rzucać studia na 4 roku?

[medoosa]

Witam! postanowiłam wylać tutaj swoje żale, bo przechodzę właśnie filologiczna
depresję (chyba jak wiele osób na tym forum, z tego co zauważyłam ;) i z
desperacji pragnę się poradzić. Jakoś dobrnęłam do 4 roku filologii obcej,
chyba raczej niestety, bo swojego czasu miałam pomysły, by to rzucić i
wyjechać na studia za granicę, ale z tchórzostwa i braku organizacji poszłam
na łatwiznę i zostałam w Polsce. Nie olśniło mnie nagle - raczej już na
pierwszym, że te studia to studia dla samych siebie, nie dające żadnej
przydatnej wiedzy ani możliwości. Nie chcę urazić filologów z powołania,
których fascynują te studia. Po prostu czuję, że wpadłam w ślepy zaułek, bo
widzę jakoś wyraźniej, że studiuję coś, co zupełnie mnie nie interesuje i
właściwie mnie nudzi, zabiera dużo czasu i nic nie daje,jestem już za stara na
rozpoczynanie czegoś nowego za granicą, a kończąc to marnuje cenny czas, który
mogłabym wykorzystać na naukę czegoś innego. Dlatego chciałam spytać się o
radę, może ktoś jest w podobnej sytuacji - czy opłaca się to kończyć, w sumie
już jestem za stara (23 lata) i zostało mi 1,5 roku i napisanie pracy
magisterskiej, czy zostawić to i wyjechać w następnym roku? przepraszam za
smęcenie, ale musiałam się wyżalić ;)

[Gość: M.]

Jeśli masz papier licencjata i możliwośc (czytaj: pieniądze na czesne) zrobienia masters za granicą, to życzę powodzenia i wyjeżdżaj :) ale wcześniej zdaj 4ty rok i weź urlop dziekański, na wypadek, gdyby się nie udało ;)

[Gość: Kaja]

Jak wytrzymałaś do IV roku to chyba nie, tzn jeżeli to są studia pięcioletnie,
to ja bym nie rzucała. Wyjechać możesz zawsze, więc te 1,5 roku chyba nie zrobi
Ci różnicy, w sumie możesz na V roku z Erasmusem spróbować na przykład. Po
prostu jak rzucisz to będziesz mieć takie wykształcenie, jakbyś kończyła szkołę
średnią, a to może nieciekawie wyglądać w cv. W sumie teraz na różnych
stanowiskach wymagają po prostu wyższego wykształcenia, a jak skończyłaś
filologię, to przynajmniej język znasz. Choć ja tam nie jestem specjalistką od
filologi, może się Tawananna wypowie :P

[ziemia.ognista]

Daj spokój, za stara?
Ludzie idą na studia, czy też zmieniają zawód po czterdziestce. Zgadzam się z przedmówcą, zdaj ten rok i próbuj za granicą. Powodzenia!!

[medoosa]

Dzięki za wypowiedzi :) oczywiście, że nie mam licencjata - wprowadzili je
dopiero od tego roku - gdyby mój szacowny wydział na moim prastarym
Uniwersytecie przez duże U wprowadził je wcześniej, z własnej woli pozbawiłby
się większości studentów :P na Erasmusie właśnie jestem - stąd jeszcze większy
dół, bo nagle stałam się "polonistką" w obcym kraju. kraj genialny - ale nie na
tyle, żeby życie poświęcać studiowaniu dyskusji trzeciorzędnych pisarzy o jego
tożsamości narodowej - no ludzie. ups, znowu mnie mnie poniosło ;)

[Gość: Tawananna*]

Zostałałam "wywołana", zatem odpowiadam :).

Moim zdaniem: bezwzględnie skończyć te studia. Jak sama piszesz, zostało Ci
półtora roku, na dodatek w tym roku jesteś na Erasmusie (jeśli tylko jeden
semestr, to możesz to pewnie przedłużyć). Na czwartym roku zatem rezygnować
szkoda (i tracić pobyt za granicą, może nawet oddawać stypendium). Na piątym -
nie ma już po co, zostaje do napisania głównie praca magisterska + ew. jakieś
zajęcia. Pracę magisterską można zawsze napisać "na odczep" w parę miesięcy, i
mało kogo obchodzi, gdzie ją piszesz - możesz nawet być za granicą, jeśli
promotor jest tolerancyjny. Zajęcia można próbować zaliczyć eksternistycznie, w
okolicach piątego roku wykładowcy robią się zazwyczaj tolerancyjni. (Oczywiście,
są uczelnie i kierunki, na których jest to niemożliwe - ale nic nie szkodzi się
dowiedzieć).

Nie wiem, jaką filologię studiujesz, jakie języki znasz, gdzie jesteś na
Erasmusie i gdzie chciałabyś ew. zacząć studia za granicą - ale zdecydowanie NIE
jesteś za stara na zaczęcie nowych studiów, choćby i w innym kraju. Gorąco
natomiast namawiam do skończenia tej filologii, bo z dyplomem mgr możesz być
przyjęta gdzieś na dwuletnie studia magisterskie, a i w życiu papierek może
pomóc (np. jak będziesz szukała pracy za granicą, Twoje CV będzie już wyglądało
lepiej).

[wycofany]

No właśnie. Mgr po innym mgr. Niektóre uczelnie w Polsce też coś
takiego mają. Czy to ma sens? Czy materiał na tych 2-letnich
studiach nie będzie tak okrojony, że po licencjacie/mgr/inż. z
czegoś innego niewiele się nauczysz... Z drugiej strony teraz często
wymaga się studiów kierunkowych, więc może taką uzupełniającą
ekonomię dorobić dla papierka... Sam nie wiem.

[Gość: Tawananna*]

Studia 3+2 zostały wprowadzone (niemal) wszędzie. Na części z kierunków można
iść na studia magisterskie bez licencjata z tej samej dziedziny (czasem wymagana
jest dziedzina pokrewna, czasem - dowolny kierunek). Czy to dobrze? Ja osobiście
byłam przeciwniczką takiego rozwiązania (taki magister po dwóch latach wydaje mi
się "gorszy" od pięcioletniego) - ale tak teraz wygląda uczelniana rzeczywistość.

Magister po innym magistrze to już naturalna konwekwencja niedawnych zmian - w
zasadzie chodzi o magistra po innym licencjacie, tylko że jest grupa absolwentów
studiów magisterskich jednolitych, którzy też chcą dalej studiować.

[mary_an]

Moim zdaniem skoncz studia i potem zabierz sie za cos innego. Ja teraz studiuje
juz szosty rok i planuje wlasnie siodmy, a co tam, podoba mi sie :) I tez w
pewnym momencie juz mi sie nie chcialo i ogarnialo mnie ogolne zwatpienie, ale
mysle, ze jak juz sie doszlo
tak daleko, to nie ma sensu tego rzucac.

Znam kogos, kto po germanistyce studiuje teraz w Niemczech prawo na studiach
licencjackich - to tylko 3 lata, a mozna sie duzo nauczyc. Nie jest powiedziane,
ze po studiach w Polsce musisz studiowac jeszcze kolejne 5 lat, 3letni licencjat
albo nawet roczny, dwuletni masters z czegos ciekawego tez wystarcza.

W Holandii, gdzie teraz studiuje mozna np. po jakichkolwiek zakonczonych
studiach robic dwuletniego mastera z ekonomii, biznesu, cos podobnego do MBA i
duzo innych. Tylko trzeba miec ukonczone jakiekolwiek studia. Jak teraz
zrezygnujesz to przekreslisz zupelnie te 4 lata, ktore w koncu spedzilas na
ciezkiej pracy.

Tez mam dylemat ;(

[odwrotnef0esermop1kurnajaktodo]

Czy cos zaczynac ;( Nie wiem co robic ;( Poradzcie cos ;(

[Gość: misia]

u mnie jest podobnie. jestem na 4 roku studiów, ale nie mam już ochoty kończyć- kierunek niewypał. też planuję wyjechac na studia za granicę i zacząć od nowa. Wiec jest nas więcej!

[Gość: Tawananna*]

Jeśli chcesz rady, napisz o sobie coś więcej.

Na razie mogę napisać bardzo ogólnie: na IV roku lepiej nie rzucać, zaczynać coś
nowego jak najbardziej można (po ukończeniu pierwszych studiów lub równolegle).
Posiadanie licencjatu zmienia sytuację.

[Gość: misia]

problem w tym, że nie mam licencjatu, ponieważ wprowadzili go jak ja byłam na 2 roku. Studiuję na WPiA( ale nie prawo). Kierunek jak pisałam o kant tyłka potłuc:) Jednak rodzina nalega, abym skonczyła, a ja z każdym dniem mam mniej zapału. Na dodatek wydaje mi się, że jest już za póxno na zmiany- jestem starsza niz ludzie na roku o 2 lata( skonczyłam technikum ekonomiczne i rok pracowałam jako au-pair w Belgii). Gryzę się z tym dylematem- zacisnąc zęby i skończyć, czy rzucić od dawna. Wiem, że to głupota, po 4 latach.
CZY JEST WŚRÓD WAS KTOŚ, KTO TEŻ JEST BARDZO ROZCZAROWANY STUDIAMI?

[Gość: holy]

Ja radzę UKOŃCZYĆ studia . To tylko 1,5 roku , ktore tylko i
wyłącznie sprowadzi się do pisania pracy mgr , duzo zajęc nie ma .
Później może sięokazac ze nie potrzebnie rezygnowałas , ze
zmarnowałas 4 lata . Ja bym na twoim miejscu zaczeła teraz jakis
drugi kierunek równolegle , taki który cię zainteresuje . Z wyjazdem
bym poczekała .
Chyba ze tak bardzo ci spieszno za granicę to wtedy moze warto
wziąsc urlop dziekański i przemyslec wszystko? Ja jednak sklaniam
sie ku mojej pierwszej propozycji . Zagranica nie zając nie
ucieknia ;) a ty jestes młoda i spokojnie mozesz rozpoczac inny
kierunek :D

[Gość: Tawananna*]

Gdybyś napisała ma forum rok czy dwa lata temu, można byłoby zastanawiać się, co
zrobić. Na półtora roku przed ukończeniem nie warto rezygnować - skończ te studia.

Na rozpoczęcie czegoś nowego na pewno nie jest jeszcze za późno - z ukończonymi
jednymi sutdiami może być nawet łatwiej i szybciej (w wątku już pisaliśmy o
dwuletnich studiach uzupełniających).

[Gość: Tawananna*]

Dodam, że tak, też byłabym rozczarowana studiami. Częste uczucie wśród osób na
czwartym roku.

[Gość: holy]

Jestem ciekawa z czego wynika takie zniechęcenie na 4 roku ? Przez 4
lata było wszystko ok , byliście zadowoleni i nagle bum "chce
zrezygnowac"? Ja co prawda jestem na 1 roku dopiero ale uwielbiam
swoje studia jestem zachwychona mimo , że przedmiotów ktore mnie
interesują jeszcze nie ma ( jest tylko jeden przedmiot ktory
uwielbiam a reszta to historia , historia , historia..;/ ) Ale
poprostu nie wyobrazam sobie ze za pare lat bede chciala
zrezygnowac :)

[Gość: misia]

domyslam się, że studiujesz prawo?:)

dzięki za wszelkie rady!!

[Gość: Tawananna*]

> Jestem ciekawa z czego wynika takie zniechęcenie na 4 roku ?

Mała hipoteza:

na czwartym roku wiesz już mniej więcej, czego sie na studiach (na)uczysz.
Niektórymi zagadnieniami jesteś znudzony, ciąży na Tobie obowiązek napisania
pracy magisterskiej. Masz poczucie, że wiele więcej już się nie nauczysz -
zostało te półtora roku, w tym czasie będziesz miał niewiele zajęć. Jest to
frustrujące tym bardziej, że materiał z niższych lat (zwł. pierwszego czy
drugiego roku) powoli wydaje się bardziej mglisty. Do upragnionego mgr zostało
niewiele czasu, a tutaj zaczynasz widzieć, że wraz z obroną pracy magisterskiej
wcale nie będziesz znacznie mądrzejszy. Czasy liceum i matury są wystarczająco
odległe i "zamglone", żeby mieć problemy z dostrzeżeniem różnicy w stanie wiedzy
obecnej i sprzed studiów. To prowadzi do zniechęcania - po co ja te studia w
ogóle zacząłem, mogłem studiować coś innego, na nic mi się ta wiedza nie przyda
itd. Takie zniechęcenie zdarza się nawet najlepszym, najbardziej zainteresowanym
tematem itd.

Z innym problemem mamy do czynienia, jeśli ktoś od samego początku nie lubił
swoich studiów. Wtedy zniechęcenie po prostu wzrasta z roku na rok, by w
okolicach czwartego roku osiągnąć apogeum. Na piątym zwykle spada, bo
perspektywa odebrania dyplomu jest już bliska ;).

[Gość: Kaja]

Choć to tez różnie bywa. Ja największe zniechęcenie do studiów przeżyłam na III
roku, ale było to spowodowane tym, że na III roku skomasowali nam same
najnudniejsze zajęcia. Tzn najnudniejsze w moim odczuciu, bo niektóre osoby były
zadowolone, a z mojej perspektywy właściwie nic się nie działo. Za to na IV roku
zajęcia są już ciekawsze, przede wszystkim jest sporo zajęć do wyboru, więc
można było odrzucić te najnudniejsze, poza tym piszę pracę, której temat mnie
interesuje i jakoś tak zapaliłam się do niego. Dodam, że piszę z dziedziny,
której w zasadzie nie omawiano na żadnym przedmiocie na moich studiach, ale jest
ona powiązana z drugim kierunkiem, więc wszystko mi się tak ładnie zazębia. No i
ja jestem fanką mojego promotora, a to też dużo zmienia ;)

[Gość: Tawananna*]

Dużo zależy właśnie od tego, jak ułożony jest program studiów. Mój najnudniejszy
rok (w moim odczuciu) to też był właśnie trzeci (ale zniechęcenie nadeszło na
czwartym, co wynikało już z innych przyczyn). Fajnie, że tak udało Ci się
połączyć dwa kierunki, i że znalazłaś świetnego promotora - to prawdziwy skarb.

[kaja86]

Tzn może on nie jest taki świetny, bo nam nie pomaga, tylko zadaje, ale ja po
prostu od II roku jestem fanką jego osobowości ;) Poza tym jest chyba
najciekawszą postacią instytutu, no ale głównie to jestem jego fanką ;) A
połączenie mam takie średnie, bo prawo i socjologia, ale temat na socjologii mam
"Prawo karne w świadomości młodzieży studenckiej", czyli poniekąd to się łączy,
a i temat dość wyjątkowy jak na nasz instytut.

[Gość: Kaja]

To u gory ja napisałam, tylko przez przypadek się zalogowałam ;)

[rama24]

''za stara 23 lata'' hehe dobre :) A może urlop dziekański?