Laura -jak ją oceniacie??

[misinka81]

ciekawa jestem, co myślicie o postaci Laury Pyziak...
bo rodzina Borejków tylko na nią gromy rzuca, że niepokorna,itp...
a ja na jej miejscu zachowywałabym się tak samo..
no bo ileś można wysłuchiwac patetycznych przemów, ogladać wzniosłych fimów,
być tylko dobrym i nie pozwalać sobie na słabości...
wkurza mnie postawa Gabrysi, która mówi, że się nie gniewa, chociaż widać, że
ją szlag trafia; udaje, że się nic nie stało, skoro się stało...takie
sztuczne podtrzymywanie dobrego nastroju...
dla mnie Laura to chyba najbardziej realistyczna z wszystkich postaci w
książkach MM....
a Wy co myślicie???

[noida]

Mnie Laura denerwuje jako "osoba"- jakbym miała z nią pod jednym dachem
wystrzymać to miałabym problemy (na przykład to jej wieczne uwodzicielstwo i
kłamstwa na każdym kroku), ale jako postać uważam, że jest jedną z najbardziej
udanych, najbardziej "ludzkich". Chociaż jest najbardziej denerwująca to mam
często wrażenie, że tak jak ona uciekłabym z domu, a nie jak Pyzunia płakała na
łonie rodziny.

[emusia]

No osobowość z charakterkiem - to jej trzeba przyznać. Rozumiem ja w pewnych
sprawach - np. tym, ze nie miala zadnej przyjaciolki w klasie, wolala chodzic
wlasnymi drogami. rozumiem tez to, ze wkurzala sie na ignacego grzegorza - jezu
z takim miągwą to bym chyba nie wytrzymała.
natomiast absolutnie nie mogę zrozumieć jej buntu przeciwko gabrysi. nie
rozumiem jej użalania się nad sobą często bezpodstawnego. np. w tygrysie i róży
gdy chodziła sama po toruni narzekała, ze jest wygnana z dodmu, biedna
niekochana i w domu nawet się nie martwią gdzie jest. ale przeciez nikt jej do
torunia nie kazał jechać, a sama napisala list do mamy, by ta sie nie martwiła.

mam mieszane uczucia wobec tygrysa, chociaz w sumie w języku trolli zaczęłam ją
coraz bardziej lubic jednak...

[jan.kran]

Nie znoszę Laury amoże nie tyle samej postaci co stosunku Gabrysi do Niej.
Mam dwoje dzieci bardzo podobnych z charakteru do Pyzy i Laury.
Moja corka nie jest aż tak rogata jak Laura ale pewnie by była gdybym cały czas
nie starała sie Ją wychować.

Laura rośnie na osobę nieszczesliwą. I zawdzięcz to swojej matce.
Jej arogancja , pewnośc siebie , nietolerancja mogą byc urocze u małego dziecka.
U dorosłej osoby to ciężki balast.
Kran.

[misinka81]

no właśnie...
dla mnie to Gabrysia i cała rodzina sprawiają, że Laura nie potrafi dojrzale
spojrzeć na sytuację odejścia Pyziaka.
zrobili z tego wielką tajemnicę, chociaż niby nie ma tajemnicy,ale na wszelkie
pytania o ojca były robione jakieś dziwne uniki, zamiast usiąść, szczerze
powiedzieć: odszedł,później przebaczyłam i wrócił, a później odszedł i od tego
czasu nie daje znaku życia, poza żądaniem rozwodu. Proste. I to trzeba było
zrobić, jak dziewczyny były młodsze dużo niż teraz, to by jakoś zrozumiały, a
tak to chowane były pod kloszem (Pyza zobaczyła zdjęcie Pyziaka, jak była w
liceum -trochę późno). W ogóle mam wrażenie, że mimo wzajemnej szczerości, to
każdy z bohaterów unika mówienia o sobie i swoich problemach (a przecież tak
się kochają i wiedzą o tym), np. Natalia -tak trudno skłonić ją do mówienia o
sobie, albo Mila, która kryje się po kątach z pisaniem, albo Gabrysia, która
nie opowienikomu, że jej źle z powodu odejścia męża, tylko udaje,że wszystko ok.
tak mi się rozpisał...

[dakota77]

Ja cchyba już o tym pisałam winnym wątku, ale mam wrażenie, że MM chciała
stworzyć inną postać, a wyszło jej coś innego. Laura w zalożeniu miała być taką
kocią, nieprzeniknioną postacią, chodzącą własnymi drogami, zupełnie inną od
otoczenia. Wyszła jednak z tego postać niedojrzalej, zakłamanej i zakochanej w
sobie smarkuli.
Co do robienia w rodzinie Borejków niepotrzebnej tajemnicy wokół osoby jej
ojca, w pełni się zgadzam. Wystarczyło jej spokojnie o całej sprawie
opowiezieć, pokazać zdjęcia i już.Dziecko ma prawo znać swojego ojca,
niezależnie od tego, jak sprawy się mają między nim, a matką.

Naruszyła tabu

[troppo_bella]

Misinko, czytając Twój post, własnie to sobie uświadomiłam: niemal każdy w tej
rodzinie kryje jakies bolesne tajemnice, trzymając formę w obliczu reszty
zespołu. Trupy gęsto pochowane w szafach... Póki wszyscy podtrzymują konwencję,
jakoś leci. Gdy ktoś usiłuje się przyjrzec jednej z bolesnych spraw, która go w
dodatku żywo dotyczy (czyli Laura chce coś wiedzieć o swoim tacie), wszyscy
traktują ją, jakby popełniała czyn niestosowny.

[yasemin]

Laura rośnie na osobę nieszczesliwą. I zawdzięcz to swojej matce.
> Jej arogancja , pewnośc siebie , nietolerancja mogą byc urocze u małego
dziecka
> .
> U dorosłej osoby to ciężki balast.

Zgadzam sie! Ciekawa jestem, czy Gabrysia dala jej kiedys klapsa, tak jak na to
zasluguje! Pewnie nie, bo Musierowicz jest zwolenniczka bezstresowego
wychowania i wg niej bylaby to "przemoc"!

[jan.kran]

Zacytowałaś moje zdanie więc się wypowiem :-)))
Ja wychowałam dwoje dzieci , chyba dobrze bo mają 19 i 16 lat i nigdy
( odpukuję ! ) miałam z nimi kłoptów, przynajmniej jakichś poważniejszych.
Nie jestem zwolenniczką bezstresowego wychowania dzieci ale też nigdy nie dawałm
im klapsów.
Podstawą mojego wychowania było jasne postawienie granic i bardzo wiele rozmów.
Dzieci mogły mi powiedzieć wszystko , zwierzyć się ze swoich małych przestępstw,
zawsze wiedziały że wysłucham i doradzę.

Nie rozumiem jak tak inteligentna i mądra kobieta jak Gabrysia mogła pozwolić
Laurze na bezczelne zachowanie.
Może Gabrysia miał w głebi duszy poczucie winy że dziewczynki wychowywały się
bez ojca? I o ile Jej pobłażliwośc w wypadku Pyzy nie zaszkodziła to w stosunku
do Laury wydała złe owoce.
Kran.

[herbarium]

Gabrysia jako osiemastolatka nie miała problemu ze sztorcowaniem swoich
młodszych sióstr, co może było po trosze przejawem bezradności - ale wobec
własnych dzieci, a Tygryska zwłaszcza, przejawiała zupełną uległość.

Zdolności wychowawcze Gabrysi

[emae]

... a raczej ich brak. Gabrysia to urocza i kochana osoba, ale zdolności
wychowawczych nie posiada. Pyza w wieku trzynastu lat (patrz: "Nutria i
Nerwus") jest umysłowo na poziomie przedszkolaka, Ignacy Miągwa Grzegorz jest
wychowywany w atmosferze uwielbienia i kultu i wyrasta na intelektualnego
potworka, a Laura... Jak już sami zauważyliście. Zresztą pamiętacie scenę
z "Dziecka piątku", gdy to Gabrysia 'poważnie" rozmawia z córką o jej
kłamstwach?

[troppo_bella]

O, kochana, jakie bezstresowe wychowanie! A nie pamiętasz egzekucji małych
Mamerciątek, jakie robił im pasem ich dobrotliwy ojciec, całkiem zresztą
często? Zawsze drętwieję, gdy to czytam, w tonie żartobliwym, o biciu dzieci
pasem.

[the_dzidka]

Jakiej egzekucji, do licha! Tam jest to opisane mniej więcej tak: "symbolicznie
przeciągnął paskiem po dwóch parach porciątek".
A Ty traktujesz to jak Tosia, która krzyczy "pamietaj, że to tylko dzieci", bo
gdyby tego mu nie przypomniała, "Mamert zatłukłby swe ofiary bez litości" :))

[kormoran7]

Kocham Laure:)No moze zartuje bo to postac fikcyjna ale mam jakos do niej
sentyment. jak pisalem w innym watku osobiscie podobaja mi sie w zyciu kobiety
nie dalikatne,zbuntowane i takie z pazurkami. Laura uosabia kobiete zdecydowana
i silna(tak bylo z Tygrys I Róża)Niestety piszecie ze w nastepnych czesciach
troche pobladla z charakterem. Hmm troche mnie to zaintrygowalo wiec chyba bede
musial nadrobic zaleglosci bo ostania ksiazka jaka przeczytalem byla
Kalamburka. Ja bym tam wolal żeby laura byla takim diabelkiem jeszcze przez
pare tomow. W koncu za duzo w tych ksiazkach ludzi o dobrych sercach. Czasem
słodkosc tez szkodzi...

[jhbsk]

Jak już kiedyś pisałam, nie lubię jej.

[bodomlake]

jestem podobna do niej. jednak z taką siostrą/córką moglabym nie wytrzymac.

[jamniczysko]

Miałam w okresie dojrzewania dużo z Laury, a teraz hoduję w domu ten typ, z tą
różnicą, że płci męskiej i obecnie w wieku lat niespełna dziesięciu. Typowe
zachowania dziecka z rodziny dysfunkcyjnej. Mój syn, pod wieloma względami
bardzo do Laury podobny, zrobił sobie sztandar z dysfunkcji w postaci
odrzucenia przez biologicznego ojca. Zawsze mu szczerze odpowiadałam na
pytania, ale co z tego? Chce być Laurą, no i trudno. Kiedyś mu przejdzie...

[wuefka]

Nie lubię Laury. I nie za stosunek do Gabrysi - konflikt córka-matka jest
klasyczny. Nie lubię jej za to jak traktuje Różę - siostry powinny być
solidarne. Próby odbicia absztyfikantów są dla mnie obrzydliwe.

[jamniczysko]

Ale Laura już od maleńkości była pod tym względem mocno zaburzona. Jej pociąg
do Marka Pałysa, później do Filipka był przecież nie czym innym, jak tylko
tęsknotą za ojcem. W wieku lat 13, kręcac się koło Wiktora, kontynuowała...

[wuefka]

E, nie. Wiktor jako substytut ojca mi zupełnie nie pasuje.
Ona po prostu MUSI być na pierwszym planie.
Okropna ;)

[liliaweneda]

zgadzam się. laura, przynajmniej ta z wcześniejszych książek, była postacią
egotyczną - wszystko musiało się kręcić wokół niej, lubiła być na pierwszym
planie.. a kiedy okazało się, że to róża skupia na sobie uwagę braci lelujków,
wybuchła gniewem i poczuła sie niekochana. ciekawe co by psycholog powiedział,
ale moim zdaniem to, że laura tak bardzo lubiła towarzystwo mężczyzn, jest
wynikiem właśnie tego, iż tęskniła za ojcem. chciała grać pierwsze skrzypce -
bo musiała się dowartosciować

[ayo2137]

Sytuację z absztyfikantami i dramatycznym poszukiwaniem męskiej uwagi przedstawiono powyżej, natomiast mieszkanie z Laurą w jednym pokoju musiało być nieznośne. Na przykład, jak kazała Róży wstawać z łóżka i gasić światło, choć Laura miała bliżej. Albo hałasowanie i psikanie dezodorantem, gdy Róża miała na później i mogła sobie jeszcze pospać. No utłukłabym na miejscu. A Pyzunia nasza kochana ani słowa.

[iwoniaw]

Dla mnie do ucieczki z domu była przedstawiana konsekwentnie. A w "Języku
Trolli" wydaje mi się całkiem niepodobna do siebie. Jak to możliwe, że z
dziewczynki pewnej siebie, wygadanej, egocentrycznej, z rozbuchanym poczuciem
wyższości wobec otoczenia, stała się nagle taka niepewna siebie, szukająca
potwierdzenia swej atrakcyjności u młodszego (dziecka jeszcze) kuzyna? I te
resztki włosów pomalowane na zielono! Laura, która zawsze była pewna swej urody,
podkradała ciotkom perfumy i malowała rzęsy w podstawówce (idąc do szkoły -
nawiasem mówiąc, autorka oszczędziła jej określeń, na jakie zapewne w
analogicznej sytuacji zasłużyłaby panna Kopiec), dostawała stosy walentynek etc.
- nagle robi się zakompleksiona i samotna nie z wyboru. Jakoś mi to nie pasuje.

[emusia]

bo jest zbyt pewna siebie a w dodatku szuka uczucia w chlopakach duzo od siebie
starszyc, ktorzy maja ja za smarkule, podczas gdy rowniesnicy sa przez nia
odrzucani. tak mi sie wydaje, ze to dlatego jest samotnica nie z wyboru :)

[liliaweneda]

a dlaczego szuka uczucia w starszych od siebie chłopakach - bo tęskni za ojcem

[blanqq]

Hmmm... Ja myślę, że w "Trolli" MM tylko uwiarygodniła postać Laury... Ona
budowala wokoł siebie mur z pewności siebie i egocentryzmu, a tak naprawdę-
niezrozumiana i odrzucana (nawet na tym forum!)- była po borejkowskiemu
wrażliwa... Zakompleksiona i samotna byla zawsze, ale myślała,że jak sie tego
nie pokaże, to tak, jak by nie było problemu... Choć raczej robiła to
nieświadomie. Tak czy siak w "Języku Trolli" odsłania się przed nami nowa twarz
Tygryska... A dla mnnie Laura to jedna z ciekawszych osób zaludniających
Jeżycjadę, i bardzo ją lubię. Trzeba po prostu wczuć się w jej, jak by nie
było, niewesołą sytuację.

[dakota77]

Wedlug mnie dopiero w "jezyku Trolli" MM pokazuje nam wrazliwsza strone Laury.
Wczesniej nie miala ona najmniejszych przeblyskow wrazliwosci. jezeli miala
kompleksy, to musiala je naprawde swietnie ukrywac, skoro nikt ani przez moment
ich nie zauwazyl.Moge sie zgodzic, ze w :jezyku Trolli" sie zmienila, ale
trudno mi sie zgodzic z twierdzeniem, ze zawsze taka byla. Bo to by znaczylo,
ze autorka zapomniala nam o czyms powiedziec:).

[recherche]

Mnie się wydaje, że i ucieczka z domu była uzasadniona (dziewczyna mogła mieć
ochotę się wyrwać z domu, w wieku buntowniczym i w dodatku w okropnym nastroju i
rozdrażnieniu przedgrypowym ;)); a co do tego, że w "Trolli" stała się niepewna
siebie itd. - przedtem była dzieckiem. Dzieci często są pewne siebie, a kiedy
wchodzą w dorosłe życie tę pewność tracą. To samo się stało z Tygryskiem.
Zwłąszcza, że jej pewność siebie - któa zresztą może faktycznie była maską? -
była budowana na przekonaniu, że podoba się chłopakom. A to też się mogło
zmienić - kiedy wszystkie jej dziecięce koleżanki przeobraziły się w
uwodzicielskie dziewczyny ;) Dla mnie więc w pełni uzasadniona jest przemiana
Tygrysa, która, jak to już tu ktoś napisał, wcale może nie była przemianą, tyle
tylko że doszły do głosu ukrywane, tajone albo nawet nieuświadomione dotąd
uczucia. Dzieci porzucone bez ojca rzadko kiedy pozostają pewne siebie. Moim
zdaniem to bardzo prawdziwe wszystko, co się z Laurą dzieje

[jamniczysko]

Też tak myślę...

Ucieczka z domu w wieku 13 lat nie była nawet ucieczką; bardziej przemożną (a
naturalną) chęcią dotarcia do korzeni. Bardzo do mnie zawsze przemawiał ten
nastrój przyjemnego oczekiwania, kiedy Laura udaje się na dworzec z uciułanymi
oszczędnościami w śwince...

wtrace sie :)

[le_lutki9]

Witam i pozwole sobie zauwazyc, ze wszystkie tomy jezycjady sa o wchodzeniu
w "pieklo zwane mlodoscia", ze zacytuje Dmuchawca, o fundamentalnych zmianach
zachodzacych wtedy w czlowieku, o jego zagubieniu i traceniu punktow
odniesienia; i to wlasnie dzieje sie z Laura. I nie jest ona bynajmniej
odosobniona, takie "transformacje" w zwiazku z dorastaniem przechodzi wiekszosc
bohaterow u Musierowicz: ci pewni siebie staja sie nagle niepewni i zagubieni,
ci zamknieci w sobie i introwertycy otwieraja sie na swiat i innych (Bebe)
Koronny przyklad burzliwych przemian to Patrycja, ktora z niezachwianej
optymistki i niewzruszonego malego buddy ogladajacego "Krecika" w TV, oraz z
ironicznej "kumpelki" nagle staje sie zagubiona dziewczyna, ktora boi sie, ze
Baltona "zje ja jednym klapnieciem". Taka transformacje (tylko na przestrzeni
jednego tomu a nie calego cyklu, wiec nieco "splaszczona") przechodzi i Elka
Stryba (z rozkapryszonego, egocentrycznego dziecka w osobe dostrzegajaca innych
i ich nieszczescia), poniekad rowniez i Ida - juz na etapie samej Idy
Sierpniowej z zakompleksialego, brzydkiego podlotka przeistacza sie juz powoli
w lodolamaczke serc (patrz scena z Klaudiuszem na ulicy). W dalszych tomach
ulega to jeszcze rozwinieciu, aby w koncu osiagnac stadium "bujnej pieknosci" i
zasadniczej pani doktor. WLasciwie komu by sie nie przyjrzec, to wszyscy
ulegaja transformacjom zwiazanym z mlodoscia, dojrzewaniem, wszystkie historie
sa tylko pretekstem do ukazywania tych, miedzy innymi, przemian. Tak wiec
mnie "ewolucja" Laury bynajmniej nie zaskakuje. Dorastajac stracila naiwna,
dziecieca pewnosc siebie, bo po prostu wyszla z kokonu rodziny, ktora przed nia
stapala na paluszkach i zderzyla sie z zewnetrzna rzeczywistoscia, w ktorej
nikt przed nia pokotem nie padal. Nawet rodzona siostra, jako pierwsza,
podwazyla te pewnosc siebie wyrywajac sie spod wplywow Tygryska i wyplywajac na
wlasne wody z Lelujkami czy Fryderykiem.
Tak wiec jesli o mnie chodzi, to widze u Musierowicz sporo konsekwencji w
kreowaniu postaci Laury. Sila rzeczy majac lat 18 nie mozna byc takim samym,
jak kiedy mialo sie ich osiem.
Pozdrawiam

[emae]

W pełni się zgadzam z Tobą. Na szczęście w "Żabie" Laura jest na nowo sobą, i
to dużo sympatyczniejszą.

[ryza_malpa1]

Laura to wstrętna małpa. Podpuszcza, intryguje, wykorzystuje emocje innych,
świadomie robi przykrości. Nie lubię jej, nawet po ukazaniu "bardziej
wrażliwej " strony Laury.
Ale potrzebny jest taki "czarny charakter", taka mina w idealnej rodzinie :)

[iinka]

Ja Laure bardzo lubię.
Nie czytałam "Języka Trolli" ani "Żaby" o ile już jest, ale mimo wszystko...
lubię Laurę właśnie dla tego że nikt jej nie lubi, a dla czego nikt jej nie
lubi? Bo już sam wygląd ma przesądzić że będzie zła. Jak jest podobna do ojca
to musi być zła. Za te stalowe oczy, za ciemne włosy itp.
Gdyby miała cielęcy charakter, piegi i włosy pomiędzy rudym a blond - byłaby
dobrym dzieckiem mamusi i ukochana wnuczka babci. A tak za sam wyglad wszyscy
czuja do niej niechec.
Toz to można sie wsciec za takie porownania.
Poza tym prawda - nikt nie traktowal jej powaznie, nie wyjasnil jaka jest
sytuacja z Januszem i oto skutki.
Biedna Laura została czarną owcą rodziny Borejko i choćby nie wiem co - nic jej
nie pomoże.
Poza tym ja nieznoszę Pyzuni która wszystkim nadskakuje i taka jest milutka -
ciapa bez charakteru /z takim usposobieniem kazdy ja wykorzysta zostanie
słuzaca całej rodziny/.
Laure lubie bardzo, ale widze że MM coś jej zrobiła w "Języku Trolli" az sie
boję...

[emusia]

wiem czemu laura nie mogla sobie znaleśc faceta! hehehehe. przesąd głosi, że
panna nie może ubierać się w suknie ślubną aż do dnia własnego ślubu, bo
zostanie starą panną. a tygrysek ubrała śluubną kiecke idy. :)))) problem
rozwiązany :)

Przelozyc przez kolano i dobrze sprac...

[nowaczyk1]

i to nawet teraz, choc nalezalo jej sie to wiele razy w dziecinstwie!!!
BRRRRRRRRRRR jak ja jej nie lubie.

[jasmina_a]

a ja ją b. lubie mimo jej wad, za jej charrakter i ze mimo wszystko w trolli
sie przelamala...mam nadzieje ze wyjdzie za lucka, od kiedy schudł...

[dakota77]

Jezeli tak sie zmienila na lepsze, powinna go akceptowac niezaleznie od jego
wagi:)

A ja mam nadzieję, że jeszcze poczeka

[iwoniaw]

Do matury chociaż... Wszystkie tak od razu za mąż wychodzą, nawet studiów nie
zdąży żadna skończyć...

[yasemin]

A ja uwazam, ze Lucek w ogole do niej nie pasuje!

[fandzolka502]

Ja tma Lubię Laurę, jest jakby bardziej realna niż Róża, szkoda...

[staua]

Eee tam... Natalia skonczyla, Ida, Aniela... potem dopiero wyszly za maz. Wszystko w normalnych
polskich proporcjach.

Klucze literackie

[senseeko]

Laura to dla mnie od samego poczatku Scarlett O'Hara. I z wyglądu i z
zachowania. Ciekawa jestem czy podobnie "skończy" ;)
Osobiście za nią nie przepadam, podobnie jak nie przepadam za Scarlett - za
duża intrygantka. Ale ma i swoje dobre cechy.

[emae]

Pisałam o Laurze na maturze - postać literacka, z którą chętnie bym się
zaprzyjaźniła...
Trudno mi powiedzieć, czemu aż tak lubię Laurę, w końcu jej charakter jest
okropny... Może chodzi o to, że jesteśmy prawie rówieśniczkami (zwłaszcza, że
Laura jest z grudnia, a ja z lutego). Wiele nas łączy, choć ja zdecydowanie
bardziej przypominam Nutrię niż Laurę. Ale zawsze doskonale ją rozumiem.
Po przeczytaniu "Języka Trolli" było mi trochę przykro, że Laura nagle wyrosła
na taką wiedźmę. Ale na szczęście w "Żabie" pani Musierowicz ją "poprawia" :)

[sylvie21]

Jak dla mnie Laura nie robi takiego złego wrażenia.Ma w sobie coś z diabełka i
aniołka,że tak powem...

[kormoran7]

Laura to postac bardzo wyraziscie nakreslona ale mimo tego do konca nie wiadomo
czy jest zła czy dobra dziewczyną.Kazdy odbiera ja inaczej. Moze gdyby gaba
powiedziala jej o Januszu duzo wczesniej Laura bylaby inna osubka. Mniej
zgryzliwa pomocna. Ba napewno bylaby inna. No ale moze Autorce chodzilo o to by
zrobic jednak w tej rodzinie jedna czarna, rozbrykana owce.Nie wiem jaka jest
laura po ksiazce Kalamburka ale do tej pory jej postac mnie intrygowala.
Poprostu ma to cos w sobie co przyciaga.Jakos tak mi sie wydaje ze Laura
zostanie stara panna. Bylby to ewenement w tej ksiazce ale z jej podejciem do
zycia to calkiem mozliwe. Choc oczywiscie jej tego nie zycze:)

[serek.topiony]

Głupia niunia, której jedynym celem zyciowym jest złapanie męza.

[tk_s]

Ja Laurę uwielbiam. Lubię takie charakterki i ten typ urody. Trochę się za
bardzo rozlazła w ostatnich tomach, ale mam nadzieję, że MM nie powiedziała
jeszcze ostatniego słowa w jej temacie. Może jakiś skandaliczny romans na boku,
tego typu sprawy?

--------------------------------------------------------
Wszyscy jesteśmy trochę odchyleni. Bać się należy tych normalnych... (Jack
Carter)
--------------------------------------------------------

[h.hola.z]

>Hmmm... Ja myślę, że w "Trolli" MM tylko uwiarygodniła postać Laury... Ona
>budowala wokoł siebie mur z pewności siebie i egocentryzmu, a tak naprawdę-
>niezrozumiana i odrzucana (nawet na tym forum!)- była po borejkowskiemu
>wrażliwa... Zakompleksiona i samotna byla zawsze, ale myślała,że jak sie tego
>nie pokaże, to tak, jak by nie było problemu... Choć raczej robiła to
>nieświadomie. Tak czy siak w "Języku Trolli" odsłania się przed nami nowa
>twarz
>Tygryska... A dla mnnie Laura to jedna z ciekawszych osób zaludniających
>Jeżycjadę, i bardzo ją lubię. Trzeba po prostu wczuć się w jej, jak by nie
>było, niewesołą sytuację.

Zgadzam się. Ja jestem w wieku dojrzewania i nieraz mam tak jak Tygrysek -
rozczulam się nad sobą, uważam się za odrzuconą, chociaż nie powinnam i czasem
ranie innych i zakrywam się takim murem ( może nie pewności siebie bo pewna
siebie nie jestem). Wg. mnie to bardzo wiarygodne, że później Laura zmieniła
się. A wy jak dorastaliście nie mieliście niczego z niej?

[kormoran7]

Jak wspominalem kiedys Laura byc moze jest mi bliska dlatego ze czasem lubi
pokazac pazurki. Z laury mam to ze ja rozniez w pewnym wieku bylem buntownikiem
i mialem wszytkich dosc i gdziesc. Jestesmy z tego samego rocznika i to tez
jakos sprawia ze jest mi najbardzie bliska.

[laura-gomez]

to postać złożona. kiedyś była mi obojętna, od "JT" ją lubię i coraz lepiej ją
rozumię. wychowała się bez ojca, bardzo za nim tęskniła, matka powinna ją
kochać "za dwóch" i wytłumaczyć jej, dlaczego JP nigdy jej nie widział.
Tymczasem po urodzeniu Motyla mama to jemu poświęcia najwięcej czasu i uwagi,
niby normalne, ale Laura czuje się odsunięta na dalszy plan. Słusznie zresztą.
Na kim miała się oprzeć? - skoro do mamy się zniechęciła, a cała rodzina
poparła Gabę i zaczęła krytykować Laurę. Nasza bohaterka wcale nie jest taka
zła - z dziadkiem ma dobry kontakt, bo ten okazał jej dużo serca i zrozumienia.
Co do jej kłamst , defraudacji - za odziedziczone cechy się nie odpowiada,
wdała się w tatusia - trudno. Jestem pewna, że teraz kiedy już dorosła nie
kradnie, a jeśli chodzi o kłamstwa, to każdy czasami kłamie.
W "JT" Laura nie jest już zbuntowanym, niedobrym dzieckiem tylko nieszcześliwą
nastolatką, która potzebuje miłości. Boleje np. nad tym, że nie ma chłopaka.
Kiedy znajduje swoja pasję (śpiewanie) zmienia się: poprawiają się jej stosunki
z matką i siostrą, a nawet z babcią chyba, zaczyna w siebie wierzyć, akceptuje
siebie i przez to łatwiej jej zaakceptować świat. Moim zdaniem wyrośnie na
dobrego, odpowiedzialnego człowieka i trzymam za nią kciuki.

[dakota77]

Wdala sie w ojca? Nie uwazam, zeby klamliwosc byla cecha dziedziczna:). jezeli
ktos byl temu winien, to gabrysia, ktora popelnila wiele bledow wychowawczych.

[liliaweneda]

Lubię ją, ponieważ jest bardzo realistyczna. Myślę, że wiele nastolatek może
się z nią utożsamić; w końcu większość z nas przeżywa w młodości bunt, a potem
dorasta, dojrzewa i się zmienia.

[anutek115]

Lauro-gomez, po prostu nie uwierzyłam własnym oczom - uważasz, że Tygrys
zdefraudował składki, bo wdał się w tatusia, i nie może za to odpowiadac?
Zaprezentowałaś w tym momencie takie samo myślenie, jakie przyświeca rodzinie
Borejków - nic z tym nie róbmy, to dziedziczne, ma to po "tym człowieku"!!
Laura nie odpowiada za to, że jest fizycznie podobna do ojca i tępic czy nie
lubic jej za to jest dowodem głupoty i małostkowości! Ale za to, że kradła już
powinna odpowiadac - żadne geny nie są za to odpowiedzialne, no chyba, że
założymy, że dzieci złodziei wyrastają na złodziei, co nie jest, jak sądzę,
prawdą. To, że jej się to upiekło jest kolosalną winą jej mamusi, a to, że nie
kradnie teraz jest optymistycznym założeniem autorki. Mam bowiem wrażenie, że
dziecko, które w tak młodym wieku odebrałoby podobną lekcję (ukradłaś, pardon,
ZDEFRAUDOWAŁAŚ składki, wyślemy cię za to na wakacje nad morzem) szybko by się
nauczyło, że wolno mu robic dosłownie wszystko, na co ma ochotę, zupełnie bezkarnie.

[laura-gomez]

nie uważam, że laura nie powinna odpowiadać za zdefraudowanie składek; gdyby
była moją córką, na pewno nie pojechałaby nad morze. tak samo, jak nie
tolerowałabym tego, że kłamie (czyli "ubarwia świat" - tak to określiła ona
sama). wiem, że łatwo mi tak mówić, bo nigdy nie musiałam sama wychowywać
dwójki dzieci, ale pewne rzeczy podpowiada chyba instynkt - jeżeli widzę, że
moje dziecko kłamie, czy kradnie, to zadaję mu karę, a nie macham na to ręką i
myślę sobie: może z tego wyrosnie. jeśli matka jest w stosunku do dziecka zbyt
uległa, mści sie to na niej - najlepszym przykładem jest Gabrysia.

[anutek115]

No właśnie podobne wrażenie odniosłam czytając twoje inne wypowiedzi - dlatego
tak mnie zdziwiła twoja wypowiedź o nieodpowiadaniu za swoje czyny, bo wrodziła
się w tatusia. Ja też nie wychowuję sama dwójki dzieci - na razie wychowuję
jedno, i to z mężem (inna sprawa, że wyrażenie "samotne wychowywanie dzieci" w
stosunku do otoczonej przez rodzinę Gabrysię też mi nie pasuje), ale wiem, że
gdyby ono coś ukradło to nie szukałabym złodziei w rodzinie męża (w mojej, o ile
mi wiadomo, takowych nie było :-)), aby ten postępek uzasadnic - uważałabym, że
to JA popełniłam błąd i to ja powinnam go jakoś naprawic. Geny genami, a złe
wychowanie złym wychowaniem. Cieszę się, że się w tej kwestii zgadzamy :-).

[m_agata]

Laura to takie dobre dziecko... ;D

[tt-tka]

Rany borskie, watek sprzed CZTERNASTU lat !!!
Nie dosc, ze staroc, to pozniej byla Sprezyna i McD, a w nich Larwa uzupelniona o kolejne lata. I dosc obrzydliwa, szczerze mowiac.

margaryna2 napisał(a):

ona (Laura) jedyna zdaje się trzeźwo patrzeć na sytuację i na swoich bliskich,
> nie bez ironii, ale prawdziwie.

Gdzie i kiedy ? Ona jak wszyscy z borejklanu widzi wylacznie swoje wyobrazenia i zyczenia, a nie fakty, rzeczywiste osoby czy realne sytuacje...

[guineapigs]

Tt-tka napisala:

'Rany borskie, watek sprzed CZTERNASTU lat !!!
Nie dosc, ze staroc, to pozniej byla Sprezyna i McD, a w nich Larwa uzupelniona o kolejne lata. I dosc obrzydliwa, szczerze mowiac.'

A wiesz, Tt-tko, ze ja z przyjemnoscia ten watek przeczytalam i nawet mialam napisac, ze jest swietny? Bardzo dobrze punktuje Laure i swietnie dyskutanci mocuja swe stanowiska, chociaz krotko (przypuszczam, ze z uwagi na owczesna technike -pewne polaczenia trwaly krotko i trzeba bylo malo pisac i szybko wysylac, bo inaczej post znikal).
Slusznie zauwazylas, ze potem byly kolejne tomy - ale dyskutanci sprzed 14 lat ich nie znali, pisali o tym, co czytali wtedy, 14 lat temu. I IMHO bardzo dobrze motywowali swe stanowiska.
Moim zdaniem bardzo dobrze, ze ktos ten watek wykopal, bo naprawde jest dobry - tak mysle ja. Nie wszystko, co stare, musi byc zle (patrz: Ale nie depczcie przeszłości ołtarzy,

Choć macie sami doskonalsze wznieść;

Na nich się jeszcze święty ogień żarzy,

I miłość ludzka stoi tam na straży,

I wy winniście im cześć!



Ze światem, który w ciemność już zachodzi

Wraz z całą tęczą idealnych snów,

Prawdziwa mądrość niechaj was pogodzi -

I wasze gwiazdy, o zdobywcy młodzi,

W ciemnościach pogasną znów!

Ja wiem, ze wywalilam z grubej rury, ale... ten wiersz Asnyka powinien byc obowiazkowo czytany, interpretowany i zakuwany wlasnie dzis, gdy kazde pokolenie, kazdy wrecz osobiscie chce 'na nowo'.