zawód : muzyk-wirtuoz

[weronika753]

Czyli będzie tym razem serio o pani Schoppe.

Czy istnieje taki zawód - wirtuoz? Moim zdaniem jednak nie. Muzyk solista,
jeśli jest dobry, zostaje przez krytyków i publiczność okrzyknięty wirtuozem.
No, ale jeśli ktoś jest wirtuozem, to nim jest i basta! I żadna wada wzroku
korygowana przez okulary nie złamie takiej kariery. Znani są przecież
niewidomi pianiści, którzy dają koncerty i jeżdżą po świecie.

I tu dochodzimy do sedna problemu - jakiż to talent miała p. Schoppe, że
pianino (!???) nakryła serwetką i dała sobie spokój z graniem? Jeśli nie może
dawać koncertów, to niech chociaż ćwiczy kandydatów do konserwatorium, daje
prywatne lekcje gry, niech robi cokolwiek, abyśmy mogli uwierzyć, że to
pianistka a nie pimplaja przygrywająca na akademiach ku czci!
Coś mi się wydaje, że ona przez MM została ustawiona w galerii "przegranych
intelektalistów" spauperyzowanych i programowo zbyt niezaradnych myślowo, aby
wyjść z nieszczęścia.

[dakota77]

Tez nie wydaje mi sie, zeby byl zawod wirtuoz:). W ogole wydaje mi sie, ze pani
Schoppe ma nieco zawyzone mniemanie o swoim talencie muzycznym. Bo mas zracje
piszac, ze gdyby byla taka dobra, poradzilaby sobie pomino okularow (odkad to
przeszkadzaja muzykom?) i rodziny na glowie.
I w pelni sie zgadzam, ze powinna pracowac nako nauczycielka muzyki, skoro nie
gra koncertow. Choc moze autorka chciala pokazac, ze Alina jest az tak
sfrustrowana, ze nie chce miec do czynienia z muzyka. No alez ile lat mozna sie
tak gniewac na los?
CZemu tak podkreslasz pianino? Owszem, powinna miec fortepian, ale przeciez nie
w takim malym mieszkaniu:). Swoja droga, o ile pamietam z Zaby, mieszkanie ma
jakies 50 metrow, a oni placza, ze malutki:))

[weronika753]

> CZemu tak podkreslasz pianino? Owszem, powinna miec fortepian, ale przeciez nie
> w takim malym mieszkaniu:).

Tłucze mi się po głowie zdanie z pamiętników Rubinsteina o pianinie jako
"wulgarnym instrumencie" ;) Rzeczywiście, pianina mają inne brzmienie i niełatwo
na nich ćwiczyć do koncertów, jakie przypisane są wirtuozom. Nie sądzę więc, aby
pani Schoppe w latach rozkwitu kariery mordowała pianinko w bloku, raczej
ćwiczyła w sali konserwatorium, lub gdzieś, gdzie miała dostęp do dobrego
instrumentu.
Więc obecność pianina, trochę mi "zgrzyta" w wyposażeniu mieszkania
pianisty-wirtuoza (zawodowego wirtuoza, przypomnijmy ;)) Równie dobrze mogłaby
na pawlaczu kisić akordeon.

[dakota77]

Rozkwit kariery? Mam wrazenie, ze pani Schoppe nigdy go nie miala, ewentualny rozkwit istnieje tylko w jwj wyobrazni. Owszem, mogla cwiczyc w konserwatorium, ale musialaby spedzac tam calyn dzien, koncertowi pianisci musza naprawde duzo cwiczyc.

[nikadaw1]

Pani Schoppe to przykład osoby grającej w "gdyby nie ty". gdyby nie mąz, dzieci,
dla których poswięciła się, to byłaby teraz piekna sławna i bogata. ale to tylko
wymowka, bo takie osoby chetnie zasłaniają sie innymi ludzmi, meżem, dziećmi,
okolicznosciami, zeby nie podejmowac decyzji i odpowiedzialności za własne
zycie. w dodatku te osoby mają im być za to wdzięczne, że sie poswieciły.

pani Schoppe to dowód na to, ze nie zawsze niepracująca matka wychodzi rodzinie
na dobre. moim zdaniem żaden z niej wirtuoz, nigdy nie bylo w niej pasji, była
przeciętną ale pracowitą osobą i stąd te początkowe sukcesy o których chyba
wspomniano. kobieta z pasją nie zamknęłaby się na całe zycie w domu, kiedy
dzieci juz prawie dorosle. a przynajmniej by sobie pogrywała dla przyjemności.
nie wyrzekłaby się raczej mozliwości zarabiania chocby niewielkich pieniędzy na
swym talencie, zwlaszcza ze sie w domu nie przelewa. to osobowośc depresyjna, o
niskim poczuciu wartosci. toz samo zreszta pan Schoppe. dziw, ze tam nie doszlo
do przemocy domowej.

[ginestra]

Mysle, ze masz racje. Ja tez czytalam o tych "grach", w ktore bezwiednie graja
ze soba ludzie i o tych sprawach zwiazanych z depresja i niskim poczuciem
wartosci. Nie wiem tylko czy pani MM ma na ten temat prawdziwa wiedze, w tym
sensie, czy na przykladzie rodziny Schoppe mozna obserwowac taka typowa
dynamike tych psychologicznych zjawisk, czy tez bohaterowie beda moze
potraktowani powierzchownie, jak gdyby nigdy nic, i na przyklad, w nastepnej
ksiazce pani Schoppe sie "rozrusza" i bedzie wszystko OK. Jesli jednak zgodnie
z psychologia, to zapewne depresja pani Schoppe i wzajemne oddzialywanie na
siebie malzonkow w klimacie tej depresji beda sie poglebiac i moze nawet cos
negatywnego wtedy sie wydarzy. Depresja nie mija sama, taki czlowiek potrzebuje
pomocy - na pewno najlepiej ze strony specjalistow, a jak nie, to przynajmniej
bliskich ludzi, ale wychodzenie z depresji ma tez jakis przebieg. A zatem
ciekawe czy pani MM zechce ten temat rozwinac jakos realistycznie czy tez nie.

[uccello]

Nikadaw1 ma rację. Jest taki typ ludzi, którzy odwieszają na kołku swoje
dotychczasowe pasje,żeby poświęcić się rodzinie. To tak przyjemnie sobie
wyobrazić, że gdybym nie obierała tych ziemniaków codzień ,to zostałabym
gwiazdą sceny, namalowałabym Bitwę pod Grunwaldem i śpiewałabm w la Scali,
zdobywając Nobla z fizyki. Ale dla mnie rodzina jest najważniejsza. Alibi
społecznie akceptowane. Jeśli dzieciom udaje się osiągnąć niezalezność myślenia
i widzą, że bajania meczennika/czki są nie dokońca prawdziwe, to na owo życiowe
tchórzostwo i asekurację, przymykają oko. Jesli nie -idą w świat z gigantycznym
poczuciem winy i przekonaniem, że posiadanie dzieci to koniec wszystkiego.

[mkw98]

> pianino (!???) nakryła serwetką i dała sobie spokój z graniem? Jeśli nie może
> dawać koncertów, to niech chociaż ćwiczy kandydatów do konserwatorium, daje
> prywatne lekcje gry, niech robi cokolwiek

myślę, że kiedy się miało wielki talent, koncertowało itd to mozna mieć opory
psychiczne przed dawaniem lekcji. Wydaje mi się to bardzo ludzkie i zrozumiałe.

Pianino - już ktoś wyżej napisał, że trudno w bloku trzymać fortepian.
A że nakryte serwetką? To chyba nie uniemożliwia otwierania? :-)