ) ale
latwo sie dostac.To prawda,ze nie ma problemow z rekrutacja?

[Gość: km]

A co z pracą po chemii... bardzo źle?

[apocalypsewoman]

hm.... a ja... wybieram sie na chemie na UJ bo coz w krakowie mimo wszystko nie
ma za wiele mozliwosci, a moja obecnosc w krk jest konieczna jak ktos ma jakies
inne propozycje co do chemi w krakowie to prosze piszcie jestem otwarta na
rozna mozliwosci